Dag 176 – Zelfvergevingen op relaties – 9 – ik kan het niet

Dag 168 – Zelfvergevingen op relaties – 1 – relatiecheck

Dag 169 – Zelfvergevingen op relaties – 2 – alleen bij jou zijn

Dag 170 – Zelfvergevingen op relaties – 3 – iemand leuk vinden

Dag 171 – Zelfvergevingen op relaties – 4 – ik ben niet goed genoeg

Dag 172 – Zelfvergevingen op relaties – 5 – tijd

Dag 173 – Zelfvergevingen op relaties – 6 – voorbereiding nodig

Dag 174 – Zelfcorrecties op relaties – 7 – voorbereiding nodig

Dag 175 – Zelfvergevingen op relaties – 8- grapjes over man en vrouw

Ik Kan het Niet.

Deze woorden zitten als zin opgeslagen in mijn fysiek, in mijn darmen. Het komt regelmatig omhoog maar niet specifiek gelinkt aan iets, althans niet zichtbaar voor mij op het moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het niet kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo’n enorme angst te ervaren mezelf kwijt te raken in relaties met een ander, welke feitelijk relaties zijn in/als de mind/het bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf enorm te limiteren en af te knijpen in relaties in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf dood te drukken in geloof in relaties in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf uit te drogen in participatie in relaties in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf totaal te laten brainwashen in relaties in/als bewustzijn en in het geloof in deze relaties als zijnde waardevol.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het niet kan omdat mijn moeder gelooft dat ze het niet kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet exact te weten wat ik dan niet kan, waar het over gaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dus te geloven dat ik het niet kan terwijl ik helemaal niet weet waar het over gaat, terwijl het helemaal niet gelinkt is aan iets maar gewoon een overgenomen statement, zin, geloof van voorgaande generatie(s).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ‘ik kan het niet’ ergens aan gelinkt is, dat ik moet uitzoeken wat ik dan niet kan, hierin niets kan vinden en dus blijf zitten bij het geloof in ‘ik kan het niet’ en het zoeken naar wat ik niet kan, in plaats van in te zien dat er niets te zoeken valt, dat er niet iets specifiek waaraan dit gebonden is maar dat het gewoon een doorgegeven statement is waar ik me door heb laten/laat leiden/lijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten leiden/lijden door een overgenomen/doorgegeven statement in/als de mind, in plaats van in de realiteit en praktijk te onderzoeken wat er gaande is, welke ik juist direct opgeef aangezien ik geloof dat ik het niet kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het onderzoeken in realiteit/in de praktijk direct op te geven of zelfs eigenlijk niet eens te starten in een geloof dat ik het niet kan, waarin ik mezelf als ‘ik kan het niet’ bevestig dus vestig in het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als ‘ik kan het niet’ te vestigen in het fysiek, waarin mijn fysiek, mijn darmen dit gaan weergeven en dus niet meer kunnen, hun werk dus niet meer kunnen doen, waarin ik mezelf opnieuw bevestig dus vestig in ‘ik kan het niet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het niet kan omdat mijn fysiek dit aangeeft, niet ziende dat dit de fysieke mind is die ik zelf gemanifesteerd heb in geloof in relaties in/als de mind, en dus in geloof dat wat de vorige generatie gelooft niet te kunnen, ik ook geloof niet te kunnen, en dus nooit begin met onderzoek in realiteit/praktijk om mezelf vaardigheden te leren en hierin mezelf als zelfvertrouwen te vestigen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb perplex te zijn van het inzien dat dit ‘ik kan het niet’ nergens op gebaseerd is, maar dat ik het wel geloofd en geleefd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me verraden te voelen doordat ik geloofde in iets wat nergens op gebaseerd is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb met open mond stil te vallen dat ik zolang geloofd heb in iets wat nergens op gebaseerd is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verontwaardigd te zijn dat mij dingen geleerd als doorgegeven zijn die nergens op gebaseerd zijn maar me ondertussen in complete controle in geloof hierin, gevangen houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ouders te geloven in wat zij mij doorgeven/leren en dit voor waar aanneem, ook al zie en snap ik niet waarop het gebaseerd is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vervolgens te geloven dat het aan mij ligt dat ik niet weet waarop het gebaseerd is, het ‘ik kan het niet’, dat er wel iets heel belangrijks zal zijn maar dat ik het niet zie, en dit dus niet durf te vragen en onderzoeken, en hierin een ‘ik weet  het niet’ te creeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de afhoudende reacties van mensen op vragen die ik niet begrijp, te interpreteren als dat ik een domme vraag stel, in plaats van in te zien dat die afhoudende reactie voortkomt uit een niet weten, dit niet willen tonen, en dus afhoudend reageren, waarin dit zo vervolgens wordt voortgezet, generatie op generatie, waarin iedereen denkt dat ie dom is, dat iedereen het weet behalve ik, geloven de dat de ander het wel weet maar niet werkelijk durvende dit te onderzoeken uit angst dat het niet-weten zichtbaar wordt en ik dus als dom wordt gezien, wat ook zo is, ik en iedereen, dom door dit patroon voort te zetten in onwetendheid in geloof in de afhoudende reactie van anderen, welke een controle-mechanisme is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dit controle-mechanisme te hebben voortgezet door kortaf te reageren op vragen van mensen waarop ik het antwoord niet weet zonder dit zorgvuldig uit te zoeken en/of eenvoudig te zeggen dat ik het niet weet.

