Dag 66 – Internet als prikkel

(Offline geschreven 7 juli 2012)

Geen internet. Ik zie in mezelf hoe ik via internet mezelf impulsen geef. Nu ik geen internet heb – en de verhuizing gedaan is – weet ik opeens niet meer zo goed wat te doen. Er is genoeg te doen. Ook blogs schrijven offline, die ik later online kan zetten.

 Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het moeilijk te vinden om mezelf te bewegen vanuit mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te bewegen via prikkels van buitenaf, onder andere via internet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zonder prikkels van buitenaf niet te weten wat ik moet doen, waardoor ik mezelf blijf prikkelen, wat te zien is in een prikkelbaar darmsyndroom door een geprikkeld slijmvlies.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te prikkelen met reacties op de prikkels van buitenaf, waardoor mijn darmslijmvlies geprikkeld raakt en blijft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn stil te vallen als ik niet geprikkeld word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om stil te vallen, wat ik associeer met geen beweging meer in de darm.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb prikkelen met bewegen te associeren, en dus blijf ik mezelf steeds prikkelen om in beweging te blijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het leven zonder prikkels niet zo leuk te vinden, zonder te weten wat leven nu eigenlijk is doordat ik altijd geprikkeld ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik kan ontspannen zonder in slaap te vallen, en als ik in slaap val word ik wakker met een opgeladen hoofd wat niet prettig is, en dus blijf ik mezelf in beweging houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te slapen of te bewegen, wat beiden niet in de adem is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een film kijken als ontspanning te gebruiken, en dat kan nu ook niet aangezien ik ook geen tv-aansluiting heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb spijt te hebben dat ik ben overgestapt van kabel-internet/tv naar adsl-internet/tv, en sindsdien een aantal keer zonder tv of internet zit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deels overgestapt te zijn voor een financieel voordeel, welke allang weer is uitgegeven aan het oplossen van de storingen die zijn meegekomen bij de nieuwe provider.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geld als reden te gebruiken om te veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn achter te blijven bij de mensen van de groep in het proces, in plaats van in te zien dat het mijn eigen proces is en ik dus niet kan achterblijven aangezien ik de enige ben die het proces kan lopen in/als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik het proces laat versloffen als ik te lang geen internetverbinding en dus geen communicatie heb met de meeste mensen van de groep.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat de internetverbinding niet hersteld wordt en het me heel veel geld gaat kosten om het toch te herstellen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het blog schrijven online motiverender vind als offline, terwijl het blogschrijven gisteren offline net zo ondersteunend was als online; het brengt me tot zelf-intimiteit met mezelf, en dat is wat het blogschrijven doet: mezelf zien in mijn woorden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb motivatie nodig te hebben van iets van buitenaf om blogs te schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te prikkelen door de klussen in huis zo snel mogelijk af te willen hebben, waardoor mijn mind tevreden is en rust kan vinden, zonder in te zien of mijn fysiek niet een dagje rust nodig heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alleen op klachten in mijn fysiek te letten als graadmeter of ik rust moet nemen of door kan gaan, in plaats van in/als mezelf te zien of ik niet tijd nodig heb om even stil te staan bij alle veranderingen die plaats vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf emotioneel te verwaarlozen door pas te stoppen als mijn fysiek klachten vertoont, zonder in een eerder stadium de rust te vinden om even stil te staan bij mezelf als de emoties die ik geworden ben, zodat ik mezelf kan vergeven en omarmen in de angsten en veranderingen die ik doormaak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf verdriet te doen door mezelf emotioneel te verwaarlozen en niet eens te voelen dat ik rust nodig heb totdat opeens de emoties zijn opgehoopt en ik last krijg van deze emoties via mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet precies te zien waar ik de emoties wegdruk en opsla, totdat het zogenaamd te laat is en ik fysieke klachten ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen zin te hebben om bij mijn emoties stil te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als emoties als lastpak te zien, die me vertraagt in wat ik wil doen en zou willen doen, welke ik fysiek gemanifesteerd heb en waardoor nu dus mijn fysiek me vertraagt in wat ik wil doen en zou willen doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te stoppen en mijn fysiek mezelf te laten stoppen, om vervolgens verontwaardigd en verongelijkt te zijn dat ik fysieke klachten heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me verongelijkt te voelen door de fysieke klachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf emotioneel labiel te vinden als ik fysieke klachten ervaar, waardoor ik me terugtrek en het liefst met niemand praat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te isoleren door de fysieke klachten, uit angst dat als ik ze toon er meteen een stempel op me gedrukt wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat een ander een stempel op me kan drukken, in plaats van in te zien dat ik mezelf bestempel door te reageren op de stempels die een ander over zichzelf op mij projecteert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te bestempelen met/door reacties in/als de mind op de oordelen als stempels van de ander=de mind.

 Zodra ik mezelf zie zoeken naar prikkels van buitenaf, dan stop ik, ik adem. In de adem zie ik wat mijn fysiek het meeste ondersteunt: is dit beweging als werken in/om het huis, of is dit juist fysieke rust nemen en bijvoorbeeld een blog schrijven of een interview luisteren/lezen.

 Ik verbind mezelf met mezelf door blogs offline te schrijven zolang er geen internetverbinding is ter ondersteuning van mezelf in het zien van mezelf in mijn eigen woorden en in het deconstrueren van de structuren in mezelf als mind-systeem, waarin ik mezelf omarm in het vrijkomen van de emoties die ik heb opgeslagen en geworden ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien waar ik gedachtes heb onderdrukt en deze als emoties heb opgeslagen in mijn fysiek, waar ik mezelf alleen van kan bevrijden door het uitschrijven van zelfvergevingen op de structuren die ik geworden ben, waarna ik mezelf kan corrigeren in het fysiek.

 www.desteniiprocess.com

www.desteni.net

www.eqafe.com/free

www.equalmoneysystem.org

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s