Dag 101 – Manipulatie door angst en liefde

Waar laat ik me manipuleren en waarom laat ik me manipuleren?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten manipuleren door het woord liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten manipuleren door te geloven in het woord liefde, dus ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten manipuleren door een geloof in/als de mind, in plaats van zelf in het fysiek te onderzoeken wat liefde is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor de ander=de mind, en dus creeer ik liefde zodat ik mezelf als angst niet hoef te zien en ervaren, niet ziende dat ik door het participeren in gevoelens van liefde de angst in mezelf vergroot aangezien het een is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien hoe liefde en angst een zijn, wel dat het een polariteit is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat liefde echt is aangezien het bestaat in polariteit met angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat polariteiten echt zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten manipuleren door woorden van liefde en angst uit angst om alleen te staan, waarin ik geen idee heb wat alleen staan is, alleen dat het angst in me oproept en dus durf ik niet meer te kijken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten manipuleren door angst door niet meer te durven kijken en dit/deze angst als excuus te gebruiken om ook niet te hoeven kijken laat staan zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien dat alleen staan, Al Een staan is zonder interventie van de mind, dus niet gesplitst, dus zonder angst, waar ik als mind natuurlijk angst voor creeer want als ik alleen sta zonder angst als de mind als bewustzijn, besta ik als de mind niet meer en dat wil de mind natuurlijk niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat de angst van de ander echt is waardoor ik me schuldig ga voelen uit angst dat ik het veroorzaakt heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets verkeerd doe als de ander(= de mind) bang is, waarin ik mezelf gevangen houd in zelftwijfel en ga zoeken in de mind waar ik iets verkeerd gedaan heb, waarmee ik het weer verkeerd doe namelijk gekeerd in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik er goed aan heb gedaan om te gaan samenwonen, dat ik de ander hiermee help, in plaats van in te zien dat ik het ten eerste uit eigenbelang heb gedaan om mezelf te ondersteunen in het opstaan uit de eenzaamheid en ten tweede ik niet kan weten wat goed is voor de ander, misschien heb ik het alleen maar erger gemaakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een relatie te starten als het goede persoon karakter, waarin ik de hele tijd probeer goed te doen zodat ik niet alleen hoef te staan, en dus doe ik goed in opzet, wat manipulatie is in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb goed te doen in manipulatie in/als de mind, gelovende dat ik hiermee daadwerkelijk ondersteun.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf verantwoordelijk te maken voor de ander=de mind door me te laten manipuleren door geloof in de liefde, uit angst om alleen te staan, en dus maak ik me verantwoordelijk voor de ander=de mind en hoef ik dus niet alleen te staan want ik ben druk met de ander in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf angst te creeren als reactie op de angst van de ander, waarmee ik mezelf bezig houd in/als de mind en dus niet alleen hoef te staan zonder interventie/invloed/manipulatie van de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb doodmoe te zijn van mijn eigen mindmanipulatie en er toch niet zomaar mee te kunnen stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf kwalijk te nemen en stom te vinden dat ik niet zomaar kan stoppen met de manipulatie in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verslaafd te zijn geraakt aan de manipulatie in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets moet doen met de angst van de ander, dat ik die ander op moet vangen of iets dergelijks, in plaats van in te zien dat ik alleen maar mijn eigen manipulaties in/als de mind hoef te vergeven en dat de ander hetzelfde kan doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb uit schuldgevoel dat ik wel een huis heb en de ander niet, de ander een huis heb geboden en hiermee heb gedacht goed te doen, in plaats van in te zien dat ik hiermee verwarring en teleurstelling heb geschept.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de relatie in huis te starten uit schuldgevoel dat ik een prettig huis en en de ander niet, in plaats van in te zien dat dat geen zelfoprecht uitgangspunt is, en dus maak ik de ongelijkheid alleen maar groter.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een relatie te starten om mijn schuldgevoel op te lossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de relatie in huis te starten uit angst dat de ander niet naar me toe zou komen als hij in een ander huis zou wonen en dat ik dus alleen moet staan, niet ziende dat ik altijd alleen sta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik moest oefenen met de ander=de mind in 1 huis te wonen aangezien ik al lang alleen woon en bang ben dat ik niet meer samen kan wonen, wat een startpunt van angst is dus in/als de min, in plaats van in te zien dat als ik een en gelijk als zelf ben en een eventuele ander is dit ook, het samenwonen in gelijkheid zal verlopen en tijd zal hierin niet uitmaken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten manipuleren door algemene uitspraken in/als de mind als ‘als je ouder bent en lang alleen woont wordt het steeds moeilijker om te delen en/of samen te wonen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf achteraf allerlei schuldgevoelens aan te praten doordat ik zie dat de ander in de stress in de angst schiet, terwijl ik het hele jaar duidelijk heb gezegd dat we onderzoeken hoe en of we samen verder gaan, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf in de stress te schieten voor het alleen staan en dus schuldgevoelens creeer en me zo dus vast kan houden aan de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn geweest dat de ander creeert wat hij nu creeert en dit als reden te gebruiken om niet in 1 huis te blijven wonen, waarna de ander inderdaad creeert waar ik bang voor ben dat gebeurt als hij alleen staat, niet ziende dat ik dit waarschijnlijk niet was gebeurd als we nog in 1 huis hadden gewoond aangezien ik dan sturing had gegeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te beroerd te zijn om sturing te geven in een situatie met een ander, waarin ik beroerd altijd als oordeel heb opgevat, in plaats van zoals Sylvie zegt, beroerd als beroerd/geroerd  van wateren waarin ik niet constant ben als mezelf en dus geen richting kan geven aan mezelf, laat staan aan de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen dat ik ervoor kies om voor mijzelf de meest geschikte situatie te creeren om de beroering van mijn wateren te stoppen, aangezien de ander hierin ook gedwongen wordt in zijn eigen wateren te zien en hier zoveel angst en weerstand in naar voren brengt dat ik ga geloven dat ik iets verkeerd heb gedaan, waarin ik bevestigd wordt in het geloof die ik in de familielijn heb meegekregen, dit weet ik aangezien het pas is uitgeschreven/gesproken, dat het egoistisch is om voor zelf te kiezen en dus gaat de hele manipulatie op tilt van liefde en angst in/als de mind.

