Dag 603 – Wat gebeurt er op een begrafenis?

images

Gerelateerd blog (Engelstalig):

Day 725 – Investigating Grief.

Ik was aanwezig op een begrafenis waar de echtgenoot van een familielid, plotseling en erg jong overleden is. Een ingrijpend gebeuren in het leven van de partner en in het leven van de naasten van de overledene. Van mij was de overledene geen ‘naaste’ en dus komen er niet zoveel emoties vrij ten aanzien van een missen van diegene ansich. Wat me vooral raakte is hoe ingrijpend dit is voor de (jonge) partner met gezin en andere naasten. Het hele leven verandert voor hen zonder dat ze zich hier op hebben voorbereid zoals we doen als iemand ouder is of bijvoorbeeld ziek wordt alvorens te overlijden.

Wat ik opmerk is dat er binnenin mij, verdriet of emoties vrijkomen die niet direct met ‘verlies van de overledene’ te maken hebben maar meer met hetgeen of diegene waaraan ik me emotioneel/gevoelsmatig gebonden heb. Bij mij kwam er een diep verdriet vrij over de gebondenheid aan geld en hierin, de ‘onvrijheid’ aangezien het geld niet gelijk verdeeld is in de wereld. Verdriet over het leed dat en de beperking die deze ongelijke verdeling voortbrengt ten aanzien van de expressie van Leven. Het woord ‘onrecht’ en ‘onrechtvaardig’ kwam ‘vele malen’ in me naar boven gedurende een week en hierin wordt me duidelijk dat ik niet zelfstandig sta ten aanzien van geld. Hierin bedoel ik niet direct dat ik mijn hele inkomen ‘zelf moet verdienen’ maar meer dat ik mezelf emotioneel gebonden heb in en als de afhankelijkheid van geld. Dit maakt me instabiel en dit maakt dat ik reageer op situaties die direct of indirect met geld te maken hebben. Wat eigenlijk alles inhoudt, aangezien vrijwel alles met geld te maken heeft, direct of indirect.

Dit gekoppeld aan verkramping in mijn darmen die gedurende diezelfde week/periode, erg aanwezig waren – mede doordat ik een hoge darmspoeling begonnen ben in die week en ik hierin bij wat dieper gelegen emoties kom waaraan ik mezelf gebonden heb in en als de geest. In de darm slaan we emoties op, ook die we meekrijgen uit de voorouderlijnen en hierin was me niet direct zo duidelijk geworden dat dit…..natuurlijk ook met geld te maken heeft. Grootouders die in de oorlog geleefd hebben, ouders die met één salaris een gezien onderhouden en tevens de lading van de voorouders (en verder terug) ontvangen zonder hier adequaat mee om te kunnen gaan; hetgeen we niet effectief verwerken wordt simpelweg overgedragen aan de volgende generatie, totdat iemand de mogelijkheden heeft en beslist om het te onderzoeken en stoppen in zichzelf.

Met of zonder kinderen, een ieder kan beslissen hiermee te gaan werken binnenin zichzelf als de leefomstandigheden dit toelaten. Echter zonder kinderen, wordt de ‘lijn’ niet doorgegeven en dus ligt hier een duidelijke mogelijkheid om de emotionele lijnen binnenin zelf, onder ogen te zien, zelf te vergeven en zo te verwijderen, te corrigeren en uiteindelijk om zelf effectief en fysiek richting te (leren) geven zonder deze ‘verstopte’ en onderdrukte emotionele belasting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me onzeker te voelen in relatie met iemand die geen vast inkomen heeft, levend in en als angst dat ik zelf ‘moet inleveren’ op het toch al kleine inkomen dat ik zelf ontvang vanuit werkzaamheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren ‘te verliezen’ dat wat ik heb ‘verworven’ als stabiliteit in mijn leven als huis en inkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een relatie voor mijn eigen, fysieke en financiële stabiliteit komt in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat mijn eigen stabiliteit mijn eerste verantwoordelijkheid is en blijft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de onderlinge afhankelijkheid lastig te vinden aangezien ik alleen zelf en voor mezelf kan beslissen verantwoordelijkheid te nemen en hierin geen uiteindelijke invloed heb op wat een ander doet of nalaat in en als verantwoordelijkheid in die mate dat een ander ‘kan doen en laten’ wat die beslist.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om als ik voor mezelf kies en sta, verlaten te worden in en als een gedachte dat ik ‘eenzelvig’ ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven en mezelf te veroordelen dat ik eenzelvig ben.

Eenzelvig: teruggetrokken, gaarne alleen, in zich zelf gekeerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb eenzelvig als negatief te beschouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het niet eenvoudig te vinden om alleen te staan in onderlinge afhankelijkheid en er daarom vaak voor gekozen te hebben om alleen te leven zodat en waarin ikzelf invloed heb op mijn fysieke stabiliteit binnen een vast werkcontract, waarbij de onzekerheden in de wereld ten aanzien van het levensonderhoud meer verborgen zijn aangezien ik er dan niet direct mee te maken heb en meer indirect.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de directe, instabiele (emotionele) invloeden van een onzeker levensonderhoud door een onzeker financieel bestaan als zwaar te ervaren en hier het liefst van weg te lopen.

Als en wanneer ik mezelf emotioneel getriggerd ervaar door een onzekere financiële gebeurtenis die direct of indirect van invloed is op mijn levensonderhoud, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat de emotionele ervaringen me niet ondersteunen in het onderzoeken van oplossingen.

Ik realiseer me dat een ervaring van onzekerheid niet direct betekent dat het ook een onzekere, fysieke invloed heeft maar dat er emotioneel gekoppelde ervaringen geactiveerd worden waarin ik me instabiel en onzeker ervaar.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf te bewegen tot het stoppen van deelname in emotionele ervaringen gerelateerd aan een financiële onzekerheid en hierin te onderzoeken wat de ervaring activeert en wat dit teweeg brengt, waar ik mezelf niet beweeg tot een stoppen en waar ik dan aan vasthoud, van waaruit ik mezelf vergeef en zo bevrijd van oude emotionele patronen gerelateerd aan geld, al dan niet ontvangen via de voorouderlijnen.

Ik stel mezelf ten doel verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf en mijn reacties binnen mijn financiële situatie en te zien naar mogelijkheden om mezelf te stabiliseren hierin, dan wel door het vergeven en loslaten van de emotionele ladingen, dan wel door onderzoek en waar mogelijk toepassing van correcties in fysiek praktische omstandigheden.

Ik stel mezelf ten doel te zien en leren hoe ik zelfstandig kan staan binnen onderlinge afhankelijkheid zoals we allen bestaan in deze wereld en hierin verder te leren om mezelf effectief toe te passen totdat ik mezelf, vrij van angst voortbeweeg in en als het fysiek en hierin steeds opnieuw alle mogelijkheden te onderzoeken.

