Dag 18 – Hij is weg (mijn reden van bestaan)

Weg weg weg. Ik ben bang dat hij weg gaat, dat hij niet meer terug komt. Dat hij niet weg gaat, mijn reden van bestaan is weg. de weg die we lopen, weg lopen, terugkomen. Weg sturen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander (= de mind) tot reden van mijn bestaan te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander weg te sturen en weer terug te laten komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander weg te sturen als het me niet zint hoe hij zich gedraagt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen dat ik de ander weg stuur.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdrietig te zijn dat de ander weg is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen mind niet te kunnen stoppen en daarvoor moet de ander weg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet zonder de ander kan leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alleen te zijn zonder de ander, en met de ander dus blijkbaar niet, waardoor de ander steeds weg moet omdat ik niet alleen kan zijn als de ander er is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat er iets leuks aan mijn mind is, en nu dat niet zo blijkt te zijn, ervaar ik verdriet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren omdat er niets leuks aan mijn mind is en ik de ander dus voor niets heb weg gestuurd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen mind te geloven dat het nodig is om de ander weg te sturen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te kunnen vergeven dat ik de ander weg stuur.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven en het gevoel te hebben dat ik alles kwijt raak wat me lief is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat wat me lief is echt is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat het te laat is, dat ik het verpest heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik de ander de afgrond in dus omdat ik niet een en gelijk als zelf kan staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb eerst een soort van vertrouwen te scheppen bij de ander om de ander vervolgens weg te sturen omdat ik het toch niet aan kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen over het feit dat ik het toch niet aan kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te overschatten door de situatie in te schatten vanuit de mind, en vanuit de mind een toekomst projectie te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander leuk te vinden maar toch moet hij weg want als hij zo doet kan ik niet met hem leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een voorwaardelijkheid te creeren voor het wel of niet hier mogen zijn van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de weg kwijt te raken in de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb steeds een positiviteit te creeren waarna een negativiteit volgt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander weg te sturen en vervolgens hoop dat de ander terug komt zodat ik me niet schuldig hoef te voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf onaanvaardbaar gedrag te vinden vertonen, en ondertussen ben ik steeds bezig in de mind met het zoeken van redenen en rechtvaardigingen voor mijn gedrag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als te beoordelen op mijn gedrag en ondertussen te doen alsof ik van de ander alles goed vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alles goed te vinden van de ander omdat ik bang ben dat hij weggaat, wat resulteert in een constant wegjagen van de ander omdat ik lieg tegen mezelf als de ander hier is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen stoppen met liegen als de ander hier is, in plaats van zelf hier te zijn een en gelijk als de adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet hier te kunnen zijn als de ander hier is aangezien deze plek al bezet is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat er maar 1 plek hier beschikbaar is doordat er constant oorlog is over de energieverdeling.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb oorlog te maken over de energieverdeling en vervolgens te geloven dat deze echt is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pijn in mijn hart te hebben dat ik de ander heb weggestuurd terwijl het regent en hij in de war is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te schrikken van het gedrag van de ander (= de mind).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te schrikken van het gedrag van mezelf als mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander zo graag hier te willen laten zijn maar dat het telkens mislukt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb telkens te laten mislukken wat ik wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat dat wat ik wil toch niet lukt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een verlangen te willen vervullen gecreeerd uit wat ik wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik moet doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet hier te willen zijn als dit niet is opgelost, in plaats van in te zien dat ik het alleen kan oplossen als ik hier ben, en op deze manier los ik dus niets op.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets op moet lossen, in plaats van in te zien dat ik hier kan zijn en zelf de oplossing ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien hoe ik de oplossing ben.

Als ik mezelf zie participeren in paniek voortkomend uit de vraag of ik het wel of niet goed heb gedaan, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik nog geloof in een goed en fout, en hieruit voortkomend nog zoek naar een goed of fout in/als de mind, en hiermee dus een deel van de mind wil behouden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een deel van de mind te willen behouden als zijnde ik heb het goed (God) gedaan.

Ik sta mezelf niet toe deel te nemen aan een gesprek in de mind over goed en fout; in plaats hiervan stop ik met participatie in dit gesprek, ik stop het gesprek in mijn hoofd. Ik adem in en voel mijn voeten op de grond. Dit gesprek leidt tot niets dan verwarring, en verwarring zal zich weerspiegelen om mij heen en mij beinvloeden zolang ik participeer in deze verwarring.

De hele mind is backchat; hierin zag/zie ik (tijdens een gesprek met Sylvie) dat positiviteit in/als de mind niet werkelijk bestaat. Hiermee kan ik de mind stoppen, zie ik de reden om de mind te stoppen. Ik creeer niets dan verwarring in/als de mind, in mijzelf en in de ander.

Ik verbind mijzelf met mezelf door de backchat als de mind te stoppen in zijn totaliteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik hier moet doen als ik de backchat in zijn totaliteit stop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb druk te zijn met mijn backchat waardoor ik geen tijd heb om hier aanwezig te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om hier aanwezig te zijn zonder mind/backchat; zonder de ander(=de mind) om me mee bezig te houden, dan wel met de mind van de ander, dan wel met het richten van mijn backchat op de ander, dan wel met het stoppen van mijn backchat die ik heb als reactie op de aanwezigheid van de ander.

De ander is weg betekent de ander is in de mind, weg van hier, en om bij de ander te zijn wil ik ook in de mind blijven toeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in de mind te willen blijven toeven om bij de ander te kunnen zijn.

Als ik mezelf zie participeren in schuldgevoel, verdriet, herinneringen, validaties, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat het allemaal bestaansredenen zijn in/als de mind, waarmee ik mezelf als mind in leven wil houden. Het volgen van welke weg dan ook in/als de mind als het volgen van een gedachte, gevoel, emotie of herinnering leidt tot verwarring en verstrikking in de mind. Ik stop; ik adem; ik schrijf.

Als ik mezelf zorgen zie maken over de ander of me voor probeer te stellen hoe het met de ander gaat, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik de ander met rust moet laten, dat de ander er niets aan heeft als ik me met hem bezig houd in/als de mind. Ik creeer hoogstens nieuwe verwarring. Alhoewel ik het niet begrijp hoe deze situatie kan verbeteren, zie ik dat participatie in/als de mind in deze situatie niets oplost. Dit is wat ik kan doen om meer helderheid te krijgen: stoppen met nadenken over de ander en de situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat en te proberen om de situatie te verbeteren, welke de situatie alleen maar ‘verslechtert’ door de verwarring die ik creeer in mezelf, in de ander, in de situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat we het niet redden samen. Als ik participeer in de angstgedachte dat we het niet redden samen dan stop ik, ik adem. Ik en de mind gaan het niet redden samen, dat staat vast. Ik stop de emoties die ik gecreeerd heb voortkomend uit het vestigen van hoop op iets buiten mij. Ik pas zelfvergeving toe op de emoties die opkomen en realiseer me dat die niet in 1 moment ‘weg’ zijn aangezien ik ze lange tijd heb gecreeerd; ik laat mezelf niet in de steek door ervan weg te lopen. Ik blijf bij mezelf in ieder moment, en als ik weg ben kom ik direct weer terug naar Hier.

Ik verbind mezelf met mezelf door direct weer terug te komen naar mezelf Hier als ik merk dat ik weg ben van mezelf als de ander in/als de mind.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s