Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken ‘het is me teveel’ ten gevolge van een gedachte ‘ik kan het niet-ik weet het niet’ die een heel karakter uitlokt, waarin ik de reacties in en als mezelf in en als dit karakter als teveel ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken ‘wat als ik het niet aankan?’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik het niet aankan ten gevolge van een gedachte als ‘ik kan het niet-ik weet het niet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik mijn eigen reacties niet aankan welke opkomen in een situatie waarin ik de gedachte ‘ik kan het niet – ik weet het niet’ toelaat en dus geloof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken ‘waarom moet ik dit allemaal doen?’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dit niet te willen doen, niet mijn eigen angsten en weerstanden werkelijk onder ogen zien en in het fysiek doorlopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken ‘dit gaat me nooit lukken’, ten gevolge van participatie en geloof in een gedachte als ‘ik kan het niet – ik weet het niet’, waarbij ik de onderdrukte gerelateerde emoties en gevoelens in mijn fysiek heb opgeslagen, welke worden getriggerd en dus opkomen, welke ik als bevestiging gebruik voor de gedachte dat dit me nooit gaat lukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te vestigen in een geloof in de gedachte ‘ik kan het niet – ik weet het niet’, met opvolgende gedachten als backchat als ‘dit gaat me nooit lukken’ ter rechtvaardiging van de angst die ik ervaar en ter rechtvaardiging om de angst niet onder ogen te hoeven zien en mezelf hierin te veranderen.

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte ‘het is me teveel’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mijn reacties en backchat als teveel ervaar, welke omhoog komen door de gedachte ‘ik kan het niet – ik weet het niet’, waarin de gedachte weer getriggerd wordt door iets van buitenaf.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat het is wat de gedachte ‘ik kan het niet – ik weet het niet’ triggert en welke angst hieraan gerelateerd is; wat ben ik bang te verliezen – waar ben ik bang te falen?

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte ‘wat als het me niet lukt?’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik angst voor een niet lukken ervaar, welke ik als ‘falen’ zie.

Ik realiseer me dat de angst voor falen niet echt is, dat er geen werkelijk falen bestaat, en dat het enige wat ik als ‘falen’ zou kunnen omschrijven, is dat ik niet toegeef aan de angst voor falen.

Ik realiseer me dat als ik iets verkeerd doe, en/of als iets me niet lukt in werkelijkheid, dit iets is om te onderzoeken, en dat ik iets niet praktisch heb toegepast, wat over het algemeen komt doordat ik het nooit geleerd heb.

Ik realiseer me dat ik niet onder ogen wil zien wat ik allemaal niet geleerd heb.

Ik realiseer me dat over het algemeen ik iets niet wil loslaten in zelfinteresse in angst voor verlies van wat ik ken als mezelf, in en als controle.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen in de angst en weerstand voor het loslaten van wat ik ken als mezelf, in en als controle.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken welke reacties er in me opkomen als ik mezelf onder ogen zie in hetgeen ik niet geleerd heb en/of in hetgeen ik angst ervaar om los te laten. Ik schrijf en pas zelfvergingen en zelfcorrecties toe, als praktische toepassing die ik nu wel geleerd heb.

Ik stel mezelf ten doel, hetgeen me werkelijk niet lukt, te onderzoeken op het missen van informatie en/of praktische ondersteuning, en deze te zoeken en/of vragen aan iemand waarvan ik zie dat die het wel zelf heeft toegepast.

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte ‘waarom moet ik dit allemaal doen?’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik liever in mijn oude vertrouwde wereld van onwetendheid wil blijven zitten, zodat ik geen verantwoordelijkheid hoef te nemen voor mijn eigen weerstanden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever in mijn oude vertrouwde wereld van onwetendheid te willen blijven zitten, waarin ik geen verantwoordelijkheid hoef te nemen voor mijn eigen weerstanden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen verantwoordelijkheid te willen nemen voor mijn eigen weerstanden aangezien ik de ervaring zo afschuwelijk vind, dat ik er liever van wegloop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever weg te lopen van de ervaring van mijn eigen weerstanden dan dat ik deze ervaring stop, ikzie, zelfvergeef en zelfcorrigeer, wat gelijk is aan verantwoordelijkheid nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik iets fout heb gedaan als ik me bevind in deze afschuwelijke ervaring, en dus wil ik er niet in zien, waarmee ik dus mezelf als ‘fout’ – welke geen fout is als oordeel, maar een fout als verkeerd om als geprogrammeerd als een geest bewustzijn systeem – in stand houd, en hierin tevens de angst om iets fout te doen in stand houd.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen in de weerstanden die ik ervaar in mezelf, en deze stap voor stap, adem voor adem, in te zien, te onderzoeken, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, alleen met mezelf in intimiteit met mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘mijn fouten’ moet delen met een ander, als soort van openbaring, in plaats van in te zien dat ik in eerste instantie gewoon kan delen met en als mezelf, en hierin intiem word en ben met mezelf, zodat ik mezelf in staat stel mezelf te zien, te vergeven – werkelijk te vergeven – en uiteindelijk zelf te corrigeren, zodat ik mezelf kan delen in zelfoprechtheid.

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte ‘dit gaat me nooit lukken’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik dit patroon ‘zovele malen’ herhaald heb in mezelf, waarin het een enorme ophoping is gewoorden, welke ik niet werkelijk gecorrigeerd heb, en waarin ik dus de ervaring van ‘ik kan het niet – ik weet het niet’, vergroot, waardoor het ‘teveel’ lijkt om door te wandelen.

Ik realiseer me dat ik dit patroon als alles van mezelf in de geest wat gecorrigeerd dient te worden, in de toekomst projecteer en waarneem alsof ik alles in 1x moet corrigeren – wat niet lukt – en waarin ik mezelf dan veroordeel van het niet lukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren ten onder te gaan aan dit ene punt, en alles op te geven vanwege dit ene punt, zoals ik meerdere malen gedaan heb, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb, wederom bang te zijn voor de overweldiging van en door mijn eigen angst.

Ik stel mezelf ten doel, dag voor dag,moment voor moment, adem voor adem, op te pakken wat er zich aandient in het moment ter zelfinzicht, zelfvergeving en zelfcorrectie, en adem voor adem, hier door heen te wandelen, en hetgeen niet in 1 x lukt, te markeren als zijnde iets wat ik nader dien te onderzoeken in mezelf, waarin ik dien te vertragen, specifieker dien te zijn, zodat ik mezelf de drukpunten als struikelpunten als weerstanden als angsten kan vergeven en zo mezelf kan ondersteunen in de zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de tijd en rust te geven om de moeilijke punten door te wandelen en hierin comfortabel met mezelf te zijn en/of worden, en als ik dit niet ben, ook hier vrede mee te hebben.

Backchatdimensie wordt vervolgd

Desteni Art

———————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

juni 3, 2013 by IngridS

Dag 307 – Mijn Hartje (een blogje tussendoor)

Ken je de uitspreek ‘mijn hartje’?

Wat is het feitelijk dat gezegd wordt hierin?

