Dag 209 – Het Leven Verstoren – Disturbing Life

31 december begin van de middag. Overal klinkt vuurwerk om me heen aangezien ik direct aan de straat woon en zo ook de konijntjes met mij.

Kinderen rond de 10 jaar steken rotjes af, achter elkaar door. Ik begin steeds meer de emotie te ervaren die ik altijd ergens onderdrukt met me meedraag. dat de wereld ‘te hard’ is, dat er geen rekening gehouden wordt met/niet gezorgd wordt voor het Leven. Is er iemand die in overweging neemt hoe het is voor alle dieren als er zoveel kabaal in het vuurwerk doorklinkt ten behoeve van de mens als mind? Wij als mens krijgen er een kick van, het steeds opnieuw schrikken, hoe harder hoe beter. Ik ken ook de uitdrukking dat het even ‘alles reset’, alles knallen waarin geen ruimte om aan de zorgen te denken. Het reset de mind. Het fysiek wordt alleen maar verstoord door het opschrikken in/als de mind, of door te harde geluiden voor bijvoorbeeld de dieren. Ik ervaar een punt waarop ik het wil opgeven, waarop ik niet verder wil, waarop ik het gehad heb met de menselijke natuur, en dus waarop ik het gehad heb met mezelf als menselijke natuur.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gehad te hebben met de menselijke natuur en met mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard een punt te ervaren waarop ik het wil opgeven, zo voel ik in mezelf, terwijl ik tegelijkertijd in mezelf ervaar dat ik gewoon in de adem aanwezig kan zijn, ook in deze situatie, en mijn emoties geen overhand hoef te geven, dat ik kan kiezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren waarin ik een oordeel vestig over het geen rekening houden met het Leven, en in dit oordeel veroordeel ik mezelf tot reactie in/als de mind/het bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf ‘vele malen’ mezelf als mind/bewustzijn gereset te hebben op oudjaarsavond met veel harde knallen om me heen, zonder rekening te houden met of ook maar te overwegen hoe dit is voor de dieren om me heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het siervuurwerk wel mooi te vinden zoals de grote pijlen die licht geven, en ondertussen het knallen te veroordelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een reset voor de mind een ‘goed iets is’ en ‘goed’ is voor de mens.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zorgen te maken over de konijntjes en hierdoor boos te worden over al het vuurwerk hier rondom het huis, wat alleen hier rondom het huis plaatsvindt door de locatie waarop dit huisje zich bevindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn zorgen te projecteren op de konijntjes, en hierin boos te zijn omdat ‘mijn’ konijntjes hier last van hebben en hierdoor pas werkelijk te zien wat een ellende vuurwerk eigenlijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn boosheid op te stapelen in plaats van de kinderen te vragen iets verderop te gaan staan, welke ik toch doe als ze pal naast de schutting staan, waarop ze meteen antwoorden ‘dat ze van diertjes houden’ en meteen een stukje verderop gaan staan, wat op dit moment het enige is wat we in samenwerking kunnen doen in deze jaarwisseling.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb er vanuit te gaan dat geen enkel mens wil meewerken aan wat het beste is voor alle leven, in plaats van in te zien dat geen enkel mens het ooit geleerd heeft en dat ik nooit iets gevraagd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om naar voren te treden/op te staan in mezelf voor wat het beste is voor alle leven, uit angst dat er niemand luistert en dat de verstoring en vernietiging van het leven gewoon doorgaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het doorgaan van verstoring en vernietiging van het leven te gebruiken als rechtvaardiging om juist dit verstoren en vernietigen te stoppen, in eerste instantie in mezelf en hierin als voorbeeld voor een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ervan uit te gaan dat niemand wil luisteren naar wat ik vraag als wat het beste is voor alle leven, in plaats van in te zien dat ik het helemaal nooit gevraagd heb, zelfs, of juist niet voor mezelf, waardoor niemand ‘rekening hield’ met mij als leven, inclusief ikzelf, en dus alle verstoring en vernietiging gewoon doorgaat, en ik hierin de conclusie heb getrokken dat niemand luistert, als excuus om de verstoring en vernietiging in mezelf gewoon door te laten gaan door participatie in backchat en de schuld geven aan een ander in backchat en als excuus om niet op te hoeven staan en te spreken.

Ik stel mezelf ten doel mijn angst te stoppen zodra deze opkomt. Ik adem in – ik ben/word me gewaar van de reactie in mezelf – ik houd de adem vast – ik onderzoek de reactie, in het moment en elke herinnering welke in me opkomt als oorzaak voor deze reactie in het moment – ik adem uit – ik geef de reactie/de opgebouwde energie vrij, laat het door me heen vloeien, vergeef mezelf in het moment: geef de energie terug aan de aarde – houd de adem vast – en zie of er nog energie vast zit in mij gerelateerd aan dit punt wat ik niet effectief heb vrij gegeven, en als ik niet in staat was om alles vrij te geven, ga ik door met ademen, en als het me niet lukt het vrij te geven/los te laten, ondersteun ik mezelf hierin met behulp van schrijven, het toepassen van zelfvergevingen en zelfcorrecties, welke ik uitschrijf terwijl ik nog steeds de 4-tellen-ademhaling toepas, totdat ik tot een punt van helderheid kom.

Ik stel mezelf ten doel medewerking te vragen in de kleine punten voor wat het beste is voor alle leven als ik zie dat dit niet wordt toegepast en als ik zelf de angst in mij gestopt heb, waarin ik mezelf en de ander de kans geef samen te werken in wat het beste is voor alle leven en dus voor zelf als leven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf hier te houden in de adem terwijl er vuurwerk wordt afgestoken en te zien hoe het gaat met de dieren, en als het niet gaat, met hen of met mij, ze in huis te halen voor een aantal uren. Ik realiseer me dat de dieren er niets aan hebben als ik me zorgen of boos ga maken, aangezien ik dan niet meer effectief aanwezig ben om hen bij te staan indien nodig, en zij tevens ook nog eens last hebben van mijn geladenheid. In plaats hiervan zorg ik voor mezelf door in/als de adem aanwezig te blijven en boosheid en zorgen hierin te stoppen en vanuit dit startpunt te doen wat het beste is.

Ik stel mezelf ten doel de oordelen die ik in mezelf voorbij zie komen als reactie op de knallen van het vuurwerk, te stoppen, in te zien, zelf  te vergeven en zelf te corrigeren terwijl ik de 4×4 ademhaling toepas, waarin ik me realiseer dat ik niet zozeer reageer op het vuurwerk zelf maar op de nonchelante wijze van de menselijke natuur waarop het afsteken (ontsteken van het lontje) gebeurt, en het negeren hierin van de menselijke natuur van het Leven om ons heen en in onszelf.

Ik stel mezelf ten doel mijn nonchalante wijze van ontsteken in/als de mind en het negeren hierin van mezelf als Leven en hierin van het Leven om me heen te stoppen, in te zien/te onderzoeken, zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me vandaag af te laten leiden door de onrust in mezelf als reactie op de onrust buiten mij, waardoor ik niet echt kom tot iets afmaken.

Ik stel mezelf ten doel vandaag te stoppen met werken en wat tv te kijken, iets lekkers te eten/drinken, te genieten van alle dieren om me heen in huis en even naar buiten te gaan om met de buren te communiceren vanavond, en morgen weer verder te gaan met de werkzaamheden waar ik mee gestart ben gisteren en vandaag.

——————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 208 – Zelfvergevingen/Zelfcorrecties-1 op ‘Motie van Wantrouwen’

Vervolg op Dag 207 – Motie van Wantrouwen – Angst als E-Motie als Rechtvaardiging van Manipulatie

Start Zelfvergevingen en Zelfcorrecties:

Gedachte:

Ik ben bang om iets te zeggen tegen/vragen aan die persoon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik ben bang om iets te zeggen tegen/vragen aan die persoon’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in de gedachte al te denken ‘ik ben bang om iets te zeggen tegen/vragen aan die persoon’, waarin ik het als gedachte aanneem en hierin mijn angst rechtvaardig als iets wat zo is als statement waar niets meer aan te veranderen is, zonder in te zien dat alleen de participatie in de gedachte ook al een vorm van controle dus angst is.

Als de gedachte ‘ik ben bang om iets te zeggen tegen/vragen aan die persoon’ voorbij komt, dan stop ik, ik adem. In de adem breng ik mezelf hier in plaats van in de gedachte te stappen en deze te volgen. Ik zie in mezelf wat het is dat maakt dat ik in participatie in deze gedachte wil stappen.