Ik stel mezelf ten doel verder te gaan met het bevrijden van mezelf van emotionele patronen die ik heb opgeslagen en vastgezet in het darmgebied door middel van een drietal hoge darmspoelingen waarbij ik dieper aanwezig kan zijn en/of komen in het buikgebied, in en als mijn fysiek.

Hier is nog veel in te onderzoeken, vergeven en corrigeren binnenin mezelf – het is een ingewikkeld systeem van verbondenheid en gehechtheid in en als de geest en gemanifesteerd in en als de wereld in ongelijkheden ten aanzien van de verdeling van de natuurlijke, aardse hulpbronnen.

Heart Attack – Death Research – Part one

sam_0354

Desteni Courses

————————————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 602 – The mind-body relationship – Vegan or not?

VeganDiet-Post

The mind-body relationship – Timeline

There is already quite something written about being vegan or not. Veganism is not a solution in itself, because it is not solving the problem by it’s roots as how we as human beings are programmed with and within a mind consciousness system. If we all become vegan, the production of animals for food for human beings will be stopped, that is for sure and from here, a lot less animals will suffer. Everyone can see that.

However, we as human beings are still operating and functioning within and as our programmed state which entails inequality in itself. We are separated from our own physical bodies within and as ‘the mind’ – meaning participating, moving and speaking from a starting-point of thoughts, emotions and feelings and this will not stop if we all stop eating animals. It can even have an opposite effect because if we all do so and believe that we are ‘living the solution’, we will not see further, beyond this programming in/as the mind and so, not even consider who we are in thoughts, emotions and feelings. So where will we then start projecting our inequal existence on?

The animal kingdom is reflecting how we behave as human beings and how we breed ‘life’ for our own self-interest without taking this life in itself and the circomstances this life exists in, into consideration. We often (unconscious) do the same with our own offspring; I mean how many children are born without taking the life and the circomstances that they are born in, into consideration? From investigations it is pointed out that the poorer humans are, the more they tend to have a larger offspring, as kind of safety-net for survival. So, from this we can conclude that the survival-mode that we exist in, is related to how we (allow to) breed and how we allow to treat and eat our food, in this case the animal kingdom.

So, for a real, total solution we have to see further into the survival mode that we all exist in and as within this world, and this includes the plants and the animals, as all this life has a survival-program played out that we are all busy or need to start correcting /transforming ourselves in and as, including the animal / nature kingdom.

Only we as human beings have the abbility to make a total change in this. If we place ourselves at the top of the food-chain then we are responsible for how this chain is existing and continuing. From this perspective yes, it is imaginable how many people see going vegan as a solution as this will bring a change in the food-chain. However, the source of our irresponsible behaviour is not reveiled, understood/forgiven and corrected and so, we as human beings will not change unless we change ourselves in who we are directing ourselves with regards to our programmed mind-consciousness system within, from survival-mode in/as energy in self-interest towards physical equality and oneness in consideration of all physical life and unless we change the money-system that we allowed and/or created outside ourselves in self-interest in/as this survival-mode.

Another point to take into consideration is the state of our physical bodies that are still programmed to ‘survive’ in/as the flesh. If we take the blood-type-diet as a quideline, this means that the largest group on earth – bloodtype O – is doing physically well with eating meat and actually ‘needs’ this to stay in a healthy physical condition. So taking out the meat for this large group will have a consequense on the physical bodies and will unable (part of) these group to stand in equality and oneness at the moment with their own physical bodies. This does not mean that this will ‘always’ be the case but it is a point to take into consideration at the moment that can not be ignored. This can also explain why ‘going vegan’ will for several people make them ‘less physical’ and only going ‘more into the mind’ into an idea of for example  ‘feeling good by eating vegan’ while the own physical body is suffering without being noticed.

Then we have bloodtype A for example who is very well able to eat vegan or close to vegan. So it could be part of a solution as for example a group will start to eat less meat so that the ones who physically do not need it, are eating less and less meat (where the blood-type is not the only physical fact that should be taken into consideration but also for example physical labour, digestion-system, food we used to eat while growing up, physical conditions in general, phases the physical goes through, geographic location and more). Equality does not mean that we ‘all do the same’, it means that we all learn to stand one and equal to and as this physical existance, including our own physical body and giving everyone the opportunity to do so.

However, where we all stand equal is the point of the mind-consciousness system-programming that is directing us at the moment in and as a state of energetic survival and becoming emotional about eating meat is not helping any animal in the world as this makes us ineffective to actually do something constructive on a total world-scale and it will bring forward misleading signs to others which will activate conflict and emotional reactions without any co-operation on a scale that does matter on a long term. Because it is not applied from a starting-point of ‘what best for all’ but is only based on a starting-point of finding a solution that we think/assume that is best for the animals.

The animals will only really and long-lasting be supported if we as human beings will be able to change within and without from survival mode in/as the mind in energy towards oneness and equality in/as the physical.

I am not against veganism and my body has bloodtype A from where I quite naturally tend to eat very little meet, however I eat fish which is a group of animals that is under a lot of pressure at the moment. Not mentioning the omega-3 supllements made out of fish that are sold at a large scale, that is supporting many people at the moment, however on a total picture this is something to reconsider and investigate on solutions that are lasting and in consideration of all life.

Why do we not change how we treat the animals we eat? In this is already visible how we exist in survival-mode as human beings. Otherwise, we should already, have changed this approach from abusive breed towards a respectfull continuation of the animal kingdom that exists of mutual, physical support. As long as we are not doing this, it is clear that we do not yet understand how we a s human beings function and operate and how from here, the world- and money-system is functioning and operating and where in we are now keeping ourselves in this survival-mode.

The need and scream for ‘going vegan’ is pointing out the inequality that is applied with regards to the animal kingdom and life in general. One can stand by eating vegan based on different approaches, however it is not solving the problem as a whole.

So let’s focus on the roots of our abusive existence on earth and find solutions that are standing for once and for all, constant and consinuesly, although it might seem impossible to do so.

Let’s do it for the animals, for the plants, for the water. for the microben, for the earth, for the soil, for the stones, for the air, for ourselves as human beings, let’s do it for and as everything that exists in and as life. Let’s see further and from here, bring forward solutions.

