Dag 177 – Zelfvergevingen op relaties – 10 – fysiek ongemak als sabotage

Dag 168 – Zelfvergevingen op relaties – 1 – relatiecheck

Dag 169 – Zelfvergevingen op relaties – 2 – alleen bij jou zijn

Dag 170 – Zelfvergevingen op relaties – 3 – iemand leuk vinden

Dag 171 – Zelfvergevingen op relaties – 4 – ik ben niet goed genoeg

Dag 172 – Zelfvergevingen op relaties – 5 – tijd

Dag 173 – Zelfvergevingen op relaties – 6 – voorbereiding nodig

Dag 174 – Zelfcorrecties op relaties – 7 – voorbereiding nodig

Dag 175 – Zelfvergevingen op relaties – 8- grapjes over man en vrouw

Dag 176 – Zelfvergevingen op relaties – 9 – ik kan het niet

Ik ben bezig met het corrigeren van mijn fysiek bij de chiropractor en nog wat andere fysieke ondersteuning. Als reactie gaan mijn darmen totaal in een kramp, tegenwerken. Mijn darmen houden pauze. Ik kan niet omschrijven wat een afschuwelijke ervaring het is om deze strijd binnenin mij te voelen. Constante pijn en druk, gerommel, maar geen aandrang om werkelijk te ontlasten. Het lijkt mijn mind wel. Constante pijn en heel erg druk, een hoop gerommel, maar geen aandrang om werkelijk te ontlasten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb totale paniek te ervaren bij het fysiek niet kunnen ontlasten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat het altijd zo zal blijven, dat ik elke ochtend deze strijd zal meemaken zonder dood te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in deze angst deze angst waar te maken en inderdaad de strijd aan het mee maken ben/in het fysiek aan het manifesteren ben/gemanifesteerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever dood te zijn dan deze strijd elke ochtend opnieuw fysiek te moeten meemaken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat als ik dood ben, ik deze strijd niet meer meemaak, in plaats van in te zien dat als ik dood ben, ik precies dezelfde strijd doorloop, alleen dan zonder fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het zonder fysiek eenvoudiger is om deze strijd door te lopen aangezien ik de strijd vooral fysiek ervaar, in plaats van in te zien dat ik een strijd fysiek heb gemaakt omdat ik iets niet door wilde lopen/in wilde zien, zo afschuwelijk vind ik het blijkbaar, welke strijd zich na de dood zal voortzetten, en weet ik tevens dat het na de dood juist moeilijker is aangezien we dan geen fysiek meer hebben als stabiel referentiepunt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me hierin volledig neerbuigend naar mijn eigen fysiek opstel door mijn lichaam gewoon op te willen geven en liever dood te zijn in dit ene punt, alsof het niets is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb respectloos ten opzichte van het fysieke leven te staan in dit ene punt, en hierin het hele fysieke leven/mezelf als heel fysiek leven onderuit te halen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te ruineren in een geloof dat het beter is als ik dood ben in dit ene punt, terwijl ik helemaal niet dood wil, maar op een voorwaarde wil leven, namelijk dat dit punt is opgelost.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te willen leven op de voorwaarde dat ik geen last van mijn darmen heb iedere ochtend, in plaats van in te zien dat ik hierin zit te wachten met leven op de voorwaarde in plaats van de voorwaarde door te wandelen en in te zien wat ik voor waarde heb gehecht aan deze voorwaarde en aan hetgeen waarin ik deze voorwaarde gecreeerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven het niet meer aan te kunnen nogmaals deze afschuwelijke strijd in de ochtend fysiek te moeten doorwandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom ik het fysiek doorloop terwijl anderen geen fysieke klachten ontwikkelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik alles aankan in het proces, maar niet deze fysieke pijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb om het fysieke proces heen te willen en het alleen in de mind te willen doorwandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alleen te willen zijn in de ochtend omdat ik elke ochtend deze strijd ervaar, of in ieder geval nooit weet wanneer deze strijd de kop opsteekt, zich aandient, en ik niet naar het toilet kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een strijd te creeren als ik niet naar het toilet kan, waarmee ik het fysieke ongemak versterk, in plaats van te stoppen met interpretaties en het trekken van conclusies en op te pakken wat mijn mind op dat moment naar voren brengt in relatie tot de verkrampte, verstopte darm.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen dat ik niet gemakkelijk elke ochtend naar het toilet kan, terwijl ik weet en gezien heb dat het niet klopt, dat ik het wel kan, maar er komt steeds iets tussen en ik begrijp niet wat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen/niet te zien wat er steeds tussen komt, waarom de spieren rondom mijn darm zo krampen en waarom ik zo tegenhoud.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik zo nooit een relatie kan opbouwen als ik in de ochtend zoveel strijd ervaar waarin ik alleen wil zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het ‘spaans benauwd’ te krijgen van de gedachte een relatie te hebben en samen te slapen en in de ochtend samen te zijn als ik zoveel last heb van mijn darm, terwijl als ik geen last heb van mijn darm, ik graag zou wandelen met iemand anders.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een voorwaarde te creeren, namelijk dat ik geen last meer heb van mijn darm, voordat ik eventueel een relatie als agreement kan wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik perfect moet zijn voordat ik een relatie als agreement kan wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik seks kan hebben als ik zoveel last heb, ik moet er echt niet aan denken, en hierin volledig spastisch te worden net als mijn  darm (terwijl mijn darm natuurlijk spastisch geworden is van mij), terwijl als ik geen spastische darm heb ik hierin veel gemakkelijker een proces zou kunnen wandelen met een ander indien dit zich aandient.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me dus van tevoren al druk te maken over een eventueel samen wandelen en hiermee de spanning in de darm te vergroten, terwijl dit helemaal niet aan de orde is, ik ben alleen op dit moment en ik wandel dit proces nu alleen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iets spastisch op het samen te creeren, en om iets hierin te voorkomen creeer ik een spastische darm als afweermechanisme, welke me tegen gaat werken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mijn darm spastisch heb gemaakt, zonder hierbij in ogenschouw te nemen dat de moederlijn darmklachten heeft/heeft gehad en dat ik een genetische aanleg hierin heb meegekregen en dus tevens informatie uit de gehele familielijn door moet wandelen, welke ik ook geworden ben maar welke ik niet perse persoonlijk gecreeerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me verongelijkt te voelen omdat de hele moederlijn niets heeft uitgevoerd in dit gebied en ik alle rotzooi hierin krijg doorgegeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te kotsen van het niet uitvoeren van de moederlijn, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dus te kotsen van mezelf in het niet uitvoeren aangezien ik dit ook in mij moet hebben aangezien het is doorgegeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik ook niets uitvoer in dit gebied omdat ik dat de moederlijn heb zien doen, in plaats van in te zien dat dit is wat ik doe, al 23 jaar, en dat ik niet alle informatie beschikbaar heb gehad om hierin op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de voorouders in de moederlijn de schuld te geven van de punten waar ik nu mee wandel, in plaats van in te zien dat in het schuld geven ik mijn zelfverantwoordelijkheid afschuif en mezelf dus machteloos maak en hierin mijn ervaring van paniek te bevestigen en vergroten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niets uitvoer omdat ik geen totaal opgelost fysiek resultaat zie en nog steeds met hetzelfde fysieke punt worstel als 23 jaar geleden, in plaats van in te zien dat ik nu pas voldoende ondersteuning heb om werkelijk in dit punt te gaan zien.

