Dag 535 – Het uitgangspunt is bepalend

mindmachineEen tijdje geleden ben ik een serie blogs begonnen met het uitschrijven van een karakter. Een interessant zelfonderzoek en ondersteunend om in te zien hoe ik mezelf in en als de geest in elkaar gedraaid heb. Ik zie hier echter ook hoe het uitgangspunt van het ontmantelen van dit punt, bestond in en als een ‘moeten’. Ik ‘moest’ het punt van mezelf oppakken en onderzoeken en hierin ervaar ik een soort hardheid naar mezelf toe. Wat tegenstrijdig is met het uitgangspunt van en als zelfvergeving. Dit betekent niet dat het niet ondersteunend was in dat moment zoals ik al benoemde, maar wel dat het effectiever kan vanuit en als mezelf.  Het punt oppakken als ik er zelf aan toe ben om het in te zien en niet door een situatie van buitenaf waardoor ik ertoe gedwongen wordt. En die situatie was ik zelf ingestapt doordat ik dacht dat dit ‘moest’, dus door een moeten vanuit mijzelf in en als mijn eigen geest, ver weg op de achtergrond. En dit uitgangspunt van denken en moeten, dit heeft de situatie en de blogs bepaald.

De situatie van het moeten heb ik gestopt in mezelf en de zelfvergevingen worden zachter, het worden steeds meer zelfvergevingen, vanuit mezelf in plaats van in en als de geest.

20140908_074517The Consciousness of the Spider – Part 1

————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 534 – Waartoe ben ik bereid ten behoeve van het geheel?

Full the quantum existence of the elephant part 1

Ik zie op een aantal gebieden in mijn leven dat mijn bereidheid ‘getest’ wordt; mijn bereidheid om te staan en blijven staan in de beslissing die ik genomen heb. Dit betekent niet persé dat hetgeen ik in ben gaan staan, zich ontvouwt op de manier waarop ik in eerste instantie eraan ben begonnen.

Bijvoorbeeld, dit kan zo zijn met een relatie. Ik heb mijn bereidheid hierin getest gezien om dit te wandelen als dit het beste is. Dit betekent niet direct dat de relatie zich voortzet of dat ‘ik die voort moet zetten'; echter ik kan opstaan in de bereidheid in en als mezelf om te onderzoeken wat het beste is, ik kan hierin open zijn en zelfoprecht mijn bereidheid onderzoeken en van hieruit, verder zien. Het kan namelijk ook zo zijn dat ik niet bereid ben ergens toe, omdat het niet het beste is voor mij als leven en dus voor leven als geheel, maar dat ik denk dat ik bereid moet zijn.

Een ander voorbeeld is mijn werksituatie. Hierin zie ik mezelf staan in de bereidheid om aanwezig te blijven in en als de verantwoordelijkheid waarin ik ben gaan staan. Dit betekent niet per definitie dat de positie waarin ik begonnen ben, ook de situatie is die het beste is voor de lange termijn. Het is mijn bereidheid om het te wandelen, om door te zetten, waarin ik standvastig leer te zijn. En van hieruit, kunnen situaties zich openen als wat het beste is en kan ik meebewegen met wat het beste is. Zo leer ik dat als ik bereid ben om me te openen voor wat het beste is voor leven in en als mezelf, in en als zelfverantwoordelijkheid, ik hierin ook naar de situatie en omstandigheden beweeg die het beste zijn voor mezelf, waarin ik mij het beste beweeg en uitdruk in en als mijn fysiek en hier vandaan of hierin, kan ik opstaan en bijdragen aan wat het beste is voor al het leven.

Dit houdt niet in ‘dat ik gedwongen wordt’ om dit te doen, om te staan in en als zelfverantwoordelijkheid en open te zijn om verder te zien. Er is diep van binnen een angst aanwezig, dat ik gedwongen wordt tot allerlei zaken ‘die ik  niet wil’. Waardoor ik gemerkt heb dat ik me niet open durf te stellen voor een volledig zelfinzicht en zelfonderzoek. Echter ook diep van binnen, wil ik uiteindelijk datgene wat het beste is voor mijzelf als leven als al het leven in en om mij heen. Dat is namelijk de enige, standvastige oplossing om er zeker van te zijn dat niets of niemand achter blijft.

