Dag 157 – Illness = Illusie

Illness = Illusie   (Bernard Poolman)

Illusies als gedachten in/als de mind als bewustzijn die we zijn gaan geloven, voor waarheid hebben aangenomen, onszelf mee gedefinieerd hebben. Deze gedachten als oordelen over onszelf, meestal geprojecteerd op de ander, onderdrukken we om onszelf niet te hoeven zien als het oordeel waarin we bestaan en slaan zich op als gevoelens en emoties in het fysiek, vaak in het spierweefsel. Het fysiek kan hierdoor niet meer functioneren zoals het graag wil/specifiek werkt. Dysfuncties ontstaan als ziektes, illnesses, illusies in/als de mind, waarin we ons hebben afgescheiden van/de verbinding hebben verbroken met (zelf als) verantwoordelijkheid, leven en ons fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb illusies als illness te hebben opgeslagen in mijn fysiek door deze illusies te geloven en mezelf te definieren als deze illusies, om vervolgens de illness in het fysiek opnieuw te geloven als defenitie van mezelf, waarop ik weer reageer met gedachten, deze onderdruk en opsla als gevoelens en emoties, en hiermee laag op laag illusies te bouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te weten en zelf ervaren heb dat met behulp van de Nederlandse Bloesemremedies deze lagen kunnen worden ingezien en met toepassing van schrijven en zelfvergevingen op de specifeik door te lopen punten, de illusies gestopt kunnen worden, laag voor laag,  maar nog niet exact te kunnen omschrijven hoe de bloesems hierin precies werkt, welke me onzeker maakt in het naar buiten brengen hiervan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb altijd geweten te hebben dat ik de illness zelf gecreerd heb maar niet gezien te hebben dat ik het heb opgebouwd uit illusies, doordat ik de illusies waaruit ik het heb opgebouwd voor waar heb aangenomen, waardoor ik ongelijk ben gaan staan als deze illusies en dus niet in staat tot oplossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn illusies als illness als groter te zien dan mezelf waardoor ik niet in mijn illusies ben gaan zien in gelijkheid met mijn eigen creatie in/als illusie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen creaties als groter te zien dan ikzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten overnemen door mijn eigen illusies fysiek te manifesteren als creatie en vervolgens niet te zien hoe deze creatie in/als mezelf te stoppen,.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf gevangen te zetten/houden in mijn eigen creatie en hiermee de richting uit handen heb gegeven aan mijn creatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de leiding aan mijn creatie te geven en zelf achterover te hangen in een ervaring van machteloosheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf slachtoffer te voelen/maken van mijn eigen creatie, en hierin de macht over mezelf als leven af te geven aan mijn creatie als illness als illusie, in feite net zoals het gecreeerd is, namelijk de illusies gelovende en daarmee gelovende slachtoffer te zijn van de illusies die ook zijn gecreeerd en toegestaan door mezelf en de ander en hierin de verbinding met het leven, het fysiek en verantwoordelijkheid te verbreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de verbinding te verbreken met mezelf in/als verantwoordelijkheid, leven en het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik te weinig tijd heb om te onderzoeken wat ik wil onderzoeken en dit in praktijk te brengen.

Ik stel mezelf ten doel mijn illusies als illness te stoppen te geloven.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken welke illusies ik heb geloofd door te zien in het dagelijks leven wat zich aandient in afscheiding van mezelf als reacties, gedachten, gevoelens en emoties.

Ik stel mezelf ten doel onderzoek te doen zodat en totdat ik in woorden kan brengen hoe de bloesemremedies precies werken.

Ik stel mezelf ten doel adem voor adem, dag voor dag de werkzaamheden op te pakken zonder me zorgen te maken over tijd, aangezien ik adem voor adem wandel totdat het gedaan is; de adem is hierin de enige constante en niet de tijd.

Ik stel mezelf ten doel gelijk te gaan staan aan de creatie in/als mezelf als illness als illusie zodat ik in staat ben mezelf te stoppen met creeren van illusies als illness.

Ik stel mezelf ten doel de leiding als richting te nemen door mezelf als gecreeerde illusie in woorden te zien die ik schrijf en mezelf te vergeven wie ik in deze woorden geworden ben, waarin ik mezelf opnieuw kan verbinden met (zelf als) verantwoordelijkheid, leven en het fysiek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s