Related article:

Zacque – Meat and Me

yellow_labradors-normalAnimals/Nature – Destonian Wiki

Steve Irwin – Evolution of the animal kingdom

Steve Irwin – The Expression of nature

Steve Irwin – Interview with a crocodile that ate a child:

(…) “Now, prepare yourself for the big shock I am about to present to all reading this interview. I am now looking beyond consciousness as everyone perceives the situation to be between the croc and the child with the croc merely being hungry finding the necessity to have to eat. There is a universal message behind what has occurred and here it is: I not only communicated with the croc but also communicated with the child who was killed – now frolicking within heaven. The child and the being as manifestation within the world as a croc are enjoying conversation within heaven – standing here as equals. They both together have a message to all human beings on earth, which is the following: Please stop to unnecessarily and deliberately harm, kill and slaughter animals – because if this is going to be allowed to continue more and more animals will be standing up and taking action. No matter to what extremes they are required to go to make the message clear. The croc and the child, as who they really are, communicated with each other before the event and agreed that they’d allow for this occurrence to take place, where the croc ate the child, to get the message clear to all human beings that all animals are standing up and taking action against all human beings who have come to believe they may do with animals as they please. No more, no more – the animals are stating ‘till here no further’ – not allowing human beings to control their experience of themselves here on planet earth. The animal kingdom have stood back for quite some time now and has now stood up not allowing such atrocities within the animal kingdom as unnecessary and deliberate harm. So, both agreed to give their lives to make this message clear to humanity – stop the deliberate and unnecessary harm to the animal kingdom – for if you do not, you must realize that the extent to which both animals and nature will stand to make their statement clear, will be extensive. Both are just fine and dandy in the dimensions and they state that there will be many more such likely incidents until humanity sees and hears the truth of the animal kingdom’s message.

This is Steve, the child and the croc saying goodbye for now and to see what each one on earth is able to do to make a difference within the deliberate and unnecessary harm of the animal kingdom.”

—————————————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 601 – Zelfbeweging tot stoppen

we draaien lekker door

Gisteren plaatste Sunette woorden die mij een beter zicht gaven op wat het betekent om te stoppen met deelname in gedachten, gevoelens en emoties in de vorm van ‘reacties’ op iets of iemand in/als de geest en hoe dit beter toe te passen. Het ‘stoppen’ van deelname of participatie is iets waar ik eigenlijk geen grip op kreeg, wat betekent dat ik nog dimensies / aspecten mis om te onderzoeken in mijzelf in/als de geest; aspecten waar ik nog aan vasthoud en die ik gebruik als reden of excuus om niet te stoppen. Echter, ik zie nu dat het steeds wat ongrijpbaar of ongedefinieerd was voor me. Wat houdt ‘stoppen’ eigenlijk in? Hoe doe je dit, stoppen?

De woorden ‘zelfbeweging tot stoppen’ (Self-movement to stop) geven meer richting, Aha het is een zelfbeweging, ik beweeg mezelf, zet mezelf aan tot het stoppen van participatie in reacties in gedachten, gevoelens en emoties. Dit is een beslissing die ik neem, ongeacht of ik ‘reden’ ervaar om eigenlijk door te gaan met deelname in een bepaalde reactie. Het is een beslissing tot een zelfbeweging om te stoppen die ik toepas met behulp van een focus op mijn in- en uitademing en van hieruit, onderzoek ik de reactie in/als de gedachten, gevoelens en emoties die geactiveerd worden en opkomen in mezelf. Onvoorwaardelijk stoppen, aangezien voorwaarden inhouden dat ‘bepaalde redenen’ wel ‘gelden’ als excuus om door te gaan in reactie. Wat niet absoluut is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bepaalde redenen te gebruiken als excuus om door te gaan in reactie in deelname in gedachten, gevoelens en emoties en hierin toe te staan in mezelf dat ik veel energie genereer en ‘doordraai’ in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘door te draaien’ en hierin mezelf te laten bewegen doordat ik ‘bewogen word’ in deelname in gedachten, gevoelens en emoties plaats van mezelf te bewegen in en als de daad tot het stoppen met behulp van de toepassing van en focus op mijn in- en uitademing.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ‘als ik gelijk heb’, ik ‘het recht heb om door te draaien’ in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik niet weet hoe ik iets duidelijk kan maken als ik niet laat zien dat ik ‘geraakt’ ben, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik onduidelijk over kom als ik spreek en handel in en als reactie vanuit deelname in geactiveerde gedachten, gevoelens en emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb iets te proberen duidelijk te maken ‘aan een ander’ door emotie te tonen in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik de emotie die ik ervaar binnenin en als mezelf, beter kan gebruiken om voor mezelf duidelijk te krijgen wat aan deze emotie vooraf is gegaan, welke gedachte geactiveerd is en waardoor, zodat ik hier effectief zelfvergeving en zelfcorrectie op toe kan passen, onvoorwaardelijk, voor en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet eerder toegestaan en aanvaard heb om onvoorwaardelijk voor en als mezelf te staan en in plaats hiervan altijd deel te nemen in gedachten, gevoelens en emoties in en als een uitgangspunt van ‘angst voor verlies’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten bewegen vanuit een ervaring van verongelijking en gedachten van ‘onrechtvaardigheid’ en hierin te denken dat ik gelijk heb als in de woorden ‘het is toch zo’, in plaats van mezelf te bewegen tot het stoppen van deelname in reactie in en als een ervaring van verongelijking, vervolgens de ervaring door me heen te laten in en als de adem en te onderzoeken welke gedachte geactiveerd wordt als herinnering aan een gebeurtenis die ik als onrechtvaardig zie en hierop zelfvergeving toe te passen, van waaruit ik mezelf corrigeer tot een praktische toepassing waarin ik de nieuwe situatie en deelnemers in het geheel in overweging neem, los van persoonlijke herinneringen en ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat iets rechtvaardig moet zijn, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ‘rechtvaardigheid’ als gelijkheid ver te zoeken is aangezien we in en als consequenties bestaan in een samenleving – van binnen en van buiten – die voortkomen uit een constante deelname in ongelijkheid door afscheiding van onszelf in eigenbelang in deelname in gedachten, gevoelens en emoties in en als een doordraaien in reactie op reactie op wat er gebeurt in de consequentie waarin we leven en dat ik beter de consequentie kan en zal stoppen in en als mezelf door mezelf te bewegen tot het stoppen van deelname in reactie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf ‘onrechtvaardig’ te benaderen door toe te staan deel te nemen in reactie en mezelf te laten bewegen door geactiveerde gedachten en van hieruit, gevoelens en emoties waarin ik ‘doordraai’ en zo de ongelijkheid – waarin en waardoor ik me zo verontwaardigd en verongelijkt ervaar in en als een ‘onrechtvaardige benadering’ in gedachten – in mezelf te vergroten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf ‘onrechtvaardig’ te benaderen en zo de afscheiding en dus ongelijkheid en dus, ervaring van verongelijking in en als mezelf in stand te houden en/of zelfs te bevorderen en zo consequenties voort te zetten en/of opnieuw te creëren.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van verongelijking vanuit gedachten van onrechtvaardigheid, dan beweeg ik mezelf tot stoppen, ik adem in en uit.

