Dag 511 – Gentle en effectief of gehaast en automatisch?

Als ik veel te doen heb probeer ik een blog snel te schrijven en schrijf ik ook de zelfvergevingen snel uit. Dit is niet gentle en effectief en ook niet nodig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb snel wat zelfvergevingen te schrijven om ‘toch een blog te hebben’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hierin dan automatisch en in en als de geest, het schrijven van de zelfvergevingen toe te passen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb andere zaken steeds voor te laten gaan en zo weinig tijd over te houden voor het schrijven van een blog en hier ontevreden over te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ontevreden te zijn over mezelf als ik niet aan een blog schrijven toekom doordat ik andere zaken steeds voor laat gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen onderwerp te zien in mezelf om over te schrijven als ik veel te doen heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het schrijven van een blog te missen als ik het te lang niet doe en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te missen zoals ik aanwezig ben in en als het schrijven van een blog als ik te lang niet schrijf en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb aanwezig te zijn zoals ik ben in het schrijven van een blog als ik langer niet schrijf.

Zelfcorrigerende uitspraken volgen.

Er is een cool interview in de serie Quantum Systemization over het effectief toepassen van zelfvergevingen op emotionele reacties.

Full quantum systemization preview

Leer om effectief en zachtaardig te zijn/worden naar jezelf toe:

Desteni-I-Process-Lite (ook in het Nederlands)

——————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 510 – Someone is coming in!

Someone is coming in!

PENTAX Image

PENTAX Image

PENTAX Image

Ken je dat? Dat je in een natgeregende tuin loopt en net te laat het gekraak onder je voet hoort? Het is me vaak gebeurd, met name in een dichtbegroeide tuin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb voldoende gewaar te zijn van en als mezelf als ik in de tuin loop als het net geregend heeft met name als het donker is of wordt, waardoor ik op een slak ga staan en het huisje hoor kraken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de slak en/als mezelf pijn te doen door niet voldoende gewaar te zijn van waar ik mijn voeten zet en zo het huisje van de slak kapot te maken wat tot gevolg heeft dat de slak niet lang zal leven.

Als en wanneer ik in de tuin loop als het net geregend heeft dan stop ik, ik adem. Ik herinner mezelf eraan dat er slakken op weg kunnen zijn en dat ik beter op kan letten waar ik mijn voeten neerzet.

Ik stel mezelf ten doel in en als de adem aanwezig te zijn als ik mijn voeten één voor één neer zet in een natgeregende tuin en omlaag te zien of er iemand voorbij beweegt die ik gemakkelijk over het hoofd zie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gehaast iets te willen doen in de tuin waardoor ik onvoldoende aanwezig ben om voorzichtig mijn voeten neer te zetten en zo ‘per ongeluk’ mijn voet op het huisje van een slak te zetten.

Als en wanneer ik mezelf gehaast de tuin in zie lopen als het geregend heeft om snel iets te doen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in en als een ervaring van haast in en als de geest aanwezig ben waarin en waardoor ik het fysieke leven over het hoofd zie en zo gemakkelijk pijn doe en/of kapot maak.

Ik stel mezelf ten doel een voorbeeld aan de slak te nemen en mezelf voort te bewegen in aanraking met het fysiek, met mijn eigen fysiek en met de aarde en mezelf af te stemmen op het tempo van en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen als ik in een ervaring van haast participeer en per ongeluk op een slak ben gaan staan en het huisje hoor kraken in een natgeregende tuin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren van mezelf in zelfoordeel en van mezelf in afwezigheid in en als de geest waarin ik het fysieke leven pijn doe en kapot maak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik al gewaar kan of zou moeten zijn van al het leven om mij heen, terwijl ik mezelf zolang ik weet, in en als de geest bevind en me niet gewaar ben van mezelf als leven.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een zelfoordeel, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik iets gedaan heb door afwezig te zijn en te participeren in en als de geest als wat niet het beste is voor het fysieke leven.

Ik realiseer me dat het geen zin heeft om mezelf hierin en hiervoor te veroordelen aangezien ik mezelf hierin gevangen houd en opnieuw pijn doe en zo een ervaring van verdriet creëer en mezelf hierin  energetisch gevangen houd.

Ik realiseer me dat ik mezelf werkelijk dien te vergeven voor mijn afwezigheid en onoplettendheid om mezelf vrij te maken van de energetische lading in en als de geest en alleen dan zal ik in staat zijn om mezelf te corrigeren.

Ik realiseer me dat ik mezelf niet hoef te veroordelen maar dat ik wel verantwoordelijkheid dien te nemen voor mezelf als hoe ik besta in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel mezelf direct te stoppen zodra ik bemerk dat ik mezelf veroordeel in en als de geest als automatische reactie op en als mezelf als ik iets ‘verkeerd’ heb gedaan in participatie in energie in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel mezelf zuiver te vergeven voor het veroordelen van mezelf in participatie in en als de geest in energie en zo verantwoordelijkheid voor en als mezelf te nemen en mezelf de mogelijkheid te geven om mezelf te corrigeren en uiteindelijk de zelfverandering te wandelen in en als het fysiek tot in fysiek gewaarzijn van het fysieke leven om mij heen en binnenin mij.

