Dag 366 – Ondersteuning en relatie – ontkoppeling

 

Ondersteuning van mantelzorgers

The Crucifixion of Jesus – Part 5

Ik zie dat ik ‘relatie’ aan ‘ondersteuning’ heb gekoppeld. Hierin is de zogenaamde partner een punt van ondersteuning, iemand waar je op kunt rekenen en dingen aan kunt vragen. En als er geen partner is, is er dus veel minder ondersteuning. Dit is wat ik los wil koppelen van elkaar. Wat zelfvergevingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een partner te zien als punt van ondersteuning, en het zonder partner zijn te zien als ‘geen ondersteuning’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in partnerschap feitelijk ondersteuning te ‘ruilen’ voor relatie of partnerschap en er dus stiekem iets voor terug te willen, namelijk intimiteit, of een speciale plaats, of een garantie van blijven, een verblijfsgarantie lol.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me vaak gevoeld te hebben alsof ik op de 2e plaats kom als ik geen partner heb, in communicatie met een man die wel een partner heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een eerste plaats als partner, een positie te vinden die zoveel lading heeft dat ik hier niet eenvoudig instap, welke dus feitelijk komt door de gedachten die ik er zelf aan koppel als ‘speciaal’ en ‘eerste plaats’ en ‘eerste punt va ondersteuning’ als dat dit er moet zijn, dat ik dit moet zijn, dat de ander dit moet zijn of wat als dat de ander dat juist niet is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik speciaal moet zijn om een partner te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat de ander speciaal moet zijn om een partner te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken op een partner te kunnen rekenen en hieraan dingen te kunnen vragen, gemakkelijker dan aan een ander mens.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb graag een speciale plaats voor iemand te willen innemen, en tegelijkertijd vast te komen in en als de structuur van de gedachte van een speciale plaats.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vast te komen te zitten in en als de structuur van de gedachte van een speciale plaats welke ik zelf creeer in en als gedachte, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vast te komen te zitten in mijn eigen creatie in en als gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf verdriet te doen door te denken dat partners een speciale plaats innemen bij elkaar en dat je dus zonder partner geen speciale plaats hebt, welke feitelijk gekoppeld is aan het idee van ‘geen partner – geen ondersteuning’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf verdriet te doen door een idee van ‘geen partner – geen ondersteuning’, waarin ik in dit idee mezelf niet ondersteun maar mezelf verdriet doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf verdriet te doen in plaats van mezelf te ondersteunen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven in een speciale plaats om ondersteuning te ontvangen en te geven, waarin het geven gekoppeld is aan het ontvangen, dus een geven om te ontvangen, en niet aan een ‘geven zoals je zou willen ontvangen’ welke vrij is van iedere binding in en als relatie en gebaseerd op het geven als en vanuit zelfondersteuning.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te willen geven om te ontvangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren, dat als ik niet geef, ik niet zal ontvangen, welke voortkomt uit een angst om tekort te komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geven en ontvangen te hebben gekoppeld aan geld, en als ik weinig geld heb, te denken dat ik minder in staat ben om te geven, en als ik iets meer geld heb, angst te ervaren om te geven uit angst dat ik niet zal ontvangen en dus opeens zonder geld, dus zonder leefmiddelen, overblijf, helemaal  als er geen partner is die voor me zorgt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een partner te zien als iemand die voor me zorgt en me tegelijkertijd hiertegen te verzetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te verzetten tegen mijn eigen zienswijze van een partner als iemand die voor me zorgt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te worden als ik denk dat een partner mij ziet als iemand die voor hem zorgt, in en als een angst dat de partner dan achterover gaat hangen en niets meer doet, en dingen in de soep laat lopen en dan verwacht dat ik voor hem zorg, met de boodschap ‘ik zou dat ook voor jou doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘ik zou dat ook voor jou doen’ te zien als manipulatie, waarin ik denk dat ik iets moet doen omdat een ander ‘dat ook voor mij zou doen’, en hierin dus een ‘geven omdat er wordt ontvangen’ ontstaat, welke opnieuw niet gelijk is aan ‘geven zoals je zou willen ontvangen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te manipuleren in en als de gedachte dat ik denk dat ik iets voor een ander moet doen omdat ik denk dat ‘een ander dat ook voor mij zou doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te manipuleren in en als een gedachte met weer een andere gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te worden van mijn eigen gedachte dat een partner mij ziet als iemand die voor hem zorgt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf bang te zijn achterover te gaan hangen en niets meer te doen als ik een partner heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te willen zorgen voor iemand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zorgen voor een ander en verzorgd worden te veroordelen en hierin in angst aanwezig te zijn en zo mezelf te voeden met angst in en als de geest, in plaats van in en als mezelf, in en als de adem, werkelijk voor mezelf te zorgen, in en als mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te geven zoals ik zou willen ontvangen in een angst tekort te komen in deze staat die geleid is door een ongelijke geldverdeling.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in angst te bestaan voor tekortkoming en me dan maar te voeden in en als mijn angst in en als energie in en als de geest, waarin ik mijn fysiek langzaam opeet en dus daadwerkelijk fysiek ‘tekort’ kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ergens ‘gelijke’ terugbetaling te verwachten als ik geef, wat geen gelijkheid is maar ruilhandel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me ‘minderwaardig’ te voelen als ik geen partner heb en ‘meerwaardig’ als ik wel een partner heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb partnerschap dus onbewust te koppelen aan geld, niet zozeer in directe uitgaven maar meer als vangnet voor als het misgaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb partnerschap te zien als vangnet voor als het misgaat, wat feitelijk een vangnet is voor het geval dat ik mezelf mis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een partner te zien als vangnet voor het geval dat ik mezelf mis, dus voor als ik val, en dus val ik voor een partner.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vallen voor een partner/voor het idee van een partner.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vallen voor mijn eigen ideeen en deze te projecteren op een partner zodat ik voor die partner kan vallen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken te moeten geven zoals ik zou willen ontvangen, waarin  het ‘geven zoals je zou willen ontvangen’ een moraal wordt waarin in ik mezelf uit het oog verlies en het wederom doe om in een goed boekje te komen. (Het geldboekje?).

Wordt vervolgd inclusief zelfcorrecties.

The Crucifixion of Jesus – Part 5

————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

One thought on “Dag 366 – Ondersteuning en relatie – ontkoppeling

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s