Dat de ander jouw motor is tot leven, als het hart wat het het bloed rond pompt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ander tot mijn motor te maken, niet zozeer door te zeggen dat hij mijn hartje is – eerder zelfs door de ontkennen dat hij mijn hartje was – maar meer door mezelf steeds aan te laten zetten tot het doorwandelen van weerstanden door de aanwezigheid van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf steeds aan te laten zetten tot het doorwandelen van weerstanden door de aanwezigheid van de ander, en de ander hierin mijn motor, en dus mijn hart te maken die het bloed rondpompt zodat ik in leven blijf en/of tot leven kom, ondertussen de ander verwijtend dat ik steeds getriggerd wordt door de aanwezigheid van de ander in mijn weerstanden, wat aangeeft dat ik liever mijn eigen weerstanden niet doorloop – niet uit eigen beweging, niet uit zelfbeweging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het doorwandelen van mijn weerstanden afhankelijk te maken van de aanwezigheid van een ander en niet in/als zelfbeweging op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een gemis te ervaren nu dat de ander als mijn motor weg is, onbereikbaar, waarin ik dit gemis als motor als hartje – al dan niet ontkend - als liefde ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het missen van een hartje van een ander als motor als liefde te ervaren, waarin ik door de ervaring van gemis, denk dat ik dit moet opvullen met een ander hartje, aangezien ik het mis, dus moet een ander het opvullen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te vullen met een hartje van een ander als motor tot zelfbeweging tot het doorwandelen van weerstanden, in plaats van in mezelf te zien wat het is dat ik mis, wie het is dat ik mis, en in dit zien en onderzoeken en zelfvergeven, mezelf terug te geven aan mezelf in/als zelfbeweging, en zo mijn eigen hartje als motor te worden, waarin ik mezelf beweeg tot het doorwandelen van weerstanden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik moet worden ‘aangezet’ tot het doorwandelen van weerstanden, en hierin mezelf te laten triggeren door iets of iemand buiten mij, om vervolgens steeds boos te worden op hetgeen mij aanzet/triggert, aangezien ik dan een weerstand door moet die ik niet uit zelfbeweging zou doen/heb gedaan, in plaats van in te zien dat ik constant boos ben op mezelf, dat ik mezelf niet beweeg tot het doorwandelen van weerstanden, zodat ik niet hoef te wachten op een triggerpunt als aanzet van buitenaf, waarop ik mijn weerstand kan projecteren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn weerstanden te projecteren op de triggerpunten buiten mij die mij aanzetten tot verandering, in plaats van mezelf te bewegen, mijn eigen weerstanden in te zien, zelf te vergeven en mezelf te corrigeren, zodat en totdat ik niet meer reageer en niet meer hoef te reageren op een aanzet als triggerpunt van buitenaf, en zodat en totdat ik zelfs geen triggerpunten als aanzet van buitenaf nodig heb.

Als ik mezelf zie wachten op een aanzet als triggerpunt van buitenaf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik stil blijf zitten in mezelf in zelfinteresse, ogenschijnlijk tevreden met wie ik ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ogenschijnlijk tevreden te zijn met mezelf terwijl ik ieder dag onvrede ervaar in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iedere dag onvrede te ervaren in mezelf met mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen in de punten waarin ik onvrede ervaar, welke de punten zijn waar ik de meeste weerstand ervaar, en waar ik een weigering ervaar om mezelf te veranderen uit en als mezelf. Alleen als ik mezelf omarm hierin, stel ik mezelf in staat gelijk te gaan staan aan de ervaring van weigering in mezelf, mezelf te vergeven en uiteindelijk mezelf te corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in het wachten op een hartje van een ander als aanzet als triggerpunt van buitenaf tot het doorwandelen van weerstanden.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven als ik me laat triggeren door een punt van buitenaf als aanzet tot verandering in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf bij de hand te nemen en mezelf te vullen in en als mezelf in zelfvergeving en mijn eigen hartenklop te zijn, me realiserende dat ik zelf een fysiek hart heb die klopt, dat ik geen ander hart nodig heb om te kloppen en te leven, dat dit zelfs een beetje veel wordt, 2 harten in 1 lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb conflict in mezelf te creeren en manifesteren door steeds een ander hart te willen, te wachten op een ander hart en/of een ander hart toe te laten in mijn eigen fysiek, terwijl ik zelf al een hart heb die klopt.

2 kapiteinen op 1 schip, dat is geen welvarend schip die koers houdt, aangezien 1 kapitein imaginair is en dus geen rekening houdt met de fysieke werkelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te wachten op een imaginair hart in/als de geest en/of deze te willen en/of deze in mij toe te laten, waardoor ik conflict creeer en manifesteer in mezelf met een imaginaire kapitein die geen fysieke koers houdt, maar roet in het eten gooit door geen rekening te houden met de fysieke werkelijkheid en illusies creeert in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een imaginaire hartenklop nodig heb om te leven.

Why Love is so Addictive

————————————————————————————————————————————

april 21, 2013 by IngridS

Dag 280 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Aandacht – Consequentiedimensie en Angstdimensie

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232 – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Dag 276 – Trigger Characters – Ontkenning-1

Dit blog is een vervolg van de uitwerking van:

Dag 275 – Trigger Characters – Aandacht-1

Dag 277 – Trigger Characters – Aandacht – Backchatdimensie

Dag 278 – Trigger Characters – Aandacht – Fysieke Gedragsdimensie

Consequentiedimensie:

Stoppen van iedere interactie, me terugtrekken in mezelf, kortaf antwoorden, de ander volledig links laten liggen, afscheiding in en van mezelf en projectie op een ander en hierin bestaan in zelfinteresse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iedere interactie te stoppen in een geloof dat de aandacht van de ander in/als controle iets met mij te maken heeft, in een geloof dat de ander via de aandacht op mij kan leven, in plaats van in te zien dat de ander=de mind via aandacht op mij leeft, welke ikzelf in/als de mind ben – ik ben de ander=de mind in afscheiding van mezelf – en ik leef via aandacht als energie van mezelf als substantie, en eet mezelf als het ware op hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb van mezelf als substantie te leven en mezelf op te eten ten gevolge van een geloof dat de aandacht van de ander buiten mij in/als controle iets met mij te maken heeft, en hierin niet te zien dat ik de aandacht van de ander=de mind binnenin mij projecteer op een ander buiten mij in afscheiding van mezelf, en mezelf hierin in aandacht gevangen houd in/als energie, en mezelf als substantie hierin opeet, aangezien energie substantie nodig heeft om te verbranden/om van te leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me terug te trekken in mezelf om aan de aandacht van de ander buiten mij te ontsnappen, in plaats van in te zien dat in het terugtrekken, ik mezelf terugtrek in de geest/mind, en mezelf zo volledig absorbeer in de geest, waarin ik juist volledig vatbaar ben voor de geest aangezien ik hierin geloof dat ik de geest in/als energie ben, en in/als de geest als energie, ben ik onderhevig aan energiestrijd ter overleving/beweging in/als energie wisselend van negatief-neutraal-positief, waarin de beweging tussen de polariteiten energie geeft en dus een ervaring van leven, welke de ander buiten mij ook doet, en om beiden in leven te blijven, houden we onszelf in/als energie in controle en proberen de ander buiten ons in de tegenovergestelde rol te duwen, zodat we energie in de geest kunnen genereren in/als reactie op elkaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb kortaf te antwoorden als ik participeer in een geloof dat de ander de aandacht op mij richt, waarin ik probeer mijn energie bij me te houden en de ander geen energie wil geven, wat direct duidelijk maakt dat ik spreek in energie dus in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander te willen ‘korten’ op aandacht als ik participeer in een geloof dat de ander de aandacht op mij richt, waarin ik mezelf aanpas, dus reageer in/als de geest, op wat een ander wel of niet doet, of eigenlijk pas ik me aan in/als reactie op een geloof in mezelf in de geest in wat ik zie en interpreteer in de ander buiten mij, dus feitelijk kort ik mezelf – doe ik mezelf tekort – als reactie op een geloof in teveel aan aandacht, en zo houd ik mezelf in/als de geest in beweging/in leven in/als energie door te bewegen van een teveel naar een tekort, waarin ik ondertussen probeer mezelf te behouden in de neutraliteit, oftewel de spaarstand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te proberen in de spaarstand te houden, om zo min mogelijk energie te genereren in mezelf, waarin ik mezelf dus terughoudt in/als angst om mezelf op te branden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander volledig links te laten liggen als ik bemerk dat de ander=de mind, dus ikzelf in/als de geest op reactie op een ander buiten mij, teveel energie genereer en ik niet meer in de spaarstand kan blijven bestaan, en ik als enige optie (kan ik hier een optie op nemen??) zie om de ander volledig links te laten liggen zodat ik kan blijven bestaan in de neutrale spaarstand in/als energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf volledig af te scheiden in en van mezelf in/als energie in participatie in de neutrale toestand als spaarstand, waarin ik een soort onbereikbaarheid heb gecreeerd in mezelf voor de ander buiten mij, om te kunnen blijven bestaan in/als energie op een laag pitje, en hierin net te doen of ik me nergens mee bemoei.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in het behoud van mezelf in/als energie op een laag pitje in de spaarstand, een desinteresse in/als zelfinteresse te creeren ten opzichte van andere mensen buiten mij, bestaande in/als angst – welke ook zelfinteresse is – om mezelf volledig op te branden als ik nog langer participeer in de interactie met de ander waarin ik zoveel energie genereer in mezelf in een strijd om positieve energie in/als aandacht tegenover negatieve energie als juist geen aandacht, dat ik mezelf hierin opbrand in reactie.