Ik stel mezelf ten doel nederig te zijn ten aanzien van wie ik ben (geworden) in en als de geest en ten aanzien van het geestbewustzijnssysteem als enige weg om gelijk te staan aan en als mezelf en mezelf te zien, begrijpen en werkelijk vergeven.

Ik stel mezelf ten doel (de spanning in) mijn eigen fysiek te gebruiken als cross-referentie voor mezelf om te zien en ervaren wanneer ik in een zelfoordeel aanwezig ben en hierin te onderzoeken wat ik mezelf aandoe of heb gedaan in een specifiek moment in participatie in en als de geest, in afwijzing van mezelf en vervolgens mezelf te vergeven en zo de weg vrij te maken tot zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel mezelf iedere dag te ondersteunen om mezelf uit de geest, het fysiek in te bewegen door mezelf steeds hier te brengen in de toepassing van de ademhaling en mezelf gewaar te zijn en/of worden van mezelf in zelfoordeel in polariteit en mezelf hierin te vergeven en corrigeren in wat zich aandient.

The Spirituality of the Snail – Part 1

————————————————————————————————————————————–
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 509 – Alles loopt in de soep!

gotsoupbytheezakjeVoor context zie Dag 508 – De eerste stap tot samenwerken in eenheid en gelijkheid

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat en ervaren alsof alles in de soep loopt als ik niet direct richting geef aan wat ik zie gebeuren en ik nog zelf in reactie ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb direct te reageren op iets wat veranderd/verbeterd kan worden als ik nog in reactie ben in en als mezelf, in plaats van mezelf te dirigeren en eerst mezelf te veranderen en verbeteren alvorens met een ander te spreken over een eventuele aanpak en richting tot verbetering van een praktisch punt.

Als en wanneer ik mezelf zie/voel reageren binnen mij alsof alles in de soep loopt op een punt wat praktisch verbeterd kan worden, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat als ik nu direct spreek, ik consequenties creëer van energetische reacties in een ander als reactie/energie op mijn woorden die nog energetisch geladen zijn.

Ik realiseer me dat ik eerst mezelf dien te stoppen, zelfvergeven en zelfcorrigeren als een richting geven van en als mezelf, uit de energetische hoedanigheid als hoe ik besta in en als reactie, het fysiek in.

Ik realiseer me dat ik de controle van en als de geest zal moeten loslaten om in en als het fysiek aanwezig te zijn in eenheid en gelijkheid als mezelf.

Ik realiseer me dat de geest hierin gedachten ervaringen zal hebben en creëren alsof  ‘alles in de soep loopt’.

Ik realiseer me dat ik neig om op deze ervaring en/als gedachte binnenin mijzelf te reageren en zo energie te genereren binnenin mezelf waarin ik mezelf ineffectief maak waarop ik vervolgens geïrriteerd wordt naar en als mezelf en dat ik neig dit te projecteren naar de ander die de praktische zaken niet optimaal heeft opgepakt waarin ik die ander feitelijk ‘de schuld geef’ van mijn reactie aangezien ‘die ander toch iets niet oppakt’.

Ik realiseer me dat die ander inderdaad iets niet oppakt en dat dit mij geen enkel recht geeft om te reageren en/of dit te rechtvaardigen, aangezien ik en alleen ik verantwoordelijk ben voor mijn eigen energetische ervaringen binnenin mij, onafhankelijk van wat de ander doet of juist niet doet.

Ik realiseer me dat ik mezelf waarneem als incompetent om effectief de situatie richting te geven en te communiceren wat er verbeterd kan worden, wat komt door de ervaring van ergenis over het feit dat ik in eerste instantie mezelf niet effectief richting geef, wat feitelijk gewoon het genereren is van enERGie binnenin mij als versluiering van de geest om te voorkomen werkelijk effectief te zijn in en als het fysiek.

Ik realiseer me dat ik mezelf mijn hele leven als incompetent heb ervaren in ‘leiding geven‘ waarin dit niet binnen mijn  voorprogrammering zit en ik – zoals iedereen – geheel opnieuw moet leren wat werkelijke leiding is in en als mezelf.

Ik realiseer me dat de ervaring van ongemak hierin een ervaring is van en als de geest en zelfs van mezelf in wezen zodra ik in en als de geest verdwijn, aangezien ik in wezen voor een nieuwe uitdaging sta in en als zelfdirectie als wat het beste is voor mezelf in en als leven en zo voor een ieder in en als leven.

