Dag 706 – Wat roep ik in het leven?

full_consciousness-awareness-back-to-basics

Toen ik begon nu bijna 5 jaar geleden, met het wandelen van deze reis van bewustzijn naar gewaarzijn, probeerde ik weleens voor een moment om alleen ‘in en als mijn ademhaling aanwezig te zijn’. Dat lukte niet, er ontstond direct een ervaring van ‘gejaagdheid’ en paniek in mezelf, ik kon niet goed ademhalen en kon me in geen velden of wegen voorstellen (ikzelf was dus in geen velden of wegen te bekennen lol zoals het gezegde eigenlijk gaat) hoe het zou zijn om alleen, in gewaarzijn, in en als mijn ademhaling aanwezig te zijn.

Dat heb ik toen maar gelaten voor een langere periode en zo ben ik eerst begonnen met hetgeen wel lukte, namelijk het schrijven van blogs en het uitgebreid toepassen van zelfvergevingen. zowel in schrijven als hardop of zachtjes sprekend in mezelf.

Nu, een week of twee geleden, realiseerde ik me dat ik me nog steeds niet inzet om me op mijn ademhaling te focussen, waardoor ik in mijn dagelijkse bezigheden, veel afdwaal in gedachten. Ik probeerde het opnieuw, het focussen op mijn ademhaling terwijl ik bezig ben, als ik bijvoorbeeld mijn tanden poets, als ik me aankleed, mijn spullen pak, enzovoort. En nu lukte het wel. Ik raak niet langer in paniek en ik word er rustiger van.

Ik kwam hiertoe, omdat ik me realiseerde dat ik nog steeds niet zie wat ik allemaal in mijn geest (in gedachten en hieruit voortvloeiend, in gevoelens en emoties) creëer en hoe dit specifiek van invloed is op mijn lichaam. Ik merk alleen dat mijn lichaam verkrampt is en ‘denk dan automatisch’ dat ik niet weet hoe ik hier iets aan kan doen. En zo kwam ik tot de conclusie/realisatie dat – als ik mezelf wil ondersteunen, als ik prettiger in mijn fysiek aanwezig wil zijn en mezelf werkelijk richting wil gaan geven binnenin (en in gelijkheid met) mijn eigen lichaam, en dat wil ik – ik dus zal moeten vertragen om te zien wat er nu eigenlijk exact gebeurt in mijn geest en waarin ik deelneem en ‘volgzaam’ ben, hoe ik mijn gedachten achterna ga en hupsakee, beland in een (emotionele of gevoels-) ervaring die ik fysiek manifesteer en/of in stand houd en waarin ik mezelf gevangen houd in een soort van fysiek gemanifesteerde ‘wurggreep’, waarin ik me vervolgens machteloos ervaar doordat ik denk dit niet te kunnen veranderen in en als mezelf.

Zo nam ik hier de beslissing om te vertragen en te stoppen met de deelname in gedachten en in plaats hiervan, te zien wat er plaatsvindt in mijn geest, zodat ik mezelf hierin richting kan gaan geven. Ik raakte bekend en begreep de theorie toen ik begon 5 jaar geleden, echter ik kon het niet direct in het moment uitvoeren, ik had eerst tijd nodig om de hoeveelheid energie af te voeren. Hiermee bedoel ik de energie die ik door mijn leven heen heb opgebouwd door allerlei gedachten te geloven en aan te nemen en waarin ik mezelf steeds emotioneler maakte en zo energie opstapelde en vastzette in mijn lichaam. Hierin waren voornamelijk de emoties zichtbaar en ook fysiek voelbaar en ik heb de tijd nodig gehad om bewustzijnslagen door te wandelen. Wat ik gedaan heb met behulp van het schrijven, het zelfvergeven, de DIP lessen, de ondersteuning van elkaar in dit proces, ter voorbereiding op het werkelijk kunnen gaan toepassen en verantwoordelijkheid nemen voor wie ik ben en wat ik creëer.