Ik realiseer me dat er een gedachte als herinnering in mezelf geactiveerd is die een energetische ervaring als emotie oproept en aanzwengelt in mezelf, waarin ik vaak alleen de emotie ervaar die ‘plotsklaps’ vanuit mijn lichaam omhoog komt in een quantummoment van reactie en dat er binnen deze energetische ervaring als emotie, een gedachte aanwezig is die ik mezelf kan vergeven in en als zelfbegrip van waar de emotie vandaan komt.

Ik realiseer me dat ik in en als gedachten in ‘ongelijkheid’ besta doordat ik hierin alleen mezelf in en als de geest in eigenbelang in overweging neem en/of heb genomen welke niet ‘rechtvaardig’ is in die zin dat ik niet overweeg wat het beste is voor al het leven, voor alles en iedereen in betrokkenheid van en als leven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te bewegen tot het stoppen met deelname in een ervaring van verongelijking.

Ik stel mezelf ten doel te ademen doorheen en in de energie die vrijkomt vanuit een energetische ervaring van verongelijking totdat deze afneemt en te zien of en welke gedachten van onrechtvaardigheid er in me opkomen en waar deze aan gerelateerd zijn in en als herinnering en waar deze door geactiveerd worden.

Ik stel mezelf ten doel zelfvergeving toe te passen op de energetische ervaring van verongelijking, op de gerelateerde gedachten van onrechtvaardigheid en eventueel zichtbare herinneringen en op het activatiepunt van het geheel.

Als en wanneer ik mezelf zie ‘proberen om een ander iets duidelijk te maken’ met een emotie / terwijl ik deelneem in een emotie, dan beweeg ik mezelf tot stoppen, ik adem in en uit.

Ik realiseer me dat ik onduidelijk ben zolang en als ik mezelf uitdruk terwijl ik deelneem in een emotie als energetisch geactiveerde ervaring en dat ik hierin alleen deze energie-resonantie overbreng welke over het algemeen een emotie als energie-resonantie activeert in de ander en zo raken we alleen maar verder ‘van huis’ (als verder van de fysieke werkelijkheid vandaan in en als een doordraaien in en als de geest).

Ik realiseer me dat de emotie als energetisch geactiveerde ervaring aan mezelf is om duidelijkheid over te verkrijgen en te zien welke gedachte dit geactiveerd heeft in mij en wat het triggerpunt is geweest van deze gedachte.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te bewegen tot het stoppen van ‘het proberen iets duidelijk te maken’ terwijl ik deelneem in een emotie en me te focussen op mijn in- en uitademing totdat en zodat de energie afneemt.

Ik stel mezelf ten doel te zien of en welke gedachte er opkomt binnen deze emotionele ervaring en hierop zelfvergeving toe te passen en tevens te zien waardoor de gedachte getriggerd is in mij en of ik eventueel een gerelateerde herinnering waarneem in en als mezelf en zo duidelijkheid als zelfbegrip te verwerven van waaruit ik mezelf corrigeer tot een wezen die leeft in overweging van wat het beste is voor al het leven, vrij van emotie in en als eigenbelang, stap voor stap, moment voor moment waarin ik de dagelijkse gebeurtenissen gebruik als richtlijn voor het onderzoeken van de aspecten en dimensies waarin ik me heb afgescheiden tot in ongelijkheid en van hieruit, tot in onrechtvaardige gedachten, waarin ik me realiseer dat het doorgaan in deelnemen in emotionele ervaringen, opnieuw onrechtvaardige gedachten activeert, zowel in mezelf als in een ander.

(Tot zover de zelfcorrigerende uitspraken voor vandaag)

equalated

Drop the Energy – Quantum Mind Self Awareness

Mind Aware – Quantum Mind Self Awareness

——————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 600 – Leidt geheimhouding tot een constructieve aanpak?

zwijgen

Na het openen van het punt van ervaringen en gedrag in relatie tot een patroon dat ik gecreëerd heb jaren geleden, in een periode van het ontzeggen van voldoende voeding voor mezelf – bemerk ik dat ook de zogenaamde ‘grote’ punten of onderwerpen, eveneens punten / onderwerpen zijn die geopend en vergeven kunnen worden. In verschillende interviews heb ik dit gehoord, dat een ogenschijnlijk ‘klein’ punt, groter kan zijn dan het lijkt en vice versa, dus dat een ogenschijnlijk enorm, onoverkomelijk onderwerp, niet groter is dan andere patronen. Het is een patroon dat ik in kleine stapjes onder ogen kan zien en van hieruit verantwoordelijkheid voor kan nemen in de toepassing van zelfvergeving als zelfbegrip, van waaruit ik mezelf stap voor stap ga corrigeren en veranderen.

Het haalt de energetische lading af van het onderwerp / verslavingspatroon dat ik heb ontwikkeld en als ik dit zo opschrijf vraag ik me af, is dat eigenlijk niet wat ik (en iedere ander) steeds doe in en als de geest; dat ik heel veel ophef maak over een manifestatie en het zo ‘angstaanjagend’ maak, in plaats van de manifestatie te onderzoeken binnenin mezelf, integer en zorgvuldig, met als doel om mezelf te begrijpen en bevrijden van deze beknellende angstervaring die ik gemanifesteerd heb voor en als mezelf.

geheimhouding

Als ik naar het onderwerp verslaving kijk, is het verbergen en de geheimhouding een enorm bevorderende factor om een destructief patroon te manifesteren. In de geheimhouding in de geest kan ik niet goed zien wat er werkelijk speelt binnenin mij, aangezien ik bezig ben met iets te verbergen. En juist in dit verbergen, creëer ik de meeste consequenties, in mijn geval binnenin mijn eigen lichaam en in veel gevallen ook juist in de wereld in relatie tot anderen om ons heen. Iemand vroeg mij vrij recent waarom het nodig is om al dit soort onderwerpen openbaar te maken en mijzelf feitelijk open te stellen in wat er binnenin mij speelt, in en als de geest. Dit is nodig omdat de geheimhouding niet bijdraagt aan het zelfbegrip en dus zelfvergeving. Dit betekent niet dat ik alle details op het internet plaats, aangezien dit geen constructief voorbeeld inhoudt van hoe ik effectief werk met het ontmantelen van de ‘geheimen’- oftewel, van de patronen in gedachten, gevoelens en emoties – in en als de geest.

We doen alsof het woord geheimen iets heel ‘groots’ is, echter feitelijk bestaan geheimen uit gedachten en van hieruit de activatie/creatie van gevoelens en emoties als ‘beweegredenen’ die niet geverifieerd zijn met de praktische, fysieke werkelijkheid. Het zijn in feite aannames die ik ben gaan geloven en van hieruit, ben gaan leven zonder dat ik werkelijk onderzocht heb of dit het beste is, hetgeen dat ik doe en denk.