Ik realiseer me dat ik ervaar alsof alles in de soep loopt in en als een toekomstprojectie in en als een angst dat ik alles in de soep laat lopen door het missen van ervaring en voorprogrammering om ‘op terug te vallen’.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in en als het reageren op een punt wat praktisch verbeterd kan worden door 1-2-3 in te ademen, de adem even vast te houden en weer uit te ademen en dit een paar keer te doen zodat en waarin ik mezelf in wezen aanwezig houd in en als het fysiek en niet voorover val en verdwijn in een energetische ervaring in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel in eerste instantie even stil te zijn en niet te spreken zolang ik in reactie ben.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik mezelf gestabiliseerd heb van binnen in en als de adem, te zien hoe en wanneer ik het beste kan verwoorden wat er praktisch veranderd en/of opgepakt moet worden waarin ik me realiseer dat niet alles in 1x kan worden opgepakt en dat we dit doen dag voor dag.

Ik stel mezelf ten doel te zien of het noodzakelijk is om direct te spreken omdat het anders werkelijk in dit moment in de soep loopt praktisch gezien, of dat het een toekomstprojectie is van mijzelf, gebaseerd op een gedachte als herinnering als ervaring van mezelf in ongemak.

Ik stel mezelf ten doel te zien in realiteit of ik verander in en als mezelf in dit punt en als het blijft opkomen, te zien wat er aan ervaring als herinnering aan gekoppeld zit welke ik mezelf niet vergeven heb en dus keer op keer in realiteit breng om zichtbaar te maken voor mezelf en hetgeen zichtbaar wordt hierin, mezelf daadwerkelijk te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te voelen alsof ik mezelf niet kan vergeven wat ik verkeerd doe in fysieke realiteit.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in het wandelen van de mislukkingen die dagelijks plaatsvinden, net zoals Leila ergens beschreef hoe baby Cesar iedere dag opnieuw doorzet totdat het lukt.

Ik stel mezelf ten doel verder te onderzoeken hoe de ervaring van mislukking gerelateerd is aan geld en/als energie.

Ik stel mezelf ten doel plezier te hebben en behouden in de werkzaamheden en me niet op te laten jagen in en als de geest in en als reactie op dingen die ‘verkeerd’ gaan.

Ik stel mezelf ten doel de focus te behouden op de zelfbeweging en het proces hierin als wat het beste is voor al het leven zonder de invloed van de geest en de rol van geld hierin uit het oog te verliezen en mezelf hierin iedere week te cross-referencen en vergeven, bij te sturen en stabiliseren.

Full divide and conquer the majority enslaved by the minority

(klik op afbeelding)

———————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 508 – De eerste stap tot samenwerken in eenheid en gelijkheid

Het meest uitdagende punt hierin is om te beginnen met dit proces. Want hoe gaan we inzien dat wie wij denken te zijn in gedachten, gevoelens en emoties, niet werkelijk is wie we zijn? Hoe gaan we inzien dat we niet zulke geweldige wezens zijn en zijn geworden en dat we er feitelijk op uit zijn om altijd en overal energie te genereren, om er ‘zelf beter van te worden’ in en als deze energetische ervaring van binnen en met energie als geld van buiten? Dit willen we niet zomaar onder ogen zien en dus geeft dit gegeven op zich ook weer conflict. En toch moeten we hier doorheen wandelen als we werkelijk effectief zullen willen samenwerken.

Uit: Dag 503 – Ons bestaan in conflict in afscheiding van onszelf

Hoe gaan we tot een samenwerken komen als niet iedereen, of vrijwel niemand van ons heeft geleerd om te zien wie we werkelijk zijn en dus niemand van ons heeft leren zien dat we niet zijn wie we denken te zijn zoals we bestaan in onze gedachten, gevoelens en emoties? Dat is niet zo eenvoudig en toch is het wat we al tijden proberen, een samenwerking tot stand brengen terwijl we onszelf niet werkelijk kennen. En wat dus conflict geeft aangezien we zelf in conflict bestaan.

google-150x150

Ik schrijf hier verder in de ‘ik-vorm’ aangezien het een mee wandelen wordt in ‘real time’. In eerste instantie is het van belang om mijn eigen gedachten en reacties te stoppen alvorens te communiceren over een gewenste samenwerking met een gewenst resultaat. Dat vraagt een behoorlijke inzet van mezelf, aangezien ik mezelf in vele lagen hebben opgebouwd en er automatische reacties omhoog komen die diep ingebed liggen opgeslagen in de geest, in en als het fysiek en waarvan ik toch nog denk dat ik ‘gelijk heb’ of ‘het recht heb’ om hier iets mee te doen. Samenwerken begint in eerste instantie bij het stoppen van mijn eigen reacties en hierin leren om mezelf richting te geven zodat ik stabiel ben of wordt binnenin zelf. En van hieruit kan ik zien hoe verder te bewegen en hoe de taken in samenwerking op te pakken.