Angstdimensie:

Angst om mezelf op te branden in aanwezigheid van een ander

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om mezelf op te branden in aanwezigheid van een ander door participatie in beweging in/als energie in/als reactie in mezelf op de aanwezigheid van de ander=de mind, geprojecteerd op de ander buiten mij.

Zelfcorrecties (zelfcorrigerende uitspraken en zelfcorrigerende doelstellingen):

Als ik mezelf in angst zie verkeren om mezelf op te branden, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat als ik in deze angst verkeer, ik al in de geest in energie verkeer en ik dus bezig ben met mezelf als substantie op te branden, welke niet aanwezig is in de adem. ik stop, ik adem. Ik laat de angstigheid als anxiety vrij via het borstgebied.

Ik stel mezelf ten doel allereerst de angstigheid/ervaring van angst in mezelf te stoppen, alvorens ik iets zeg en/of als ik juist niets zeg en/of doe en in mezelf een terugtrekken ervaar.

Als ik mezelf kortaf zie antwoorden op een vraag van een ander, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf kort door de ander=de mind geen energie te willen geven, en juist in dit niet willen geven als weerstand, genereer en verbrand ik alsnog energie.

Ik stel mezelf ten doel de weerstand tot antwoorden als korting in mezelf te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te ervaren alsof ik mezelf verloochen als ik wel antwoord geef en de weerstand in mezelf stop/hierdoor heen beweeg.

Als ik een ervaring van zelfverloochening heb als ik door weerstand heen beweeg/weerstand tot antwoorden stop in mezelf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf in/als energie verloochen, aangezien ik gefuseerd ben met/als energie in/als de geest en hierin ben gaan geloven dat dit is wie ik ben, en als ik dan iets anders doe dan wat mezelf in/als energie versterkt en/of behoudt, ervaar ik dit als verloochening van mezelf, welke een verloochening is van mezelf in/als energie, welke als ervaring van verloochening opnieuw energie genereert.

Ik realiseer me dat de geest ingenieus is opgebouwd, en dat er een hele trucendoos is om mezelf in/als energie in beweging te houden.

Ik stel mezelf ten doel zelfvergevingen toe te passen op de trucendoos in/als de geest die ik tevoorschijn haal ter behoud van mezelf in/als energie, waarin ik mezelf vrij maak van positieve en negatieve lading in/als ervaringen, zodat ik door de ervaringen van weerstand heen kan bewegen.

Als ik mezelf zie participeren in een volledig links laten liggen van de ander, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik dit links laten liggen tevens gemanifesteerd heb als tegenhanger van het aandacht vestigen op iemand, welke ik zelf als vervelend ervaar. Ik realiseer me dat links laten liggen een vorm van aandachtig geen aandacht geven is, en dus participeer ik nog steeds in/als aandacht in de geest, aandachtig niet-gericht op de ander, dus vastgezet in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te zetten in een aandachtig niet-richten op de ander.

Als ik mezelf zie participeren in een aandachtig niet-richten van aandacht op een ander, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf zo vastzet in/als tegenhouden van aandacht.

Ik stel mezelf ten doel te ademen in het moment van links laten liggen als aandachtig niet-aandacht richten. In/als de adem zie ik hoe ik me kan bewegen in het moment en of het nodig is iets te spreken.

Als ik mezelf zie participeren in backchat en reactie, welke een manifestatie zijn van projectie van mezelf als de ander=de mind op de ander buiten mij, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik participeer in ervaringen die ik zelf gecreeerd heb in/als gedachten, backchat en hieruit volgend reacties als emoties en gevoelens, en dus ben ik druk met mezelf in/als ervaringen, welke me zo vervelend doen voelen. Aangezien dit getriggerd wordt door iets in de aanwezigheid van de ander en/of een karakter van de ander, neig ik naar het projecteren van mijn reacties in/als karakter op de ander.

Ik stel mezelf ten doel mijn projecties als reacties in/als karakter, op de aanwezigheid van de ander, in te zien, uit te schrijven en zelf te vergeven, ik schrijf zelfcorrigerende uitspraken en doelstellingen, zodat ik mezelf in het fysiek kan ondersteunen, begeleiden en richting geven, als ik me bevind in een situatie waarop deze reacties in mezelf in/als karakter, getriggerd worden.

Ik realiseer me dat ik opgebouwd ben in/als reacties in/als karakter, en dat dit in vele lagen verwikkeld is, en dus zal ik niet in 1x alles stoppen in realiteit.

Ik stel mezelf ten doel de realiteit te zien als toetsing van hoe effectief ik ben in het toepassen van zelfvergevingen en zelfcorrecties op wie ik geworden ben in/als reacties in/als karakters.

Ik stel mezelf ten doel mijn zelfinteresse in pogingen tot behoud van energie in/als de neutrale spaarstand, te stoppen in zelf, adem voor adem, situatie voor situatie, totdat het stil wordt in mij, vrij van reacties in/als energie.

Ik realiseer me dat de neutrale spaarstand in/als de geest, kan lijken op een vorm van stilte in mij. Ik realiseer me dat ik bij lange na niet stil ben maar participeer in en neutraal karakter om energie te besparen.

Ik stel mezelf ten doel de aandacht in/op mezelf te richten en deze te gebruiken om in zelf te zien en onderscheid te maken tussen mezelf in stilte en mezelf in neutrale energetische spaarstand in afscheiding van mezelf.

DAY 9: I Am War

Featured Art Work by Ann Van Den Broek

——————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

april 2, 2013 by IngridS

Dag 270 – Expressie en de Darm – Verlangen – Geregeerd door Hormonen – Zelfcorrecties-2

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232 – (inclusief Disclaimer)

Dag 268 – Verlangen – dimensies – zelfvergevingen

Dag 269 – Verlangen – zelfcorrecties-1

Reactiedimensie (gevoelens/emoties):

Als ik mezelf zie participeren in haast/ongeduld in de periode voor en/of tijdens de ovulatie, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik haast en/of ongeduld ervaar, geregeerd door de hormonale toestand in mij, waarin maar een bepaalde tijd optimaal is voor voortplanting en een ultieme ervaring van genot als orgasme als geestesversmelting fysiek gemanifesteerd.

Ik realiseer me dat de biologische klok onbewust meespeelt en mijn fysiek regeert als ik hier niet gewaar in ben, immers zo is de mens – in dit geval de vrouw – geprogrammeerd. Alles is gericht op de voortplanting. Het punt van de voortplanting heb ik doorlopen in mijn dertiger jaren en heb ik grotendeels vrede mee, dus hier kan ik onderwijl een zelfvergeving op toepassen indien er nog punten opkomen, en verder kan ik hier doorheen ademen en mezelf stabiel in maken in desbetreffende fysiek hormonaal gerelateerde periode. Indien nodig schrijf ik er een keer over.

Het punt van verlangen naar een ultieme ervaring van genot – als verlangen naar succes - zit nog verbonden met angst, welke dan angst voor falen moet zijn, en hierin een angst voor verlies. Wat is dan de angst voor verlies? Wat ben ik bang te verliezen? Dat is nog een punt om te onderzoeken in mezelf in deze situatie.

Ik stop, ik adem. Ik breng mezelf hier in het fysiek en zie wat ik wil doen en/of nodig heb. Ik merk dat ik onsamenhangend ben ten aanzien van dit punt, dus ik heb meer onderzoek nodig in mezelf. Ik ervaar mezelf in paniek, waarin haast/ongeduld dus gekoppeld is aan paniek/angst, angst voor verlies/me verloren voelen.

Ik kan mezelf alleen verloren voelen in de geest; alleen in de geest ben ik verloren, en door in haast/ongeduld te participeren ben ik al in de geest, dus ben ik al verloren. Dus, ik stop, ik adem. Ik stop de ervaring van haast en ongeduld in me en adem door de weerstand die opkomt als een ervaring van verdriet, heen. Ik realiseer me dat ik de ervaring van verdriet gebruik om niet uit de onrust/ongeduld te stappen, dus om niet uit de geest te stappen.

