Dag 79 – Groter dan mijzelf

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een relatie dan wel agreement met een ander groter te maken dan mijzelf, waardoor ik mezelf als minder ervaar zonder relatie/agreement met een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen relatie/agreement in als mezelf met mezelf in vertrouwen met/als mezelf en in vertrouwen in/als/met mijn eigen fysiek te hebben ontwikkeld, waardoor ik altijd iets mis wat ik wil opvullen met een relatie/agreement met iets of iemand buiten mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysieke klachten groter te maken dan ikzelf, waardoor ik geloof dat ik er niet in op kan staan, en dus zoek ik iets of iemand buiten mezelf om me aan op te trekken in dit opstaan in/als mezelf, waarbij ik natuurlijk de ander en/als mezelf omlaag trek in mijn onzekerheid als die ander niet stevig in zelf staat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om de ander omlaag te trekken in mijn onzekerheid in vragen om bevestiging, al dan niet met woorden, waardoor ik mezelf terug ben gaan houden aangezien ik dit omlaag getrokken worden heb ervaren als het ergste is wat iemand kan overkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het omlaag trekken of omlaag getrokken worden als iets heel ergs te zien, waardoor ik ervan weg blijf en me inhoud zodat ik mezelf niet meer kan zien, in plaats van in te zien dat het omlaag trekken het vasthouden is van/aan relaties in/als de mind uit angst om te verdwijnen in/als de mind, en met het wegblijven en inhouden trek ik mezelf juist terug in/als de mind en verdwijn ik alsnog in/als de mind, terwijl anderen in relatie met mij dus verbonden met mij in/als de mind, op zoek gaan naar waar ik ben in/als de mind waardoor ik de ander=de mind mee naar binnen trek, en zo een hel binnenin mij creeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat iemand mij werkelijk omlaag kan trekken of dat ik iemand werkelijk omlaag kan trekken, in plaats van in te zien dat dit alleen kan als ik of iemand niet een en gelijk als zelf staat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf veilig te stellen en dus wanen in het oude huis in Zegveld, aangezien ik daar buiten de matrix leefde waardoor ik weinig last had van de oordelen in/als de matrix, wat meteen de reden is dat ik daar uiteindelijk ben weggegaan aangezien ik daar niet gelijk kan gaan staan aan mezelf binnen de matrix.