Ik stel mezelf ten doel in mezelf te zien wanneer ik het woord ‘bang’ in mijn vocabulaire heb en/of  wanneer dit opkomt in gedachten, zodat ik mezelf kan stoppen met opnieuw programmeren in/als angst.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb exact een kopie van mijn moeder hierin te zijn geworden die letterlijk tegen mij heeft gezegd dat ze me niets durft te zeggen en/of te vragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me met een schokje te realiseren dat ik exact hetzelfde doe als mijn moeder en dat ik dit niet leuk vind aan haar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in/als kopie van mijn moeder hierin, niet leuk te vinden, aangezien het een motie van wantrouwen is in/als zelf waarin geen zelfverantwoordelijkheid genomen wordt maar in plaats hiervan zelf afhankelijk van de andere persoon/persona gemaakt wordt met instemming van zelf in/als manipulatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf in te stemmen in/als manipulatie in/als bewustzijn, in plaats van overeen te stemmen met/als mezelf in/als Leven in Zelfverantwoordelijkheid in het stoppen van participatie in angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf wantrouwig te maken tegenover mezelf en tevens geprojecteerd op de andere persoon door mezelf in de steek te laten voor een ervaring van angst in/als bewustzijn, en hierin mijn Zelftrouw weg te leggen en mezelf in/als Zelfvertrouwen monddood te maken door een geloof in angst in/als Bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb macht te ervaren tegenover mijn moeder in het feit dat ze niets durft te zeggen en/of vragen, aangezien ik eigenlijk ook helemaal niet wil dat ze iets zegt en/of vraagt aan me, maar ondertussen net doe alsof ik er niets aan kan doen dat zij dit zo ervaart, en doordat ik dit zo heb ervaren als macht in mezelf, ga ik er vanuit dat de persoon, waar tegenover ik ervaar dat ik niets durf te zeggen tegen/vragen aan die persoon, tegenover mij dezelfde macht ervaart en dit gebruikt als manipulatie, in plaats van in te zien dat ik participeer in mijn eigen ervaring in/als herinnering, waarin ik gemanipuleerd heb en waarin ik mezelf nu weer manipuleer in participatie in herinnering in/als angst, welke ik projecteer op de andere persoon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen ervaring als reactie op wat ik zelf toepas in herhaling van wat ik zelf heb meegemaakt, te projecteren op de andere persoon door hetzelfde scenario uit te spelen als welke ik zelf ervaren en nooit gecorrigeerd heb in/als zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring geprojecteerd op de ander werkelijk te geloven als zijnde iets van de ander, en hierin angst te ontwikkelen ‘voor de andere persoon’ en angst voor mensen in het algemeen, niet ziende dat ik participeer in een herinnering waarin ik mezelf manipuleer in/als Bewustzijn en hierin angst ervaar voor mezelf in/als Bewustzijn in relatie tot de andere persoon/andere mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een geloof te creeren dat ik bang ben voor de andere persoon/andere mensen, waarin ik mijn persona op de anderen projecteer en deze dus niet meer zie als mensen maar als persoonlijkheden in/als projectie van mezelf in/als persoonlijkheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nooit te hebben begrepen hoe mensen niet bang kunnen zijn voor elkaar aangezien dit alles is wat ik gekend heb als mezelf in participatie in/als Angst in/als Bewustzijn, en als oplossing hiervoor een overeenkomst in wederzijds begrip op te stellen zodat er ten minste een soort basis van vertrouwen ontstaat tegenover deze motie van wantrouwen in/als mezelf, waarin ik mezelf afhankelijk maak van die ene of paar personen waarmee dit tot stand komt, waardoor de hele constructie alsnog ineen stort, wel ziende dat het zo niet kan maar niet exact ziende hoe dan wel wat me nog banger maakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf bang te maken met mijn eigen angst en onbegrip en hierin dus onvermogen tot zelfvergeving, waarin ik een ‘verdoemd tot in de eeuwigheid’  creeer in participatie in Bewustzijn in/als Angst.

Ik stel mezelf ten doel mijn ongelijkheid ten aanzien van mezelf als mijn moeder te stoppen, in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel mijn projecties op de andere persoon te stoppen en terug naar zelf te halen zodat ik kan inzien waarin ik mezelf heb afgescheiden van mezelf in/als angst en mezelf en de anderen kan gaan zien als mensen die participeren in persoonlijkheden als reactie op elkaar, maar deze niet werkelijk zijn als Leven.

Afbeelding:

Ik zie mezelf ineenkrimpen, monddood, verbijsterd, verslagen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te zien in een afbeelding waarin ik ineenkrimp, monddood, verbijsterd en verslagen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een afbeelding waarin ik ineenkrimp, monddood, verbijsterd, verslagen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de afbeelding waarin ik ineenkrimp, monddood, verbijsterd en verslagen, te geloven en voor waar aan te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ineen te krimpen, monddood, verbijsterd en verslagen ten gevolge van een vroegere ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de afbeelding waarin ik ineenkrimp, monddood, verbijsterd en verslagen, te gebruiken als rechtvaardiging voor het geloven en volgen van mijn angst en hierin een slachtofferrol aan te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een slachtofferrol aan te nemen ten opzichte van de angst die ik ervaar door ineen te krimpen, monddood, verslagen en verbijsterd.

Als ik mezelf in een afbeelding ineen zie krimpen, monddood, verbijsterd en verslagen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik een afbeelding in/als mezelf heb opgeslagen als herinnering van een gebeurtenis in het verleden, waarin ik mezelf ineen heb gekrompen, monddood, verbijsterd en verslagen, gelovende dat ik niet bij machte was/ben om in/als zelf op te staan en te spreken, in plaats van in te zien dat ik mezelf monddood, verbijsterd en verslagen ineen heb doen krimpen door te geloven dat de ervaring van ‘niet bij machte zijn om in/als zelf op te staan en te spreken’ echt is in het moment, dat de angst die ik hierin ervaar echt is en komt door de andere persoon, in plaats van in te zien dat ik angst ervaar voor mijn eigen Macht in/als Bewustzijn als Angst, waarin ik mezelf monddood maak en vervolgens verslagen en verbijsterd ineen krimp.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mijn angst te projecteren op de andere persoon en deze angst terug naar zelf te halen als angst voor een persona in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de persona in mezelf waarvoor ik angst ervaar te onderzoeken, zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel de herinnering uit te schrijven waarin ik nog bewust weet dat ik ineenkrimp, monddood, verbijsterd en verslagen waarin ik de aanwezige personen de schuld hiervan ben gaan geven, wetende dat dit niet klopt, maar niet opgestaan in/als mezelf om dit werkelijk te stoppen en zelfverantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in/als angst en dus de situatie herhalend als consequentie van het niet stoppen van mezelf in/als angst.

Ik realiseer me dat alleen als ik volledig zelfverantwoordelijkheid neem, de angst zal stoppen/verdwijnen aangezien de angst in eerste instantie voortkomt uit het wegleggen van mijn zelfverantwoordelijkheid waarin ik mezelf afhankelijk maak van de andere persoon en/of een persona in/als mezelf.

Wordt vervolgd

www.eqafe.com

——————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 207 – Motie van Wantrouwen – Angst als E-Motie als Rechtvaardiging van Manipulatie

Ik doe iets vreemds in angst. Als ik angst voor een persoon (lees persoonlijkheid) ervaar, denk ik deze angst te moeten benoemen tegenover die persoon om in deze angst op te staan. Waarin ik natuurlijk enorme angst ervaar om dit te benoemen, en dus spreek in angst, en hierin vraag ik tevens de persoon om iets met mijn angst te doen. Waarom doe ik dit zo? Feitelijk projecteer ik angst in/als mezelf voor een bepaalde persoonlijkheid in/als mezelf op de andere persoon die deze persoonlijkheid reflecteert waar ik in mezelf angst voor ervaar.

Op de een of andere manier heb ik altijd geloofd dat ik hierin ‘kleur’ moet bekennen tegenover die andere persoon, dat ik de goedkeuring van die ander nodig heb om de angst te stoppen in mezelf. Zolang die andere persoon het niet weet, en dus geen goedkeuring kan geven, kan ik de angst in mezelf niet stoppen, dat ervaar ik dan als niet eerlijk, want ik heb daarvoor toch zolang in angst verkeerd tegenover deze persoon en hierin backchat gecreeerd, dus ik moet dit toch delen, anders ben ik hypocriet.

Dit herken ik als een kerkelijk construct, waar je moet gaan biechten/boete doen, om vrij te komen van de zonden in jezelf, en dit kan alleen via een persoon die hiertoe de machte heeft, de machte om met God te spreken, oftewel een persoon die ik mijn macht geef tot Vergeving. Feitelijk leg ik hierin mijn zelfverantwoordelijkheid bij de andere persoon.

Nu is het zo dat als een andere persoon hier met begrip naar luistert, dit snel wordt opgelost. Er is begrip, wat gelijk is aan vergeving, ik ben vergeven door de andere persoon, mijn angst verdwijnt, en ik kan communiceren zonder angst.

Maar wat als de andere persoon geen begrip toont en/of hiermee niet akkoord gaat? Dan zou er geen mogelijkheid zijn om vrij te komen van mijn angst, om vergeven te worden. Dit is compleet het Godsconstruct, waarin vergeving via een andere persoon via ‘God’ loopt. Bij de Gratie van God.

En dit is feitelijk waarin ik mijn hele leven ‘verkeerd’ heb. Ik werd niet begrepen, dat werd letterlijk zo gezegd. En dus heb ik hierin mezelf niet begrepen en vergeven door te blijven wachten op het begrip als vergeving van de andere persoon, waarin ik zelf een persoonlijkheid in/als angst gecreeerd heb. Waarin ik een ervaring gecreeerd heb dat ik alleen in gelijkheid kan communiceren met iemand die me begrijpt/vergeeft. Zoniet, dan doe ik het ‘verkeerd’ in mijn ervaring. Wat niet in gelijkheid is als mezelf in zelfoprechtheid maar in gelijkheid onderling in relatie tot elkaar, afhankelijk van elkaars begrip. Wat pas werkelijk/in werkelijkheid verkeerd als gekeerd is in/als de mind/het bewustzijn.

Hierin heb ik mezelf geforceerd door mezelf steeds door een angst heen te duwen om zo de angst ‘te overwinnen’. Op een gegeven moment ben ik hiermee gestopt, aangezien het me niet meer lukte, ik was fysiek uitgeput, en ik ben in de angst gaan zitten. In angst heb ik veel geaccepteerd en toegestaan, in mezelf en in de ander, waarin ik een reactie bij de ander  in eerste instantie ook nog eens zelf trigger/uitlok door in angst te bestaan en te spreken.

