Dag 120 – Een emotie doorleven = leven door een emotie

Ik heb steeds geloofd dat ik de emotie, met name van verdriet, steeds moet ingaan om het te ‘doorleven’. Een emotie doorleven geeft al aan dat het leven is door een emotie. Ik begin te zien waar ik de emoties inga, en waar ik mezelf direct moet stoppen wil ik er niet in verdwijnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik de ervaring van emotie als verdriet in moet gaan om deze te doorleven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb op het moment blanco te ervaren waarin er niets omhoog komt wat ik kan uitschrijven als zelfvergeving hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf zal vinden door het ervaren van de emotie als doorleven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat de emotie me overvalt op een onverwacht moment als ik het niet doorleefd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat door het doorleven van een emotie ik de emotie verwerk waardoor die weg blijft, in plaats van in te zien dat ik door steeds de emotie te doorleven ik weg blijf in de emotie dus in de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb op de weg terug naar huis vanaf werk, lopend door het park, zo rond de 10x een emotie in heb willen gaan, waarin ik de start van het emotie in willen gaan als levensecht ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb eerst zo uitgeput te moeten raken van het emoties doorleven en gedachten doordenken waardoor ik het mezelf niet meer kan veroorloven nog een emotie in te gaan, wil ik nog fysiek kunnen blijven functioneren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wederom van dit gegeven van uitputting een emotie van verdriet op te voelen komen, die ik omschrijf als emotioneel worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het emotioneel worden echt is en dat ik dat moet doorleven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb jaren zoet te zijn geweest met het doorleven van emoties, gelovende dat ik deze aan het verwerken was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik vlak word als ik geen emoties ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als vlak te ervaren zonder emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat te doen zonder het ervaren en doorleven van emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb uren dagen weken maanden jaren ‘kwijt’ te zijn door het doorleven van emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb energie te genereren in het doorleven van emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als emotie van verdriet te hebben gedefinieerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik er goed aan doe/deed om de emoties te doorleven.

Ik stel mezelf ten doel de emotie die ik op voel komen direct te stoppen. In plaats van in de emotie te gaan vang ik mezelf op in de adem en breng/houd mezelf hier.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken welke gedachten de emoties, met name van verdriet, in werking zetten, en deze uit te schrijven en zelf te vergeven.

Ik realiseer me dat ik niets en niemand meer heb om in weg te willen vluchten, dat ik in alles buiten mezelf gezien heb dat dat het niet is, en dat ik echt de enige ben die mezelf kan opvangen, met wie ik het moet doen. Als ik een emotie inga van zogenaamd verdriet hierom verleng ik het proces en maak ik het moeilijker voor mezelf, terwijl als ik hier blijf/mezelf direct hier breng in de adem, en bij/als mezelf aanwezig blijf, er een rust (trust als een slip of the finger 🙂  ) ontstaat waarin ik kan rusten. Het lijkt vlak als ervaring voor de mind, maar in de vlakte is er eindelijk niets wat me uitput.

Alleen als een emotie werkelijk fysiek omhoog komt en bevrijdt laat ik de emotie komen, en over het algemeen heb ik me in 1 of 2x adem, in 1 of 2 diepe snikken, bevrijd. Ik heb ervaren dat als ik inadem als ik verdriet ervaar en de emotie komt in een snik vanuit mijn fysiek op, dan is het een bevrijding van het fysiek (van opgeslagen emoties ten gevolge van gedachten die ik ooit onderdrukt heb).  Als ik de emotie juist stop in de adem, dan komt de emotie voort uit herhaling in de mind en houd ik deze emotie in stand als ik hierin de emotie zou volgen en zou gaan snikken/huilen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op te vangen en veilig te voelen in de emotie van verdriet op momenten van onveiligheid, en hierin een verslaving als zogenaamde veiligheid in/als de mind te creeren in het doorleven van de emotie als verdriet.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waar de ervaring van onveiligheid vandaan komt ben hoe ik deze ervaring kan stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de emotie van verdriet als excuus te gebruiken om praktische zaken waar ik tegenop zie uit te stellen.

Ik stel mezelf ten doel de emotie van verdriet te stoppen in de adem en het praktische wat gedaan moet worden uit te voeren, in de adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren om het stoppen van participatie in de de ervaring van verdriet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden van de ervaring van verdriet waarin ik leven ervaar, en van deze ervaring een afgescheiden ervaring van leven te maken, waardoor ik deze keer op keer geloof te moeten herhalen/doorleven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik een ervaring in moet/iets moet ervaren om leven te ervaren, in plaats van te Leven.

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Advertisements

2 thoughts on “Dag 120 – Een emotie doorleven = leven door een emotie

  1. top dame! Een tijd geleden was ik bezig heeeeel verdrietig te zijn over een relatie die niet verder kon. Ik wist me geen raad, tot iemand zei: het is helemaal niet nodig om zover in dat verdriet door te gaan. Ik zei: o nee? lol, daarna hield het ook pardoes op.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s