Met gezond verstand zie ik, waarvoor dien ik te haasten? Wat dien ik te behalen wat nu niet hier is? Ik omarm mezelf hier.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van schaamte, dan stop ik, ik adem. Ik gebruik de ervaring van schaamte om mezelf te veranderen. Ik onderzoek in mezelf of ik me schaam naar de buitenwereld toe – aangezien er veel schaamte rondom fysieke intimiteit als seks aangeleerd is – of dat ik me schaam doordat ik neig naar een handeling in zelfinteresse. Ik adem in en laat de ervaring van schaamte door me heen gaan, waarin de valse gevoelens van schaamte wegebben en er eventueel een ervaring van schaamte overblijft waarin ik mezelf in een punt dien te veranderen. Hier pas ik zelfvergevingen op toe. Tevens toets ik mezelf aan de realiteit in gezond verstand, en zie wat het beste is in het moment om te doen: is er een fysiek samenzijn mogelijk als wat het beste is, of is het iets om zelf doorheen te wandelen.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van verlangen, dan stop ik, ik adem. Ik laat het verlangen door me heen stromen terwijl ik in de adem ben, ik adem het verlangen als het ware in en absorbeer deze ervaring in mezelf in het borstgebied. Hierin stop ik de afscheiding van verlangen in mezelf. Ik zie in mezelf wat er opkomt, welke verwachtingen ik gecreeerd heb, gekoppeld aan de ervaring van verlangen. Op de uitademing laat ik de verwachtingen los, ik adem de verwachtingen uit, in de stilte zie ik wat er overblijft in mij, en neem dit mee in de volgende ademhaling. Indien nodig pas ik zelfvergevingen toe

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van verongelijking, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf ongelijk heb gemaakt aan mezelf door mezelf te vergelijken met, in dit geval, de man. Waarin ik in de vergelijking de man als ‘beter en gemakkelijker en voordeliger’ heb bestempeld, en waarin ik mezelf dus heb weggedrukt als zijnde minder. In deze ervaring van minder zijn, heb ik mezelf het zwijgen opgelegd, waarin ik blijf streven naar zoveel mogelijk gelijk zijn aan de man, in plaats van mezelf een stem te geven, en aan te geven wat ik wil en nodig heb, als wat het beste is, voor mezelf in het fysiek.

Tevens realiseer ik me dat het streven naar gelijk zijn aan de man, gewoon een streven is naar snelle bevrediging in zelfinteresse, welke ik als gemakkelijker toepasbaar zie in de man. Door hier verongelijking in te creeeren als ervaring, houd ik mezelf in ongelijkheid vast in de geest, dus in zelfinteresse.

Ik stop, ik adem. Ik zie in mijn lichaam wat ik op dit moment nodig heb als wat het beste is voor mezelf in mijn fysiek in de huidige periode waarin ik me hormonaal bevind. Alleen als ik hier gelijk aan ga staan, kan ik erin op staan en me hierin voortbewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb delen van mezelf in een hormonale periode heb afgewezen en onderdrukt als zijnde niet goed genoeg, waarin niet goed genoeg inhoudt dat het me niet dient in zelfinteresse in optimale snelle bevrediging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de man te zien als iemand die gemakkelijk tot snelle bevrediging kan komen, en dit min of meer na te streven, uit angst om anders alleen achter te blijven, dus zonder man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als vrouwelijk fysiek te compromitteren aan een mannelijk fysiek, en hierin mezelf achter te laten, dus alleen achter te blijven, en te creeren waar ik bang voor ben, namelijk alleen achter blijven, zonder de aanwezigheid van mezelf, geprojecteerd op alleen achterblijvend zonder de aanwezigheid van de man.

Als ik mezelf zie verdwijnen in een ervaring van opgeven, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf heb opgegeven ten behoeve van zelfinteresse, en hierin gekoppeld aan bij een man willen zijn zodat ik een optimaal ultiem fysiek moment kan beleven, waarin ik mijn fysiek probeer te forceren altijd klaar te zijn voor fysiek intiem samenzijn in/als geslachtsgemeenschap, zoals ik me voorstel dat een man hier altijd klaar voor is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf optimaal te voelen tijdens een fysiek intiem samenzijn, en hierdoor aldoor te streven naar zo’n moment, waarin ik mijn fysiek compromitteer ten behoeve van een samenzijn, en dus zelf de situatie creeer waarin ik – alleen – niet meer lekker in mijn fysiek aanwezig ben, aangezien ik het streven in de geest als verkramping heb gemanifesteerd in mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin een angst voor verlies van de man te creeren en hierin tevens een forceren van de man in proces tot iemand waarmee ik fysiek intiem samen kan zijn – net zoals ik mezelf fysiek heb geforceerd – zodat we altijd klaar zijn om fysiek intiem samen te kunnen zijn.

Ik stel mezelf ten doel, mijn eigen weerstanden die ik ervaar ten opzichte van mijn eigen fysiek die in proces is, te stoppen en in te zien in zelf en me hier niet langer van af te scheiden.

Ik stel mezelf ten doel de weerstanden die ik ervaar tegenover de man die in proces is, te stoppen in zelf en naar zelf terug te halen, zodat ik ze in kan zien en me niet langer afscheid van mijn eigen weerstanden, en dus ook geen afscheid hoef te nemen van degene die mijn weerstanden reflecteert.

Ik stel mezelf ten doel geen afscheid te nemen van een ander, maar de afscheiding in zelf te stoppen en in zelf te zien en hierin zelfintimiteit te ontwikkelen. Into – me – I – see.

Ik stel mezelf ten doel mijn angsten voor verlies te omarmen en in te zien in zelf, aangezien de angsten in de weg staan om in zelf te zien in zelfintimiteit, en ik hierin dus een situatie creeer waarin ik vasthoud aan hetgeen ik bang ben te verliezen.

Ik stel mezelf ten doel los te laten op de uitademing en met iets anders bezig te gaan, ook al is een punt nog niet volledig ingezien.

Ik stel mezelf ten doel het punt opnieuw op te pakken als het zich aandient, en in het moment door te wandelen.

Wordt vervolgd

Interviews ter Zelfeducatie

——————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

maart 6, 2013 by IngridS

Dag 251 – Expressie en de Darm – Onverschilligheid vervolg

Dit is een vervolg in een serie blogs “Expressie en de Darm” beginnend bij Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Aanvullend op Dag 250 – Expressie en de Darm – Onverschilligheid

Verbeelding/Afbeelding/Plaatje:

Ikzelf met mijn gezicht waarin mijn ogen verslagen staan en nergens werkelijk naar kijken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een plaatje in me te laten bestaan van mijzelf met mijn gezicht waarin mijn ogen verslagen staan en nergens werkelijk naar kijken, welke opkomt bij het woord onverschillig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een plaatje van mijzelf met mijn gezicht waarin mijn ogen verslagen staan en nergens werkelijk naar kijken, gekoppeld te hebben aan het woord onverschillig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te houden aan een plaatje van mijzelf met mijn gezicht waarin mijn ogen verslagen staan en nergens werkelijk naar kijken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vanuit dit plaatje van mijzelf met mijn gezicht waarin mijn ogen verslagen staan en nergens werkelijk naar kijken, in gedachten in reactie als backchat te gaan.