Bijvoorbeeld, een sapvastenkuur beginnen op een leeftijd van 16 jaar, dat is niet het beste. Het is niet geschikt voor een lichaam van 16 jaar (dus in de groei) om het van voeding te onthouden en zeker niet vanuit een wens tot afslanken. De wens tot afslanken was in mijn geval, ook niet het beste; er was geen sprake van overgewicht, echter de wens was gestoeld op wat ik zag aan voorbeelden in de media en hier vandaan, had het met veel meer zaken te maken binnenin mezelf waarin ik mezelf geen richting heb leren geven en dit heb ik niet geleerd, omdat mijn ouders dit niet geleerd hebben en dit mij dus niet konden leren, en zo gaat dit terug in de tijd. Hierin mist het aan begeleiding en observatie met gezond verstand, waarin alle aspecten in overweging worden genomen en van waaruit dan een passende oplossing gevonden kan worden. Bijvoorbeeld, ik had destijds ook al vaker last van mijn buik die opgeblazen was. Hierin zou ook op jonge leeftijd veel meer begeleiding mogelijk zijn, zowel fysiek als emotioneel en als dit op deze manier ondersteund wordt, is er helemaal geen reden of aanleiding en dus geen wens tot ‘afslanken’. En zo kan dit per mens, individueel bekeken worden. Het kan namelijk zo zijn dat er bij een aantal jongeren wel degelijk overgewicht speelt waarin een meer gerichte begeleiding nodig is ten aanzien van het overgewicht en de gesteldheid van het fysiek, echter ook hier zijn er weer vele aspecten die in overweging moeten worden genomen.

Kortom onze gezondheidszorg en educatie schiet enorm tekort; ouders staan vaak met hun handen in het haar ten aanzien van hun kinderen en dan is het maar net welk overlevingspatroon naar voren komt die dit tot uiting brengt. En juist dit overlevingspatroon, is wat het kind oppikt en voortzet binnenin en als zichzelf, vaak iets afwijkend van het originele patroon zoals de ouders het tonen zodat het lijkt alsof het kind ‘anders’ is. Maar dat is niet zo. We zijn exacte kopieën van onze voorouders en zetten het DNA voort, exact zoals we geleerd hebben. Totdat we beslissen dit te stoppen binnenin en als onszelf en onszelf te vergeven en corrigeren voor wat we hebben toegestaan.

Parenting – Perfecting the Human Race (Interviews Engelstalig)

Het is nu tijd om dit te doen. Via het internet is er ontzettend veel informatie beschikbaar waar voorheen geen toegang tot was. Dus wat dat betreft, wordt de geheimhouding minder en minder. We kunnen onszelf ‘exposen’ en dit gebruiken op een opbouwende manier, ter ondersteuning en voorbeeld als wat het beste is voor al het leven. Hierin beslis ikzelf wat ik deel en wat ik eerst binnenin mezelf wil onderzoeken. Ik leer mezelf hierin richting te geven en zo behoud, of liever gezegd, ontwikkel ik stapje voor stapje, woord voor woord, blog voor blog een zelfdirectie, een zelfsturing in en als mijn zelfexpressie waarin ik beslis, in en als een uitgangspunt van wat het beste is voor al het leven.

En dit gaat langzaam, want ik heb jaaaaarenlang iets anders geleerd. Ik heb namelijk alleen geleerd om mezelf uit te drukken in reactie op mijn buitenwereld en hierin ligt de beslissing van wat ik deel en uitdruk, dus niet werkelijk in mezelf; die beslissing geef ik uit handen aan de buitenwereld, aan datgene of diegene waar ik op reageer buiten mezelf. En dit geeft de ervaring van onmacht binnenin mij, want natuurlijk ‘voel’ en ‘weet’ ik dat ik mezelf geen richting geef, dat ik me steeds maar laat activeren en uitdagen tot een uitdrukking waartoe ik niet werkelijk een beslissing genomen heb, het is een aangeleerd patroon, in reactie op iets of iemand buiten mij. En ‘natuurlijk’ ben ik hier boos om, want ik ben niet effectief. Ik geef mezelf niet effectief richting. Als ik dit onder ogen durf te zien en wil zien en wil leren zien hoe dit komt, dan heb ik de eerste stap gezet want als ik iets onder ogen wil zien en zo ga zien, stel ik mezelf in staat om er iets aan te doen. En als ik iets niet onder ogen wil zien, stem ik feitelijk toe tot geheimhouding van een bestaan in deze overlevingsmechanismen, in en als mezelf als een manier van leven die niet het beste is voor mezelf en/als al het leven. Hierin ligt de beslissing bij mij.

Met een kanttekening dat de ongelijkheid binnenin onszelf, zich zo gemanifesteerd heeft in de wereld tot een bestaan waarin we afhankelijk zijn geworden van hoe we het geldsysteem in en als deze wereld gecreëerd hebben en/of hebben toegestaan zich te ontwikkelen en een groot deel van de mensheid of eigenlijk iedereen, deels of geheel bezig is met overleving op fysiek niveau. Dus dit is een aspect dat onder ogen gezien moet worden zodat ook hier vergeving en verandering kan plaatsvinden met gelijke mogelijkheden tot een fatsoenlijk bestaan voor ieder-een.

De Weg Vooruit is Politiek (Politiek Blog Nederlandstalig)

Deze theorie en informatie, die is essentieel. Echter de uitdaging ligt in de praktische toepassing van de theorie, dagelijks, in de fysieke werkelijkheid, in de hele kleine dingen, in de interactie met de mensen met wie we omgaan, in het constant en consequent leven van en als het vergeven en corrigeren van onszelf waarin we geven zoals we zouden willen ontvangen in overweging van al het leven, inclusief onszelf.

Desteni I Process (Cursus Engelstalig en gratis Lite cursus ook Nederlandstalig)

openstellen

“Openbaringen” (Teksten Nederlandstalig)

————————————————————————————————————————-

Dag 599 – Het verzadigingspunt

Na het rustig en zorgvuldig uitschrijven van een blog over het verzadigingspunt druk ik op de verkeerde knop, of eigenlijk glijd ik met mijn hand ergens overheen en… is de gehele tekst verdwenen. Ik bemerk dat ik de woorden niet op dezelfde manier opgeschreven krijg, het is alsof het al uitgeschreven is tot een inzicht en nu blijft alleen dit inzicht over en zelfs die kan ik niet meer op dezelfde manier verwoorden.