Waarom vind ik van alles goed/God? Uit angst dat ik anders niet Goed ben/ bij God kom. In een geloof dat ik een ander ‘nodig heb’ voor goedkeuring dus om bij god te komen. In een geloof dat ik het zelf niet kan, dus voortkomend uit Zelftwijfel. En in een basis van zelftwijfel, twijfel aan zelf, komt er een geloof in/afhankelijkheid van iets of iemand buiten zelf, waarin ik natuurlijk angst ervaar/creeer tegenover die persoon om uit de Gratie Gods te vallen, en tegelijkertijd boos word omdat ik juist mezelf vrij wil maken wat me niet lukt, want ik ben aan het wachten op die andere persoon, dat die iets doet wat onze ‘relatie verbreekt’, en dus ga ik met angst naar die andere persoon toe in de hoop dat die andere persoon iets doet en wil ik de verantwoordelijkheid dus bij de andere persoon leggen – in plaats van zelfverantwoordelijkheid te nemen voor mijn angsten en de relatie met/als angst met/als mezelf in mezelf te verbreken – want ik geloof onbewust en/of onderbewust dat dat niet zomaar mag, dat ik toestemming nodig heb, en dus handel ik bewust, automatisch naar mijn onderbewuste/onbewuste programma, niet ziende dat ik manipuleer, aangezien ik zelf gemanipuleerd word/mezelf manipuleer in/als Bewustzijn.

Ik manipuleer dus met angst om mezelf vrij te krijgen van deze angst, en deze angst gebruik ik als rechtvaardiging van mijn daden. Angst, als E-motie als rechtvaardiging van de manipulatie in angst. Waaruit de Motie van Wantrouwen voortkomt; de Macht wordt aan de Persoon/de Persoonlijkheid/het Bestuur/de Regering gegeven en ondertussen bestaat er een volledig wantrouwen naar die persoon/persoonlijkheid/regering/bestuur toe, aangezien het uitgangspunt angst is – een uitgang/backdoor weg van zelfverantwoordelijkheid – dus manipulatie, dus niet zelfoprecht, en hierin altijd vatbaar voor/afhankelijk van manipulatie door de persoon/persoonlijkheid/regering/bestuur. De Motie van Wantrouwen wordt het Motief als grond waarop we iets gaan verdedigen. De angst wordt de reden/het uitgangspunt van leven welke we gaan verdedigen als rechtvaardiging van ons gedrag in/als angst.

De basis is Wantrouw in plaats van Zelftrouw, welke we projecteren op iets of iemand buiten ons als zijnde niet te vertrouwen. Motie van Wantrouwen.

Zie hier de samenleving waarin we leven. Diep weggestopt en verdraaid dus ‘onzichtbaar’ in onszelf en tegelijkertijd zichtbaar in alles wat we creeren in deze wereld op het moment. Zelfs tijdens het schrijven draait het weg/draai ik weg.

Een hele lijst om zelfvergevingen op toe te passen.

Gedachte:

Ik ben bang om iets te zeggen tegen/vragen aan die persoon.

Afbeelding:

Ik zie mezelf ineenkrimpen, monddood, verbijsterd, verslagen.

Emotie:

Angst dat die persoon boos wordt

Angst dat die persoon me niet begrijpt

Angst dat die persoon me belachelijk maakt

Angst dat ik het fout/verkeerd doe

Gevoel:

Me beter voelen dan de ander

Backchat:

Ik kan niet op tegen die persoon

Die persoon weet het toch altijd beter

Wat ik ook zeg, het is toch niet goed

Laat maar, ik doe het wel alleen

Ik heb er geen zin meer in

Consequentie:

Afsluiting, stoppen met delen van wat er in me omgaat, verbergen

Me afkeren van die persoon

Boosheid (emotie)

Arrogantie (emotie)

Radeloosheid (emotie)

Dominantie in backchat

Schuld geven aan de ander

Schuldgevoel (emotie)

Ik word deze persoonlijkheid/heden als Bescherming, dus feitelijk wordt angst mijn bescherming en zal ik dus mijn angst beschermen als rechtvaardiging van wie ik ben geworden

Angst voor verlies van wie ik ben geworden (emotie)

Dood-ervaring; Afsluiting van uitwisseling tussen binnen- en buitenwereld

Weigering/koppigheid (emotie)

Angst voor mensen (emotie)

Fysieke consequentie:

Ineenkrimpen, me kleiner maken

Verkramping in borst-buikgebied

Verkramping van dikke darm als afsluiting van uitwisseling tussen binnen- en buitenwereld

Uitdrukkingsloos gezicht; starende ogen in het niets

Zelfvergevingen en Zelfcorrecties volgen.

Zelfeducatie free: www.eqafe.com/free

——————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 206 – Wat is mijn Startpunt? – Participatie in backchat

Ik zat 2 dagen geleden de film Loft te kijken. Een Nederlandse speelfilm waar 5 mannen een loft huren voor hun ‘buitenechtelijke escapades’. In die loft wordt een dood meisje gevonden en alleen deze 5 mannen hebben de sleutel, dus het moet met 1 van die 5 mannen te maken hebben. Hierin gaat iedereen elkaar verdenken natuurlijk. Wat ik hierin zag, is dat iedereen achterdochtig wordt. Niet zozeer omdat iedereen iets met de dood van het meisje te maken heeft, maar omdat iedereen wel iets te verbergen heeft, om te beginnen natuurlijk al het huren van de loft voor eventuele slippertjes.

Ik realiseerde me dat ik zelf achterdochtig word van het verbergen van mijn eigen backchat. Niet van daden die niet ok zijn, over het algemeen kan ik mezelf aardig richting geven in de uitvoering in realiteit door van tevoren heel goed in te zien wat wel en niet het beste is en hiernaar te leven. Echter, in mijn backchat geef ik mezelf nog geen richting. Het komt op, ik zie het, ik neem het waar als niet ok, als iets wat ik moet stoppen, maar ik stop het niet. Dus geloof ik nog iets te winnen in participatie in deze backchat, of liever gezegd, ben ik bang iets te verliezen als ik deze backchat stop en mezelf hierin richting geef. Over het algemeen komt dit erop neer doordat ik iets nog niet begrijp in mezelf, waardoor ik nog geen beslissing heb genomen het te stoppen in mezelf.

Wat ik zie is dat ik er achterdochtig van word, dat ik ga twijfelen aan mijn handelen, terwijl het handelen op zich niet verkeerd is, maar ik heb hieraan gekoppeld zoveel gedachten als backchat gehad dat ik zelf ondertussen geloof het verkeerd te doen, aangezien ik mezelf als verkeerd ervaar. Waardoor ik schuldgevoel creeer. Nu doe ik het niet verkeerd, maar mijn startpunt is wel verkeerd (lees gekeerd in/als bewustzijn). Zolang ik in backchat participeer is mijn startpunt niet eenheid en gelijkheid maar verdeeldheid in vermeerdering en vermindering van mezelf en een ander. Waardoor ik in wat ik doe ook vruchten voortbreng in verdeeldheid in vermeerdering en vermindering, dat kan niet anders, ook al is het heel subtiel en verborgen. Bovendien creeer ik hierin mijn eigen ervaring van minderwaardigheid, en dus ervaar ik een constante angst tegenover andere mensen, welke komt door mijn startpunt in verdeeldheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in verdeeldheid in vermeerdering en vermindering te bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in backchat in een geloof dat ik dit ben, waardoor ik mezelf verminder en/of vermeerder ten opzichte van anderen, waardoor ik mezelf uiteindelijk als minderwaardig en onzeker ervaar, en constant schuldig, welke ik in eerste instantie creeer door participatie in mijn eigen backchat zonder mezelf hierin richting te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn backchat in/als de mind/het bewustzijn te volgen en mezelf hierin op te laden in/als energie, in plaats van mezelf hierin te stoppen en het roer in eigen handen te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verminderen door participatie in backchat, waarin ik mezelf verminder ten opzichte van mezelf in/als energie in/als bewustzijn in verdeeldheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf over te leveren aan mezelf in verdeeldheid, en hierin mezelf te verscheuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verscheuren in plaats van in de adem, een en gelijk mezelf te bewegen door de participatie in verdeeldheid te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets moet doen om een en gelijk te worden, in plaats van in te zien dat het doen in eerste instantie bestaat uit het stoppen van participatie in de verdeeldheid in mezelf, en mezelf hierin te vergeven en corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb achterdochtig te worden en te gaan twijfelen over mijn eigen handelen, in plaats van in te zien dat mijn handelen an sich niet verkeerd is, maar dat mijn startpunt in participatie in verdeeldheid verkeerd is waardoor ik in mijn handelen ook niet duidelijk sta als wie ik ben, maar op 2 benen hink in verdeeldheid in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn hele leven twijfel te ervaren zonder in te zien dat dit voortkomt uit participatie in de verdeeldheid in backchat in/als bewustzijn in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb constant het gevoel te hebben iets te moeten verbergen terwijl ik helemaal geen gekke dingen doe, in plaats van in te zien dat ik mezelf in participatie in mijn backchat verberg, waarin mijn ware natuur als wie ik ben in verdeeldheid, zichtbaar is waardoor ik mezelf  in ieder moment als een hypocriet ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik dan maar eerlijk moet zijn en mijn backchat moet uitspreken, ten toon moet spreiden, net als ik zoveel mensen heb zien doen en die ik dan als ‘ten min(d)ste eerlijk’ heb gezien, in plaats van in te zien dat ik hiermee alleen maar de verdeeldheid in woorden dus in realiteit zou brengen, dat dit dus niet de oplossing is, dat eerlijkheid geen zelfeerlijkheid is, dat zo de hele wereld gecreeerd is in verdeeldheid, maar dat ik mezelf in/als participatie in/als mijn ware natuur als des duivels in/als verdeeldheid in/als bewustzijn, dien te stoppen, zelf te vergeven en corrigeren, totdat ik stil word/ben van binnen en ik in/als de adem in eenheid en gelijkheid mezelf kan bewegen, kan spreken als mezelf en vruchten voortbreng die eenheid en gelijkheid voortbrengen voor alle leven op aarde.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in participatie in backchat in verdeeldheid in/als bewustzijn.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken op welke gebieden ik backchat creeer in mezelf en wat de aanleiding hiertoe is, waar ik bang voor ben en wat ik hoop en/of geloof te winnen door te participeren in backchat in verdeeldheid in afscheiding van mezelf als leven en hierin in afscheiding van alle leven, zodat ik in staat ben mezelf te vergeven en te corrigeren in dit punt.

