Dag 57 – Participatie in het bewustzijn van elkaars liefde

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te willen zeggen waarom ik verdriet ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me bedonderd te voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de liefde niet te willen loslaten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een relatie altijd te baseren op een persoon in plaats op wat ik Hier zie in het fysieke leven als wat praktisch haalbaar is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in relaties niet praktisch te handelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik moet handelen in relaties, in plaats van zelf te bewegen in zelfexpressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik in relaties niet kan bewegen in zelfexpressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in relaties afhankelijk te maken van de partner.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in relaties niet te doen wat het beste is, namelijk een en gelijk zijn als zelf en van hieruit spreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in relaties een startpunt in/als de mind te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat de pure mindenergie pure liefde is die puur gehouden moet worden, waarmee ik mezelf eeuwig in de wacht zet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf eeuwig in de wacht te zetten in relaties door te geloven dat er iets puur gehouden moet worden, wat een uitvlucht is in/als de mind om een relatie niet Hier te hoeven brengen in het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf en de ander buiten spel te zetten door te doen alsof het ok is om in het bewustzijn van elkaars liefde voort te leven, in plaats van in te zien dat het voortleven in het bewustzijn van elkaars liefde leven in/als de mind is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik genoeg heb aan het bewustzijn van elkaars liefde, waarmee ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard te geloven dat ik genoeg heb aan het bewustzijn als mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me gelukkig te voelen door het bewustzijn van elkaars liefde, ondertussende me afvragende hoe nu verder.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik gelukkig ben in het bewustzijn van elkaars liefde, in plaats van in te zien dat het me frustreert maar dat ik buiten spel gezet word en het dus toesta om buiten spel gezet te worden in het bewustzijn (van elkaars liefde).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me superieur te voelen door het bewustzijn van elkaars liefde, en te geloven dat ik verder niets nodig heb, in plaats van in te zien dat zolang er geen fysieke aanwezigheid is, er helemaal niets is Hier om te delen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom ik genoegen neem met het bewustzijn  van elkaars liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het raar te vinden dat ik genoegen neem met het bewustzijn van elkaars liefde, en ondertussen heel goed weet hoe ik graag een agreement zou wandelen in communicatie, waarin duidelijk wordt dat weten en praktijk van elkaar verwijderd zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden van het wandelen in fysieke aanwezigheid met een partner, en dus genoegen neem met een partner in/als de mind in het bewustzijn van elkaars liefde, hiervoor iemand aantrekkende die niet in staat is om in fysieke aanwezigheid met me te communiceren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb op het gebied van relaties niet echt in staat te zijn tot fysieke communicatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van fysieke communicatie in relaties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb eigenlijk helemaal niet te weten wat een relatie inhoud.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het eng te vinden om uit te zoeken wat fysieke communicatie inhoudt in een relatie met iemand die fysiek wil communiceren, en daarom zoek ik het uit met iemand die niet fysiek wil communiceren zodat ik dat ook niet hoef te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet fysiek hoef te communiceren in een relatie als de ander dat ook niet doet, wat lekker makkelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het lekker makkelijk te proberen te houden door in een relatie de fysieke communicatie te omzeilen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in een relatie de fysieke communicatie dus het hier aanwezig zijn te willen omzeilen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten waarom ik de fysieke communicatie als hier zijn in een relatie wil omzeilen, aangezien dit niet is wat ik echt wil maar wat ik gebruik als uitvlucht.

Als ik mezelf zie participeren in het bewustzijn van elkaars liefde, dan stop ik, ik adem. Ik breng mezelf hier door iets in het fysiek te doen. Ik pas een zelfvergeving toe op het gemis wat ik ervaar, me realiserende dat ik mezelf mis Hier aanwezig door steeds te participeren in het bewustzijn van elkaars liefde dus in de mind.

Ik verbind mezelf met mezelf door mezelf Hier te halen in de fysieke omgeving waarin ik leef met de mensen die fysiek aanwezig zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gelijk te moeten huilen als ik hier ben zonder de aanwezigheid van het bewustzijn van elkaars liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het bewustzijn van elkaars liefde als enige plek te ervaren waar ik graag wil zijn, wat ik als thuis ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het bewustzijn van elkaars liefde te definieren als thuis, in plaats van Hier aanwezig te zijn in mijn eigen fysiek en me thuis te maken in mijn eigen fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever in het bewustzijn van elkaars liefde te zijn dan in mijn eigen fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom ik liever in het bewustzijn van elkaars liefde ben dan in mijn eigen fysiek, waarin ik in het bewustzijn van elkaars liefde als samen ervaar en in mijn eigen fysiek als alleen, wat aangeeft dat ik niet aanwezig ben in mijn fysiek maar nog steeds in de mind in een ervaring van me alleen voelen in plaats van Al(l)Een zijn in als Leven in het fysiek, waardoor ik niets leuk vind, wat aangeeft dat ik mezelf dus niet leuk vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf blijkbaar niet leuk genoeg te vinden om bij te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf niet leuk genoeg vind om bij te zijn, in plaats van in te zien dat dit iets is wat ik heb geinterpreteerd via een ervaring als herinnering waarin ik geloofde dat het niet leuk is om bij mij te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het niet leuk is om bij mij te zijn op de lange duur, en dus loopt iedereen weg of ga ik zelf weg, in plaats van in te zien dat ik weg ben bij mezelf door te geloven in/als de mind dat ik niet leuk ben om bij te zijn op de lange duur, wat zich reflecteert in relaties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet makkelijk ben om mee te leven.

Ik stop het geloof dat het niet leuk is om bij mij te zijn op de lange duur in/als de mind – waarin ik gelijk zie dat ik mezelf in/als de mind niet leuk vind om bij te zijn op de lange duur –

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het niet leuk is om bij mij te zijn in/als de mind op de lange duur, en daarom genoegen te nemen met het bewustzijn van elkaars liefde om te verdoezelen dat ik het niet leuk vind om bij mezelf te zijn in/als mind op de lange duur zonder dat ik hoef te veranderen aangezien ik genoegen neem met participatie in de mind in het bewustzijn van elkaars liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liefde van een ander in/als bewustzijn nodig te hebben om te verdoezelen dat ik het niet leuk vind om lang bij mij te zijn in/als de mind, maar niet weet hoe ik hier fysiek aanwezig kan zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik moet doen als ik hier fysiek aanwezig ben, en dus verdwijn ik maar in de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik hier kan doen fysiek aanwezig met een partner behalve seks hebben, en dus start ik een relatie met seks, ondertussen niet hier fysiek aanwezig te zijnde en seks te hebben, maar seks te hebben om het ongemak van hier niet fysiek aanwezig zijn te verdoezelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb meteen seks te hebben om iets te verdoezelen, waarmee ik consequenties creeer door het hebben van seks in/als de mind als een manier om eenheid te ervaren, waardoor we ons beiden niet meer ongemakkelijk hoeven te voelen doordat we eenheid ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb via seks eenheid te ervaren zonder een en gelijk als zelf te zijn, waardoor ik mezelf pijn doe door eenheid via de ander te ervaren en eenheid via mij te laten ervaren met de consequentie dat het missen van de eenheid in/als zelf erna dubbel zo duidelijk wordt door te geloven dat de ervaring van eenheid ervaren in de seks echt is en ik mezelf erna eenzaam ervaar, waardoor ik niet meer naar de ander terug durf aangezien de ervaring van eenheid wordt opgevolgd door een ervaring van afscheiding als polariteit door ervaringen in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van afscheiding te creeren door deel te nemen aan eenheid in seks in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen hoe ik onafhankelijk van een ander met wie ik seks kan/wil hebben moet leven terwijl ik tegelijkertijd een partner moet zoeken om de fysieke seks mee te beoefenen om mezelf te ondersteunen hier in het fysiek te gaan staan.

Na een beoefening met masturbatie begin ik iets te zien hoe ik een energetische verbinding aan seks heb gekoppeld. Als ik het energetische stop in mezelf blijft er een fysieke handeling over, die me hier brengt en niet in extase. Verder vind ik er eigenlijk niet zoveel van. Vond ik als kind seks zo vreselijk belangrijk? Heb ik seks niet zo belangrijk gemaakt door het geloof iets te missen als ik het niet heb? Wil ik werkelijk nu seks met een partner of ben ik gewoon bang dat het nooit meer zal gebeuren? Ik wil fysiek hier zijn, in ontspanning in/als mezelf. Ik kan mijn eigen ongemak inzien. Ik kan mezelf ondersteunen door te werken met wat hier is, en ik ben hier alleen en kan mezelf ondersteunen door masturbatie in de adem toe te passen, te beoefenen, en iedere energetische neiging te stoppen. Alleen met mezelf als dat wat nu hier is.

Tot zover.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s