Dit zal dus niet van een leien dakje gaan. Het is niet mogelijk om alle punten tegelijkertijd op te pakken en zoals ik het ervaar, lijkt het alsof alles in de soep loopt. En deze gedachte, dat alles in de soep of in het honderd loopt, is dan feitelijk hetgeen waarop ik reageer in mezelf en waardoor ik neig tot het ‘aanzetten van anderen’ om dingen anders, beter te doen. Echter dit is dan vanuit een startpunt in conflict, namelijk in en als de (angst)gedachte dat alles in de soep loopt. Deze ‘angst’ is dan eigenlijk wat ik communiceer en wat anderen van mij op zullen pikken. Wat bij hen binnenin weer een reactie zal activeren op de manier zoals dit bij hen specifiek geprogrammeerd is. We zijn allemaal geprogrammeerd in en als angst en in reactie op angst (waarin we de zogenaamde ‘stress’ creëren en ervaren) wat weer een nieuwe stroom van gedachten met hierop volgend reacties produceert, in een poging de controle te behouden in en als onszelf, in en als de geest, als het enige wat we kennen van en als onszelf in de gedachte als ‘dit ben ik’.

Dus, ik begin bij mezelf. Ondertussen zie ik er natuurlijk op toe dat er niet werkelijk iets uit de hand loopt wat betreft de praktische, aanwijsbare zaken. Wat op zichzelf al voldoende is om me mee bezig te houden aangezien er praktisch gezien enorm veel moet gebeuren in een nieuwe samenwerking binnen een nieuw bedrijf. Ook hierin kan niet alles tegelijkertijd en ineens vlekkeloos verlopen. En hierin is het aan mijzelf om me te stabiliseren en mijn eigen reacties te stoppen, onderzoeken, zelfvergeven en zelfcorrigeren. Aangezien alles in de fysieke realiteit plaatsvindt, is er een snelle cross-referentie van hoe ik me opstel en zo merk ik direct als ik zelf in reactie ben en vooral als ik iets in reactie gecommuniceerd heb. Dit heeft een directe uitwerking die fysiek voelbaar is in mezelf. Er is geen tijd om alles uit te schrijven maar wel om per dag te reflecteren naar mezelf toe en hardop of van binnen zelfvergevingen en zelfcorrecties te wandelen. De meest belangrijke punten kan ik uitschrijven en met behulp van het luisteren naar de interviews en het meelezen van de chats, vergroot ik het begrip in wat er gebeurt binnenin mezelf.

Terugkomend op een samenwerking zoals beschreven in het vorige blog, waarin twee mensen zich enigszins gewaar zijn van de eigen gedachten, gevoelens en emoties en hierin zien en begrijpen dat dit niet is wie we zijn; dat is hetgeen waarnaar we uiteindelijk willen bewegen in deze wereld en wat we willen uitbreiden tot een werkelijk zelfgewaarzijn in en als Leven. Zodat we in rust en ontspanning in en als het fysiek met elkaar aanwezig kunnen zijn en tot samenwerking kunnen komen. Echter het begint bij, in en als mezelf. Zodat ikzelf in rust en ontspanning in en als het fysiek met mezelf aanwezig kan zijn, onafhankelijk van in hoeverre de ander hierin gewaar is van zichzelf. Als ik dit niet zou doen, als ik zou ‘wachten’ op het eventueel gewaar zijn van een ander, zou ik mezelf in afhankelijkheid houden van een ander en niet zelf beginnen met het proces van zelfvergeving en zelfverandering. En dat is precies hetgeen we al zovele duizenden, miljoenen jaren gedaan hebben. Wachtend op elkaar tot wie de eerste stap zet. Die eerste stap begint binnenin zelf, nog niet zichtbaar voor de buitenwereld maar inzichtelijk voor en als zelf.

Wordt vervolgd

Desteni-I-Process-Lite (gratis en ook in het Nederlands)

Gerelateerde blogs:

Dag 528 – De eerste stappen in het Proces van Zelfzuivering: Vertrouw Je Reacties Niet!

Why that which Feels Good is not always What is Best. Day 304

Dag 528: De Eerste Stappen in het Proces van Zelf-Zuivering – Vertrouw Je Reacties Niet! – See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.nl/2014/07/dag-528-de-eerste-stappen-in-het-proces.html#sthash.UiHh7JST.dpuf

————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 507 – Hoe stop ik mezelf in het kwaad spreken over een ander?

paraplu-669x350Voor context zie Dag 506 – Kwaad spreken over een ander

Als en wanneer ik mezelf zie neigen tot een uitspraak over een ander in gesprek met iemand anders, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mij laat uitlokken door iets in het gesprek om mij uit te spreken over een ander wat op dat moment gerelateerd is binnen het huidige gesprek.

Ik realiseer me dat een uitspraak over een ander, in en als reactie van en als mezelf binnen het huidige gesprek, altijd met mijzelf te maken heeft en dat ik dit doe om mezelf beter te voelen.

Ik realiseer me dat ik automatisch inga op gesprekken over een ander, dan wel positief, dan wel negatief.

Ik realiseer me dat ik denk dat me ‘positief uitspreken’ over een ander wel oké is en me negatief uitspreken niet oké is.

Ik realiseer me dat ik me positief uitspreek over een ander om het gesprek niet in een ongemakkelijke positie te laten gaan zoals weleens gebeurt als ik niet inga op een uitspraak van iemand en dus wederom doe ik dit om mezelf niet ongemakkelijk, dus beter te voelen.