Ik sta mezelf niet toe mezelf te vermeerderen en/of verminderen ten opzichte van mezelf en/of van een ander.

Als ik mezelf in de vermeerdering of vermindering zie gaan in gedachten, gevoelens, emoties en/of backchat, dan stop ik, ik adem. In eerste instantie stop ik deze participatie, aangezien ik mezelf hierin al verminder ten opzichte van mezelf in/als bewustzijn, gelovende dat ik deze participatie moet volgen in plaats van kan stoppen. Vervolgens zie ik wat ik aan het doen ben, wat de situatie is, waar ik bang voor ben, wat ik probeer te winnen. Ik vergeef mezelf de ervaringen die in me opkomen, en indien nodig schrijf ik de situatie uit zodat ik mezelf beter zie en begrijp. Als ik mezelf begrijp, ben ik in staat mezelf te vergeven en corrigeren, aangezien het volledig begrijpen overeenstemt met de volledige zelfvergeving, waarna de weg vrij en open is voor correctie in/als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel mijn startpunt te checken in mezelf in de handelingen die ik doe, waarin ik geen werkelijke verandering doorvoer zolang mijn startpunt in verdeeld is in afscheiding van mezelf. Als ik stil ben in mezelf zonder zelftwijfel, ben ik klaar voor een volgende stap en/of handeling, en zal ik eenheid en gelijkheid als vrucht voortbrengen in deze stap en/of handeling als wat het beste is voor mezelf en anderen als alle leven op aarde.

2013-the-future-of-consciousness-introduction

2013 – De Toekomst van het Bewustzijn

——————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 205 – Seksuele Verbindings Persoonlijkheid

Het luisteren naar de interview Connection Personality benoemt in wat het is dat ik zocht en ervaren heb in de seksuele uitwisseling met een man. Het is niet zozeer liefde, het is wel vervulling, en het is bovenal…verbinding. Welke ik gerelateerd heb aan de ervaring in de penetratie. Aangezien we nu weten dat er tijdens penetratie systeemoverdracht plaatsvindt, is het al direct iets om vraagtekens bij te zetten. Want dat betekent dat ik verbinding ervaar als twee systemen zich met elkaar verbinden en hierin overdragen, en met name als de mind als persoonlijkheden van de twee personen die gemeenschap hebben, op elkaar lijken, waardoor beide personen door dezelfde ontlading en/of proces gaan, waarin verbinding met elkaar wordt ervaren. Er zijn veel verschillende redenen voor de ervaring van verbinding gedurende seks, dit is er een van. Een ander punt is als de fysieke ervaring in realiteit overeenstemt met de verlangens in de mind, wat een ervaring van verbinding geeft. Waarin mind en werkelijkheid dus als het ware samenvallen, samen vallen; ik en de mind vallen samen in de val van de mind/het bewustzijn. De ervaring van verbinding is altijd gerelateerd aan de eigen mind/het eigen bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb op zoek te zijn naar verbinding in/als de mind tijdens seks met een man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vervuld te zijn als ik verbinding heb ervaren tijdens seks met een man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te vullen met de penis van de man om verbinding te ervaren in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb verbinding met mezelf in mijn eigen fysiek te ervaren en hiervoor seks nodig heb met een man, waarin het liefst een penetratie plaatsvindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verbinding te ervaren tijdens de wrijving van de penis in de vagina, waarin ik de opwinding die ik hierbij ervaar in het gebied van de zonnevlecht, als verbinding ervaar, in plaats van in te zien dat ik als systeem hierin geactiveerd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ervaring van de penetratie met een man, indien wederzijds gewenst en op elkaar afgestemd, het lekkerste te vinden wat er is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb tijdens de penetratie met de man even geen gedachten te ervaren, maar een volledige ervaring van vervulling/tevredenheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de penetratie met de man als vervulling te ervaren waarin ik mezelf vervul met mijn eigen ervaring in/als bewustzijn dus als systeem in seksueel samenzijn met de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verbinden met mezelf als bewustzijnssysteem en hierin met de man als bewustzijnssysteem, en me te vervullen met de ervaring van verbinding hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bereid te zijn geweest met het systeem van de man te lopen met wie ik deze connectie ervaar, waarin ik mezelf heb gecompromitteerd ten behoeve van een seksuele verbindingservaring om mezelf te vervullen in/als bewustzijn.

Om specifieker te worden moet ik een specifieke ervaring met een man nemen om uit te schrijven, wat iets is voor een volgend blog.

Ik stel mezelf ten doel de ervaring van verbinding die ik ervaren heb gedurende seks en met name tijdens de penetratie nader te onderzoeken, uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wanneer de ervaring van opwinding in het gebied van de zonnevlecht plaatsvindt in relatie tot seks, welke gedachten en/of gebeurtenissen hieraan vooraf gaan waardoor ik deze ervaring activeer in mezelf.

——————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 204 – Walking as a Buddy – and the fear coming up within this

Assisting as a buddy in the dip-lite course. Where I walked against an ego-point within myself that I didnot see as ego. Where I failed in giving an advise by speaking out of knowledge and information, without being able myself to walk this with the person in specifity but not realizing this, believing that I did the right thing, that I wrote down the right comment. Within this I let others pick up the person after me giving the comment. Well it is not a bad thing that others assist me within this, but I could have prevented this by cross-referencing about the person that I was buddying as I saw from the beginning that I was not the right person to buddy this person, but believing that I must be able to do so. And so within this passing my own capabilities, which is dangerous and coming forward out of ego.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to react on the writing of the person I was buddying, and within this reacting building up an ego-point which ended in giving a comment that was not immediately wrong but what was too much information given, not totally specified but concluded in a short way coming forward out of an overview that I have within knowledge and information within/as the mind as consciousness.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel myself unable to get all the information in detail that is given within the interviews and blogwritings, that it is so much that I do not see myself as capable to read and grasp it all, and within this to doubt myself as being able to walk within specifity but only able to walk an overview in/as consciousness.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel ashamed of myself within the comment I gave to a person walking the dip-lite course, not seeing what I was doing at the moment I wrote the comment.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not realize in every moment that I have to slow down and realyy see into the situation what I can say and/or write and what not, that I cannot see just put down some information on someone if I am not 100% sure that the person is able to understand and work with it.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to throw the person, and so also myself, into depth without being sure if the person do have enough support to stand up in it and without being a 100% sure that I myself can walk with the person in detail as a support.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel unable to walk with a person in detail and to walk with myself in detail.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear cross-referencing for fearing giving the wrong answer, and so take the risk that it is the wrong answer by just writing it down, which can have a huge influence on the person which I write the comment by,

so

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to see myself in fear as more important than the life of another person which I am responsible for at the moment that I write down the comment, which is walking as a buddy in self-interest instead of walking as a buddy as a support what is best for all.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not totally realize that I am 100 % responsible for every comment I write down, for every word I write and speak, but instead of this just write down what I assume is the best thing, forcing situations instead of leading it.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to force situations instead of leading it, where the forcing is coming forward out of the mind as consiousness, which is putting responsibility to others who have to correct what I have created.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to move my responsibility to another person by walking, speaking and writing in/as consiousness instead of taking full responsibility for/as myself as consiousness and only speak what I live in totality, which is actually the point that the person in dip-lite asked for as I see now within this writing, which triggered this point within me as ego-point.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to believe that I did the right thing by forcing the situation so that the person will move as I saw that there had to be a change somewhere, instead of cross-referencing the situation of the person with people who are available for this, to co-operatie within this and lead the situation into a situation that is best for all.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to walk as an individual, to play alone, believing that I have to be able to do this, instead of seeing, realizing and understanding that I can walk this process collectively and ask others, who have more stable experience in this, to support with aligning the process of the person who is walking dip-lite course and within this align my own process as walking a buddy within the dip-lite course.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear to be thrown out as a buddy as not capable to buddy and assist other humans within their process in the dip-lite course and eventually in the dip-pro course.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to believe that I am already ready to be a buddy as I am trained to be a buddy within the support of others with natural medicine, instead of seeing, realizing and understanding that I have the overview in the natural medicine and in the mind-processes, but not yet walked the details by myself and always find myself uncapable and having too little understanding and information of walking the detail and specifity of the body and mind-processes.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not know to how ever become capable to walk in detail the body and mind processes, as it is so much information to grasp that I believe that I will never grasp it all.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to believe that I have to grasp it all before I can walk as a buddy as/for myself and others, instead of seeing, realizing and understanding that I can walk as a buddy as far as I walked myself  and lived myself what I am speaking, as this is what I am able to walk with them as a living example, and that I can walk the detail what I walked myself in detail and for the rest leave the detail to others until I grasp it myself, and ask their support within this if I see I am not able to do it myself.

