Dag 631 – Zelfvergevingen op relationele/emotionele afhankelijkheden

krant koffie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te definiëren in een positieve energetische ervaring ten opzichte van de man als partner (x) die vroeg naar werk gaat, waarbij alles ‘in orde’ is en ik vervolgens de dag alleen heb, waarna de man weer thuis komt en alles nog steeds ‘in orde’ is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me volledig in paniek te ervaren als de man z’n baan verliest en dus niet meer vroeg naar werk gaat, alles niet ‘in orde’ is en de man tevens de hele dag thuis is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te definiëren in een positieve energetische ervaring ten opzichte van mijn vader die altijd ‘vroeg naar werk ging’ vroeger.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te definiëren in een negatieve energetische ervaring ten opzichte van mijn moeder die later opstond als iedereen (bijna) weg was en die niet ‘vroeg naar werk ging’ maar thuis bleef en de hele dag in huis was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te ergeren als mijn moeder opstond vlak voordat ik weg was op weg naar school, alsof ze het ‘onderonsje’ in de ochtend verstoorde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn moeder buiten te sluiten in de ochtend door me af te sluiten voor iedere communicatie en interactie en zo snel mogelijk het huis uit te gaan.

Ik realiseer me dat mijn moeder gehumeurd was als ze opstond en hierin vrij ‘zwaar door het huis bewoog’  – iets wat ik bij mijn vader nooit gezien heb – en hierin vraag ik me af of ik dit zo gekopieerd heb van mijn moeder.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gehumeurd gedrag te vertonen als ik opsta, echter de bijna geruisloosheid van beweging van mijn vader te zien in mezelf en zo lijkt het, een combinatie te hebben gemaakt van beide gedragingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gehumeurd zijn als ‘slecht’ te definiëren en de geruisloosheid als ‘goed’ en zo, de personen bij wie ik dit waarneem, evenzo te definiëren als ‘goed/prettig’ (vader) en ‘slecht/onprettig’ (moeder).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus delen van/als mezelf als gekopieerd gedrag als goed/prettig en slecht/onprettig te definiëren en mezelf zo op te splitsen in goed en slecht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te houden van de dynamiek van vroeg naar werk gaan en weer thuis komen later op de dag/in de avond.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vroeg naar werk gaan en weer thuis komen als dynamiek te zien/ervaren, dus als beweging en de hele dag in huis blijven niet als beweging te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb voor altijd bij mijn vader te willen zijn want die zorgt voor me.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me veilig te hebben gevoeld als x vroeg naar werk ging, alsof hij voor me zou zorgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het ‘zorgen voor’ vooral te ervaren als een eventualiteit als het mis mocht gaan in de toekomst, want dan ‘zou hij wel voor me zorgen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dit ‘zorgen voor’ als liefde te definiëren en boosheid, paniek en verdriet te ervaren als deze ‘liefde’ niet aanwezig is en/of ik er niet langer in betrokken word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb uit te halen naar de ander als die niet voor me zorgt/niet vroeg naar werk gaat en/of wel vroeg naar werk gaat maar niet langer in relatie tot mij staat en die ander van me weg te duwen en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat als hij wel vroeg naar werk gaat, die ander naar me toe te halen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring te hebben van ‘moedeloos alleen zijn’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘alleen zijn’ gelijk te stellen aan ‘moedeloos’ en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik alleen ben zonder partner, mezelf als ‘moedeloos’ te ervaren.

Moedeloos:

Door teleurstelling het vertrouwen in het welslagen van iets verlorende hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb teleurstelling te ervaren door en in het vertrouwen verloren te hebben in het welslagen van de relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vertrouwen te hebben gehad in het welslagen van de relatie en als dit niet ‘welslaagt’, teleurstelling te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik volledige invloed heb op dit welslagen en als het niet slaagt, te ervaren dat ik faal.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren dat ik vaal en dit vervolgens te projecteren op de situatie en de richting die ik hierin gegeven heb, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik er achteraf in ‘faal’ als het me ogenschijnlijk niet lukt om te stoppen met deelname in emotionele ervaringen die voortkomen uit emotionele hechtingen en behoeften buiten mij, gerelateerd aan de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn vertrouwen in iets buiten mij te plaatsen in een relatie met x en hieraan gerelateerd mijn welbevinden te definiëren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb controle te hebben behouden over de relatie door volledige verantwoordelijkheid te nemen voor x, in en als de angst dat als ik dit niet doe, hij dit ook niet zelf doet en we dus niet samen kunnen/zullen zijn en ik mijn behoefte niet kan vervullen in en als met hem samen zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te zijn op x dat hij geen verantwoordelijkheid nam voor zichzelf hier in huis, terwijl ik die in handen had genomen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik boos ben omdat ik niet effectief ben in het richting geven van mezelf binnen de emotionele ervaringen die opkomen gerelateerd aan de situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb tegelijkertijd los te willen laten en vast te willen houden aan een mogelijkheid tot een nog samenkomen en mezelf zo in een polariteit vast te zetten in plaats van me zelf voort te bewegen door de polariteit van mogelijkheden te stoppen in mij en me te focussen op het benoemen en vergeven van de emotionele ervaringen, hechtingen en behoeften die opkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb jaloezie te ervaren op het voortbewegen van x die dit in mijn ogen zo gemakkelijk lijkt te doen in een nieuwe situatie zoals hij zegt, “hoofd op, vooruit kijken, niet achteruit”.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb enorme onmacht te ervaren in dit ‘hoofd op, vooruit kijken en niet achteruit’ en me hierin te hebben vastgehouden aan x die me in het verleden hielp vooruit te bewegen vanuit een situatie waarin ik vasthield/achteruit keek in een destijds verbroken relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf vooruit te laten bewegen in en als de geest in een zelfdefinitie van in een relatie zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me weg te voelen zinken zonder partnerrelatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘hoe heeft het toch zo mis kunnen gaan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het mis is gegaan in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat er consequenties gewandeld worden in en als de mist, in en als de geest en dat het verloop niet zo zeer ‘mis’ gaat maar dat de relationele/emotionele afhankelijkheden verbroken worden wat voelt als een ‘mis gaan’ en als een ‘missen van’ en wat er ‘mis’ gaat is het feit dat ik mezelf nog niet effectief richting geef binnen de situatie nadat een relatie gestopt is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren weg te zakken zonder partnerrelatie en zo voornamelijk weg te zakken in de ervaring van angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weg te zakken in de ervaring van angst voor het wegzakken zonder partnerrelatie en dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weg te zakken in mijn ervaring van angst in en als de geest en niet zozeer in de fysieke situatie zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nog werkelijk te geloven dat ik weg zak zonder partnerrelatie, wat komt door geleefde ervaringen van mezelf in en als een wegzakken zonder partnerrelatie/na het beëindigen van een partnerrelatie.

Als en wanneer ik ervaar weg te zakken zonder partnerrelatie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik relationele verbindingen zoek in en als de geest en dat ik paniek ervaar vanuit herinneringen aan tijden dat ik wegzakte als een relatie stopte en dat ik dit punt niet effectief heb doorgewandeld en vergeven in en als mezelf.

Ik realiseer me dat ik boosheid naar mezelf ervaar doordat ik me heb laten afleiden van mijn zelfzekerheid in de stappen die ik in eerste instantie neem in zelfzekerheid, dit door angsten, emotionele ervaringen en gevoelsverleidingen in en als de geest.

