Dag 556 – Vogelgriep en preventief ruimen

kippen

De woorden ‘preventief ruimen’ zou ik in eerste instantie associëren met het preventief leegmaken van een bepaalde ruimte, een evacuatie omdat de ruimte niet langer veilig is voor het leven in deze ruimte. In verband met de vogelgriep houdt preventief ruimen in dat er preventief (dus er is geen vogelgriep geconstateerd maar het is een risicogebied) talloze kippen gedood worden dus het ‘leven’ van en als dieren wordt preventief geruimd om te voorkomen dat mensen ziek worden en eventueel het leven geven. Oftewel het leven van de dieren wordt – preventief – geruimd in een poging het leven van mensen te beschermen. Dat is vreemd. Vervreemd van Leven alsof leven in en als een dier iets anders omvat dan leven in en als een mens.

Deze kippen zijn in eerste instantie ‘in leven’ gebracht ten behoeve van voedsel voor de mens waarbij het leven van de dieren niet in overweging wordt genomen binnen de omstandigheden waarin ze leven. Het is een situatie die een groot risico met zich meebrengt op verspreiding van virussen doordat er vele kippen op een veel te kleine omgeving zitten met voedsel dat alleen bedoeld is om zo snel mogelijk ‘vet’ te worden voor consumptie. Feitelijk wordt het leven van de mens ook niet in overweging genomen hierin al denken we van wel – echter hetgeen we toestaan naar het leven van de kippen, staan we toe naar het leven in en als onszelf. We creëren als mens een risicovolle situatie met consequenties, die we vervolgens en zogenaamd ‘preventief’ gaan ‘opruimen’. Echter we zien niet in hoe we de situatie zelf gecreëerd hebben. Als we werkelijk preventief zouden werken, zouden we het leven en de leefomstandigheden van de kippen in overweging nemen en hierbinnen zien hoe dit te combineren is met de voedselbehoeften van de mens zoals we op dit moment bestaan.

Stel je voor dat we bij het uitbreken van een griepvirus onder de mensen ‘preventief gaan ruimen’ en hele volksstammen zouden doden ter bescherming van andere mensen of nog mooier, ter bescherming van dieren. Dat zouden we een schandaal vinden. We staan wel toe dat dit met kippen gebeurt.

Hierin zitten natuurlijk veel punten verbonden die een oplossing nodig hebben om te voorkomen dat we situaties creëren waarin de vogelgriep zoveel invloed kan hebben op het leven van vele wezens. Te noemen de voedselproductie, voedselkwaliteit, ongelijke geldverdeling wat leidt tot het kopen van ‘goedkoop’ voedsel wat ten koste gaat van de kwaliteit van zowel het leven van de dieren als het leven van de mens, educatie over voeding, educatie over het ontstaan van virussen en preventie hierin, educatie over de soort voeding die ieder individu nodig heeft om zijn/haar lichaam te ondersteunen, dierenwelzijn, de ongelijkheid ten opzichte van dieren vanuit de mens.

Deze onderwerpen zijn – vreemd genoeg – nooit werkelijk en diepgaand onderzocht. We blijven zogenaamd ‘preventief ruimen’ als er een epidemie onder dieren uitbreekt zonder werkelijk en diepgaand te onderzoeken hoe dit steeds kan ontstaan en hier vandaan te voorkomen dat er een epidemie uitbreekt, dit toegepast op een manier die al het leven in overweging neemt.

Hierbij – vreemd genoeg – zien we ook niet verder hoe het komt dat we dit, als mens zijnde, steeds opnieuw toestaan in de wereld en zoeken we niet naar werkelijke, blijvende oplossingen die het beste zijn voor iedereen, voor al het leven. Dus inclusief ons eigen leven. Denken we werkelijk dat het voor ons het beste is om op deze manier vlees tot ons te nemen? We zijn behoorlijk van onszelf als leven vervreemd.

Het zal nijpender worden. Het fysiek zal meer en meer gaan tonen dat het onacceptabel is hoe we met leven – binnenin onszelf en buiten onszelf – omgaan. De tijd ‘raakt op’ die we nog hebben om het tij te keren tot werkelijke zorgzaamheid voor mens, dier, plant, aarde, in overweging van het geheel.

Laten we deel zijn van de oplossing en de mogelijkhedenonderzoeken, onszelf ondersteunen in verandering in samenwerking met anderen die willen veranderen. Doe dit voor iets dat je diep raakt en begin hiermee als motivatie om jezelf ertoe te zetten om deze waanzin te stoppen, binnenin zelf en buiten zelf:

Desteni I Process

De Weg Vooruit is Politiek

moet-u-weten-uitbraak-van-besmettelijke-vogelgriepAnimal’s Life Review Series

Zacque – Meat and Me

The Evolution of Viruses – Reptilians – Part 243

The Evolution of the Common Cold – 2013 – Future of Consciousness – Part 44

Memories in Your Body – Quantum Systemization – Part 63

——————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 555 – Angst voor Demonen

Full demons in the afterlife part 1

De Eqafe serie Demons in the Afterlife heeft me ondersteund om mijn vroegere angsten voor ‘demonen’ te onderzoeken en degene die in de interviews spreekt, Mykey, is er één waar ik graag naar luister (en velen met mij). Ik ervaar alsof ik diep van binnen aangeraakt wordt, wat betekent dat er iets in mij geraakt of geopend wordt waarvan ik me heb afgescheiden in en als mezelf.

In mijn jeugd, zes jaar oud, ben ik via en met een vriendinnetje ‘geesten’ gaan oproepen en dit werkte, in zoverre dat er werkelijk beweging was in het glas en er antwoorden kwamen op vragen. Tevens kwam een eenvoudige ja-nee vraag over het winnen van een korfbalwedstrijd niet uit, wat dan direct de antwoorden in twijfel trekt. Ik heb dit korte tijd gedaan, met een vriendinnetje en een paar keer alleen waarbij het vriendinnetje een aantal ‘regels’ aanhield en zo is er eigenlijk nooit iets vervelends gebeurd. Wel zijn er in die tijd verhalen de ronde gegaan over mensen die ‘bezeten’ werden en met een ‘demon’ in zich, bijvoorbeeld van de trap vielen. Dit is iets waarvoor ik gedurende een groot deel van mijn leven angst heb ervaren en ik heb me verder afzijdig gehouden van praktijken zoals glaasje draaien en andere spelletjes met ‘onzichtbare krachten’. Van tijd tot tijd was ik erg bang in het donker als ik alleen thuis was en er waren ook tijden dat ik er niet aan dacht. Later toen ik ‘op mezelf’ woonde was er af en toe de angst en op een gegeven moment kwam er een soort van ‘vertrouwen’ dat als er iets zou moeten gebeuren, dit al wel gebeurd zou zijn en dat was niet zo en zo begon ik het wat meer los te laten. Toch herinner ik het me als een gegeven wat mijn hele leven ‘bij me’ is geweest. Ik heb het als kind nooit gedeeld met bijvoorbeeld mijn ouders en heb vanaf jonge leeftijd deze onduidelijkheden binnenin mijzelf bewaard en zo ook de angst. Op latere leeftijd heb ik hier wel e.e.a. in onderzocht maar tot aan mijn participatie binnen Desteni, geen werkelijke, volledige duidelijkheid in gevonden.