Pile of Pancakes

Wat ik vanochtend opmerkte na het lezen van mijn blog van gisteren, is dat op dagen dat mijn darmen niet prettig ontlast zijn, ik niet bij het natuurlijke, fysieke verzadigingspunt kan komen omdat mijn darmen al vol zitten en het eten dat ik toevoeg druk uitoefent op de plekken waar de ontlasting nog in de darm zit, zonder dat het op dat moment naar buiten kan. Hierdoor blijf ik bezig met eten in gedachten aangezien ik fysiek niet voldoende voeding heb terwijl ik tegelijkertijd letterlijk ‘vol’ zit.

In de periode dat ik wilde afslanken, toen ik 16 was, heb ik een periode te weinig gegeten en stopte ik steeds voordat ik verzadigd was. Dit patroon heb ik mezelf aangeleerd, ik bepaalde in en als de geest hoeveel ik kon/mocht eten en als dit op was, dan was het op en wachten tot de volgende maaltijd. Hierin creëer ik een verlangen naar eten in en als de geest, gecombineerd met fysieke signalen van een tekort.

Hiervoor herinner ik me heel wat momenten (jonger dan 16) waarin ik het liefst wilde dooreten, ook als ik al ‘vol’ zat. een zak chips, lasagne die mijn moeder gemaakt had, of snoep. Hier ging ik het verzadigingspunt juist voorbij. Hierin is een polariteit aanwezig en polariteit geeft energie, van plus naar min en terug.

Zo heb ik een conflict binnenin mezelf gecreëerd waarin ik veel energie genereer en mezelf oplaad in de geest en zoals zichtbaar, een energetische voedingsbodem voor de rest van mijn leven tot nu toe, gelegd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vanuit een punt van controle in en als de geest, te bepalen hoeveel ik kan/mag eten in plaats van te eten totdat ik fysiek prettig verzadigd ben en vanuit hier verder te gaan met andere bezigheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf bezig te houden in en als de geest door mezelf voeding die mijn lichaam nodig heeft te ontzeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te willen stoppen met eten omdat ik het zo lekker vind en door te eten totdat ik oncomfortabel vol zit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het mezelf oncomfortabel te hebben gemaakt, ofwel met teveel voeding ofwel met te weinig voeding en zo bezig te blijven met een ervaring van teveel of te weinig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een tekort te creëren in mijn fysiek door mezelf voeding te onthouden en zo op een laag lichaamsgewicht te blijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf/mijn lichaam slachtoffer te maken van mijn eigen controlemechanisme van bepalen hoeveel ik kan/mag eten in en als de geest en hierin fysiek een ‘grens’ te manifesteren, in plaats van te eten tot ik een natuurlijke, fysieke verzadiging ervaar als in ‘ik heb genoeg, bedankt’ waarna ik verder kan met andere bezigheden zonder afleiding van gedachten over eten of van een lichaam die ondervoed is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te leiden in en als de geest met een teveel of met een tekort aan fysieke voeding zonder te weten dat ik hierin een patroon manifesteer in mezelf/mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vanuit een schoonheidsideaal te bepalen hoeveel ik kan/mag eten en hierin op een lichaamsdeel te focussen die niet binnen dit schoonheidsideaal valt en verder niet te letten op de rest van mijn lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te fixeren in en als de geest op een ideaal, geprojecteerd op mijn eigen lichaam en mijn lichaam hierin en hiervoor te verzwakken.

In deze periode ben ik terecht gekomen in een ervaring van zinloosheid, die ik ook nog steeds aanwezig ervaar in mezelf. Ik heb hierin begrepen dat er bepaalde ‘zinnen’ liggen opgeslagen als constructen in mijn buikgebied en één hiervan is ‘het heeft geen zin’ welke is doorgegeven via voorouderlijnen. Om uit de ervaring van zinloosheid te blijven, focus ik me op eten, of koffie drinken. Als ik dit nu bekijk, is het dan niet zo dat ik juist deze ervaring van zinloosheid fysiek gemanifesteerd heb in deze periode, of wellicht beter gezegd, geactiveerd (van een patroon dat latent aanwezig was in en als de geest, doorgegeven via ‘de genen’)? De ervaring van zinloosheid bestaat alleen in de geest – een dier zie ik bijvoorbeeld geen zinloosheid ervaren, die is hier fysiek aanwezig. Dus met het te weinig eten als tegenhanger ter controlemechanisme van het eerdere ‘teveel’ eten/veel willen eten, leidt ik mezelf af van een ‘niet weten wat te doen’ (als een tweede zin als construct in mijn buikgebied’) en kom ik juist meer terecht in de ervaring van zinloosheid, aangezien ik mezelf meer en meer in en als de geest beweeg en mijn lichaam verzwak en minder fysiek aanwezig ben in fysieke activiteiten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te leiden van een ervaring van zinloosheid met eten of koffiedrinken en mezelf te willen vullen met fysiek voedsel of juist met een ‘niet mogen’ eten.

Feitelijk zie ik hier een verslavingspatroon als ‘meer willen’ zoals de geest is opgebouwd – in en als de geest ervaren we nooit genoeg aangezien de geest uit energie bestaat en hiervan leeft en energie raakt op.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in en als de geest altijd meer te willen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor een ervaring van zinloosheid en mezelf hiervan af te leiden.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in en als een ervaring van zinloosheid, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik me in de geest bevind in een gedachte en gekoppelde ervaring. Ik realiseer me dat ik aanwezig kan zijn in en als de adem en gedachten en ervaringen kan zelfvergeven. Ik stel mezelf ten doel te focussen op mijn ademhaling en door te gaan met de bezigheden die ik aan het doen ben en/of iets eenvoudigs en praktisch op te pakken, hoe ‘zinloos’ het klusje ook lijkt.

Als en wanneer ik me bevind in een ervaring als gedachte van ‘niet weten’ dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat het niet gaat om iets ‘weten of niet weten’ maar dat het uiteindelijk gaat om iets ‘te doen’ in overweging van en als leven. Ik stel mezelf ten doel, te stoppen met deelname in een gedachte als ‘ik weet het niet’ en te focussen op wat ik kan doen en/of doe in het moment.

Als en wanneer ik ervaar te weinig gegeten te hebben, dan stop ik, ik adem. Ik onderzoek in mezelf of het fysiek mogelijk is om meer te eten tot in een fysieke ervaring van ‘ik heb genoeg, bedankt’. Ik stel mezelf ten doel, met aandacht te eten en te proeven en me te focussen op de textuur van de voeding, zodat en waarin ik meer fysiek aanwezig ben en minder in gedachten in en als de geest en zo beter ervaar hoeveel ik het beste kan eten en prettig verzadigd raak.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een gedachte aan een volgende maaltijd, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik wegga uit het moment, de toekomst in. Ik breng mezelf terug bij wat ik aan het doen ben, zie wat voor een ervaring en/of er in me opkomt en spreek een zelfvergeving uit op de energie die ik ervaar en/of gedachte die ik zie opkomen.

