Dag 44 – Mezelf fysiek ondersteunen in plaats van te vervloeken in de mind

Mezelf in het fysiek ondersteunen. Als het op fysieke klachten aankomt ‘denk’ ik dat ik mezelf behoorlijk ondersteun, maar is dat wel zo? Ik word boos op mezelf dat de klacht er weer is, ik wil de klacht (dus mezelf als de klacht) weg hebben, en ondertussen doe ik niet werkelijk iets om mezelf te ondersteunen maar blijf ik rond tollen in deze gedachten-kronkels.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf fysiek behoorlijk ondersteun, in plaats van in te zien dat ik mezelf ondersteun qua voeding, maar niet in/als de mind; in/als de mind val ik mijn fysiek constant aan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek in/als de mind constant aan te vallen, waarmee ik de fysieke klachten, voortkomend uit oordelen en herinneringen in oordeel, versterk door mezelf opnieuw te veroordelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf weg te duwen als ik fysieke klachten, met name in mijn darmen, ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alleen maar te kunnen denken “niet weer”, zodra ik last heb van mijn darmen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik last heb van mijn darmen, in plaats van in te zien dat mijn darmen last van mij als mind hebben, wat zich heeft gemanifesteerd als systeem in mijn darmen waardoor mijn darmen hun fysieke werk niet kunnen uitvoeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen zelf liefde te kennen, mezelf als liefde onvoorwaardelijk, waardoor ik liefde zoek buiten mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb voorwaardelijk van mezelf te houden, in plaats van een en gelijk te zijn als Zelf als Leven in ieder moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen zien wat ik moet doen als ik dezelfde fysieke klachten in mijn darmen ervaar, terwijl ik weet dat ik mezelf hier ergens blokkeer waardoor ik niet kan/wil zien wat in het moment het beste is om mezelf te ondersteunen, onvoorwaardelijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zo verongelijkt te voelen als ik pijn in mijn darmen en moeite met de stoelgang ervaar, waardoor ik niet meer kan en wil zien wat het beste is om mezelf als leven te ondersteunen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden van de moeizame stoelgang.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen als ik niet kan poepen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo moe te worden van een geobstipeerde darm, dat ik alles wil opgeven in dat moment, niet wetende hoe ik mezelf kan bewegen.

aha, ik weet niet hoe ik mezelf kan bewegen, wat best weleens de oorzaak zou kunnen zijn van de geobstipeerde en verkrampte darm. Me niet kunnen bewegen als Zelf als Leven, wat zich reflecteert in de darm, die zich niet kan bewegen als Zelf als Leven door gehinderd te worden door krampen veroorzaakt als energie in/als het mindsysteem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf volledig vast te zetten door de gecreeerde energie in/als mindsysteem als reactie als bescherming op andere mindsystemen of zelfs weer op mijn eigen fysiek gemanifesteerde mindsysteem, wat zich reflecteert in mijn darm die verkrampt en vasthoudt alsof zijn leven er vanaf hangt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te houden in/als de mind alsof mijn leven er vanaf hangt, wat voortkomt uit afhankelijkheid van een ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik voor de ander moet zorgen als die ander wil leven via zijn liefde voor mij in afhankelijkheid van mij, aangezien ik geloof dat die ander dood gaat als ik niet voor die ander zorg, aangezien die ander net doet alsof die doodgaat als ik niet voor die ander zorg, in plaats van in te zien dat ik mezelf vastzet door dit geloof, wat ik projecteer op de ander die dan weg moet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander te geloven die net doet alsof die dood gaat als ik niet voor die ander zorg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf te geloven dat ik dood ga als ik niet voor die ander zorg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik dood ga als die ander, die net doet alsof die dood gaat als ik niet voor die ander zorg, niet voor mij zorgt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb doodmoe te zijn van het zorgen voor elkaars geloof en afhankelijkheid in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een trillend oog te creeren door langdurige participatie in en onderdrukking van de energie die het zorgen voor elkaar in/als de mind geeft.