Sinds de opening van het portaal in 2004 is er veel veranderd en is de gehele demonenwereld ‘gestopt’ in en als het proces van zelfvergeving en Mykey wandelt hierin als voorbeeld in de interviews. Het feit dat het niet meer bestaat als zodanig haalt voor mij deze angst weg als ‘angst voor het onzichtbare’. Deze angst bestond er ook aangezien ik er geen ‘vat’ op had, ik had geen idee wat ik zou moeten doen als er bijvoorbeeld een verschijning geweest zou zijn. Dit ‘geen idee’ hebben maakte dat ik me er afzijdig van heb gehouden, wat heel praktisch is aangezien iets opzoeken en uitlokken van de voor mij onzichtbare wereld die destijds bestond, waarin ik mezelf geen richting kon geven en er niemand was die hierin helderheid kon geven, dat is geen goed idee zogezegd. Ik heb me hierin min of meer ‘afgesloten’ voor ‘hemelse verbindingen’ buiten mij wat me tegelijkertijd in een proces van introspectie heeft gebracht vanaf jonge leeftijd. Het heeft echter ook voor angst, want onbegrip gezorgd in mezelf aangezien ik geen volledig zicht had op hoe dit bestaan in elkaar steekt en ik alleen en voornamelijk binnen de structuren van het geestbewustzijnsysteem kon zien en bewegen.

Het leren kennen van deze wereld, van Mykey als vroegere ‘demon’ werkt hierin ‘helend’ en in de interviews wordt duidelijk hoe er een ogenschijnlijke scheiding was aangebracht in het ‘hemelse bestaan’ waarin de demonen feitelijk werden buitengesloten zonder enige ondersteuning om hen uit de traumatische ervaring te halen waarin ze waren blijven hangen in en als de geest bij overlijden en hierbinnen afhankelijk waren van mensen voor hun ‘energetische kracht’. Stel je eens voor hier zelf in te blijven zitten en te worden buitengesloten, wie zou zich niet ‘demonisch’ gaan gedragen oftewel, bezig op jacht naar ‘energetische ervaringen’. (Komt je bekend voor? Lijkt verdacht veel op hoe wij ons als mens gedragen!).

Luister naar de verhalen van Mykey en de helderheid en inzichten die hij heeft opgedaan binnen deze ‘buitengesloten’ hoedanigheid waarin er geen of weinig afleiding en verblinding was van de illusie van ‘Het Witte Licht’. Feitelijk zijn zij juist de eersten waar de weg tot heling, tot heelheid in het hemelse bestaan, mee begonnen is. De ‘laatsten’ zullen de ‘eersten’ zijn.

Wat er nu als ‘demonen’ bestaat op aarde, dat is de afgescheidenheid binnenin onszelf als gedachtenstructuren. Als er door bijvoorbeeld een zogenaamde ‘helderziende’ tegen je gezegd wordt dat je ‘demonen om je heen hebt’, dan weet je dat er gedachtenpatronen om je heen aanwezig zijn waarvan je je hebt afgescheiden en die een ‘eigen leven’ zijn gaan leiden als ‘losstaande’ gemanifesteerde structuren. De helderziende die spreekt over demonen als dat ze nu nog bestaan, die ziet niet werkelijk helder. Wie werkelijk helder ziet, zou zien dat er iets veranderd is sinds de opening van het portaal. Wie vasthoud aan het concept van demonen is bezig te zien in de geest, de mind en kijkt alleen binnen deze gemanifesteerde structuren zonder hieraan voorbij te zien in hoe het bestaan werkelijk in elkaar zit en hoe wij als mens werkelijk in elkaar steken. Het is niet volledig en hierdoor, niet kloppend en dus, kan er geen volledige helderheid gegeven worden en alleen als er volledige en heldere informatie wordt gedeeld, is men zelf in staat om volledig verantwoordelijkheid te nemen voor zelf als hoe we bestaan en hier vandaan, het bestaan op aarde als geheel.

Het ‘demonische’ als het ‘leven via energetische ervaringen’ – dus via emoties en gevoelens die voortkomen uit gedachten – dat is iets voor ieder voor zich om in en als zelf te stoppen, in te zien, zelf te vergeven en uiteindelijk te veranderen tot een leven in aanwezigheid in en als het fysiek, in eenheid en gelijkheid als (dus in overweging van) al het leven.

Voor veel meer en gedetailleerde informatie over demonische bezetenheid en ondersteuning hierin, zie:

Demonology (Engelstalig)

To learn the tools of effective Self-Direction – please join the forum: http://demons.desteni.org/forum/

——————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 554 – Zijn we klaar?

head-197347_640

Een punt wat genoemd wordt in een interview in de serie van Anu kwam ik tegen in een interactie met partner m. Het ging over het uitgangspunt waarin ik iets benoem in ondersteuning van een ander, waarin het geen ondersteuning meer is als ik iets benoem vanuit een ‘exposing’ of blootleggen van een bepaald punt aangezien dit weerstand oproept tegen het blootleggen en tevens bestaat in mezelf in een ‘gelijk willen hebben’. Dat is niet ondersteunend voor een ander. Ik weet helaas niet meer exact welk interview het is en ik kan het niet meer terugvinden.

In een gesprek met m benoemde ik een punt wat ik graag wilde veranderen in de communicatie tussen ons vanuit zelfexpressie, hier werd naar geluisterd maar naar mijn zin niet voldoende op geantwoord en even hierna zag ik mezelf in een persoonlijkheid stappen en om aandacht vragen en in die persoonlijkheid, benoemde ik het punt opnieuw, nu vanuit deze ‘persoonlijke’ hoedanigheid waarin ik het punt in z’n algemeenheid wilde bespreken, echter vanuit een persoonlijke hoedanigheid en hierin tevens ging ‘bloot leggen’ hoe hij zich opstelde (in plaats van, zoals ik in eerste instantie deed, iets vanuit mezelf aan te geven zonder vergelijkingen met hem of wie dan ook). Natuurlijk ging hij zich verdedigen en direct kwam er een oud patroon naar boven met exact dezelfde bewoordingen als voorheen en de vraag of ‘we klaar waren’. Gelukkig kon ik hier mezelf ertoe zetten om weg te lopen, al bestond ik in het weglopen wel in een punt van ‘wanhoop’ en dus deed ik dit weglopen als soort van ‘wraak’ voor zijn vraag of we ‘klaar waren’ in een poging om de pijn van de ervaring van onmacht in mezelf te ontlopen.