Deze angsten, deze gedachten die eigenlijk herinneringen zijn, die zijn voor mijzelf om door te wandelen en hierin beslis ik zelf wanneer en of ik bereid ben om me open te stellen voor wat het beste is voor al het leven, inclusief mijzelf. Fascinerend dus dat ik eigenlijk bang ben om te leven wat het beste is voor mijzelf. Dit betekent namelijk dat ik geen excuus meer heb om me achter te verschuilen om geen verantwoordelijkheid te nemen voor en als mijzelf. Ik ben dus zo bang voor zelfverantwoordelijkheid dat ik liever de boel saboteer, inclusief mezelf en mijn eigen leven, dan dat ik sta in en als de beslissing en bereidheid om te leven wat het beste is, voor al het leven in en om mij heen.

De bereidheid om te zien waartoe ik in staat ben en tegelijkertijd, te zien waartoe ik niet in staat ben, waartoe een ander misschien beter in staat is ten behoeve van het geheel.

De bereidheid om mijn angst onder ogen te zien en te ontmantelen. Het leven is niet dwingend, ik ben dwingend in en als de geest en hierin ga ik er vanuit dat Leven mij zal dwingen tot iets wat ik niet wil. Echter Leven, de Levenskracht, duwt alleen door daar waar illusies worden vastgehouden, in en als relaties in en als de geest en zal zo de illusies ontmantelen. Ten behoeve van het geheel als Leven in en als het Fysiek.

De dieren weten dit en leven dit. Zij staan als wat het beste is voor leven als geheel en zijn hierin ons levend voorbeeld.

Bereidheid, ik vind het een mooi woord. Waartoe ben jij bereid?

Om te onderzoeken en de weg voor te bereiden, voor degenen die na ons komen:

Desteni I Process Lite

Desteni I Process Pro

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd

LIG

———————————————————————————————————————-

Dag 533 – Fear of not being understood

Mooie-papegaaien-achtergronden-hd-papegaaien-wallpapers-13I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear not being understood which brings me to the experience of needing to ‘explain myself’ to make myself clear.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to share from the point of wanting to be understood and so, expecting something from another instead of unconditionally sharing myself within the things that I am already able to.

See more at: Dag 530 – Sharing a hidden pattern

When and as I see myself participating in fear to not be understood before I want to share something, I stop and breathe.

I realize that this is simply a thought, based on a memory of not being understood in the past which I took personally.

I realize that ‘not been understood’ does not say anything about who I am, it may only point out that 1. I could practise on how to bring into words what I see that I could share and 2. that another might not be ready or even willing to understand what I share, which is fine.

I commit myself to stop participating in the fear as a thought that I am not being understood when I want to share something.

I commit myself to practise bringing into words what I see that I am ready to share.

I commit myself to forgive myself my reactions on another person who is not ready or willing to understand what I share.

I commit myself stop taking the reactions of another as not understanding me personally and see if I can improve something within myself in my way of sharing.

When and as I see myself going into an expectation of wanting to be understood when I share something, I stop and breathe.

I realize that within going in expectation I expect another being to be like me, to stand in my shoes, instead of me standing in the shoes of the other being.

I commit myself to stop expecting another being to be like me and to stand in my shoes in understanding what I share.

I commit myself to stand in the the shoes of another being with who I share something and see what it is that I could share and how I best could share this.

I commit myself to share myself unconditionally, when and as I am stable and within the points that I have walked for myself and so that I am clear and stable in.

Dag 232 – Stop participating in a thought as a memory

Mooie-papegaaien-achtergronden-hd-papegaaien-wallpapers-16How You See Colours – The Metaphysical Secrets of Imagination – Part 47

————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 532 – Stop participating in a thought as a memory

A_picture_is_worth_a_thousand_wordsDag 530 – Sharing a hidden pattern

When and as I see myself on forehand going into a statement of ‘I am not yet going to expand on it’ before the converstation even takes place, I stop and breathe.