Als ik de zin als gedachte ‘ik kan het niet’ in me omhoog zie komen, dan stop ik, ik adem. Ik onderzoek of ik deze gedachte link aan iets in het moment of aan eeh herinnering die getriggerd wordt. Als dit zo is, schrijf ik deze uit en/of pas ik er zelfvergevingen op toe. Als het nergens zichtbaar aan gelinkt is, stop ik simpel de gedachte, vergeef mezelf dat ik erin geparticipeerd heb en geloofd heb, en vergeef mezelf dat ik deze gedachte in mezelf laat bestaan en vervolgens manifesteer in een orgaan en ga leven volgens deze gedachte. Als er emoties/gevoelens mee omhoog komen pas ik hier zelfvergevingen op toe en zie of deze ergens aan gelinkt zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te gaan leven volgens een gedachte die ik heb onderdrukt en hiermee heb opgeslagen in een fysiek orgaan.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met geloof in ‘ik kan het niet’ en te onderzoeken in de fysieke realiteit hoe ik iets aan kan pakken. Indien nodig vraag ik ondersteuning aan iemand die in staat is met me mee te zien.

Ik stel mezelf ten doel een vraag van een ander te beantwoorden naar beste kunnen, te onderzoeken of ik een antwoord kan vinden en zo niet, dit duidelijk aan te geven zodat de ander niet in onzekerheid achter blijft omdat ik geen antwoord weet, maar in plaats hiervan zelf het onderzoek voort kan zetten. Tevens zie ik of ik een ander weet die de persoon hierin kan ondersteunen.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het geloof en bevestigen in een ‘ik kan het niet’ van een fysiek orgaan zoals de dikke darm. Ik onderzoek de patronen die ik in dit orgaan heb opgeslagen als beknellende relaties in/als bewustzijn. Ik realiseer me dat in deze beknellende relaties de ‘ik kan het niet’ gecreeerd is waardoor het orgaan de functie niet kan uitvoeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb paniek te voelen opkomen als mijn darm de functie niet uitvoert, welke gelinkt is aan een geloof dat dit nooit meer goed komt, dat ik het niet kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb paniek te ervaren door geloof in de gedachte dat ik het niet kan en dus nooit zal kunnen en dat er dus nooit verandering op zal treden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat er nooit verandering op zal treden door geloof in dat ik het niet kan, mezelf veranderen en hierin mijn fysiek veranderen/de vrijheid geven tot het uitvoeren van de orgaanfuncties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen fysiek onder controle te houden en in deze controle het orgaan/de darm probeer te dwingen tot het uitvoeren van de functie welke ik zelf heb lam gelegd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf de functie van het orgaan te hebben lamgelegd, en hierin te geloven dat ik niet in staat ben dit te veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet in staat ben te veranderen en de verlammende controle van/in/als het bewustzijn te stoppen, aangezien ik geloof niet te weten wie ik zelf ben, door een andere controle in/als bewustzijn als ‘ik weet het niet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik eerst moet weten wie ik ben om mezelf te kunnen veranderen, in plaats van in te zien dat in het stoppen van het geloof in de controle in/als bewustzijn en het onderzoeken van de fysieke mogelijkheden in gezond verstand, ik, adem voor adem, zal zien wie ik ben.

——————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

4 thoughts on “Dag 176 – Zelfvergevingen op relaties – 9 – ik kan het niet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s