Nu dan aangekomen bij (de beslissing tot en uitvoering van) het werkelijk vertragen en gaan zien wat ik aan gedachten aanmaak en hoe ik mezelf (en indirect anderen) hiermee beïnvloed.

Het eerste dat ik zie in mezelf, is hoe ik een verhaal aanmaak over een ander en vervolgens, ga ik die ander veroordelen voor dat wat ‘die ander doet’, in mijn zelf aangemaakte verhaal. Betekent dit dan dat die ander dit ook werkelijk doet? Nee! Het betekent dat ik denk dat die ander dit doet, in mijn eigen gedachten, in mijn eigen verhaal creëer ik dit en hierop reageer ik dan in mezelf door dit/die ander, te veroordelen. Dus ik veroordeel een ander voor wat ik denk over een ander. En zo zie ik langzaam en steeds duidelijker (dit zie ik in en als mezelf, wat iets anders is dan ‘de theorie kennen’) hoe ik mijn eigen reacties (vanuit gedachten als oordelen) feitelijk in werking stel, hoe ik ze ‘in het leven roep’. En aangezien het allemaal in mijn hoofd plaatsvindt, gaat het allemaal over mezelf en hoe ik besta in zelfoordeel.

En is dit niet hoe we de wereld hebben gecreëerd met z’n allen? Hoe we deze wereld, zoals we nu bestaan in relatie tot en met elkaar, ‘in het leven hebben geroepen’?

Dit is werkelijk nodig om onder ogen te gaan zien binnenin onszelf, hoe we zelf, ieder voor zich en in relatie met en tot elkaar,  deze hele ellende creëeren en gecreëerd hebben, in het leven hebben geroepen. We hebben onze innerlijke gedachtenspinsels, werkelijkheid gemaakt en vervolgens projecteren we onze gedachten (als oordeel, als interpretatie) – en hiermee onze zelfverantwoordelijkheid – op ‘iets of iemand’ buiten onszelf; op ‘de wereld’. En juist hierin maken we onszelf ‘onmachtig’ en van hieruit ervaren we machteloosheid ten aanzien van hoe de wereld ‘in elkaar zit’. Dit in elkaar zitten’, dit is hoe we bestaan in relaties, binnenin onszelf, met onszelf en van hieruit, met elkaar. Van hieruit hebben we de wereld opgebouwd.

Ik ga verder met mijn innerlijke proces van vertragen en onderzoeken hoe ik mijn eigen ervaringen en zo, mijn eigen ‘werkelijkheid’ creëer.

Wordt vervolgd

(klik op de links voor ondersteunende artikelen en gratis interviews)

schakels

I forgive myself that I have accepted and allowed myself  to not realize that the way of the world is the result of the nature of the accepted relationships that exist between person and person.

Uit: Day 10 – Relationship Dynamics


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Dag 705 – The body-being-mind relationship – Who am I ?

discobal

The question ‘who am I’ was being discussed within group-chats that I participate in and at first, this was a bit vague for me. Meaning, I could not really define who I am and this was actually an important basic-point all the time, like, I could rationally understand ‘who I am’ and perfectly give words to it that I have learned and seen as real and common sense over the last few years. However, this does not mean that I as ‘me’, am really understanding and realizing myself as who I am.

Last week I was at my weekly sport-lesson. Standing half in front of a mirrow, doing the excersises within a group on music, I like this kind of work-out. What I noticed were the self-judgements that were automatically coming up within myself. Small and fast thoughts about how I look – positive as well as negative – and within this, as soon as they come up, I feel and notice how I finally diminish myself and actually define myself within and as these judgements. So here, I define myself as ‘who I am’ within and as self-judgement, so in and as the mind. Which is not a very supportive way to exist.

Moving on with the lesson, a realization came up within and as myself: I know and am sure what I stand for, I stand for and as principled living. I have committed myself to this, I am walking this now for several years, I am sure that this is what I want, what I will do and what I stand for and as and I am sure that I will forgive and correct myself when and as I am not living accordingly to the principles that are considering myself as life as a whole.