I realize that I am participating in a thought which is based on a memory.

I realize that because I am in a thought on forehand, I create the future in my head, based on the memory in/as the thought which does not give me the space and possibility to change myself within a moment and share something from and as myself that I am already able to.

I realize that I am building in control for myself on forehand to not need to share and put in the effort to find words to share.

I commit myself to stop myself participating in the thought ‘I am not yet going to expand on it’.

I commit myself to forgive myself participating in the thought ‘I am not yet going to expand on it’ and breathe and let it go when and is this is coming up again.

I commit myself to in the moment, during a chat, see what it is that I can and will share and put in the effort to bring into words what it is that I see within myself that I actually want to share.

I commit myself to take the time to find words and to write them down while breathing.

To be continued.

Neon words

Reptilians – Existence in a Word – Part 48

Reptilians – The Responsibility of Words – Part 49

Reptilians – Purifying Words – Part 50

———————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 531 – Fysiek welbevinden als punt van motivatie

20140906_133856-MOTION

Hier een youtube filmpje waarin ik bespreek hoe een merkbaar, fysiek weldadige uitwerking en het begrip van waarom dit zo is, voor mij een punt van motivatie is om door te zetten.

Fysiek welbevinden als punt van motivatie

Blog waaraan ik refereer:

Dag 528 – De invloed van helder (ochtend)licht en lange afstand lopen

Interview waaraan ik refereer:

The Benefits of Relationships – Life Review

Disclaimer: deze informatie betreft mijn eigen bevindingen gecombineerd met bevindingen en mondelinge informatie doorgegeven via een cursus en is in geen geval een medisch advies.

20140906_134024Meidoorn

————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 530 – Sharing a hidden pattern

Yesterday a point came to the surface that I would like to open up and forgive myself for. It is related to ‘sharing’ within conversation. Within the conversation, I gave notition of a chat that I have had as we discussed this before but I mentioned on forehand that I will not yet expand on a certain point that had opened up and will first walk it for myself and share and/or write about it afterwards. This is a ‘normal’ phrase for me and if someone tells me so, I would immediately accept it and leave it up to the one who sais so. However the buddy started to ask some questions about it, what the reason was for not expanding on it now. I didnot expect any questions when I say on forehand that  I do not want to expand on it so I reacted to it within myself and resisted even more to open up. After chat, I realized that I missed a dimension in this where I did not take the ‘conversationpartner’ into consideration by stating on forehand that I will not expand on a certain subject at the moment while we did have shared the occasion of it all. The point of first walking it for myself is fine ofcourse, however there was a point of self-interest in it as ‘keeping it to myself’ which I did not yet see. As I said, it is a ‘normal’ phrase for me to say in which I only take myself into consideration as how I am used to do things, which is actually me as the mind because it is ‘how I am used to do things’ without taking the other as myself as life in consideration where I could have shared some overview and walking the detail for myself. I noticed that I had decided on forehand to ‘not expand on it’ and so, did not see within the moment what is best to communicate.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel ashamed after finishing chat about my behaviour in the stated words as that I ‘am not going to expand on it now’ which I had already decided to do so without seeing into ways to do share something that I am already able to and see how to do this within the moment.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not see, realise and understand that I did not take the point of sharing in the moment of what I am able to into consideration, where in I did not take the conversationpartner as life into consideration where in I did not take myself as life into consideration by stating on forehand that I am not going to expand on it.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think ‘is it not enough when I say that I am not going to expand on it now, why should this come from someone else?’ where in I feel threatened as if I can not decide for myself to share or not.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel questioned within my decision to not yet share and within this, questioned within my ability to make a decision to do so or not by myself where in it is not the fact of not yet sharing that is actually questioned but it is the statement on forehand in/as the mind that is questioned here and that I should question for and as myself.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to automatically not share and to not take the value of sharing into consideration.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to only think about myself within the decision to share or not share where in I experience this as ‘my decision’ as mine as something that another has nothing to do with.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to own my own process and feel threatened when there are questions asked about it that I stated on forehand to not yet share.

