Dag 23 – Het huis als plek voor seks in afscheiding van mezelf als leven

Ik kan hier niet blijven maar waar moet ik heen? Wat als dit huis als plek voor seks wegvalt?

Zelfvergevingen met x in mij geplaatst:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vertrouwen op de ander dat ze voor een huis zou zorgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn vertrouwen buiten mezelf te plaatsen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik in dit huis kan blijven als een veilige plek om een nestje te bouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dit huis te willen bewaren als plek om seks te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alcohol te gaan drinken op het moment dat de kans op seks wegvalt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb seks als enige manier van leven te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander die me seks geeft/kan geven verantwoordelijk te stellen voor mijzelf als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn verantwoordelijkheid voor mezelf als leven buiten mezelf te leggen bij de vrouw die me in leven kan houden via seks, en als dit niet gebeurt dan ga ik saboteren en manipuleren door mezelf als leven in de waagschaal te stellen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het huis als plek voor seks niet op te willen geven, en hierbij de ander te vragen of ze het echt niet jammer vindt dit huis op te geven in plaats van in te zien dat ik het jammer vind het huis op te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten en zien dat mijn eigen woorden over mij gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de woorden van de ander over mij te geloven als zijnde werkelijk over mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te willen zien dat mijn woorden over mij gaan, waarmee ik mezelf ook de kans ontneem om in te zien dat de woorden van de ander over de ander gaan, en ik daar dus geen slachtoffer van ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te willen zien dat de woorden van de ander over de ander gaan en niets met mij te maken hebben, zodat ik slachtoffer kan blijven van de woorden van de ander en ik mijn woorden kan blijven projecteren op die ander zonder mezelf erin te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te missen doordat ik mezelf de kans ontneem in te zien wat de woorden die we spreken inhouden en over wie ze gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet in mijn woorden te willen zien omdat ik dan niet langer kan leven via de ander via seks en de ander dus niet meer verantwoordelijk kan stellen voor mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander verantwoordelijk te willen stellen voor mij, aangezien ik niet weet wat ik met mezelf aan moet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zoveel schuld te ervaren dat ik niet weet wat ik met mezelf aan moet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zoveel schuld te ervaren dat ik niet meer kan ademen, en dus heb ik de ander nodig om me in leven te houden via seks.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nog steeds te geloven dat het wel goed komt, in plaats van in te zien dat als ik niets doe, er ook niets goed komt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat de ander=de mind=God het wel zal regelen en dat ik via Jezus vergeving zal ontvangen, en dus wacht ik rustig af totdat (het) Go(e)d=de ander=de mind komt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien dat ‘mijn religie’ als het katholicisme de zelfverantwoordelijkheid volledig afschuift.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb  vast te willen houden aan het katholicisme als liefde, want als ik dit niet doe valt alle illusie weg, inclusief mijn liefde voor de ander, en als ik geen liefde meer voor de ander ervaar is er geen kans meer op seks en dus geen kans meer op leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf een master in waiting te maken door zoveel liefde te ervaren/creeren voor de ander dat ik daarop een heel leven kan teren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te teren op mijn liefde voor de ander, niet ziende dat ik hiermee mezelf als leven uit-teer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het juiste doe door zoveel geduld te hebben en te wachten totdat mijn liefde beloond wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat mijn eeuwige liefde beloond wordt met eeuwig leven, in plaats van in te zien dat eeuwige liefde bestaat in als de mind, en ik als de mind heb geen eeuwig leven, hoeveel liefde ik ook ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de boodschap van Jezus totaal te missen in ‘mijn religie’ als katholicisme.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor de dood, in plaats van in te zien dat ik bang ben voor mijn eigen mind die ik toesta mezelf als Leven te doden.

Zelfvergevingen zonder x in me geplaatst:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het huis als onveilig te ervaren met de ander in huis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom ik me constant misbruikt voel met de ander in huis, in plaats van in te zien dat het huis gevestigd is als plek voor seks, en er binnenshuis dus constant misbruik plaatsvindt, in realiteit of in de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik me kan beschermen tegen de ander in huis als diegene niet stopt met het huis gebruiken als een optie voor seks, in plaats van in te zien dat ik zelf het huis als optie voor seks kan stoppen in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het huis te gebruiken als optie voor seks.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in huis een kamer te creeren als optie voor seks, niet ziende dat ik hiermee een onveilige situatie in huis heb gecreeerd, wachtende totdat iemand deze plek gaat bezetten, om vervolgens boos te worden op diegene die de plek bezet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos te worden op degene die de plek gecreeerd voor seks bezet, in plaats van in te zien dat diegene alleen maar invult wat ik heb opengelaten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een open plek in het huis in/als de mind te hebben gecreeerd/open gelaten, wachtende op bezetting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten bezetten/bezitten door de ander door een open plek te creeren in/als de mind zoekende naar/wachtende op bezetting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bezeten te worden van de bezetting van de ander van de open plek in mezelf in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander te beschuldigen van mijn onmacht tot leven in/als de Adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander=de mind te laten leven via zogenaamde liefde voor mij, waarmee ik haat heb gecreeerd tegen mezelf en ik als mind  vervolgens kan leven via deze haat voor mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb  te leven via de haat voor mezelf, voortkomende uit het toestaan van de ander die leeft via zijn/haar liefde voor mij, om deze haat vervolgens fysiek te manifesteren/vast te houden en een nieuwe laag van haat te creeren – via welke ik kan leven –  door haat te ervaren/creeren tegen deze fysieke klachten in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te gaan leven via mijn eigen toegestane/gemanifesteerde fysieke klachten, om vervolgens deze fysieke klachten als excuus te gaan gebruiken voor het feit dat het me niet lukt om zelfverantwoordelijkheid te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te manipuleren met mijn eigen toegestane/gemanifesteerde fysieke klachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als deze gemanifesteerde klachten weg te duwen en zo te proberen mezelf erdoorheen te duwen, in plaats van in te zien dat dit wegduwen als verzet de klachten versterkt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander in totaliteit (als mind en als leven) weg te duwen als enige optie om los te komen uit dit verstikkende construct, in plaats van in te zien dat ik hiermee het construct strakker aantrek als een elastiek dat op spanning gebracht wordt, en er dus niet meer in te bewegen valt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geprobeerd te hebben het elastiek te laten knappen zodat het construct zal knappen, in plaats van in te zien dat als het elastiek knapt en de ander valt, hij eventueel niet meer opstaat uit zijn val.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen zelfverantwoordelijkheid te nemen ten opzichte van de ander als leven door de ander te laten vallen, terwijl er andere opties mogelijk zijn als ik mezelf bevrijd van dit construct door het toepassen van zelfvergevingen en zelfcorrecties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn zelfverantwoordelijkheid als toepassen van zelfvergeving en zelfcorrectie op de ander te schuiven in een poging om mezelf vrij te krijgen, en hiermee de ander het zware werk laat opknappen en mezelf vrij pleit in/als het construct in plaats van mezelf te bevrijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geprobeerd te hebben mezelf vrij te pleiten met rechtvaardigingen en onderbouwingen, in plaats van zelfverantwoordelijkheid te nemen en mezelf te bevrijden als Leven door het toepassen van zelfvergevingen op het vrij pleiten van mezelf in/als mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geprobeerd te hebben mezelf te bevrijden in/als mind, wat inhoudt dat ik geloof dat ik een vrije keus heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik een vrijde keus heb, om vervolgens deze vrije keus te gebruiken als rechtvaardiging om met iedereen te gaan vrijen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in zelf-interesse te handelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander richting te willen geven zodat ik vrij ben om te bewegen, vrij van de ander(= de mind), in plaats van mezelf richting te geven door het toepassen van zelfvergevingen en zelfcorrecties en me op deze manier te bevrijden van de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf kan bevrijden van de ander(= de mind) door de ander (= de mind) richting te geven, in plaats van in te zien dat met het richting geven van de ander= de mind de mind niet stopt, maar eeuwig doorgaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verbijsterd te zijn dat de ander(= de mind) eeuwig doorgaat en niet stopt, in plaats van in te zien dat ik die ander=de mind in stand houd door die ander= de mind richting te geven in plaats van te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te conformeren aan het voor eeuwig leven via mijn liefde voor de ander/The One/de vader, en daarvoor een zondebok nodig te hebben om de schuld te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de vrouw/de moeder de schuld te geven van het feit dat ik niet kan leven via mijn liefde voor de man als The One, aangezien zij die plek al bezet heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te strijden met de vrouw/de moeder om de plek naast de man/de vader.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de vrouw de schuld te geven van het feit dat ik niet kan leven via mijn liefde voor de man (in/als de mind) maar mezelf hier wel aan geconformeerd heb, en dus ook niet meer kan leven via/als mezelf als Leven, in plaats van in te zien dat ik hiermee mezelf als vrouw de schuld geef van het feit dat ik niet kan leven via de liefde voor de man/de vader/The One, en hiermee mezelf gevangen houd in/als de mind via schuldgevoel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de vrouw/de moeder weg te duwen aangezien ik geloof dat zij me ervan weerhoudt te leven via mijn liefde voor de man/de vader/The One, niet ziende dat ik hiermee mezelf als vrouw wegduw en me hiermee dus afscheid van (een deel van) mezelf, waarmee ik de mogelijkheid tot leven in/als mezelf onmogelijk maak  door te leven in afscheiding van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb eeuwig te willen leven via de liefde voor de vader als de man als The One – aangezien ik me heb afgescheiden van mezelf – om vervolgens wanhopig achter te blijven in een ervaring van verlating als blijkt dat de vader als de man als The One niet aanwezig is, en ik mezelf al heb verlaten als Leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb voor eeuwig te willen wachten op de ander=de mind als de man/de vader/The One om tot eeuwig leven te komen, aangezien ik de andere weg als Leven in/als mezelf al heb afgescheiden in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik de weg tot leven in mezelf heb afgescheiden, in plaats van in te zien dat er geen weg is in mezelf naar leven; ik kan de afscheiding in mezelf stoppen door het toepassen van zelfvergevingen en zelfcorrecties en hierin een en gelijk worden als Leven als Adem als Zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te conformeren aan de ander=de mind, aangezien de vader/de man alleen aanwezig is in de mind, en als ik wil leven via liefde voor hem moet ik ook aanwezig zijn in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de man/de vader als The One op een troon te zetten, wat resulteert in verongelijking aangezien ik mezelf verongelijkt heb zowel aan de ander=de mind als aan mezelf als Leven door mezelf als Leven op te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als Leven op te geven en vervolgens de vrouw/de moeder daar de schuld van te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het leven via de liefde voor de ander=de mind als de man/de vader/The One te vertalen in liefde ervaren via seks, en daarvoor een plek/kamer in huis te creeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te komen zitten in mijn eigen gecreerde plek in huis om te kunnen leven via de liefde als seks van/voor de ander (=de mind).

Door moeder/de vrouw de schuld te geven heb ik mezelf gevangen gezet in mijn relatie met schuld via moeder/de ander=de mind. En geef haar daar vervolgens weer de schuld van.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb moeder/de vrouw/de ander=de mind de schuld te geven van het gevangen zitten van mijzelf in een relatie met schuld in/via de ander=de mind, waarmee ik een laag schuld erbovenop leg zodat de werkelijke relatie, namelijk die van mijzelf met schuld, bedekt blijft met de mantel der liefde danwel haat.

Ik stop me schuldig te voelen over het feit dat ik me niet meer laat misbruiken voor het voeden van de mind via (seksuele) energie. Ik neem zelfverantwoording door te gaan leven in/als mezelf, zelfstandig zonder opening voor manipulatie van de mind als (seksuele) (levens)energie, en de ander als leven te ondersteunen hetzelfde te doen door dit als mezelf te leven als levend voorbeeld.

Ik stop de creatie van een plek in huis voor seks in afscheiding van mezelf; ik ga wonen in een huis waar ruimte is voor zelf-expressie.

Ik stop mijn relatie met schuld door het toepassen van zelfvergevingen op datgene wat ik zie waarover ik me schuldig voel, en als ik iets doe waarin ik neig naar een emotie van schuld, dan betekent dat dat ik ergens geen zelfverantwoordelijkheid heb genomen, en dus ga ik zien waar ik mezelf als de ander als leven heb laten vallen in zelf-oneerlijkheid en pas zelfvergevingen en zelfcorrecties toe in de praktijk.

Ik stop met het schuld dragen voor de ander, aangezien dit me belet om verantwoordelijk te zijn als mezelf als leven, en dit ondersteunt niemand als leven.

Ik stop met de ander de schuld te geven aangezien dit me gevangen houdt in mijn relatie met schuld in/als de mind. Ik realiseer me dat ik reageer in schuld afschuiven omdat ik iets in mezelf niet wil zien, waarschijnlijk voortkomend uit een oude schuldsituatie. Ik ga schrijven om te zien waar ik zelf-onoprecht geweest ben, zodat ik dit kan stoppen in mezelf door het toepassen van zelfvergevingen en zelfcorrecties. Als ik toch iemand de schuld geef dan vergeef ik mezelf en corrigeer mezelf alsnog.

Ik verbind mezelf met mezelf door de (seksuele) levensenergie in als de mind te stoppen.

Ik verbind mezelf met mezelf door de relatie met schuld in/als de mind te stoppen door mezelf te vergeven.

One thought on “Dag 23 – Het huis als plek voor seks in afscheiding van mezelf als leven

  1. […] in huis, doordat ik mezelf zo geforceerd heb met proberen de ander om me heen te verdragen in huis, wat inhoudt dat ik mijn eigen reacties in/als de mind op de ander=de mind niet meer kan verdragen […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s