I can be and am sure of this, because I have extensively studied and applied this, I have walked and am continues walking this as a process that is needed to move myself from consciousness to awareness (where my awareness is present in and as myself within principled living, considering life as a whole). And here, I realized that this will be my platform of ‘who I am’, it’s my integrity and/as the certainty within and as myself, of my commitment and effort to live within principles that are best for myself (as life) and within this, for and as life as a whole and change myself into this on all the levels that I have separated myself in, as separation from this awareness within and as myself.

While realizing this, the small ‘rembling’ self-judgements disappeared/went silent and I have moved beyond this point within myself. Every time that an uncertainty comes up within myself, I remember myself as who I am within principles living. When I see within myself that self-judgements from another dimension keep on going, I know that these are other patterns that I need to look at, to forgive and correct within myself. However these small, rambling, diminishing self-judgements that are going on and on in my and every one’s mind – you know, the ones where everything is judged within self, a look on my face, a posture, actually my physical appearance and how I express myself in every small detail and then comparing myself to another, as being so self-conscious of every movement within and as my mind without doing anything about it – these are not needed, these do not make any sense at all and are of no support for myself, in and as life.

Within this moment during the sport, my calves became warmer and the circulation towards the calves, became better. A slight pain that did come back within the top of my left calve the few days before, it went away. One step forward towards earthing myself, one step deeper within my own physical body and finding a reference-point for myself that I can use, that I can live as, when and as I see that I tend to go into diminishing myself with regards to my physical presence and actually, it is a reference-point for myself when and as I tend to go into diminishing myself with regards to any other aspect. Altough here there may be more self-reflection needed, this who I am within principled living is still a reference-point for myself, in any and every moment.

More points to come, as I do feel more area’s that are cold within my physical that I will move myself towards, when and as I realize myself more and more in who I really am within the potential that I can live by and as.

Would you like to learn more about what principled living entails and how we can all start with this, within and as ourselves? There are lot’s of articles, video’s and lessons to find, free on line. To learn and understand where we come from (see ‘articles’ and ‘video’s’) and with practical solutions of how to move forward (see ‘lessons’ and ‘free on line’). For some basic understanding with regards to the terms ‘consciousness and awareness’, see the 3 links in the written text here above.

waterdrop

The body-being-mind relationship – Timeline

Disclaimer:

This blog does in no way contain a medical advise. With unclarity about a condition – physically or mentally – always contact a practioner/specialist/doctor in the related area to get the support you need and from here, see how you can additionally walk your own process to get to know and support yourself in relation to your own body and mind.

Dag 704 – Het stoppen van de afgescheidenheid als buitenstaander

Samenwerken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van mezelf door een gedachte te vormen als interpretatie als oordeel van wat ik waarneem en deze gedachte vervolgens te geloven en leven en zo, realiteit te maken en dus feitelijk, mezelf te bewegen binnen mijn eigen waarnemen als afgescheiden realiteit; afgescheiden van de fysieke werkelijkheid, van wat fysiek en werkelijk is.

Uit: Dag 703 – De buitenstaander en het opstapelen van zelfoordelen

In bovenstaand blog heb ik verantwoordelijkheid genomen in en als de toepassing van zelfvergeving, voor de afgescheidenheid die ik gecreërd heb binnenin mezelf, in een paar van mijn eigen gedachten die opkomen als (geprojecteerde) zelfoordelen ten aanzien van een ervaring van mijzelf als buitenstaander. Hier volgen wat realisaties en zelfcorrigerende uitspraken als leidraad om mezelf in het vervolg, meer richting te gaan geven binnen een gesprek of bijvoorbeeld een groepsgesprek zodra deze ervaring opkomt en om de ervaring van buitenstaander te stoppen, binnenin mijzelf.

