Dag 36 – Participatie en verhuizing

Door een verhuizing en alles wat hiermee samen hangt hier in huis, kom ik weinig toe aan het lezen van blogs van anderen, en heb ik tevens mijn dip lessen 1 of 2 maanden op hold gezet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard hebdat ik me schuldig voel omdat ik te weinig participeer en anderen ondersteun in de groep van mensen die het proces in desteni wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik te weinig participeer en ondersteun in desteni.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb uberhaupt te vinden dat ik te weinig participeer in de groep.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet zo ‘te houden van’ participeren in de groep, wat voortkomt uit gevoelens van ongemak en onzekerheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gevoelens van ongemak en onzekerheid te ervaren tijdens het participeren in de groep desteni.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen hoe anderen alle artikelen en producten uit eqafe kunnen lezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik veel minder lees dan andere mensen in de groep van desteni.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben dat het me nooit gaat lukken om alles te lezen zoveel informatie is beschikbaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van hopeloos achterlopen met lezen te hebben ten opzichte van anderen in de groep desteni.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb soms liever een uurtje tv te kijken dan en artikel te lezen, waarbij ik me later enigszins schuldig voel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me later enigszins schuldig te voelen als ik liever een keer een uurtje tv kijk dan een artikel lees.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben heel veel tv te kijken in plaats van artikelen te lezen terwijl ik 2 of 3x per week een uurtje tv kijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om te participeren in desteni en de greep op de werkelijkheid te verliezen, waarin ik het leven zoals ik het ken als werkelijkheid omschrijf, wat grotendeels niet werkelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn mijn ‘oude leven’ los te laten en volledig te participeren in dat wat het beste is voor alle leven, uit angst om te verdwijnen, in plaats van in te zien dat ik in mijn oude leven zal verdwijnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me uit alle macht te zien vasthouden aan dat wat ik ken, en verdriet te ervaren bij het loslaten ervan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren omdat ik niet rechtstreeks met x kan communiceren en er telkens een ruis gecreeerd wordt tussen ons, dan wel door hem, dan wel door mij, waardoor er altijd 1 iemand boos is wat de communicatie stil legt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn x kwijt te raken en alleen nog maar mensen in de groep van desteni heb om mee te communiceren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik alleen nog maar op internet kan communiceren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb x als het gewone praktische leven te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om te komen in het praktische wat moet gebeuren zonder x, die praktisch zo snel en handig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat het me niet lukt mezelf te pushen de praktische zaken op te pakken, waardoor ik bij de pakken neer ga zitten en erin omkom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn te worden bedolven onder het praktische werk zonder x.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn verlamd te raken en niets uit te voeren, waardoor al het praktische van de verhuizing in het 100 loopt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb enorm bang te zijn voor de verhuizing, voor een verhuizing op zich.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om te komen en bedolven te worden in de verhuizing.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb steeds bang te zijn dat x boos wordt en me niet meer helpt met de verhuizing, omdat ik niet beantwoord aan zijn liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het niet verdien dat x me helpt met de verhuizing, aangezien ik niet beantwoord aan zijn liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik moet beantwoorden aan iemand zijn liefde om geholpen te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik alleen hulp kan vragen aan mensen die ‘van me houden’, om vervolgens bang te zijn dat ze niet helpen als ik niet beantwoord aan hun liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb stapeldol te worden van wel of geen liefde beantwoorden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb al dan niet beantwoorde liefde te koppelen aan al dan niet helpen, in plaats van in gelijkheid ondersteuning te geven en ontvangen zonder voorwaarden van zogenaamde liefde.

Als ik mezelf zie participeren in schuldgevoelens over het te weinig participeren in de groep en het te weinig lezen van artikelen en blogs, dan stop ik, ik adem. Ik zie in mezelf waardoor ik schuldgevoelens creeer; vaak is het doordat ik in mezelf merk dat ik mezelf niet effectief toepas waardoor ik minder lees dan ik zou kunnen en willen. Ik pas zelfvergevingen toe op dit aspect en corrigeer mezelf door mezelf te pushen mijzelf zo effectief mogelijk toe te passen, ook als het druk is, in de praktijk en/of in mijn hoofd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb druk te ervaren van de drukte in mijn hoofd, waardoor ik niet meer weet welk blog ik moet lezen als ik weinig tijd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb met weinig tijd niet meer te kunnen kiezen welk blog te lezen, in plaats van in te zien dat ieder blog een blog is om te lezen, het maakt niet uit welke ik kies, en ieder blog is er 1, al is het er maar 1 die ik lees.

Als ik angst ervaar om bedolven te worden onder de praktische klussen, dan stop ik, ik adem. Ik maak een lijst van wat gedaan moet worden, en ga deze een voor een doen, in de adem. Als ik zie dat het echt in het 100 dreigt te lopen, wat over het algemeen niet zo is, dan ga ik hulp vragen aan wie op dat moment beschikbaar is.

Als ik mezelf zie participeren in verdriet om de illusie van al dan niet beantwoorde liefde, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat dit een proces is, waarin ik deze aspecten doorwandel. Hierin komen aspecten naar boven die niet aangenaam zijn. Ik hoef er niet iets mee te doen, ik zie ze, en vergeef mezelf datgene wat ik heb toegestaan in mezelf in relatie tot het al dan niet beantwoorden van liefde. Het is komende maand liefdesmaand, dus dat zal ondersteuning geven.

Ik verbind mezelf met mezelf door te participeren in het maken van 4 vlogs over liefde, waarmee ik mezelf en wellicht anderen ondersteun in het inzien in het thema liefde, en tevens in het effectief toepassen van mezelf in een drukke periode.

Ik verbind mezelf met mezelf door iedere dag minimaal 1 blog te lezen in de adem; liever 1 gelezen in de adem dan 2 of meer overheen gelezen in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn de controle te verliezen over de verhuizing als ik tijd neem om in de adem een blog te lezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen als ik tijd neem voor mezelf tijdens de verhuizing.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen tegenover x als ik me geen zorgen maak over de verhuizing, aangezien hij eigenlijk niet wil verhuizen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik met schuld moet betalen.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s