Dag 315 – Paranoia in en als Intentie in de New Age Beweging – deel1

Intentie

Woordenboekdefinitie:

Bedoeling, oogmerk, voornemen, mis, gebeden.

Wat is de Intentie in de New age beweging?

New age is een westerse spirituele beweging die ontstond in de 20e eeuw. De aanhangers van new age kijken sinds de jaren 70 uit naar de komst van een ‘nieuw tijdperk’ van liefde en licht waar ze zich op voorbereiden door te werken aan eigen spirituele groei. Na 2000 lijkt de belangstelling voor New age wat afgenomen te zijn. Mogelijk omdat de praktische, positieve uitwerking op de maatschappij is uitgebleven, omdat New age zich te veel richt op het individu.[bron?]

(Wikipedia)

Wat wordt hier geschreven?

Aanhangers kijken uit naar de komst van een ‘nieuw tijdperk’ van liefde en licht waar ze zich op voorbereiden door te werken aan eigen spirituele groei.

Probleem:

Het uitkijken naar de komst van een nieuw tijdperk.

Hierin geeft uitkijken aan dat er ergens naar wordt uitgekeken wat zich ‘aan zal dienen’, en waar men zich op kan voorbereiden door te werken aan eigen spirituele groei. De vraag hierin is: wie gaat dit aandienen als iedereen aan het uitkijken is en aan het voorbereiden is?

Het probleem wordt benoemd in het 2e gedeelte van de alinea:

De belangstelling is wat afgenomen, wellicht omdat de praktische, positieve werking op de maatschappij is uitgebleven, omdat new age zich teveel richt op het individu.

Als iedereen aan het uitkijken en voorbereiden is, wie gaat dan de maatschappelijke veranderingen doorvoeren? Wie gaat verandering brengen in de praktische, ongelijke verdeling op aarde? Voedsel, huisvesting, water, gezondheidszorg, onderwijs.

Wat hier zichtbaar wordt is dat de Intentie van de New age beweging is, een Nieuw Tijdperk van Liefde en Licht.

Wat betekent deze intentie? Deze positieve intentie waar mensen zich op voorbereiden door te werken aan de eigen spirituele groei? Dit betekent dat de bedoeling is dat er een tijdperk komt van Liefde en Licht. Dat het oogmerk, het voornemen is een tijdperk van Liefde en Licht. Dat het een mis is, dat er gebeden wordt, voor een tijdperk van Liefde en Licht.

Hoe?

Dat is niet bekend. Er is alleen bekend dat men zich aan het voorbereiden is door te werken aan de eigen spirituele groei.

Die mensen die zich voorbereiden, hebben allemaal de Intentie als Bedoeling: een Nieuw Tijdperk van Liefde en Licht.

Dus met z’n allen hebben de mensen deze Intentie, deze Bedoeling.

Nog steeds is er niemand die een Werkelijke, Praktische, Maatschappelijke Verandering voortbrengt. Sterker nog, het wordt niet eens voorgesteld om hier iets in te ondernemen. Iedereen is zich aan het voorbereiden, dat wel, door te werken aan de eigen spirituele groei.

Heeft hier Iemand de Intentie om een Werkelijke Praktische Maatschappelijke Verandering voort te brengen? Een verandering die iets doet aan de enorme verschillen die er bestaan in de waarde van Leven op Aarde, tussen mensen onderling, tussen mens en dier, mens en plant, mens en aarde. Gewoon, Praktisch, Tastbaar, Fysiek.

Niemand. Er wordt Helemaal Niets gedaan. Iedereen is aan het uitkijken naar en voorbereiden op een Tijdperk van Liefde en Licht.

Dus wat is de Werkelijke Intentie van de New age beweging, is hier de vraag?

Het Ontvangen van verandering, welke blijkbaar uit de lucht komt vallen, want niemand benoemt hoe deze verandering praktisch tot stand komt, waarop je je kunt voorbereiden door te werken aan je eigen spirituele groei.

Er wordt dus blijkbaar geloofd dat er een verandering gaat plaats vinden waarop we ons kunnen voorbereiden, zonder dat we zelf de verandering hoeven voort te brengen.

Ondertussen zijn we heel druk bezig met de voorbereiding door te werken aan de eigen spirituele groei, en dus geloven we dat we goed bezig zijn, en heel erg druk bezig zijn.

Als je hier praktisch naar kijkt, is het waanzin. Waanzin als Paranoia. Paranoia als gebaseerd op Gedachten, voortkomend uit een Geloof in Verandering, in de Intentie dat we Verandering Ontvangen door Niets de doen, behalve ons voorbereiden door te werken aan de eigen spirituele groei.

Wat is spirituele groei? De Groei van Spirit, van de Geest. Waaruit bestaan de Geest? Uit Gedachten, welke Gevoelens en Emoties voortbrengen. In de voorbereiding blijft men bezig met deze Groei van de Geest, dus met het Vergroten van de Gedachten en van de Hoeveelheid Gedachten, dus met het Vergroten van de Paranoia.

Zie hier de Voorbereiding op het Nieuwe Tijdperk van Liefde en Licht: het Vergroten van de Eigen Paranoia; de Paranoia van het Individu. Welke de Werkelijke Intentie is van de New age beweging. Het Bewegen in de Geest in Paranoia in en als Spirituele Groei, in plaats van Werkelijk, Praktisch en Fysiek, Onszelf te Bewegen tot het Neerzetten van Fysieke, Praktische, Maatschappelijke Verandering op Aarde.

Oplossing:

Er is een Praktische Oplossing nodig die wordt ingevoerd in de Fysieke Werkelijkheid.

Alleen als er in de Fysieke Werkelijkheid een Verandering tot stand komt, zal een Intentie als Liefde werkelijk geleefd kunnen worden. Want wat is Liefde? Een Leven in Gelijkheid voor Alle Wezens op Aarde. Waarin er voor Ieder-Een Fysiek gezorgd wordt. Huisvesting, voedsel, water, gezondheidszorg, educatie. Zo ook huisvesting, voedsel en water voor dieren, planten, de aarde. Zorg voor elkaar in Gelijkheid, Fysiek Toegepast. Alleen in de Fysieke Toepassing wordt Intentie Werkelijkheid.

Hoe is dit mogelijk in een wereld waarin Geld bepaalt wie er Recht heeft op Leven?

Verandering van het Geldsysteem.

Via Basis Inkomen  / Gelijk Geld Kapitalisme naar een Gelijk Geld Systeem.

Binnen de Verandering van het Geldsysteem, is er ruimte voor Individuele Verandering, waar de New age beweging zo naar op zoek is. Ook hier is Werkelijke, Fysieke Verandering nodig.

Zolang we vasthouden aan de Intentie van Liefde en Licht, als Beeld als Illusie in de Geest, zal er geen Werkelijke Fysieke Verandering kunnen plaatsvinden, aangezien hetgeen de verandering tegenhoudt, niet wordt ingezien.

Wat of Wie houdt dan de Verandering tegen? Wijzelf. Wijzelf houden Onszelf tegen om te veranderen, door niet in de Fysieke Werkelijkheid in en om ons heen te willen zien. Want als we werkelijk om ons heen zien, zien we een enorme ravage en ellende en misbruik en vernietiging van leven op aarde, bestaande in ongelijkheid.

En zoals de meeste New age bewegers wel weten, is dat wijzelf de wereld zijn en de wereld creeren. Dus als de wereld een Hel op Aarde is, en wij als mens creeren de wereld, wat zegt dit dan over onszelf als mens als wie wij zijn?

Hiervoor moeten we eerst zien in onszelf wie we geworden zijn, levend in de Illusie van de Geest – als de Hel op Aarde in ons eigen Fysiek als de Aarde waarin we bestaan. Hetgeen we geworden zijn, moeten we fysiek zichtbaar maken voor onszelf. Dit doen we door te Schrijven; in het schrijven maken we onszelf fysiek zichtbaar in woorden, geplaatst in de fysieke werkelijkheid.

In dit schrijven zien we wie we geworden zijn, levend in de illusie van de geest. En dit is niet zo best, en zeker niet het beste voor alle leven; het is des duivels, en dus is er Zelfvergeving nodig. Om onszelf vrij te maken van de energetische lading van oordeel als polariteit, die zichtbaar wordt als wie we zijn geworden in en als de geest.

Als we onszelf Vergeven wie we geworden zijn, wordt meer en meer zichtbaar hoe we in de geest onszelf geconstrueerd, geprogrammeerd hebben als wat niet het beste is voor alle leven, maar alleen het beste voor onszelf als individu in zelfinteresse, in ontkenning van de fysieke werkelijkheid die bestaat in ongelijkheid. Er is dus een verandering nodig in hoe we onszelf geprogrammeerd hebben.

Dit doen we door het schrijven van Zelfcorrecties, het herprogrammeren van onszelf in Woorden die we kunnen leven als wat het beste is voor alle leven.

En pas als we deze woorden in Eenheid en Gelijkheid als Onszelf als Leven, in Fysieke Werkelijkheid Leven, zal er Werkelijke Fysieke Verandering plaatsvinden. En is er geen wachten meer nodig, want we zijn Zelf de Oplossing die de Verandering Voortbrengt.

Beloning:

Gelijkheid in het Fysieke Leven op Aarde, welke Ieder Wezen een Waardig Leven geeft op Aarde.

Werkelijk een Individu worden, die niet bestaat in en als Ontkenning in Zelfinteresse in de Geest, maar die Gelijk staat aan het Fysieke Leven op Aarde en hierin spreekt en handelt als wat het beste is voor Alle Leven. Het Individu zal dus niet langer bestaan in en als een eiland in de geest, maar in Zelfverantwoordelijkheid, Verantwoordelijk voor Zichzelf in Gelijkheid als Alle Leven, waarin Alle Leven in Overweging wordt genomen en waarin dit vervolgens wordt toegepast in Fysieke Werkelijkheid.

Pas als Ieder-Een dit toepast zal er Werkelijk, Fysiek, sprake zijn van Liefde, aangezien er dan Liefde Geleefd wordt in en als Gelijkheid, en de Woorden die gesproken worden, in en als Gelijkheid bestaan en dus Gelijkheid als Liefde voortbrengen. Het woord Liefde is dan niet langer nodig als ervaring waar naar wordt uitgekeken en waar voor wordt gebeden, als Intentie in de Geest, want Liefde is dan in Gelijkheid aanwezig in het Fysieke Leven op Aarde.