Als en wanneer ik mezelf in gedachten zie bepalen hoeveel ik kan/mag eten en/of gegeten heb, dan stop ik, ik adem. ik realiseer me dat ik op deze manier niet fysiek kan ervaren wanneer ik verzadigd ben als in ‘ik heb genoeg, bedankt’. Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het bepalen in en als de geest hoeveel ik kan/mag eten. Ik stel mezelf ten doel te oefenen met de hoeveelheid die ik wil eten op een moment.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een verlangen om door te blijven eten terwijl ik fysiek verzadigd ben, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik me in de geest bevind en dat ik iets wil voortzetten als ervaring, terwijl ik in mijn fysiek voldoende heb. Ik stel mezelf ten doel te stoppen met eten, te ademen, mezelf de energie/de ervaring te vergeven die ik door zou willen zetten en de spullen op te ruimen.

Ik realiseer me dat er heel wat specifieke begeleiding nodig is voor en als mezelf in deze punten en dat ik hier wat aspecten naar voren haal. Helaas krijg ik het punt niet meer zo helder en simpel verwoord als deze ochtend. Het punt van de fysieke verzadiging is in ieder geval zichtbaar als factor en als een oorzaak van het genereren van energie de hele dag door als ik mezelf hierin niet voorzie. Dit is direct te koppelen aan de hoeveelheid energie die er gegenereerd wordt in de wereld waarin een groot deel van de bevolking een tekort aan voedsel heeft en hier dus de gehele dag mee bezig is en een klein deel van de wereld heeft juist een behoorlijk ‘teveel’ waarin er energie gegenereerd wordt door bijvoorbeeld een overdaad aan suikers, maar ook door bijvoorbeeld overgewicht en een overeten om wat voor reden dan ook. En met name, in het conflict dat hierin ontstaat door deze polariteit als ongelijkheid in de wereld die feitelijk op geen enkel gezond verstand gebaseerd is in en als de fysieke gelijkheid en dus, is het gebaseerd op een polariteit, op plus en min als energiebeweging in en als de geest. Zou het kunnen zijn dat we dit blijven toestaan in de wereld omdat we zelf zo enorm verslaafd zijn aan deze energie binnenin onszelf? Want als we iets buiten onszelf niet meer willen toestaan, zullen we het ook binnenin onszelf moeten stoppen en als we iets binnenin onszelf stoppen, zullen we het niet langer toestaan buiten onszelf. Zo binnen zo buiten. Hierin wordt weer zichtbaar in hoe de wereld bestaat in polariteit, in ongelijkheid, hoe we als mens in elkaar steken van binnen in en als de geest.

Zo blijven we afwezig van ons volle potentieel om onszelf geboren laten worden in en als het fysiek in eenheid en gelijkheid; ofwel in een tekort en dus verzwakking en een streven naar fysieke overleving, ofwel in een overdaad waarin ook verzwakking plaatsvindt van het lichaam en overleving in en als de geest in energie als verzadiging. Waar we zowel van binnen als van buiten, druk mee zijn.

kleurgebruik_verzadiging

Desteni I Process

De Weg Vooruit is Politiek

—————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 598 – Bemoeienis met mijn eigen ontwerp?

oogLaat ik in mezelf het onderwerp verslaving eens wat nader inzien. Binnen het feit dat we allen verslaafd zijn aan de energie die we genereren in gedachten, gevoelens en emoties. Zoals ik weleens kort omschreven heb hier en daar, ben ik op mijn 16e via een begin met een sapvastenkuur, beland in een anorexia-patroon. Oftewel, een eetverslaving. Sapvasten onder de 18 jaar is overigens niet de bedoeling, echter dat wist ik niet in die tijd en ikzelf noch iemand om mij heen was alert genoeg om mij te stoppen hierin. Het heeft ongeveer 6 maanden geduurd voordat de huisarts me wees op het gegeven ‘anorexia’ wat mij bij mijn gezonde verstand bracht en zo ben ik gestopt met het afslanken. Echter, ik bemerk het patroon nog steeds in mezelf. In die zin, dat ik het liefst de hele dag wil eten. En juist als ik last heb van mijn darmen kan ik niet voldoende eten, waarop het lijkt alsof ik een soort van grens heb ingebouwd in mijn lichaam waardoor ik ‘stop’ met eten en zo constant aan de onderkant van een passend lichaamsgewicht blijf. Op dagen dat de stoelgang gemakkelijk is gekomen kan ik mezelf richting geven, bezigheden, maaltijden, wandelen, ik zit ‘lekker in mijn vel’. Als mijn stoelgang niet vlotjes verloopt, drukt de ontlasting de hele dag door op mijn darmen en op de plekken en patronen die daar opgeslagen liggen. Zo’n dag is een drama. Ik kan niet voldoende eten in 1x maar heb wel meer nodig en zo ben ik de hele dag druk met…eten en ik voel me fysiek uitgeput en uitgemergeld. Mijn bloedsuikerspiegel schommelt. Het is afschuwelijk binnenin mezelf. Vandaag werd me duidelijk dat het wel degelijk een verslavingspatroon bevat. Ik ben compleet bezeten in en als de geest en zo kom ik de dag door. Ik wil het liefst niemand zien op zo’n dag, durf niemand onder ogen te komen, dus eigenlijk mezelf niet. Iedere bezigheid is een berg waar ik tegenop zie en ik sleep me er doorheen. Het is ‘een wereld van verschil’ met een dag waarop ik geen last van mijn darm en ontlasting ervaar. Echter het patroon bevindt zich dan nog wel in mij op de achtergrond. Ik kijk wel uit naar het volgende kopje koffie, of naar een volgende maaltijd. Ik blijf er alleen niet in hangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me radeloos te voelen op een dag waarop mijn ontlasting niet naar buiten komt en drukt op alle emotionele punten binnenin mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het per direct op te geven als de ontlasting niet komt in de ochtend en hierin eigenlijk te merken dat ik het allang opgegeven heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen dat ik zo bezeten ben met een ontlastingspatroon en met eten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb toch weer op te kijken van de mate waarin ik ‘fucked up’ ben binnenin mezelf en dit moet dan zo zijn voor iedereen, gekoppeld aan een patroon binnenin zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen accepteren dat ik zo fucked up ben binnenin mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me dom te voelen dat ik zo’n patroon als bezetenheid heb toegestaan in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mezelf in deze hoedanigheid en zo feitelijk angst voor verslavingen te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb alleen maar te willen huilen, wat weer een nieuwe verslaving inhoudt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn emoties niet te willen laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring van radeloosheid niet te willen laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf volledig te zijn kwijt geraakt binnen deze ervaring waarin de ervaring de feitelijke verslaving is in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te herinneren te ademen en zo te verdwijnen in een zoektocht naar leven, in en als de geest terwijl ik in angst verkeer voor en door een ervaring van zinloosheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zin te zoeken in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben niet mee te kunnen doen en komen als ik me zo uitgemergeld ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik mee moet kunnen doen of komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren om te delen over dit onderwerp.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en ervaren dat ik het onderwerp niet ‘aan mag pakken’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het geestbewustzijnssysteem niet ‘aan mag pakken’ alsof het god is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en ervaren dat ik me niet mag bemoeien met het ontwerp terwijl het mijn eigen ontwerp is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus iets te ontwerpen, een programmering toe te staan in en als mezelf en vervolgens te denken dat ik me er niet mee mag bemoeien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet voorbij de ‘verslaving’ en/als ervaringen te zien in wat er werkelijk speelt.