Gedurende de douche erna en de tijd in de avond voor slapen en ochtend na opstaan heb ik gebruikt voor zelfreflectie en zelfvergeving op mijn reacties totdat ik de volgende dag het punt zag in mezelf waar ik ‘de mist in ging’ dat besproken wordt in het interview. Natuurlijk gaat hij in de verdediging als ik iets probeer ‘aan te kaarten’ vanuit een punt van ‘exposure’ om te laten zien dat ‘ik gelijk heb’. Dat is geen ondersteuning, niet voor de ander en niet voor mezelf; het is geen zelfexpressie en hierin gebruik ik mijn kennis en informatie om er zelf voordeel mee te behalen, ter compensatie van mezelf in een ervaring van wanhoop en ‘onkunde’- onkunde om mezelf uit te drukken. Dus wil ik een ander ‘blootleggen’ in plaats van het punt in mezelf bloot te leggen en onder ogen te zien. Zodra ik het punt duidelijk zag werd ik rustig en is de volgende dag met elkaar soepel verlopen zonder dat ik de neiging voelde om het opnieuw aan te kaarten. Een dag later benoemde ik hetzelfde punt nog eens op het moment dat het zich aandiende, nu weer vanuit zelfexpressie en hier werd het direct herinnerd als punt van verbetering zonder enig conflict en kon ik zelf oefenen in het uitdrukken van mezelf.

Waar ik me van gewaar ben is het moment dat ik ervoer/zag (en zie) waarop ik in deze persoonlijke hoedanigheid stapte en hierin letterlijk achter hem aanliep om hetgeen ik al benoemd had vanuit mezelf, nogmaals te bespreken, nu vanuit een ‘andere hoek’ om toch te proberen ‘gelijk te krijgen’ of eigenlijk om ‘aandacht’ te krijgen, weg van mezelf alleen. Hierbinnen een angst om ‘niet gehoord’ te worden en in de avond en ochtend, heel duidelijk het ‘alleen staan’ en de ervaring van angst hiervoor die ik probeerde te ontlopen door achter de ander aan te lopen en te ‘belagen’ met mijn woorden in en als de geest.

Het fijne hieraan is dat als ik het moment zie waarop ik in deze persoonlijke hoedanigheid stap – als een soort ‘switch’ als beslissing in mezelf binnen een seconde – ik mezelf hier ook kan stoppen en dus het gehele gesprek hierin richting kan geven. Aan mezelf is het om alleen te durven staan, om de gekoppelde ervaringen hierin onder ogen te zien, alleen met en als mezelf, zodat ik dit direct kan doen en niet eerst allerlei afleiding en conflict hoef te creëren. Van hieruit kan ik mezelf ondersteunen in mijn zelfexpressie van iets nieuws in communicatie met m wat tevens voor hem een punt van zelfverandering/-verbetering kan zijn, echter dit is niet het doel want dan moet de ander veranderen in plaats van ikzelf.

Een groot deel van de zelfvergevingen heb ik gewandeld in genoemde avond en ochtend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf nog niet te vertrouwen in dit punt van zelfverandering en ‘angst te ervaren’ dat ik dit conflict opnieuw zal creëren waardoor de communicatie en samenwerking van kwaad tot erger verloopt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door in en als een angst voor alleen staan binnen een overeenkomst, ik door creatie van conflict langzaam mijn eigen angst opbouw en manifesteer totdat ik alleen kom te staan ‘buiten’ de overeenkomst en zo vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om mezelf ‘buiten te sluiten’.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als de angst voor de pijn van een ervaring van ‘alleen zijn’, in en als de neiging om m achterna te lopen en te belagen met mijn woorden in een poging om ‘gelijk te krijgen’ en ‘aandacht te behouden’, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me dat alleen als ik de pijn opnieuw ervaar, ik mezelf hierin kan ondersteunen met toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie en zo de afgescheidenheid in en als mezelf in dit punt kan stoppen.

Ik realiseer me dat ik mezelf vind als ik hier doorheen wandel.

Ik realiseer me dat ik deze ondersteunende toepassing altijd bij de hand heb, waar ik ook ben en met wie ik ook ben en dus, hoef ik mezelf niet langer te laten vallen in de afgescheidenheid in en als de geest in de ervaringen van emoties en hoef ik ook niet langer conflicten te creëren ter afleiding van mezelf in deze energetische ervaringen.

Ik realiseer me dat ik het tegenovergestelde zal bereiken als ik iets deel vanuit een uitgangspunt van ‘gelijk hebben’ aangezien ik hierin niet gelijk sta als mezelf als m als leven.

Ik realiseer me dat er een seconde-moment van beslissing is wie ik ben – aanwezig in en als de geest in ongelijkheid en dus, op weg om ‘gelijk en aandacht te krijgen’ of aanwezig in en als mezelf, in en als de adem ter ondersteuning van en als mezelf als leven in gelijkheid zonder afscheiding in en als de geest en dus in eenheid.

Ik realiseer me dat leven geen gelijk hoeft te hebben en dat leven zich beweegt via subtiele veranderingen die niet altijd direct zichtbaar zijn.

Ik realiseer me dat ik iets kan uitdrukken in zelfexpressie, ter ondersteuning van mezelf waarin ik het bij mezelf houd, of dat ik een algemeen punt ter ondersteuning van een ander, in dit geval m bespreekbaar kan maken maar dat ik deze twee benaderingen niet kan mixen om mijn eigen voordeel te behalen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in het moment dat ik op wil staan in en als een persoonlijke hoedanigheid om gelijk te krijgen en mezelf te disciplineren om in en als de adem aanwezig te zijn met en als mezelf en de energie hierin door me heen te laten gaan in plaats van deze ‘af te leiden’ naar m toe.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen in de energetische ervaringen van angst voor het alleen staan en hierin mezelf te vinden, door de energie door me heen te laten gaan in en als de adem en hierbij het uitspreken van zelfvergevingen totdat ik stabiel ben in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel het proces van alleen staan als ik in reactie verkeer op m, door de tijd heen te beoefenen en mezelf te vergeven en corrigeren waar nodig.

Ik stel mezelf ten doel te oefenen om in en als zelfexpressie te communiceren naar m toe ter ondersteuning van mezelf.

Als en wanneer ik m de woorden ‘zijn we klaar?’ hoor uitspreken, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik voorbij een punt van zelfverandering gegaan ben in mezelf waarin ik in en als een persoonlijke hoedanigheid, aandacht loop te trekken van m in datgene waarvan ik mezelf heb afgescheiden en ben blijven afscheiden door niet in mezelf te zien.

Ik realiseer me dat er wellicht een punt van verbetering algeheel aanwezig is ook voor hem, echter als we allebei in reactie zijn is het onmogelijk om iets te bespreken en dus is de enige oplossing voor het moment het stoppen van mezelf in reactie en inzien waar ik aan mezelf in en als zelfverandering, voorbij ben gegaan.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen als ik de woorden ‘zijn we klaar’ hoor zoals de woorden zelf ook aangeven.