Ik realiseer me dat ik een verkeerd – gekeerd als in en als de geest – voorbeeld geef door zelf niet te staan als ‘geen kwaad spreken over een ander’ wat ook inhoudt ‘geen goed spreken over een ander’ aangezien goed en kwaad elkaar in stand houden als oordeel in polariteit om energie te genereren in en als de geest en dus als ik ‘goed’ spreek en positieve energie genereer zal dit leiden tot een ommekeer naar ‘negatieve energie’ in en als de wet van balans.

Ik realiseer me dat denk dat ik niet weet hoe mezelf te ‘handhaven’ als ik me niet uitspreek over een ander binnen een gerelateerd gesprek/als reactie op iets wat een ander zegt.

Ik realiseer me dat ik mezelf in de illusie van een gedachte als ‘ik weet het niet’ laat bestaan en zo in mijn comfortabele zone blijf zodat de ander ook in zijn/haar comfortabele zone blijft.

Ik realiseer me dat ik angst ervaar voor als een ander buiten zijn/haar comfortabele zone komt aangezien ik verwacht dat dit dan onvoorspelbaar gedrag kan geven.

Ik realiseer me dat ik angst ervaar om zelf buiten mijn comfortzone te komen aangezien dit een gebied is waarvoor ik niet ben voorgeprogrammeerd en dus mezelf richting zal moeten geven wat een ervaring van ‘ik weet het niet’ activeert.

Ik realiseer me dat ik reageer op mijn eigen verwachting van wat er gebeurt of niet gebeurt.

Ik realiseer me dat ik ik lijntjes leg in en als de geest door te voldoen aan mijn eigen verwachtingen over een ander en zo mezelf enkel in en als de geest te laten bestaan, in plaats van mezelf hier te brengen in en als de adem en alleen te staan in en als mezelf in de beslissing tot het leven van mijn uiterste potentieel als wat het beste is voor alles en iedereen.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mij uitspreken – zowel positief als negatief – over een ander ten behoeve van het beter voelen van mezelf.

Ik stel mezelf ten doel in en als de adem aanwezig te blijven als en wanneer ik de neiging ervaar om me over een ander uit te spreken en te zien wat er binnenin mij opkomt.

Ik stel mezelf ten doel allereerst mezelf richting te geven in en als de reacties (als angst als oordelen) die opkomen binnenin mezelf door middel van toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel de situatie eens open te laten en te zien wat er dan gebeurt of juist niet gebeurt.

Ik stel mezelf ten doel eens te vragen wat een ander bedoelt of wat het betekent als er in het gesprek een aanleiding is om over een ander te praten in plaats van automatisch te antwoorden en zo ‘de ander’ (als wat ik denk over de ander en dus mezelf als ‘de ander=de mind’) te bevestigen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te bevestigen door mezelf richting te geven binnen een moment waarin ik neig om iets over een ander te zeggen.

Ik stel mezelf ten doel te zien in fysieke realiteit waar specificatie nodig is ten aanzien van het spreken over een ander en ten aanzien van het herkennen van het activatiepunt op het moment waarin ik neig mezelf op te geven ten behoeve van mezelf beter voelen in en als de geest, door iets te zeggen over een ander.

Ik stel mezelf ten doel mezelf werkelijk te vergeven op de punten waar ik neig tot het kwaad spreken over een ander en/of waar ik dit gedaan heb en mezelf de ruimte te geven tot zelfverandering ten aanzien van dit punt.

types-of-decision-makingDesteni-I-Process-Lite (Gratis online-cursus ook in het Nederlands)

——————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

Dag 506 – Kwaad spreken over een ander

Kwaadspreken-1Bij sommige mensen ervaar ik angst om iets rechtstreeks te communiceren. Dit hoopt zich op in mezelf, ook al communiceer ik wel het één en ander, via schrijven en spreken. Dit is echter niet geheel rechtstreeks maar meer in algemeenheden en dat komt dus niet altijd of geheel binnen. Ondertussen hoopt er zich een ervaring van onmacht in mij op en uiteindelijk komt dit eruit in een reactie met backchat tegen iemand anders, over die ander en over hetgeen ik niet duidelijk gecommuniceerd heb. Dit vind ik niet tof van mezelf en hier heb ik dan een behoorlijk zelfoordeel op. En tevens veroordeel ik ditzelfde gedrag in anderen aangezien zolang ik het veroordeel in mezelf, ik dit op anderen zal projecteren.

Waar begint de angst om iets rechtstreeks te zeggen tegen bepaalde mensen? Deze angst is dan een oordeel, dus een gedachte die ik heb over bepaalde mensen waardoor ik denk/geloof iets niet rechtstreeks te kunnen zeggen, waarin ik een reactie verwacht van die ander die ‘mij angst aanjaagt’. Het is hierin mijn eigen verwachting geprojecteerd op de ander, die mij angst aanjaagt. Dit wordt zichtbaar als ik het alsnog rechtstreeks bespreek en er geen enkele reactie komt van die ander, slechts een ‘okay’. Dit wil niet zeggen dat er geen weerstanden/reacties spelen bij en in de ander, echter dat is aan de ander om te onderzoeken. Aan mij is het om te onderzoeken wat er in mij triggert tot een direct vormen van een gedachte als oordeel dat ik iets ‘beter niet rechtstreeks kan zeggen tegen die ander, dat diegene dit niet wil horen’ en om te zien wat er hierbij in mij opkomt aan gedachten en reacties/ervaringen.

