Dag 365 – Relatievorming

Ik begin een beetje zicht te krijgen op hoe relaties geconstrueerd worden en hoe ik mezelf heb gevormd in een poging hierin te passen. We wachten in principe totdat we geraakt worden door iets in een ander, en dit geraakt worden doet ons bewegen, naar die ander toe. Zolang we niet geraakt worden, geen beweging, maar een ‘wachten’. Want, zelfbeweging kennen we nog niet.

Als ik terugzie in mijn leven, zie ik hoe ik ‘vond’ dat ik te weinig had meegemaakt in mijn leven, ik ben fysiek vrij stabiel opgegroeid, maar wel binnen een geprojecteerde relatie. Dus wil ik me hieruit ‘weg’ bewegen en is dit ‘weg bewegen’ dus mijn startpunt van beweging, op zoek naar mezelf (in plaats van dat ik mezelf binnen die geprojecteerde relatie verander; hier had ik het gereedschap niet voor). Hierin vond ik mezelf op een gegeven moment niet zo interessant en ervoer ik wel een vastzitten in projectie. Ik wil mezelf interessanter maken. Om ook iets meegemaakt te hebben. En ik wil mezelf bevrijden uit de ervaring van vastzitten. Dit heb ik voornamelijk gedaan in intieme relaties; hierin zit ik immers vast in een projectie.

Ik ga relaties starten met mensen die zich tot me aangetrokken voelen of tot wie ik me aangetrokken voel, waar vervolgens 1 van de 2 weer vertrekt. Dit blijft rondcirkelen. Om en om, hij gaat weg, ik ga weg, hij gaat weg, ik ga weg. We worden niet (meer) voldoende geraakt door de ander, er moet meer zijn, En we gaan weer. Feitelijk op zoek naar het perfect passende plaatje in en als de geest. Met eigenlijk maar 1 doel: onszelf onder ogen zien. We missen onszelf en in al die gevormde relaties zijn we steeds verder van onszelf afgedwaald, in en als afscheiding in de geest.

Als iemand wegging, dacht ik altijd dat ik iets mis gedaan had of juist iets niet gedaan had. Dat het aan mij lag, ik had dit moeten doen, of dat. Ik had ook dingen anders kunnen doen, namelijk in en als mezelf aanwezig blijven, en me niet vormen in wat ik geloof als wat het plaatje van een ander is van mij, om te proberen die ander te raken en dus te binden aan mij.

Ik leer eindelijk bij mezelf te blijven. En wat er dan ook gebeurt, dan blijft het stil. Want ik ben bij mezelf gebleven. Totdat ik er zelf klaar voor ben om me te delen. Als het niet stil blijft weet ik, he ik ben ergens weg gegaan, waar is dit, wanneer is dit, wat heb ik geforceerd. Hier moet ik mezelf onder ogen zien. Als ik het zie en zelfvergeef, wordt het stil. Het ligt niet aan mij wat een ander beweegt. Ik kan de ander niet bewegen. Ik kan mezelf bewegen, en bezig zijn met het bevrijden van hetgeen me belemmert mezelf te bewegen in en als zelfbeweging.

Risico hierin is het ‘alleen staan’. Want iedereen is op zoek naar een relatie om elkander te bewegen en bewogen te worden. En onszelf onder ogen zien, dat is niet waar we om staan te springen.

