Dag 8 – Ik als de mind – manipulatie ten top

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb x tussen mijzelf en mijn eigen aanvallen te zetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor mijn eigen aanvallen als oordeel, en door met x in 1 huis te wonen een deel van de aanvallen op x te richten waardoor ik ze zelf minder hard/indirect ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb x mijn aanvallen te laten dempen door ze via hem te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen aanvallen via x te ervaren, wat niet alleen staan is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom x accepteert dat ik mijn aanvallen via hem leef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn zelf-verantwoordelijkheid weg te leggen door mijn aanvallen via x te leven en vervolgens net te doen alsof ik niet te begrijp waarom hij dit doet, tewijl ik donders goed weet waarom hij dit doet maar ik wil het niet zien want dan moet ik alleen staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb x te manipuleren door mijn aanvallen via hem te leven en vervolgens boos te worden dat hij via zijn liefde voor mij leeft zonder in te zien dat ik precies hetzelfde doe, ik leef  mijn aanvallen op mezelf via x – aanvallen die voortkomen uit het feit dat ik boos ben op mezelf dat ik met iemand leef waarvan ik geloof dat die via zijn liefde voor mij leeft – terwijl ik feitelijk boos ben op mezelf dat ik mijn aanvallen via x ervaar/leef, wat leven is via zijn liefde voor mij.

Fuck, we leven dus allebei via de liefde van x voor mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb via de liefde van x voor mij te leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom x blijft met zoveel aanvallen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom ik blijf met zoveel aanvallen.

