Dag 367 – Iemand de Schuld Geven

Give as you would like to receive.

Geef zoals je zou willen ontvangen.

Iemand de schuld geven; is dit zoals ik zou willen ontvangen?

Nee, dit is hetgeen ik angst voor ervaar, en wat ik feitelijk, in mijn geest, zelf doe en heb gedaan.

Het is dus wat ik veroordeel in en als mezelf, waarin ik angst creeer voor wie ik ben hierin.

Iemand de schuld geven. Dat is me een gif(t).

dg1b 3d Animated GIF Showcase

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb iemand de schuld te geven en te willen geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb iemand de schuld te geven voor als ik zelf (nog) niet in staat ben om verantwoordelijkheid te nemen voor mijn eigen reacties in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb iemand anders de schuld te willen geven voor de reacties in mijn geest, en zo feitelijk de verantwoordelijkheid wil overdragen voor de reacties in mijn geest, aan iets of een ander buiten mij die deze reacties uitlokt, triggert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het triggerpunt de schuld te willen geven van de reacties die ik hieraan gekoppeld heb in en als herinnering die opkomen in mijn geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me onmachtig te voelen om mijn eigen reacties te stoppen, me hierdoor te laten overspoelen, en daarom een ander de schuld te geven van mijn reacties in plaats van zelf verantwoordelijkheid te nemen voor wat er gebeurt in mijn geest, onafhankelijk van het triggerpunt, onafhankelijk van de mate van oprechtheid of onoprechtheid van degene die al dan niet opzettelijk een triggerpunt opgooit, aangezien deze afhankelijkheid van het triggerpunt van iets of iemand buiten mij, hetgeen is waarin ik mijzelf onmachtig maak tot een stoppen van en richting geven aan mijn reacties in en als de geest die opkomen in Mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf lelijk en onaardig te maken door iets of iemand de schuld te willen geven en hierin schaamte te creeren over mezelf in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schaamte te creeren over en als mezelf door iets of iemand – inclusief mezelf – de schuld te willen geven.

*

Als ik mezelf zie participeren in de automatische neiging om iemand of iets anders buiten mij de schuld te geven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik ergens geen verantwoordelijkheid neem voor mezelf in en als reactie.

ik verbind mezelf door in en als mezelf te zien wat het is dat ik wil afschuiven op iets of iemand buiten mij, welk gif ik wil geven aan een ander om mezelf ‘te bevrijden van’ verantwoordelijkheid als vorm van vrijwaring.

Ik realiseer me dat een vrijwaring als ‘bevrijden van’ verantwoordelijkheid geen werkelijke zelfbevrijding is, dat zelfbevrijding alleen plaats zal vinden als ik in en als mezelf verantwoordelijkheid neem voor alles wat zich in mij bevindt en opkomt in en als reactie, gedachte, backchat, afbeelding, in en als de geest.

Ik realiseer me dat ik angst ervaar voor zelfverantwoordelijkheid, en dat ik dit wil afschuiven, en welke dus mijn zelfonderzoek nodig heeft in ieder moment dat het opkomt, want zolang ik angst ervaar, besta ik in en als (zelf)oordeel, welke ik juist in stand houd in het afschuifsysteem, aangezien dit hetgeen is wat ik nu juist veroordeel in mezelf en waarvoor ik angst ervaar in mezelf, en dus in de wereld. Voor het gif in mij als gift naar de ander en zo voor het gif in de ander als gift naar mij als reflectie van mezelf.

Ik stel mezelf ten doel me werkelijk te bevrijden in en als zelf door werkelijk zelfverantwoordelijkheid te nemen, adem voor adem, dag voor dag, schrijven voor schrijven, zelfvergeving voor zelfvergeving tot en door zelfcorrectie in en als het fysiek.

Als ik mezelf zie participeren in en als een ervaring van angst om de schuld te krijgen voor iets wat ik ‘niet gedaan heb’ of ‘juist wel correct gedaan heb’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in en als systeem aansla en dat ik hierin mezelf gevangen zet in en als herkenning van schuld en oordeel.

Ik realiseer me dat het inderdaad giftig is om ‘de schuld te krijgen’, in welk opzicht dan ook, maar dat het pas echt giftig wordt voor mezelf als ik in reactie schiet met het gevolg dat ik zelf ga schieten, in en als de geest, en wellicht zelfs met woorden.

Ik realiseer me dat alleen mijn eigen reacties, daden, woorden, die opkomen in mezelf in en als de geest, hetgeen zijn die ik als gif kan en dien te stoppen in en als mezelf.

Ik realiseer me dat reactie in en als schuld en (zelf)oordeel, me lelijk en onaardig maakt, voor mezelf en/als voor ieder ander.

Ik realiseer me dat ik schaamte creeer voor en over mezelf bestaande in en als schuld en (zelf)oordeel.

Ik realiseer me dat ik me onmachtig ervaar ten opzichte van mijn eigen ervaring van verongelijking hierin, waarin het de ervaring is waarin ik mezelf werkelijk verongelijk.

Ik realiseer me dat ik herinneringen als ervaringen uit het verleden heb opgeslagen waarin ik heb toegestaan mezelf en/of een ander in ongelijkheid als schuld en (zelf)oordeel te benaderen, en dat hier zelfonderzoek en zelfvergeving nodig is.

Ik stel mezelf ten doel de herinneringen als ervaringen uit het verleden waarin ik mezelf en/of een ander ongelijk benaderd heb, te onderzoeken, zelfvergeven en zelfcorrigeren zodat en waarin ik mezelf stop in en als reactie op een ongelijkheid die ik zie gebeuren in de wereld en vervolgens ervaar in mezelf in en als reactie in en als een ervaring van onmacht, in en als oordeel.

Ik verbind mezelf door mezelf in en als oordeel als reactie te stoppen, zelfvergeven en zelfcorrigeren zodat en totdat het stil wordt en is in mij, naar mezelf toe en naar de ander toe, als wat het beste is voor mezelf als de ander, voor de ander als mezelf, adem voor adem, dag voor dag, in en als zelferbarmen als zelfondersteuning, en door te gaan met schrijven en zelfonderzoek in de gebieden waarin ik vasthoud aan zelf bescherming in en als zelfzucht in en als een ervaring van schuld, waarin ik me realiseer dat dit een fysiek proces is door de tijd heen, betreffende minimaal 2555 dagen van schrijven.

Full reptilians am i god part 3

Gratis interview –Reptilians – klik op de afbeelding

Cursus Dip-Lite – Free

————————————————————————————————-
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

One thought on “Dag 367 – Iemand de Schuld Geven

  1. Cool! Schuld(gevoel) vormt een deel van je “Ik ben een goed mens” persoonlijkheid, waardoor je wilt vasthouden aan je ervaring van je schuldig te voelen. Mooi om je reis te volgen naar de sleutel tot succes verborgen binnen schuld(gevoel). Bedankt voor het delen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s