Backchat/Innerlijke Reacties:

Het heeft toch geen zin

Waarom zou ik

Anderen doen het ook niet

Ik heb geen zin

Laat maar

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘het heeft toch geen zin’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘waarom zou ik’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘anderen doen het ook niet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik heb geen zin’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘laat maar’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een plaatje van mijzelf met mijn gezicht waarin mijn ogen verslagen staan en nergens werkelijk naar kijken te koppelen aan gedachten als ‘het heeft toch geen zin, waarom zou ik, anderen doen het ook niet, ik heb geen zin, laat maar’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te definieren als deze gedachten als ‘het heeft toch geen zin, waarom zou ik, anderen doen het ook niet, ik heb geen zin, laat maar’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik deze gedachten ben en dat deze gedachten mij bepalen voor het leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten bepalen voor het leven door vijf enkele gedachten, in plaats van zelf te leven en mezelf richting te geven door in deze gedachten te zien, mijn participatie in deze gedachten te stoppen, deze participatie in deze gedachten zelf te vergeven en te onderzoeken waar deze gedachten vandaan komen, zodat ik mezelf kan corrigeren van ‘het laten leiden/lijden van mezelf in participatie van enkele gedachten welke leidt en herhaalt tot creatie van deze gedachten en tot creatie van de een karakter als origine ervan, welke onverschilligheid is’, tot een menselijk wezen welke zichzelf stuurt in zorgzaamheid voor het leven in/als zelf als in de ander als alle leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het mijn schuld is dat ik deze gedachten gecreeerd heb, in plaats van in te zien dat ik een programma volg welke ik zo geleerd heb, en dat ik dit heb toegestaan en aanvaard heb te bestaan in mezelf, en dus dat ik verantwoordelijk ben om dit te stoppen in mezelf, wat iets anders is dan schuld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het toestaan en aanvaarden van participatie in gedachten mijn eigen schuld zijn, waarin ik mijzelf verbind met deze participatie als schuldige, waarin een schuldige altijd schuldig blijft totdat onschuld bewezen is, en als die onschuld niet bewezen wordt, zal die altijd schuldig blijven en dus nooit tot bevrijding in/als zelfvergeving komen, aangezien er eerst onschuld bewezen moet worden, wat allang niet meer kan aangezien ik allang schuldig ben in mijn ervaring in de geest. Vastgezet in de cirkel als polariteit van schuld-onschuld.

Earth’s Journey to Life Day 89: Guilt character

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te identificeren als het onverschillige karakter als persoonlijkheid, waarin ik de plaatjes en gedachten en ervaringen persoonlijk neem en me er hierdoor moeilijk los van kan maken.

Ervaring:

Weerstand; Nee

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weerstand als een nee te creeren en ervaren in participatie in de gedachten ‘het heeft toch geen zin, waarom zou ik, anderen doen het ook niet, ik heb geen zin, laat maar’ gekoppeld aan een plaatje van mijzelf met mijn gezicht waarin mijn ogen verslagen staan en nergens werkelijk naar kijken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze weerstand als nee te geloven en hierdoor niet een ja te durven leven aangezien dit voelt alsof ik tegen mezelf inga en dus mezelf zogezegd ‘verloochen’, in plaats van in te zien dat ik eerst een plaatje en hieraan gekoppeld gedachten en hieraan gekoppeld een ervaring, in mezelf gecreeerd heb en dit vervolgen geleefd heb, zowel in de geest als in het fysiek gemanifesteerd, waarin ik dus tegen mijn eigen geest inga en dus een ervaring heb alsof ik tegen mijzelf inga aangezien ik denk en geloof dat ik mijn eigen geest ben.

Zelfcorrectie:

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van weerstand als nee, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik ergens een plaatje gecreeerd heb in de geest welke ik al gemanifesteerd heb en gevolgd heb in de geest, en dus hierin gedachten, gevoelens en emoties als energetische ervaringen gekoppeld heb, waarvan ik ben gaan geloven dat ik dit ben, deze gedachten, gevoelens en emoties, en dus lijkt het alsof ik tegen mezelf inga. Ik realiseer me dat ik tegen mezelf als geest als plaatje inga welke ik al gemanifesteerd heb in de geest, en dus ervaar ik weerstand aangezien dit alles is wat ik ooit gekend heb in/als/van mezelf, en zomaar tegen mezelf ingaan als wat ik ooit gekend heb, geeft natuurlijk weerstand.

Ik stop, ik adem. Ik stop participatie in de gedachten als reacties die opkomen als backchat en ik stop participatie in de ervaring van weerstand die opkomt. In plaats hiervan adem ik. Ik zie waar de ervaring opkomt in mijn fysiek en beweeg deze ervaring naar mijn borstgebied, zodat ik de ervaring vrij kan geven en de gekoppelde energie terug kan geven aan mijn lichaam. Ik zie of de reacties als ervaringen in mezelf verminderen, of dat het erger wordt en/of gelijk blijft. Als het vermindert en uiteindelijk verdwijnt, weet ik dat ik door kan bewegen. Als het vermeerdert en/of gelijk blijft, weet ik dat ik verder onderzoek moet doen naar relaties die ik gelegd heb in en met deze ervaring van weerstand, gekoppeld aan de situatie van het moment. Dit onderzoek bestaan uit uitschrijven van de situatie en mijn relaties hierin, waarin ik mezelf de relaties kan vergeven die ik gelegd heb, zodat ik mezelf in staat stel mezelf te corrigeren tot een bewegen van mezelf, vrij van deze relaties.

Zelfeducatie:

————————————————————————————————————————-
Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

maart 1, 2013 by IngridS

Dag 246 – Expressie en de Darm – Opstaan uit bed

Gedachten, realisaties en ervaringen welke opkomen als ik me ‘s ochtends realiseer dat ik op moet staan uit bed nadat ik wakker ben geworden (verzameld over meerdere dagen waar iedere ochtend 2 of 3 gedachten opkomen gerelateerd aan het opstaan):

Gedachten:

Dit kan niet waar zijn

Vandaag heb ik dit en dit gedaan, dus vandaag mag ik wat langer slapen

Ik wil niet dat er iemand is als ik zo wakker word

Ik heb het koud / Het is koud

Ik wil gewoon niet opstaan

Ik wil nog slapen

Moet ik nou weer naar werk?

Ik wil een half uurtje langer slapen vandaag

Het is te vroeg

Wat moet ik zo vroeg op?

Ik haat dit

Ik val bijna om

Dit voelt niet goed (fysiek gemanifesteerd)

I am pissed off

Het is altijd te kort

Realisaties:

Ontwikkelen van een speciaal gevoel

–>dit geeft energie

–>–>deze wordt vergroot

–>–>–>ik raak mezelf kwijt hierin

–>–>–>–>ik ga me ergeren

–>–>–>–>–>ervaring van erg

Ik stop de gedachten niet, ik wandel ze door.

Ervaringen:

Alsof ik iets kapot maak als ik nu opsta

Ervaring van te moe als/doordat ik door de wekker wakker word

Gevoel dat me iets heel ergs wordt aangedaan

Dit voelt fysiek als ‘te moe’

wordt vervolgd

Dit is een vervolg in een serie blogs “Expressie en de Darm” beginnend bij Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Desteni Artists

www.eqafe.com/free

————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

februari 28, 2013 by IngridS

Dag 245 – Expressie en de Darm – Negeren, Generen en Genereren

Dit is een vervolg in een serie blogs “Expressie en de Darm” beginnend bij Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Probleem:

Ik ervaar in mezelf in de diepte nog een boosheid die ik heb meegenomen uit een vorige relatie. Die heeft te maken met van alles toestaan in het gedrag van de man naar mij toe tot ronduit negeren, niet antwoorden, weglopen en weg blijven, en niets fysiek oppakken en/of fysiek in beweging komen om in communicatie met mij de relatie in werkelijkheid te brengen.

Onder het mom van ‘begrip’ naar de man toe en destijds nog in het geloof dat ‘liefde’ voldoende basis is om een relatie fysieke werkelijkheid te maken, en tevens door altijd alles op mezelf te betrekken en te zien dat ik zelf ook nog punten van weerstand heb om in te zien en op te lossen, en de situatie hierdoor te zien als ‘precies goed’ om de punten in mezelf door te wandelen, heb ik gedrag toegestaan in de ander en mezelf welke niets met liefde als gelijkheid te maken heeft.

Als ik deze ervaringen niet onder de loep neem, breng ik ze mee naar de huidige voorbereiding op agreement en ga ik gedrag interpreteren door middel van projectie op de ander van oude ervaringen als herinneringen in mezelf.