Day 400: The Paranoia of Intent

In vervolgblogs zal ik nader ingaan op de verschillende New age therapien en de misleidende intentie als paranoia die hierin verborgen ligt, gelinked aan het maken van winst. Slechts wie geld heeft kan het zich veroorloven te verpozen in de Illusie van de Geest en “uitkijken naar de komst van een nieuw tijdperk van liefde en licht en zich hierop voor bereiden door te werken aan de eigen spirituele groei”.

Dag 167 – De vergissing van liefde en licht

*

*
——————————————————————————————————————————-
Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven

http://www.facebook.com/groups/journeytolife/

video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:

http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:

http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 307 – Mijn Hartje (een blogje tussendoor)

Ken je de uitspreek ‘mijn hartje’?

Wat is het feitelijk dat gezegd wordt hierin?

Dat de ander jouw motor is tot leven, als het hart wat het het bloed rond pompt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ander tot mijn motor te maken, niet zozeer door te zeggen dat hij mijn hartje is – eerder zelfs door de ontkennen dat hij mijn hartje was – maar meer door mezelf steeds aan te laten zetten tot het doorwandelen van weerstanden door de aanwezigheid van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf steeds aan te laten zetten tot het doorwandelen van weerstanden door de aanwezigheid van de ander, en de ander hierin mijn motor, en dus mijn hart te maken die het bloed rondpompt zodat ik in leven blijf en/of tot leven kom, ondertussen de ander verwijtend dat ik steeds getriggerd wordt door de aanwezigheid van de ander in mijn weerstanden, wat aangeeft dat ik liever mijn eigen weerstanden niet doorloop – niet uit eigen beweging, niet uit zelfbeweging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het doorwandelen van mijn weerstanden afhankelijk te maken van de aanwezigheid van een ander en niet in/als zelfbeweging op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een gemis te ervaren nu dat de ander als mijn motor weg is, onbereikbaar, waarin ik dit gemis als motor als hartje – al dan niet ontkend - als liefde ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het missen van een hartje van een ander als motor als liefde te ervaren, waarin ik door de ervaring van gemis, denk dat ik dit moet opvullen met een ander hartje, aangezien ik het mis, dus moet een ander het opvullen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te vullen met een hartje van een ander als motor tot zelfbeweging tot het doorwandelen van weerstanden, in plaats van in mezelf te zien wat het is dat ik mis, wie het is dat ik mis, en in dit zien en onderzoeken en zelfvergeven, mezelf terug te geven aan mezelf in/als zelfbeweging, en zo mijn eigen hartje als motor te worden, waarin ik mezelf beweeg tot het doorwandelen van weerstanden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik moet worden ‘aangezet’ tot het doorwandelen van weerstanden, en hierin mezelf te laten triggeren door iets of iemand buiten mij, om vervolgens steeds boos te worden op hetgeen mij aanzet/triggert, aangezien ik dan een weerstand door moet die ik niet uit zelfbeweging zou doen/heb gedaan, in plaats van in te zien dat ik constant boos ben op mezelf, dat ik mezelf niet beweeg tot het doorwandelen van weerstanden, zodat ik niet hoef te wachten op een triggerpunt als aanzet van buitenaf, waarop ik mijn weerstand kan projecteren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn weerstanden te projecteren op de triggerpunten buiten mij die mij aanzetten tot verandering, in plaats van mezelf te bewegen, mijn eigen weerstanden in te zien, zelf te vergeven en mezelf te corrigeren, zodat en totdat ik niet meer reageer en niet meer hoef te reageren op een aanzet als triggerpunt van buitenaf, en zodat en totdat ik zelfs geen triggerpunten als aanzet van buitenaf nodig heb.

*

Als ik mezelf zie wachten op een aanzet als triggerpunt van buitenaf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik stil blijf zitten in mezelf in zelfinteresse, ogenschijnlijk tevreden met wie ik ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ogenschijnlijk tevreden te zijn met mezelf terwijl ik ieder dag onvrede ervaar in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iedere dag onvrede te ervaren in mezelf met mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen in de punten waarin ik onvrede ervaar, welke de punten zijn waar ik de meeste weerstand ervaar, en waar ik een weigering ervaar om mezelf te veranderen uit en als mezelf. Alleen als ik mezelf omarm hierin, stel ik mezelf in staat gelijk te gaan staan aan de ervaring van weigering in mezelf, mezelf te vergeven en uiteindelijk mezelf te corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in het wachten op een hartje van een ander als aanzet als triggerpunt van buitenaf tot het doorwandelen van weerstanden.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven als ik me laat triggeren door een punt van buitenaf als aanzet tot verandering in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf bij de hand te nemen en mezelf te vullen in en als mezelf in zelfvergeving en mijn eigen hartenklop te zijn, me realiserende dat ik zelf een fysiek hart heb die klopt, dat ik geen ander hart nodig heb om te kloppen en te leven, dat dit zelfs een beetje veel wordt, 2 harten in 1 lichaam.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb conflict in mezelf te creeren en manifesteren door steeds een ander hart te willen, te wachten op een ander hart en/of een ander hart toe te laten in mijn eigen fysiek, terwijl ik zelf al een hart heb die klopt.

2 kapiteinen op 1 schip, dat is geen welvarend schip die koers houdt, aangezien 1 kapitein imaginair is en dus geen rekening houdt met de fysieke werkelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te wachten op een imaginair hart in/als de geest en/of deze te willen en/of deze in mij toe te laten, waardoor ik conflict creeer en manifesteer in mezelf met een imaginaire kapitein die geen fysieke koers houdt, maar roet in het eten gooit door geen rekening te houden met de fysieke werkelijkheid en illusies creeert in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een imaginaire hartenklop nodig heb om te leven.

doorkijkhartje

Why Love is so Addictive

————————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven

http://www.facebook.com/groups/journeytolife/

video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:

http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:

http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 265 – Expressie en de Darm – Intimiteit Personaliteit (vervolg-3)

Dag 264 – Expressie en de Darm – Intimiteit Personaliteit (vervolg-2)

Dit is een vervolg op Dag 264 waarin Probleem, Oplossing en Beloning genoemd staan. Klik op de link hierboven.

Angstdimensie:

Geen ervaring van intimiteit en/of connectie, en hierin een verloren gevoel, met als gevolg dat ik beslis dat ik weg moet als ik deze connectie niet ervaar.

Angst voor verlies van wat ik net gevonden heb in connectie

Gedachtendimensie:

?

Verbeeldingsdimensie:

Mijzelf liggend op bed, kijkend naar ‘de man’, in een ervaring van ‘mijn doel bereikt hebben’.

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

Melancholie, liefde als stroming in het borstgebied, verdriet

Backchatdimensie/interne gesprekken:

Hij gaat toch weer weg

Ik moet er nu van genieten want dit duurt niet lang

We hebben alleen dit moment

Fysieke Gedragsdimensie:

Samentrekken rondom middenrif, verkrampen als vasthouden, adem inhouden

Consequentiedimensie:

Relaties die stoppen ten gevolge van het missen van een ervaring van intimiteit/connectie bij een van de twee personen en/of uit angst voor verlies van deze ervaring van intimiteit/connectie bij een of beide personen.

*

Relationship Succes Support Intimicy Personality 1-2-3-4

What is Sex – Love as Sex 1

What is Sex – Love as Sex 2

What is Sex – Fulfilment as Sex

Angstdimensie:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om me verloren te voelen zonder ervaring van connectie en/of intimiteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik wegga ten gevolge van een missen van een ervaring van connectie en/of intimiteit in een geloof dat ik dit nodig heb om een relatie met iemand te starten en/of voort te zetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik een relatie met een ander moet starten en/of voortzetten waarvoor een ervaring van connectie en/of intimiteit nodig is in mezelf en bij de ander, in plaats van in te zien dat het woord relatie al geconstrueerd is op een connectie, aangezien relatie connectie is in/als de geest, en als ik een relatie nastreef, ik automatisch connectie denk en geloof te moeten ervaren om een relatie in stand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen ervaring van verloren voelen, in een angst voor de consequenties die ik hieraan gekoppeld heb en geleefd heb en in een angst dat ik deze consequenties weer zal creeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om door de mand te vallen dat ik helemaal geen connectie en/of intimiteit ervaar voor/met een andere persoon, maar hier wel mee samen ben/samen in bed lig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb altijd moeite te hebben gehad om deze ervaring van connectie en/of intimiteit, die ook wel liefde genoemd wordt, te delen, aangezien ik altijd ervaren heb dat deze ervaring niet blijvend is, en ik een volgende keer deze ervaring van connectie en/of intimiteit, genaamd liefde, niet kan delen.

*

Verbeeldingsdimensie:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijzelf liggend op bed te zien, kijkend naar de man in een ervaring  van ‘mijn doel bereikt hebben’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een man te gebruiken om mijn doel te bereiken welke ik in verbeelding gecreeerd heb als ultieme ervaring, en hier in stilte van te willen genieten en deze dus niet uit te willen spreken, want dan verdwijnt mijn eigen ervaring in de geest in relatie met mezelf in de geest, gecreeerd in verbeelding, welke plaats vindt tussen me, myself and I, en waarin de man helemaal geen rol speelt behalve een personage in mijn verbeelding.

*

Reactiedimensie:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb melancholie, liefde als stroming in het borstgebied en verdriet te ervaren als ik me bevind in een ervaring van intimiteit en/of connectie zoals ik me heb voorgesteld in mijn verbeelding.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen en willen communiceren over deze ervaring in mij van melancholie, liefde als stroming in het borstgebied en verdriet, aangezien als ik erover communiceer, er een kans bestaat dat deze ervaring als vervulling van mezelf, verbroken wordt doordat het personage – de man – wellicht iets zegt of doet wat niet in deze verbeelding als vervulling past, en de droom als verbeelding met een ervaring van melancholie, liefde als stroming in borstgebied en verdriet als reactie, verbroken wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van liefde te koppelen aan een ervaring van melancholie en verdriet, en hierin in de zogenaamde liefdesrelaties, steeds een situatie te creeeren waarin ik verdriet en melancholie ervaar, welke samenhangt met het weggaan van de man en/of met het weggaan van mezelf, om de ervaring van liefde als stroming in het borstgebied, gekoppeld aan melancholie en verdriet, in stand te houden in mezelf, en hierin een ervaring van beweging te hebben, welke beweging is in/als reactie in/als gevoelens en emoties dus in/als de geest.

