Dag 40 – Behang

Ik heb vandaag de hele dag geschilderd in het nieuwe huisje. In de slaapkamer zit oud, bruin geverfd behang op de muren. Het leek er aardig op te zitten dus ik ben erover heen gaan schilderen. Dat moet 2x, door de bruine ondergrond. Naarmate ik verder kwam begon ik me steeds meer te ergeren aan het behang. Ik heb een hekel aan behang op de muren, of het moet er heel ‘strak’ opzitten. Ik heb liever de kale muur, al dan niet wat gebutst. Dus na wat geschilder en groeiende ergenis besloot ik het eraf te trekken. Stukken beter! lol

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een hekel te hebben aan oud behang op de muren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te ergeren aan het behang op de muren wat ik aan het overschilderen ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het behang op de muren moet laten zitten omdat ik niet zoveel tijd heb en er nog heel veel moet gebeuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen hoe iemand dit dikke bruin geschilderde oude behang mooi kan vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen hoe iemand uberhaupt oud behang mooi kan vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het juiste vind door van kale muren te houden en anderen die van dit bruin geschilderde oude behang houden hebben het onjuist.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn preference, voorkeur als juist te beschouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het oude behang vies te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een verstikkend gevoel te krijgen van het oude behang.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het aftrekken van het behang als een opluchting te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iets te doen wat ik eigenlijk niet wil door tijdgebrek en uit gemakzucht, terwijl ik weet dat ik me later druk maak over de vraag of ik het oude behang er niet af had moeten halen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gemakzuchtig te worden in het huisje doordat er al zoveel gedaan is door degene voor mij, waardoor nu alles waar ik een beetje moeite voor moet doen opeens teveel is, terwijl ik in alle vorige huizen de kamers van kaal tot aangekleed heb opgeknapt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het werken aan het huisje af te meten aan tijd en een doel, in plaats van in te zien dat als ik doe wat ik praktisch wil doen en waar ik tevreden over ben, ik veel meer ontspannen aan het werk ben en plezier heb in iedere voortgang die ik maak.

Als ik mezelf zie jakkeren tot een doel van het af krijgen van een klus in huis, dan stop ik, ik adem. Ik stel mezelf de vraag waarom ik zo aan het jakkeren ben. Doe ik iets waar ik me niet in kan vinden? Ben ik een doel aan het najagen? Heb ik werkelijk tijdgebrek of ben ik alleen maar nerveus dat ik het niet haal omdat er nog veel moet gebeuren?

Ik haal adem………..Ik haal adem? Waar haal ik die dan?……………correctie ik adem en pas zelfvergevingen toe op het jakkeren van mezelf en op de reden van dit voortjakkeren. Ik zie in mezelf hoe ik het graag wil doen en wat praktisch mogelijk is, waarna ik mezelf corrigeer en verder ga met werken, in/als de adem.

Als ik mezelf zie werken met gemakzucht, dan stop ik, ik adem. Ik zie in mezelf waardoor ik zo gemakzuchtig bezig ben. Ik vergeef mezelf de gemakzucht en de redenen hiervoor, en zie dat geen enkele reden een excuus is om gemakzuchtig te werken. Ik sta mezelf niet toe iets gemakzuchtig uit te voeren, onafhankelijk van wat ik aan het doen ben. Iets toepassen in gemakzucht is iets toepassen in/als de mind, zuchtend en steunend. Zolang ik loop te zuchten ben ik niet aanwezig in de adem.

Jakkeren komt voort uit ongeduld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ongeduldig te zijn in het klussen en schilderen in huis, waarin ik niet aanwezig ben in zelfvertrouwen in/als de adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet aanwezig te zijn in zelfvertrouwen in/als de adem tijdens het klussen en schilderen in huis, maar in/als de mind in zorgen en toekomstprojecties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb aanwezig te zijn in zorgen en toekomstprojecties in/als de mind tijdens het klussen en schilderen in huis.

Patience – Patience is a movement of self, it is standing within the center of self/self’s beingness holding existence within self as the beacon, the pillar of/as self and within that equal and one stand as and with existence self know: what I speak, how I live and as I lead – the certainty of who I am as existence is here as me, and I walk in every moment with/as breath as this certainty that is trust of me as existence: that I remain, that I stand and whatever shall come to pass – we’ll be here. Patience is thus the certainty of self’s trust in who self is and knowing/living that what we walk for/as existence will stand/remain as self – whatever the outcome may be for all.

Geduld – Geduld is een beweging van zelf, het staat in het centrum van zelf/zelfs zijn die het bestaan vasthoud in zelf als baken, de pilaar van/als zelf en hierin een en gelijk staat als en met het bestaan van wat zelf weet: wat ik spreek, hoe ik leef en zoals ik leid – de zekerheid van wie ik ben als bestaan is hier als mij, en ik wandel in ieder moment met/als de adem als deze zekerheid dat vertrouwen is op mijzelf als bestaan: dat ik blijf, dat ik sta en wat er ook zal komen –  wij zullen hier zijn. Geduld is dus de zekerheid van zelf-vertrouwen in wie zelf is, wetende/levende dat wat we wandelen voor/als het bestaan zal staan/blijven als zelf – wat de uitkomst ook moge zijn voor iedereen.

Zo ook toepasbaar in het dagelijkse praktische leven, iedere adem telt.

Ik verbind mezelf met mezelf door te schilderen en te klussen in/als de adem, waarin iedere adem die ik mis een missen van mezelf is als Leven.

2 thoughts on “Dag 40 – Behang

  1. […] √  Nog een geklaarde Klus in adem door IngridS, Reis van Ziel naar Leven – Behang […]

  2. “Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het juiste vind door van kale muren te houden en anderen die van dit bruin geschilderde oude behang houden hebben het onjuist.” LOL

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s