Oplossing:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen zin te hebben in het schrijven van dit blog.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren over de situatie met de man die mij negeerde, geen antwoorden gaf, wegliep en weg bleef, niets fysiek oppakte en/of fysiek in beweging kwam om in communicatie met mij de relatie in werkelijkheid te brengen en deze ervaring projecteer op de man in het algemeen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de man niet te vertrouwen is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik de man moet vertrouwen, in plaats van in te zien dat ik zelf niet te vertrouwen ben door van alles toe te staan en dat ik eerst zelf dien te vertrouwen door mezelf te vergeven en corrigeren, waarin ik in het delen hierin tegelijkertijd kan zien of en hoe er een basis in vertrouwen kan worden opgebouwd met de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het als een enorme opgaaf te zien om gehoord te worden, om me uit te spreken, om aan te geven wat ik wil, om te vragen hoe de man dit ziet en wat de man wil en om aan te geven als ik iets zie wat niet wordt opgepakt en te vragen wat hier de oorzaak van is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat als ik zie dat iets niet wordt opgepakt, dit nooit zal worden opgepakt, in plaats van in te zien dat ik angst ervaar voor mezelf die toestaat dat dit niet wordt opgepakt door mijn mond te houden en net te doen alsof ik ermee in akkoord ben, in angst om te horen dat de ander/de man het niet op wil pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat de ander/de man iets niet op wil pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de man de schuld te willen geven in een geloof dat hij iets niet op wil pakken, in plaats van in te zien dat ik iets niet op wil pakken in het stoppen en vasthouden van mezelf aan dit geloof in/als controle.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf een zeur te vinden als ik vraag en/of aangeef dat iets opgepakt moet/kan worden als wat het beste is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een controle te willen behouden door het niet aan te geven, waardoor de ander het ook niet op kan pakken, en in plaats hiervan het in controle in mezelf te bewaren/bij me te houden, met als gevolg dat ik boosheid dus energie genereer dus mezelf genereer in zelfinteresse welke generen voor mezelf met zich meebrengt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te generen voor genereren in zelfinteresse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te genereren in zelfinteresse, waardoor ik mezelf als leven negeer en dus de ander mij ook als leven negeert en ik de ander als leven negeer, en dus het negeren zelf creeer, toesta en/of in stand houd.

Genereren/Negeren – Alleen re mist in het woord negeren, re-negeren, herhaaldelijk negeren in generatie (voortplanting) waarin we energie genereren en ons vervolgens generen.

Ik stel mezelf ten doel de herinneringen en ervaringen in relatie tot het negeren in relatie tot generatie waarin ik energie genereer, in te zien, te stoppen, zelf te vergeven en te corrigeren en de energie die ik hierin genereer te stoppen in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te delen in communicatie over wat ik zou willen en te vragen wat de man wil, en hierin de eventuele reacties die ik ervaar in mezelf op te lossen door middel van zelfvergeving en zelfcorrectie, welke ik indien nodig kan bespreken.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de tijd te geven voor dit proces en de controle die ik heb opgebouwd stap voor stap, adem voor adem in te zien, uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren en hierin tevens en tegelijkertijd de man de tijd te geven voor zijn proces.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven waar ik angsten ervaar en waar ik energie genereer in re-negeren van mezelf en de ander als leven, waardoor ik mezelf in staat stel mezelf te kunnen corrigeren en veranderen in een betrouwbaar levend wezen naar mezelf toe en hierin naar de ander.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met energie te genereren in participatie in herinnering aan een oude ‘liefdesrelatie’ waar ik nog in liefde geloofde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liefde voor de man in herinnering als gevoel als energetische ervaring in mezelf te missen, in plaats van in te zien dat ik deze liefde nodig had ter compensatie van de zelfhaat die ik in mezelf in/als fysiek heb opgebouwd en weggestopt en waarin ik in deze polariteit tevens de zelfliefde als eenheid en gelijkheid in/als zelf, heb weggestopt.

Ik realiseer me dat ik geen gevoelens van liefde nodig heb als ik de zelfhaat in mezelf stop.

Ik realiseer me dat ik deze gevoelens als energetische ervaringen re-creeer uit een ervaring in het verleden zonder hier werkelijk iets mee te willen, dus recreeer als vermaak in de Geest en hierin mezelf afleidt van de dagelijkse fysieke bezigheden en van het wandelen van het vrijmaken van het geest bewustzijn systeem, en mezelf hierin als energie in leven probeer te houden.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van zelfhaat, dan stop ik, ik adem. Ik sta mezelf niet toe mezelf weg te duwen in zelfhaat. In plaats hiervan, laat ik de ervaring door me heen gaan waarin ik de afscheiding van deze ervaring in mezelf stop. Indien nodig pas ik een of meerdere zelfvergevingen toe op de afscheiding. In het stoppen van de afscheiding van mezelf in een ervaring van zelfhaat, her-enig ik mezelf met mezelf en stop ik de polariteit van haat-liefde in mezelf.

Als ik mezelf zie participeren in een energetische ervaring van gevoelens van liefde in/als herinnering dan stop ik, ik adem. Ik sta mezelf niet toe deel te nemen in energetische ervaringen ter afleiding van mezelf in het proces van het bevrijden van het geest bewustzijn systeem.

Ik stel mezelf ten doel gevoelens van liefde ter afleiding en vermaak van mezelf in de Geest te stoppen en op te pakken wat er fysiek gedaan moet worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren tot het delen van mezelf, waarin ik de weerstand, welke wederom een energetische manifestatie is om energie te genereren in de geest, geloof.

Ik stel mezelf ten doel de weerstand tot het delen van mezelf te stoppen en te onderzoeken in welke punten de weerstand opkomt /op blijft komen, zodat ik hier nader in kan zien. Ik realiseer me tevens dat het gewoon een trucje kan zijn van de geest zonder verdere bijbedoeling, en dat onderzoek en onderzoek weer een reden kan zijn tot het bezig blijven met de weerstand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben mezelf tekort te doen als ik de weerstand gewoon stop in mezelf en mezelf voortbeweeg door de ervaring van weerstand heen, in plaats van in te zien dat ik mezelf tekort doe als ik blijf zitten en mezelf kort houd in weerstand, in plaats van op te staan.

Ik stel mezelf ten doel eens te zien wat er gebeurt als ik gewoon door de weerstand heen beweeg en de afschuwelijke en weerzinwekkende ervaringen die hierin opkomen door me heen laat gaan en zelfvergeef, waarin ik de afscheiding van deze ervaringen stop in mezelf en er gelijk aan ga staan dus in opsta.

Ik realiseer me en zie in mezelf dat ik in een punt van zelfinteresse wil blijven bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te willen blijven bestaan in een enkel punt van zelfinteresse.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat het ene punt is van zelfinteresse waarin ik wil blijven bestaan in relatie tot generatie, genereren (re-)negeren en generen.

Beloning:

Tevredenheid met mezelf in het richting geven van mezelf in het stoppen van energetische ervaringen, waarin ik in tevredenheid in Zelfvertrouwen opsta, stap voor stap, adem voor adem, zelfvergeving voor zelfvergeving, waarin ik leer mezelf te delen en niet langer toesta mezelf, en hierin de ander, te negeren in het geloof in ervaringen van weerstand en liefde.

Stoppen van angst en boosheid als ervaring in mezelf voor mezelf in zelfinteresse door rechtstreeks in zelf te zien, en hierin het stoppen van angst voor en boosheid op de ander in zelfinteresse, aangezien: zolang ik iets doe in zelfinteresse in de richting van een ander, weet ik dat ik dit ieder moment kan verwachten van een ander als mezelf aangezien ik niet zelfoprecht ben en dus niet zie wat er gebeurt in het moment, niet in mezelf en niet in de ander.

What is it of ourselves within ourselves that we keep suppressing, denying and ignoring and deliberately not want to face/see/experience/realise through keeping ourselves busy/preoccupied in the quantum-time energy of the Mind?

—————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

februari 24, 2013 by IngridS

Dag 242 – Expressie en de Darm – Is Verandering Mogelijk?

Dit is een vervolg in een serie blogs “Expressie en de Darm” beginnend bij Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Probleem:

Ik schrijf verschillende keren dat ik ben opgegroeid met iemand die niet in zelf wil zien en dus niet wil veranderen. Wat ik diegene altijd ‘verweten’ heb. Totdat me duidelijk wordt dat we als mens niet graag veranderen, of liever gezegd niet veranderen als we hier niet of onszelf toe dwingen of hiertoe gedwongen worden. En hier groeien we allemaal in op, en zo leren we dat we niet willen en/of kunnen veranderen.