Wat zelfvergevingen op hoe ik me door de jaren heen gedragen heb op relatiegebied.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervormen naar wat ik vorm als wat ik denk wat voor een beeld een ander van mij zal hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervormen in een poging om ook een relatie te vormen, zoals iedereen in de wereld, als iets wat ik nooit begrepen heb maar toch wel wil, om niet alleen te hoeven staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervormen om niet alleen te hoeven staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te compromitteren in een poging in een relatie te passen, dus in wat ik denk dat het plaatje is wat een ander heeft en waar ik een en ander van moet hebben om die ander aan me te binden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te compromitteren in een poging een ander aan me te binden om niet alleen te hoeven staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geslachtsgemeenschap te gebruiken om een ander aan me binden, en hierna zelf een binding te creeren met die ander, in en als bewustzijn, waarvan ik in het moment ‘ervaar’, dit is okay, maar waarin ik niet zie dat het bewustzijn een ‘okay’ ervaring geeft omdat die het okay vindt om lijntjes te leggen om hierin energie te kunnen blijven genereren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb direct ‘all the way’ te gaan en hierin 10 ongemakkelijke stappen over te slaan, waarna achteraf het ongemak naar mij terug slaat in en als mijn fysiek, waarin ik wederom energie genereer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me direct geheel open te stellen en me vervolgens geheel af te sluiten door en voor alle systemen die aanslaan, waardoor ik onaardig en afwerend word, en er geen rustig delen meer mogelijk is en ik mezelf niet meer laat zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te compromitteren ten behoeve van energiewinning in en als het het geest bewustzijn systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen in het hele relatieproces – met name oordelen over het weggaan bij mezelf, welke weerspiegeld wordt in het weggaan uit partnerrelaties – waarin ik wederom energie genereer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb in een partnerrelatie te blijven en hierin het onderwerp projectie volledig te onderzoeken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf ‘weg te bewegen’ uit een relatie, op zoek naar mezelf, in plaats van in en als de relatie mezelf te zien, realiseren, begrijpen, zelfvergeven en zelfcorrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen dat ik het onderwerp projectie onderzocht heb in diverse verschillende relaties in plaats van in 1 stabiele relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf en/als een ander zeer te doen door zelfonoprecht te starten waardoor ik zelf wegga of waardoor een ander weggaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb steeds weg te gaan als ik zelfonoprecht een relatie start, in plaats van het startpunt in en als mezelf en hierin in en als de relatie te veranderen van zelfonoprecht naar zelfoprecht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren omdat relaties zo vaak gestopt zijn voordat twee mensen elkaar gezien hebben en zichzelf hebben laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb pijn te ervaren dat ik in het verleden een ander de kans niet heb gegeven zichzelf te laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb pijn te ervaren omdat ik dus mezelf de kans niet heb gegeven mezelf te laten zien door een ander de kans te geven zichzelf te laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen enkel mens werkelijk toe te laten omdat ik altijd projecties en interpretaties een rol laat spelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb alleen dieren werkelijk toe te willen laten omdat ik zeker weet dat daar geen projecties spelen en ik hierin zeker weet dat ik zelf ook niet projecteer en oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nog een diep verdriet te ervaren in mezelf over het overlijden van Bernard, omdat hij de enige man is die ik heb gekend en ervaren die werkelijk in mij en met mij ziet zonder interpretatie en projectie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te interpreteren en projecteren op anderen, waardoor ik mezelf niet compleet als werkelijk zie, maar steeds in deeltjes, in verschillende mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om werkelijk alleen te staan en mijn stem te laten horen als ik zie en bemerk dat er geprojecteerd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf altijd op te hebben willen vullen met een ervaring in een relatie om iets te herkennen in mezelf en hierin te willen ontvangen voordat ik geef, en dit dus ook zo terug te ontvangen, in plaats van te geven zoals ik zou willen ontvangen.

*

Als ik mezelf zie participeren in een wens om te ontvangen en mezelf op te vullen in en als herkenning, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik iets zie wat ik mis in mezelf, en waar ik me dus van heb afgescheiden, in en als oordeel.

Ik verbind mezelf door hetgeen ik mis in mezelf te onderzoeken en in zelfvergeving te brengen, zodat ik er een en gelijk aan ben.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waar ik terughoud in het geven zoals ik zou willen ontvangen, zodat ik dit eerst en alleen aan mezelf kan geven alvorens ik denk iets te moeten delen.

Als ik mezelf zie en ervaar in en als een bewustzijnservaring van ‘het is okay’, gerelateerd aan seks/geslachtsgemeenschap, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in en als bewustzijn een sein van okay geef, aangezien ik in en als bewustzijn verbinding als connectie als energie, als ‘okay’ ervaar, als ‘leven’.

Ik realiseer me dat ik dit als leven ervaar in en als bewustzijn, in en als overleving, ‘overlevering’ van energie.

Ik realiseer me dat ik in en als bewustzijn, een ervaring van ‘dood’ heb als ik niet toegeef aan deze overlevering van energie, en dus zal ik weerstand ervaren om mezelf te stoppen in en als overlev(er)ing van energie, in en als geslachtsgemeenschap.

Ik realiseer me dat ik een ervaring van verlies zal hebben als ik mezelf hierin stop, aangezien ik een relatie als connectie verlies en hierin alleen sta, in en als deze beslissing.

Ik realiseer me dat als ik toegeef aan de overlevering van energie, ik mezelf verlies, en ik hiervan de consequenties zal doorlopen.

Ik verbind mezelf door mezelf te stoppen in de overlevering van energie in en als een bewustzijnservaring van okay, gerelateerd aan seks/geslachtsgemeenschap. *

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat een eventuele ervaring van verlies inhoudt en dus waar ik me van heb afgescheiden.

Als ik mezelf zie terughouden in spreken als er sprake is van projectie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik twijfel, en dat dit komt doordat ik reageer op projectie, en hierin oordeel en zelf projecteer.

Ik realiseer me dat ik hierin een weerstand ervaar en dus niet ‘clear’ ben in en als mezelf, en niet zie wie er nu projecteert en interpreteert, ikzelf, de ander of hoogstwaarschijnlijk allebei.