Tot zover – wordt vervolgd.

shame key enlightenment change self-realization bernardpoolmanDesteni I Process

———————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 597 – De creatie van mijn eigen angst

rad

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat als een ander geen verantwoordelijkheid wil nemen voor de ‘pijn’ in en als gedachten, gevoelens en emoties, dit mij belemmert om dit wel te doen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit juist het punt betreft waar de ervaring van pijn vandaan komt, vanuit herinneringen als interpretaties van het leven met iemand die in mijn ogen geen verantwoordelijkheid neemt/wil nemen en ikzelf die mij hieraan aanpast en ook geen verantwoordelijkheid neemt en mijzelf hierin dus ‘pijn’ doe omdat ik me afscheid van en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf pijn te doen door me af te scheiden van en als mezelf in gedachten, gevoelens en emoties als reactie en vanuit interpretatie in en als de geest, op de fysieke werkelijkheid om me heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me aan te passen in en als de geest aan hetgeen ik waarneem als dat een ander buiten mij doet, als de ‘easy way out’ waarin ogenschijnlijk geen conflict ontstaat, waardoor en waarin ik het conflict binnenin mezelf manifesteer, in en als mijn eigen fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb conflict in en als mijn eigen fysiek te manifesteren door aanpassing in en als de geest in een ontwijken van eventueel conflict als confrontatie met en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me bezig te houden in de geest met futiliteiten die niet werkelijk het praktische leven beïnvloeden en zo conflict te creëren buiten mezelf als reflectie van het conflict binnenin mezelf, in plaats van het conflict binnenin mezelf onder ogen te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten manipuleren door mijn reactie op (mijn interpretatie van) het gedrag van een ander en hierin angst voor verlies te ervaren/creëren, en zo keer op keer dezelfde situatie te manifesteren waarin ik deze angst voor verlies ervaar, waardoor ik een situatie niet durf aan te gaan, uit angst voor deze ervaring van verlies die ik blijf creëren waardoor ik in een risicovolle situatie terecht kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus feitelijk door mijn eigen creatie van angst voor verlies, mijn eigen angst/risico te creëren en zo angst te ervaren voor mijn eigen creatie als risico die ik dan ook creëer door een soortgelijke situatie te manifesteren waarin ik deze angst her beleef en zo, blijf ik rondtollen in mijn eigen geest en blijf ik consequenties opruimen die ik creëer en waar een ander een rol in speelt waarop ik deze angst projecteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijzelf en een ander dus te dwingen in ‘rollen’ in en als de geest, in en als reactie.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een boosheid, voortkomend uit angst voor verlies voor mijn eigen creatie, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik me op deze manier verantwoordelijk maak voor de gecreëerde situatie en hierin de reactie van een ander, doordat ik een rol uitspeel in en als reactie en hierin, een ander in een rol duw/uitlok in en als reactie. Ik stel mezelf ten doel, mijn rol, mijn reactie in en als mezelf te stoppen en verantwoordelijkheid te nemen voor mijn rol (in en als gedachten, gevoelens en emoties) en zo, het hele toneelstuk te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik – als ik mijn deelname in reactie in geactiveerde gedachten, gevoelens en emoties stop in en als mezelf – hierin verantwoordelijkheid neem ‘voor een ander’ waartegen ik me verzet, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik op deze manier verantwoordelijkheid neem voor mijn aandeel, mijn rol in en als de geest en zo verandert het hele toneelstuk als interactie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verwachten en wachten – verzetten dus eigenlijk want niet meewerken is tegenwerken – totdat een ander verantwoordelijkheid neemt voor zijn/haar rol, terwijl ik ten eerste een aandeel heb in de creatie van het toneelstuk en dus de hele rol min of meer kan voorkomen doordat ik het toneelstuk voorkom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te weigeren het toneelstuk te voorkomen en zo te weigeren om verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in dit toneelstuk en dit wel te verwachten van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verwachten dat een ander iets doet wat ik zelf niet doe/wil doen en de ander te gaan pushen en ‘wijzen’ op de verantwoordelijkheid, in plaats van zelf en eerst verantwoordelijkheid te nemen voor en als mezelf en mijn ‘rol’ in en als de geest in een toneelstuk.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van angst voor verlies, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik ergens geen verantwoordelijkheid voor neem/heb genomen in en als mezelf waardoor en waarbinnen ik een situatie instap, in en als een uitgangspunt van angst voor verlies. Ik realiseer me dat ik dit doe omdat ik niet helder heb hoe ik mezelf hierin verbonden heb in en als de geest en dus heb ik de situatie nodig als consequentie in en als het fysiek, om mezelf te zien en mezelf te vergeven en corrigeren binnen de situatie en zo stapje voor stapje de consequentie te stoppen en op te staan in en als mijn uiterste potentieel, mijn beste kunnen binnen de situatie. Ik stel mezelf ten doel, mezelf onder ogen te zien binnen een fysieke situatie waarin ik me bevind en mezelf te vergeven en corrigeren binnen de situatie en van hieruit voort te bewegen en communiceren. Ik stel mezelf ten doel om de situatie waarin ik me bevind, te gebruiken om op te staan in en als mezelf en deelname in angst te stoppen. Ik stel mezelf ten doel om – in plaats van weg te lopen en/of in plaats van een situatie te stoppen – adem voor adem, stapje voor stapje met behulp van de toepassing van het spreken en schrijven van zelfvergeving en zelfcorrectie, mijn uitgangspunt te veranderen binnen de huidige situatie, wandelend van angst voor mezelf in en als de geest – in deelname in gedachten gevoelens en emoties – naar leven in en als het fysiek, in verantwoordelijkheid voor en als mezelf tot in eenheid en gelijkheid

bite-of-the-apple-desteni_thumb

Fear of Conflict – Quantum Systemization – Part 60

Self-Image and Fear of Others

Relationship Success Support: Loneliness & Fear of Being Alone

————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/