Dag 369 – Jammeren op werk

De afgelopen twee weken was mijn collega op werk op vakantie. Ik werk in een winkel waarin we grotendeels samen de voorraad op orde houden. Er zijn 3 andere collega’s die meewerken, maar die voornamelijk in een ander filiaal staan, en dus minder zicht op de voorraad hebben in het filiaal waar ik werk. En dus betekent vakantie voor de 1, aardig wat meer werk voor de ander, in hetzelfde aantal dagen werk.

Dit is al veel langer zo en is te doen en als het niet te doen zou zijn is er de mogelijkheid om dit te bespreken en te zien of dit anders is op te lossen. Echter we hebben een nieuw systeem welke veel meer handelingen en administratieve zaken vraagt, en welke nog niet helemaal goed werkt. Tevens waren onze vakanties direct na elkaar gepland, dus we hadden geen overlapperiode. Dit gecombineerd met het ‘prive-proces’ wat gewoon doorgaat en wat ik tevens niet kon delen met de collega – hij was er immers niet – was het aardig doorduwen de afgelopen 2 weken en heb ik mezelf behoorlijk wat zien ‘jammeren’ binnenin mij, op werk. Wat zelfvergevingen op de ervaring van het jammeren op werk waar ik zelfverantwoordelijkheid voor wil nemen.

Computer

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb iedere werkdag de afgelopen 2 weken te denken ‘ik wou dat J terug was’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb 2 weken lang boos te zijn op het computersysteem omdat het zoveel meer werk is, en zo niet praktisch op de werkvloer in vergelijking met het vorige systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me verongelijkt te voelen in en als reactie in mezelf, waarin ik reageer op het nieuwe systeem, welke zoveel minder praktisch is op de werkvloer door vele handelingen in verschillende schermen die nodig zijn om een bestelling te maken met tevens een vertraging in iedere handeling doordat het op internet is aangesloten, waarin ik zie dat ik het nieuwe systeem met het oude vergelijk, het oude ‘eenvoudiger werken’ vind en dus reageer in het werken met het nieuwe systeem, en hierin mezelf verongelijk in en als reactie in mezelf, voortkomend uit een vergelijking die ik maak in de geest tussen ‘het oude en het nieuwe systeem’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verongelijken door systemen met elkaar te vergelijken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ongeduldig te worden van de vertraging in het nieuwe systeem in iedere handeling waarin ik niet ‘lekker door kan werken’, welke dus aangeeft dat ik niet aanwezig ben in de adem, fysiek, en samenwerk met het systeem, maar ‘lekker door wil werken’ in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘lekker door te willen werken’ in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb keer op keer te jammeren in mezelf en halverwege elke werkdag het op te willen geven in de geest, welke komt doordat er nog zoveel handelingen moeten gebeuren door de dag heen, welke ik aan het einde van de dag weer voor elkaar heb, ook al is het steeds een uurtje later voordat ik klaar ben, welke ik ook had kunnen doen zonder jammeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te gaan jammeren in mezelf door ‘vooruit te zien‘ in wat ik nog allemaal moet doen, in relatie tot de tijd die ik heb, in plaats van hier, adem voor adem, de zaken een voor een op te pakken totdat het gedaan is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te gaan jammeren in mezelf als ik veel werk en veel verschillende handelingen te doen heb op een dag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te gaan jammeren en denken ‘ik red het niet’, terwijl ik zie dat ik het gewoon kan doen, en dat het meer een ‘geen zin hebben’ is in alle nieuwe handelingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen zin te hebben in alle nieuwe handelingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de vele handelingen als overbodig te zien aangezien ze niet nodig waren in het vorige computersysteem, en ze hierin als ‘zinloos’ te ervaren waardoor ik er geen zin in heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van ‘geen zin hebben’ te creeren in mezelf door een oordeel als ‘overbodig’ in en als de geest, gemaakt in een vergelijking in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van ‘geen zin hebben’ te creeren in mezelf door participatie in oordelen en vergelijkingen in de geest, in plaats van in het fysiek samen te werken met wat hier is en te ademen.

Zelfcorrecties volgen want……..ik ga zo naar werk. lol.

Computer

—————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

One thought on “Dag 369 – Jammeren op werk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s