Als en wanneer ik mezelf een gedachte zie vormen over wat ik waarneem in bijvoorbeeld een groepsgesprek over de uitdrukking van een ander en vervolgens over het al dan niet uitdrukken van mezelf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat het een gedachte betreft waarin ik een oordeel, een interpretatie vorm in mijn geest en als ik deze ga geloven, creëren ik ervaringen in mezelf waarin ik mezelf ofwel beter, ofwel slechter ga ‘voelen’, dit in vergelijking tot wat ik waarneem in een ander en tevens realiseer ik me dat hierin constant bezig ben met vergelijkingen van mijzelf met anderen en van wat ‘beter’ of ‘slechter’ zou zijn etc, in plaats van gelijk te staan aan mijn ervaringen die opkomen in relatie tot wat ik waarneem. Ik realiseer me dat, zodra ik gelijk ga staan hierin en mezelf vergeef voor deze specifieke afgescheidenheid, de ‘vergelijkingen’ in feite wegvallen, ze zijn er niet meer en ik hoef me niet langer in relatie te plaatsen tot wat ik waarneem buiten mij, aangezien ik ‘samenkom’ met en als mezelf in dat moment.

Ik stel mezelf ten doel om niet langer deel te nemen in gedachten als oordelen die opkomen tijdens een groepgesprek en in plaats hiervan, de gedachten voorbij te zien komen terwijl ik hier aanwezig blijf in mijn ademhaling en ik stel mezelf ten doel om, zodra ik een beweging waarneem in mezelf in relatie tot deze gedachte, als emotionele of gevoelsreactie, te benoemen voor mezelf wat ik ervaar en mezelf hierin te vergeven, omarmen en van hieruit stel ik mezelf ten doel om vanuit deze omarming en stilte, mezelf richting te geven in hetgeen ik zou willen uitdrukken en indien me dit nog niet lukt, mezelf te ondersteunen in het vinden en oefenen van woorden waarin ik mezelf kan uitdrukken in en als mijzelf aanwezig is.

Als en wanneer ik mezelf onhandig ervaar binnen een gesprek met een ander of meerder anderen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik deelneem in een ervaring die voortkomt uit één of meerdere gedachte(n) en dat ik deze gedachte (als interpretatie, gevormd vanuit mijn eigen waardeoordelen) al gevolgd en geloofd heb alsof het een waarheid is, zonder me werkelijk gewaar te zijn van de gedachte die ik gevormd heb in en als mijn geest.

Ik stel mezelf ten doel te zien welke gedachte ik aan het volgen ben en wat voor waarde ik hieraan gehecht heb waarin ik me realiseer dat ikzelf ‘verdwenen’ ben in deze waarde, in deze energetisch gekoppelde ervaring, positief of negatief, om mezelf meer of minder te maken in een poging om mezelf beter te voelen en vervolgens mezelf slechter te voelen als tegenreactie en hierin stel ik mezelf ten doel om mezelf te omarmen in wie ik ben (geworden) in dat moment en mezelf te vergeven voor de vermeerdering of vermindering van mezelf, specifiek benoemd in wat ik ervaar als gevoel of emotie.

Ik stel mezelf ten doel te ademen naar de emotie of het gevoel in mijn fysiek en hier niet langer weg van te lopen, maar bij me nemen als een onderdeel van mezelf en hier verantwoordelijkheid voor te nemen en het niet langer te laten bestaan als oncontroleerbaar, afgescheiden deeltje dat ik projecteer buiten mezelf.

Ik stel mezelf ten doel om mezelf te ondersteunen door te focussen op mijn ademhaling en me te herinneren om mezelf richting te geven (en niet ‘zomaar’ te verdwijnen in gedachten en ervaringen die opkomen), dit op het moment dat er een ongemakkelijke ervaring opkomt binnen een gesprek met een ander/anderen en ook ‘preventief’ als ik een gesprek begin en ik stel mezelf ten doel om te onderzoeken met welke woorden ik mezelf richting wil/kan geven en deze woorden te herdefiniëren voor mezelf als leidraad.

longen

 Personagevorming en Radicale Ademhaling:

(…) “Deze film die jij hebt gecreëerd, dit ding dat je namen hebt gegeven, deze woorden die het levende woord van jouw werkelijkheid zijn geworden waarin jij een personage speelt. Karakter door personage is fysiek zijn, echt, eerlijk, participerend in elk moment, adem voor adem, in de echte werkelijkheid – dat wat een illusie is geworden veranderend in werkelijkheid: dat wat een illusie is geworden is tijdelijk en vraagt je volledige energetische aandacht, terwijl dat wat echt hier is hoe dan ook beweegt en dan vorm je lagen van personages, als kaste systemen, als zij die hebben en zij die niet hebben – niets van dit kan voortduren, omdat het een illusie is en het zal eindigen en jij zal door de pijn gaan wanneer dit wordt weggenomen en het is alleen een geloof dat je zal verliezen, het is alleen jouw vertrouwen dat je zal verliezen, maar dat zal erg pijnlijk zijn omdat je het gemaakt hebt alsof het echt is, alsof het echt jou is – terwijl jij het niet bent.”

“De echte jij heeft zelfs nog nooit en te nimmer gesproken – want vanaf je allereerste ademhaling,  werd je de zonden van de voorvaderen van zeven generaties terug ingeduwd en een personage, een persoonlijkheid was gevormd.” (…) – Bernard Poolman


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 703 – De buitenstaander en het opstapelen van zelfoordelen

 

head box

Wat ik hierin zie is dat dit is hoe we als mensen geprogrammeerd zijn met een geestbewustzijnssysteem waarin we – zolang we deelnemen en geloven in de waarheid van wat de geest naar voren brengt – altijd een ‘outsider zijn’ en buiten onszelf als gewaarzijn, als leven en buiten ons fysiek en het fysieke leven op zichzelf bestaan. Zo zijn we opgegroeid en leven we sinds jaar en dag en dus, is het niet zo ‘vreemd’ dat vrijwel iedereen zich vaak of minder vaak, een buitenbeentje, buitenstaander, outsider voelt.

In het volgende blog begin ik met zelfvergevingen waarin ik verantwoordelijkheid neem voor deze aangenomen, aangeleerde, zelf gecreëerde afscheiding in en als mezelf, dus voor mijn gedachten, gevoelens en emoties over mezelf en/als anderen ten aanzien van de ervaring van ‘buitenstaander’. Laat ik eerst eens inside myself, stoppen met een outsider te zijn.

Uit: Dag 702 – Zijn we niet allemaal een buitenbeentje, buitenstaander, outsider?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen als zijnde een buitenstaander en vervolgens, mezelf te veroordelen dat ik een buitenstaander ben oftewel, mijn eigen ‘oordeel’ opnieuw te veroordelen en zo lagen van zelfoordeel te creëren in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat anderen die ogenschijnlijk eenvoudig deelnemen in een groepsgesprek, zich geen buitenstaander voelen terwijl ik dat niet weet, het is simpelweg opnieuw een ‘oordeel’ van mij als interpretatie van wat ik waarneem en vertaal voor mezelf, waarin ik vervolgens mezelf ga vergelijken met wat ik waarneem/met anderen in mijn eigen waarneming en waarin ik mezelf dan als ‘minder’ bestempel in en als een gedachte dat ik meer een buitenstaander ben dan zij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vermeerdering en vermindering als energetische ervaring in mezelf te creëren door mezelf te vergelijken met oordelen/vertalingen/interpretaties binnen mijn eigen waarneming en zo constant ‘inside the box’ te blijven cirkelen waarin de ‘box’ bestaat uit mijn eigen waarneming, interpretatie en oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me onhandig te ervaren in een moment dat ik mezelf als buitenstaander bestempel en zo, mijn eigen ervaring van onhandigheid en ongemak hierin te creëren binnenin mezelf, om me vervolgens hiernaar te gedragen en dus eigenlijk een ervaring van ongemak te presenteren wat weer reacties van ongemak in anderen teweeg kan brengen als resonantie en zo stap voor stap, mijn eigen ervaring van ongemak en buitenstaander, tot werkelijkheid te maken, dit alles voortkomend vanuit enkele gedachten en gekoppelde ervaringen binnenin mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen gedachte als interpretatie als zijnde ‘minder’ en mijn eigen ervaring van ongemak te geloven en me hiernaar te gaan gedragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te gedragen zoals ik me voel, zonder de oorzaak van hoe ik me voel/ervaar, te achterhalen en de gedachte te zien die hierin ergens schuilt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van mezelf door een gedachte te vormen als interpretatie als oordeel van wat ik waarneem en deze gedachte vervolgens te geloven en leven en zo, realiteit te maken en dus feitelijk, mezelf te bewegen binnen mijn eigen waarnemen als afgescheiden realiteit; afgescheiden van de fysieke werkelijkheid, van wat fysiek en werkelijk is.