Welke ervaringen en gedachten spelen hier een rol?

Ervaring van minderderwaardigheid ten aanzien van de ander door zien dat een ander effectiever is dan ik in bepaalde zaken waaraan ik blijkbaar meer waarde heb gehecht.

Gedachte dat er toch niet geluisterd wordt waarin ik onverschilligheid en weerstand ervaar.

Kwaad spreken over een ander doordat ik boosheid ervaar en als hulpvraag, klampen aan een ander

Gedachte “ik mag er niet zijn” waarin ik verdriet en zelfafwijzing ervaar

Diegene waarover ik kwaad heb gesproken niet in de ogen durven kijken wat een ervaring van schaamte geeft

Ervaring van hypocrisie in en als mezelf

Zelfoordeel over hetgeen ik heb uitgesproken

Door elkaar lopen van hetgeen ik wel heb uitgesproken en hetgeen ik alleen in ‘interne gesprekken’ heb toegestaan in mezelf  welke een ervaring van paranoia, verwarring, angstigheid, achtervolgingswaan geeft

Ervaring van paranoia ten aanzien van de betrokkenen (dus tegen wie ik gesproken heb en over wie ik gesproken heb)  en hierin valse bescheidenheid, rationaliseren van het fenomeen ‘roddelen’, spreken via algemeenheden/eromheen draaien)

Het samentrekken of ‘crunchen’ van de spieren in mijn darmen iedere keer dat er een betrokkene is en/of dat ik hieraan denk door een onderdrukt zelfoordeel (zelfstraffing)

Ervaring van angst voor ‘bepaalde’ mensen en hierin iets niet rechtstreeks durven zeggen welke een ervaring van isolatie/terugtrekken, eenzaamheid, angst, afwijzing, me beter voelen, en ‘gelijk hebben’ geeft.