Ik realiseer me – na het luisteren van een interview – dat het proces wandelen niet zozeer maakt dat ‘mijn leven anders zal zijn’ maar dat wat blijft, hetgeen/diegene is die ik ben in en als principe, in en als het leven dat ik wandel.

Ik realiseer me – met het lezen van een blog – dat mijn lichaam in een zombie-achtige staat is door de parasitaire persoonlijkheden in/als de geest die het lichaam pijnigen in onderwerping door emoties en gevoelens.

The Only Real Character on Earth is the Physical Body which is in a Zombie-Like State due to the Parasitic Mind Characters that Torture the Body INTO Submission through Emotion and Feelings. (Bernard Poolman)

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in het losmaken van de emotionele en gevoelsaanhechtingen en behoeften in relatie tot x en ideeën over partnerrelaties, het samenleven en toekomstplannen en me hierin voort te bewegen in en als het spreken en leven van zelfvergeving en ik stel mezelf ten doel hier de tijd voor te nemen en van hieruit te zien wat het is dat ik werkelijk wil en wat de mogelijkheden zijn.

Ik stel mezelf ten doel te blijven staan in zelfzekerheid en de afleidingen, angsten en onzekerheden te benoemen en vergeven in en als mezelf en zo te zien of er een fysiek/praktisch aspect is dat ik over het hoofd zie vanwaar ik mezelf eventueel bijstuur in richting.

Ik stel mezelf ten doel zorg te dragen voor mezelf in dit patroon van wegzinken en mezelf hierin te ondersteunen in overweging van mijn geestbewustzijnssysteem zodat ik zowel mezelf hierin kan vergeven en langzaam aan bevrijden van de beklemmende ervaringen, zowel als een voortbewegen in de praktische dagelijkse bezigheden.

Ik stel mezelf ten doel een voorbeeld te nemen aan x en mijn hoofd op te houden en vooruit te kijken als ‘boven water’ oftewel, niet weg te zakken in emotionele ervaringen in en als de geest en hetgeen ik aan vasthoud in en als de geest, hier te halen in plaats van ‘achteruit te kijken en in de emotionele ervaringen te verdwijnen’ en de ervaringen zelf te vergeven en corrigeren vanwaar ik mezelf richting geef in en als het fysiek, in en als de realisatie dat ik nu geen dingen ‘zeker hoef te weten’ maar dat ik stap voor stap kan wandelen in zelfzekerheid in het moment en van hieruit richting geef aan/als mezelf en dat er van hieruit mogelijkheden openen of juist niet.

Ik stel mezelf ten doel me te focussen op wie ik ben in en als leven in ieder moment en niet vast te houden aan ideeën over de vorm van mijn leven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf er alles aan te doen om mezelf financieel stabiel te houden en van hieruit de leefmogelijkheden te blijven onderzoeken binnen mijn eigen draagkracht en verantwoordelijkheden.

Ik stel mezelf ten doel mijn ‘humeur als ik opsta’ nader te onderzoeken in relatie tot gekopieerd gedrag.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met oordelen en definiëren van mezelf en/als een ander als humeurig als ‘slecht/onprettig’ en van geruisloos als ‘goed/prettig’ en in plaats hiervan te zien voor wat het is waar het vandaan komt, de energetische ervaringen te benoemen en vergeven en van hieruit te zien wat de correctie en oplossing is en hierin mezelf te ondersteunen en bij te stellen zodat en totdat ik de correctie als oplossing kan leven in en als het fysiek en het zo prettiger voor mezelf te maken in en als mijn fysieke aanwezigheid en van hieruit, prettiger voor een ander te zijn in mijn fysieke aanwezigheid.

haan

——————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 630 – The mind-body relationship – Physical effect of self-forgiveness

forgive-yourself2

The application of self-forgiveness is a tool to use to delete the emotional, feeling and thought patterns that we have believed, manifested and lived throughout our lives. In this manifesting, we even condition our own physical body to a state that is physically reflecting the believes that we have taken for granted, in/as the mind. So, from here, it is in common sense to see that the application of self-forgiveness can be used as well as a support to release the body from the falty patterns that we have made up in/as the mind throughout our lives and that have been lived throughout generations before us.

I have created consequenses within my own physical body. Here my own body is a point of cross-reference to see if I am effective in the application of self-forgiveness and to see if I am self-honest in it. Meaning: am I really honest about and towards myself in what I have taken for granted and what I have physically manifested, in how I have spoken, lived and behaved in a way that was not best for myself and so not best for all? So being self-honest means basicely: do I dare to see where I have not taken care of myself and/or another and so, created physical consequenses? Do I dare to face myself in this and admit to myself, okay, I did it wrong, I had no respect, let’s see how to bring forward solutions and better myself here. Self-honesty also means to dare to experience the pain that is caused, towards myself and towards another, from myself and/or from another, by living without respect and care. Here it is to be/become aware to not go into judgements again towards myself and/or another of how I/the other ‘did it all wrong’ and manifested consequenses, but rather see how to support myself within the moment, moving through the experiences and taking responsibility for it in/as myself, as well as for the point of control in it. Step by step, day by day.

Yesterday morning I was having difficulties within my large intestine – as many mornings, which means that I am having cramps within the intestine with the result of not being able to have a releasing stool. Throughout the past weeks, there are emotional reactions coming up while I am walking through points coming up that I see related to a manifested concept of ‘love’ as how it is known in this world and to emotional experiences of ‘neediness‘. This morning I decided to lay down with myself and start speaking self-forgiveness out load.

The moment I started speaking, my intestine started to make noises and I felt movements coming up inside and this kept on going while I was speaking the self-forgiveness. While speaking, emotions were coming up that I released within the words and that I released within an expression of crying. I went on with this until I felt as if a burden had gone, a burden that I was carying with me for already longer. How I do this is actually very simple: I lay down and start with what is coming up within me. I place my hands on places in my body/belly that are tensed or hurted, I push a little when necessary, I speak within a self-forgiveness statement what comes up in me and from here, see what further comes up. This can also be a memory that I have created emotional attachements towards. I do not go into ‘analysing’ what comes up in me but simply release myself from what I experience inside myself. I name it, I forgive myself for it and move on to the next. Here I bring the ‘falty patterns’ within a supportive expression for/as myself. I move myself through the emotional experiences while embracing myself in acceptance, towards and within understanding myself.

An hour or something more later, after this session of self-forgiveness I took a second cup of coffee (I have two in the morning) and I was able to go to the toilet again and release myself from the waste. Here I saw the movement direct related to how I released myself from the emotional burdens that I was holding on to within myself. They often say, when the large intestine is having difficulties to release, one is having difficulties to ‘let go’. Well, that I do recognize myself in for sure. However, how am I able to ‘let go’? As simply saying ‘okay, you have to let go’ is not enough, it has to be more practicle.

