Dag 216 – ‘Ik kom een beetje vast te zitten’

Ik zie/ervaar mezelf heel langzaam een beetje wegzakken of vast komen te zitten, zo ook mijn fysiek, wat ik merk in de darm en de ontlasting die iets trager gaat. Alsof het net niet helemaal wil, alsof ik net niet helemaal wil.

Wat losse gedachten en ervaringen die in me opkomen gerelateerd hieraan.

Ik ben het zat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren en geloven in de gedachte ‘Ik ben het zat’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het zat te zijn.

Ik heb geen zin om naar werk te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren en geloven in de gedachte ‘Ik heb geen zin om naar werk te gaan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen zin te hebben om naar werk te gaan.

Ik irriteer me dat ik naar werk moet terwijl ik hier thuis wil schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren en geloven in de gedachte ‘Ik irriteer me dat ik naar werk moet terwijl ik hier thuis wil schrijven’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te irriteren dat ik naar werk moet terwijl ik hier thuis wil schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me vandaag fysiek niet in staat te voelen om naar werk te gaan.

Ik irriteer me aan mezelf dat ik mezelf niet doorzet zoals ik zou willen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren en geloven in de gedachte ‘Ik irriteer me aan mezelf dat ik mezelf niet doorzet zoals ik zou willen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet door te zetten zoals ik zou willen.

Ik ben teleurgesteld in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren en geloven in de gedachte ‘Ik ben teleurgesteld in mezelf’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb teleurgesteld te zijn in mezelf.

Ik denk niet dat het me gaat lukken hier doorheen te komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren en geloven in de gedachte ‘ik denk niet dat het me gaat lukken hier doorheen te komen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat het me niet gaat lukken hier doorheen te komen.

Altijd als het goed gaat komt er opeens een moment waarop het vastloopt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren en geloven in de gedachte ‘Altijd als het goed gaat komt er opeens een moment waarop het vastloopt”.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven en verwachten dat als iets goed loopt er opeens een moment komt waarop het vastloopt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hoe iets loopt onder te verdelen in goed lopen en vastlopen, in plaats van ieder moment in het proces te zien als wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te oordelen hoe ik loop in het proces, waarin ik mezelf vastzet als het niet loopt zoals ik zou willen in/als bewustzijn, wat een goed is als oordeel, waardoor er altijd een fout komt als oordeel.

Ik vind mezelf vaag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren en geloven in de gedachte ‘Ik vind mezelf vaag’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vaag te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen tot en als vaag, in plaats van in te zien dat de geest zoveel lagen gecreeerd en opgebouwd heeft waarin door de bomen niet zomaar in 1 dag het bos te zien is, of in het bos niet zomaar in 1 dag de bomen te onderscheiden zijn, waarin ik niet geleerd heb om mezelf gestructureerd te ondersteunen maar in plaats hiervan ook maar gedaan heb wat mij het beste leek voor mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren dat ik geen praktische ondersteuning gehad heb, zoals alle mensen met mij.

Ik kom niet to the point.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren en geloven in de gedachte ‘Ik kom niet to the point’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet to the point te komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik to the point moet komen, in plaats van te leven als hier te zijn in het moment.

Ik wil mijn gedachten niet laten zien want ze zijn zo stom en slaan nergens op.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren en geloven in de gedachte ‘Ik wil mijn gedachten niet laten zien want ze zijn zo stom en slaan nergens op’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn gedachten stom te vinden en ze niet te willen laten zien, in plaats van in te zien dat alle mensen stomme gedachten hebben, dat dit niet persoonlijk is, en dat als ik ze inzie als een gereedschap om te zien waarin ik mezelf vastzet, ik mezelf met deze zogenaamd ‘stomme’ gedachten kan ondersteunen en het niet ergens op hoef te slaan, maar wel praktisch bruikbaar is en dus zin geeft in het proces.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb even geen zin te hebben in het proces.

Ik ben bang gedefinieerd te worden als mijn gedachten als ik ze uitschrijf en laat zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren en geloven in de gedachte ‘Ik ben bang gedefinieerd te worden als mijn gedachten als ik ze uitschrijf en laat zien’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik gedefinieerd wordt als mijn gedachten als ik ze uitschrijf en laat zien, waarin blijkt dat ik nog steeds geloof dat een ander mij kan definieren, in plaats van in te zien dat ik mezelf gedefineerd heb als deze gedachten en mezelf hierin vast heb gezet en vastzet, en alleen deze defenitie kan ontkrachten/losmaken van mezelf als ik ze uitschrijf, inzie, zelf vergeef en correcties schrijf , gevolgd door een correctie in het fysiek.

Ik wil niet gezien worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren en geloven in de gedachte ‘Ik wil niet gezien worden’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet gezien te willen worden.