Ik begrijp dus niet waarom ik bij mezelf blijf als ik mezelf zo aanval. Wat ik feitelijk ook niet doe, ik blijf niet bij mezelf, ik ga steeds weg, de mind in. En dus sta ik mezelf toe mezelf vogelvrij te verklaren voor de aanvallen van mezelf zowel als van de ander doordat ik zelf al vertrokken ben. Ik zeg geen ho, stop, want vanuit de mind gezien is er altijd een mogelijkheid. In theorie, die niet is waargemaakt in de praktijk. En als ik dan in de praktijk deze theorie ga leven, blijkt het nogal tegen te vallen of zelfs onmogelijk of eigenlijk onleefbaar. Maar omdat ik in de mind heb besloten dat het zo moet, blijf ik proberen en proberen en proberen. Ik mag niet opgeven, dan ben ik verloren. Als mind…..En omdat ik verdwenen ben in de mind moet ik via de liefde van x voor mij leven, waarmee ik hem en mezelf manipuleer. We zijn dus allebei verdwenen in de mind in zijn liefde voor mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in de steek te laten door weg te gaan de mind in, waardoor ik alleen nog via de liefde voor een ander of via de ander zijn liefde voor mij kan leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb en alleen nog via de liefde voor een ander of via de ander zijn liefde voor mij te kunnen leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te doen alsof ik als mezelf leef en x niet aangezien ik de theorie over leven als zelf ken, in plaats van in te zien dat ik ook via de ander leef zolang het een theorie is in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat x niet in zichzelf wil zien, in plaats van te zien dat ik zie in hem dat ik niet in mezelf wil zien, zo bang ben ik om alleen te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo bang te zijn om alleen te staan dat ik alle wikkels van de mind gebruik om toch maar samen met x te kunnen blijven leven, en hem en mezelf daarmee te manipuleren wat ons allebei de kans ontneemt om een en gelijk te gaan staan als onszelf en hierin aan elkaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en niet aanvaard heb mezelf te zien en te realiseren in wat ik gereflecteerd zie in x.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo bang te zijn om alleen te staan en de verkeerde beslissing te nemen dat ik x de beslissing laat nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vogelvrij te verklaren voor de aanvallen van mezelf zowel als van x/de ander doordat ik zelf al vertrokken ben de mind in, om vervolgens x/de ander ook als vogelvrij te gebruiken door mijn aanvallen te leven via x/de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen ho, stop te zeggen aangezien er in theorie vanuit de mind altijd een mogelijkheid is die ik kan proberen, realistisch of niet, waardoor ik mezelf als mind als manipulatie niet onder ogen hoef te zien zolang ik druk ben met het leven van de wikkels als manipulatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de mogelijkheden uit de mind als reeel te zien en de praktijk als werkelijkheid als iets wat gevormd moet worden naar de mogelijkheden van de mind, wat inhoudt dat ik de werkelijkheid manipuleer via de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de werkelijkheid als substantie te manipuleren via de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf en x als substantie te manipuleren via de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor het feit dat ik mezelf en x als substantie manipuleer via de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de mind te verwarren met zelf, en dus constant teleurgesteld te zijn als iets niet lukt waarvan ik geloof dat ik het zelf wil maar wat eigenlijk iets is wat ik als de mind wil, waarvan ik dus geloof dat ik dat ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat als ik opgeef de mogelijkheden als de mind te proberen dat ik dan verloren ben, in plaats van in te zien dat ik als de mind dan verloren ben en niet ik als zelf; ik als zelf kan pas gaan leven als ik als de mind verloren is of heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdrietig te zijn omdat ik als de mind verloren heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdrietig te zijn omdat dat wat ik als de mind allemaal geprobeerd heb niet gelukt is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en niet aanvaard heb onvoorwaardelijk van iemand te houden die niet in zichzelf ziet, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en niet aanvaard heb onvoorwaardelijk van mezelf te houden als ik niet in zelf zie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het mezelf kwalijk te nemen dat het me niet gelukt is om onvoorwaardelijk van x te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het erger te vinden dat het me niet gelukt is om onvoorwaardelijk van x te houden dan dat het me niet gelukt is om onvoorwaardelijk van mezelf te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo mijn best te doen om onvoorwaardelijk van x te houden, ook als ziet hij niet in zichzelf ziet, uit angst om alleen te staan zonder onvoorwaardelijke liefde van mezelf en dan ook zonder de al dan niet onvoorwaardelijke liefde van x.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf af te wijzen als ik niet in zelf zie, waardoor ik niet onvoorwaardelijk van mezelf kan houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik onvoorwaardelijk van mezelf moet houden, in plaats van in te zien dat ik geloof dat ik onvoorwaardelijk van mezelf moet houden omdat ik mezelf van mezelf heb afgescheiden; als ik de afscheiding stop door toepassing van zelf-vergeving en zelf-correctieis het niet nodig om al dan niet onvoorwaardelijk van mezelf te houden aangezien ik dan een en gelijk als Zelf als Leven ben, waarin geen ruimte is voor afwijzing aangezien de kloof tussen mezelf als mind en mezelf als Leven gedicht is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alles op te geven wat hier is voor het in zelf zien waarmee ik me afscheid van Hier zijn,  in plaats van in te zien dat ik Hier in zelf kan zien, in ieder moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het in zelf zien te gebruiken in/als zelf-interesse, los van de aanwezigheid Hier op aarde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een mindbeeld te creeren waarin alles zo gemakkelijk lijkt te gaan, om er vervolgens teleurgesteld achter te komen dat het in de praktijk niet gaat zoals ik heb gezien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat dat wat ik gezien heb echt is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vertrouwen op het zien, in plaats van in te zien dat dit het zien van het bewustzijn is, wat geen werkelijkheid is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat wat gezien wordt in/als bewustzijn, werkelijkheid is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb trots te zijn op dat ik kan zien als bewustzijn, in plaats van in te zien dat ik verblind ben door het zien als zijnde Het Witte Licht, en dus zie ik helemaal niets wat Hier is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en niet aanvaard heb te zien wat Hier is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en niet aanvaard heb mezelf te zien door verblind te zijn door het zien als bewustzijn, wat ik gereflecteerd zie in bv x, hij ziet me niet als zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos te zijn op x dat hij me niet ziet als zelf, in plaats van in te zien dat ik boos ben op mezelf omdat ik mezelf niet zie als