‘Guilt’ Illustration by Andrew Gable

Oplossing:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ben opgegroeid met iemand die niet in zelf wil zien en dus niet wil veranderen en dat dit aan die ene persoon ligt, in plaats van in te zien dat dit de algemene natuur is van de mens die geprogrammeerd is om te blijven zoals zijn programma.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb die ene persoon er de schuld van te geven dat die niet in zelf wil zien en dat hierdoor geen verandering mogelijk is, in plaats van in te zien dat ik zelf wel kan veranderen en mijn programma kan stoppen, los van wat die ene persoon doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf te geloven dat ik de huidige status van mijn darmwerking niet kan veranderen, dat ‘het’ wel kan maar dat ik het niet kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik mijn fysiek in disfunctie niet kan veranderen, in plaats van in te zien dat dit denken en dit geloof deels de oorzaak is van deze disfunctie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wel te geloven en ook zien en weten dat verandering mogelijk is, maar niet te geloven en dus ook niet echt zien dat ik kan veranderen aangezien ik niet geloof ooit de details mijn mijn zelfprogrammering te kunnen inzien en hier vandaan stoppen, zelfvergeven en corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te geloven dat ik in detail kan leren zien hoe ik mezelf geprogrammeerd heb, in plaats van in te zien dat ik het helemaal niet hoef te geloven, dat ik het gereedschap van schrijven, zelfvergeven en zelfcorrigeren kan toepassen op hetgeen ik zie in mijn eigen geest en in de directe omgeving om me heen als wat ik gecreeerd heb als consequentie als wie ik ben, en dat hierin het detail ‘gevangen’ zit welke ik kan inzien en vrijmaken door het uitschrijven van de details en hierop zelfvergeving en zelfcorrectie toe te passen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik niet gestructureerd genoeg ben om in detail te zien hoe ik mezelf geprogrammeerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren tegen structuur brengen in het schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb structuur in schrijven als saai, moeilijk en niet leuk want niet vloeiend te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb structuur als niet vloeiend te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vloeiend als ervaring als stroming als leven te ervaren, in plaats van in te zien dat dit geen leven is maar een energetische ervaring als gemak waarvoor ik weinig moeite hoef te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb structuur als niet-leven te zien, in plaats van in te zien dat ik hiermee de structuur van het systeem bedoel en ervaar die als een bolwerk het leven onderdrukt en dat leven in zichzelf, zoals bijvoorbeeld een plant of een boom, ook een structuur heeft die leven ondersteunt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb structuur aan systeem te koppelen en hierin structuur als zichzelf af te wijzen terwijl ik tegelijkertijd zie dat wat meer structuur veel duidelijkheid en ondersteuning kan geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik mezelf niet verander en blijf leven met een versie van mezelf die niet grootste potentieel is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin dus angst te ervaren voor de sabotage van mezelf als geest bewustzijn systeem die me in een gedegradeerde versie van mezelf wil houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te vertrouwen in het leven van mijn uiterste potentie aangezien me dit nooit gelukt is tot nu toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het niet voor mij is weggelegd om te veranderen tot een fysiek mens van vlees en bloed die leeft als wat het beste is aangezien ik uit een heel gewoon gezin kom en zelf ook heel gewoon ben maar dat ik vrijheid en geld/kansen heb gekregen in dit gezin om mezelf bij te scholen in richtingen die ik zelf gekozen heb als zijnde ondersteunend voor mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat werkelijke verandering niet is weggelegd voor gewone mensen, in plaats van in te zien dat deze gewone basis juist is wat me stabiliteit heeft gegeven en geeft in/als het fysiek en dat gewoon en ongewoon maar een illusie is van de geest.

Beloning:

Ik realiseer me dat ik in ieder moment zelf beslis of ik mezelf door duw in verandering of dat ik toegeef aan de ‘gewoonte’ van de geest welke deze opgooit als weerstand, geen zin, onmogelijk, niet voor mij, te pijnlijk en oneindig meer van dit soort sabotage middelen.

Ik realiseer me dat het enige wat me tegenhoudt in verandering is mezelf in zelf-interesse waarin ik iets lekkerder, gemakkelijker, aangenamer enzovoort vind.

Ik realiseer me dat ik in zelf-interesse in angst besta voor het verlies van deze zelf-interesse en prettige ervaringen die hierbij horen, waarin ik opnieuw angst heb gecreeerd voor onprettige ervaringen als weerstand, en dus zal ik angst ervaren als het proces van zelf-verandering wandel, aangezien ik in en als angst besta in/als het geest bewustzijn systeem.

Ik realiseer me dat ik hierin angst ervaar voor het maken van vergissingen, in plaats van in te zien dat er geen vergissingen bestaan maar alleen oplossingen om mezelf te veranderen, en als ik reageer op een zogenaamde ‘vergissing’, besta ik in angst voor verlies van mezelf in een geloof dat ik het ‘goed’ deed elke ik als energetische beloning heb ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bevestiging van ‘het goed doen’ als energetische beloning van de ander=de mind te ervaren, in plaats van in te zien dat de enige werkelijke constante beloning is het zien in en realiseren en corrigeren van zelf en hierin zelf-intimiteit te manifesteren.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken voor welke ervaringen ik angst ervaar in het maken van een eventuele vergissing zodat ik deze ervaring in kan zien, stoppen, zelfvergeven en corrigeren en hierin eventueel zie aan welke herinnering deze ervaring gekoppeld is en hierin gerelateerde geloven en aannames kan stoppen in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met verlangen naar energetische beloningen als bevestigingen van buitenaf als de ander=de mind. Ik onderzoek in mezelf wanneer en waarom ik een energetsiche beloning verlang en/of denk/geloof nodig te hebben en welk gemis hieraan ten grondslag ligt. In dit onderzoek zie ik in mezelf, vergeef ik mezelf, corrigeer ik mezelf zodat ik zelf-intimiteit ontwikkel als constante beloning in en als mezelf.

Ik realiseer me dat als ik geen angst ervaar om vergissingen te begaan, ik ook geen angst meer ervaar om te veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in verandering te laten belemmeren door angst voor het maken van vergissingen en hierin angst voor het missen van een energetische beloning, in plaats van in te zien dat ik zelf als leven het enige werkelijke ben wat ik mis, waardoor ik zoek naar bevestiging voor het vullen van dit gemismet energetsiche ervaringen als beloning die me een vervullend gevoel geven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf in te zien in ongemak in het proces van verandering en mezelf hierin te ondersteunen in de adem, in het schrijven, in het zelfvergeven zodat en totdat ik in staat ben de zelfcorrecties toe te passen in/als zelfverandering, waarin ik dicht bij mezelf te blijf in vertraging zodat ik in zelf kan zien en mezelf niet in de kou laat staan door vooruit te rennen in de geest en weg te gaan uit mijn fysiek en de uit de fysieke realiteit.

—————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

februari 3, 2013 by IngridS

Dag 229 – Beginnen bij het Begin

Ik zie in mezelf een patroon om ergens middenin te starten. Een voorbeeld in het verleden hiervan is van destijds op de middelbare school. Ik volgde het atheneum, en in klas 4 kies je dan een vakkenpakket, genaamd A of B, waarin A meer de talen inhoudt en B meer de exacte vakken zoals natuur-, wis- en scheikunde. Ik zat er een beetje tussenin, dus het werd een B-pakket met wat A-aanvulling. In een B-pakket zat geen economie 2, wat ook wel handel genoemd wordt. Dit wilde ik wel graag voor het geval ik later een eigen bedrijfje of iets zou willen starten, en ik de administratie zelf zou kunnen toepassen. Door de constructie van het vakken-pakket wat ik had gekozen, miste ik een heel jaar economie 2 wat ik in de grote vakantie zelf moest inhalen zodat ik kon instromen bij het volgende jaar. Zo was het opgezet. dat heb ik gedaan, en ik kon het net steeds bijhouden, maar ik heb de basis hierdoor nooit helemaal goed begrepen. Ik kon meekomen, haalde net 6-jes (is net voldoende), snapte op het moment waar ik mee werkte, maar ik miste nog steeds basis.