Wordt vervolgd

insanity-is-doing-the-same-thing-over-and-over-again-and-expecting-different-results-quote-1Stop de ‘insanity’, stop het zelfoordeel:

Desteni I Process


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

 

 

Dag 702 – Zijn we niet allemaal een buitenbeentje, buitenstaander of outsider?

buitenstaander-44217165

Day 1100: Outsider

Ik ervaar me met regelmaat een buitenstaander, alsof ik net niet lekker meedoe. Als dit dan ter sprake komt binnen een groep mensen, blijkt dat vrijwel iedereen zich met enige regelmaat een ‘outsider’ ervaart of heeft ervaren. Interessant. Wat gebeurt er dan binnenin mijzelf als ik me een buitenbeentje voel?

Feitelijk is het dan dat ik juist ‘in mezelf gekeerd’ ben in/als de geest en ik niet (volledig) deelneem aan wat er in het fysiek plaatsvindt in bijvoorbeeld een gesprek of activiteit. Ik ben een soort van toeschouwer van wat er gebeurt. Vanuit mijn geest aanschouw ik wat er plaatsvindt en hier heb ik dan gedachten over of ervaar ik gevoelens en emoties bij. Deze spreek ik natuurlijk niet uit, althans het meeste niet – ik weet dat het niet zelfoprecht is om gedachten, gevoelens en emoties uit te spreken over iets. De gedachten, gevoelens en emoties zijn voor mezelf om te onderzoeken en verantwoordelijkheid voor te nemen.

Echter de gedachten en opvolgende gevoelens en emoties, zijn eigenlijk oordelen (gedachten) over mezelf die ik razendsnel projecteer op hetgeen ik waarneem buiten mij. Dus, als buitenbeentje, heb ik feitelijk heel veel gedachten over mezelf als oordeel (dus iets waar ik waarde aan hecht en waarin ik mezelf ‘meer’ of juist ‘minder’ probeer te maken) en dit kan ik onder andere ervaren als ‘angst’ (angst bestaat in en als een gedachte, een oordeel, gebaseerd op een herinnering/ervaring). Het uitspreken ervan zou dus in die zin kunnen ondersteunen, dat ik te zien/horen krijg wat ik denk over mezelf.

Hierin zou ik dan kunnen zeggen dat ik me buiten mezelf bevindt  – dus buiten mezelf sta, in afscheiding van mezelf – en dingen denk/geloof/heb aangenomen/oordeel/ervaar over mezelf. Vervolgens neem ik dit waar in iets of iemand buiten mezelf zonder de gelijkheid te zien en zonder te zien dat ik iets of iemand aanschouw via mijn (geprojecteerde) eigen-waarde-oordelen. Hier scheid ik mezelf opnieuw af, nu van iets of iemand buiten mij.

Wat ik hierin zie is dat dit is hoe we als mensen geprogrammeerd zijn met een geestbewustzijnssysteem waarin we – zolang we deelnemen en geloven in de waarheid van wat de geest naar voren brengt – altijd een ‘outsider zijn’ en buiten onszelf als gewaarzijn, als leven en buiten ons fysiek en het fysieke leven op zichzelf bestaan. Zo zijn we opgegroeid en leven we sinds jaar en dag en dus, is het niet zo ‘vreemd’ dat vrijwel iedereen zich vaak of minder vaak, een buitenbeentje, buitenstaander, outsider voelt.