zelf, en vervolgens een situatie creeer waarin dit gereflecteerd wordt en ik dus niet word gezien als zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dat wat Hier is als minderwaardig te zien aan dat wat ik zie als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geobsedeerd te zijn door het zien als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verward te zijn door het zien als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het zien als bewustzijn te verwarren met zelf als communicatie in gelijkheid, om vervolgens het zien niet serieus te nemen waardoor ik mezelf als communicatie in gelijkheid niet serieus neem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik kan leven zonder zelf als communicatie in gelijkheid, en dus een situatie te creeer waarin ik niet als zelf hoef te communiceren in gelijkheid en dus mezelf niet hoef te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een situatie te creeren waarin ik mezelf niet hoef te zien aangezien er geen mogelijkheid is tot communicatie in gelijkheid, om vervolgens boos te worden op x/de ander dat er geen mogelijkheid is tot communicatie in gelijkheid waardoor ik mezelf niet kan zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos te worden op x/de ander dat er geen communicatie in gelijkheid mogelijk is, in plaats van in te zien dat ik deze situatie zelf zo gecreeerd heb zodat ik mezelf niet hoef te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het niet nodig is te communiceren als zelf in gelijkheid in een relatie waar het seksueel contact en het zorgen voor het huis wel soepel verlopen, in plaats van in te zien dat als communiceren als zelf niet mogelijk is, er ook geen seksueel delen als zelf mogelijk is aangezien dat dezelfde expressie is, nl als Zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het soepel verlopen van het praktisch zorgen voor het huis voldoende is om een relatie op voort te zetten, in plaats van in te zien dat zonder communicatie als zelf in gelijkheid van beide kanten een relatie geen agreement kan worden aangezien een agreement is tussen twee mensen die in zichzelf zien, iets wat niet mogelijk is zonder communicatie in gelijkheid met/als zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het inzien als realiseren te verwarren met zien als bewustzijn, en daardoor niet meer weet wat wat is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik ooit als zelf heb gezien, in plaats van in te zien dat ik alleen nog als mind heb gezien aangezien ik altijd geleefd heb als mind-systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb teleurgesteld te zijn dat ik altijd als mind-systeem heb geleefd en nooit als zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet echt te zien dat ik nog nooit als zelf geleefd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander te verwijten dat die niet als zelf leeft, in plaats van in te zien dat ik en wij allemaal nog niet als zelf leven, en dat wat ik zelf noem is het zien als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van de ander door te geloven dat ik als zelf kan zien wat eigenlijk zien is als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat iets zien voldoende is, in plaats van in te zien dat iets zien nog maar het begin is, vervolgens is het nodig dit te vergeven en te leven in het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te leven met x als plaatje in de mind, in plaats van Hier met x in het fysiek te leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en niet aanvaard heb Hier in het fysiek te leven met x, waardoor ik mezelf en x gemanipuleerd heb tot/naar een plaatje in de mind als wat ik graag zou willen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo graag te willen dat het zou lukken met x dat ik x en mijzelf gemanipuleerd heb naar een plaatje in de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard mezelf en x te manipuleren tot/naar een plaatje in de mind als wat ik graag zou willen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren op het leven in het fysiek van dat wat ik zie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever als ziener te willen blijven leven dan als levend wezen Hier.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet zo leuk te vinden hoe ik ben als levend wezen Hier, en daarom blijf ik liever als ziener leven waar ik een mooier beeld van mezelf heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever als ziener te blijven leven aangezien ik daar in de mind alles onder controle heb en x/de ander kan manipuleren aangezien ik toch meer zie in/als de mind dan x/de ander en daarmee x/de ander altijd een stap voor ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weg te willen lopen van mezelf als levend wezen Hier, aangezien ik Hier nu leef als mind-systeem wat ik niet zo tof vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet zo tof te vinden als mind-systeem, en daarom een situatie gecreeerd heb met x/een ander om me heen die ik (als de mind) nog minder tof vind, dan valt het niet zo op dat ik mezelf niet zo tof vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en niet aanvaard heb samen te leven met x/een ander in gelijkheid uit angst dat x/de ander me verlaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en niet aanvaard heb samen te leven met x/een ander in gelijkheid uit angst dat ik mezelf verlaat omdat ik x/de ander leuker vind dan mezelf, en dus liever bij x/de ander ben dan bij mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verlaten om bij de ander te zijn, omdat ik de ander leuker vind dan mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een situatie te creeren door te gaan leven met iemand die ik (als de mind) minder leuk vind dan mezelf om te voorkomen dat ik mezelf verlaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet in gelijkheid te leven met mezelf als x/de ander en met x/de ander als mezelf en zo een heleboel verdriet te creeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een heleboel verdriet te creeren door te leven in ongelijkheid met mezelf als x/de ander als mezelf, om vervolgens dit verdriet als excuus te gebruiken om niet te leven in gelijkheid met mezelf als x/de ander als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te gebruiken als excuus om in ongelijkheid te  blijven leven met mezelf als x/de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb teleurgesteld te zijn dat x/de ander niet wil communiceren als zelf in gelijkheid, wat voortbrengt dat ik alleen sta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik verdrietig ben omdat ik alleen sta, in plaats van in te zien dat dit alles is wat er is, ik die alleen staat, en pas als ik alleen sta als Zelf kan ik Leven als wat het beste is voor Alle Leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik verdrietig ben omdat ik alleen sta, in plaats van in te zien dat ik verdrietig ben omdat ik me heb afgescheiden van mezelf als Leven, oftewel dat ik me heb afgescheiden van Al(l)Een staan als Zelf als leven en dit verdriet vervolgens projecteer op het geloof dat ik alleen sta waardoor ik nooit alleen wil staan en mezelf als afscheiding in stand houd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen dat de x/ander liever weggaat dan in zichzelf ziet, in plaats van in te zien dat dat precies is wat ik altijd doe/gedaan heb, weggaan zodat ik niet in zelf hoef te zien zodat ik niet alleen hoef te staan.

Waardoor ik steeds fysiek alleen kom te staan door de afscheiding te leven, wat me dwingt om alleen te staan.

Ik stop met te creeren en leven wat ik zie als mind; ik leef wat Hier is en toets in realiteit door de tijd heen of iets praktisch mogelijk is zonder allerlei verwachtingen te creeren en als ik ze creeer vergeef ik ze mezelf direct.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het mezelf en x/de ander zo ingewikkeld te maken door te leven wat ik zie en hiermee de wikkels van de mind te leven die verscholen liggen achter de illusie van het zien, waardoor ik keer op keer verrast word en de ander verras.

Ik stop met verdrietig zijn om alles wat niet gelukt is als de mind en vergeef mezelf datgene waardoor ik een emotie van verdriet ervaar; ik realiseer me dat het niet nodig is om verdriet te ervaren aangezien ik mezelf daarmee vasthoud in de mind en opnieuw verdriet creeer.

Als ik mezelf zie participeren in een emotie van verdriet dan stop ik, ik adem. Ik houd mezelf vast in het fysiek, ik omhels mezelf fysiek en hiermee haal ik mezelf Hier, zodat ik mezelf niet hoef te omhelzen in het verdriet als de mind.

Ik sta mezelf niet toe mezelf te omhelzen als verdriet in de mind.

Als ik mezelf x/de ander zie aanvallen dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik x/de ander gebruik om de aanvallen op mezelf via x/de ander te leven zodat ik mijn eigen aanvallen niet direct hoef te ervaren. Ik realiseer me dat dit totaal onacceptabel is. Ik stop dus direct en ga, zodra mogelijk, schrijven om te zien waarom ik mezelf via x/de ander aanval en pas hier zelfvergevingen op toe.

Ik sta mezelf niet toe mezelf via de ander aan te vallen.

Als ik mezelf zie verdwijnen in de mind door te geloven dat dat wat ik zie echt is, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat alles wat ik zie in/als mind niet echt is, hoe echt het ook lijkt. Dit zien is een verslaving geworden van/aan de mind om mezelf als mind in stand te houden.

Ik sta mezelf niet toe mezelf en x/de ander te manipuleren door mijn aanvallen via de ander te leven.

Ik sta mezelf niet toe mezelf en x/de ander te manipuleren door via de liefde van x/de ander voor mij te leven, net zo min als ik mezelf toesta via mijn liefde voor een ander te leven.

Ik verbind mezelf met mezelf door mezelf niet toe te staan te geloven dat wat ik in de mind zie, ervaar, denk en voel echt is; in plaats daarvan toets ik mezelf als x/de ander in de werkelijkheid door als de toepassingen van zelf-eerlijkheid, zelf-vergeving en zelf-correctie te wandelen door de tijd heen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s