Dag 28 – Gelijk hebben of Gelijk zijn?

Waarom is het zo moeilijk om het gelijk willen hebben te stoppen? Ik vertel iets praktisch 10x tegen x, de elfde x vraagt hij precies datgene wat ik verteld heb en pakt precies het verkeerde, waaruit blijkt dat hij niet gehoord heeft wat ik 10x gezegd heb. Hierop reageer ik extreem, en hierin geloof ik absoluut 100% dat ik gelijk heb, wat eigenlijk inhoudt dat ik mezelf het recht geef om boos te worden. En x zegt dat ik zoveel praat. Ja duh, ik zeg het liefst iets 1x, dus het herhalen van een praktische boodschap ‘kost me moeite’.

Ik begrijp dat ik als de mind dit doe om te overleven als mind, in het gelijk willen halen; wat ik niet begrijp is waarom ik mezelf niet kan stoppen hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb koste wat het kost mijn gelijk te willen behalen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander(=de mind) niet meer om me heen te kunnen verdragen in huis, doordat ik mezelf zo geforceerd heb met proberen de ander om me heen te verdragen in huis, wat inhoudt dat ik mijn eigen reacties in/als de mind op de ander=de mind niet meer kan verdragen met de ander in huis, doordat ik mezelf zo geforceerd heb met proberen mijn eigen reacties in/als de mind op de ander=de mind te kunnen verdragen in plaats van mezelf te vergeven, waardoor iedere vraag teveel is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen dat ik boos word op x, in plaats van in te zien dat ik boos word omdat ik deze situatie zolang heb voort laten bestaan terwijl ik vanaf het begin af aan zie dat ik enorm reageer op de aanwezigheid van de ander aangezien het een situatie is die ik niet wil; niet doordat de ander niet ok is, maar doordat ik mezelf hierin verloochen door dat wat ik direct zie in het begin niet serieus te nemen uit angst om alleen te zijn/alleen te staan, en vervolgens met smoesjes het toch te gaan proberen te forceren in iets wat ik wil zodat ik niet alleen hoef te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te forceren in een situatie die ik niet wil, met allerlei excuses in/als de mind, voorkomend uit onopgeloste patronen in mezelf, gecreeerd in het verleden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te leven in mijn eigen gecreeerde consequentie en vervolgens deze consequentie als reden ga gebruiken om in deze situatie voort te blijven leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf niet meer kan stoppen nu er een verandering in zicht is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze verandering als excuus te gebruiken om mezelf niet te hoeven stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf moet stoppen in het uitspreken van mezelf, in plaats van in te zien dat het uitspreken datgene is wat ik altijd onderdrukt heb uit angst om de ander te verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf zolang niet uit te spreken waardoor ik nu alleen nog maar mezelf kan uitspreken in boosheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het als zo onrechtvaardig te ervaren als ik merk dat x zo vaak niet gehoord heeft wat ik zeg, ondertussende mij verwijtende dat ik zoveel praat, dat ik niet weet hoe ik mezelf kan stoppen in het gelijk willen behalen hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb x’s programma niet te begrijpen in het niet horen wat de ander zegt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb als de ander=de mind in polariteit/oordeel te spreken tegen x, waardoor hij zich waarschijnlijk direct afsluit en niets meer hoort, niet ziende dat hij daarmee nu juist datgene waarvoor hij zich afsluit versterkt, waardoor hij boos kan zijn op mij dat ik zoveel praat en dus niet in zelf hoeft te zien, en ik boos ben op hem dat hij niet luistert en ik dus niet in zelf hoef te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever gelijk te hebben dan gelijk te zijn als datgene wat ik zie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het me niet lukt om mezelf te stoppen in het gelijk hebben, en daarmee mezelf vasthoud in/aan het gelijk hebben is in de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te houden in/aan het gelijk hebben in/als de mind, waardoor ik niet hoef te veranderen en tevens de mogelijkheid mis mezelf te omhelzen in/als de Adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat de emoties van verongelijking en verbijstering die ik ervaar als ik zie dat x me 10x niet gehoord heeft, echt is, waardoor ik in de val van de mind stap door gelijk te willen halen, hiermee mezelf als fysiek totaal verkrampende, waardoor ik nog meer ga reageren in/als de mind door de onrust als reactie die binnenin mij aanwezig is.

Ik probeer mezelf uit alle macht te stoppen, wat niet lukt. Er zit een oordeel in dit stoppen, waardoor het me niet lukt te stoppen. Een soort van ultimatum, ‘ik moet stoppen anders maak ik mezelf en de ander kapot’, waardoor ik de druk op stoppen vergroot. En dit ultimatum projecteer ik ook op x, waardoor ik bij hem ook de druk vergroot en een tegenreactie creeer waarin het niet horen wat ik zeg 10x erger wordt.

Ik focus me op het stoppen van het oordeel in mezelf op het niet kunnen stoppen/moeten stoppen in/als de mind, door het toepassen van zelfvergevingen hierop. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te kunnen stoppen in/als de mind als x me vraagt welk wasmiddel hij moet gebruiken, met het verkeerde pak in zijn hand, terwijl ik dat de week ervoor en eerder 10x gezegd heb en hij hier al weken een was draait. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring te hebben dat ik het niet meer trek, het getrek in/als mijn bewustzijn. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf zo gepushed te hebben in het allemaal maar moeten kunnen accepteren van het leven in 1 huis x, waardoor ik een tegenreactie heb gecreeerd, namelijk dat ik het niet kan accepteren. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het hele jaar aan het goedpraten ben geweest waarom het toch zo goed is om hier in 1 huis te leven met x, zonder te zien dat ik mezelf hierin verloochen als die ik ben in dit moment.

Het goedpraten wat ik zie als spiegel om me heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik absoluut 100% gelijk heb, in plaats van in te zien dat er iets aan vooraf gaat in ongelijkheid, waardoor ik nu mijn gelijk denk te moeten halen, om mijn ongelijkheid in mezelf  ‘goed te praten’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf totaal te forceren doordat ik alles begrijp wat ik zie gebeuren in/als de mind, en daarmee mezelf in/als de mind forceer tot het leven van wat ik begrijp, niet realiserende dat hier een proces van 7 jaar tussen zit waardoor ik het nog niet kan toepassen maar mezelf wel veroordeel dat ik het niet toe kan passen, waarmee ik een nieuwe laag van oordeel creeer waarmee ik mezelf weg houd van datgene leven wat hier is, zowel voor mezelf als x, mezelf ondertussende forcerende tot het toepassen van datgene van wat ik begrijp in/als de mind, in plaats van mezelf te vergeven van wat ik geworden ben en dus op dit moment laat zien en/of zie weerspiegeld in x.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb al een jaar bezig te zijn om mijn start van ongelijkheid te proberen goed te praten door constant gelijk te willen hebben in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn hele leven dus al bezig te zijn om mijn start van ongelijkheid te proberen goed te praten door constant gelijk te willen hebben in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn start van ongelijkheid in mijn leven te proberen goed te praten/maken door te forceren het met x goed te doen/te laten lukken, in plaats van in te zien dat ik precies hetzelfde patroon volg als in mijn hele leven wat nu zichtbaar wordt, wat me de mogelijkheid geeft dit patroon te stoppen door het toepassen van zelfvergevingen en zelfcorrecties, en dat het zien en stoppen van dit patroon het lukken is van wat ik wil, namelijk het ‘lukken’ als toepassen van mezelf als Leven, en niet het lukken van de relatie met x.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf weg te houden van datgene wat ik hier zie door mezelf te forceren datgene wat ik begrijp in/als de mind toe te passen.

Zolang ik mezelf veroordeel niet te kunnen leven wat ik begrijp in/als de mind, zal ik x/ieder ander veroordelen niet te kunnen leven als wat ik begrijp in/als de mind, waarmee ik een oordeel creeer die het onmogelijk maakt voor mezelf en de ander om te luisteren naar wat ik zeg, aangezien ik niet leef wat ik spreek dus niet een en gelijk ben als mijn woorden.

Ik verbind me met mezelf door te leven wat ik zie in dit moment in zelfvergeving van wat ik geworden ben, zonder een oordeel hierop toe te passen van wat ik begrijp in/als de mind door mezelf in de situatie te forceren tot iets wat ik geloof te moeten zijn; en hierin sta ik gelijk als x en/of ieder ander die op dit moment aanwezig is.

Advertisements

One thought on “Dag 28 – Gelijk hebben of Gelijk zijn?

  1. Sylvie Jacobs schreef:

    Ja toffe ZV – onze start als we uit de baarmoeder komen is niet als de Adem van Leven, maar met de negatieve-energie ervaring als angst. Sunette’s blog Heaven’s Journey to Life – Dag 37 The Evolution of Fear:

    Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien/realiseren/begrijpen — hoe, zelfs vanuit en als de vrouwelijke baarmoeder en het geboorteproces van mij uit de moeder’s baarmoeder
    in dit fysieke-bestaan; dat mijn eerste moment van ‘wakker-worden’ in dit fysieke bestaan niet is als adem, HIER, als het fysieke in en als gelijkheid en eenheid, maar als de Geest/Mind in en als QUANTUM-TIJD binnenin het Fysiek – binnenin en als de startpunt beweging van wrijving/conflict als negatieve-energie ervaring als Angst, altijd – constant, continue zoekende/kijkende naar bezit als Energie om mijn overleving as Energie veilig te stellen;

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s