Ik stel mezelf ten doel om mijn eigen energetische ervaringen terug te halen naar zelf en zelfvergeving toe te passen op hetgeen ik tegen kom.

Ik stel mezelf ten doel te zien welk moment ik gemist heb in en als zelfverandering en waarom en hiermee te werken in en als mezelf zodat en totdat ik in staat ben om te voorkomen dat ik woorden als ‘zijn we klaar’ in en als reactie uitlok.

head-197347_640Gerelateerde interviews:

The Art of Support

The Power of Listening

The Power of Listening (part 2)

*

Comparison and Competition

——————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 553 – Een nieuw begin

nieuw-begin

Degenen met wie ik vanaf het begin (sept 2011) het proces binnen Desteni wandel en aanvullend degenen die vanaf toen mijn blog lezen, zijn bekend met mijn ‘relatieverleden’ met 2 Poolse mannen en met de strubbelingen hierin binnenin mezelf. Met 1 heb ik ruim een jaar het huis gedeeld waarin ik destijds woonde en zijn we vervolgens / uiteindelijk apart gaan wonen en leven.

Twee jaar verder. Gedurende deze 2 jaar een aantal momenten waarop we elkaar even spreken – telefonisch of per computer of papier en hiertussen maanden waarin we ons eigen proces wandelen zonder verdere communicatie met elkaar. Door de wisselingen in werk heb ik dit najaar ruimte om even vrij te nemen en beslis ik (in overleg) om naar Polen te gaan, om te zien hoe hij leeft en om uit te zoeken wat we allebei willen en wat de mogelijkheden zijn.

Gedurende deze periode waarin dit al bekend is maar waar een aantal weken overheen gaan doordat mijn vakantie pas later gepland kan worden, krijgt hij een vraag om in Nederland te gaan werken voor een aantal weken. Hij beslist dit te doen – ik weet nog van niets – en of all places, wordt hij geplaatst in een huis in het dorpje waar ik woon zonder dat hij hierin sturing heeft gegeven.

Dus krijg ik een telefoontje dat hij in Nederland is en de volgende dag in de plaats waar ik woon. Mijn laatste vaste werkdag op locatie met veel tijd en verantwoordelijkheid buitenshuis valt samen met zijn eerste dag hier in het dorp en zo heb ik ruimte om elkaar vaak te zien. We zoeken elkaar dagelijks op en blijken hetzelfde te willen en zijn deze keer bereid om verantwoordelijkheid te nemen voor de punten in onszelf waarin we de eerste keer ‘de mist’ in gingen. We willen met elkaar verder wandelen en komen tot overeenstemming hoe dit te gaan doen.

Het is een interessante wandel, van relatie tot overeenstemming gedurende de afgelopen jaren, waarin het vooral de overeenstemming met zelf is die de basis legt en mogelijkheden geeft om te (gaan) delen en de gesproken overeenstemming tot een werkelijke, levende overeenkomst te maken in en als ‘een leven’ in en als het fysiek (dat vanaf nu gewandeld gaat worden). Ik zal deze periode als ‘voorbereiding’ een keer uitschrijven in een getuigeblog.

Vanaf deze week woont hij voor een periode in een stad een stuk verderop aangezien daar een mogelijkheid is om te werken en dus om geld te ‘verdienen’ want zoals we allen weten bestaan, op het moment, de gegevens geen werk – geen geld – geen eten gekoppeld aan elkaar. Ik ervaar dat ‘de week lang duurt’ lol – niet meer elke dag samen koffie drinken en in plaats hiervan alleen even bellen in de avond.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de week als ‘lang’ te ervaren nu ik niet elke avond even samen kan zijn om koffie te drinken, bij te praten en fysiek vast te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb op de achtergrond een gedachte als angst waar te nemen als ‘wat als het niet doorgaat’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hem het liefst ‘bij me’ te hebben en hem elke dag even te zien in levende lijve.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het ook wel effectief te vinden om even alleen te zijn en mijn werk te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het nog wel spannend te vinden om binnenkort veel samen te zijn waarin ik een angst zie als gedachte dat ik ‘niet goed bij mezelf kan blijven’ en spanning opbouw in en als mijn fysiek.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een gedachte met ervaring dat de week ‘lang’ duurt, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat de week even lang is als anders en dat ik ‘anders’ blijkbaar meer in de geest vertoef waardoor de week sneller lijkt te gaan. Ik stel mezelf ten doel me te richten op de fysieke bezigheden en voorbereidingen die ik te doen heb en hierin rustig met mezelf aanwezig te zijn in en als de adem. Ik stel mezelf ten doel ook ‘anders’ te oefenen om meer en meer mezelf terug te brengen en te bewegen in en als de adem in overeenstemming met mijn fysiek.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een angstgedachte en ervaring als ‘wat als het niet doorgaat’, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik er alles aan gedaan en besproken heb om zeker te zijn van een soepel verloop in overeenstemming en dat alleen onvoorziene zaken hier een verandering in kunnen brengen die we dan opnieuw kunnen bespreken, waarin de enige werkelijke zekerheid tot stand kan komen in en als het fysiek leven van de gesproken overeenstemming. Ik stel mezelf ten doel te stoppen met deelname in een angstgedachte en ervaring als ‘wat als het niet doorgaat’ aangezien deze nergens toe bijdraagt. In plaats hiervan, focus ik me op de fysieke bezigheden, ondersteun ik mezelf in en als de adem, spreek ik eventueel een zelfvergeving uit en onderzoek indien nodig, gerelateerde herinneringen waar ik ‘de mist in ging’ in en als de geest.

Als en wanneer ik deelneem in een ervaring dat ik hem het liefst ‘bij me’ wil hebben en hem iedere dag even wil zien, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat dit nu niet mogelijk is en dat dit de meest praktische oplossing is voor het moment. Ik stel mezelf ten doel me te richten op mezelf, mijn eigen lichaam, mijn eigen bewegingen en bezigheden en hierin te rusten in mezelf.

Als en wanneer ik mezelf zie vinden dat het ook wel effectief is om alleen te zijn en mijn werk te doen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat het inderdaad effectief is aangezien ik gewend en geoefend ben om alleen te leven en mijn werkzaamheden uit te voeren. Ik realiseer me echter dat dit niet betekent dat ik hierin het meest effectief ben en/of dat ik niet kan leren om even effectief te zijn als er iemand bij is, het betekent alleen dat ik dit gewend ben en me hierin comfortabel voel en weet te bewegen. Ik stel mezelf ten doel om als ik alleen ben, mezelf te bewegen en de werkzaamheden zo effectief mogelijk op te pakken en als ik samen ben, mezelf te (leren) bewegen in overeenstemming met mezelf en/als de ander en zo door de tijd heen mezelf te oefenen in en als zelfbeweging in communicatie met de partner als zelf.

