Dag 110 – Het karakter van Onzekerheid in relatie tot mannen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onzekerheid te ervaren bij mannen in de buurt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onzekerheid te ervaren bij mannen in de buurt als ik niet weet wat ik moet zeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onzekerheid te ervaren als ik niet weet wat ik moet zeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nog meer onzekerheid te ervaren als ik een man leuk vind en niets weet te zeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me anders te ervaren bij mannen en vrouwen in de buurt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik gelijk ontspannen moet zijn bij een man/mens in de buurt die ik net leer kennen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb probeer deze onzekerheid te verbergen waardoor ik juist zeker overkom, en waardoor ik niet volledig in communicatie blijf in/als mezelf, en hierin minder goed oplet wat ik wel en niet kan zeggen en weleens te fel uit de hoek kan komen zonder dat ik het door heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik te fel uit de hoek kom, in plaats van in te zien dat het wellicht ok is om iets te benoemen ook al is er een schrikreactie in de ander aangezien schrikreactie een reactie is van wakker schrikken uit de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets fout doe als iemand wakker schrikt uit de mind door woorden die ik spreek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien dat onzekerheid gewoon een karakter is met een polariteit als zekerheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien waarom ik het karakter van onzekerheid gecreeerd heb, aangezien ik het als heel onprettig ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onzekerheid als onprettig te ervaren, waarin ik een karakter als polariteit opnieuw in polariteit breng door een ervaring van het karakter (welke ook in ervaring/herinnering is opgebouwd) te creeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze onzekerheid te creeren door iets te willen van een man, namelijk een relatie, en met dit willen houd ik mezelf afhankelijk van een man en dus ga ik me onzeker ervaren en zeker gedragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een zekering hierin te zien, alsof ik met het karakter zeker-onzeker een zekering voor een relatie kan forceren, waarin ik zeker wil weten of er een relatie mogelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zekerheid te willen ter compensatie van het karakter van onzekerheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het karakter van onzekerheid te willen compenseren met (zekerheid in/als)  een relatie, wat hetgeen is waar ik onzeker door word, namelijk het willen van een relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen ervaring onzekerheid dus te creeren door het karakter van onzekerheid, welke plezier in communicatie in gelijkheid in de weg staat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen plezier te ervaren als ik onzekerheid ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik kan stoppen met een relatie willen, en dus niet te weten hoe ik kan stoppen met het karakter van onzekerheid in relatie tot mannen, welke elkaar in stand houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik kan stoppen met het karakter van onzekerheid in relatie tot mannen behalve stoppen met het willen van een relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik door het karakter van onzekerheid geen relatie kan starten, in plaats van in te zien dat ik dit karakter gebruik als excuus om niet echt in deze onzekerheid als karakter te zien en hierdoor ook geen relatie hoef te starten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen dat ik een relatie wil met een man, waardoor ik onzekerheid ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dit relatie willen als een programma in me voel doordraaien, waardoor ik helemaal niet kan zien in mezelf wat ik echt wil en wie ik ben in Al(l)Een zijn, welke schaamte oproept aangezien ik me laat manipuleren door een programma in mij in geloof dat ik dit programma niet kan stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het programma van een relatie willen niet kan stoppen in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het programma van een relatie willen nooit heb willen stoppen in mezelf, aangezien ik (geloof dat ik) zo graag een relatie wil, waarin ik in dit geloof mezelf laat manipuleren en een karakter van onzekerheid creeer om dit geloof in stand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een karakter van onzekerheid te creeren om een geloof in het willen van een relatie in stand te houden, welke me nog meer onzeker maakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een karakter van onzekerheid en een programma van een relatie willen elkaar in stand te laten houden in mezelf, in plaats van mezelf te bewegen en richting te geven zodat/waarin ik gelijk kan gaan staan aan mezelf in onzekerheid en in het willen van een relatie, zodat ik in staat ben deze programmering te stoppen in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb direct een relatie te willen zonder het stoppen van de programmering tot het willen van een relatie in relatie tot het karakter van onzekerheid, waarin ik de programmering dus niet wil en dus niet kan stoppen en mezelf als programmering in stand houd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een relatie tot reden/mogelijkheid tot Leven te maken zoals God als Het Witte Licht het Leven in ons bepaalde, door te leven en dus geloven in een vloek die generaties geleden is uitgesproken waarin de verbinding met het witte licht is ogenschijnlijk is verbroken door het kiezen voor een relatie buiten de kerk, wat geen verbreking is van de verbinding met het witte licht maar een verplaatsing van de verbinding als verslaving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te hebben geleefd in zogenaamde vrijheid buiten de kerk, waarin de vrijheid natuurlijk geen echte vrijheid is maar een verplaatsing van de binding in/als de mind als witte licht naar geloof in relaties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in dit geloof in relaties mezelf gevangen te houden in de mindconstructies als relaties, waarin ik binnen deze mindconstructies niet een en gelijk kan zijn als mezelf en dus altijd afhankelijk blijf van relaties in/als de mind, waarin het niet mogelijk is om een agreement te wandelen waarin de relatie in/als mezelf als Leven het startpunt is en niet de relatie met/tot de ander.

Als ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van onzekerheid in relatie tot mannen in de wens tot relaties met mannen, dan stop ik, ik adem. ik realiseer me dat ik deelneem in/aan een karakter, wie ik niet ben. Ik adem en stop deze deelname door mezelf te focussen op mezelf als Adem. Ik realiseer me dat ik mijn aandacht niet op mezelf in relatie tot de ander hoef te vestigen, aangezien dat altijd manipulatie inhoudt, en in manipulatie verander ik niets aan een eventuele mogelijkheid tot een relatie als agreement en verlaat ik tevens mezelf voor de ander(=de mind) en stap ik dus uit de agreement in/als mezelf.

Als ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van onzekerheid door niet te weten wat ik moet zeggen, dan stop ik, ik adem. Door in de ervaring van onzekerheid te blijven participeren kan ik alleen maar spreken in/als de  mind, welke manipuleert. Ik stop, ik adem. in de adem zie ik wat ik wil spreken of wat ik niet wil spreken.

Ik stel mezelf ten doel mezelf vrij te maken van het geloof in relaties met een ander als reden tot leven als verplaatsing van geloof in god als het witte licht als reden tot leven door mezelf vrij te maken van de mindconstructs waarin ik verslaafd ben geraakt als programmering in/door de mind als het witte licht. Ik realiseer me dat het witte licht niet meer bestaat behalve als mindconstructies in mijzelf, en dus ben ik zelf in staat mezelf te bevrijden uit de programmering als mindconstructie. Ik realiseer me dat dit hetgeen is wat ik kan, zal, wil en moet doen om mezelf te bevrijden en om mezelf de mogelijkheid te geven tot een agreement als relatie in/met mezelf en hierin tot een eventuele agreement met een ander, waarin ik nog steeds in relatie in/als/tot zelf leef en niet tot de ander=de mind.

www.equalmoney.org

www.eqafe.com/free

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s