*

Backchatdimensie:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte als backchat ‘hij gaat toch weer weg’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte als backchat ‘ik moet er nu van genieten want dit duurt niet lang’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte als backchat ‘we hebben alleen dit moment’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb steeds ultieme momenten te creeren en na te jagen in een poging ‘dit ene moment’ te beleven als alles wat er is, niet ziende dat dit ene moment deel uitmaakt van een ultieme ervaring in de geest, ook wel ‘De Kracht van het Nu’ genoemd, welke zo gepromoot wordt in de tegenwoordige spiritualiteit, onder andere door Eckhart Tolle.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in dit najagen van het ultieme moment, steeds in bed te zijn gestapt en fysiek intiem te zijn geweest met een man om dit ultieme ene moment Nu te beleven, zonder te onderzoeken of de relatie uberhaupt kans van bestaan heeft, waarin ik dit ene moment in het Nu gebruik om in de geest op voort te leven in een ervaring van connectie en/of Intimiteit in Stilte in Isolatie in mezelf in de geest in een reactie als ervaring van melancholie, liefde als stroming in het borstgebied en verdriet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb door te gaan op zoek naar het volgende ultieme moment en dus naar de volgende man, als ik niet zo’n ultiem moment ervaar en/of ervaren heb, en hierin tevens mijn ervaring van verdriet en melancholie in stand te houden welke gekoppeld is aan een ervaring van liefde als stroming in het borstgebied, waarin ik verdriet en melancholie ervaar door een geloof als ‘dat ik verder moet en niet kan blijven’, of in een angst dat ‘de man verder moet en niet kan blijven’.

*

Fysieke gedragsdimensie:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb samen te trekken rondom middenrif, te verkrampen als vasthouden, en de adem in te houden ten gevolgen van de angst voor verlies in mij, welke een angst is voor het verlies van mijn eigen illusies als verbeelding in de geest welke een ervaring van connectie en/of verbinding geeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren me verloren te voelen zonder deze ervaring van connectie/verbinding, en dus een controle in mezelf in het fysiek gemanifesteerd te hebben als houvast in mezelf in/als de geest in controle, welke gebaseerd is op angst voor verlies.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wie ik ben en wat te doen zonder deze ervaring van connectie en/of intimiteit, en hierin als houvast mijn fysiek te verkrampen en ongemak te creeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever verkramping als ongemak als houvast te creeren in mijn fysiek dan in te zien, te ervaren en toe te geven dat ik zelfonoprecht geweest ben in het samenzijn met een man en in het najagen van een doel in de geest, waarin de man een rol gespeeld heeft in mijn geanceneerde verbeelding.

*

Consequentiedimensie:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb relaties te creeren die stoppen ten gevolge van het missen van een ervaring van intimiteit/connectie bij een van de twee personen en/of uit angst voor verlies van deze ervaring van intimiteit/connectie bij een of beide personen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in het creeren van deze relaties die steeds stoppen, een illusie als verbeelding als ervaring van intimiteit en/of connectie in stilte in mezelf te behouden en hierin mezelf vast te houden in een ervaring en/of verbeelding in de geest.

*

Aanvullend:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mezelf in reactie op de man, waarin ik zal zien dat alles wat ik ervaar, over mezelf gaat, en dus liever een ervaring in stand houd in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat mijn reacties iets met de man te maken hebben en hierin de reacties onderdruk – waarin de reacties natuurlijk niet positief zijn of juist te overweldigend positief zijn – in een angst mijn reacties te projecteren op de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de reacties van de man op mij – die niet positief zijn of juist overweldigend positief – iets met mij te maken hebben/iets over mij zeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijzelf op te willen vullen met positieve reacties van de man op mij, zodat ik niet in de ervaring kom van me verloren voelen en niet weten wat ik moet doen.

*

De Gedachtedimensie wordt zichtbaar:

Gedachtendimensie:

‘Het mag niet gezien worden’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de Gedachte ‘Het mag niet gezien worden’ zonder dat ik door heb via deze Gedachte te leven maar mezelf voort te zetten in de gevolgen van de Gedachte als angst, backchat, reacties, fysiek gedrag en consequenties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te leven/mezelf voort te zetten/voort te bewegen in de gevolgen van de Gedachte ‘Het mag niet gezien worden’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat niet gezien mag worden dat ik niet van de een houd en wel van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb twee personen in de geest in mezelf tegen elkaar uit te spelen in mijn begrip van wat liefde is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik van iemand moet houden, en bang te zijn dat zichtbaar wordt dat/als dit niet zo is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ook niet te willen inzien dat ik niet van iemand houd/hoef te houden, aangezien ik dan ook mijn illusie van wel van een ander houden, op moet geven, immers, als ik niet van iemand hoef en kan houden in een ervaring van liefde als stroming in het borstgebied, dan geldt dit voor ieder-een, en niet voor de een wel en de ander niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een stilzwijgende familieovereenkomst voort te zetten en voort te leven in/als deze overeenkomst met alle gevolgen van dien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te verbergen als en dat ik geen intieme connectie ervaar, en hierin mezelf in/als zelfexpressie te onderdrukken in de berging in/als mijn fysiek en zo fysiek gedrag als consequentie te manifesteren, in plaats van in te zien dat ik hetgeen ik onderdruk, kan expressen in de toepassing van zelfvergevingen.

*

Zelfcorrecties:

Ik stel mezelf ten doel alle reacties die ik ervaar in mezelf in samenzijn met een man, naar zelf terug te halen, in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, en hierin op te staan in zelfintimiteit.

Ik stel mezelf ten doel mijn reacties die ik heb op de reacties die de man heeft in samenzijn met mij, naar zelf terug te halen, in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, en hierin op te staan in zelfintimiteit.

Ik realiseer me dat alles wat zich in mij afspeelt, iets over mij zegt, en dat alles wat zich in een ander afspeelt, over die ander gaat.

Ik realiseer me tevens dat hetgeen zich in mij en/of in die ander afspeelt, niets zegt over de voortzetting van de situatie maar alleen iets zegt over wie ik en/of de ander is in het moment, gebaseerd op het verleden, welke iets is wat kan worden ingezien, stopgezet, uitgeschreven, zelfvergeven en uiteindelijk gecorrigeerd in de fysieke realiteit, waarin in gezond verstand en zelfwil, vrij van al deze reacties in zelf, een beslissing kan worden genomen over het voortzetten van de situatie. Ik realiseer me dat dit een proces is, welke niet gebaseerd is op 1 beslissing, maar welke zich laat zien in vele beslissingen wie ik ben in ieder moment, en in beslissingen in wie de ander is in ieder moment, waarin ik alleen beslis wie ik ben, en waarin de ander beslist wie die ander is.

Ik realiseer me dat ik alleen sta in de beslissing wie ik ben in ieder moment, onafhankelijk van een ander en van de situatie waarin ik me bevind.

*

Dag 212 – De Intimiteit Personaliteit

Dag 263 – Expressie en de Darm – Intimiteit Personaliteit (vervolg)

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven

http://www.facebook.com/groups/journeytolife/

video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?

http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 263 – Expressie en de Darm – Intimiteit Personaliteit (vervolg)

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Ik was aan het luisteren naar de interview Relationship Succes Support Intimicy Personality part 3 over de Intimiteit  Personaliteit. Ik heb in het verleden veel gezocht naar een intieme connectie in seks als fysiek intiem samenzijn, welke afhankelijk maakt van de persoon met wie ik seks heb/fysiek intiem samen ben, en van seks zelf, om deze ervaring van ‘intieme connectie’ in mezelf te vervullen.

Probleem:

Er zijn hierin nog een aantal gerelateerde punten voor zelfvergeving. Ik heb de intieme connectie die ik gemanifesteerd heb in het verleden in zelfvergevingen gezet, maar ik zie meer aspecten hieraan. In het creeren van een Intimiteit Personaliteit en het weer stoppen hiervan, ontstaat tegelijkertijd het tegenovergestelde, namelijk de angst om in een Intimiteit Personaliteit te gaan en hierdoor in te houden tijdens seks, oftewel controle te houden, en op de achtergrond bestaat nog de angst dat de intieme connectie niet plaatsvindt, en hierin angst voor een teleurstelling van het uitblijven van de ervaring van een intieme connectie.