The application of self-forgiveness is the tool that I find most supportive in ‘letting go’. Self-forgiveness in itself, means ‘letting go’ of what I am holding on to in/as my mind, within thoughts and beliefs, within emotions, within feelings and within holding on to how I have defined myself in these thoughts, beliefs, emotions and feelings in/as my mind. So if we see how much we participate in thoughts, emotions and feelings during a day, during a week, during a lifetime until now, it is to see with common sense that it is not a solution to say ‘oh you are having difficulties with letting go so you have to let go’. This is not giving a specific tool of How to let go. It is not taken the mind consciousness system into consideration and it is not showing an awareness of how we specificely have created ourselves within and as this mind consciousness system; a system that we have accepted and allowed to manifest within and without ourselves. We have accepted and allowed to manipulate Life, within ourselves and without in this world by participating extensively within the mind consciousness system. So much that we even do not see, realize and understand how we did this, how we have accepted and allowed this and how we are responsible for this, within ourselves and without in this world.

So here I am walking through my own manifested consequenses, within my own body that I mainly experience within a disfunctional large intestine and emotional experiences coming up. The sounding of self-forgiveness is having an effect on this disfunctional pattern, the sounding of self-forgiveness is supporting in releasing the disfunctional beliefs and emotional experiences that I have physically manifested. In doing so, it is giving more room to my physical body to function properly.

The disfunctional pattern has manifested throughout the years during my life and so it’s not done in a moment and it is not the whole solution. After the letting go of the old, I have to create a new, healty script and live this script for/as myself and of course the body needs to be supported physically with for example suitable food and additional supplements. It’s an ongoing process of self-support. The application of (sounding) self-forgiveness is definitely a part of this support and it is a practical tool that entails a ‘letting go’.

Are you interested in learning how to use this tool of the application of self-forgiveness? This within the context of finding solutions for all live?

Visit this step by step course, it’s free online and available for everyone who has access to internet and the ability to write online.

self forgiveness

2012: Quantify Process – Speak Self Forgiveness OUT LOUD

Finding Physical Stability through Sounding Self Forgiveness.

Blog serie:

The mind-body relationship – Articulation and twinkling lips

The mind-body relationship – Timeline

Disclaimer:

This blog does in no way contain a medical advise. With unclarity about a condition – physically or mentally – always contact a practioner/specialist/doctor in the related area to get the support you need and from here, see how you can additionally walk your own process to get to know and support yourself in relation to your own body and mind.

————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 629 – Manipulatie

manipulatie

In een buddy-chat werd de volgende suggestie gedaan:

“That is also a cool step in one’s process in general, to ‘dare’ to be open to manipulation for example, see what comes up and then stand through it”

Dit was direct ondersteunend voor me; ik probeerde zelf al vrij lang om te blijven staan als er manipulatie plaatsvond in woorden – laten we zeggen direct zichtbare/merkbare manipulatie aangezien we ons allemaal nog bewegen in een gemanipuleerde toestand zolang we ons bewegen vanuit gedachten, gevoelens en emoties en zo onszelf feitelijk manipuleren – echter ik bleef in reactie gaan en deed het meer vanuit een punt van ‘ik moet hierin kunnen blijven staan, het is manipulatie, het is niet persoonlijk’ alsof ik hier ‘sterk’ in moest zijn., vanuit een ‘ik moet dit toch kunnen’ vanuit beredenering / kennis en informatie.

Ik ben nu in de positie waarin ik mezelf niet meer ‘groot en sterk’ hoef te houden (waarin ik mezelf feitelijk al manipuleerde hiertoe) om te blijven staan in een bepaalde situatie en zo kan ik vanuit deze meer stabiele grond in en als mezelf, “durven open te zijn voor manipulatie, te zien wat er op komt en dan hierin blijven staan.”

Woordenboek:

Manipulatie: 1. bewerking (met de vingers), handgreep, hantering; 2. bedrieglijke methoden (vaak in meervoud gebruikt op de effectenbeurs als werkzaamheden om kunstmatige prijsbewegingen te veroorzaken; 3. beïnvloeding; stuwing in een bepaalde richting.

Manipulatie (figuurlijk): slim te werk gaan om zijn doel te bereiken; handig werken, goochelen met minder gepaste middelen; (handig, slim) bewerken, hanteren; door overreding een bepaalde voorstelling van zaken sturen in een richting.

manipulatie genetisch

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te manipuleren door te geloven in een concept van liefde vanuit gedachten, gevoelens en emoties en vanuit opslag hiervan in en als de zielsconstructie en zo mezelf van ‘herkenning naar herkenning’ in gedachten, gevoelens en emoties voort te bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten manipuleren door te geloven in woorden van liefde, vanuit de wens om hetzelfde doel te bereiken als dat deze woorden doen voorhouden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf en/als een ander te manipuleren door een doel te willen bereiken en zo niet geheel hier aanwezig te zijn en dag voor dag te bewegen in en als zelfverantwoordelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf verdriet te doen door in toekomstprojecties van het te bereiken doel te gaan waarin ik een risico creëer voor mezelf dat deze doelen niet verwezenlijkt worden zolang betrokkenen niet aanwezig zijn in en als zelfverantwoordelijkheid en er dus geen levend wezen en geen wezenlijke sturing aanwezig is in en als onszelf en zo, in en als de situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te hebben gezien, gerealiseerd en begrepen dat zolang iemand volledig aanwezig is in en als de geest, de manipulatie vanuit de geest in gedachten, gevoelens en emoties plaatsvindt en zich dus manifesteert in deze fysieke realiteit, in en als een zogenaamde ‘consequentie’ en hoe ‘goed’ de intentie ook mag zijn, hetgeen men in participeert in gedachten, gevoelens en emoties zonder gewaarzijn en zelfsturing, zal zich manifesteren (al dan niet in polariteit) in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me machteloos te ervaren tegenover manipulatie van een ander in woord en daad.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf hier nog een doel te willen bereiken wat niet mogelijk is zolang de ander niet wil zien in zichzelf in woord en daad, waarin de ander deze woorden en daden zal manifesteren en ik me gewaar ben dat ik hierin niet mee zal gaan en dus, mijn doel niet bereikt zal worden en zo ervaar ik me machteloos in emotionele hechting aan een ander waarin de beslissing tot zelfoprechtheid uiteindelijk bij de ander zelf ligt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te manipuleren in emotionele ervaringen van ‘behoefte’ vanuit een gedachte ‘dat ik die ander nodig heb’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf pijn te doen in en als en met een gedachte dat ik die ander nodig heb als blijkt dat die ander niet hier is/niet hier wil/kan blijven en van hieruit ‘pijn’ te ervaren als de ander manipuleert met woorden die niet geleefd worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf ‘groot en sterk’ te houden om te kunnen blijven staan in een zelf toegestane en aanvaarde, gemanipuleerde situatie (wat feitelijk de wereld inhoudt waarin we momenteel bestaan).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te manipuleren vanuit een angst voor verlies van hetgeen ik in eerste instantie vanuit manipulatie in en als de geest, fysiek gemanifesteerd heb als consequentie om door te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verwachten dat iemand de beslissing zal nemen tot zelfverandering, in en als het besef dat als dit niet gedaan wordt, alles verloren zal worden en vanuit deze verwachting de beslissing te nemen te staan als support in en als leven, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat de uitkomst niet hoeft te zijn zoals ik ‘verwacht’ en dat de uitkomst zal inhouden wat het beste is in en als leven wat niet overeen hoeft te stemmen met ‘wat ik wil’ en als ik iets ‘verwacht’ zit er een aspect aan in en als de geest wat ik nog niet heb losgelaten/vergeven in en als mezelf en is mijn ‘wil’ nog niet geheel en onvoorwaardelijk in overeenstemming met mezelf in en als leven maar gekleurd door emotionele behoefte.

Als en wanneer ik mezelf pijn zie ervaren door woorden van een ander in en als manipulatie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf pijn doe vanuit een gedachte dat ik die ander of iets in die ander of iets of iemand buiten mij, nodig heb in en als de geest en van hieruit sta ik manipulatie toe terwijl ik het hier niet mee eens ben in en als mezelf. Ik realiseer me dat ik mezelf dus pijn doe door het niet eens te zijn met en als mezelf en zo niet in eenheid en gelijkheid met en als mezelf te bewegen maar mezelf in afgescheidenheid bewaar, in en als ge geest in gedachten, gevoelens en emoties, in dit geval gerelateerd aan dat ik (iets van) die ander nodig heb.

Ik realiseer me dat we tevens in een wereld leven waarin we elkaar fysiek nodig hebben maar waarin we absoluut onbetrouwbaar zijn voor en als onszelf en dus, voor elkaar wat leidt tot een voortbewegen vanuit manipulatie in bedrieglijke methoden om ons doel te bereiken en om onszelf in en als de geest, te hanteren.

Ik realiseer me dat we niet bewegen in eenheid en gelijkheid met en als onszelf als leven, in overweging van wat het beste is voor al het leven en zo ervaren we een constante angst voor ‘de dood’ als angst voor verlies van de illusie van onszelf in en als de geest en zolang we dit doen, is er manipulatie.

Ik stel mezelf ten doel de emotionele behoefte die ik ervaar specifiek te benoemen, mezelf te vergeven en te zien met welke gedachte ik mezelf pijn doe in afscheiding van mezelf en als ik die zie, mezelf (deelname in) deze gedachte te vergeven en een eventuele oorsprong te vinden in herinnering, echter als ik die niet direct zie, te werken met wat hier is.

Ik stel mezelf ten doel door te gaan met onderwijzen voor wie wil horen en zien, hoe we bestaan in een toegestane en aanvaarde wereld van manipulatie zoals we bestaan in en als onszelf van waaruit we allen bewegen om onszelf te hanteren in en als de geest en om ons doel te bereiken met bedrieglijke methoden, vaak zonder dat we het bewust door hebben echter ergens in en als een gewaarzijn van dat het ‘niet klopt’ wat we accepteren/toestaan/aanvaarden in en als onszelf en in en als de wereld.

Ik stel mezelf ten doel mijn uitgangspunt zo volledig mogelijk te onderzoeken alvorens ik beslissingen neem die van invloed zijn op mijn leven en die van anderen en daar waar ik consequenties creëer – wat nog onvermijdelijk is in dit stadium – mezelf te vergeven, corrigeren en veranderen in en als het fysiek en zo dag tot dag te wandelen, steeds meer in en als zelfverantwoordelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel de toekomstprojectie waarin ik heb deelgenomen te onderzoeken en mezelf de emotionele hechtingen te vergeven en vervolgens hetgeen te leven dat wat voor mij het beste en nog steeds van toepassing en eventueel/uiteindelijk mogelijk is en hierin mezelf dag voor dag te bewegen en bij te stellen waar nodig, waar nodig in communicatie met anderen.

Ik stel mezelf ten doel te durven open te zijn voor manipulatie, te zien wat er op komt en dan hierin blijven staan.

Ik stel mezelf ten doel te leren onderscheiden tussen emotionele behoefte en fysieke behoefte en me te bewegen tot het vragen om fysieke/praktische ondersteuning waar nodig zodat en waarin ik de emotionele behoefte los kan laten en vice versa, de emotionele behoefte te vergeven en hierin los te laten zodat ik me kan bewegen tot het vragen om fysieke/praktische ondersteuning waar nodig.

verantwoordelijkheidDesteni I Process

———————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

Dag 628 – De zielsconnectie en het genereren van energie

hartjes

Ik ben door de weken heen de connecties die ik heb gemaakt binnen zogenaamde ‘intieme relaties’ aan het inzien en vergeven in/als mezelf tot aan het punt van werkelijk begrijpen zodat ik de connectie kan laten gaan. Door het luisteren van het interview ‘Marduk’s Experiements in Control’ leer ik hoe energie ‘een programmering kan vervangen’. Hierin kan het dan dus lijken alsof de programmering stopt, ophoudt te bestaan. Een activatie van een enorme hoeveelheid energie heb ik ervaren gedurende een connectie van zoveel herkenning in en als de geest dat tot fysieke uiting is gekomen gedurende fysieke intimiteit maar eigenlijk ook in ieder minimaal contact dat we hadden.

Het was eigenlijk ‘teveel’ om langere tijd te ervaren, mijn lichaam kon het niet volhouden zonder volledig te verkrampen en juist op afstand, in afwezigheid van de ‘geliefde’ werd het extra geactiveerd (aangezien er geen fysiek lichaam aanwezig was ter cross-referentie van de ideëen in de mind) maar hield het niet zolang aan en zo op afstand heb ik het door de jaren heen, in mezelf en in samenleven met een ander, door kunnen wandelen – met een ander nadat ik bereid was om het ‘eeuwige wachten op die ene’ op te geven. Echter ik ervoer nog steeds dezelfde energetische verbinding. Ik heb dit destijds proberen te plaatsen als ‘zielsconnectie’ waarbij ik me hierin een tijdlang verdiept heb en van hieruit begrepen dat ‘sommigen hun zielsconnectie zouden ontmoeten die zou leiden tot onszelf’ en dat vaak één van beiden hiervoor wegloopt. En zo was dit vanaf het begin als wat ik in overweging nam dat zou kunnen gebeuren: ik zou zo iemand ontmoeten en zou alleen ‘achter’ blijven. Want ik zag niet hoe we samen konden blijven, echter het ‘alleen achterblijven’ begreep ik wel.

Uit deze theorie en zoals de zielsconstructie voorheen was opgezet, zouden we als mens dus afhankelijk zijn van het al dan niet ontmoeten van zo’n zielenmaatje en dan hierin tevens van de wil tot toenadering van een ander om werkelijk tot onszelf te komen. En op dit punt bleef ik steeds steken, ik begreep niet hoe ik zonder partner mezelf toch geboren kan laten worden in en als het fysiek.

Tot aan het luisteren van dit interview waar wordt uitgelegd hoe energie en substantie een connectie maken en hoe energie – als er voldoende geproduceerd wordt – in staat is om een programmering te vervangen. En zo’n hoeveelheid energie wordt bijvoorbeeld binnen relaties geactiveerd bij zoveel herkenning als in een zielsconnectie (en/of herkenning van systemen die we ervaren als ‘fysieke aantrekkingskracht’). Hebben we hier dan ‘de uitverkorenen’ die als voorbeeld voor de mensheid kunnen dienen hoe het is om ‘zichzelf te verwerkelijken, echter gevangen in het concept van liefde, binnen de zielsconstructie (en/of de gelukkigen onder ons die ‘de ware’ ontmoeten) en dus ‘onder controle’ en als manifestatie van een uitverkorene dat weer een energieproductie teweeg brengt bij al diegenen die denken dit niet te kunnen verwerkelijken? Hier is het nog steeds een verwerkelijking van en als zelf in en als de mind, in en als eenheid en gelijkheid met/als energie als Liefde (=angst).

Dat is geen werkelijke zelfverwezenlijking in eenheid en gelijkheid in en als het fysiek. Aangezien werkelijke eenheid en gelijkheid voor iedereen te verwezenlijken moet zijn, anders is het immers geen eenheid en gelijkheid. Hoe kunnen we als mensheid zoiets toch missen – hoe kunnen we als mensheid vasthouden en geloven in de ‘ervaring van eenheid in en als de geest’ waarin slechts 1% zoveel meer zou kunnen bereiken dan de overige 99% van de mensheid en hiermee, van al het leven op aarde. Dat is geen gelijkheid, dat is ongelijkheid, dat zien we allemaal. En hiervoor hebben we heel veel ‘verklaringen’ aangemaakt om dit volstrekt onaanvaardbare concept, aanvaardbaar te maken voor onszelf zonder compleet in ervaringen van woede en verongelijking te ‘ontbranden’.

We hoeven geen energie te genereren om een programma te vervangen, het is nodig dat we verantwoordelijkheid nemen voor de energie die we genereren binnen een programma (in gedachten, gevoelens en emoties) en dit houdt een gestructureerd proces in van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrigerende toepassing en hierin leren we zelfoprecht te zijn. Partnerschap kan hierin zeker ondersteunen maar is niet ‘nodig’ om zelfverantwoordelijk te zijn/worden.

Het is ‘geen wonder’ dat ik relaties nooit begrepen heb, echter mijn poging om het zinvol te maken binnen een concept van ‘soulmates’ gaf niet echt een blijvende oplossing en het ziet ernaar uit dat ik juist door het geloven in een concept, steeds meer energie ben gaan genereren. Door het wandelen van dit proces zie ik stukje bij beetje hoe ingewikkeld en fantastisch (dus vol fantasie) ik het leven en partnerschap gemaakt heb in en als de geest.

Het is niet aanvaardbaar hoe het concept van liefde en relaties zich gemanifesteerd heeft in de wereld, dit door acceptatie en toestemming van ieder van ons mensen. Op zoek naar de ervaring van liefde om dit onaanvaardbare concept te verdoezelen – met de mantel der liefde te bedekken – zodat ten minste IK een prettige ervaring heb hier in een wereld waar we door de bomen het bos niet meer zien. En ik heb hier zeker mijn bijdrage in geleverd door bijvoorbeeld te willen geloven in deze zielsconstructie en te denken dat ik misschien wel één van die uitverkorenen ben/zou zijn en door de ‘liefdeservaringen’ te voeden, ondertussen de angst ervarende (want aan het voeden) dat ik het niet zou kunnen ‘vervullen’ dat zo zie ik nu, voortkomt vanuit een sprankje gezond verstand dat in mij aanwezig is en steeds aanwezig is geweest, vanuit een gewaarzijn dat er ‘iets niet klopt’.

Er is pas werkelijke rust in mij, onafhankelijk van een ander, als ik volledig begrijp waarin ik energetische connecties maak en heb gemaakt met anderen vanuit een gedachte als geloof in en ervaring van liefde en welke ik vervolgens probeerde te ‘bevestigen’ met kennis uit bestaande concepten. Echter die bestaande concepten bevatten dezelfde misleidende informatie omdat ze uit dezelfde bron naar voren waren gekomen: namelijk het concept van  ‘Liefde’ dat zoals we nu weten, in grondslag Angst inhoudt als meest verslavende ervaring om fysieke substantie om te zetten in een energetische ‘stress’-ervaring in en als de geest (via productie van adrenaline?), ter vervulling van onszelf in eigenbelang, in afgescheidenheid van de fysieke eenheid en gelijkheid. En zo ‘bevestig’ ik een illusie in en als mijn eigen lichaam en van hieruit, in de fysieke wereld door te proberen om dit concept ‘vorm te geven’.

Angst heb ik veelvuldig ervaren, vanuit een geloof dat ik geen relatie zou kunnen vormen en dat ik dan mezelf niet zou kunnen verwezenlijken en hierin bleef ik maar in onbegrip (en dus een staat van niet vergeven van mezelf) ten aanzien van ervaringen van connecties.

Zolang ik in dit onbegrip verkeer blijf ik in afhankelijkheid en ontkracht ik mezelf. Zo ben ik niet in staat werkelijke beslissingen te nemen voor en als mezelf maar blijf ik verwikkeld in ogenschijnlijke keuzemogelijkheden in en als de geest. Stap voor stap ontrafel ik dit concept binnenin mij en leer ik te zien wat werkelijk is.

Het is voor een ieder mogelijk om zichzelf te verwezenlijken – met of zonder partner – en iedereen zal hierin een gelijke kans hebben, dan wel in dit leven, dan wel bij de dood aangezien er op dit moment op aarde geen gelijkheid bestaat met gelijke kansen voor iedereen en we de ongelijkheid die we gemanifesteerd hebben op aarde door moeten wandelen, vergeven en corrigeren en dat is een heel proces.

Luister naar de interviews op Eqafe ter ondersteuning van het inzicht in zelf en in de wereld met volledige, wezenlijke en gedetailleerde informatie. Het is aan een ieder om dit te onderzoeken en na te gaan binnen de gemanifesteerde relaties en context van het eigen leven.

Volg de gratis cursus Desteni I Process Lite om te leren zien hoe we onszelf gevangen houden in energetische ervaringen en hoe we onszelf hiervan kunnen bevrijden. Niet van de ene op de andere dag maar wandelend in proces.

Gerelateerde (recente) blogs:

Dag 627 – Illusies van Liefde

Dag 621 – Neediness en emotionele afhankelijkheid

From Relationship to Agreement – Part 1 – Part 5 (in English by Gian)

molOnze voorbeelden in fysiek gewaarzijn: Animal Life Review Series

————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 627 – Illusies van liefde – zelfvergevingen

illusie van liefde

Vervolg op Dag 625- Liefde is geen ervaring

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf alleen in te willen zetten als ik liefde ervaar en niet in te willen zetten als ik geen liefde ervaar en dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf alleen in te willen zetten als ik angst ervaar als angst=liefde / liefde=angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet door te willen zetten als ik weerstand ervaar terwijl dit ook een vervormde ervaring van angst is maar wel door te willen zetten als ik liefde ervaar.

Waarin ik zie dat juist de ander niet doorzet als diegene liefde ervaart maar juist achterover gaat hangen. Is dit dan de polariteit in en als het energetische systeem waar man en vrouw (als het mannelijke en het vrouwelijke) in terecht komen dat het vrouwelijke alles uit de kast gaat halen en het mannelijke achterover gaat hangen zodra er seks aan te pas is gekomen als fysieke bevestiging van de ervaring van liefde?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘pijn’ te ervaren van de gedachte dat ik (als verpersoonlijking van het vrouwelijke?) in en als een ervaring van liefde=angst, alles uit de kast heb gehaald terwijl mijn ex-partner (als de verpersoonlijking van het mannelijke?) in en als een ervaring van liefde=angst, steeds meer achterover is gaan hangen totdat de hele boel instort doordat de resonantie het overneemt daar waar geen gewaarzijn is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te hebben gehecht aan de fysieke aanwezigheid van desbetreffende man en gemis te ervaren van de fysieke aanwezigheid van desbetreffende man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me fijn te voelen in zijn fysieke aanwezigheid en het fijn te vinden als hij in huis is en tegelijkertijd angst te ervaren door het onverantwoordelijke gedrag van desbetreffende man als gevaar voor de stabiliteit van hemzelf en daarmee van mijzelf en de fysieke leefomgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘pijn’ te ervaren als blijkt dat hij zelf opstaat zodra hij weg is en hierin aangeeft dat ik beter een ander kan zoeken omdat ik niet wil samenwonen (aangezien hij hierin onverantwoordelijk gedrag heeft getoond en dit van hieruit, voorlopig niet meer mogelijk is) en hij wil alleen samenwonen met een vrouw, waaruit ik opmaak dat hij wederom geen werkelijke moeite wil doen om iets op te bouwen, net als hij hier in huis geen werkelijke moeite deed om iets op te bouwen (ook al gaf hij aan dit wel te willen maar te druk was met de bewegingen in en als de geest die opkomen binnen een relatie) en alles in grondslag en uiteindelijk van mij uit moest komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf pijn te doen door geloof en deelname in gedachten van verongelijking, in plaats van gelijk te staan in en als de fysieke omstandigheden en van hieruit verder te zien en bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren vanuit de gedachte dat iemand die veelvuldig zei ‘van me te houden’ een leven met mij, zo gemakkelijk opgeeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat hij een leven met mij zo gemakkelijk opgeeft terwijl hij aangeeft zich te realiseren alles te hebben verloren en benoemt dit wellicht nodig gehad te hebben om tot een punt van ‘tot hier en niet verder’ te komen in en als zichzelf met betrekking tot een verslaving waarin ik me realiseer dat ik op dit moment iets anders wil dan hij kan en/of wil en dat hij me daarin aangeeft verder te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te hebben gedacht dat ik meer voor hem betekende en nu denk dat ik niets voor hem betekende, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat een ervaring van liefde op zich, niets substantieels betekent en voortbrengt en dus ook dat een uitblijven hiervan niets substantieel betekent en voortbrengt binnen de mogelijkheid of een relatie wel of niet stand houdt en een substantiële agreement als fysieke overeenkomst wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen dat als iemand zoveel liefde ervaart, niet meer moeite doet om de liefde in substantiële mogelijkheden om te zetten, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat deze ervaring van liefde zo groot, een enorme ervaring van angst inhoudt om zelf onder ogen te zien in relatie tot een ander waarin een ieder zelf dient te beslissen hoever hierin te zien, afhankelijk van vele invloeden gedurende het hele leven.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van liefde, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik deelneem in een ervaring van angst en zie in mezelf wat het is dat ik bang voor ben. Ik stel mezelf ten doel te benoemen en mezelf te vergeven voor hetgeen ik angst ervaar en hierin te zien hoe verder te bewegen in en als een praktisch, fysieke voortbeweging door de angst in en als de geest heen, de fysieke realiteit in.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van weerstand, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik deelneem in een ervaring van angst, evenzo als dat ik liefde ervaar en zie in mezelf waarmee ik mezelf me bang maak als energetische ervaring. Ik stel mezelf ten doel te benoemen waar ik angst voor creëer/gecreëerd heb en dus ervaar en hierin mezelf onder ogen te zien in een component van eigenbelang als wat ik wil bewaren in en als mezelf, in en als de geest en vervolgens mezelf te vergeven. Ik stel mezelf ten doel mezelf te bevrijden van de ervaringen van weerstand en hier voorbij te zien in praktische, fysieke mogelijkheden als waar ik zelf op dit moment bereid/ter wille en toe in staat ben.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een uitblijven van een ervaring van liefde en hiernaar zoek in mezelf dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik feitelijk zoek naar een ervaring van angst, als herkenning van mezelf als systeem (in en als angst, in en als de geest als hoe het systeem is opgebouwd) wat een ‘veilig gevoel geeft’ aangezien ik het ken en dus, realiseer ik me dat de ervaring van liefde=angst feitelijk dient als herkenning waarin we ons ‘veilig’ voelen en durven voort te bewegen, de onzekerheid van een relatie in zonder werkelijk en fysiek te onderzoeken of het passend en duurzaam is als werkelijke, fysieke basis voor een delen in expressie zonder angst voor oordeel en afwijzing. Ik stel mezelf ten doel een situatie te onderzoeken op praktische mogelijkheden tot een delen in expressie zonder angst voor oordeel in en als de geest oftewel, in en als zelfbegrip als zelfvergeving als enige werkelijke veiligheid als vertrouwen in en als zelf en van hieruit begrip en vergeving naar een ander als zelf en ziende waartoe een ander in staat is ten aanzien van zelfbegrip als zelfgeving en van hieruit begrip en vergeving van een ander als zelf.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van ‘ik wil niet’ omdat ik geen liefde ervaar, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat er meer zelfonderzoek nodig is ten aanzien van de wil en wat dit inhoudt voor en als mezelf en zo stel ik mezelf ten doel te onderzoeken wat mijn wil inhoudt en waarom die wel of niet naar voren komt als ‘ik wil’ of ‘ik wil niet’. Ik stel mezelf ten doel te benoemen wat maakt dat ik wel wil en wat maakt dat ik niet wil en hier zelfvergeving op toe te passen en zo de energetische ervaringen (in en als angst, in en als de geest) te verwijderen en van hieruit praktische mogelijkheden en overeenstemming, bestaanbaarheid en combineerbaarheid te onderzoeken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben of dus eigenlijk de emotie te ervaren dood te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘alles is voor niets geweest’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘laat maar’ en hierin op te geven.

Als en wanneer ik een ervaring van opgeven bemerk in mezelf dan stop ik, ik adem. Ik sta mezelf niet toe mezelf op te geven en in plaats van het opgeven van mezelf als wezen in het naar voren vallen van de energetische ervaringen, blijf ik staan en stel ik mezelf ten doel de relatie in en als de geest die niet stand houdt in en als het fysiek, op te geven en zo energetische ervaringen in en als zelfvergeving, los te laten en zelf op te staan in en als mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben als de emotie te ervaren, dat ik de ander (=de mind) ‘achterlaat’ waarin ik me realiseer dat het gaat om ervaringen gebaseerd op herinneringen en gekoppeld aan toekomstprojecties in en als mezelf die ik achterlaat ( en dus feitelijk een deel van mezelf in en als de geest ‘achterlaat’ als achterwege laat) en niet zozeer diegene, aangezien diegene gewoon hier aanwezig is in en als het fysiek en zelf in orde is, alleen niet langer in relatie tot mij zoals voorheen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te vragen of ik wel zonder hem kan leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ander in relatie tot mij als voorheen, niet te willen loslaten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ander in relatie tot mij als voorheen, te willen vasthouden en ‘bij me te willen houden’ zelfs als in en als het fysiek blijkt dat het anders loopt en zo beter is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vast te willen houden aan een fysieke manifestatie van een ervaring van ‘houden van’ in en als mezelf, geprojecteerd op een leven in de fysieke aanwezigheid van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat leven met mij voor hem het beste is omdat ik wil staan voor wat het beste is voor en als leven en zo de zaken om te draaien in en als de geest en dat wat het beste is, in te willen zetten in mijn eigen belang in en als de geest en hierin vast te willen houden, vanuit een ervaring van angst om zelf alleen door te gaan en onbekende gebieden te onderzoeken en tevens te onderzoeken wat werkelijk het beste is voor en als mezelf, in en als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het oneerlijk te vinden dat ik hier niet met de ander in en als het fysiek kan samenleven zoals ik had gewild waarin ik zie dat wat ik had gewild, uit elkaar is gevallen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te hebben gedacht en verwacht dat wat ik wilde, plaats zou vinden als dat wat het beste is, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat er een mogelijkheid was en dat er altijd een mogelijkheid is, echter die dient fysiek gewandeld te worden om werkelijkheid te worden en of dit gebeurt beslissen de deelnemers door te staan als wat het beste is en zoniet, dan valt het uit elkaar, aangezien leven doorzet en richting geeft en zich toont in consequenties van ‘uit elkaar vallen’ als ervaringen van verlies zolang de fysieke wetten van wat het beste is niet worden toegepast en als er één iemand staat zal die blijven staan in en als de fysieke wetten als principes van leven echter niet zoals gewild/verwacht in en als de geest, geprojecteerd als voorkeur op personen en omstandigheden, dit aangezien leven, geen voorkeur heeft maar zich manifesteert in eenheid en gelijkheid, in en als het fysiek.

Ik realiseer me dat ik weerstanden naar hem toe ben doorgewandeld en ben gekomen tot een fysieke omarming van mezelf en/als hem en als ik het één keer kan, kan ik het ook meerdere keren en als ik ervaar van niet, zijn het nieuwe dimensies van ervaringen van angst als weerstand die opkomen waarin zelfonderzoek nodig is en zo stel ik mezelf ten doel nieuwe dimensies van ervaringen van angst als weerstand die eventueel opkomen in en als mezelf, te onderzoeken, benoemen en zelfvergeven zonder hier verdere conclusies aan te verbinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb conclusies te verbinden aan ervaringen van angst als weerstand en zo mezelf te misleiden en laten misleiden, door mijn eigen programmering en voorprogrammering in en als de geest, in plaats van me te realiseren dat een weerstand niet inhoudt dat ik terugtrek maar juist inhoudt dat ik daar moet wezen, in wezen en juist het beste door kan zetten, en en als een punt om te transcenderen en van hieruit verder te zien.

Ik stel mezelf ten doel weerstanden te zien als mogelijkheden als punten van transcendentie in en als mezelf en zo door te wandelen/door te zetten zonder hier verdere conclusies aan te verbinden en van hieruit verder te zien in praktische mogelijkheden en al dan niet, in bestaanbaarheid en combineerbaarheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te zetten in eindconclusies en zo mezelf angst aan te jagen en de ervaring van angst als weerstand (als liefde!) te vergroten in en als mezelf en het zo voor en als mezelf te bemoeilijken om door ervaringen van angst als weerstand heen te bewegen.

Ik stel mezelf ten doel te onderscheiden in mezelf tussen wezenlijke ervaringen van bijvoorbeeld ‘lowness’ en wezenlijk ‘gemis’ als dat iemand hier werkelijk niet meer fysiek aanwezig is en energetische ervaringen die ik hiervandaan produceer. Ik stel mezelf ten doel vrede te maken met de wezenlijke ervaringen en hier tijd voor te nemen om door te wandelen en te stoppen met deelname in de energetische producties in en als de geest en zo, hier met en als mezelf ‘in wezen’ aanwezig te blijven en/of mezelf hier te brengen door middel van zelfvergeving in klank en schrijven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf fysiek te ondersteunen met de klank van mijn eigen stem en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren (dus angst!) om mezelf te ondersteunen met de klank van mijn eigen stem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te definiëren in relatie tot anderen/een partner – huidig, ex of toekomstig – dus in en als energetische ervaringen in en als de geest en ik stel mezelf ten doel de zelfdefinitie in relatie tot partners in en als de geest, verder te onderzoeken, vergeven en hier voorbij te zien en zo te wandelen in en te komen tot wat het beste is voor mijzelf in en als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, gedurende een bepaald moment van seksuele uitwisseling, me emotioneel te verbinden met mijn ex in plaats van mezelf wezenlijk en in en als het fysiek uit te drukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘seksueel iets uit te wisselen’.

Ik stel mezelf ten doel mezelf terug te halen vanuit een geprojecteerde ervaring in en als de geest in relatie tot een partner en mezelf zo meer ruimte te geven in en als zelfexpressie en ik stel mezelf ten doel om mezelf hierin te ondersteunen met de toepassing van fysieke masturbatie, het spreken van zelfvergeving en ademhaling op gebieden die omhoog komen vanuit mijn fysiek als energetische connecties die ik gemaakt heb en fysiek heb opgeslagen gedurende seksuele uitwisseling en ik stel mezelf ten doel door te gaan met het oefenen om mezelf fysiek uit te drukken in en als de toepassing van masturbatie.

schildpadAnimal’s Life Review Series

———————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 626 – “Hey, I have changed!”

change-gifI was reading a few old blogs from myself where in I walked a process with the animals. Here I have written pretty much about how I ignored life in a point at a crucial moment and how I did not accept that anymore from/as myself.

Now, more than a year later when reading back, I see that I really walked through this point and changed myself within. I am not deliberately ignoring points anymore by going into my mind. I am not saying that I am aware all the time, that is still a process that I am walking. But I see that within the point of ignorance of my responsibility in a certain moment I have seen what I did wrong, I faced myself within, I have written it out, walked through the experiences coming up within myself, forgiven myself, written the corrective statements and most important, made the absolute decision to change in this point and from here, I changed.

I notice that when I am at a point of really seeing what I have accepted and allowed within myself, facing myself within the unacceptable and understanding what it contains, what system I am participating in, in/as the mind as distraction from myself and within this understanding / forgiving myself – from here the decision is absolute, it is enough and enough is enough and from here, I change in real time, immediately and it is simply not an option anymore to live out  the destructive pattern again. There are moments coming up where I have to push myself through and do things that I ‘do not prefer or like’ and there may be mistakes that I make and need to forgive and correct myself in and deeper dimensions can/will come up to investigate, but it is not an option to not doing it or to even consider to not doing what is needed to be done within this point.

And from here I become more quiet, more satisfied with myself. In this way I build in and as self-trust and from here I can take on the next point, and the next and the next. And this innitiate point is not an issue anymore, it is not a problem anymore but it is something that I decided to live and that I from here, live and integrate in what I live/how I live/who I am.

And this is very cool to notice. Not because ‘it is so cool and wonderful that I have changed‘ but because it is so cool that I have changed within/as this point, which contains that I am not living this destructive pattern/behaviour anymore where in I hurted myself and another as life.

Here I see the effectiveness of walking this process of writing, self-forgiveness and self-corrections together with walking this application in real time moments and integrating this as a ‘way of living’ as what is best for all in/as life. It are the very painful moments where real shame comes up, where in I face myself and if I dare to look, to see myself, to experience the pain and shame, to forgive and to admit to myself that I did it badly wrong; these moments I have found as the turning-points to immediate, real change that will function as stepping-stones to walk on and to keep on walking and forgiving/changing myself while moving through the challenging times.

Here the words ‘change is possible’ become true as real for/as myself and from here I start ‘believing’ as seeing that change is possible, where it is not an assumed/accepted believe in/as the mind but a living proof in/as myself that I walk and integrate and after several time walking, I notice: ‘hey, I have changed within this point and I am living this change without it being a mountain in my head to look up to’.