In het volgende blog begin ik met zelfvergevingen waarin ik verantwoordelijkheid neem voor deze aangenomen, aangeleerde, zelf gecreëerde afscheiding in en als mezelf, dus voor mijn gedachten, gevoelens en emoties over mezelf en/als anderen ten aanzien van de ervaring van ‘buitenstaander’. Laat ik eerst eens inside myself, stoppen met een outsider te zijn.

vergrootglas

Deelname in Realiteit is Nooit een Observatie


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

 

Dag 701 – Het leven van woorden: transparant (3)

Auga-Water-Zuiveren-schoon-water-druppel-Banner

Vervolg op Dag 697 – Het leven van woorden: transparant (2)

Ik zie in mezelf dat ik in vele situaties vrij duidelijk ben in mezelf over wat ik wil en waar ik voor sta, echter als ik hier dan voor ga staan of wil gaan staan, komen er ‘reacties’ in me omhoog vanuit en als gedachten, gevoelens en emoties; reacties op bijvoorbeeld reacties van een ander op wat ik naar voren breng zonder dat ik exact weet/zie/begrijp wat er gebeurt in een ander; reacties binnenin mezelf op de gevolgen van het staan voor principes, aangezien ik hier geen controle op heb en er zo zichtbaar wordt waar ik me nog ‘gehecht’ heb door middel van gedachten, gevoelens en emoties – oftewel ‘waardeoordelen’ – aan de gevolgen. Ik kan niet bepalen wat anderen doen, ik kan alleen bepalen waar ik voor sta, vanuit een principe van ‘leven’ in eenheid en gelijkheid, dus in overweging van ‘leven als gewaarzijn‘ van de betrokkenen en zo, van en als ‘leven’ als geheel.

Dus ik krijg eigenlijk een soort ‘terugslag’ in mezelf en hierin ga ik twijfelen, mezelf compromitteren, mezelf in mijn standpunt/principes verzwakken eigenlijk. Dan zou ik kunnen zeggen dat ik nog niet transparant ben, aangezien mijn ‘waters’ nog beroerd worden door innerlijke bewegingen vanuit angst (-gedachten) en het ‘water’ in en als mijzelf, niet helder, niet transparant is maar vertroebeld door gedachten, gevoelens en emoties.

Dit brengt me dichter bij wat ik in de herdefinitie van transparant zie.

Transparant:

Helder in gedachte, woord en daad, vrij van angst door de toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie op het moment dat de wateren in beroering worden gebracht en van hieruit in staat om beslissingen te nemen en leven in overweging van wat het beste is voor de betrokkenen in-wezen, ter bevordering van het gewaarzijn van en als leven, zonder de noodzaak om iets te hoeven verbergen voor zelf of voor een ander.

waterdruppelzweeft

Woordenlijst (blogs)

How to Redefine a Word (free webinar)

Consciousness & Awareness – Back to Basics

———————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

 

Dag 700 – The body-being-mind relationship – Embracing the physical as point of support

Quote compromising

Through my life since a long time, my large intestine has functioned as my ‘guardian’ in a way. What I mean, is that I could not go too much or too long beyond my ‘limits’ as my intestine would then give symptoms of obstipation/spasmen more than normal. I felt uncomfortable in that and merely noticed it like ‘okay I have to stop here and stay with myself again’.

For example, within my last relationship, I tend to compromise myself, coming forward out of an ‘understanding what another goes through’ and me adapting to this and then trying to via this way, eventually bringing in what I stand for in principle so that I did not have to go through an experience of loosing the other. Deep within me this compromising was very subtile noticable but because I was in the middle and involved within the situation, I actually had very quick suppressed it and not even given it an chance to investigate within myself, if I actually and really would move on in this way. There was a vulnerable ‘building of trust’ happening between the two of us but not from a starting-point of openess and self-honest communication from both sides and because of not wanting to ‘break’ this subtile trust,  I was accepting and allowing things that I ‘normally’ would not consider to accept/allow and certainly not from myself as behaviour. But from moment to moment and every time a step further, I did accept/allow it from another, longer than I had expected from myself. It wasn’t a ‘bad thing’ persé as within this I did everything that was within my reach to make it work, however there did come a moment that I needed to take a stand.