Oplossing:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om een intieme connectie te maken als ik de controle loslaat in fysiek intiem samenzijn, waarna ik, na het fysieke samenzijn, in een ervaring van het missen van deze intieme connectie achterblijf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren geen intieme connectie te ervaren tijdens een fysiek intiem samenzijn, en ten gevolge hiervan teleurstelling te ervaren in mezelf van het missen van een intieme connectie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb oplettend te blijven in/als in/als controle gedurende fysiek intiem samenzijn en hierin mezelf fysiek onder controle te houden waarin ik mezelf limiteer in fysieke expressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een orgasme tegen te houden in controle van mezelf in fysiek intiem samenzijn, uit angst om in het verliezen van de controle, in het orgasme, een intieme connectie te maken waar ik afhankelijk van word, of juist een leegte en/of teleurstelling te ervaren als het missen van een intieme connectie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn adem in te houden in controle tijdens een fysiek intiem samenzijn, waarin ik wel in de adem ben, maar ergens op de achtergrond en met name achteraf, ervaar dat ik de mezelf als de adem inhoud/heb ingehouden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in een huidig fysiek intiem samenzijn angst te ervaren voor het missen van een intieme connectie in een vroeger fysiek intiem samenzijn, en hierin op te letten in mezelf of ik dit nu mis of niet, en als ik het wel mis, op te letten dat ik dit vooral niet laat merken, waarin ik mezelf dus algeheel inhoud in angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een eventueel missen van een intieme connectie in een vroeger fysiek intiem samenzijn, iets zegt over mij of over de ander in een huidig fysiek intiem samenzijn, in plaats van in te zien, dat het enige waarover het iets zegt, is over een intieme connectie die ik gemaakt heb in de geest in een fysiek samenzijn, waarin het fysieke samenzijn voldeed aan de verwachting die ik in de loop der jaren gemaakt heb in de geest, en waarin de twee systemen zo op elkaar gelijken dat er een intieme connectie gemaakt wordt in/als herkenning van zelf als geest in de ander als geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de herkenning van mezelf als geest in de ander als geest, gedurende intiem fysiek samenzijn, als intieme connectie als vervulling te gebruiken in mezelf, en hierop te baseren of een relatie wel of niet kan bestaan, zonder verdere omstandigheden werkelijk te onderzoeken, maar te geloven dat deze omstandigheden zich wel zullen vormen naar deze connectie die ik destijds als liefde bestempeld heb, en waarin ik dus mijn hele hebben en houwen afhankelijk gemaakt heb van deze ervaring van herkenning in/als de geest als ervaring van een intieme connectie met een ander in fysiek intiem samenzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren deze Intimiteit Personaliteit en alles wat ik er in en als relaties omheen heb gebouwd als ervaring van Intieme Connectie, los te laten, in een angst om in een leegte te vallen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te willen houden aan relaties in de geest die ik als intieme connecties ervaar en welke ik gebruik als opvulling/vervulling van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te houden aan een Personaliteit als vervulling van mezelf, en hierin mezelf te limiteren in fysiek intiem samenzijn in fysieke expressie en in expressie in het algemeen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren verslaafd te worden aan fysiek intiem samenzijn en hierin de controle te behouden in zelf, in plaats van in te zien dat ik in controle van mezelf in/als de geest, ik mezelf vasthoud in de geest dus in controle, waarin ik blijf zoeken naar vervulling van het missen van mezelf, en dus dit missen op wil gaan vullen met iets buiten mezelf, in dit geval met een ervaring van een intieme connectie in fysiek intiem samenzijn afhankelijk van de ander en/of dit fysieke intieme samenzijn/seks, en mezelf blijf missen in zelfintimiteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb na een fysiek intiem samenzijn te verlangen naar een volgend fysiek intiem samenzijn of juist even genoeg te hebben van een fysiek intiem samenzijn, afhankelijk van hoe vaak het fysieke intieme samenzijn heeft plaats gevonden en afhankelijk van de hormonale fase waarin ik me bevind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb intimiteit altijd verkeerd begrepen te hebben en hierin op zoek te zijn naar intimiteit als mezelf opvullen met iets buiten mezelf, en wel te weten dat dit niet klopt, maar dit toch te blijven toepassen, doordat ik mezelf niet zie en dus mis, en dus niet zelf-intiem ben in het niet zien en missen van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze controle in mezelf fysiek te manifesteren als darmkrampen door het inhouden van de adem als hier aanwezig zijn, welke ik pas achteraf ervaar, aangezien ik in het moment aanwezig ben in controle als oplettendheid, en dus de controle als zodanig, niet ervaar.

*

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waar en wanneer deze Intimiteit Personaliteit opkomt in mezelf in fysiek intiem samenzijn, voor, tijdens en/of na het fysieke intieme samenzijn, zodat ik de relaties die ik hierin gelegd heb uit kan schrijven en zelf kan vergeven, waarin ik mezelf zie en hierin Zelfintimiteit ontwikkel, waarin de ander hier aanwezig is om mezelf in zelf te zien in mijn ervaringen die opkomen in samenzijn met de ander, en niet om naar intieme connectie te zoeken in/met de ander en/of seks als vervulling van mezelf.

Ik realiseer me dat dit een proces is welke oefening vergt om de controle te stoppen in zelf, en dus geef ik mezelf de tijd en ruimte om dit te wandelen in zelfvergeving van de punten die ik tegen kom in/als controle gerelateerd aan fysiek intiem samenzijn en de ervaring van intieme connectie als de Intimiteit Personaliteit hierin.

Als ik mezelf zie verlangen naar een volgend fysiek intiem samenzijn, dan stop ik, ik adem. Ik stop per direct de participatie in gedachten en/of plaatjes in mezelf als herinnering aan een fysiek intiem samenzijn. Ik adem, ik laat de ervaring door me heen gaan in de inademing, ik maak mezelf gelijk aan de ervaring waarin ik mezelf als het ware vervul met mijn eigen ervaring, ik blaas uit, en laat de ervaring los. Eventueel pas ik zelfvergevingen toe als er energetische reacties als gevoelens en emoties in mezelf opkomen hierin. Ik adem op deze manier in en uit totdat (het verlangen naar) de ervaring afneemt, en ga door waar ik in het fysiek in dit moment, mee bezig ben.

*

Ik stel mezelf ten doel te genieten van het fysiek intiem samenzijn en hierin zelfverantwoordelijkheid te nemen voor de ervaringen die opkomen, tijdens en/of na het samenzijn, en tegelijkertijd mezelf niet vast te zetten in een ‘gevoel van verantwoordelijkheid’  in/als de geest als controle door te oplettend te zijn in mezelf op wat er allemaal gebeurt en wat allemaal ‘wel of niet zou mogen’ en/of ‘goed’ is, waarin ‘goed’ gedefinieerd wordt als ‘in de adem aanwezig zijn’, en niet goed als ‘energetisch reageren’.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe de darmkrampen gerelateerd zijn aan deze Intimiteit Persoonlijkheid door voor, tijdens en na fysiek intiem samenzijn te onderzoeken wat er gebeurt in de darm, het middenrif en de ademhaling, en deze in detail, met mezelf, uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren in de loop der tijd.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe de Intimiteit Personaliteit en het verlangen naar intieme connectie in fysiek samenzijn samenhangt met de hormonale balans, en hoe ik hierin meer stabiliteit in mezelf kan ontwikkelen.

Ik stel mezelf ten doel dit onderzoek voort te zetten in het dagelijks leven, aangezien de controle wijdverbreid aanwezig is in en als een angst voor controleverlies in het zoeken naar vervulling (eventueel in intieme connectie met een ander), los van intiem fysiek samenzijn als seks.

Relationship-success-support-introduction-introduction

Beloning:

Ontwikkelen van Zelfintimiteit en Vrijheid van Fysieke Expressie.

————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven

http://www.facebook.com/groups/journeytolife/

video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?

http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 245 – Expressie en de Darm – Negeren, Generen en Genereren

Dit is een vervolg in een serie blogs “Expressie en de Darm” beginnend bij Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Probleem:

Ik ervaar in mezelf in de diepte nog een boosheid die ik heb meegenomen uit een vorige relatie. Die heeft te maken met van alles toestaan in het gedrag van de man naar mij toe tot ronduit negeren, niet antwoorden, weglopen en weg blijven, en niets fysiek oppakken en/of fysiek in beweging komen om in communicatie met mij de relatie in werkelijkheid te brengen.

Onder het mom van ‘begrip’ naar de man toe en destijds nog in het geloof dat ‘liefde’ voldoende basis is om een relatie fysieke werkelijkheid te maken, en tevens door altijd alles op mezelf te betrekken en te zien dat ik zelf ook nog punten van weerstand heb om in te zien en op te lossen, en de situatie hierdoor te zien als ‘precies goed’ om de punten in mezelf door te wandelen, heb ik gedrag toegestaan in de ander en mezelf welke niets met liefde als gelijkheid te maken heeft.

Als ik deze ervaringen niet onder de loep neem, breng ik ze mee naar de huidige voorbereiding op agreement en ga ik gedrag interpreteren door middel van projectie op de ander van oude ervaringen als herinneringen in mezelf.

Oplossing:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen zin te hebben in het schrijven van dit blog.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren over de situatie met de man die mij negeerde, geen antwoorden gaf, wegliep en weg bleef, niets fysiek oppakte en/of fysiek in beweging kwam om in communicatie met mij de relatie in werkelijkheid te brengen en deze ervaring projecteer op de man in het algemeen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de man niet te vertrouwen is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik de man moet vertrouwen, in plaats van in te zien dat ik zelf niet te vertrouwen ben door van alles toe te staan en dat ik eerst zelf dien te vertrouwen door mezelf te vergeven en corrigeren, waarin ik in het delen hierin tegelijkertijd kan zien of en hoe er een basis in vertrouwen kan worden opgebouwd met de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het als een enorme opgaaf te zien om gehoord te worden, om me uit te spreken, om aan te geven wat ik wil, om te vragen hoe de man dit ziet en wat de man wil en om aan te geven als ik iets zie wat niet wordt opgepakt en te vragen wat hier de oorzaak van is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat als ik zie dat iets niet wordt opgepakt, dit nooit zal worden opgepakt, in plaats van in te zien dat ik angst ervaar voor mezelf die toestaat dat dit niet wordt opgepakt door mijn mond te houden en net te doen alsof ik ermee in akkoord ben, in angst om te horen dat de ander/de man het niet op wil pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat de ander/de man iets niet op wil pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de man de schuld te willen geven in een geloof dat hij iets niet op wil pakken, in plaats van in te zien dat ik iets niet op wil pakken in het stoppen en vasthouden van mezelf aan dit geloof in/als controle.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf een zeur te vinden als ik vraag en/of aangeef dat iets opgepakt moet/kan worden als wat het beste is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een controle te willen behouden door het niet aan te geven, waardoor de ander het ook niet op kan pakken, en in plaats hiervan het in controle in mezelf te bewaren/bij me te houden, met als gevolg dat ik boosheid dus energie genereer dus mezelf genereer in zelfinteresse welke generen voor mezelf met zich meebrengt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te generen voor genereren in zelfinteresse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te genereren in zelfinteresse, waardoor ik mezelf als leven negeer en dus de ander mij ook als leven negeert en ik de ander als leven negeer, en dus het negeren zelf creeer, toesta en/of in stand houd.

Genereren/Negeren – Alleen re mist in het woord negeren, re-negeren, herhaaldelijk negeren in generatie (voortplanting) waarin we energie genereren en ons vervolgens generen.