So for this, I really recomment Desteni I process and walking this process for yourself together within a group of people as mutual support, as support for and as life to stand up for what is best for all. Which includes everyone and everything.

full_robot-virgins-together-alone

Download this great song, it’s free. Let’s decide and learn to stand together alone.

Read: The Secret to Self-Realisation.

—————————————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

Dag 625 – Liefde is geen ervaring

projectie

How to say “I Love you”?

Liefde is geen ervaring. Ik begin eindelijk te zien wat dit inhoudt en hoe ik liefde kan leven. Ik heb zolang een onbegrip ervaren in mezelf in relatie tot het concept liefde. Ik ervoer het eenvoudigweg niet zo vaak in die mate dat ik het als een ervaring van liefde zou omschrijven en als ik het ervoer hing ik er zoveel aan op dat ik mezelf erin verloor en ging vastklampen aan (als me emotioneel afhankelijk maak van) diegene of datgene waarop ik deze ervaring projecteerde.

Liefde is geen ervaring. Liefde is gelijkheid. En dus hoef ik niets energetisch te ervaren om dit dagelijks te leven. Ik kan dagelijks beslissen om te leven in gelijkheid met en als mezelf en van hieruit, met iets/iemand buiten mij en dit houdt liefde in. Aangezien ik, als ik me werkelijk in gelijkheid, in en als het fysiek ervaar, ik niet langer afgescheiden ben van mezelf als leven en hierin van de ander als leven en zo ben ik dan in dit ene punt, in eenheid met en als mezelf. De afgescheidenheid (van me meer of minder ervaren in en als de geest) is gestopt in dit punt. En zo beslis ik dit toe te passen in ieder punt waarin ik me heb afgescheiden in en als de geest. En zo, is de expressie van liefde een beslissing. En dus, hoef ik niet te ‘wachten’ totdat ik voor ‘iets of iemand liefde ervaar’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te wachten totdat ik liefde ervaar en van hieruit, vanuit deze ervaring in en als de geest, mezelf te gaan bewegen tot een ‘bemachtigen’ van datgene of diegene waarvoor ik liefde ervaar oftewel, waarop ik mijn energetische ervaring van liefde projecteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vervolgens van hetgeen of diegene waarop ik mijn ervaring van liefde projecteer, liefde te ‘willen ontvangen’ als dat door diegene of datgene, de energetische ervaring van liefde in mij geactiveerd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hetgeen of diegene waarop ik mijn ervaring van liefde projecteer, bij me te willen houden en alles te doen om dit gene of diegene bij me te houden en te ‘houden van’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te beperken in het leven van liefde in en als zelfexpressie als een beslissing tot een staan in eenheid en gelijkheid met betrekking tot een punt van afgescheidenheid in en als mezelf, in en als de geest en zo punt voor punt te wandelen, waarin de beperking vooral inhoudt dat ik dit punt voor punt wandelen niet ‘herken’ als een daad van liefde als gelijkheid en hierdoor tegelijkertijd nog te ‘zoeken’ naar die energetische ervaring van liefde om mezelf mee te vervullen en mezelf zo dus juist weer af te scheiden in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hetgeen ik wandel in en als mezelf op weg naar leven, tegelijkertijd onderuit te halen en mezelf zo te verzwakken in wat ik wandel, door mezelf opnieuw af te scheiden/in afgescheidenheid te houden door een zoeken naar een energetische ervaring van liefde om mezelf mee te vervullen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb feitelijk te zoeken naar de ‘eenheidservaring’ in en als de geest als ultieme vorm/ervaring van liefde, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat deze eenheidservaring de ultieme manifestatie van afgescheidenheid betreft in en als de geest, in en als energie, afgescheiden van mezelf als leven in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf weg te houden van de eenheid met en als mezelf, in en als mijn fysiek, in en als gelijkheid met en als al het fysieke leven om me heen en/als binnenin mij, dit vanuit een ervaring van angst om alleen te staan waarin deze ervaring van angst juist de ervaring van (het zoeken naar) liefde versterkt, als andere kant van de medaille van de ervaring van liefde in en als afgescheidenheid, in en als de geest als ultieme vorm/manifestatie van ‘angst’ als hoe ik besta in en als de geest/de mind in gedachten, gevoelens en emoties.

En zo zoek/verlang ik eerst naar deze vervullende, energetische ervaring van liefde waarvan ik geloof dat die bestaat en werkelijk is als ‘meer dan ikzelf alleen’ en vervolgens, als ik het op een ‘gegeven’ moment ervaar in relatie tot iets of iemand buiten mij, ervaar ik direct een angst voor verlies van diegene of datgene, wat feitelijk een ervaring van angst voor verlies van deze geprojecteerde ervaring is en ik ervaar angst voor verlies omdat de ervaring niet substantieel, niet werkelijk en blijvend is binnenin/als mezelf in/als zelfexpressie die ik praktisch kan leven, maar een energetische ervaring die ik heb aangenomen en opgebouwd als ‘meerwaarde’ en waarin ik geloof en die ik zelfs ‘vorm’ heb gegeven in en als mijn eigen fysiek, door dit construct van liefde zo te leven en manifesteren als een ‘default’ programma in en als mezelf en in en als mijn eigen lichaam en waardoor ik mijn eigen lichaam ‘vervormd’ heb tot aan ziek maken toe. En omdat velen met mij dit zo leven, hebben we dit default programma in de wereld geprojecteerd, hebben we de wereld ‘vervormd’ en ziek gemaakt en jagen we nu met z’n allen deze projectie na als illusie in en als de geest, op zoek naar energetisch vervullende ervaringen, weg van de vervorming en vervuiling, weg van de gemanifesteerde ‘ziekte'; weg van onszelf als hoe we onszelf hebben toegestaan te bestaan.

Wordt vervolgd.

LOVE-IS-EQUALITY1Dus wat is de Beslissing?

*

Why and how is it, that intense physical-mind fear is interpreted/perceived/experienced as ‘Love’?

How is it that ‘Love’ is in fact intense/accumulated physical-mind fear?

Why and how have we mentally and physically become addicted to fear as the interpretation and experience of ‘Love’, and so in turn – become addicted to ‘Love’ as ‘Fear’, the ‘Love of Fear’?

Why and how have human-beings not managed to see/realise/understand the actual real nature and manifestation of ‘Love’ as ‘Fear’?

What is/has the consequences been within ourselves and existence, with accepting and allowing ourselves to ‘fight for our addictions as fear/love’ for the possession/experience of energy in self-interest, but would not considering ‘fighting for/living for/taking responsibility for’ humanity and this physical existence as a whole in and as equality and oneness?

Why/how do we have to take ourselves to extremes of ‘life/death’ to get the addictive adrenaline rush of intense physical-mind fear to experience being/feeling ‘alive’?

What is the relationship between the adrenaline rush of ‘love’ and the adrenaline rush of ‘feeling alive’ within the context of intense physical-mind fear?

Why have we not seen/realised/understood that the feeling of being ‘alive’ as the physical-mind adrenaline rush we experience is in fact intense Fear?

Why/how has intense fear been interpreted/experienced as ‘being alive’?

Uit: Reptilians – Why Love is so Addictive – Part 47

—————————————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive