Dag 74 – Slapen als fysieke weerstand

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vannacht 7,5 uur geslapen te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vrijwel altijd na 6-6,5 uur wakker te worden, waardoor ik niet door de wekker gewekt hoef te worden, en nu dit niet het geval is geloof ik dat ik meer slaap nodig heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik meer slaap nodig heb als ik niet uit mezelf voor de wekker wakker word na 6-6,5 uur.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nog even 5 minuutjes te blijven liggen, waarna ik een uur later pas weer wakker word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vertrouwen op het slapen alsof mijn fysiek aangeeft dat ik als fysiek meer slaap nodig heb, in plaats van te zien dat het de fysieke weerstand is waarin de fysieke mind aangeeft te willen slapen en ik mij op deze manier vasthoud in de mind, aangezien er verder niet zoveel aan de hand is wat me in de mind kan vasthouden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de fysieke pijn van moeheid in de ochtend bij het ontwaken/opstaan te geloven als zijnde echt en als teken dat ik meer slaap nodig heb, terwijl ik het afgelopen jaar gezien heb dat dat niet zo is en ik word er ook niet blijer van door meer te slapen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het geen leuk punt te vinden, het 6 uur slapen, aangezien mijn fysiek in de weerstand gaat, waarin ik mijzelf direct kan corrigeren aangezien ik hier de zaken omdraai en mijn fysiek niet in de weerstand gaat maar ikzelf als mind, welke ik fysiek manifesteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren door de moeheid als ik maar 6 uur kan slapen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor de ervaring van moeheid als ik opsta na 6 uur slaap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iedere avond te kijken waar ik een beetje kan smokkelen zodat ik net iets langer dan 6 uur slaap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het niet leuk te vinden om door de wekker gewekt te worden, aangezien ik dan geloof dat ik niet de maximale slaap eruit heb gehaald doordat ik wat later in ben geslapen en de wekker eigenlijk iets later had gekund, en om dit te compenseren sta ik mezelf dan toe even te blijven liggen, gelovende dat dit gerechtvaardigd is en dat ik na 10 minuutjes opsta, terwijl ik uit ervaring weet dat de kans groot is dat ik een uur of een half uur later pas weer wakker word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ervaring van moeheid te geloven als zijnde echt, en dus bang te zijn dat ik iets fysiek kapot maak als ik te weinig slaap, waarbij ik 6 uur eigenlijk als net te weinig zie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets meer slaap nodig heb dan 6 uur, aangezien ik altijd veel slaap nodig heb gehad toen ik fysiek veel zwakker was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nu na de verhuizing meer te slapen, alsof ik het ritme niet meer op kan pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb er tegenop te zien elke dag 6 uur te slapen en niet meer, terwijl ik de uren echt kan gebruiken om te lezen en te werken, en ik de uren in de ochtend in de stilte heel prettig vind om wakker te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het lijkt alsof ik een punt mis in dit slaapverhaal, in plaats van in te zien dat ik het gewoon moet toepassen; het is mezelf die ik mis doordat ik te lang slaap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo van slapen te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik moet doen als ik me fysiek zo ontzettend moe voel bij het ontwaken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik moet gaan zitten als ik me zo moe voel, in plaats van in te zien dat ik het beste direct rustig in beweging kan komen waardoor de slaap/moeheid sneller verdwijnt en het punt van weerstand als pijnlijke moeheid zo kort mogelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het punt van fysieke weerstand als moeheid die pijn doet te verlengen door te gaan zitten en mijn aandacht erop te richten, mezelf als slachtoffer ervarende van deze moeheid en van het feit dat ik niet langer kan slapen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me slachtoffer te ervaren van de fysieke moeheid en van het feit dat ik niet langer kan slapen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe hier doorheen te komen, aangezien ik verwacht dat het altijd een blijft aangezien ik mezelf niet anders ken en me dus niet kan voorstellen dat ik gemakkelijk opsta na 6 uur slaap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het jammer te vinden om maar 6 uur te kunnen slapen aangezien ik het zo fijn vind om in bed te liggen maar als ik niet langer dan 6,5 uur in bed kan liggen kan ik er niet van genieten aangezien ik 6 uur slaap, en in bed liggen zonder in slaap te vallen lukt niet.

Ik stel mezelf ten doel de wekker op 6,5 uur te zetten en niet meer, waarin ik een half uur heb om voor het inslapen even wakker te zijn en om voor de wekker wakker te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te vragen of het 6,5 uur al niet een excuus is om toch nog even de mind op te laden, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nerveus te worden als ik de wekker op 6 uur zet en dus minder slaap dan 6 uur en gewekt word door de wekker.

Ik stel mezelf ten doel direct op te staan als de wekker gaat na 6,5 uur, onafhankelijk van hoe laat ik ben ingeslapen, wakker ben geweest of van de wekker wakker word.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken of het me ondersteunt om direct na opstaan naar de wasbak loop om tanden te poetsen, aan te kleden enzovoort, en daarna even te gaan zitten om warm water te drinken en eventueel wat te schrijven, in plaats van eerst te gaan zitten en warm water te drinken en wat te schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb moeheid en verdriet te ervaren bij het vooruitzicht direct op te staan en naar de wasbak te lopen na het opstaan.

Ik stel mezelf ten doel opnieuw 21 dagen in te stellen om na 6 uur slaap op te staan.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waardoor ik zoveel verdriet en moeheid ervaar als ik direct na de 6,5 uur liggen in bed op sta.

Ik stel mezelf ten doel te zien wie ik ben geworden in het lange slapen, zodat ik mezelf bij de hand kan nemen en kan vergeven, ook als het niet meteen lukt dit te veranderen, zodat ik mezelf uiteindelijk kan veranderen in dit punt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben alsof ik alles opgeef wie ik ben (geworden) als ik opsta na 6 uur slaap, waarin ik alle veiligheid die ik ken opgeef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om alle veiligheid die ik ken op te geven door na 6 uur slaap op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het slapen en in bed liggen als veiligheid te hebben gedefinieerd, waarin ik dicht bij mezelf kan zijn zonder dat iemand me iets kan doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het slapen als terugtrekken van de wereld te gebruiken, waarin ik even niet verantwoordelijk hoef te zijn voor de wereld, in plaats van in te zien dat ik niet verantwoordelijk hoef te zijn voor de wereld, maar voor mezelf dus zelfverantwoordelijk, en hierin sta ik gelijk als verantwoordelijkheid als zelf als leven en dus als/voor alle leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als zelfverantwoordelijkheid volledig weg te leggen door te vluchten in bed in slaap in/als het mind-bewustzijnssysteem, waarin ik mezelf volledig overgeef/afgeef aan het mind-bewustzijnssysteem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de wereld als te zwaar te ervaren, en me dus terug te trekken in de veiligheid van het bed en de slaap, in plaats van in te zien dat door te lang te slapen ik mezelf weer oplaad via het onbewuste mindsysteem, waardoor het juist onveilig wordt in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het onveilig in mezelf te maken door te lang te slapen en mezelf op te laden via het onbewuste mindsysteem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden van mezelf als veiligheid door afscheiding in mezelf te creeren in/als de mind.

Ik stel mezelf ten doel de afscheiding in mezelf te stoppen door te stoppen met het opladen van het onbewuste mindsysteem via meer slaap dan het fysiek nodig heeft en de gedachten, gevoelens en emoties die hierbij omhoog komen in te zien en zelf te vergeven, waardoor ik mezelf terug geef aan mezelf, een en gelijk als zelf, waarin ik veilig ben in/als de adem.

Ik stel mezelf ten doel mezelf door te duwen door de fysieke weerstand heen, waarin ik me realiseer dat moeheid en slaap opkomen vanuit/in/als het mindsysteem om me slapend te houden, wat ik fysiek als moeheid ervaar en als pijn als ik niet toegeef aan deze drang tot slapen, waarin ik het toegeven aan de slaap ervaar als verlichting, waarin direct duidelijk wordt hoe de mind verbonden met de illusie van het witte licht me bedriegen waar ik bij sta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb keer op keer toe te geven aan de verlichting in de slaap in/als de mind, gelovende dat ik dit echt even nodig heb, waarmee ik in mezelf een ervaring van slaap nodig hebben en het verlichten van de moeheid in/als de mind werkelijk heb gemaakt, wat het moeilijker maakt voor mezelf om hiermee te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gemakzucht als verlichting te hebben toegestaan in mezelf waarmee ik het juist moeilijker maak voor mezelf om tot leven te komen, totdat ik ga geloven dat het te moeilijk is om nog toe te passen en op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het te moeilijk is om op te staan uit de slaap doordat ik mezelf in gemakzucht als geloof in verlichting heb laten varen.

www.desteniiprocess.com

www.equalmoney.org

www.eqafe.com/free

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s