Als ik mezelf zie participeren in het zorgen voor elkaar en het onderdrukken hiervan in/als de mind, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik dit patroon in stand houd uit angst om alleen te staan. Zolang ik mezelf blijf vasthouden in angst om alleen te staan, zal ik dit gereflecteerd zien in mijn omgeving door vastgehouden te worden door iemand die bang is om alleen te staan. Ik sta mezelf en de ander niet toe te zorgen voor elkaar in/als de mind als vasthouden in angst in/als de mind in zogenaamde liefde dan wel afkeer. Ik hoef me niet af te keren; deze afkeer creeert slechts een nieuwe reactie van polariserende liefde, aangezien afkeren in/als de mind gelijk is aan angst, wat gelijk is als liefde. Ik ben Hier. In de Adem. Wat een ander doet heeft geen invloed op mij als ik niet participeer in dit patroon en geloof dat ik verantwoordelijk ben voor die ander als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf af te keren uit angst voor eeuwig gevangen te zitten in de liefde=angst van de ander=de mind, waarmee ik mezelf afkeer van het leven en dus de mind in ga, waar ik alsnog of eigenlijk juist voor eeuwig gevangen zit in de liefde=angst van de ander=de mind.

Als ik mezelf mezelf zie afkeren van mezelf in fysieke en emotionele pijn van een moeizame stoelgang, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat door me af te keren, ik mezelf voor eeuwig gevangen houd in de liefde=angst van de ander=de mind, oftewel in de angst van/voor het voor eeuwig gevangen zitten in/als mijn eigen mind, waardoor ik me fysiek niet vrij kan bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het fysiek niet vrij kunnen bewegen als ergste te ervaren wat er is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een emotie van verdriet te ervaren bij de gedachte dat ik me fysiek niet vrij kan bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik me nooit fysiek vrij zal kunnen bewegen, aangezien de vastzettende systemen zich fysiek gemanifesteerd hebben in de darm, waardoor ik me niet vrij kan bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het als mijn grootste nachtmerrie te zien om voor altijd last te hebben van mijn darmen, waarin dus mijn grootste nachtmerrie is dat mijn darmen als ikzelf als fysiek last hebben van mij als gemanifesteerd mindsysteem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik voor eeuwig verdoemd ben tot de mind, waardoor ik me niet vrij kan bewegen als Zelf als Leven.

Liefde voor de ander op voorwaarde dat de ander jou ook lief heeft. Hierop is de afhankelijkheid gebaseerd, hetzelfde als in een kerkelijke vloek, waar je vervloekt wordt als je niet van God houdt/voor God leeft die zogenaamd van jou houdt, waarin van God houden betekent dat je doet wat de door de mens gemaakte regels zijn, geprojecteerd op een Macht als God, welke eigenlijk de Macht als de Mind is van de mens die de regels gemaakt heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten vervloeken/mezelf te vervloeken door te geloven dat iemand mij kan vervloeken als ik niet doe wat de ander als de mind als regels gemaakt heeft in voorwaardelijke liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik slecht/schuldig ben door niet aan de regels van voorwaardelijke liefde te voldoen, waardoor ik mezelf afkeer/vervloek de mind in, zonder in te zien dat ik daarmee juist mezelf slecht en schuldig maak door te participeren in oordelen in/als de mind, wat een ervaring van schuld als gevolg heeft voor alle consequenties die ik creeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik degene die mij voorwaardelijk lief heeft ook lief moet hebben, in plaats van een en gelijk te zijn als Leven als Gelijkheid=Liefde.

Als ik mezelf zie participeren in mijn ergste nachtmerrie van een toekomstprojectie van me nooit vrij kunnen bewegenin/als het fysiek, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik niet Hier ben, aangezien ik bang ben voor iets in de toekomst. Ik zie in mezelf dat de klachten minder vaak aanwezig zijn, waarmee ik mezelf bewijs dat ik mezelf kan ondersteunen in het stoppen van de fysieke klachten in mijn darm. Ik stop met klagen, aangezien het klagen de klachten in stand houden. Klagen tegen de klaagmuur, participerende in de slachtofferrol, waarin mijn darmslijmvlies weleens de klaagmuur zou kunnen vertegenwoordigen. ik stop met het gebruiken van mijn darm als klaagmuur. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn darmslijmvlies als klaagmuur te gebruiken. Het stoppen van het gebruiken van mijn darmslijmvlies als klaagmuur is een eerste stap in het zien hoe ik mezelf fysiek kan ondersteunen op het moment dat de klacht, voorkomende uit het klagen, zich voordoet. Zolang ik blijf klagen over de klachten zal ik niet zien hoe ik de klachten gemanifesteerd heb door het klagen in participatie in de slachtofferrol.

Ik verbind mezelf met mezelf door te stoppen met klagen als ik darmklachten ervaar, wat een eerste stap is in het zien hoe ik de darmklachten uit het klagen in slachtofferrol gemanifesteerd heb.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s