Ik leef in dankbaarheid voor de 7 jaar van wonen in Zegveld op een plek net buiten de matrix, waarin ik mezelf de mogelijkheid gegeven heb om mezelf te zien in rust in de structuren in/als mezelf, met de mogelijkheid om mezelf zover gelijk te maken aan mezelf en de fysieke klachten buiten de matrix, waardoor ik weer in staat ben om me te bewegen binnen de matrix en me gelijk te maken aan mezelf als leven binnen de matrix.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het leven buiten de matrix groter te maken dan het leven binnen de matrix, waarin ik meer waarde hecht aan het leven buiten de matrix en hiermee dus eigenlijk neerkijk op het leven buiten de matrix, voortkomend uit angst voor een leven binnen de matrix; angst voor het worden beinvloed en meegesleurd in alle meningen als oordelen van de matrix, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf tegelijkertijd groter en kleiner te maken dan de matrix, groter voortkomend uit de angst waarin ik me kleiner ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me niet in staat te ervaren me te bewegen in de matrix als ik fysieke klachten ervaar, welke juist voortkomen uit het niet kunnen bewegen doordat ik me kleiner ervaar dan de structuren van de matrix.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de matrix groter te maken dan ikzelf, waardoor ik geloof dat ik niet in staat ben om op te staan participerend in de matrix.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb enorm verdriet te ervaren dat ik niet op mijn fysiek kan vertrouwen, waarin ik mezelf vastzet in een angst voor het ‘terugslaan’  van de fysieke klacht welke ik gemanifesteerd heb in/als de mind via het opslaan van herinneringen als emoties, waarin ik mezelf terug sla in elk mogelijk onverwacht moment in als de mind, gemanifesteerd in het fysiek waardoor het lijkt alsof het fysiek terugslaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een terugslaan in/als de mind te creeren welke voortkomt uit participatie in/als polariteit als een elastiek wat terugslaat op mezelf, en om dit terugslaan als emotionele pijn niet te ervaren heb ik dit weggeduwd als onderdrukt als opslag in het spierweefsel in mijn fysiek, welke gaat reageren als krampen als tegenhouden als deze herinnering wordt getriggerd, en welke tevens gaat reageren op allerlei andere prikkels doordat er teveel spanning op staat waardoor er een grotere gevoeligheid voor prikkels is, van voeding, emoties, gebeurtenissen etc.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dit terugslaan te hebben gemanifesteerd door mezelf groter of kleiner te maken/ervaren dan iets buiten mezelf, waardoor ik in mezelf een ongelijkheid creeer als polariteit, waarin er altijd de tegenhanger terugkomt om weer een te worden, zo zit polariteit nu eenmaal in elkaar, twee tegendelen maken een.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van mezelf door te geloven in dit groter en kleiner ervaren dan iets buiten mezelf door te geloven in polariteit, en door te geloven in polariteit als zijnde waar heb ik mezelf gelijk gemaakt aan polariteit in plaats van een en gelijk als zelf als Leven, en heb ik constant tegendelen nodig om mezelf als een te ervaren, wat alleen op te vullen is met een relatie met iets of iemand buiten mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als lamgeslagen ervaar, het lam Gods, lam volgend in polariteit, waarin ik lam/verlamd kan blijven op zoek naar een God buiten mij als zijnde zoekende naar licht/liefde/relatie buiten mij als weten wie ik ben, of waarin ik op kan staan in zelfvergeving een en gelijk als God als het Levende Woord als Zelf als Leven in/als de Adem, wandelend in het duister van onwetendheid van wie ik ben in/als mezelf waarin ik alleen mezelf kan gaan zien in het uitschrijven van de duistere structuren in/als mezelf.

De keus is aan mij. Wat is mijn startpunt in ieder moment?

Ik stel mezelf ten doel mezelf gelijk te maken aan datgene waarvan ik me heb afgescheiden in/als mezelf, welke zich laat zien in mijn reacties als gedachten, gevoelens en emoties.

Ik stel mezelf ten doel om in ieder moment te zien wat mijn startpunt is; ben ik in de adem met als startpunt eenheid en gelijkheid als zelf als Leven als wat het beste is voor iedereen, of ben ik in/als de mind afgescheiden in polariteit bezig mezelf veilig te stellen in het vasthouden aan een illusie in zelfinteresse.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven in ieder moment dat ik niet gelijk ben als zelf als leven in reactie op de ongelijkheid in mezelf en om me heen.

Ik stel mezelf ten doel een relatie als agreement met mezelf in/als het fysiek te ontwikkelen, in het toepassen van schrijven, zelfvergevingen en zelfcorrecties.

Ik stel mezelf ten doel om bij het aandienen van een nieuwe relatie met een ander/iets buiten mezelf, in te zien wat mijn startpunt is, en alleen in een startpunt van eenheid en gelijkheid een agreement te gaan wandelen met een ander of in agreement te zijn met iets buiten mezelf in eenheid en gelijkheid als Leven in als de Adem.

Ik stel mezelf ten doel een relatie met iets of iemand buiten mezelf te onderzoeken in de ongelijkheid waarin het bestaat, om te zien waarvan ik me heb afgescheiden en om te zien wat er mogelijk is in gelijkheid in communicatie met de ander.

Ik stel mezelf ten doel om mezelf direct te stoppen, te vergeven en corrigeren op het moment dat ik ervaar alsof ik iets fout doe bij het zien of ervaren van ongelijkheid buiten mezelf, mezelf realiserende dat zolang ik reageer op ongelijkheid buiten mezelf ik ongelijk in/als mezelf aanwezig ben in reactie in/als de mind.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s