Hetzelfde zie ik nu gebeuren met de interviews van de Quantum Self Mind Awareness. Ik weet ongeveer waar het over gaat, kan steeds invallen, snap de informatie die in interviews gegeven wordt als ik er 1 luister later uit de serie, maar mis steeds de basis en kan het daardoor ook niet zelf verwoorden. Aangezien de interviews elkaar snel opvolgen, en ze natuurlijk steeds opnieuw gekocht moeten worden, en er ook de hele tijd andere interviews komen, raak ik steeds verder van het begin af.

Iemand stuurt me af en toe een gift uit de Quantum Mind Self Awareness serie, waarin diegene bij het begin begonnen is en steeds de opvolgende geeft (ik heb nu tot en met nummer 8 ontvangen; 1 en 2 zijn gratis). Bij het begin begonnen dus. Heel cool. Dus afgelopen week zag ik dat ik nummer 1 en 2 had opgeladen op mijn mp3 spelertje, en aangezien ik alle anderen erop geluisterd had…ben ik begonnen lol met de QMSA serie. En het is zo ondersteunend! Om bij het begin te beginnen, ook al begin ik ‘nu pas’ bij het begin. Om de term Quantum Mind te begrijpen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik wel middenin kan vallen, dat ik de informatie onderweg wel oppak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren om bij het begin te beginnen als ‘de groep’ al verder beweegt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te krijgen achter te lopen en het niet meer bij te houden als de groep verder beweegt in het produceren van interviews en ik nog niet eens de eerste geluisterd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn gevoel van achter lopen en het niet meer bij houden te geloven en te gebruiken als excuus om niet meer bij het begin te hoeven beginnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik kan achter lopen bij een groep, in plaats van in te zien dat ik achter mezelf aanloop als ik niet een en gelijk met mezelf beweeg maar mijn hoofd vooruit steek om bij de groep proberen te blijven en zelf als werkelijk fysiek begrip nog niet bij het begin begonnen ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb direct bij het begin te beginnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weerstand te hebben ervaren tegen de structuur van de serie in de Quantum Mind Self Awareness interviews, waarin de Geest als structuur wordt uitgelegd zodat deze gestructureerd kan worden ingezien, zelfvergeven en kan worden gecorrigeerd door mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren tegen structuur, waardoor ik mezelf steeds als warrig en vaag ervaar van wel klokken horen luiden maar de klepel niet kunnen vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te definieren als iemand die niet bij het begin begint door een ervaring op de middelbare school die niet anders op te lossen was destijds, in plaats van in te zien dat dit eigenlijk de enige situatie is waarin ik werkelijk niet bij het begin begonnen ben, en in alle andere studies wel, maar in mijn ervaring ben ik er steeds achteraan blijven lopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nu pas te zien dat ik de basis nooit heb kunnen begrijpen, aangezien die nooit is aangereikt, waarin ik de basis bedoel van hoe we werkelijk in elkaar zitten, waardoor ik een algemene ervaring heb van achter de feiten aanlopen en steeds niet exact kunnen verwoorden hoe ik in elkaar zit, waarin ik nu zie dat dat niet gekund heeft, dat ik nu pas werkelijke informatie tot mijn beschikking heb over hoe ik als mens in elkaar zit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in het geloof in ergens achteraan lopen, weg te houden bij het werkelijk begrijpen van hoe ik in elkaar zit en bij het begin te beginnen en gestructureerd te werken met mezelf door te starten met het luisteren van interview nummer 1 en 2 en zo verder van de Quantum Mind Self Awareness.

Ik stel mezelf ten doel te beginnen bij het begin, door te luisteren naar de Quantum Mind Self Awareness interview serie vanaf het begin en hierin gelijk te lopen met mezelf in begrip van hoe ik in elkaar zit, zodat ik mezelf effectief kan inzien, stoppen, zelfvergeven en corrigeren in participatie in de Geest, totdat ik een werkelijk fysiek begrip heb van mezelf en mezelf een en gelijk als het fysiek als de adem beweeg.

Ik stel mezelf ten doel een serie vlogs te maken waarin ik Begin bij het Begin en mijn reis in het begrip van mezelf als mens beschrijf waarin ik het luisteren naar de interviews van de Quantum Mind Self Awareness als leidraad gebruik.

—————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

januari 27, 2013 by IngridS

Dag 225 – Omarmen

Er komen wel onderwerpen naar voren, grote onderwerpen, maar ik krijg er niet echt iets over geschreven en ik wil er ook even niets over schrijven. De onderwerpen die spelen zijn ‘goed en fout’ en ‘persoonlijk nemen is persoonlijk maken’.

Ik ervaar weerstand bij het toepassen van zelfvergevingen, en er komt verdriet op.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren op het toepassen van zelfvergevingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren bij de weerstand die opkomt op het toepassen van zelfvergevingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb even niets te willen schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet leuk te vinden omdat ik met gespleten tong praat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf steeds van alles fout te zien doen en dit niet leuk te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf kwalijk te blijven nemen dat en als ik iets fout doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf kwalijk te blijven nemen als en dat ik met gespleten tong geproken heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fout doen kan zien als verkeerd doen, maar het dan nog niet leuk te vinden, maar al wel meer ruimte te ervaren en ook een mogelijkheid ervaar om mezelf te veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf dus vast te zetten in het goed-fout plaatje waarin ik geloof dat ik mezelf niet kan en mag veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het stom te vinden als en dat ik dingen verkeerd doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf kwalijk te nemen dat ik lelijk doe als ik iets verkeerd doe en in dit kwalijk nemen mezelf vast te houden in het verkeerd doen en dus lelijk doen, waardoor ik opnieuw iets verkeerd doe en dus lelijk doe, en dit mezelf opnieuw kwalijk neem, etc.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het nog steeds persoonlijk te zien dat ik iets verkeerd doe, want ik doe het toch verkeerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik ben wie ik geworden ben, in plaats van in te zien dat wie ik geworden ben gekeerd dus verkeerd is in de geest, waardoor ik mezelf gekeerd als verkeerd uitdruk, welke ik kan zelfvergeven en corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het zoveel werk te vinden om alles in mezelf te stoppen en keren waarin geen einde in zicht is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het zoveel werk te vinden doordat er geen einde in zicht is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een hoeveelheid werk af te stemmen op het wel of niet zien van een einde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te maken van het zien van een einde, en dus mezelf te laten bepalen door de dood als einde dus door de geest.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen en het rustig aan te doen met, in en als mezelf, zodat ik heel rustig voortbeweeg, in geduld met mezelf, en mezelf niet vastzet in weerstand naar mezelf en het proces.

Ik stel mezelf ten doel in mezelf te zien en heel dicht bij mezelf te blijven als en wanneer ik met gespleten tong praat, zodat ik mezelf in de hele kleine dingen kan vergeven en corrigeren, heel langzaam, heel stil in mezelf, zodat ik mezelf weer leuk kan gaan vinden en aardig word.

————————————————————————————–

Reis van ziel naar Leven

--- Levende Woorden brengen Leven in Eenheid en Gelijkheid op Aarde --- --- Een verbintenis van 7 jaar / 2555 dagen dagelijks schrijven ---

Tagarchief: weerstand

Dag 308 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’ – Backchatdimensie

Dag 307 – Mijn Hartje (een blogje tussendoor)

Dag 280 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Aandacht – Consequentiedimensie en Angstdimensie

DAY 9: I Am War

Dag 270 – Expressie en de Darm – Verlangen – Geregeerd door Hormonen – Zelfcorrecties-2

Dag 251 – Expressie en de Darm – Onverschilligheid vervolg

Earth’s Journey to Life Day 89: Guilt character

Dag 246 – Expressie en de Darm – Opstaan uit bed

Dag 245 – Expressie en de Darm – Negeren, Generen en Genereren

Dag 242 – Expressie en de Darm – Is Verandering Mogelijk?

Dag 229 – Beginnen bij het Begin

Dag 225 – Omarmen

Follow “Reis van ziel naar Leven”