Als en wanneer ik deelneem in een gedachte en ervaring dat ik het wel ‘spannend’ vind om binnenkort veel samen te zijn, in en als de angst als gedachte dat ik veel spanning opbouw doordat ik ‘niet goed bij mezelf kan blijven’, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik nu al begin met spanning opbouwen door deel te nemen en geloven en mezelf af te scheiden van mezelf in en als de gedachte dat ik ‘niet goed bij mezelf kan blijven’, welke gebaseerd is op herinneringen van ‘samen zijn’ waarin ik spanningen op heb gebouwd in en als mijn eigen fysiek. Ik realiseer me dat ik alleen kan leren om te stoppen met spanning op te bouwen in en als gedachten in een ‘samen zijn’ als ik veel en langer met iemand samen ben, door in en als het fysiek dit proces te wandelen, te zien waar ik in gedachten ga, emoties en gevoelens creëer en hierin spanning opbouw in mijn fysiek en vervolgens mezelf hierin te stoppen, zelf te vergeven, te communiceren met de ander als zelf waar nodig en mezelf te veranderen in en als een stabiel, fysiek aanwezig zijn.

Ik stel mezelf ten doel mezelf op het moment te stoppen met spanning op te bouwen door te stoppen met deelname en geloof in een gedachte, gebaseerd op herinneringen dat ik ‘niet goed bij mezelf kan blijven’ en spanning opbouw in mijn fysiek als ik veel en langer samen ben met iemand. Ik stel mezelf ten doel mezelf voor te bereiden en gerelateerde herinneringen zelf te vergeven waar dit al mogelijk is en verder los te laten voor het moment in en als het zelfvertrouwen dat ik nu in staat ben en zal zijn om mezelf te ondersteunen in zelfcommunicatie en hieruit volgend communicatie met de ander als zelf en zo stap voor stap, de spanning in en als mezelf in en als de geest, gemanifesteerd in het fysiek los te laten, zelf te vergeven en mezelf te veranderen in de punten die zich aandienen.

Ik stel mezelf ten doel verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in communicatie met de partner en hierin voor de communicatie als geheel en mezelf door de tijd heen specifiek te ondersteunen in zelfvergeving en zelfcorrectie waar nodig als wat het beste is voor zelf als de ander als leven als geheel.

KiemDesteni I Process – Redefining Relationships

—————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

Dag 552 – Teleurstelling

sad_face-300x300

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb teleurgesteld te zijn doordat ik praktische zaken vandaag niet kan afronden en in en als deze ervaring van teleurstelling, grote moeite ervaar in mezelf om andere zaken op te pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘teleurgesteld ben‘ in plaats van direct te zien, begrijpen en realiseren dat teleurstelling een energetische ervaring is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te definiëren als teleurgesteld zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te bewegen op de energie van iets ‘volbrengen’ als motivatie om de dag door te komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een energetische ervaring te koppelen aan een taak volbrengen en zo van taak naar taak te bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb voldoening nodig te hebben van een taak volbrengen om een ander taak op te pakken en te volbrengen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat als ‘het vandaag niet lukt, het nooit lukt’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb allerlei zaken aan deze ervaring van teleurstelling te gaan koppelen en zo verbindingen in mezelf te leggen in en als de geest, waarin ik deze verbindingen vervolgens in fysieke realiteit ga brengen door te leven in en als deze energetische verbindingen en zo teleurstelling op teleurstelling te creëren in en als mezelf als ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat als er één ding verkeerd gaat/niet direct lukt, alles verkeerd zal gaan en niet meer zal lukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het niet afronden van een praktische taak door omstandigheden buiten mijn kunnen, te definiëren in mezelf als ‘verkeerd gaan’ en ‘niet lukken’ en zo een concept van mislukking in mezelf te manifesteren in en als de geest als innerlijke ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat mijn innerlijke ervaring van teleurstelling iets te maken heeft met (komende) gebeurtenissen van buitenaf als soort van ‘voorgevoel dat alles mis zal gaan’ in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik de innerlijke ervaring kan stoppen in en als mezelf en zo te zien dat de ervaring van teleurstelling van het vandaag niet afronden van een taak, geen voorgevoel is maar een gevolg van een gedachte als geloof in en als mezelf dat ik iets verkeerd heb gedaan/iets niet gelukt is en dat hierdoor alles verkeerd zal gaan/niet zal lukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb feitelijk angst te ervaren dat hetgeen ik op moet lossen geld zal kosten en als ik dit niet voldoende beschikbaar heb, ik hetgeen ik wil volbrengen, niet kan volbrengen en dus zal ik dan hetgeen moeten missen wat niet werkt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus feitelijk angst te ervaren om een energetische ervaring gekoppeld aan hetgeen niet volbracht is en niet zal werken, te missen in en als mezelf en/of dat het heel veel geld gaat kosten wat ook aan iets anders besteed had kunnen worden waardoor ik andere energetische ervaringen ‘misloop’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dit ‘voorgevoel’ zelf te creëren in en als mezelf door in en als projectie in en als de geest gebeurtenissen in de toekomst met positieve energetische ervaringen te verbinden aan het volbrengen van deze fysieke taak en zo de polariteit tevens te creëren als tegenhanger als de taak niet volbracht wordt op de manier en in het tempo zoals ik verwacht in en als mezelf, in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb sneller te willen in en als de geest dan de fysieke werkelijkheid aangeeft als tempo.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te bewegen in en als de adem op het tempo dat de fysieke taken laten zien waarin ik me realiseer dat ik niets heb laten liggen, dat ik hetgeen heb opgepakt wat mogelijk is en dat er meer tijd nodig is om dingen te regelen en hier te brengen.

Ik stel mezelf ten doel deze tijd te gebruiken om mezelf te ondersteunen in en als zelfvergeving van de energetische ervaringen die opkomen zoals teleurstelling en de verbindingen los te maken die ik gekoppeld heb aan het volbrengen van een taak, in en als de realisatie dat als ik ‘hang’ aan het volbrengen van een taak en de effecten ervan, ik deels aanwezig ben in de toekomst in en als een projectie van de volbrachte taak waarin ik mezelf hier weghaal uit de realiteit en afhankelijk maak van resultaten waarin ik gemakkelijk en eenvoudig openingen creëer voor mezelf voor ervaringen zoals teleurstelling op het moment dat hetgeen ik geprojecteerd heb in en als mezelf, in en als de geest niet op de manier en/of in het tempo tot stand komt als in mijn versnelde projectie.