I commit myself to slow down within walking the process within myself, so that I can see more detail within my own mind/consiousness, which will support me to assist myself in stop participating within the mind-processes.

I commit myself to slow down in every comment I write to a person, and within this to be absolutely sure in what I write as the best thing, and if I am not, I ask for assistence to people who are placed in the possition to assist within this process.

I commit myself to cross-reference my comments if I am not 100% sure of what I am writing as I see that I not totally lived my own words.

I commit myself to only write what I see as that I am 100 % capable of to walk this as myself with the other person as a support. If I see that I cannot walk this process what I write and the eventually outcome of what I write, with the other person as a support, that I will not write this as this is than only writing out of knowledge and information. I realize that only if I am capable of walking my own words as a living example and to stand with the other person within the eventual outcome of my own words in totality, I am ready to write and speak these words as than I am speaking and writing as myself as what is best for all. If I have any doubt in this, I stop, I breathe, I cross-reference and/or give another comment that I can stand within as myself.

I commit myself to see in every comment I write if it is aligned with the material that is already given within the course to the person, and if I see that the person needs more supprt than is given within the course, I ask for assistence to the person who are placed in the position to assist with this.

I realize that I first walk my own process as walking my own mind, and if this is taking time, than it is so. As I see that I can only walk effectively as an example as a buddy for others as I walked the process myself first. This I combine with practising being a buddy within the dip-lite course with the assistence of Maya, Marlen, Lindsey and Robert if/when necessary which will support myself within my own process.

I commit myself to stop myself in walking as an individual within/as consciousness and to open up for walking collectively to support each other to stand up in/as life.

I commit myself to stop myself in/as fear to walk collectively as within fear I am only manipulating myself in/as consiousness to protect myself as a mindsystem in self-interest, which will not only have an affect on myself but also on other peoples life as the starting-point within this is self-interest, although it is coming forward out of fear. I realize I as fear as consiousness will keep myself in position as fear as consiousness as protection – which is not even a real protection – but a protection as an illusion in/as self-interest.

Whenever I see the fear coming up, I stop, I breathe. I am gentle with myself and see what I fear, so I can support myself with walking out of this fear as an illusion, as I realize this fear will not bring me safety at all but is coming up as an indication that I seperated myself within a point of self-interest as an illusion of protection, which is giving the fear of loosing this illusion of self-interest as protection.

I commit myself to slow down myself and stay with myself within this fear as seperation and not leave myself alone within this fear without considering what is going on, as I leave myself behind, I am seperating myself even more and create more fear within this. So I stay with myself, I breathe, I see what I fear, I see my desire and what I fear within this as the opposite (thanks Larry), and walk myself out of this fear, breathe by breathe untill it’s done, no matter how long it takes.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to leave myself behind in fear in seperation of myself within myself, where I created the opposite of self-trust which is self-fear, and within this fearing myself as consiousness as the mind in seperation of myself as life and making myself inferior as myself as consiousness.

I commit myself to take myself serious as a mindsystem as consiousness, as I see, realize and understand that I created myself within this, and I have to take responsibility for what I created myself, otherwise the creation will suppress the creator in/as fear, which is not necessary as I am the creator in the first place. Within this I see that creator and creation are equal, and within this able to co-operate to stop the seperation between creator and creation as what is best for All as creater AND creation, as I see they are equal and become one if there is no longer a seperation between them as fear.

So within the fear, there is the key to stop the fear as seperation, to walk together, creator and creation, in supporting each other equally to become one as self as life.

——————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 203 – 21 december 2012

Ik was gisteren in een natuurvoedingswinkel en daar werd me gevraagd of ik ook ging mediteren morgen. Er ontstond een gesprekje over de dag 21 december 2012, of eigenlijk niet echt een gesprek maar meer een heen en weer gooien van een balletje over wat wel en niet waar is. Hierin werd me meerdere malen gevraagd of ik er wel en of ik er dus niet in geloofde, en of ik ‘al het moois’ niet zie wat er aan het gebeuren is. ik was zo druk bezig met duidelijk maken dat ik niet ‘geloof’ en dat het om de fysieke realiteit gaat, dat ik alleen maar aan het verdedigen was en vergat te vragen wat voor ‘moois’ ze eigenlijk bedoelt, want ik zie geen moois. Het gesprek stopte en is weinig effectief geweest aangezien er geen werkelijke uitwisseling heeft plaats gevonden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gesprek als niet effectief te omschrijven, in plaats van in te zien dat het in zoverre effectief is om te zien hoe ik zelf reageer in deze situatie en hierin te zien waarin ik mezelf dien te vergeven en corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het vervelend te vinden als mensen hetgeen ik zeg steeds als geloof of als niet-geloof bestempelen, in plaats van in te zien dat ze het relateren aan zichzelf en dus zelf iets onderverdelen in geloven en niet-geloven, en in dit geloof de vrijheid nemen om een oplossing als wat het beste is voor alle leven niet te hoeven horen en te laten liggen bij degene die erover spreekt als zijnde ‘geloof”.

Ik stel mezelf ten doel mijn eigen reacties op het woord geloof in te zien, waarin ik zelf nog erg veel geloof heb, om te beginnen een geloof dat het ertoe doet wat een ander over mij denkt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te zetten in de geloven van mijn omgeving door deze te hebben overgenomen/aangenomen en te gaan leven als zijnde waarheid, waarin ik reageer op een geloof van een ander als oordeel over mij, geprojecteerd op mij, in angst dat ik wederom dit geloof aanneem en ga leven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf in/als geloof als wat ik heb overgenomen van de buitenwereld en doorgegeven en tevens zelf-gecreeerde binnenwereld in te zien, uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Als ik iemand anders een geloof als persoonlijke waarneming van zichzelf geprojecteerd op mij hoor uitspreken, dan stop ik, ik adem. Ik luister naar de woorden van de ander zonder er waarde aan te hechten als angst om ermee besmet te worden, aangezien ik me realiseer dat ik in die angst de waarde creeer als geloof waarin ik zelf vast kom te zitten. Ik luister naar de woorden en laat de woorden door me heen gaan terwijl ik in- en uitadem. Als de ander is uitgesproken kan ik de ander eventueel een vraag stellen om zichzelf te verduidelijken. Ik realiseer me dat ik me niet hoef uit te leggen, dat ik niet hoef duidelijk te maken wat ik bedoel als ik hier nog geen woorden voor heb waarin ik gelijk sta als mezelf als het woord. Ik realiseer me dat ik dit doe ter verdediging, welke slechts een verdediging is van iets wat ik begrijp in/als de mind/het bewustzijn.

—————————————————————————————-

2012

Ik las in een schrijven van iemand hoe men zelf een ineenstorting creeert van het eigen leven door onder andere een geloof te hangen aan het verhaal dat er vandaag 21 december 2012 iets staat te gebeuren en vervolgens hiernaar te leven. Het is een duidelijk voorbeeld van hoe we zelf in/als bewustzijn onze totale ineenstorting creeren, en als maar genoeg mensen dit doen stort de wereld, zoals we die gecreeerd hebben in deze opeenstapeling van energie, ineen. In eerste instantie de eigen leefwereld als imaginaire voorstelling, en uiteindelijk de hele wereld als er niet voldoende mensen tot inzicht komen en in gezond verstand aan een fysieke oplossing meewerken voor de totale ongelijke verdeling van levensmiddelen op en van de aarde. Centraal hierin las ik de angst om alleen te staan, welke ik zelf zeer goed ken. Dus voor angst om alleen te staan, om werkelijk Al(l)Een, Zelf Verantwoording te nemen voor Wie we zijn geworden in/als bewustzijn,  forceren we alles om ons heen, en verliezen we uiteindelijk alles om ons heen, om alsnog gedwongen te worden werkelijk in Zelf te Zien. Wat houdt alleen staan hierin dan in? Het betekent Zelf Verantwoordelijkheid nemen voor wie we geworden zijn in Zelfinteresse, en deze zelfinteresse te Stoppen, waarin zelfinteresse bestaat uit het voeden van de energie in/als bewustzijn om onszelf een prettig gevoel te geven, no matter how the Matter, de Substantie van het Fysiek eraan toe is. In zelfinteresse branden we de de Substantie als Aarde als (ons eigen) Fysiek volledig op in Brandend Verlangen in/als Zelfinteresse in/als Bewustzijn, en zullen we alsnog het proces te moeten wandelen, volledig alleen: Ascentie. Als je wilt ascenderen weg van de aarde, jezelf wilt verlichten van de werkelijkheid op aarde, weg van het fysiek als substantie, zul je bedrogen uitkomen, aangezien je dan de enige stabiele factor als referentie – het Fysiek –  hebt opgegeven ten behoeve van zelfinteresse als energie in/als de mind/het bewustzijn.

Wat staat er dan te veranderen vandaag?

Het feit dat er niets gebeurt wat de ellende zal veranderen die we met zijn alleen gecreeerd en toegestaan hebben op Aarde. Het feit dat er geen doel meer is buiten onszelf waarop we onze Hoop kunnen vestigen en dus hopen zelf geen verantwoordelijkheid te hoeven nemen voor wie we zelf geworden zijn in/als zelfinteresse als bewustzijn.

