Dag 16 – Ik sla een stap over – zo geleerd zo gedaan

Ik sla steeds een stap over. Er gebeurt iets wat mij (als systeem) raakt, en ik zie meteen wat mijn eigen rol is, waardoor ik het zelf gecreeerd heb. Doordat ik dat meteen zie ‘vergeet’ ik het gedeelte waarin ik een emotie van gekwetstheid, verdriet, boosheid ervaar. Nu is dit geen fase om in te blijven zitten aangezien het emoties zijn. Maar als ik er  niets mee doe dan duikt het onder en zet het zich vast in het fysiek, zoals ook gebeurd is. Ik heb dit hele emotionele gedeelte weggestopt en vastgezet in mijn dikke darm doordat ik nooit geleerd heb deze emoties uit te spreken.

Deze emoties uitspreken ben ik later gaan doen, en ik ben heel lang druk geweest met het ervaren van gevoel en emotie, met alle gevolgen van dien. Goed dat is gestopt. Alleen zie ik in de zelfvergevingen dat ik weer precies hetzelfde doe, ik sla het gedeelte waarin ik me gekwetst, boos, verdrietig, verongelijkt voel min of meer over. En zo houd ik mijn ervaring van verongelijking in stand. Ik volg hetzelfde patroon als dat ik ‘geleerd’ heb/als voorbeeld gehad heb als kind. Nu met de rechtvaardiging dat deze ervaringen niet echt zijn, de mind in stand houden en niet het leven ondersteunt. En hoef ik er vervolgens wederom niet in te zien. Slim….van de mind….want zo houd ikzelf mijzelf als de mind in stand; wat ik niet inzie kan ik niet vergeven en dus blijft het bestaan en invloed op mij uitoefenen.

Dit is iets waar ik in het schrijven en door de dag meer aandacht aan ga besteden; tijd nemen voor mezelf om mezelf mijn emoties van gekwetstheid en verongelijking te vergeven zonder de hele tijd verantwoordelijkheid voor de ander op me te nemen. Want dat is wat ik gedaan heb en doe, verantwoordelijkheid voor de ander op me nemen doordat ik alles inzie, mezelf ondertussende in stand houdende als mind-systeem als vat van emoties, wat mijn gevoel van verongelijking versterkt dan wel in stand houdt en waardoor ik de ander verantwoordelijk ga houden (beschuldigen) voor (van) het feit dat ik me verantwoordelijk voel voor die ander en ‘niet aan mezelf toekom’. En zolang ik mezelf verantwoordelijk houd voor de ander, gaat de ander dit zelf niet doen. En dit is waardoor ik iedere keer in verbazing val, dat de ander het zelf niet doet, verantwoordelijkheid nemen voor/in/als zelf. Maar ondertussen doe ik het ook niet doordat ik geloof verantwoordelijk te zijn voor de ander en die ander dit probeer duidelijk te maken. Zo neemt niemand verantwoordelijkheid voor zelf, wat een totaal onbetrouwbare werkelijkheid schept.

En waarom neem ik verantwoordelijkheid voor de ander en niet voor mezelf? Omdat ik bang ben om alleen te staan; omdat ik met een ‘bepaalde persoon’ wil zijn aangezien het niet met iedereen veilig is (zolang ik mijn zelf-verantwoordelijkheid uit handen geef). En het streven naar samen zijn met degene met wie ik ‘wil zijn’ mislukt, en dus blijf ik over met degene met wie ik niet samen wil zijn, als enige optie om op te staan in/als mezelf in zelf-verantwoordelijkheid; samen zijn met/als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te willen houden aan mijn emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn emoties te willen bewaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik kan leven via mijn emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat de pijn die ik ervaar als iemand tegen me liegt echt is, in plaats van in te zien dat het pijn doet dat ik me heb afgescheiden van mezelf door tegen mezelf te liegen door te geloven dat de emoties die ik ervaar echt zijn, en deze pijn houd ik in stand door te geloven dat de pijn die ik ervaar als iemand tegen me liegt echt is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb teleurgesteld te zijn als de ander niet doet wat hij zegt, zodat ik niet samen plannen kan maken met de ander om via te leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb via plannen te willen leven, wat niet leven is in en als mezelf in ieder moment, los van het plan dat al of niet door gaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn boosheid op de ander uit te spreken en daarna pas zelf te vergeven, in plaats van direct te stoppen en in mezelf te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om de ander los te laten, en daardoor word ik boos als de ander niet doet wat hij zegt, waardoor ik niet met de ander kan leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik alleen met de ander kan leven als hij doet wat hij zegt, waarbij ik me afhankelijk maak van wat de ander zegt en al dan niet doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat je in een relatie elkaar moet kunnen vertrouwen, in plaats van in te zien dat ik alleen mezelf kan vertrouwen door een en gelijk als zelf te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nog steeds verbazing te ervaren als iemand openlijk liegt en dit niet stopt in zichzelf, in plaats van in te zien dat door het geloven in mijn eigen verwachting en daarop volgend verbazing, ik mezelf als mind niet stop want niet Hier ben maar levend in verwachting en verbazing.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat dat wat de ander doet of zegt of niet zegt en doet iets over mij zegt, en dus loop ik de hele tijd van alles te zeggen tegen de ander, en woon ik nog steeds in Zegveld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik nooit wegkom uit Zegveld, wat eigenlijk betekent dat ik geloof dat ik nooit loskom van het van alles zeggen en niet zeggen in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik nooit los kom van het alles zeggen en niet zeggen in/als de mind.

De verbijstering gaat al over in verbazing, en eigenlijk voel ik het overgaan in een lach, want het is werkelijk te gek voor woorden wat ik zie gebeuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zo van slag te laten maken door de leugens in/als de mind, in plaats van in te zien dat het een systeem is dat geplaatst is, dus niet echt iets om je druk over te maken want dat voedt het systeem, maar wel echt iets om te stoppen, anders gaan we in/als dit systeem ten onder.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te verlangen dat ik nu in gelijkheid met een man kan praten, in plaats van in te zien dat dit verlangen voortkomt uit mezelf willen voeden met iets buiten mezelf, en dus krijg ik een spiegel waarin het enige dat ik kan doen het stoppen is van mijn eigen reacties op de ander zodat ik in mezelf kan zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever de ander te willen zien (zodat ik via die ander kan leven) dan dat ik mezelf wil zien, aangezien ik niet zie of begrijp hoe het is om via/als mezelf te leven, en zolang ik mijn reacties op die ander niet stop zal ik dit ook niet zien.

Dit is toch ook verbazingwekkend, dat ik koste wat het kost, zooooveel geld, via de ander wil blijven leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom ik zo hardnekkig via die ander wil blijven leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het te gek voor woorden te vinden dat ik via de ander wil blijven leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zoveel verdriet te creeren om een illusie van liefde, en vervolgens deze illusie van liefde en van verdriet niet los te willen laten aangezien ik geloof dat ik dan verdriet ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om opnieuw het verdriet te ervaren wat ik gecreeerd heb rondom de teleurstellingen in de (illusie van) liefde, als ik mijn geloof en hoop in de liefde stop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik plannen kan maken via de mind en dat die geleefd kunnen worden, om vervolgens in verbazing te vallen als dat niet zo is.

Als ik mezelf zie participeren in een emotie van gekwetstheid of verongelijking, dan stop ik, ik adem. Ik zie in mezelf wat het is dat me kwetst, en pas zelfvergeving toe op deze emotie. Ik sta mezelf niet toe te participeren in een emotie van gekwetstheid of verongelijking, in plaats daarvan adem ik in en zie hoe de emotie omhoog komt of verdwijnt.

Als ik mezelf zie participeren in vertrouwen in (de woorden van) de ander, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat op het moment niemand te vertrouwen is, inclusief mijzelf, aangezien de mind niet te vertrouwen is en we leven in/als de mind. Ik stop het leven in/als de mind  door het stoppen van participeren in gedachtes, gevoelens en emoties en het toepassen van zelfvergevingen hierop, zodat ik een en gelijk als zelf kan worden en Al(l)Een mezelf kan vertrouwen.

Als ik mezelf plannen zie maken voor de toekomst, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik plannen maak voor de toekomst omdat ik me Hier alleen voel. Ik realiseer me dat ik alleen ben, en ik bepaal hoe ik mijzelf Hier ervaar. Alleen als eenzaam of Al(l)Een als alle Leven. In gedachten, gevoelens en emoties ben ik alleen als eenzaam, aangezien alleen ik die op deze manier ervaar. In de Adem ben ik Al(l)Een als Zelf als Leven, en hierin zal ik gaan zien dat dat niet eenzaam is maar een en gelijk als Alle Leven.

Ik stop met maken van plannen voor de toekomst en te verwachten dat die doorgaan, aangezien dit alleen nog uitloopt op een teleurstelling. Ik stop met te verwachten dat de ander met mij samen wil werken zolang ik plannen maak voor de toekomst; de ander is hier om mij te laten zien waarin ik me van mezelf heb afgescheiden. Pas als ik deze afscheiding stop zal ik kunnen samenwerken met de ander een en gelijk als Zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdrietig te zijn dat ik niet samen met de ander plannen kan maken voor de toekomst en deze kan leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te willen leven via plannen voor de toekomst, al dan niet samen met de ander, om vervolgens boos te worden als de ander hier niet in deelneemt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos te worden op de ander als de ander niet deelneemt in het leven van mijn plannen voor de toekomst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet zo goed te weten waar ik met mezelf heen moet als ik niet kan leven via plannen voor de toekomst, in plaats van in te zien dat ik Hier kan zijn en kan oppakken wat gedaan moet worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het niet zo leuk te vinden om Hier te zijn en op te pakken wat gedaan moet worden.

Als ik mezelf zie participeren in de mind omdat ik het niet zo leuk vind om Hier te zijn en op te pakken wat gedaan moet worden, dan stop ik en adem. Ik adem door de weerstand heen en zie wat hier fysiek aanwezig is, wat ik vast kan pakken. vervolgens ga ik doen wat gedaan moet worden, indien nodig onderwijl zelfvergevingen toepassend.

Ik stop met het participeren in jammeren om alles wat ik niet zo leuk vind.

De ooievaar liet me vandaag zien hoe mijn voeten neer te zetten; als ik dit toepas vertraag ik direct, ik ben hier aanwezig met mijn voeten op de aarde, stap voor stap. Het lijkt of ik langzaam loop aangezien de mind zich sneller dan snel voort wil bewegen. Op deze manier wandelend pak ik op wat gedaan moet worden en ervaar ik meer plezier doordat ik fysiek aanwezig ben.

Ik verbind me met mezelf als de Adem in het aanvaarden van mezelf Hier Alleen; ademend door de weerstand, wandelend gelijk als de ooievaar en toepassend wat gedaan moet worden.

http://www.equalmoney.org

http://www.desteniiprocess.com

http://www.desteni.net

http://www.eqafe.com

One thought on “Dag 16 – Ik sla een stap over – zo geleerd zo gedaan

  1. Sylvia zegt:

    Mooi, heb dit zelf ook moeten doorlopen. Het te grote stappen nemen omdat je denkt dat je het wel weet, maar dan vergeet jezelf te vergeven voor de oorzaak dat je tot het inzicht bracht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s