Dag 117 – Hoogst verontwaardigd

Zelfvergevingen op emoties van verontwaardiging en alles in die richting, welke ik ervaar als ik niet naar het toilet kan en ik terugval in het patroon van ‘ problemen met de stoelgang’ nadat dit een aantal maanden is weggeweest, welke dus gelijk zullen zijn aan de ervaringen waardoor ik dit patroon fysiek heb gemanifesteerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat dit weer gebeurt, dat de weigering zich weer manifesteert in mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zo vernederd te voelen door gewoon gestopt te worden, als verstopt, of ik wil of niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen wat er gebeurt en daar word ik gek van.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gek te worden van het niet begrijpen wat er gebeurt, en daardoor ga ik maar proberen en proberen te begrijpen wat er gebeurt, waardoor ik vaster en vaster kom te zitten in ronddraaiende gedachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb kotsmisselijk te zijn van dit hele gebeuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het zo oneerlijk te vinden dat ik zo geobstipeerd raak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat het nooit meer weggaat, dat ik deze struggle elke dag moet voeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik instort, dat ik dit niet langer volhoud.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb razend te zijn en niet exact te weten waardoor, waarin het razend zijn me laat razen in de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen ademen als ik zo vol met poep zit en niet te kunnen eten als ik zo vol met poep zit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gewoon niet te kunnen geloven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het niet uit te kunnen staan dat ik niet gewoon kan zien hoe ik dit gecreeerd heb, wat eraan ten grondslag ligt zodat ik het kan oplossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos te zijn dat alles zo ingewikkeld is gemaakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb al het plezier te verliezen in deze toestand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me nergens meer voor in te willen zetten als ik me zo ervaar aangezien het toch geen zin heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat niets zin heeft in deze toestand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb rond te tollen in deze toestand en dit niet te willen stoppen aangezien ik zo kwaad ben dat mijn fysiek stagneert dat ik niets meer wil doen, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb uit wraak te stoppen met leven, met meedoen, en dus uit wraak mezelf in/als de mind houd, weg van leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien waar ik wraak op neem of waarom ik wraak neem, ik neem dus gewoon wraak als reactie op wat er gebeurt, in plaats van in te zien wat er gebeurt en hierin gelijk te gaan staan en mijn wraakgevoelens te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te weigeren, welke zich manifesteert in mijn  fysiek, ik voel letterlijk de weigering in mijn darmen om zich te ontlasten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te weigeren om me te ontlasten, terwijl ik niet zie waarom ik dit doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb enorme frustratie te ervaren door deze weigering terwijl ik niet zie waarom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb enorme frustratie te ervaren door niet te zien waarom ik iets doe en door geen mogelijkheid te zien om hierin sturing te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zo ongelofelijk stom te vinden dat ik hierin geen sturing kan geven aangezien ik niet zie wat er gebeurt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf zo verneukt te hebben en niet te zien hoe ik dat gedaan heb en doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf zo enorm aan te vallen zoals in deze zelfvergevingen blijkt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen dat ik mezelf zo enorm aanval.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb radeloosheid te ervaren.

Ik realiseer me dat ik er niet zomaar uit komt, dat het veel geduld, schrijven en adem nodig heeft om mezelf in dit construct te bevrijden. Als ik mezelf teveel doorduw, duw ik mezelf vast. het heeft geen zin naar de oorzaak te zoeken, aangezien ik die nu niet kan en zal zien. dat is wat ik als geen zin ervaar. Ik realiseer me dat ik tegen het randje van uitputting aanzit, en hierin is er te weinig fysieke energie over om mijn darmen nog te bewegen. Ik ga dus zien hoe ik enigszins kan uitrusten binnen de bezigheden die ik doe, waarin ik de bezigheden minimaliseer en me focus op het meest noodzakelijke.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in de overlevingstoestand te zijn geraakt, waarin ik deze overlevingstoestand kan gebruiken om zelfvergevingen toe te passen hierop, aangezien ik hierin nog geen zelfvergevingen heb toegepast toen ik er midden in zat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zoveel moeheid en uitputting te ervaren dat ik het liefst de hele dag in bed wil liggen en/of in huis rond wil hangen en in de zon wil liggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik het net zou redden, net niet de ervaring van uitputting in zou gaan, en Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb toch wel de ervaring van uitputting te zijn ingegaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang en verdrietig te worden van deze ervaring van uitputting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vechten tegen deze toestand van uitputting en dus tegenover mezelf als de ervaring van uitputting te gaan staan, in plaats van er gelijk aan te gaan staan zodat ik er in op kan staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als minderwaardig te beschouwen in deze ervaring van uitputting en obstipatie, en Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen dus willen? stoppen met dit minderwaardig vinden.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waarom ik niet wil stoppen met dit minderwaardig voelen van mezelf als mezelf in uitputting en met name in obstipatie.

Ik stel mezelf ten doel mijn darmen fysiek zo effectief als mogelijk te ondersteunen door een lever-gal-reiniging in te zetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me verslagen te voelen door de mind en Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik hierin ook daadwerkelijk verslagen ben, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn gevoel te geloven en voor waar aan te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het op te willen geven, het eigenlijk al opgegeven te hebben wat zich toont in mijn fysiek, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb op deze manier niet te willen leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iedere stap als teveel te ervaren en tegen iedere beweging op te zien aangezien mijn eigen buik me constant in de weg zit en ik bij iedere stap het ongemak ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor de dikke opgeblazen buik die ik heb als ik niet naar het toilet kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de dikke opgeblazen buik probeer te verbergen waardoor ik geen kleding kan dragen die ik graag zou willen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niets leuk te vinden staan als ik een dikke volle opgeblazen buik heb, terwijl als mijn buik gewoon ontspannen en ontlast is vind ik alles prima staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf aan te passen aan de dikke opgeblazen volle buik.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten waar ik mezelf moet laten met zoveel ongemak in mijn buik in mijn fysiek, en niet te weten hoe ik de tijd moet doorkomen tot aan een volgende mogelijkheid tot ontlasting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me niet te kunnen herinneren in het verleden zoveel last ervan te ervaren in 1 dag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het niet meer te kunnen verdragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat dit me overkomt, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het me overkomt zonder dat ik er sturing in heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik op moet geven als ik me fysiek zo belabberd ervaar van een ervaring waarin ik heb opgegeven, in plaats van in te zien dat het er juist om gaat om deze ervaring uit te kunnen schrijven, om mezelf te ontmaskeren in deze ervaring zodat ik mezelf ervan kan bevrijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat mijn fysiek het niet redt, dat ik teveel schade aanricht/heb aangericht en dat ik te laat ben, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te koppelen aan het schade aanrichten aan mijn fysiek, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor mijn eigen angst, waardoor ik me laat verlammen en opgeef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet door mag gaan, dat ik de grens bereikt heb en als ik mijn hoofd hierboven uitsteek, ik word aangevallen, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf aan te vallen zodra ik mijn eigen opgelegde grenzen overschrijdt, mezelf hierin aanval en hierin geloof dat ik niet verder mag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alhoewel ik dit weet in theorie, in de praktijk volledig onderuit te gaan in/door mijn eigen aanvallen in/als de mind die ik fysiek gemanifesteerd heb.

————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:

www.equalmoney.org

Proces van relatie naar agreement:

www.desteniiprocess.com/courses/relationships

Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:

www.eqafe.com

Zelfeducatie free:

www.eqafe.com/free

www.desteni.net

Journey to Life:

7 jaar dagelijks schrijven

7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven

http://www.facebook.com/groups/journeytolife/

video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s