Then why do I not want to share already? Because I did not have yet walked into physical reality what I have realised and I fear that if I already share, I ‘loose’ what I have realised and ‘fall back’ into self-doubt. Within this I see a fear of  ‘not being understood’ and so, I start ‘explaing myself’ and so to prevent myself for this, I make the statement that ‘I am not going to expand on it now’.

The points in itself are relevant to take into consideration, however the fear gives an energetic experience as fear of loss of myself within the communication when I notice the situation as if I am not being understood. Funny in this is that I cannot be understood if I will not expand and will not answer questions so I keep myself in my own fear in place.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear not being understood which brings me to the experience of needing to ‘explain myself’ to make myself clear.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to share from the point of wanting to be understooda and so, expecting something from another instead of unconditionally sharing myself within the things that I am already able to.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel lazy in the sharing as it costs me a lot of effort to express myself and bring for example insights into words.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not see within the moment what and how I can share within consideration of myself as another as being within the ability of myself in that moment and so instead I start protecting myself in/as the mind in a statement on forehand.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to sabotage the conversation as sharing on forehand by the decision to not yet expand on a certain point as a way of control of myself in/as the mind.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear to loose control within sharing myself.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear intimicy within sharing myself.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not want to let anyone close within sharing myself within words.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not want to see anyone in me and only open up when I am really sad, which is not cool as in this way I only share the sad points in which I bring myself into reality as a ‘sad person’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to only share the sad points in and as a fear that when sharing my insight, this will fade away.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to connect positive energy to insights as a way to feel better about myself where in I use the insights as a way to protect myself against feeling less than others.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear loosing the experience of feeling better about myself.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear that when I first share a point, I will not live it anymore.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to share myself in and as a sad personality.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to go blanc when I have the possibility to share and only bring certain aspects.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel tired of so many typing from ‘what I mean’ and so I prefer to not share and type so much.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel unable to share in and as self-expression and always feel as if the sharing is incomplete and so, this gives only a certain aspect.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear to be defined in only a certain aspect and so, prefer to not share where actually I do want to share myself, however this takes so much time and effort.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not really see the ‘use’ of sharing in conversation and prefer to only share what is practical.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to see what others share, often as ‘so much talking about things that I already know’ which I do not want to be seen myself.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not want to bother or bore someone and so, prefer to keep it short and only share some summary or conclusion.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to judge sharings into different variations as ‘boring’ or ‘interesting’ or ‘short’ or ‘long’ etc.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to prefer summaries and conclusions and not the wide expanding to listen to and to speak, where in I try to take all into one summary or conclusion, where in I realise that I can make a conclusion or summary in process from every specific detail, to make it relevant, practical and easy to comprehend within sharing.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear things to be ‘talked dead’ into analysing in/as the mind and so, prefer to live things instead of ‘talking about things’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear to be ‘overanalysed’ and within this, being put into a certain box of analisation.

After forgiving these dimensions which seemed a bit incoherent and going ‘from here to there’, I see that the hidden fear as reason behind not yet wanting to share is that I am much more stable now and I do not yet want to share this, because I want to first ‘test’ and walk this stability for myself. This is fine, however a point of self-interest is that I do not yet want to hold myself (and be hold) accountable for myself in more self-responsibility so it is actually a bit of a post-poning of living my potential, also from a point of fear of ‘what if I will fall back’ which is more a fear of ‘what if I do not have some freetime anymore to entertain myself a bit’.

Where in I see that instead of simply sharing and moving on, I hold it within myself and actually enlarge it with this behaviour which makes it ‘something bigger’ than it is. As building up (at)ten(t)sion which I actually wanted to prevent by ‘not going to expand on it’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to build up attention as a tension within myself and within this, expectation where in I enlarge the energy and at the same time postpone the simply living of a realisation, by believing that I cannot live up to my own build up expectation which I project on others as ‘not yet wanting to share as I do not want to make expectations that I ‘cannot live up to’.

