Dag 25 – Druk met eigen huis en tuin

Een verhuizing in zicht, wat maakt dat ik druk ben met eigen huis en tuin. Wat ik afwissel met het werken op de computer als proces in het ondersteunen van mezelf en anderen in het onszelf vrij maken van de systemen die we geworden zijn, zodat we een wereld kunnen ondersteunen in eenheid en gelijkheid voor/van alle leven.  Ik bemerk in mezelf dat ik neig naar het huis en tuinwerk als excuus te gebruiken om minder werk voor alle leven te verrichten. Zelf-interesse in eigen huis en tuin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen huis en tuin belangrijker te vinden, of liever gezegd als belangrijker te ervaren dan het leven in ongelijkheid op aarde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het lastig te vinden me op het computerwerk te richten als er onrust als een verhuizing in zicht is, in plaats van in te zien dat ik dat gebruik als afleiding; op dit moment hoef ik niets te doen voor de verhuizing, ik heb vandaag gedaan wat nodig is, en dus kan ik nu rustig werken aan het lezen en schrijven van blogs.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat dat wat ik niet direct ervaar als ongelijkheid, ook niet aanwezig of in ieder geval niet met mij van doen heeft, waardoor ik me niet kan voorstellen dat ik er iets aan kan veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat dat wat ik niet zie, niets met mij te maken heeft, in plaats van in te zien dat ik als mind mijn ogen sluit voor de ongelijkheid op aarde, zodat ik het niet zie en dit dus als excuus kan gebruiken om niet te hoeven veranderen ten behoeve van eenheid en gelijkheid op aarde en lekker mijn eigen kleine leventje kan voortzetten, waardoor ik in stand houd dat ik niets zie in dit kleine leventje van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik goed doe aangezien ik niemand kwaad doe in mijn omgeving, in plaats van in te zien dat iedere participatie in gedachte, gevoel en emotie als reactie binnenin mij op alles wat ik zie om me heen, ‘kwaad’ doet aan de hele wereld door de ongelijkheid als polariteit in stand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik geen recht heb op een leuk huisje om zelf in te wonen, in plaats van in te zien dat dit voortkomt uit schuldgevoel van mijn participatie in de polariteit in/als de mind, waarmee ik het onrecht als ongelijkheid in de wereld in stand houd, een wereld waar we allemaal recht hebben op een leuk huisje om zelf in te wonen, en in plaats van mijn participatie in/als de mind te stoppen ga ik me schuldig voelen en participeer daarmee alsnog in de mind door een relatie met de mind te behouden via schuldgevoel, als excuus om niet alleen te staan zonder deelname in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gedurende de voorbereiding van de verhuizing energie als onrust en nervositeit te creeren, en daarmee de polariteit als ongelijkheid in de wereld te bevorderen, in plaats van adem voor adem alles te regelen in het moment en te schrijven wat gedaan moet worden, zonder onnodige onrust als energie te creeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een verhuizing te koppelen aan stress en veel werk, waarmee ik automatisch energie creeer in/als de mind, in plaats van in te zien dat deze stress niet nodig is als ik alles adem voor adem oppak en uitvoer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten beinvloeden dan wel bevestigen in/als de mind door de statistieken te geloven dat een verhuizing een van de meest stressvolle situaties is in een mensenleven, in plaats van in te zien dat ik rustig alles adem voor adem kan oppakken wat gedaan moet worden, me realiserende dat het een luxe-probleem is om hierdoor stress te creeren als ik me realiseer hoeveel mensen op aarde geen dak boven hun hoofd hebben, laat staan de mogelijkheid om van huis te veranderen en na te denken over een schutting dan wel een kleur verf op de muur.

Ik sta mezelf niet toe stress te creeren voortkomend uit het veranderen van woonplek. Ik heb alles voorbereid en voldoende tijd om het rustig uit te voeren; als ik stress ga creeren bevorder ik de ongelijkheid in de wereld door de polariteit in/als de mind te versterken met de energie die ik creeer in mijn zogenaamde stress, en daarmee de mogelijkheid verklein voor alle mensen op aarde om in gelijkheid een praktische en comfortabele ruimte te bewonen.

Als ik stress ervaar, realiseer ik me dat dit voortkomt uit dezelfde onrust die een groot deel van de mensheid op aarde ervaart, namelijk het ontbreken van een praktische en comfortabele woonomgeving, voortkomend uit de ongelijke geldverdeling op aarde. Het wisselen van woonruimte raakt aan de angst om geen woonplek en geen/onvoldoende geld te hebben en aan de onzekerheid die we ervaren als de controle in/als de mind verdwijnt op hoe ons leven verloopt. Ik pas zelfvergevingen toe op de onrust en angst die omhoog komt; ik sta mezelf niet toe te participeren in angst en onrust die ontstaat tijdens het wisselen van huis.

Ik stop mezelf direct als ik mezelf zie participeren in het creeren van stress en onrust in mezelf en buiten mezelf als iets niet direct gaat zoals ik gepland heb. Ik adem, en in de adem zie ik hoe ik het op kan lossen. Ik sta mezelf niet toe de ongelijkheid als polariteit op aarde te bevorderen door stress in mezelf te creeren voorkomende uit zelfinteresse als iets niet helemaal loopt zoals ik wil.

Ik adem. Ik ben Hier. Ik pak op wat gedaan moet worden. Ik schrijf. Ik pas zelfvergevingen toe en corrigeer mezelf in de praktijk. Ik vraag ondersteuning waar nodig en werk samen met de ander als mezelf. Als ik ongeduldig word omdat de ander het niet doet zoals ik het zou doen, dan stop ik, ik adem. Ik zie of hoe de ander werkt tot datgene leidt wat moet gebeuren voor het huis, en als dat zo is, dan laat ik de ander het doen zoals diegene het doet. Als ik zie dat de ander niet begrepen heeft hoe ik praktisch iets graag zou willen, bespreek ik nogmaals met de ander wat ik bedoel en laat de ander dan zijn/haar werk doen. Ondertussen doe ik zelf wat gedaan moet worden.

Als een resultaat anders is dan ik voor ogen heb, dan stop ik, ik adem. Ik zie of het zo praktisch is, wellicht zelfs praktischer, en als dat zo is, dan laat ik het zoals het is. Als ik er echt ontevreden over blijf pas ik zelfvergevingen toe op mijn emotie van ontevredenheid en doen we de klus overnieuw.

Ik verbind mezelf met mezelf door alle fysieke klussen die gedaan moeten worden in plezier uit te voeren, en door in plezier samen te werken met de mensen die me ondersteunen. Ik realiseer me dat het een verandering is die me ondersteunt en waarin ik plezier ervaar. Er is geen reden tot stress, angst, onrust en ongeduld. Als ik deze wel ervaar zie ik in mezelf wat er gaande is en wat ik kan toepassen om dit te stoppen en de volgende keer te voorkomen.

Ik realiseer me dat ik op dit moment niet kan voorzien hoe de komende 6 weken gaan verlopen. Als ik zie dat ik in een patroon verval ga ik schrijven; de dagelijkse blogs zijn een ondersteuning in het proces, ook tijdens deze verhuizing.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s