Ik stel mezelf ten doel mijn oordelen op wat ik zie in en als projectie allereerst te stoppen in mezelf en te onderzoeken met behulp van schrijven en zelfvergeving en terug te brengen naar zelf, om te zien wat en hoe ik mezelf oordeel hierin.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van verdriet over Bernard die niet projecteert, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat Bernard stond en staat als en voor het Levende Principe van Eenheid en Gelijkheid.

Ik verbind mezelf door ‘Bernard’ te zien als ‘Leven’ en niet als man, en in en als Leven in en als mezelf te zien en de ongelijkheid als afscheiding die ik tegenkom, uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, adem voor adem, dag voor dag.

*

*aanvullende zelfvergevingen geslachtsgemeenschap:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te binden aan een ander in en als geslachtsgemeenschap, niet ziende, realiserende, begrijpende dat deze binding bestaat uit het overdragen van systemen, voordat ik 100 % getest heb of we werkelijk samen zullen blijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen twijfel, hoe klein ook, over het begin of voortbestaan van een partnerschap, in de wind te slaan in en als een ervaring van ‘het is okay’ en ‘we komen er wel uit’ en ‘ik kan het wel aan’ en dus hierin toe te geven aan een energetische ervaring in en als geslachtsgemeenschap als eindpunt, en hierin stappen over te slaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de daad van geslachtsgemeenschap als shortcut te rechtvaardigen met redenen als ‘het is okay’ en ‘we komen er wel uit’ en ‘ik kan het wel aan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf zoals ik was als niet voldoende te ervaren, en dus allerlei lijntjes ben gaan leggen in en als connectie, in en als geslachtsgemeenschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb misselijk te zijn van mezelf in en als deze hoedanigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb steeds alleen werkelijk de fysieke seksualiteit te willen ontdekken en beoefenen, welke onderdrukt is en welke ik niet werkelijk ken, en waar ik steeds te vroeg aan begin in een shortcut en dus de weg ernaar toe verlang, langer maak, en hierin een verlangen creeer, als een omweg om mezelf heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een omweg te willen maken om mezelf heen, bestaande in en als ongemak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schaamte te ervaren over de hoeveelheid geslachtsgemeenschap die ik gehad heb, de partnerwisselingen hierin en redenen hiertoe, waarin ik dit als ‘normaal’ heb ervaren en als ‘leuk en enerverend’, maar waarin ik ondertussen een accumulatie creeer van systemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet meer te weten of ik nu moet lachen of huilen om deze bizarre constructie die ik niet werkelijk gezien en begrepen heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren om het feit dat ik wel ervoer dat het niet in orde was wat ik deed, maar dat ik geen werkelijk inzicht en werkelijke educatie had over seksualiteit, en dus alles in het fysiek heb onderzocht en ervaren om inzicht te krijgen in mijn handelingen, waarbij de ene handeling naar de volgende leidt, als een schakel in een keten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te hebben lopen keten, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik mezelf hierin en hiermee vast kit in en als de keten.

*

Als ik mezelf zie participeren in en als de wens als gedachte als verlangen als verlenging van mezelf, om steeds alleen werkelijk de fysieke seksualiteit te willen onderzoeken, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik alleen werkelijk de fysieke seksualiteit kan ontdekken en beoefenen met een ander als een mannelijk wezen, als ik bereid ben om werkelijk te delen in en als mezelf en de verlangens als verlengingen in en als de geest stop.

Ik stel mezelf ten doel de fysieke seksualiteit in en als mezelf verder te onderzoeken in en als masturbatie en fysieke aanwezigheid in het dagelijks leven in en als aanraking met hetgeen om me heen is, en pas hieraan met een mannelijk wezen te beginnen als ik zelf werkelijk bereid ben om te delen in en als mezelf en zo ook de man.

Ik verbind mezelf door de keten te stoppen, te stoppen met keten, en de schakels te onderzoeken, zelf te vergeven en zelf te corrigeren en mezelf hier te brengen, in en als de adem, in en als het fysiek, in en als mezelf, op aarde.

Full what is sex part 10

What is Sex? – Introduction – Part 1-6

What is Sex – Part 7

What is Sex – Part 8

What is Sex – Part 9

What is Sex- Part 10

—————————————————————————————————————————————————–
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

One thought on “Dag 365 – Relatievorming

  1. Ik zou even kijken naar de uitspraak “Verder, was er niet zoveel mis”– in relatie tot wat of wie is/was dat? Als het een vergelijking is in relatie tot iemand zit er competitie achter.

    Bij deze ZV kan je nog wat specifieker/effectiever zijn door “er” te vervangen door “ik” om het echt helemaal hier te halen: Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen enkel mens werkelijk toe te laten omdat (er) ik altijd projecties en interpretaties een rol laat spelen.
    En “geen enkel mens toelaten” is feitelijk leven niet toelaten want elk mens vertegenwoordigt in wezen leven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s