Tevredenheid en teleurstellingDesteni I Process

——————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 551 – Wat is de enige oplossing in een overweldigende energetische ervaring?

symboolkaarten energie rond Symbool Energy

Een patroon dat ik graag wil veranderen is het ‘boos worden’ op een ander als ik iets zie dat een ander doet als wat niet het beste is voor zelf als leven en hierin dus niet voor ieder ander als leven. Het feit dat ik deelneem in een ervaring van ‘boos worden’ geeft aan dat ik zelf nog deelneem in een gelijkend patroon en hierin geen levend voorbeeld ben; in plaats hiervan wil ik hetgeen dat ik nog niet (volledig) leef, opleggen aan een ander wat ik tot uiting breng in de vorm van boos worden.

Waar word ik dan boos om? Op het moment dat ik zo’n patroon zie in een ander, komt er een enorme hoeveelheid energie in me omhoog waarin ik mezelf geen richting weet te geven. Het enige wat ik kan bedenken is dit delen met de ander, echter dat is dan een delen terwijl ik in een emotie aanwezig ben en dit komt neer op een uiting in boosheid naar de ander – een typo van ‘bosheid’ kwam eruit, waarin ik zie dat ik de bos, de baas wil zijn in dit verhaal. Het is een vorm van controle. Dus probeer ik de controle (terug) te krijgen over mezelf, in mijn eigen reactie en ervaring van overweldiging door de energie die in me omhoog komt en dit probeer ik te stoppen door de ander die dit patroon in mij activeert, te laten inzien dat hij/zij het anders moet doen. Oftewel ik probeer de ander te veranderen zodat het patroon niet langer in mij geactiveerd wordt als ik met die ander ben, in plaats van allereerst mezelf te veranderen en mezelf te stoppen in participatie in deze overweldigende energetische ervaring.

Is het werkelijk boosheid? Of is het gebaseerd op een angst die erachter verscholen ligt? Een angst om iets op te geven in en als mezelf waar ik waarde aan gehecht heb. Waarde hecht zich alleen aan geld of energie, in dit geval een energetische ervaring, om zelf beter van te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verliezen in een energetische ervaring van boosheid, gebaseerd op angst voor verlies van iets waaraan ik waarde gehecht heb in en als mezelf en deze vervolgens te uiten in woorden, geladen met een ervaring van boosheid en angst naar een ander toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in angst voor verlies deel te nemen van een ervaring van ‘samen zijn’ en hierin boosheid en bezorgdheid te ontwikkelen als overweldigende energetische ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een deel van mezelf te verplaatsen naar de ander toe in en als een ervaring van samenzijn, en hierin vervolgens angst voor verlies te creëren, verlies van de ander als mezelf in en als hetgeen ik verplaatst heb naar de ander toe aangezien ikzelf aanwezig ben in deze ‘ervaring met een ander’ en ik niet effectief in en als mezelf aanwezig ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vervolgens angst te ervaren een ander weg te duwen of weggeduwd te hebben door mijn uiting van boosheid en zo dus hetgeen te creëren waar ik ‘bang voor ben’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren en creëren voor mijn eigen fysiek gemanifesteerde angst, in en als een geloof dat ik niet alleen kan bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet alleen kan bestaan in en als deelname in en als een programmering in en als de geest, waar de geest niet alleen kan bestaan aangezien er dan geen energie meer gecreëerd kan worden als reactie op ‘de ander’ en dus, als ik alleen sta, besta ik niet langer in afscheiding in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat als ik alleen sta, de ander weg zal gaan aangezien er niets meer bij mij te halen valt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een ander weggaat als er niets meer te halen valt en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf weg te gaan/weg gegaan te zijn als er niets meer te halen valt bij een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te participeren in een automatisch patroon van energie winnen in relatie tot een ander in en als de geest en mezelf vervolgens te verliezen in en als dit patroon van winnen en verliezen, in en als de geest, waarin ik niet zie, realiseer en begrijp dat ik mezelf verloren ben in en als de energie en dat ik doorga met dit patroon in een poging om ‘mezelf te behouden’ aangezien ik zelf nog aanwezig ben in en als de  energetische ervaringen en ik mezelf hierin probeer te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en ervaren alsof ik mezelf verlies als ik de deelname in de energetische ervaring stop, dat ik mee verdwijn als de energie verdwijnt en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb automatisch te denken, tegen beter weten in, dat deze energie is ‘wie ik ben’, wat deels zo is – het is ‘wie ik ben’ in en als de geest als hetgeen ik ken van mezelf als ‘dit ben ik’, echter die(g)ene die ik wezenlijk ben ken ik (nog) niet (geheel) en dus vertrouw ik automatisch op hetgeen ik wel ken als mezelf als hoe ik aanwezig ben in energetische ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vertrouwen op mezelf als hoe ik aanwezig ben in energetische ervaringen bij gebrek aan leidraad van wie ik werkelijk ben in en als zelfvertrouwen.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in en als een overweldigende energetische ervaring van boosheid, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me ten eerste dat ik projecteer op een ander wat ikzelf nog leef, anders zou ik niet boos worden.

Ik realiseer me dat ik zelf verdwenen ben in en als deze energetische ervaring en dat ik het moment en de gedachte gemist heb waarin dit geactiveerd werd in, als en door mezelf – een moment van buiten af met hierop volgend een gedachte als reactie als controle mechanisme in mezelf die het hele energetische wiel in werking zet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren de controle te verliezen als ik eerst in en als mezelf de vergeving en verandering wandel en pas hierna iets bespreek met een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ander te gebruiken om mezelf tot rust te manen en hierin mezelf afhankelijk te maken van een ander en zijn/haar gedrag om zelf in en als rust, in en als het fysiek aanwezig te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb rust te definiëren als mezelf in een neutrale positie  – wat inhoudt dat ik aanwezig ben/wil zijn in en als mezelf in en als mijn onderbewuste als ‘staat van bescherming’ waarin ik ben opgegroeid – en als iets of iemand mij hierin ‘wakker schudt’ te denken en geloven ‘dat ik mezelf, in en als deze rust’ verlies, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik alleen ‘deze ruststaat’ verlies in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus angst te ervaren om deze ruststaat te verliezen in en als mezelf als overlevingsmechanisme waarin ik mezelf staande heb gehouden binnen hoe ik ben opgegroeid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik mezelf ‘rustig’ kan krijgen als ik me bevind in deze overweldigende energetische ervaring van boosheid (of bezorgdheid – deze is om apart uit te schrijven).