Ik stel mezelf ten doel de herinneringen en ervaringen in relatie tot het negeren in relatie tot generatie waarin ik energie genereer, in te zien, te stoppen, zelf te vergeven en te corrigeren en de energie die ik hierin genereer te stoppen in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te delen in communicatie over wat ik zou willen en te vragen wat de man wil, en hierin de eventuele reacties die ik ervaar in mezelf op te lossen door middel van zelfvergeving en zelfcorrectie, welke ik indien nodig kan bespreken.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de tijd te geven voor dit proces en de controle die ik heb opgebouwd stap voor stap, adem voor adem in te zien, uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren en hierin tevens en tegelijkertijd de man de tijd te geven voor zijn proces.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven waar ik angsten ervaar en waar ik energie genereer in re-negeren van mezelf en de ander als leven, waardoor ik mezelf in staat stel mezelf te kunnen corrigeren en veranderen in een betrouwbaar levend wezen naar mezelf toe en hierin naar de ander.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met energie te genereren in participatie in herinnering aan een oude ‘liefdesrelatie’ waar ik nog in liefde geloofde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liefde voor de man in herinnering als gevoel als energetische ervaring in mezelf te missen, in plaats van in te zien dat ik deze liefde nodig had ter compensatie van de zelfhaat die ik in mezelf in/als fysiek heb opgebouwd en weggestopt en waarin ik in deze polariteit tevens de zelfliefde als eenheid en gelijkheid in/als zelf, heb weggestopt.

Ik realiseer me dat ik geen gevoelens van liefde nodig heb als ik de zelfhaat in mezelf stop.

Ik realiseer me dat ik deze gevoelens als energetische ervaringen re-creeer uit een ervaring in het verleden zonder hier werkelijk iets mee te willen, dus recreeer als vermaak in de Geest en hierin mezelf afleidt van de dagelijkse fysieke bezigheden en van het wandelen van het vrijmaken van het geest bewustzijn systeem, en mezelf hierin als energie in leven probeer te houden.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van zelfhaat, dan stop ik, ik adem. Ik sta mezelf niet toe mezelf weg te duwen in zelfhaat. In plaats hiervan, laat ik de ervaring door me heen gaan waarin ik de afscheiding van deze ervaring in mezelf stop. Indien nodig pas ik een of meerdere zelfvergevingen toe op de afscheiding. In het stoppen van de afscheiding van mezelf in een ervaring van zelfhaat, her-enig ik mezelf met mezelf en stop ik de polariteit van haat-liefde in mezelf.

Als ik mezelf zie participeren in een energetische ervaring van gevoelens van liefde in/als herinnering dan stop ik, ik adem. Ik sta mezelf niet toe deel te nemen in energetische ervaringen ter afleiding van mezelf in het proces van het bevrijden van het geest bewustzijn systeem.

Ik stel mezelf ten doel gevoelens van liefde ter afleiding en vermaak van mezelf in de Geest te stoppen en op te pakken wat er fysiek gedaan moet worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren tot het delen van mezelf, waarin ik de weerstand, welke wederom een energetische manifestatie is om energie te genereren in de geest, geloof.

Ik stel mezelf ten doel de weerstand tot het delen van mezelf te stoppen en te onderzoeken in welke punten de weerstand opkomt /op blijft komen, zodat ik hier nader in kan zien. Ik realiseer me tevens dat het gewoon een trucje kan zijn van de geest zonder verdere bijbedoeling, en dat onderzoek en onderzoek weer een reden kan zijn tot het bezig blijven met de weerstand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben mezelf tekort te doen als ik de weerstand gewoon stop in mezelf en mezelf voortbeweeg door de ervaring van weerstand heen, in plaats van in te zien dat ik mezelf tekort doe als ik blijf zitten en mezelf kort houd in weerstand, in plaats van op te staan.

Ik stel mezelf ten doel eens te zien wat er gebeurt als ik gewoon door de weerstand heen beweeg en de afschuwelijke en weerzinwekkende ervaringen die hierin opkomen door me heen laat gaan en zelfvergeef, waarin ik de afscheiding van deze ervaringen stop in mezelf en er gelijk aan ga staan dus in opsta.

Ik realiseer me en zie in mezelf dat ik in een punt van zelfinteresse wil blijven bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te willen blijven bestaan in een enkel punt van zelfinteresse.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat het ene punt is van zelfinteresse waarin ik wil blijven bestaan in relatie tot generatie, genereren (re-)negeren en generen.

Beloning:

Tevredenheid met mezelf in het richting geven van mezelf in het stoppen van energetische ervaringen, waarin ik in tevredenheid in Zelfvertrouwen opsta, stap voor stap, adem voor adem, zelfvergeving voor zelfvergeving,  waarin ik leer mezelf te delen en niet langer toesta mezelf, en hierin de ander, te negeren in het geloof in ervaringen van weerstand en liefde.

Stoppen van angst en boosheid als ervaring in mezelf voor mezelf in zelfinteresse door rechtstreeks in zelf te zien, en hierin het stoppen van angst voor en boosheid op de ander in zelfinteresse, aangezien: zolang ik iets doe in zelfinteresse in de richting van een ander, weet ik dat ik dit ieder moment kan verwachten van een ander als mezelf aangezien ik niet zelfoprecht ben en dus niet zie wat er gebeurt in het moment, niet in mezelf en niet in de ander.

Reptilians-my-fear-of-aloneness-part-46

What is it of ourselves within ourselves that we keep suppressing, denying and ignoring and deliberately not want to face/see/experience/realise through keeping ourselves busy/preoccupied in the quantum-time energy of the Mind?

—————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven

http://www.facebook.com/groups/journeytolife/

video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?

http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 190 – Zelfvergevingen op relaties – 22 – als er een man is/fysieke consequenties

Vervolg op:

Dag 187 – Zelfvergevingen op relaties- -19 – als er een man is

Dag 188 – Zelfvergevingen op relaties – 20 – als er een man is/emotie-gevoel-backchat

Dag 189 – Zelfvergevingen op relaties – 21 – als er een man is/consequenties

Fysieke consequenties:

Verkramping spieren, onrustig gevoel in buik, verkramping darm, snellere hartslag, ogen wijder open

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn spieren te verkrampen als er een man is, welke duidt op een alert bewustzijn en op opgeslagen patronen in het spierweefsel die geactiveerd worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alert in/als bewustzijn de worden als er een man is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb patronen op te slaan door gedachten als gevoelens en emoties weg te stoppen in spierweefsel waarin het spierweefsel verkrampt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in/als fysiek in spierweefsel te vervormen/verkrampen door gedachten te onderdrukken waardoor ik ze opsla als gevoelens en emoties in het fysiek, welke vervolgens getriggerd worden als er een man is, wat zich uit in (het verergeren van) het verkrampen van het spierweefsel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verkrampen ter verdediging waarin ik de gevoelens en emoties niet hoef te voelen en de gedachten niet onder ogen hoef te zien die ik zelf produceer als er een man is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek te vervormen ten behoeve van bescherming van mezelf in/als bewustzijn als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn bewustzijn als angst te manifesteren in/als fysieke krampen, waardoor ik bezig ga met de fysieke krampen en deze als grens ervaar waardoor ik niet verder durf te zien, en hierin niet verder denk te kunnen/mogen wandelen aangezien mijn bewustzijn ‘aan gaat’ als alarm, als grens, en ik mezelf anders aanval, waarin ik een zelfopgelegde grens gebruik in/als bewustzijn om in/als bewustzijn als energie te blijven bestaan in plaats van de energie te stoppen/aarden in mezelf, mezelf onder ogen te zien als er een man is en mezelf te vergeven en corrigeren en het hierin mogelijk te maken met/als mezelf in samenwerking met een man te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf dus te dreigen met energie-aanvallen op mezelf en deze te manifesteren in het fysiek als fysieke krampen, waardoor de dreiging werkelijkheid is geworden en waarin ik mezelf doe geloven dat het dan ook is wat echt is, in plaats van in te zien dat het een gemanifesteerd programma als angst is, wat zichzelf als angst in leven houdt door angst in/als zichzelf in te zetten/te gebruiken als afweermechanisme/bescherming ter bestaan in/als bewustzijn als energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een onrustig gevoel in de buik te creeren als er een man is, en hierin te geloven dat dat met liefde als verliefdheid  te maken heeft, in plaats van in te zien dat ver-liefd-heid ver van liefde in eenheid en gelijkheid is maar een energie-generatie in/als bewustzijn als angst, in angst om zichzelf in/als bewustzijn als energie te verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn darm te verkrampen als er een man is, ten gevolge van deze toestand van angst-ver-van-liefde in eenheid en gelijkheid in/als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een snellere hartslag te ervaren/creeren als er een man is en hierin te geloven dat dit opwindend is, wat inderdaad zo is, ik wind mezelf op in/als bewustzijn, ik draai mezelf in in/als bewustzijn en geloof dat dit bij liefde hoort, in plaats van in te zien dat opwinding in/als bewustzijn gebeurt in zelfinteresse ter overleving van energie in/als bewustzijn, waarin ik niet meer in staat ben in/als de adem te leven en in eenheid en gelijkheid in/als mezelf met de man in gelijkheid te communiceren en samen te zijn ter ondersteuning van zelf en elkaar, maar juist mezelf steeds meer opwind/indraai en dus afsluit van werkelijke fysiek gelijke communicatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf, als er een man is, in opwinding met hogere hartslag af te scheiden van mezelf in/als het fysiek en hierin van de ander in/als fysiek, waarin ik in opwinding altijd zal proberen energie te genereren ter overleving van mezelf in/als bewustzijn als energie in/als opwinding, waarin ik een strijd om energie creeer in mezelf welke ik vervolgens altijd zal uitspelen tegenover de man om mijn ervaring van opwinding te bewaren, en hierin mezelf in strijd als afscheiding tegenover de man te plaatsen in plaats van naast elkaar in gelijkheid en ondersteuning van zelf en elkaar te wandelen en de ervaring van opwinding te stoppen en af te voeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ogen wijder te openen ten gevolgen van de verhoogde hartslag in het genereren van energie als er een man is, en hierin te geloven dat dit hoort bij liefde als ver-liefd-heid aangezien dit altijd omschreven wordt als aantrekkelijk, in plaats van in te zien dat alle fysieke symptomen van een ervaring van ver-liefd-heid gelijk zijn aan fysieke symptomen vaneen ervaring van angst maar welke in dit geval vervormd en gebruikt wordt ter aantrekking van de andere sekse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik in een staat van angst aantrekkelijk zou zijn voor een man en hierin een gevoel te creeren alsof het aantrekking betreft, in plaats van in te zien dat ik in een staat van angst verkeer en energie genereer door dit uit het fysiek te onttrekken in een pijnlijk proces, zoals hierboven staat omschreven.