This moment, became visible for me through the weakening of my bowel-function. What I did notice during that periond and what moved me to open up things, was the change within my large intestine. The functioning of my bowel slowly weakened again, up to this point where it clearly showed a compromised physical functioning. This physical dysfunctioning of my bowel-movement, is the one thing through my life that I could not accept from myself. Merely because there is not a direct physical cause for it as I have widely investigated (and physically supported) myself/my body through all the years. So also here, it was a sign for me to re-assess my decision and look what was actually going on within myself and the relationship I was in.

I have often ‘cursed’ this dysfunctioning from my large intestine as in my experience, I have so often felt limited by the dysfunctioning (spastic colon with obstipation and dyscomfort/dysfunctioning coming forward out of this on a long term). I knew that it was related to my own ‘dysfunctioning’ with regards to being unable to direct myself effectively within thoughts, emotions, feelings and expressing myself from a clear starting-point, however I automatically projected the blame on my physical/intestine, although I self-honestly knew better. But I kept blaming, out of an experience of being unable to really change it by changing myself within.

Though, through all the years, I also have seen how the symptoms from my large intestine were – and still are – ‘protecting’ me, to bring myself back here and look where I compromise myself in my expression. I often think, “oh, why can I not do it ‘by myself’ without creating these physical consequenses again and again within my own body. I should be aware enough by now to stop doing this”. However what I do see more and more clearly, is how this is a stand from a point of superiority, so from a mind-perspective from/within myself, as if I would and should already be able to stand without compromising myself and my physical body. Because, the whole mind-consciousness system is consisting as a compromising implemented and integrated system, within and without –  so actually, we have existed and only ‘know how to exist’, in a compromising way towards life/the physical (as how my own physical body is showing me through all these years) – and it is really a process to walk through all dimensions and layers that I created within/as myself, to come to a way of living in consideration of life/the physical/myself as being within.

So it is actually because of my physical body and it’s specific set up of the mind-structures within, that I am here where I am now walking, as I in/as the mind, has wished many times to be able to ‘do it different’ in which I perhaps or probably – I actually do not know – would not so much have supported myself to do what is best for myself as life within/as the physical. I did this and I have learned this because my physical was asking for it.

What I can trust within myself – as what I have proven to myself while walking – is the awareness within this all, as me within who is listening to my physical body and the direction within me to find the necessary ways to support myself and my physical body and to keep on pushing this point for as long as it takes and until it is done. And from here and while walking, being able to stand as point of support for others within the capacity I have.

I can say this now because I slowly make some progress in directing myself and slowly build some self-trust in this physical situation, walking with myself, instead of fighting against myself.

There is a very cool interview where in I recognize as how I do not actually know who I am within a specific situation unless I am/have walked it in reality, as I often think and believe from a mind-perspective that ‘I would do much better/I would be much stronger’ than I actually am in real time/in self-honesty. And by accessing this point in self-honesty, so through and within embracing my own weaknesses and approaching it from a starting-point of self-honesty, I see how I can slowly become more stable and stronger within. Then from here it is interesting to realize and investigate how this then probably also exist as a polarity within myself, so thinking and believing that ‘I would do less better/I would be less stronger’ than I actually am in real time/in self-honesty.

the art of compromising

The body-being-mind relationship – Timeline

Disclaimer:

This blog does in no way contain a medical advise. With unclarity about a condition – physically or mentally – always contact a practioner/specialist/doctor in the related area to get the support you need and from here, see how you can additionally walk your own process to get to know and support yourself in relation to your own body and mind.


Proces van zelfverandering:

http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive