Dag 32 – Verwachtingen van de man/het mannelijk ego

De man/het mannelijk ego is hier zichtbaar in de ander als man en tegelijkertijd in mezelf aanwezig als mannelijk ego.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verwachtingen van de man te hebben als iets dat iemand buiten mezelf moet oplossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat de man moet zien om een overeenkomst te hebben, in plaats van in te zien dat ik moet zien om in overeenkomst in/als/met mezelf te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de overeenkomst in/als/met mezelf via de man te willen leven dan wel behalen, en dus moet de man zien in zichzelf, anders is het voor mij niet mogelijk om in overeenkomst in/als/met mezelf te leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verbaasd te zijn dat geen enkele man om mij heen echt in zelf wil zien, waardoor ik druk ben met deze verbazing en me af te vragen waarom, wat dat over mij zegt, in plaats van zelf in zelf te zien wat mijn reactie hierop is, en deze reactie in mezelf te stoppen en zelf te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bezig te willen blijven met het sturen van de man, waardoor ik niet in zelf hoef te zien, en niet hoef in te zien hoe ik mijn eigen reacties op de man zelf gecreeerd heb; want zodra ik mijn reacties ga zelfvergeven ‘geef ik toe’ dat ik deze reacties zelf gecreeerd heb en dus 100% zelf verantwoordelijk ben voor wie ik ben geworden en tevens voor wie ik ga worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te willen zien dat ik mijn reacties 100% zelf gecreeerd heb dan wel heb toegestaan, wat me volledig zelf-verantwoordelijk maakt voor wie ik ben in ieder moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos te worden op de ander die niet volledig zelf-verantwoordelijk wil zijn, in plaats van in te zien dat ik zelf niet volledig zelf-verantwoordelijk ben/wil zijn, wat me boos maakt wat ik projecteer op de ander die dit in me omhoog haalt/weerspiegelt; boos omdat ik reageer op de ander waarin zichtbaar wordt dat ik niet zelf-verantwoordelijk ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos te zijn op de ander omdat diegene punten in me raakt waardoor ze omhoog komen en zichtbaar worden, wat ik niet leuk vind om te ervaren aangezien het een rot-ervaring is, anders had ik het niet weggestopt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb punten waarin ik geen zelf-verantwoordelijkheid heb genomen, als rot te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb delen van mezelf als rot te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in communicatie met de ander als zijnde partner, als rot te ervaren, en daarom ben ik liever alleen, wat geen zelf-oprecht startpunt is om al(l)een te zijn, maar wederom afhankelijk van de ander waarop ik reageer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn alleen zijn afhankelijk te maken van de ander, waardoor ik geen zelf-verantwoordelijkheid hoef te nemen voor mijzelf al(l)een, aangezien ik niet echt alleen wil zijn maar dit als enige optie zie aangezien ik mezelf met de ander als rot ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alles wat ik ben geworden afhankelijk te maken van de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander=de mind als startpunt te hebben gemaakt van mezelf als leven, waardoor ik alles wat ik zeg en doe als zinloos ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb moeite te hebben met het mannelijk ego.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor het mannelijke ego, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor mezelf als mannelijk ego.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb minachting te ervaren voor het mannelijk ego, waardoor ik reacties in/als het mannelijk ego uitlok.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb reacties in/als het mannelijk ego uit te lokken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb neer te kijken op het mannelijk ego.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het mannelijk ego dom te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als vrouw onderdrukt te voelen door het mannelijk ego, waardoor ik een ervaring van minachting heb gecreeerd zodat ik de pijn en machteloosheid van de onderdrukking niet hoef te voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in al deze factoren van het mannelijk ego te onderdrukken maar dit niet zo te ervaren, en dus projecteer ik het op de man buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik gelijk wil staan aan de man, maar dat de man niet gelijk wil staan aan mij als vrouw, in plaats van in te zien dat zolang het mannelijk ego aanwezig is, ik niet gelijk wil staan aan de man aangezien ik geloof dat ik dan direct overheerst word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat als ik gelijk ga staan aan de man, ik direct overheerst ga worden door de man, in plaats van in te zien dat door niet gelijk te gaan staan ik me kleiner of groter maak, waardoor er altijd overheersing zal volgen dan wel aanwezig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het mannelijk ego deels wel leuk te vinden, waardoor ik het deels in stand wil houden, in plaats van een en gelijk te staan als zelf als Leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het vrouwelijk ego deels in stand te willen houden om naast het mannelijk ego te kunnen staan en het mannelijk ego aan te trekken, wat een patroon geeft van aantrekken en afstoten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb op dit moment een fysieke pijn in de rechter-onderzijde van de dikke darm te ervaren die me de adem beneemt, waardoor ik niet kan participeren in de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fysieke klachten te creeren om mezelf te stoppen in participatie in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten of er nu juist ego op komt ter afleiding van het schrijven en zien in mezelf, of dat de pijn juist de mind-participatie stopt, omdat ik schrijf in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik met deze pijn moet doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor deze pijn, of voor iets anders wat ik niet kan zien doordat ik me schaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als totaal onsamenhangend te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te willen zien wat de pijn inhoudt, in plaats van alleen hier te zijn in/als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb moe te zijn van de inhouden bekijken.

—————————————————————————-

Ik ben gestopt met schrijven en gaan liggen. De pijn nam af. Inmiddels is het de volgende dag. Wederom geen zicht op wat ik aan het schrijven ben. Ik heb net deze zelfvergevingen doorgenomen, en tijdens het lezen lijkt het alsof ik de man/het mannelijk ego als mind heb gedefinieerd, en de vrouw/het vrouwelijk ego als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de man als mind te definieren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de vrouw als leven te definieren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het denken als mind te zien en het voelen als leven, en me hierin als vrouw dus beter te ervaren als zijn de meer als leven, in plaats van in te zien dat het allebei ervaringen zijn in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als vrouw als voelen als leven te hebben gedefineerd, waardoor ik niet zie dat ik niet leef als leven maar als mind, vechtend met de mind als denken als man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een vrouwelijk ego als voelen als leven gecreeerd te hebben, waardoor ik me superieur voel aan de man/het mannelijk ego; iets wat ik gecreeerd heb als tegenhanger van het denken als mannelijk ego waarin ik me de eerste 18 jaar voornamelijk heb gesterkt en waarin ik zag/zie dat het geen leven is.

Dit komt voort uit de hoek van de natuurreligies waar het vrouwelijke als leven-gevend gezien wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als vrouw als leven-gevend te hebben ontwikkeld en daardoor zo te zien, die in evenwicht gehouden moet worden door een ‘mannelijke man’, als leven-nemend?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb totaal niet te weten wat het is om niet als vrouw te leven maar als zelf als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als vrouw te definieren, en me hierin als vrouw onderdrukt te voelen door de man, en aangezien ik vrouw als leven defineer en man als mind, ervaar ik mezelf hierin nogmaals onderdrukt door de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als vrouw dubbel onderdrukt te voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb enorme boosheid naar de man te ervaren, en daardoor de man niet in huis te kunnen verdragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de man in huis te ervaren als iemand die me de adem beneemt, in plaats van in te zien dat mijn reacties als mezelf gedefineerd als (onderdrukte) vrouw op de man me de adem benemen.

Als ik mezelf zie participeren in ervaringen als vrouw als voelen als zogenaamd leven, dan stop ik, ik adem. Ik begin te zien hoe enorm beperkend het is om mezelf als vrouw te zien. Hierin zal ik altijd een man nodig hebben om mezelf in evenwicht te houden, en zal ik altijd boosheid ervaren naar de man tegenover wie ik me afhankelijk dus ongelijk opstel, al dan niet bewust, en tevens mannen aantrekken die dit tegenovergesteld ervaren.

Ik stop met het aantrekken en afstoten van mannelijk en vrouwelijk in/als de mind.

Ik verbind mezelf met mezelf door mezelf te zien als mens, noch mannelijk, noch vrouwelijk, op reis naar Leven.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s