Zelfvergevingen op de bevindingen in mezelf:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me minderwaardig te voelen dan een ander als ik zie dat diegene effectiever/sneller is dan ik in bepaalde zaken waar ik meerwaarde aan gehecht heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verongelijken in het meer of minder waarde hechten aan snelheid en/of effectiviteit in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat die ander niet wil horen wat ik te zeggen heb en naar aanleiding van mijn eigen gedachte als oordeel over een ander, kwaad te gaan spreken over een ander en zo een heel mind-construct in werking te zetten in en als mezelf als zelfoordeel en paranoia in omgang met anderen te creëren welke ik fysiek manifesteer in mijn eigen lichaam als een samentrekken in mijn darmen en in mijn fysieke realiteit in omgang met of juist in het terughouden van omgang met andere mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb onverschilligheid te ervaren in en als de gedachte dat er toch niet geluisterd wordt naar wat ik te zeggen heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb iets in de ander als weerstand te ervaren om te horen wat ik wil zeggen en dit als reden (aan) te nemen om iets niet te zeggen zonder me direct te realiseren dat, als er al een weerstand is in de ander, wat natuurlijk goed mogelijk is, dit een weerstand in mij activeert als gedachte als dat die ander niet wil horen wat ik wil zeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren en kwaad te gaan spreken over een ander naar aanleiding van mijn eigen gedachte dat er toch niet geluisterd wordt en dat die ander niet wil horen wat ik wil zeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken hulp nodig te hebben van een ander om iets rechtstreeks te kunnen bespreken en me zo vast te klampen aan een ander om te zeggen wat ik zelf niet rechtstreeks durf te zeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te willen dat een ander zegt wat ik niet rechtstreeks durf te zeggen, of dat er in ieder geval een ander bij is als we het bespreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat als we met twee zijn, er toch niet geluisterd zal worden en ik het toch altijd zal verliezen in gesprek en hierin nog steeds niet gezegd en gehoord wordt wat ik wil zeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf niet duidelijk uit te spreken over iets wat voor mij zo duidelijk is en zo een gedachte als dat er niet geluisterd wordt in mijzelf te activeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te luisteren en vertrouwen op en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te klampen aan een ander, to ‘call on’ aan een ander in en als de geest in en als gedachten als controlemechanisme en zo mijn colon (dikke darm) te verkrampen ten gevolge van de emotionele ervaringen als reactie op de gedachten als controle als oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb oordelen in te zetten in een poging een ander in en als de geest te controleren en zo mijn eigen ervaring van onmacht te omzeilen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren naar aanleiding van de gedachte in mij dat ik er toch niet mag zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb (een deel van) mezelf af te wijzen in en als de gedachte dat ik er toch niet mag zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen over het kwaad spreken over een ander en die ander niet meer in de ogen te durven kijken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me een hypocriet te voelen ten aanzien van de ander en/als mezelf over wie ik kwaad heb gesproken en ten aanzien van degene tegen wie ik kwaad heb gesproken over een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik vergissingen en verkeerde aannames in onszelf als mensheid, niet mag benoemen, niet uit mag spreken en zo een ervaring te creëren in mezelf dat er toch niet geluisterd wordt, wat komt omdat ik niet rechtstreeks uitspreek wat ik zie gebeuren en waar vergeving en correctie nodig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te veroordelen wat ik rechtstreeks zie gebeuren als vergissingen en verkeerde aannames als wat niet het beste is voor iedereen en door dit oordeel als gedachte, me niet uit te spreken, waar ik vervolgens boos om wordt in mezelf en dus een zelfoordeel op het niet uitspreken van wat ik zie, bovenop het oorspronkelijke oordeel te plaatsen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf en anderen te veroordelen om onze  vergissingen en verkeerde aannames met handelen in eigenbelang tot gevolg en hierin angst te creëren in en als mezelf ten aanzien van andere mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verharden in mezelf naar mezelf en anderen toe en mezelf en anderen af te wijzen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb paranoia en verwarring in mezelf te creëren door gedachten als oordelen over anderen in mezelf toe te staan en/of deze uit te spreken en dus kwaad te spreken over een ander in plaats van die ander rechtstreeks aan te spreken, en hierin niet meer te weten wat ik nu heb uitgesproken en wat ik alleen gedacht heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven en ervaren alsof het minder erg is om alleen in gedachten kwaad over een ander te spreken en erger om daadwerkelijk kwaad over een ander uit te spreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het kwaad spreken over een ander erg te vinden en te veroordelen en het kwaad spreken over een ander in gedachten, niet als zodanig te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb onverschillig te staan tegenover het kwaad spreken over een ander in gedachten en hierin te denken dat ‘dit geen kwaad kan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus onverschillig te staan ten aanzien van mijn eigen gedachten in en als een geloof dat het niet zoveel uit maakt wat ik denk, zonder in te zien, realiseren en begrijpen dat ik hierin juist de angst manifesteer in mezelf voor andere mensen, in en als deze onuitgesproken gedachten als oordelen die een ervaring van angst geven om ontmaskerd te worden over wie ik ben in en als gedachten, in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het geen kwaad kan om in gedachten kwaad te spreken over een ander in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit kwaad spreken in gedachten juist maakt dat ik niet rechtstreeks en eenvoudig de situatie zal bespreken als een benoemen van de feiten als vergissingen en verkeerde aannames zonder oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ervaring van achtervolgingswaan te creëren binnenin mezelf welke een achtervolging is door mijn eigen backchat/achterklap als interne gesprekken die ik zelf manifesteer naar aanleiding van emoties en gevoelens binnenin mij als reactie op mijn eigen gedachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te straffen en oordelen en hierin te crunchen en mijn spieren in mijn darmen samen te trekken en hierin het slijmvlies te irriteren op een bepaalde plek als herhalende irritatie door een herhalend patroon van gedachten en reacties naar bepaalde mensen toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen als en dat ik niet rechtstreeks communiceer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het niet rechtstreeks communiceren en ergens omheen draaien en in algemeenheden spreken af te wijzen en te veroordelen in mezelf en/als de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het liefst te willen dat iemand rechtstreeks tegen mij spreekt en dit te veroordelen als dit niet zo gebeurt en er omheen gedraaid wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf niet toe te passen wat ik graag zou willen dat een ander toepast naar mij toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te isoleren en terug te trekken door te denken dat een ander niet wil horen wat ik zeg en hierin oordelen aan te maken en vervolgens angst te ervaren dat deze oordelen ‘aan het licht’ komen en ikzelf veroordeeld zal worden zoals ik (me)zelf-oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me eenzaam te voelen als ik alleen met mensen ben waarvan ik denk dat ze niet naar me willen luisteren en dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als een ervaring van eenzaamheid te plaatsen door zelf gedachten aan te maken en deze vervolgens te projecteren op anderen die deze gedachte als herinnering in mij activeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het kwaad spreken over anderen te rationaliseren en af te wijzen als ik dit een ander hoor doen en dit vervolgens probeer te stoppen door te zeggen dat we niet kwaad spreken over een ander zonder werkelijk gelijk te staan en in de situatie te zien wat er speelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bij voorbaat het ‘kwaad spreken over anderen’ af te wijzen en zo af te wijzen, te onderdrukken wat er speelt in de geest waardoor het juist onzichtbaar blijft en er dus geen zelfverandering zal (kunnen) plaatsvinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren als er kwaad wordt gesproken over een ander en dit te proberen te controleren door het te stoppen in een ander, in plaats van mijn eigen ervaringen als angsten als gedachten als oordelen te stoppen, in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ander te corrigeren in plaats van mezelf te corrigeren en in en als gelijkheid met een ander mee te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me meer te voelen dan een ander in en als moraliteit als een ander kwaad spreekt over een ander wat feitelijk ter compensatie is van mijn eigen ervaring van minderwaardigheid als ‘minder effectief zijn’ in vergelijking met een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als de geest te proberen te compenseren voor een ervaring van minderwaardigheid naar een ervaring van meerderwaardigheid door kwaad te spreken over een ander, dan wel in het hoofd, dan wel in realiteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me beter voor te doen dan ik ben in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘toch gelijk heb’ dat we geen kwaad horen te spreken over een ander in plaats van gelijk te staan in en als mezelf in reactie op het kwaad spreken en te zien wat er nu eigenlijk besproken wordt als iets wat ingezien, vergeven en gecorrigeerd dient te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het ‘gij zult geen kwaad spreken over een ander’ als morele kwestie te gebruiken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet over zelfvergeving te durven spreken en dus het liefst maar het gehele gedrag probeer te stoppen wat feitelijk een controleren en onderdrukken wordt in en als de geest in en als moraliteit.