Ik stel mezelf ten doel de beroering in mijn wateren te stoppen zodat ik me niet meer te beroerd voel om richting te geven aan mezelf en eventueel aan de ander zonder manipulatie als interventie als eigenbelang in/als de mind.

Ik stel mezelf ten doel mezelf toe te passen in/als de adem in de bezigheden die gedaan moeten worden, ook als ervaar ik het als saai als er geen afleiding is van de ander=de mind.

Als ik mezelf zie zoeken naar afleiding in/als de mind of mezelf verdriet zie ervaren door gemis van afleiding van de ander=de mind, dan stop ik, ik adem. Ik zie in mezelf welke gedachten dit gemis hebben getriggerd, aangezien het een gedachte moet zijn die ik geloof en waardoor ik gemis ervaar van iets buiten mezelf aangezien ik mezelf als niet voldoende ervaar door geloof in gedachten van gemis.

Ik stel mezelf ten doel me niet af te sluiten voor de ander=de mind en me tegelijkertijd niet te laten beinvloeden/manipuleren door de ander=de mind. Ik realiseer me dat als ik me laat beinvloeden, dat komt doordat er ergens zelftwijfel aanwezig is en ik me dus van iets heb afgescheiden, waarin ik geloof dat ik dit moet opvullen/goedmaken met een daad buiten mezelf. Ik stop, ik adem. Ik pas zelfvergevingen toe op datgene waarin ik me laat beinvloeden/manipuleren. Ik laat het proces van de ander bij de ander en vergeef mijn reacties hierop. Als ik schuldgevoel ervaar kan ik mezelf vergeven en hoef ik geen actie te ondernemen als helpen van de ander om dit schuldgevoel te doen verdwijnen of om iets goed te maken.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waarom ik zo bang ben om alleen te staan zonder interventie van de ander=de mind door te schrijven en intiem met mezelf te zijn en worden.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met me te laten beinvloeden/manipuleren door geloof in liefde en hiermee geloof in angst; ik realiseer me dat door geloof in liefde ik automatisch geloof in het bestaan van mezelf en de ander als angst, en dit hiermee dus ook bevorder/creeer/in stand houd. Door de invloed van manipulatie te stoppen stop ik mijn verantwoordelijkheid voor de ander, en hierin word ik zelfverantwoordelijk.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken  hoe ik mezelf verantwoordelijk maak voor de ander als ik accoord ga met manipulatie in/als de mind als geloof in gevoelens van liefde.

Ik stel mezelf ten doel het sluiten van bondjes in/als de mind te stoppen door te stoppen met het opvangen van de angst van de ander=de mind met het geloof en participatie in gevoelens van liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het jammer te vinden dat gevoelens van liefde niet echt zijn en niet voldoende zijn om een relatie als agreement op te bouwen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf elke keer te corrigeren als ik denk/geloof/ervaar dat ik zonder relatie alleen sta en met relatie niet, waarin ik mezelf realiseer dat ik altijd alleen sta.

Engelstalige blogs over manipulatie:

Earth Journey to Life  Dag 84-88

www.eqafe.com/free

Advertisements

3 thoughts on “Dag 101 – Manipulatie door angst en liefde

  1. ik vind ’t zooo cool dat je doorzet met je zelfvergevingen!! dat je niet bij de pakken neer gaat zitten helemaal top! Een Destonian!

    • IngridS schreef:

      Dankje Martijn. Nee bij de pakken neer gaan zitten is geen optie. Zie je dit ook in jezelf? Als je dit in mij ziet is dit ook of zelfs vooral zo aanwezig in jezelf. Anders zou je het niet in mij zien…:-).

  2. […] Dag 101 gaat voornamelijk over waar ik me laat manipuleren. Hier vervolg ik met inzien waar ik zelf manipuleer. […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s