ok, het is dus duidelijk dat ik iets uit moet schrijven van 23 jaar geleden, ook al lijkt het niet zo van belang.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in het moment en fysiek de punten te doorlopen. Zodra ik mezelf zie verdwijnen in een positieve toekomstgedachte als een soepel werkende darm gerelateerd aan een bloeiende relatie als agreement, dan stop ik mezelf direct hierin . Ik adem en breng mezelf in mezelf. Ik sta mezelf niet toe mezelf zo ongelukkig te maken door steeds een teleurstelling en verongelijking te creeren in het geloof dat het me nooit zal lukken, welke ik zelf creeer door een plaatje in/als de mind/het bewustzijn te creeren waaraan ik vervolgens moet voldoen, en als dit niet (snel genoeg) lukt, verongelijk ik mezelf in teleurstelling.

Ik stel mezelf ten doel dit doorwandelen als fysiek proces als doel te hebben en hierin met mezelf te wandelen, in plaats van mezelf te verlaten voor een positieve afbeelding in de mind als doelstelling, gekoppeld aan een relatie met een ander.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het afschuiven van zelfverantwoordelijkheid door de schuld te geven aan de moederlijn en me gelijk te stellen aan mezelf in/als de moederlijn als mijn DNA, zodat ik hier in kan zien en mezelf hierin kan ondersteunen en eventueel veranderen. Hetgeen waarvan ik de moederlijn beschuldig zijn punten die ik niet wil pakken in mezelf en dus aanwijzingen waar ik meer onderzoek moet doen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de tijd te geven in dit fysieke proces, waarin ik me realiseer dat als ik mijn fysiek ga bewegen met behulp van chiropractie en andere fysieke manipulaties, het hele bewustzijnsprogramma, wat in de verkrampingen in het spierweefsel ligt opgeslagen, in weerstand schiet en dus juist harder gaat krampen. Dit zal dus veel fysiek ongemak geven met de mogelijkheid hetgeen omhoog komt als weerstand, in te zien, uit te schrijven en zelf te vergeven, waarin ik adem voor adem, met behulp van de health-practisers, mezelf kan corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in de zelfsabotage van mijn fysiek in dit ene punt, en in plaats hiervan mezelf te ondersteunen in plaats van af te vallen, in respect voor mijn fysiek die dit allemaal draagt met mij.

Ik stel mezelf ten doel, iedere keer als ik de ongemakken ervaar, in te zien dat mijn fysiek het stabiele punt is, dat mijn fysiek aangeeft dat er iets niet klopt en dat er correctie nodig is van de instabiele mind die zich fysiek gemanifesteerd heeft.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf als mind/bewustzijn de schuld te geven van het verkrampen en opeten van het fysiek en in plaats hiervan samen te werken met fysiek en bewustzijn om mezelf een en gelijk te maken als zelf als Leven, waarin ik mezelf, adem voor adem, geboren laat worden in het fysiek, ook al ben ik niet gewaar van wat dit inhoud; dit ben ik pas gewaar als het zover is.

Evolution of Consciousness and the Role the DNA play within this:

The Consciousness of the Butterfly – part 1

The Consciousness of the Butterfly – part 2

The Consciousness of the Butterfly – part 2

———————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Advertisements

4 thoughts on “Dag 177 – Zelfvergevingen op relaties – 10 – fysiek ongemak als sabotage

  1. poehee, wat een klus dame, veel adem gewenst
    ik heb weer een ander probleem: chronische bijholte ontsteking

  2. […] Dag 177 – Zelfvergevingen op relaties – 10 – fysiek ongemak als sabotage […]

  3. […] Dag 177 – Zelfvergevingen op relaties – 10 – fysiek ongemak als sabotage […]

  4. […] Dag 177 – Zelfvergevingen op relaties – 10 – fysiek ongemak als sabotage […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s