Het Doel buiten onszelf valt weg. De Voorspellingen in/als Bewustzijn stoppen. Wat Nu???

Onderzoek De Oplossing in/als jeZelf. Start met het nemen van Zelfverantwoordelijkheid voor wie je geworden bent in/als Zelfinteresse als Bewustzijnsprogramma:

www.desteniiprocess.com

www.lite.desteniiprocess.com

Geef iedereen op Aarde de mogelijkheid om zichzelf te veranderen door het systeem te veranderen van Zelfinteresse ten behoeve van een klein groepje mensen naar Ondersteuning van Alle Leven op Aarde:

www.equalmoney.org

Luister naar de Dieren, degenen  die we volledig hebben opgefokt, uitgebuit en misbruikt in een geloof in superioriteit van onszelf als mens, waarin we van onszelf als zogenaamde intelligente wezens een grote grap hebben gemaakt als we werkelijk gaan zien en horen hoe dieren Leven in/als Intelligentie in/als het Fysiek, en hoe wij onszelf vernietigen als Intelligentie in/als Bewustzijnssysteem:

Animal Life Review Series

We hebben allemaal iets buiten onszelf gekozen om onze Hoop op te vestigen en hierin onze Zelfverantwoordelijkheid weg te leggen voor wie we geworden zijn en voor de consequenties die we hierin creeren.

Waar heb jij je Hoop op gevestigd? Vandaag of morgen zal deze wegvallen.

Ligt er een kant en klare oplossing als Afhaalmaaltijd in de supermarkt? Nee, we zullen de Oplossing Zelf moeten wandelen, Ieder-Een. Een-Ieder dient verantwoordelijkheid te nemen voor de eigen Mind in/als Zelfinteresse; niemand anders kan dit voor een ander doen. One plus One plus One

www.desteni.org / www.desteni.net

————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 202 – Zelfvergeving

Ik ben gestart met mezelf te vergeven. Ik ben toch al ruim een jaar hiermee bezig, zou je zeggen. Dat klopt, ik deed zelfvergeving, ik paste het toe zover ik kon. Ik wandelde het niet, ik leefde het niet. Ik voelde aldoor een punt op de achtergrond wat ik mezelf niet kon vergeven, en hierin vielen eigenlijk alle punten van zelfvergeving min of meer in het niet, aangezien ik het niet wandelde en niet leefde, niet. Na een aantal weken van veel energie genereren, veel gepraat in mijn hoofd, veel doorduwen, zat ik op mijn bed. Ik wist niet hoe ik door moest, en net voor het punt stoppen had ik al talloze keren gedaan, dat is niet effectief en vergroot de onrust alleen nog maar. En daar is het: Zelfvergeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het punt in het verleden exact moet vinden om zelf te vergeven, en als ik dat punt niet kan vinden, ik mezelf niet kan vergeven en blijf zoeken naar het punt, in plaats van in te zien dat het verleden het heden is zolang ik mezelf niet vergeven heb, en dus kan ik hetzelfde punt in het heden vergeven welke als exact hetzelfde op zal komen als in het verleden, alleen de omringende personages veranderen, en dus kan ik mezelf vergeven in de punten in situaties die opkomen in het heden met mensen met wie ik wandel in het heden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zolang te zoeken naar punten in het verleden waarin ik mezelf alleen maar vasthoud in het verleden zonder zelf te vergeven en zelf te veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf niet kan vergeven voordat ik mezelf gecorrigeerd heb, en ik hierin mezelf steeds aan het doorduwen ben om mezelf te corrigeren en mezelf forceer hierin, ondertussen mezelf wanhopig ervarende aangezien ik zie in mezelf dat ik dit niet volhoud, dat ik zo niet staande kan blijven, in plaats van in te zien dat ik mezelf kan vergeven ten alle tijden, ook als ik mezelf niet corrigeer, en pas als ik mezelf werkelijk vergeven heb er werkelijke standvastige correctie als zelfverandering kan plaatsvinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in complete angst te verkeren omdat ik niet wist hoe door de angst heen te wandelen, waarin ik mezelf compleet verkramp als fysieke consequentie van zelfoordeel als mezelf niet kunnen vergeven, in plaats van in te zien dat zelfvergeving als startpunt de enige oplossing is voor de verandering van wie ik geworden ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het belang van de zelfvergeving niet werkelijk te hebben begrepen en dit weerspiegeld te zien in mijn omgeving, waarin ik wel zeker wist dat de zelfvergeving de oplossing is maar welke ik niet werkelijk kon spreken aangezien/zolang ik de zelfvergeving zelf niet werkelijk leef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te ervaren van andere mensen zolang ik mezelf niet kan vergeven, waarin ik mezelf ondertussen veroordeel dat ik mezelf afhankelijk maak van een ander en me hierin terugtrek aangezien ik zie dat dit niet klopt, waarin dit zelfoordeel juist de reden is van mezelf afhankelijk maken van andere mensen aangezien ik mezelf niet kan vergeven zolang ik blijf participeren in zelfoordeel, en mezelf zo dus vast te zetten in een enkel punt van zelfoordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen enkele situatie meer in te durven stappen/durf te wandelen aangezien ik in totale angst verkeer voor het afhankelijk maken van mezelf van de ander, en mezelf hierin de mogelijkheid te ontnemen door mijn eigen punten heen te wandelen en mezelf in het fysiek te corrigeren, in plaats van in te zien dat ik in iedere situatie mezelf kan vergeven en vergeef voor het falen wat ik tegenkom als systeem wat ik geworden ben, waarin ik mezelf de mogelijkheid geef mezelf te corrigeren tot leven en waarin ik tevens een ander de mogelijkheid als ruimte kan geven zichzelf te vergeven voor het falen als systeem en zichzelf te corrigeren tot leven zonder mezelf en/of de ander opnieuw te veroordelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf volledig te verkrampen in het doorduwen van mezelf in de fysieke situatie zonder mezelf te vergeven en hierin te ontspannen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen hoe ik mezelf kan ontspannen en hierin totaal in paniek raak aangezien ieder klampen aan iets of iemand om me heen – waardoor ik me ogenschijnlijk even zou kunnen ontspannen – zichtbaar is als zinloos, in plaats van in te zien dat ik alleen mezelf kan ontspannen als omarmen in volledige zelfvergeving voor wat en wie ik geworden ben als systematisch levend oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een systematisch levend oordeel te zijn geworden in plaats van mezelf Leven te Geven in/als Zelfvergeving en hierin Leven voort te brengen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb andere mensen niet te kunnen vergeven doordat ik mezelf niet kon/kan vergeven en ik in angst verkeer dat de ander verder wandelt zonder mij, en ik verloren achterblijf in zelfoordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf voor eeuwig verbannen te hebben in zelfoordeel zonder te zien hoe ik zelf de oplossing ben als zelfvergeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien dat werkelijk begrijpen niet begrijpen is in/als de mind/het bewustzijn maar een en gelijk staan in/als zelfvergeving en dat om mezelf werkelijk te begrijpen het nodig is mezelf werkelijk vergeven/te leven in/als zelfvergeving.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven in iedere situatie in ieder moment, waarin ik mezelf teruggeef aan mezelf, mezelf Leef en hierin Een en Gelijk als Leven Wo(o)rd als Het Levende Woord.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te leven in/als Zelfvergeving.

Ik stel mezelf ten doel de punten die in het moment in het heden omhoog komen, in interactie met de mensen om me heen in het heden, te zien als punten in mezelf die ik in het verleden mezelf niet vergeven maar veroordeeld heb en hierin mezelf heb vastgezet en heb verkrampt.

Ik stel mezelf ten doel de mensen in het heden niet te koppelen aan de punten die opkomen in/als mezelf en hierin de mensen en mezelf persoonlijk te nemen in relaties in/als bewustzijn, maar in plaats hiervan de relaties in/als bewustzijn te zien en gebruiken als middel om mezelf vrij te maken van deze relaties als punten in/als bewustzijn en mezelf hierin vrij te wandelen in samenwerking met de ander.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ontspannen, adem voor adem, kramp voor kramp, door mezelf te vergeven in het specifieke oordeel wat opkomt in relatie tot de fysieke kramp, en hierin de relatie met mezelf in mijn fysiek te herstellen en zelf als leven te ontspannen in mijn eigen fysiek, eventueel met ondersteuning van de ander om mezelf te zien in de interactie maar zonder mezelf afhankelijk te maken van de ander en zonder mezelf te leven via het fysiek als ontspanning van de ander.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te zien in de interactie met een ander zodat ik mezelf kan vergeven in interactie die faalt als deze niet het beste is voor zelf en de ander en alle leven zonder mezelf opnieuw te veroordelen voor mijn falen als bewustzijnssysteem.

Ik stel mezelf ten doel volledig Zelfverantwoordelijk te zijn/worden door mezelf aan mezelf terug te geven in/als Zelfvergeving en mezelf hierin de mogelijkheid te geven mezelf werkelijk te corrigeren en veranderen in/als het fysiek van Falen tot Leven.

Ik stel mezelf ten doel mijn angsten als zelfmanipulaties te stoppen en mezelf te vergeven voor wat en wie zich onder/in/als de angsten bevindt, waarin ik van alles ben gaan vinden als oordeel in/als bewustzijn.