28clkpg-oog-hartje

Wordt vervolgd

—————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven

http://www.facebook.com/groups/journeytolife/

video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 173 – Zelfvergevingen op relaties – 6 – voorbereiding nodig

Dag 168 – Zelfvergevingen op relaties – 1 – relatiecheck

Dag 169 – Zelfvergevingen op relaties – 2 – alleen bij jou zijn

Dag 170 – Zelfvergevingen op relaties – 3 – iemand leuk vinden

Dag 171 – Zelfvergevingen op relaties – 4 – ik ben niet goed genoeg

Dag 172 – Zelfvergevingen op relaties – 5 – tijd

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik wil alleen zijn’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘hier wil ik niemand bij hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gedachte te geloven dat ik alleen wil zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gedachte te geloven dat ik hier niemand bij wil hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik nu klaar moet zijn voor een relatie als agreement, in plaats van in te zien dat ik voorlopig voorbereiding nodig heb alleen met mezelf voordat ik in staat ben effectief een relatie als agreement met een ander te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat als er zich een kans voordoet, ik die kans moet grijpen, of ik er klaar voor ben of niet, in plaats van in te zien dat als ik een relatie start die zich aandient als ik me niet (voldoende) heb voorbereid, het geen relatie zal zijn die ik uiteindelijk wil, wat mogelijk voor problemen kan zorgen en hierin juist voor vertraging in het proces.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb uiterlijke omstandigheden te laten bepalen wanneer ik klaar ben voor een relatie door te zeggen als iets zich aandient in/als de mind, zie je wel, ik ben er klaar voor, anders zou het zich niet aandienen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten opjagen door mijn eigen mind/bewustzijn door een verlangen ‘naar’ in polariteit met angst voor ‘nooit meer’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf kwalijk te nemen dat ik nu op veel momenten liever alleen ben, en hierin te geloven dat ik altijd alleen zal blijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring van nu als maatstaf te nemen voor de rest van mijn leven, waarin ik er dus vanuit ga dat ik niet in staat ben om te veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb er vanuit te gaan dat ik niet in staat ben om te veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat de ervaring van ‘ik wil alleen zijn’ met name in de avond en ochtend rondom het slapen, een ervaring is die me bepaalt voor de rest van mijn leven, in plaats van te onderzoeken waarom ik precies alleen wil zijn op die momenten, waar ik bang voor ben en hoe ik mezelf hierin kan ondersteunen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik nooit meer alleen ben als ik een relatie/agreement aan zal gaan, in plaats van in te zien dat 1 een relatie/agreement zich opbouwt en ik dus niet ineens non-stop samen ben, 2 ik uberhaupt niet non-stop samen hoef te zijn als ik dat niet wil en 3 ik sowieso alleen sta, alleen levend of samenlevend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb door aan een relatie/agreement een samen zijn te koppelen, ik geloof dat ik het alleen zijn moet opgeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat alleen staan is waardoor ik nog veel tijd nodig heb alleen levend om te zien en onderzoeken hoe ik alleen sta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het idee/het gevoel te hebben dat het niet ok is dat ik het wel prettig vind om een tijdje alleen te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om echt te genieten en akkoord te zijn met mezelf alleen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn altijd alleen te leven als ik nu beslis de tijd te nemen om alleen met mezelf te zijn, waarin ik mezelf kan voorbereiden op een eventueel samen leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat als ik iemand tegen kom met wie een agreement eventueel mogelijk is, ik ook op stel en sprong erin moet duiken, in plaats van in te zien dat ik de tijd kan nemen voor het onderzoeken van de mogelijkheden wat eventueel kan samen vallen met de fase van voorbereiden, waarin ik zelfsturing heb in de beslissing van een agreement met een ander aangaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik geen zelfsturing heb in het startmoment van een agreement maar dat ik afgeleid/geleid wordt door mezelf in/als bewustzijn in ongeduld en verlangen naar iets buiten mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het plaatje van de liefde te geloven waarin ‘de liefde je overkomt’ en dan ‘heb je geen keus meer’, in plaats van in te zien dat ik hierin gebrainwashed ben door films, boeken en andere love-stories waarin men valt in de liefde in plaats van op te staan en in gelijkheid naast elkaar te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ergens nog steeds dit vallen in de liefde te romantiseren, waarin ik zelf geen verantwoordelijkheid hoef te nemen en daadwerkelijk naast iemand te wandelen, maar verval in een toestand waarin ik geen controle heb en waaraan ik wel moet toegeven, en ooooh het is zo waanzinnig die energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de energie van het vallen in de liefde waanzinnig te vinden, waarin ik inderdaad binnen de kortste tijd waanzinnig word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de waanzin in de liefde te romantiseren/geromantiseerd te hebben en niet te zien/gezien te hebben dat ik hierin volledig mijn zelfverantwoordelijkheid wegleg/afgeef aan een gevoel van liefde, dus aan mezelf als mind/bewustzijn waardoor ik geloof dat wat ik als bewustzijn aangeef ook echt is en ik dit dus moet volgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb door een geloof in de val van de liefde vervolgens een geloof in het volgen hiervan en dus in het volgen van mijzelf in/als bewustzijn te creeren.

wordt vervolgd.

——————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven

http://www.facebook.com/groups/journeytolife/

video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 114 – Het heeft geen zin als levensgroot karakter

Het heeft geen zin personage heeft zich weer aangediend, in vol ornaat.

Angst:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor het geen zin hebben waarin ik angst ervaar om mezelf in een depressie te denken door alle gedachten en gekoppelde ervaringen van het heeft geen zin karakter.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik nooit meer uit het heeft geen zin karakter als depressie kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren mezelf altijd zo te ervaren als ik me nu ervaar in het heeft geen zin karakter, terwijl ik me vorige week totaal anders ervoer terwijl er in de feitelijkheden van mijn leven niets veranderd is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst en schaamte te ervaren voor de gedachte die dit het heeft geen zin karakter in werking zet, waarin ik door de schaamte er niet in ga zien en dus de angst niet onder ogen kan zien en niet gelijk ga staan aan dit karakter en er dus niet in op kan staan, waarmee ik mezelf als angst als slachtoffer van dit karakter bevestig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te (be)vestigen als angst als slachtoffer van het heeft geen zin karakter.

Gedachte:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een enkel moment waarin ik me voorstel dat het me niet gaat lukken een relatie als agreement te wandelen samen met iemand met wie ik echt samen wil zijn en vice versa, dit complete scenario van het heeft geen zin karakter aan te zwengelen waarin ik nu al een week participeer en rondzwem in de verschillende dimensies van dit karakter, welke al zolang als ik me herinner aanwezig is en waardoor ik mezelf keer op keer onderuit haal.

Emoties/reacties:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb emoties van verdriet, waardeloosheid, machteloosheid, verwarring, minderwaardigheid te ervaren.

Backchat:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gedachten in me te hebben bestaan als ‘het heeft toch geen zin, waarom zou ik het doen, het lukt me toch niet, wat ben ik in godsnaam aan het doen, laat maar zitten, het hoeft voor mij niet meer, het heeft geen zin’, waarin na een aantal zinnen het cirkeltje gewoon weer van vooraf aan begint met dezelfde gedachte die ik zinnen noem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf stom te vinden dat ik me zo laat leiden door een wens als verlangen naar een partner, waarin ik het werkelijke verlangen wat ik ervaar als niet mag ervaren en dus ook niet kan zelfvergeven om mezelf er gelijk aan te maken, waarin ik mezelf dus afgescheiden houd van het verlangen en van de inhoud van het verlangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf afgescheiden te houden van het verlangen naar samenleven met een partner omdat ik geloof dat het toch niet gaat lukken en dus doet het verlangen alleen maar pijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb walging te ervaren naar mezelf in het verlangen naar een partner in gelijkheid aangezien ik de hele wereld zie lonken naar een relatie buiten zelf en ik dit zo belachelijk vind dat ik net doe of ik dat verlangen niet heb, waarin de walging als angst bestaat dat het mij nooit gaat lukken wat ook zo is zolang ik mezelf blijf afscheiden van een deel als verlangen in/als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als beter probeer te ervaren door me af te scheiden van het verlangen naar een partner.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf heb afgescheiden van de rest van de mensheid in het doen alsof ik niet verlang naar een partner, terwijl ondertussen dit verlangen mijn hele leven bepaalt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn hele leven te laten bepalen door de afscheiding van de gehele mensheid die ik zelf gecreeerd heb, waarin ik mezelf ongezien van mezelf heb afgescheiden door me af te scheiden van de gehele mensheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van mezelf en de gehele mensheid door het afzetten tegen de persoon die wilde leven via de liefde van/voor mij, waarin ik in deze afzetting mezelf heb afgezet van mezelf als leven en dus mezelf gedwongen heb te leven via de liefde van/voor de ander, en hierin datgene compleet gemanifesteerd heb in/als mezelf waartegen ik me juist heb afgezet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te zetten tegen een relatie die via de mind wordt geleefd en hierin me af te zetten tegen de persoon die een relatie via de mind wil leven, waarin ik me afzet tegen mezelf die een relatie via de mind wil leven, in plaats van de relatie – te beginnen in/met mezelf -  te veranderen in een agreement door de afscheiding in mezelf te stoppen door het toepassen van zelfvergevingen en zelfcorrecties op datgene wat ik in mezelf heb toegestaan te bestaan in afscheiding van mezelf welke zich manifesteren als gedachten, gevoelens, emoties, verbeeldingen, reacties en gebeurtenissen als gemanifesteerde consequenties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het zo ontzettend veel te vinden dat ik niet weet waar ik moet beginnen, in plaats van in te zien dat ik allang begonnen ben en dat ik door de dikke brei aan het wandelen ben welke enorm veel geduld en adem en vooral werk als praktische toepassing vraagt als het uitschrijven van alle structuren.