Ik realiseer me dat de gedachte dat er niet geluisterd wordt, voortkomt uit wat ik gezien heb als patroon tussen mijn ouders waarin mijn moeder niet gehoord werd en/of zichzelf niet effectief uitsprake en ik zelf mijn moeder ook niet wilde horen. Dit is voor een ander blog.

Wordt vervolgd.

KwaadsprekenIedereen weet dit en toch blijft iedereen het doen, bewust of onbewust, met opzet of gerechtvaardigd in gedachten. Laten we onszelf leren kennen, vergeven en veranderen:

Desteni-I-Process-Lite

Desteni-I-Process-Pro

—————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

 

 

 

Dag 505 – Roy de boy

PENTAX ImageRoy de cavia is zondag overleden. Hij had al ruim een jaar extra ondersteuning voor zijn nieren en blaas met kruiden en sinds een aantal maanden leek hij tevreden als ouder mannetje die veel sliep en nog lekker veel at. Sinds een aantal weken had hij staar aan 1 oogje gekregen. De laatste week zag ik dat hij richting sterven ging en de laatste 2 dagen at hij echt veel minder tot aan vrijwel niets op de laatste dag. Het was een week waarop ik elke dag lang van huis was en zondag was ik thuis. Hij was al buiten zijn hok gaan liggen op de grond onder de kast – ik weet niet precies waarom, ook de twee konijntjes kropen onder deze kast toen ze tegen sterven aan zaten. Ik legde een laken en een doek neer zodat hij hierop kon liggen en een soort van kussen onder zijn hoofdje had. Zo heeft hij de dag nog doorgebracht. Aan het einde van de middag gaf ik een stukje peer die hij opat met veel moeite door weinig lucht. Ik pakte hem nog even op, hij stribbelde wat tegen wat misschien net teveel was en toen lag hij slap op zijn zij in mijn handen. Ik legde hem weer terug op het laken, ondersteund door de doeken. Hier krampte zijn lijfje een aantal keren samen, ik bleef bij hem en aaide hem en zo is hij overleden. Het zag ernaar uit dat hij geen lucht meer kon krijgen.

Roy kwam uit de knaagdierenopvang in Utrecht. Hij was met twee broertjes onder een boom in het bos gevonden. Ze zijn uiteindelijk apart geplaatst bij verschillende huisjes. Ik had destijds Roos de vrouwtjescavia alleen in huis nadat haar moeder overleden was en Roy is erbij gekomen. Het zijn nooit dikke knuffelvriendjes geworden in de zin van dat ze tegen elkaar aan lagen – ze waren eerder altijd een beetje aan het kibbelen over de favorietje plekjes. Het was een gezellig levendig koppeltje die door het huis naar de keuken wandelde als het tijd was voor groenvoer, met name Roos was hierin de aanvoerdster.

Nu zijn er geen dieren meer in huis om voor te zorgen, dat is vreemd. Het meeste vreemd is het ‘s ochtends als ik opsta en als ik naar huis ga. Gisteren merkte ik op weg naar huis dat ik me enigszins haastte om naar huis te gaan, voor de dieren en toen realiseerde ik me dat ze er niet meer waren en dat dit dus een ervaring van haast had gegeven. Om ze eten te geven, om bij hen te zijn en ook doordat het flink wat tijd innam om voor ze te zorgen. De laatste 12 jaar hebben er altijd knaagdieren in en om het huis gewoond (konijnen en cavia’s en af en toe een muisje in het oude huis haha). Het vreemde is ook dat ik nu minder ‘reden’ zie om thuis te zijn. Het geeft wel ruimte omdat ik nu veel op weg ben voor werk en hier mijn focus ligt en alleen voor mezelf (en huis en planten) hoef te zorgen naast alle taken die gedaan moeten worden.

Dag lieve Roy, dag mannetje. Bedankt voor je steun en stabiliteit.

PENTAX Image(2012: Roy, Roos en Casper in de tuin – Witneus huppelde ergens anders rond)

———————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/