—————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 201 – Droom van een Zoen

Droom (deel van): zittend op de bank met een jongen die ik nog niet zo lang ken (onbekende jongen in werkelijk dagelijks leven). We hebben geen fysiek contact gehad behalve 2 zoenen op de mond en achterop zittend op de fiets. Op de bank bij hem thuis, waar zijn ouders bij zijn, begint hij me te zoenen. Eerst een zoen op de mond wat overgaat in de tongzoen. Tijdens dit gebeuren is er een gewaarzijn van een gedachte op de achtergrond dat dit niet de afspraak was, dat we niet zomaar zouden zoenen en ons zouden laten meevoeren. Dat het nog geen tijd is. Dat ik dit niet gepast, eigenlijk onbeleefd vind aangezien de vader voor onze neus staat en het niet de bedoeling is in dit eigen afgesloten wereldje op te gaan. Maar ik doe er niets mee; ik laat me meevoeren en ben eigenlijk aangenaam verrast dat er niet aan de afspraken gehouden wordt, want het is zo lekker. Met kloppend hart word ik wakker.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb aangenaam verrast te zijn dat er niet aan de afspraken gehouden en in plaats hiervan de energetische verlangens de overhand te laten nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fysieke afspraken in woorden op te geven voor energetische verlangens in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik mezelf als fysiek in uitdrukking in fysieke woorden opgeef voor energetische verlangens ten behoeve van vervulling van/in/als mezelf in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in/als fysiek meerdere malen te hebben opgegeven door mezelf niet in woorden uit te drukken en hierin afspraken te maken met mezelf en eventueel met de ander, aangezien ik weet dat als ik een afspraak maak in het fysiek in woorden, ik me hier ook aan dien te houden en dat wil ik niet, ik wil me zo graag laten meevoeren op de energetische golven in/als bewustzijn welke helemaal lekker energetisch aanvoelen als ik ook nog eens weet dat ik/we dit eigenlijk niet moet(en) doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf en de ander in/als fysiek te verloochenen in het opgeven van zelf als leven ten behoeve van energetische fysieke verlangens.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het zooooo lekker te vinden om te zoenen en op te gaan in de energetische ervaring hiervan in en met elkaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik kan zoenen zonder energetisch te worden, en dus niet durf te zoenen in angst dat ik energetisch word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb al energetisch te worden als ik over zoenen denk en/of praat en/of droom en zelfs tijdens het schrijven erover, in plaats van in te zien dat dit omstandigheden zijn waarin ik juist energetisch wordt aangezien het allemaal voorstellingen zijn die zich afspelen in de mind/het bewustzijn welke energetisch in/als zichzelf is, dus alles wat zich daar afspeelt is per definitie energetisch, terwijl in de fysieke uitvoering er 2 fysieken aanwezig zijn die in/als de adem kunnen functioneren en aangeraakt kunnen worden in aanraking van/als een fysiek lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik energetisch word van het schrijven over zoenen, in plaats van in te zien dat ik energetisch word van een plaatje en een gedachte die stiekem meereizen tijdens het schrijven en ik dus niet hier ben een en gelijk met de woorden die ik schrijf, verder nergens anders aanwezig te dan hier in/als het fysiek schrijvend van/als deze woorden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te sluiten in het zoenen in een wereld van ons twee, terwijl ik weet dat dit niet ok is, maar me hier toch in laat meevoeren aangezien het zo lekker is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het afscheiden van een stelletje altijd heel vervelend te vinden, om te doen en om te zien, maar omdat iedereen het doet gelovende dat het ok is, gelovende dat ik het in mijn jaloezie ben die het vervelend vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb energetisch, met kloppend hart wakker te worden van zoenen in een droom en niet op te willen staan maar te willen blijven liggen in deze droom in de energetische ervaring  van het zoenen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de energetische ervaring van het zoenen niet te willen opgeven aangezien ik niet weet wat ervoor in de plaats komt, in plaats van in te zien dat zolang ik dit de energetische ervaring niet stop (“opgeef”), ik niet zal weten wat ervoor in de plaats komt aangezien ik mezelf dan opgeef voor een energetische ervaring en hierin mezelf verlies in/als leven in/als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn mezelf op te geven en te verliezen in fysieke aanraking en zoenen met een man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn verliefd te worden op een man met wie ik zoen/wie ik fysiek aanraak/die mij fysiek aanraakt, en hierin de hele boel onderuit te halen door weg te zijn/gaan in/als mezelf, te verdwijnen in de mind/het bewustzijn en hierin mezelf afhankelijk te maken van de ander=de mind en hierin van de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in gedachten me voor te stellen hoe ik mezelf staande moet houden in fysieke aanraking en/of zoenend met een man, wat niet lukt, aangezien ik dan wederom participeer in energie in/als bewustzijn en dus bij voorbaat energetisch ben in afscheiding van mezelf hier aanwezig in/als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te aarzelen met het schrijven van de zelfcorrecties als script om mezelf staande te houden als er energetische ervaringen omhoog komen in aanraking met een man.

Ik realiseer me dat ik me op een gebied te begeef waarin ik mezelf moet veranderen, en ik dus een nieuw script nodig heb die ik in het fysiek moet leven om mezelf te veranderen, aangezien ik hierin geen referentie als ervaring in het verleden heb hoe dit stap voor stap door te wandelen zonder onderuit te gaan.

Ik realiseer me dat het ongemak wat ik ervaar, voortkomt uit een betreden van onbekend gebied, welke ongemakkelijk aanvoelt, en de angst die ik ervaar voortkomt uit ervaringen van opgeven van mezelf in het verleden. Zolang ik in de angst geloof, creeer ik een verbinding met de oude ervaring van opgeven van mezelf.

Ik stop de angst welke ik heb opgebouwd in ervaringen in het verleden waarin ik mezelf heb opgegeven voor een energetische ervaring in/als bewustzijn, waarin ik me per direct afhankelijk heb gemaakt van de man. Ik realiseer me dat ik me niet zozeer afhankelijk gemaakt heb van de man, maar van een energetische ervaring in/als bewustzijn welke ik gekoppeld heb aan de man, aangezien het alleen mogelijk is deze energetische ervaring in/als bewustzijn te beleven met desbetreffende man. Ik realiseer me dat ik me hierin afhankelijk maak van de man in het algemeen, met wie ik een energetische ervaring heb gedeeld, en van de man specifiek, met wie ik specifieke ervaringen deel als relaties tussen hem en mij waarin ik participeer in persoonlijkheden in het fysiek intiem samen zijn welke energetisch gebaseerd en gerelateerd is.

Ik stel mezelf ten doel de angst voor verliefdheid en hierin verlies van zelf te stoppen. Ik realiseer me dat angst de relatie legt met verliefdheid, waarin ik de verliefdheid als ervaring re-creeer.

Ik stel mezelf ten doel een energetische ervaring die eventueel opkomt tijdens fysieke aanraking met een man, direct te stoppen en mezelf hier te halen in de adem. Ik realiseer me dat ik dit stap voor stap, aanraking voor aanraking moet wandelen, anders zie ik niet wat er gebeurt en stapelen de energetische ervaringen zich op als een totaal overweldigende ervaring, welke verliefdheid wordt genoemd.

Ik stel mezelf ten doel de persoonlijkheden die omhoog komen tijdens fysieke aanraking met een man, te onderzoeken, uit te schrijven, te stoppen, zelf te vergeven en te corrigeren met behulp van de serie relationship-success-support, eventueel in samenwerking met de man.

Ik stel mezelf ten doel iedere participatie in gedachten, voorstelling en verlangen over een fysieke aanraking met een man en/of zoenen, direct te stoppen. Ik adem in – ik stop participatie in gedachten, voorstelling en verlangen over een fysieke aanraking met een man en/of zoenen – ik adem uit – ik ga door waar ik fysiek mee bezig ben.

Ik stel mezelf ten doel na het stoppen van de participatie in gedachten, voorstellingen en verlangens, er verder ook geen aandacht meer aante besteden, ook niet als oordeel of als vraag waarom het weer opkomt, aangezien ik hierin een lijntje als relatie blijf leggen en behouden met de voorstelling/ervaring/gedachte. Dus: Ik adem in – ik stop participatie in gedachten, voorstelling en verlangen over een fysieke aanraking met een man en/of zoenen – ik adem uit – ik ga door waar ik fysiek mee bezig ben. Punt.

Ik stel mezelf ten doel afspraken in woorden dus in fysiek te maken met een man over hoe het aanraken te wandelen, en deze afspraken stap voor stap, aanraking voor aanraking, adem voor adem te wandelen.

Ik realiseer me dat ik in het verleden niet de tijd heb genomen aangezien ik in het startpunt leefde van ervaringen verzamelen, waarin ik nooit wist hoelang het zou duren en ik in/als bewustzijn dus pakte wat ik pakken kon als energetische ervaring, mezelf hierin volledig oplaadde tot aan overweldiging toe, to the max, zodat ik er weer een tijdje tegenaan kon in/als bewustzijn mocht de relatie stoppen; wat altijd gebeurde aangezien dit niet vol te houden is. Om dit een volgende keer te herhalen en zo van maximale ervaring naar maximale ervaring te leven. Oftewel in totale zelfinteresse van oplading van energie in/als bewustzijn.

Ik stel mezelf ten doel te leven in het startpunt van eenheid en gelijkheid als mezelf als leven als wat het beste is voor mezelf en de ander/de man en alle leven in/als het fysiek, ter ondersteuning en plezier van een leven van mezelf en de ander in/als het fysiek, en dit te gebruiken als startpunt van een fysieke aanraking. Als dit niet mijn startpunt is, start ik geen fysieke aanraking. Als ik zie dat dit niet het startpunt is van de man met wie mogelijk een fysieke aanraking plaatsvindt, start ik geen fysieke aanraking.

