Dag 441 – Zelfvergevingen verlangen naar ‘off the grid’

PENTAX Image

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘off the grid’ te willen leven, weg te willen uit de samenleving zoals die bestaat en een rustige plek te willen met mensen die leven in begrip en zorg voor zelf, elkaar en de omgeving.

Als en wanneer ik zie in mezelf dat ik weg wil, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik weg wil in de geest, dat ik niet fysiek hier wil zijn, wat betekent dat ik reageer op hetgeen fysiek hier is, reacties heb op de drukte om mij heen welke drukte in mijn hoofd geeft in en als gedachten als oordelen, de hele dag door. Ik stel mezelf ten doel, dag voor dag, te wandelen met mezelf en mezelf te ondersteunen in het stoppen van participatie in oordelen als delen van mezelf waarin en waarvan ik me heb afgescheiden door toepassing van adem, schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie in en als zelfonderzoek totdat ik mezelf volledig begrijp en dus vergeven heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb werkelijk voor mezelf te zorgen door geloof in gedachten als oordeel als zijnde werkelijkheid en hierin het levende oordeel te worden, welke reacties in mij oproept en waarin ik mijn fysiek compromitteer, waardoor ik niet meer fysiek hier wil zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te identificeren met mijn oordelen in en als de geest en hierin mezelf op te splitsen en reacties te creeren in en als afkeer van mezelf.

Als en wanneer ik mezelf zie geloven in een oordeel als zijnde werkelijkheid en hierin het levende oordeel wordt als dat ik me identificeer met de gedachte als oordeel, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik dit oordeel geleerd en geleefd heb en voortleef zoals ik geleerd en geleefd heb en dus  het oordeel tot leven heb gebracht in en als de geest in plaats van mezelf als Leven geboren te laten worden in en als het fysiek. Ik stel mezelf ten doel, mezelf onder ogen te zien als het levende oordeel en mijn geloof hierin als zelfreligie, te stoppen, te vergeven en mezelf te corrigeren in en als de reis naar leven, in en als geduld met en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb jaloersheid te ervaren op mensen die de mogelijkheid hebben om ‘off the grid’ te leven waarin ik het als oneerlijk ervaar dat zij de mogelijkheid hiertoe hebben terwijl het geen geheel omvattende oplossing biedt voor de toestand waarin we leven op aarde.

Als en wanneer ik in mezelf jaloersheid ervaar op mensen die de mogelijkheid hebben om ‘off the grid’ te leven, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf vergelijk met anderen in en als de geest; ik realiseer me dat er in feite ‘oneerlijkheid’ als ongelijkheid bestaat, enorme ongelijkheid, en dat dit hetgeen is wat we dienen te stoppen in onszelf en als hoe we bestaan als mensheid; ik realiseer me dat ik oordelen in en als mezelf voor waar aan neem waardoor ik ontevredenheid creeer in en als mezelf met waar ik leef, hier, in en als het fysiek en dus, om deze ontevredenheid te omzeilen, jaloersheid creeer als afleiding van het werkelijk zien in wat me ontevreden maakt in en als afscheiding van mezelf in punten die ik accepteer en toesta in en als mezelf. Ik stel mezelf ten doel, tevreden met en als mezelf te zijn en/of worden en de punten als afscheiding als oorzaak als oordeel in en als de geest, onder ogen te zien, zelf te vergeven en mezelf hierin te corrigeren en hierin in geduld te wandelen met mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘off the grid’ leven als een droom te zien die ik niet ga behalen omdat ik de financiele mogelijkheden hier niet toe heb, waarin ik niet zozeer ‘off the grid’ wil leven als dat ik mezelf altijd meeneem en niet werkelijk off the grid leef zolang ik participeer in oordeel in en als mezelf, maar waar ik meer het leven in de natuur ‘mis’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het leven in de natuur te missen en dus mezelf te missen in en als het leven in en als de natuur.

Als en wanneer ik participeer in een gemis van het leven in de natuur, dan stop ik, ik adem. Ik adem, ik vergeef mezelf hetgeen ik zie als oordeel als afscheiding in mezelf waardoor en waarin ik mezelf mis en mezelf te ondersteunen in en als de reacties die ik ervaar als angst als gedachten als oordelen op de drukke omgeving om me heen, waarin ik me realiseer dat ik vrij ben als ik hierin stil ben in en als mezelf en dat een stille omgeving in de natuur slechts tijdelijk verlichting brengt en dat een verlangen hiernaar, me afleidt van het fysieke proces hier.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb feitelijk de ervaring van stilte en vergeving te missen die ik ervaar in de natuur, met planten, dieren, die vrij zijn van oordeel.

Ik stel mezelf ten doel mezelf stap voor stap te bevrijden van oordeel en hierin stil te zijn/worden in en als mezelf door toepassing van schrijven, zelfvergeving, zelfcorrectie, ademhaling, tot leven in werkelijk zelfbegrip waarin ik niet langer mezelf en als de ander veroordeel en hierin pijn doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf en/als de ander pijn te doen door te leven in en als oordeel en hierin een wandelend oordeel te zijn, levend in en als afgescheiden delen in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf slachtoffer te maken van mijn eigen oordelen in en als de geest.

Als en wanneer ik mezelf als slachtoffer ervaar, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik misbruik toesta in en als mezelf waarin ik mezelf minder maak dan leven, waarop ik me vervolgens zal proberen meer te maken dan leven door me beter te willen voelen dan leven door participatie in en als de geest en zo energie te genereren door participatie in reactie en deze eventueel zelfs uit te spreken.  Ik realiseer me dat ik door te spreken in en als reactie, de ervaring van slachtofferschap probeer weg te duwen, welke geen werkelijke oplossing is. Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik me slachtoffer voel, niet in reactie te gaan spreken maar de ervaring van slachtofferschap te vergeven en te zien waar die uit voortkomt tot in zelfbegrip als werkelijke zelfvergeving en hier vandaan te zien wat ik al dan niet spreek en/of doe. Ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen en ondersteunen en er voor mezelf te zijn in en als de ervaring van slachtofferschap en hierin te ademen met en als mezelf.

Ik realiseer me dat ik feitelijk verlang naar zelfbeweging en participerend in en als oordeel op wie ik ben als Ingrid (in-grid) ben ik niet in staat mezelf te bewegen. Ik realiseer me dat ik hierin een oordeel plaats op mezelf al bestaande in en als oordeel (in en als gedachten) en mezelf hierin vastzet. Ik stel mezelf ten doel gelijk te (gaan) staan als mezelf als Ingrid waarin ik mezelf beweeg in en als werkelijke zelfvergeving in en als zelfbegrip met toepassing van schrijven, zelfvergeving, zelfcorrectie en ademhaling in en als fysieke toepassing.

PENTAX Image

Gerelateerde blogs:

Dag 439 – Dag des Oordeels

Dag 440 – Is ‘off the grid’ leven mogelijk?

—————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

One thought on “Dag 441 – Zelfvergevingen verlangen naar ‘off the grid’

  1. […] Orginele site:  Dag 441 – Zelfvergevingen verlangen naar ‘off the grid’ […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s