So a nice hidden pattern is coming to the surface.

Self-commitments will follow.

Embracing Self by Bernard Poolman

dejar-de-sentir-04_thumbArtwork see blog Marlen

Winged – Exploring Self Intimacy

——————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 529 – Hoe houden we elkaar vast in angst?

Ball and Chain - Andrew

“Ball and Chain”
Graphite on Paper
8.5x11inch
Art by Andrew Gable

Een klein voorbeeld. Er wordt door één van twee mensen een punt aangereikt ter verbetering van iets waar twee (of meer) mensen bij betrokken zijn waarin diegene ziet dat er iets beter kan worden aangepakt. De ander reageert hierop met een angstgedachte als oordeel, eigenlijk in en als de angst dat men wordt beoordeeld als ‘niet goed’ oftewel  ‘fout’ wat over het algemeen komt doordat we ons er van bewust zijn dat we iets niet optimaal hebben aangepakt maar dat we onszelf hierin niet verbeterd hebben (door verschillende oorzaken, vaak door een ‘niet weten hoe’) en dit wellicht ook niet willen toegeven aan onszelf. Dus feitelijk reageren we op onszelf in en als een zelfoordeel dat we het niet zelf hebben opgepakt en dit is merkbaar naar de ander toe die met de suggestie komt. De reactie in en als de angstgedachte houdt vaak ergens een weerstand in die merkbaar is – immers als die weerstand er niet was hadden we het allang zelf opgepakt ter zelfverbetering – en dus komen er woorden van verdediging in plaats van dat er samen wordt gekeken of het een praktische suggestie is en hoe dit kan worden toegepast en zelfs eventueel, waarom het niet eerder is toegepast. De woorden van verdediging echter roepen weer een angstgedachte op bij degene die de suggestie doet (als deze niet gewaar is van zichzelf) als zijnde, ‘ohjé, heb ik iets verkeerd gezegd? Ik doe iets verkeerd’. Deze gedachte wordt dan weer als herinnering meegenomen als men volgende keer opnieuw een suggestie wil doen als er gezien wordt dat iets kan verbeteren en dus, vindt de suggestie al plaats in en als een startpunt van angst als ‘wat als de ander denkt dat ik het als oordeel bedoel en met weerstand reageert’ wat feitelijk ook zo is, het houdt een oordeel in aangezien het gebracht wordt in en als een startpunt van angst wat een gedachte is dus een oordeel (als interpretatie van de fysieke werkelijkheid in en als de herinnering) en dus wat wordt er hier bij voorbaat gecreëerd: angst als gedachte als oordeel. En zo tollen we rond zonder werkelijk constructief samen te werken en ondersteuning te bieden en vooral ook te accepteren van elkaar en in plaats hiervan, een spel te spelen van aanval en verdediging. Conflict. En de geest die vindt het wel best, die blijft wel gedachten produceren! Maar het is niet ‘het beste’. Wij zijn de geest in participatie in gedachten, gevoelens en emoties en dus, vinden wij het blijkbaar….wel best? Of is het eigenlijk de hoogste tijd om deze mallemolen te stoppen in en als onszelf en te gaan staan voor wat het beste is voor al het fysieke leven op aarde? Want wie houdt nou eigenlijk wie vast?

Leer om je gedachten te zien, de gevoelens en emoties die dit voortbrengt en de gevolgen hiervan op onszelf, op een ander, op de wereld, op de fysieke werkelijkheid als geheel en leer vervolgens om te beslissen om het zelfoordeel te stoppen, jezelf te vergeven en uiteindelijk te veranderen tot een levend wezen zonder participatie in angst(gedachten).

Desteni I Process Lite

Binnenin de (gratis!) cursus is een Nederlandse vertaling aanwezig.

Full quantum mind self awareness step 1

Quantum Mind Self Awareness – The Psychology of the Universe: STEP 1

The series is for a serious student that cares about LIFE and endeavour to understand how creation functions in fact in specific details.

(It’s free!)

Gerelateerd blog:

————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/