Ik stel mezelf ten doel de overweldigende energetische ervaring van boosheid door me heen te laten gaan en zelf aanwezig te blijven in en als de adem, waarin ik me realiseer dat ik hierin kan blijven staan/kan opstaan als ik zelf wil en als ik mezelf toesta deel te nemen in en als deze energetische ervaring van boosheid, denk en geloof ik nog dat ik hier ‘recht op heb’ die ik vervolgens uit in en als een uitdrukking van boosheid geprojecteerd op een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven recht te hebben om een energetische ervaring te projecteren op een ander, enkel en alleen omdat ik zelf niet wil veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hetgeen ik zie in een ander, te gebruiken als reden om zelf een recht te behouden om energie te genereren in en als mezelf en vervolgens projecteren op een ander waarin ik de kans creëer om ook in die ander energie te activeren als brandpunt, als ontstekingsmechanisme als basis van een relatie in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bezig te zijn geweest om een ontstekingsmechanisme te behouden in en als een relatie in en als de geest, ter instandhouding van mezelf in en als de geest zonder in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mezelf hierin machteloos opstel en dus ervaar ten aanzien van de overweldigende, energetische ervaring van boosheid binnenin mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de reden als recht om energie te genereren, te ontmantelen in mezelf en mezelf hiervoor te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in en als het punt van angst dat aanwezig is als angst voor verlies van de ruststaat in mezelf in en als het onderbewuste als aanleiding van de gehele energetische ervaring en projectie van boosheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf om een ervaring van angst heen te wandelen en vervolgens, als afleiding, boosheid te genereren en projecteren.

Ik stel mezelf ten doel het punt van angst door te wandelen in fysieke realiteit, in kleine stapjes en mezelf te vergeven en corrigeren daar waar ik in automatische beschermingsmechanismen verval, waarin ik me realiseer dat ik mezelf alleen kan ondersteunen als ik mezelf toesta om specifiek, in en als het fysiek te zien wat er gebeurt binnenin mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf toe te staan om specifiek, in en als het fysiek te zien wat ik doe in mezelf en mezelf hierin te vergeven en corrigeren als wat het beste is voor mezelf als leven in en als het fysiek en hierin voor ieder ander als leven in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om te falen/mislukken in dit punt van zelfcorrectie en dus, er liever omheen te wandelen, wat een punt is van eigenbelang aangezien ik een ervaring van mislukking in mezelf ontloop waarin ik mezelf ervan weerhoud om mezelf te verbeteren, alles en alleen om een ervaring in en als mezelf in stand te houden als punt van afscheiding, als bron van mogelijkheid tot het genereren van energetische ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring/het concept van mislukking in mezelf en/als in een ander te bevestigen door te reageren in boosheid op iets wat ik zie in een ander dat niet het beste is voor zelf als leven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf toe te staan mezelf te herenigen met het concept van mislukking door te beginnen met de gerelateerde energetische ervaringen door me heen te laten gaan en terug te brengen naar mezelf in en als de adem en mezelf te vergeven in en voor de zelfoordelen die ik hierin plaats en heb geplaatst, als enige oplossing ter voorkoming van het projecteren van deze zelfoordelen op een ander in de vorm van een ervaring van boosheid.

Mislukking in relatie tot de ZIEL – Bernard Poolman

The White Light/Soul Construct

les-4-aardeDesteni I Process

Bring yourself back here

(klik op de blauwe links voor ondersteuning en informatie!)

From Energy to Sound – Atlanteans’ Support – Part 63

———————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

 

 

 

 

Dag 550 – Is “ik weet het wel” voldoende?

Molecular Thoughts

Weten hoe een concept in elkaar zit is iets anders dan mezelf ontdaan hebben van alle energetische ervaringen die ik hieraan gekoppeld heb en vervolgens op geslagen in mijn lichaam. Een voorbeeld: ik weet – vanuit de informatie via ‘De Geschiedenis van de Mensheid‘ – dat we in wezen verblind zijn door ‘Het Witte Licht’ zoals dat door de Creators van Existence is opgezet. Ik begrijp het, waarin zelfs dit begrijpen niet een werkelijk, geheel en in detail begrijpen is waarin ik iedere gekoppelde ervaring heb gezien en vergeven in en als mezelf. Ik kan namelijk het concept begrijpen en hierin zien dat dit een ‘opgelegd’ programma is dat niet het beste is voor al het leven en dus, brengt het afscheiding en hierin pijn met zich mee in en als het fysiek waar de afscheiding zich manifesteert. Hierin ben ik het zelf die emoties en gevoelens hieraan gekoppeld heeft, die eigenlijk wel de ‘voordelen’ van deze verdeeldheid wilde ervaren zoals Het Witte Licht doet en hierin stem ik toe, zonder volledig (zelf)onderzoek of waarin ik toestem, wel het beste is voor mijzelf als geheel, in overweging van alle delen, al het leven binnenin mij en zo buiten mij.

Ook dit is weer een concept wat ik kan begrijpen, echter de energetische ervaringen die ik hierin heb opgedaan en heb opgeslagen in en als mijn lichaam, heb ik hierin tot mijn werkelijkheid gemaakt, immers ik heb het opgeslagen in en als mijn letterlijk fysieke werkelijkheid, mijn lichaam en zo creëer ik bijvoorbeeld ervaringen van teleurstelling in en als mezelf als blijkt dat deze verblindende, witte lichtervaringen niet werkelijk en dus niet blijvend zijn. Ervaringen van verraden zijn door de creators van existense, door zo’n illusie voor te stellen die ik ben gaan najagen, waarin ik ervaringen van mislukking opdoe omdat het me maar niet lukt om hetgeen ik najaag, ook te behouden. Waarin ik gewoon ben gaan geloven dat ik werkelijk recht heb op hetgeen ik najaag, dat het ‘mij toch zou moeten lukken’, dat het toch moet kunnen. Een heel leven kan hierin de verkeerde kant op gestuurd worden. Het is behoorlijk overweldigend om te zien hoe het hele bestaan op deze manier is samengesteld, waarin we niet geleerd hebben om verantwoordelijkheid te nemen voor onszelf, ons leven in gelijkheid, oftewel in overweging van al het leven in en als onszelf en hiermee, buiten onszelf. Aangezien we het verschil niet meer weten tussen ons wezenlijke zelf en onszelf in en als de geest.

Degenen die deze constructie hebben ingezien, gestopt, veranderd in ‘existence’ – slechts nog een handvol mensen die zien hoeveel werk er hier gedaan is. Waarin ik leer: als we ons inzetten waarin 99% onzichtbaar is wat we doen en 1% is zichtbaar voor de buitenwereld, dan doen we het goed. In deze maatschappij leren we het tegenovergestelde, dat we 99% moeten tonen van wat we allemaal ‘bereiken en voor elkaar krijgen’ terwijl we diep van binnen, allen de ervaring met ons meedragen dat we hier niet aan kunnen voldoen: mislukking.

Ik leef in dankbaarheid diep van binnen voor al het werk dat gedaan is en gedaan wordt door de mensen die deelnemen in de groep onder de naam Desteni. We hoeven niet allen ‘evenveel’ en ‘hetzelfde’ te doen; we doen allen zoveel als mogelijk in en als ons beste kunnen, tot in ons uiterste potentieel. En hierin draagt iedereen bij zoveel als mogelijk en hierin zichzelf pushend om voorbij de geprogrammeerde mogelijkheden te zien en gaan, in en als leven.

