Dag 53 – Relaties: aanwezig/afwezig – Polariteit

Met iemand willen zijn die consequent afwezig is en niet met iemand willen zijn die altijd aanwezig is. Zolang als ik me herinner speelt dit punt in relaties. Polariteit; niet voor niets speelt dit nu in relatie met 2 Polen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten verlammen door de aanwezigheid van de een en de afwezigheid van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien hoe ik aanwezig kan zijn met iemand met wie ik wil zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van wat ik wil doordat ik geloof dat wat ik wil toch niet lukt of mogelijk is, en ik het dus bij voorbaat al opgeef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dan maar te doen wat ik niet wil zodat ik er zeker van ben dat dit wel lukt, waarmee ik mezelf en de ander misbruik voor een doel in/als de mind, namelijk het bewijzen dat het wel lukt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat datgene wat ik wil niet mag, in plaats van in zelf te zien of ik iets wil uit zelf-wil of uit zelf-interesse in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom ik niet met iemand kan communiceren met wie ik wil zijn en die ook met mij wil zijn, maar toch afwezig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het punt van in zelf zien opeens niet meer belangrijk te vinden als ik met iemand kan zijn met wie ik wil zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het punt van in zelf zien als enige belangrijke te zien als ik met iemand ben met wie ik niet wil zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb heen en weer te switchen tussen alles alleen doen en niet alleen willen zijn, wat beiden niet alleen staan als Zelf, Al(l)Een, is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het aan mij ligt dat de ander afwezig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te maken van degene die afwezig is door met diegene te willen zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te maken van degene die aanwezig is door niet met diegene te willen zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onvrede en verongelijking te ervaren op het gebied van relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het bizar en onbegrijpelijk te vinden dat ik weet hoe ik kan leven in een agreement maar dat ik duidelijk iets anders creeer, wat aangeeft dat ik doorgegeven familie patronen leef die ik mezelf niet vergeven heb waardoor ik niet alleen sta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik alles wat ik nu creeer zelf heb meegemaakt als kind, en dus ga zoeken naar waar dat dan geweest is, in plaats van in te zien dat ik het genetische patroon bij me draag en/of gezien kan hebben in de familie, en in zoverre wel datgene mee-maak als creeer zonder dit bewust te doen, zolang ik het patroon niet stop in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om mezelf de familiepatronen te vergeven uit angst om degene met wie ik wel wil zijn te verliezen en uit angst gedwongen te worden te zijn met degene met wie ik niet wil zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik mezelf dwing met iemand te zijn met wie ik niet wil zijn, uit angst dat ik toch niet kan zijn met degene met wie ik wil zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het beangstigend te vinden om helemaal alleen te zijn en alleen mezelf te hebben om mezelf richting te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik mezelf geen richting geef als ik alleen ben, en dus helemaal niets meer doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn te vervallen in verlamming en depressie doordat ik mezelf geen richting geef zonder relaties in/als de mind, in plaats van in te zien dat de relaties in/als de mind er juist de oorzaak van zijn dat ik mezelf verlam, depress/onderdruk en geen richting geef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verlammen, depressen en geen richting geef door relaties in/als de mind, en toch koste wat het kost deze relaties ergens levend te willen houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik mijn bed niet uitkom door de onderdrukking van de relaties in/als de mind, welke zich tonen als moeheid, moeheid als ik op sta dat het pijn doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn van de moeheid in de ochtend als ik opsta dat het pijn doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet op kan tegen de moeheid als ik opsta dat het pijn doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren door de moeheid in de ochtend als ik opsta dat het pijn doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik het opruimen in het oude huis niet gedaan krijg en daardoor enorme boetes krijg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik enorme boetes doordat ik verval in verlamming en moeheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren tegen het vragen van ondersteuning aan degene met wie ik niet wil zijn, terwijl hij dit meerdere malen aanbiedt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen ondersteuning te aanvaarden van degene met wie ik niet wil zijn over het feit dat ik niet met hem wil zijn, terwijl het niet zo is dat ik niet met hem Hier wil zijn om de praktische zaken op te pakken of een kopje koffie te drinken en elkaar te ondersteunen, ik wil alleen geen relatie met hem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat als ik hier ben ik hier ben met hem, in plaats van hier te zijn als mezelf, waardoor ik niet hier wil zijn met hem erbij, en ik dus verdwijn in de mind als hij hier is, waardoor ik mezelf juist afhankelijk maak van de relatie met de ander in/als de mind en dus in relatie blijf met hem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet als mezelf te kunnen spreken met degene met wie ik niet wil zijn door het geloof in het liefdesconstruct als via gevoelens voor de ander leven, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn opgeslokt te worden in het liefdesconstruct, in plaats van in te zien dat door niet te spreken als zelfexpressie maar mezelf te onderdrukken in/als de mind, ik juist gevangen word in mijn eigen geloof in het liefdesconstruct als leven via gevoelens van/voor de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verlamd te zijn door het geloof gedwongen te worden in een relatie die ik niet wil, aangezien deze relatie ongelijk is want in/als de mind, in plaats van in te zien dat het geloof in voorwaardelijke liefde in/als de mind me verlamt als angst als polariteit gekoppeld aan liefde; angst voor het toegeven van mezelf als leven aan gevoelens van liefde in/als de mind, dus aan leven via liefdesgevoelens voor de ander, en uit angst hiervoor geef ik toe aan een relatie waarin ik leef via de gevoelens van een ander voor mij, zodat ik denk niet te kunnen vallen in de liefde maar mezelf ondertussen in hetzelfde construct begeef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien dat hetzelfde liefdesconstruct zich afspeelt in de 2 polen dus in polariteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik een ongelijke relatie met degene met wie ik wel wil zijn niet zo’n punt vind, in plaats van in te zien dat dat zo is in gedachten in/als de mind, ik weet dat het in realiteit net zoveel problemen zal geven wat het ook al doet, namelijk dat diegene fysiek afwezig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te hebben gezien dat de afwezigheid van degene met wie ik wil zijn voortkomt uit de ongelijkheid in de relatie in/als de mind, dat het hetzelfde punt is en dat het dus onmogelijk is om een agreement aan te gaan in een relatie in ongelijkheid in/als de mind.

Wat zie ik weerspiegeld? Dat ik niet alleen sta zodra er een relatie ‘beschikbaar’ is, en dus is op het moment geen agreement mogelijk zolang ik niet in agreement ben met mezelf. De angsten en liefdesgevoelens die omhoog komen geven dit duidelijk aan, en deze angsten maken dat ik onzeker word en heel snel wil teruggrijpen in oude relatiepatronen om niet alleen te hoeven staan.

Ik verbind mezelf met mezelf door iedere dag mijn angsten en liefdesgevoelens onder ogen te zien en zelf te vergeven, zodat ik zie hoe ervaringen van angst en liefde gelijk zijn en mijzelf kan corrigeren in de praktijk tot liefde=gelijkheid=dankbaarheid.

Zelfvergevingen in de schoenen van de aanwezige:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te hopen op een relatie en mezelf beschikbaar stel voor een relatie, niet ziende dat een relatie in/als de mind geen stand kan houden aangezien het niet een en gelijk als Zelf is.

Zelfvergevingen in de schoenen van de afwezige:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf totaal afwezig in/als de mind te houden, waardoor ik de controle behoud op het al dan niet hebben van een relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om mijn verslavingen op te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te verschuilen achter mijn verslavingen en mezelf een goed gevoel te geven door het geloof in de liefde van en voor een meisje, beiden factoren waarmee ik mezelf afwezig en tegelijkertijd gevangen houd in/als de mind, in plaats van te gaan wandelen met wat Hier is en te zien wie ik geworden ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn verslavingen alleen op te willen geven voor een meisje, en tegelijkertijd bang te zijn dat het meisje weggaat als ik mijn verslavingen heb opgegeven, in plaats van in te zien dat ik het stoppen van verslavingen in/als de mind alleen voor Zelf als Leven kan doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn verslavingen alleen op te willen geven voor iets buiten mezelf, zodat ik het iets of iemand buiten mezelf verantwoordelijk kan houden voor als het stoppen met verslavingen niet lukt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het mezelf niet waard te vinden om te stoppen met verslavingen in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het geen zijn heeft om mijn verslavingen te stoppen in/als de mind, aangezien ik niet geloof dat dat wat ik wil ook zal lukken, in plaats van in te zien dat ik hoe dan ook de verslavingen in/als de mind zal moeten stoppen vroeg of laat, onafhankelijk van of iets lukt of niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen zelfverantwoordelijkheid te willen nemen voor wat ik mezelf heb toegestaan aan verslavingen in/als de mind aan verslavende middelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb over liefde te spreken terwijl ik totaal afwezig ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat liefde zich afspeelt in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat liefde een gevoel is en dat ik van iemand houd als ik de hele dag aan haar denk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat er voldoende tijd is, wat ik als excuus gebruik om de tijd niet optimaal te gebruiken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de tijd die er is niet optimaal te gebruiken om een en gelijk als zelf als leven te worden maar deze tijd door te brengen in verslavingen in/als de mind.

Advertisements

2 thoughts on “Dag 53 – Relaties: aanwezig/afwezig – Polariteit

  1. relatie schreef:

    mooi, vergeving vinden en ontvangen is een verlichtend moment en proces van genezing, succes

    • IngridS schreef:

      Het is geen vergeving vinden en ontvangen als in een passief moment; zelfvergeving = zelfexpressie; actief onszelf vergeven voor hetgeen we onszelf hebben toegestaan te worden in/als verlichting in/als de mind als bewustzijn, in plaats van Hier aanwezig te zijn in het fysiek, in gelijkheid als Alle Leven. Oftewel ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verlichten door participatie in/als de mind als bewustzijn, verlichten van hetgeen ik heb toegestaan in ongelijkheid in/als het fysieke Leven, in plaats van Hier fysiek aanwezig te zijn, te zien wat een enorme ongelijke bende ik/we ervan gemaakt hebben op aarde, en op te pakken wat er gedaan moet worden in/als mezelf om een Leven op aarde in gelijkheid voor iedereen mogelijk te maken. zelfvergeving, zelfcorrectie, gelijk geld systeem. zie http://www.equalmoney.org. Wandel je met ons?
      Bedankt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s