Verbeelding:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de verbeelding te creeren van een plaatje waarin ik altijd alleen als zonder partner zal zijn voor de rest van dit leven op aarde, waarin ik mezelf ervaar als het heeft geen zin karakter, welke een emotie van verdriet, waardeloosheid, machteloosheid, verwarring, minderwaardigheid geeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alleen als zonder partner te ervaren als verdrietig, waardeloos, machteloos, verwarrend en minderwaardig, waarin ik niet eens het in het moment alleen zijn zo ervaar, maar vooral de gedachte als vooruitzicht van altijd alleen als zonder partner zijn zo ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf verdrietig, waardeloos, machteloos, verward en minderwaardig te ervaren door een toekomstprojectie in/als de mind van mezelf voorstellen als altijd alleen zonder partner, waarin ik in deze voorstelling deze situatie creeer en dus mijn eigen het heeft geen zin karakter creeer, waarin dit juist de zinloosheid creeert namelijk het steeds creeren van oude denkbeelden als voorstellingen waarin ik geloof dat ik hierin geen verandering kan aanbrengen, wat een ervaring geeft van het heeft geen zin, en dus heb ik geen zin om me ook nog maar ergens voor in te zetten en al helemaal niet voor mezelf, aangezien het toch geen zin heeft aangezien ik geloof dat ik niet kan veranderen.

Fysieke consequenties:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb darmvertraging en darmverkramping te manifesteren ten gevolge van de ervaring  van totale zinloosheid, welke fysieke manifestatie de ervaring van zinloosheid in stand houdt, versterkt en opnieuw creeert doordat ik door deze darmvertraging en darmverkramping geen zin heb om ook maar iets te doen en welke in/als het fysiek zelfs zo manifesteren dat het onmogelijk wordt om iets te doen door ervaring van enorm fysiek ongemak en pijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fysieke vermoeidheid en vertraging te creeren, waarin de vertraging ook weer een mogelijkheid als dwang is om mezelf te vertragen en meer in het fysiek aanwezig te zijn, zodat ik mijn mind kan onderzoeken en zelfvergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te dwingen via fysieke klachten om in zelf te zien en mijn zelfgecreeerde structuren onder ogen te zien, in plaats van mezelf direct te vergeven en corrigeren waarin geen fysiek ongemak nodig hoeft te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zoveel angst te creeren en dus ervaren om mezelf te bewegen als zelf waardoor ik fysieke klachten heb gecreeerd en via deze fysieke klachten mezelf moet dwingen om mezelf als angst onder ogen te zien, zelf te vergeven en te corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb uit mezelf als zelfbeweging mezelf dus niet te corrigeren maar in plaats hiervan te wachten op iets of iemand wat me dwingt tot correctie, wat in mijn geval meestal of eigenlijk altijd mijn fysiek is of een uiterlijke relatie die niet loopt zoals ik graag zou willen.

Consequenties algemeen:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb keer op keer relaties te creeren die als startpunt zelf-onoprechtheid inhouden, wat niet ander kan zolang ik zelf-onoprecht in dit punt sta als zijnde geloven de dat mijn gedachten, gevoelens en emoties hierin echt zijn of in ieder geval sterker/groter dan mijzelf als leven, waarin ik verdriet, waardeloosheid, verwarring, machteloosheid en minderwaardigheid ervaar/creeer ofwel de tegenhangers als blijdschap, waardevolheid, zekerheid, macht en meerderwaardigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet effectief te werken doordat ik me laat bezitten door de mindbezetenheid zoals hierboven omschreven.

Zelfcorrecties:

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wanneer het het heeft geen zin karakter in werking wordt gezet, welke gedachte het hele karakter activeert en hoe ik hierin van ‘kwaad tot erger’ verzeild raak totdat ik door de bomen het bos niet meer zie, zoals gemanifesteerd in mijn leven en zoals mijn leven zich gemanifesteerd heeft.

Ik stel mezelf ten doel voor ogen te houden dat ik dit karakter van het heeft geen zin niet ben, maar dat het een karakter is wat zich levensgroot gemanifesteerd heeft als overleving en zich dus voordoet als zijnde dit ben ik als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik dit het heeft geen zin karakter ben als leven.

Als ik het het heeft geen zin karakter in mijzelf omhoog zie komen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik dit niet werkelijk ben. Ik onderzoek in mezelf of ik kan zien wat eraan vooraf is gegaan waardoor dit karakter zich aandient. ik realiseer me dat dit onderzoeken de nieuwe relatie met mezelf inhoudt, dat dit is wat een agreement wandelen met mezelf is. Alles wat ik verder voorstel als zoekende naar iets buiten mezelf als relatie is niet werkelijk, het geeft me alleen maar ervaringen van niet genoeg zijn en een totaalervaring van mezelf volledig missen hierin. Dit onderzoek in/als mezelf is intiem zijn/worden met mezelf. Dit is het, al het andere wat i9s voorgesteld in de wereld is het NIET, hoe onvoorstelbaar dit ook moge lijken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat datgene wat is voorgesteld in de wereld als leven werkelijk Leven is, waardoor ik ben gaan geloven en ervaren dat ik ALTIJD tekort schiet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb altijd te ervaren dat/alsof ik tekort schiet door de voorgestelde relaties in de wereld te geloven, waardoor/waarin ik mezelf en de relatie met mezelf volledig mis/gemist heb en hierin dus emoties als verdriet, waardeloosheid, verwarring. machteloosheid en  minderwaardigheid creeer en/of de tegenhangers als blijdschap. waardevolheid, zekerheid, macht en meerderwaardigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf nooit te hebben toegestaan een en gelijk als mezelf als leven te gaan staan of zelfs maar te overwegen dit te doen door het geloof van relaties buiten mijzelf zoals voorgesteld in de wereld.

Dag 109 – Mijn Soulmate is een Weedroker

Ik betwijfel of ik ooit echt gedacht heb dat hij mijn soulmate was. Als ik de beschrijvingen van ‘soulmates’ las was er steeds die twijfel; zo van er klopt iets niet maar ik wil het zo graag, want als hij mijn soulmate is dan moeten we wel een relatie krijgen. Wat ik wel echt gedacht en geloofd heb is dat hij het is, dat hij degene is met wie ik een relatie wil, zal, kan en moet hebben. ‘Met hem moet ik het doen’. En ik was er ok in. ik vond (vind) hem zo leuk, het is zo fijn om bij hem te zijn dat ik bereid was al het andere als 20 rode vlaggen te negeren, goed te praten of te geloven/hopen dat er wel een oplossing voor is. Het hoop-karakter die me behoorlijk gevangen in de mist van de mind hield waar alles op de een of andere manier wel ‘goed’ zou komen.

1 van de rode vlaggen, of eigenlijk de grootste, is dat hij va zijn 16e verslaafd is aan wiet roken. Het hele scenario wat wordt omschreven in my life as a weedsmoker zie ik in hem, ik wist alleen niet dat het zo algemeen bij wiet roken voor komt.

Ik heb er ruim 2 jaar over gedaan om tot het punt te komen dat ik zie dat een relatie niet haalbaar is, laat staan een agreement. 2 jaar waarin we elkaar 1x gezien hebben en ik een relatie met een ander gehad heb en dat is het beste want als we elkaar zien is het zo prettig om in elkaars nabijheid te zijn dat alle praktische/realistische obstakels als sneeuw voor de zon verdwijnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te willen geloven dat hij mijn soulmate is zodat ik zeker weet/wist dat we wel een relatie zouden moeten krijgen/voortzetten, in plaats van in te zien dat ik twijfel, welke me een hoop verdriet had kunnen besparen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf verdriet te doen door te willen geloven dat hij mijn soulmate is waardoor ik niet kan/kon accepteren dat hij gewoon wegging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het jammer te vinden en verdriet te ervaren dat we geen relatie kunnen hebben, al dan niet soulmate, het was/is zo fijn om in elkaars fysieke nabijheid te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen hoe het zo prettig kan zijn in elkaars fysieke nabijheid en fysieke aanraking en dat het toch niet mogelijk is om een relatie te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb helemaal niet zo nodig een soulmate te hoeven maar dit gebruikt te hebben als soort van verzekering om mezelf te doen geloven dat ik wel een relatie moet krijgen aangezien ik een soulmate heb dus ‘ik ben al voorzien’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te voorzien van een geloof in/als de mind, zodat ik me veiliger voel in deze onveilige wereld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen dat hij niet in zichzelf kan en wil zien, waarin ik wederom lang mijn eigen inzichten op hem geprojecteerd heb als gelovende dat hij toch ergens hetzelfde moet zien maar dit niet wil toegeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet gedacht te hebben dat er nog leven zou zijn na dit inzicht dat we geen werkelijke relatie samen kunnen hebben, in plaats van in te zien dat het leven pas werkelijk kan plaats vinden als ik niet gebonden ben aan geloof/afhankelijkheid aan relaties in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze relatie in/als de mind graag te willen veranderen in een fysieke agreement, welke niet mogelijk is aangezien hij niet fysiek aanwezig is en wil en kan zijn, en dit dus niet het beste is voor mij en dus ook niet voor hem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het beste ben voor hem en hij het beste is voor mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wel te zien dat hij niet het beste is voor mij maar nog niet echt te zien dat ik niet het beste ben voor hem, en dus voel ik me schuldig dat ik geen relatie met hem kan hebben, terwijl hij degene is die constant afwezig is dus waar voel ik me schuldig over?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat hij afwezig is omdat ik nog iets moet leren, en zodra ik dit geleerd heb is hij er ook ‘klaar voor’, en komt hij naar me toe, in plaats van in te zien dat wat hij ziet en doet niet afhankelijk is van wat ik zie en doe, en dus heb ik er geen controle over en kan ik niets anders doen doen dan hem loslaten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat hij naar me toe zal komen als ik er klaar voor ben, en verdriet te ervaren nu ik zie dat het zo niet werkt en dat we niet ‘gelijk op gaan’ hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat we gelijk op gaan, waarin ik me gelijk stel aan de ander(=de mind), in plaats van een en gelijk als zelf als leven te gaan staan, onafhankelijk van wat de ander doet en ziet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn vertrouwen buiten mezelf in hem gelegd te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik hier niet in kan gaan staan als ik hem zou zien, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik niet een en gelijk als zelf kan staan als ik hem zie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn hem pijn te doen en in de steek te laten, in plaats van in te zien dat ik mezelf heb pijn gedaan en in de steek gelaten door op hem te vertrouwen in plaats van als zelfvertrouwen te bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever mezelf pijn te doen en in de steek te laten dan hem pijn te doen en in de steek te laten, wat niet werkelijk zo is, want ik weet dat ik uiteindelijk voor mezelf zou kiezen als echt nodig, en hem dan alsnog of eigenlijk pas echt pijn zou doen en in de steek zou laten, wat ik kan voorkomen door nu voor mezelf te kiezen en geen relaties te starten in zelfonoprechtheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb altijd te geloven dat de relatie niet plaats vond omdat ik niet durfde, in plaats van in te zien dat de relatie wellicht gewoon niet plaats vindt omdat het niet het beste is wat duidelijk zichtbaar is aangezien hij niet fysiek en in communicatie aanwezig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik genoegen kan nemen met een relatie met een man die niet fysiek en in communicatie aanwezig is, zolang ik maar zeker weet dat hij van me houdt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb genoegen te nemen met wederzijdse liefde in/als de mind als veilige haven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat liefde alles overwint, waarin ik hierin zie dat dat niet zo is, de liefde is absoluut niet voldoende om fysiek een relatie te starten en om hem fysiek hier te laten zijn en bijvoorbeeld te stoppen met roken van wiet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat alles draait om de liefde, wat inderdaad zo is, de mind draait rondjes om de liefde, tolt in het rond totdat/zodat we duizelig als ‘licht in het hoofd’ zijn en niet meer zien wat werkelijk hier is.