“Ik weet het wel” is niet genoeg. Het voldoet niet ten behoeve van het geheel. Het is nodig dat ik iedere ervaring die ik heb opgeslagen in mijn lichaam inzie, zelfvergeef, mijn lichaam en zo mezelf bevrijd van de beklemming van de energetische banden die ik gemanifesteerd heb in en als mezelf. Voor mij houdt dat in dat ik iedere dag opnieuw onderzoek waar de pijn, de druk, de spanning vandaan komt in mijn buik- en borstgebied. Op de grond liggen, druk geven op de pijnpunten, de energie waarnemen die opkomt en mezelf hiermee herenigen in en als zelfvergeving, een gedachte zien die opkomt zonder context en toch zelfvergeven en doorgaan zonder dat ik exact weet waar het over gaat, totdat de spanning op desbetreffende plek afneemt en ik een klein stukje lichaam bevrijd heb. Ik zou wel willen dat het anders was, dat ik iedere dag vrolijk en zonder pijn opsta, mezelf eenvoudig fysiek ontlast zonder hierover na te denken. Maar dat is niet zo en hierin wil ik dus steeds opnieuw dat het ‘anders’ is dan het is, dat hetgeen ik gemanifesteerd heb, er niet zou zijn, dat het wonderbaarlijk zou verdwijnen en ik fluitend kan doen ‘wat me goed dunkt’. Juist door het anders te willen zet ik mezelf opnieuw vast.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het iedere dag anders te willen; te willen dat ik geen pijn heb in mijn lichaam, te willen dat ik mezelf eenvoudig fysiek ontlast zonder hierover na te denken, te willen dat alles ‘gemakkelijk’ gaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ervaringen van liefde te hebben nagestreefd, vast te houden en op te slaan in en als mijn fysiek, in en als een hoop dat ‘het toch voor mij zou zijn weggelegd’ waarin ik de punten die ik zie die niet overeenstemmen, voor het gemak maar opzij heb gelegd in en als een hoop als misplaatst ‘vertrouwen’ dat ‘die ander’ (god – het witte licht) toch gelijk heeft en het op miraculeuze wijze dan wel zou oplossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb signalen in en als mezelf te negeren en het vertrouwen buiten mezelf te leggen, waarin ik feitelijk (een deel van) mezelf in wezen wegleg buiten mezelf en hierdoor, vast ga houden aan waarin ik mijn vertrouwen gelegd heb aangezien ik (een deel van) mezelf in wezen hierin geplaatst heb buiten mezelf en dus, houd ik vast aan het idee waar ik mezelf in geplaatst heb – buiten mezelf – om mezelf niet te hoeven verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als een idee buiten mezelf te plaatsen en vervolgens te gaan vasthouden aan dit idee alsof dit van mij is, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik alleen maar vasthoud aan een (gemanifesteerd) idee omdat ik (een deel van) mezelf hierin geplaatst heb zonder werkelijk en fysiek ieder detail te onderzoeken in en als mezelf in zelftwijfel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als zelftwijfel niet serieus te nemen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ikzelf in zelftwijfel een teken ben van onvolledig zelfinzicht en dus, is er meer zelfonderzoek nodig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in en als een diep geprogrammeerde ervaring van ‘niet weten hoe’ een ‘ik weet het wel’ te creëren in en als mezelf waarin ik denk dat dit voldoende is, in plaats van te stappen in de onzekerheid van het ‘niet weten hoe’ en hierin door te gaan, zelf te vergeven wat ik tegenkom en op te staan in en als een zelfcorrigerende toepassing.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van ‘ik weet het niet’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in een programma bevind wat ik heb opgeslagen als ‘ik weet het niet’ waarin ik denk en geloof, heb aangenomen dat ik het wel zou moeten weten en/of dat, omdat ik het niet weet, ik het nooit zal weten.

Ik realiseer me dat ik het niet kan weten omdat ik het nog nooit gedaan en/of geweten heb en dus, bevind ik me in onbekend gebied.

Ik stel mezelf ten doel de ervaring van ‘ik weet het niet’ te vergeven in en als mezelf en te zien welke energetische ervaringen ik hieraan verbonden heb die me weerhouden van een werkelijk, fysiek waarnemen in gezond verstand en vervolgens mezelf hierin uit te drukken in de toepassing van het hardop uitspreken van zelfvergevingen.

Ik stel mezelf ten doel de zelfoordelen op ‘ik weet het niet’ te stoppen in en als mezelf en mezelf de energetische ervaringen die ik hieraan gekoppeld heb, te vergeven door hardop uit te spreken wat ik tegenkom in en als mijn fysiek.

Ik stel mezelf ten doel tijd te nemen voor mezelf in en als het vrijmaken van de spanningen in mijn lichaam die ik heb opgeslagen als gekoppelde, energetische ervaringen in en als een nastreven van een ‘witte licht ervaring’ en hierop volgend ervaringen van schaamte en verdriet over mezelf in dit nastreven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te pushen in het doorwandelen van de fysieke spanningen die ik heb gemanifesteerd in borst- en buikgebied in relatie tot ‘ik weet het niet’ en ‘ik weet het wel’.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van ‘ik zou willen dat het anders was, dat ik geen pijn heb en elke dag mezelf gemakkelijk fysiek ontlast’ dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik hierin energetische ervaringen gemanifesteerd heb die me weghouden van werkelijk zien wat ik heb opgeslagen als spanning in en als mijn fysieke lichaam en dat ik een witte lichtervaring nastreef.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ontlasten van de energetische ervaringen die ik heb opgeslagen in buik- en borstgebied door te liggen met mezelf alleen en druk te geven op de pijnlijke plekken en hierin te zien wat er opkomt en de energetische ervaringen een uitdrukking te geven door middel van het hardop uitspreken van zelfvergevingen en zo de gedachte als afscheiding die eraan ten grondslag ligt te bevrijden, net zolang totdat de spanning afneemt op de plek in mijn fysiek en er beweging komt op de plek waar het geprogrammeerde en gemanifesteerde systeem het fysieke organisme in zijn greep houdt/hield.

Ik stel mezelf ten doel een ervaring van ongeduld en ‘verongelijking’ in dit proces, binnenin mezelf, steeds opnieuw zelf te vergeven in en als een begrip dat het niet ‘nu’ gedaan is zoals de miraculeuze witte lichtervaring doet voorspiegelen en dat het een fysiek proces is waarin ik me dag voor dag, in en als mijn fysieke werkelijkheid, voortbeweeg.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de ruimte te geven om de energetische ervaringen rondom ongeduld en verongelijking in mezelf door te wandelen en niet langer te onderdrukken zodat ik de ongelijkheid hierin kan stoppen en zelfvergeven in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel het woord ‘geduld’ te (leren) leven als een fysiek woord in overeenstemming met het tempo van mijn eigen fysiek.

hoofd-boom

Desteni I Process Lite

Desteni I Process Pro

————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/