Ik wil een conclusie maar ik heb geen conclusie. Ik moet het toepassen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren en geloven in de gedachte ‘Ik wil een conclusie maar ik heb geen conclusie. Ik moet het toepassen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een conclusie te willen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik een conclusie nodig heb om te leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb op mijn stoel te blijven zitten en conclusies te trekken waarin het lijkt alsof ik beweeg, in plaats van in te zien dat ik in/als de geest beweeg en niet praktisch in/als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te weigeren praktisch fysiek te bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te bewegen in/als emotie wat lijkt op een beweging maar wat mezelf juist vastzet in het fysiek in/als reactie op mezelf, waarin ik weer beweging creeer in/als emotie en mezelf nog meer vastzet/verkramp als reactie op mezelf in het fysiek, waarin ik weer wil reageren in/als verdriet als emotie om beweging in mezelf te creeren wat geen werkelijke beweging is, waarop ik boos word op mezelf dat ik niet kan bewegen en niet beweeg, wat een oordeel is waarin ik mezelf nog meer vastzet, etc.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te overprikkelen om mezelf in beweging te houden, waarin ik mezelf op den duur zo prikkel dat ik in de prikkel mezelf vastzet, vast in de prikkel, welke ik gemanifesteerd heb in een prikkelbare darm

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te durven stoppen met prikkelen uit angst helemaal stil te vallen waarin mijn darm niet meer beweegt en ik me niet meer kan ontlasten, welke situatie ik juist creeer in/als overprikkeling, een onbeweeglijkheid waarin ik me niet meer kan ontlasten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het startpunt van de overprikkeling niet te zien, en al in reactie te zijn voordat ik het door heb, en dus al consequentie wandel, waarin ik niet meer zie hoe te stoppen in een geloof dat het geen zin meer heeft om te stoppen omdat ik al een consequentie wandel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb al jaren en jaren deze fysieke consequentie te wandelen en hier zo moe van te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo moe te zijn van mijn eigen fysiek gemanifesteerde consequentie dat ik niet meer kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet meer kan, dat ik het niet kan.

Ik stel mezelf ten doel mezelf opnieuw te vertragen. Ik realiseer me dat ik weer in het najagen van een doel ben geschoten, waarin ik mezelf opjaag en angst aanjaag en tevens het plezier in het wandelen van het proces in/als mezelf verlies, waarin ik opnieuw mezelf angst aanjaag.

Ik realiseer me dat ik mezelf gevangen houd in een ervaring van tijd, waarin ik al-tijd tijd tekort ervaar en angst ervaar dat ik niet op tijd ben. Hierin mis ik ieder moment, waarin ik ieder moment als een gemiste kans ervaar en dus te laat ben in/als mijn ervaring, waarin ik achter mezelf aan blijf hollen in/als bewustzijn/de geest.

Ik stel mezelf ten doel hetgeen op te pakken wat ik mezelf ten doel heb gesteld in de algemene email met commitments, wat ik ook doe, en me verder niet op te laten jagen door wat de groep verder allemaal doet en oppakt en door alle emails die binnenstromen in relatie hiertoe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een doel buiten mezelf te leggen en dit vervolgens na te jagen, waarin het onhaalbaar lijkt en ook is en ik mezelf dus volledig ontmoedig in het najagen van een illusie, in plaats van mezelf hier toe te passen in ieder moment in/als de adem, hoe ik me fysiek ook voel, wat ik ook doe, waar ik ook ben en met wie ik ook ben en hoe zinloos en eindeloos en onhaalbaar het me af en toe ook voorkomt. Ik adem. En als ik de adem mis, adem ik opnieuw. En weer. En weer. Ik realiseer me dat op een gegeven moment ik in/als de mind het niet meer ‘bij kan houden’ en ik dus de controle verlies, in het steeds opnieuw toepassen van mezelf in/als de adem in/als zelfvergeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat er beweging zit in de ervaring als emotie van opgeven.

Ik wandel door; ik waad door; ik beweeg door.  Ook als ik niet lijk te bewegen – door te stoppen met beweging creeren in/als emotie.

Quantum-systemization-the-time-control-system-part-12

——————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

2 thoughts on “Dag 216 – ‘Ik kom een beetje vast te zitten’

  1. een veertiger zegt:

    Zeer herkenbaar allemaal Ingrid, het heet niet voor niets een proces, en een proces loopt meestal niet in een gladde horizontale rechte lijn, wanneer je het in een grafiek zou plaatsen. Alles is specifiek en alles maakt dat het je verder helpt, zodra je het kunt zien/realiseren/begrijpen, best mooi eigenlijk.

  2. O o wat een mooie serie weer, hoe je de uitnodiging om het op te geven hebt afgeslagen! Meesterlijk. Van genoten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s