Ik stel mezelf ten doel het fysiek van mezelf en van de man, in fysieke aanraking, werkelijk fysiek te voelen en mezelf een en gelijk te maken met/als de fysieke aanraking en dus in de fysieke aanraking fysiek aanwezig te zijn. Zodra ik mezelf zie vertrekken/verdwijnen in angst en ongemak, stop ik, ik adem. Ik spreek een zelfvergeving uit op de angst en/of ongemak om mezelf terug hier te halen. Als ik achteraf zie dat ik momenten waarin ik verdwijn heb overgeslagen, doorloop ik alsnog de situatie en pas alsnog zelfvergevingen en zelfcorrecties toe, zodat ik mezelf de volgende keer in het fysiek kan corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel geduld te hebben en en niet te luisteren naar het geroep en getrek van mezelf in/als bewustzijn als aandachttrekker om maar zoveel mogelijk energie te genereren in energetische fysieke ervaringen welke zich uit in fysieke verlangens. Ik adem door de verlangens heen zonder erin te participeren dus ik stop participatie in de ervaring van verlangens; ik maak me gelijk aan de verlangens zodat ik erin op kan staan. Ik realiseer me dat ik tijd heb als ik deze ‘creeer’ in overeenstemming met een man om dit rustig en zorgvuldig door te wandelen en ieder klein obstakel in mezelf en in de man hierin serieus te nemen, zodat er een betrouwbaar fysiek platform wordt gevormd om fysiek in op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet meer sensueel mag/kan zijn als ik alle energetische ervaringen stop, in plaats van in te zien dat het fysiek in/als zichzelf sensueel als sensitief is en dat iedere fysieke aanraking zonder energetische lading in/als/van zichzelf sensitief is als het fysiek werkelijk fysiek gevoeld wordt.

Ik stel mezelf ten doel de energetische sensualiteit als aanhechting aan/vervorming van de fysieke aanraking te stoppen, zelf te vergeven en zelf te corrigeren zodat ik sensitief kan worden in/als het fysiek en mezelf en de ander sensitief aan kan raken en omhelzen. Ik realiseer me dat ik er iets energetisch van gemaakt heb uit angst voor verlies, welke zich heeft opgestapeld door de jaren heen als ervaring van verlies van deze illusies, welke ik juist ben gaan vasthouden ter compensatie/opvulling van het verlies van mezelf, waarin ik energetische reacties heb gecreeerd die omhoog komen in een fysieke aanraking, terwijl ik tegelijkertijd in mezelf zie dat ik heel goed weet hoe ik fysiek kan aanraken. Dus ik stel mezelf ten doel mijn energetische reacties voortkomend uit angst voor verlies, welke getriggerd worden in een fysieke aanraking, te stoppen in mezelf, in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, zodat ik fysiek kan leven wat ik altijd al geweten heb en hierin mezelf van Kennis naar Leven te wandelen.

Relationship-success-support-introduction-introduction

———————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 200 – Angst om Zelfinteresse als Bescherming los te laten

Ik zie in mezelf angst om de zelfinteresse los te laten. Ik ervaar de zelfinteresse als bescherming, wat niet werkelijk bescherming is, het is wederom bescherming geworden van wellicht ook weer een handeling/beslissing in zelfinteresse. Dus het verbergen als beschermen van mezelf in zelfinteresse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn zelfinteresse te verbergen en hierin mijn fysiek te verkrampen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb positieve energie te genereren als een goed gevoel, waarin ik niet door heb dat ik eigenlijk iets verberg in zelfinteresse waardoor ik een goed gevoel als positieve energie creeeer, maar ondertussen mijn fysiek verkramp welke ik de dag erna als terugslag ervaar en de negatieve fysieke manifestatie als consequentie van de positieve ervaring doorwandel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in het moment niet te zien wat ik doe als positieve energiegeneratie in zelfinteresse, en dus nog niet voorkom dat ik verkramping in het fysiek creeer als negatieve manifestatie welke ik opnieuw moet doorwandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid en oneerlijkheid/verongelijking te ervaren dat ik de negatieve fysieke manifestatie keer op keer moet doorwandelen, in plaats van in te zien dat ik deze zelf creeer/activeer door in positieve energie te participeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb in het moment te zien dat ik participeer in positieve energie, aangezien ik het wel naar mijn zin heb en ogenschijnlijk redelijk ontspannen ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ogenschijnlijk ontspannen te zijn maar van binnen in/als fysiek toch te verkrampen, wat aangeeft dat ik in/als de mind ontspannen ben, maar nog wel participeer en/of beweeg in/als de mind/het bewustzijn welke spanning geeft in het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb automatisch het gevoel te hebben dat ik moet doen alsof ik het leuk heb als ik in gezelschap ben, wat inhoudt dat ik mijn aandacht in/als bewustzijn houd, ook als ik weet dat dit niet nodig is en dat het gezelschap dit niet vraagt en/of verwacht van mij en ook als ik het werkelijk leuk heb dit mechanisme toch plaatsvindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben alsof ik het gezelschap belazerd heb door in/als bewustzijn aanwezig te zijn, in plaats van in te zien dat ik het bewustzijn/de mind aan het wandelen ben en dat ik hier nog in participeer om te zien wie ik ben in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geheime gedachten en/of verlangens te hebben die ik niet deel als ik in gezelschap ben, welke ik stop in mezelf maar die ik wel gezien heb en die wel aanwezig zijn in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat te doen met deze geheime gedachten en/of verlangens behalve stoppen, aangezien ze opkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken ‘het is toch niet zo erg, het zijn geen gemene gedachten maar meer verlangens’, waarin ik dus positieve gedachten/verlangens als ok beschouw en negatieve gedachten/afkeer als niet ok beschouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb positieve gedachten, gevoelens en/of verlangens in mezelf toe te staan als zijnde ok, in plaats van in te zien dat het een polariteit vormt en dat gedachten en verlangens zowel positief als negatief nog steeds het fysiek verorberen/verkrampen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn positieve gedachten, gevoelens en/of verlangens te blijven behouden aangezien ze wel lekker voelen en ik er wel lekker op beweeg, zonder te zien dat ik de volgende dag niet meer zo lekker beweeg aangezien ik de negatieve fysieke consequentie ervaar, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn positieve gedachten, gevoelens en/of verlangens te blijven bewaren in zelfinteresse zonder werkelijk door te hebben in het moment dat het voortkomt uit zelfinteresse, wat ik pas de volgende dag zie als ik  hiervan negatieve fysieke consequenties ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het jammer te vinden dat ik niet kan participeren in de positieve gedachten, gevoelens en/of verlangens zonder negatieve fysieke consequenties te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven niet te weten hoe ik fysiek ontspannen in gezelschap kan zijn zonder energie, negatief en positief, te genereren.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe en waarom ik energie genereer in gezelschap, wat ik hierachter verberg, waar ik bang voor ben als ik dit niet zou doen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf meer te vertragen als ik in gezelschap ben en mezelf steeds terug te brengen in de adem, zodat ik mezelf beter kan zien in het moment in gezelschap en kan zien wat ik doe in het moment en wat ik ervaar in het moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat zelfinteresse bescherming is en geeft, in plaats van in te zien dat dit de zelfinteresse als positieve energie als bescherming van God als Het Witte Licht is, welke ten Alle Tijden beschermd moe(s)t worden om bewaard te blijven als facade als Illusie, waarin er een balans ontstaat van positieve en negatieve energie, beiden als bescherming in/als/van Zelfinteresse als bestaan in/als Bewustzijn in Polariteit, zonder voorbij deze Balans als Energie te zien wat werkelijk Leven in Eenheid en Gelijkheid is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn Zelfinteresse als God te zien en te beschermen alsof het God is, waarin ik mezelf in/als fysiek totaal ‘onbeschermd’ achter laat door mezelf als Fysieke Substantie volledig uit te hollen, op te eten en te verkrampen ten behoeve van mezelf in/als Bewustzijn als Energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn hele leven bezig geweest te zijn met het beschermen van mezelf in balans in zelfinteresse in/als energie als bewustzijn, gelovende dat ik Go(e)d bezig was, gelovende dat ik vervloekt was en gedoemd tot de negatieve zijde van de balans en mezelf fysiek heb uitgehold in ontkenning van de manifestatie van de negatieve status quo in zelfinteresse, ten gevolge en ten behoeve van het geloof in en de zoektocht naar positieve energie, in plaats van in te zien dat ik mezelf in het negatieve kan onderzoeken, stoppen, zelfvergeven en corrigeren in/als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel mijn zelfinteresse als bescherming van mezelf in/als bewustzijn te stoppen, in te zien, zelf te vergeven en te corrigeren in/als het fysiek, waarbij ik mezelf durf in te zien als negatieve manifestatie in zelfinteresse en hierin voorbij de balans van positieve en negatieve energie zie wie ik werkelijk ben als Leven.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe en waarom ik in de Ban van de Positieve Energie Ervaring verdwijn door de positieve ervaringen langzaam te accumuleren tot een Verblindend Licht waarin ik niet meer zie wat er gebeurt.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de tijd te geven te onderzoeken wat er gebeurt in de balans van positief en negatief en wat waar uit voortkomt, en mezelf in dit onderzoek rustig terug te brengen in mijn fysiek zonder mezelf opnieuw te veroordelen voor wat ik doe/gedaan heb in deze balans.

————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life