Ik stel mezelf ten doel te gaan staan voor mezelf als wat het beste is voor mijzelf en hierin voor de ander waarin ik stop mezelf en de ander te misleiden tot/door valse voorwendselen in naam van de liefde.

Ik stel mezelf ten doel de praktische toepassing van een eventuele relatie als agreement volledig te onderzoeken en bespreken zonder mezelf te laten verblinden door gevoelens van liefde.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met spreken in woorden die ik niet in praktijk breng/kan brengen, totdat/zodat ik een en gelijk als mijn woorden ben.

Ik stel mezelf ten doel Hier te zijn voor communicatie zonder direct een relatie te willen en/of verwachten.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het verwachten van/hopen op een relatie welke communicatie in gelijkheid in/als mezelf in de weg staat en welke tevens het plezier weghaalt van welke communicatie dan ook.

Ik stel mezelf ten doel plezier te hebben in communicatie in eenheid en gelijkheid in/als mezelf zonder verwachtingen in/als de mind en verwachtingen die opkomen zelf te vergeven.

Dag 106 – Gevoelens van liefde als vervulling

Vervolg op dag 5 Zelfvergevingen op gevoelens van liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alles voor de ander te willen doen en niets voor mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pas iets voor mezelf te willen doen als de ander waarvoor ik gevoelens van liefde ervaar (of die gevoelens van liefde voor mij ervaart) aanwezig is in een relatie met mij, waarin in deze relatie definieer als iemand die bij me blijft/waar ik bij blijf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om alleen te zijn, alleen met/als mezelf, en daarom gevoelens van liefde te creeren voor een ander zodat ik geloof dat ik niet alleen hoef te zijn en mijn aandacht op de ander kan richten in plaats van te leven in/als zelf-aandacht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gevoelens van liefde te creeren om mezelf te vervullen met ‘gevoelens van licht in/als de mind’, waardoor het leven lichter wordt en ik me gemakkelijker kan bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik gevoelens van licht nodig heb om me gemakkelijker of uberhaupt te kunnen bewegen, en hierin mezelf afhankelijk te maken van de ander=de mind waarin ik gevoelens van liefde voor de ander ervaar, niet ziende dat dit gevoelens van liefde van en voor de mind zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in dit nodig hebben een verslaving te creeren aan gevoelens van liefde als licht voor de ander=de mind, en een soort van domper te ervaren als een low na de high in de verslaving, als deze gevoelens van liefde wegebben of niet beantwoord worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat gevoelens van liefde beantwoord moeten worden, wat feitelijk is het geloven in en zoeken naar een antwoord als bevestiging van mezelf in/als de mind door de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden in 1000 stukjes in alle anderen=de mind welke ik buiten mezelf geplaatst heb, zodat ik vervolgens moet gaan zoeken naar gevoelens van liefde om mezelf weer heel te maken/te vervullen; het vervullen van de leegte van de afscheiding die ik gecreeerd heb, in plaats van in te zien dat ik in zelfvergeving van al die anderen=de mind in mijn eigen mind, mezelf weer heel maak, adem voor adem, en hierin geen ander nodig heb om mezelf te vervullen; die ander laat eventueel enkel zien waar ik mezelf in/als de mind van mezelf heb afgescheiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom niemand als partner naast me komt wandelen, in plaats van in te zien dat ik niet eens naast/als mezelf wandel en mezelf niet de moeite waard vind om voor op te staan, dus hoe kan ik vragen of een ander naast me komt wandelen? Dat zou opvulling zijn van mijn gebrek aan zelfondersteuning.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ander te vragen voor/als zelf te leven en dit zelf niet werkelijk fysiek in praktijk te brengen maar alleen in theorie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nooit geleerd en gezien te hebben dat ikzelf voldoende ben om voor/als op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dit onvoldoende ervaren van mezelf om voor op te staan fysiek te manifesteren, waardoor ik als ik gevoelens van liefde ervaar voor een ander, mezelf gemakkelijker beweeg, gemakkelijker opsta in de ochtend en mijn darmen gemakkelijker bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het bewegen van mijn darmen afhankelijk te maken van gevoelens van liefde voor een ander, en hierin de zelfbeweging van een orgaan te onderwerpen aan de mind, waarin ik als oplossing voor beweging verdriet heb gecreeerd als emotie als er geen gevoel van liefde is, waarin ik het verdriet ervaar als beweging en dus mezelf afhankelijk heb gemaakt van verdriet, afgewisseld  met gevoelens van liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat mijn darmen als orgaan niet meer zelf kunnen bewegen maar alleen afhankelijk van gevoelens en emoties, waarin ik angst heb gecreerd en fysiek heb gemanifesteerd dat als ik geen gevoelens en emoties meer ervaar, mijn darm als orgaan niet meer zal bewegen, in plaats van in te zien dat deze gevoelens en emoties de zelfbeweging van de darm juist onderdrukken, vastzetten en verkrampen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te weigeren voor mezelf te leven en alleen voor de ander=de mind te willen leven, ook al zie ik dat het niet klopt en dat ik hiermee mijn fysiek kapot maak en tevens mezelf en de ander als leven manipuleer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verbijsterd te zijn dat ik weiger voor/als mezelf te leven, waarin ik zie dat het complete onzin is en waanzin brengt om niet voor zelf maar wel voor de ander=de mind te willen leven, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien en dus verbijsterd te zijn dat ik mezelf zo heb laten onderdrukken door energie in/als de mind en hier heilig in te geloven.

WAAR WAS IK?

Ik stel mezelf ten doel op te staan voor/als mezelf en mezelf als voldoende te zien om voor/als te leven, en hierin op te staan voor alle leven.

Ik stel mezelf ten doel gevoelens van liefde voor de ander=de mind te stoppen zodra ik ze omhoog zie komen, en te onderzoeken waarom ik me hiermee wil vervullen in dat moment, zodat ik de angst voor mezelf in het moment kan inzien, zelfvergeven en corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel de fysieke onderdrukking te stoppen en verwijderen door het uitschrijven van de patronen die ik in mezelf heb weggestopt, zodat ik mezelf hierin kan vergeven en corrigeren en mijn darm kan bewegen in zelfbeweging als orgaan als leven, waarin ik zelf kan bewegen als Levend Aards Organisme Een en Gelijk als Leven, Ademend als Aards Organisme.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in het bewegen doorheen de fysieke weerstand in plaats van mezelf hier opnieuw te oordelen; ik realiseer me dat de pijn die ik fysiek ervaar werkelijkheid is geworden, en dus heb ik hierin ondersteuning nodig en kan ik niet mezelf die ik geworden ben hier zomaar opzij zetten alsof het niet zo is omdat het in feite niet echt is; het is echt/fysiek geworden en dus moet het fysiek gecorrigeerd worden.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in het opstaan in de morgen, waarin ik me realiseer dat ik mezelf zo veroordeeld heb door te geloven dat ik niet voldoende ben om voor/als op te staan dat ik dit fysiek gemanifesteerd heb, en als ik opnieuw mezelf veroordeel als ik dit fysiek gemanifesteerd ‘niet voldoende zijn’ ervaar doe ik hetzelfde als wat ik en iedereen in het verleden gedaan heeft: oordelen in/als de mind, waardoor we onszelf constant als niet voldoende ervaren om voor/als op te staan, en dus is de fysieke wereld zoals die is: niet voldoende om voor op te staan en dat gebeurt dus ook niet. We hangen achterover in totale lethargie, verlamming en verbijstering van wat we hebben toegestaan in onszelf en in de wereld, waarvan we weg willen vluchten in de illusie van de mind als energie als gevoelens van liefde in zelfinteresse, waarin de gevoelens van liefde naast vervulling tevens fungeren als onderdrukking.

Het is tijd om te veranderen en op te staan voor/als onszelf als voldoende als fysiek als de aarde als fysiek als Levend Organisme in/als de Adem. Voordat het te laat is en we ten onder gaan aan de ander=de mind als energie.

Ik stel mezelf ten doel te zien in de hel van de eigen mind als enige oplossing tot het stoppen van de hel op aarde, waarin ik me realiseer dat als ik niet meer bang ben voor mezelf als oordeel in/als de mind, ik geen gevoelens van liefde meer nodig heb voor de ander=de mind aangezien ik mezelf kan vergeven en corrigeren tot een en gelijk als zelf als wat het beste is voor alle leven, waarin Liefde=Gelijkheid.