Dag 111 – Gaan we het redden op Aarde?

De kracht van 10 zal onze aarde redden Equal Money FAQ

(Al het blauw in deze blog is een link met teksten over het onderwerp van het woord/de woorden)

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat we het niet gaan redden om definitieve destructie op aarde te voorkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wanhoop te ervaren bij de gedachte dat we nog maar kort tijd hebben om het tij te keren van destructie naar opbouw voor een leven op aarde in gelijkheid voor iedereen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb er niet in te geloven dat we het redden om op tijd het tij te keren om definitieve destructie op aarde te voorkomen als ik zie hoe lastig het is om de boodschap van eenheid en gelijkheid in de wereld te brengen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat we nog maar 10 (nu 9) jaar hebben om het tij te keren, wat is wat iedereen hier moet ervaren die leeft in een relatief rustige omgeving waarin alleen af en toe de gekte naar buiten breekt, wat direct de reden is waarom niet iedereen opstaat voor een leven op aarde in eenheid en gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het eerst nog erger moet worden voordat ogen worden geopend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen en te vinden dat ik niet effectief genoeg ben in het naar buiten brengen van de boodschap van eenheid en gelijkheid, terwijl het ook deels van mij en mijn effectiviteit afhangt of het tij op tijd zal keren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me belachelijk te voelen dat ik bezig ben met relaties en het stoppen van verlangens hierin terwijl het kritieke punt op aarde zo dichtbij is, in plaats van in te zien dat het relatie-verlangen stoppen en het veranderen van de relatie met mezelf en van hieruit met de ander en van hieruit met de wereld het essentiele onderdeel is om de wereld in zijn geheel te veranderen, aangezien de wereld is gebouwd op relaties in polariteit in ongelijkheid en we hierin de relaties dienen te veranderen naar een startpunt van gelijkheid, welke start in het communiceren in gelijkheid waarin gezien wordt door EEN IEDER dat de eigen woorden over zelf gaan en NIET over de ander, en dus is het enige wat we kunnen veranderen onszelf in/als onze woorden aangezien we met onze woorden de wereld creeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om te spreken over eenheid en gelijkheid op aarde aangezien dit in elk gesprek weerstand en conflict oproept, welke voortkomt uit angst van mezelf en de ander om te veranderen en in zelf te zien wat voor een afschuwelijke toestand we zelf in de wereld hebben toegestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen dat we niet met z’n allen als startpunt nemen een wereld in eenheid en gelijkheid voor ALLE LEVEN, maar dat we in plaats hiervan bezig zijn met het verdedigen in zelfinteresse waarom het nu eenmaal niet mogelijk is, zonder te zien dat een verandering start IN EEN PERSOON en als niemand die verandering start om wat voor reden dan ook, er geen verandering zal plaatsvinden wat ten koste zal gaan van EEN IEDER inclusief ONSZELF.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hartkloppingen te ervaren bij de gedachte aan het verspreiden van deze boodschap, waarin de waanzin van de wereld duidelijk naar voren komt, namelijk dat ik enorme angst ervaar om een boodschap van eenheid en gelijkheid voor ieder leven naar buiten te brengen terwijl dit feitelijk het enige is wat iedereen in wezen nodig heeft en wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de angst in mezelf zo groot te laten worden dat ik excuses ben gaan verzinnen om deze boodschap niet naar buiten te hoeven brengen, waarin duidelijk zichtbaar is hoe ontzettend bang we voor elkaar zijn om werkelijk te benoemen wat er gaande is in onszelf en op de aarde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb elke dag in angst te leven voor aanvallen in woorden en fysiek van de ander=de mind, welke IEDER-EEN in zichzelf moet ervaren aangezien we allemaal ons mond houden en door ‘leven’ alsof er niets aan de hand is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren naar een ieder die niet wil starten met het proces van zelfverandering met als startpunt zelfoprechtheid, in plaats van in te zien dat ik boos ben op mezelf dat ik niet durf te spreken over het proces van zelfverandering met als startpunt eenheid en gelijkheid en ik in deze boosheid niet gelijk ga staan aan de zelfinteresse als weerstand die een ieder van ons heeft opgebouwd in angst voor verlies van ons geriefelijke leven als alles wat we kennen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn te verliezen wat ik ken en in te zien dat ik alles wat ik ken en ooit geweest ben, zal ‘verliezen’ zoals ik het ken, welk verlies groteske vormen aan al nemen als ik niet bereid ben en/of durf te veranderen.

Ik stel mezelf ten doel de angst in mezelf te stoppen adem voor adem, dag voor dag, door het dagelijks schrijven, zelfvergeven en corrigeren van de mind-constructies opgebouwd als angst, om mezelf vrij te maken van angst als bewustzijn zodat ik effectief kan zijn in het spreken in eenheid en gelijkheid als Zelf ter ondersteuning van een Leven op Aarde in Eenheid en Gelijkheid voor Zelf en/als Alle Leven, waarin ik in/met mijn woorden geen polariteit als angst creeer maar Leven voor Ieder-Een Gelijk.

Ik stel mezelf ten doel geduld te hebben met mezelf en de ander door in te zien dat het proces van deconstructie van de mind als ongelijkheid behoorlijk veel tijd inneemt, minimaal 7 jaar om te komen tot een nulpunt, en van daaruit kan pas gestart worden met werkelijk opbouwen in gelijkheid, en dus leef ik dag voor dag, adem voor adem, mezelf vergevend en corrigerend en telkens brengend naar een startpunt in Zelfoprechtheid.

Ik stel mezelf ten doel de ongelijkheid als angst naar de ander=de mind te stoppen door alle oordelen als gedachten als polariteit terug te halen naar zelf en zelf te vergeven, en pas te spreken als ik vrij ben van oordeel.

Ik stel mezelf ten doel het proces in eerste instantie voor/als mezelf te wandelen ter verandering van mezelf, aangezien er alleen een werkelijke verandering kan plaatsvinden in de wereld als ik zelf ten volle verander, waarin ik de relatie met mezelf verander waarin de relatie met een ander verandert waarin de relatie met de wereld verandert waarin uiteindelijk de wereld kan veranderen.

Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:

www.equalmoney.org

Proces van relatie naar agreement:

www.desteniiprocess.com/courses/relationships

Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:

www.eqafe.com

Zelfeducatie free:

www.eqafe.com/free

www.desteni.net

Journey to Life:

7 jaar dagelijks schrijven

7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven

http://www.facebook.com/groups/journeytolife/

video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Advertenties

One thought on “Dag 111 – Gaan we het redden op Aarde?

  1. […] vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te twijfelen of ik wel in staat ben om te staan voor een Leven op Aarde in eenheid en […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s