Dag 448 – Druk met mijn interpretatie van Witneus

Ik kijk naar Witneus en ik weet niet hoe ze zich voelt, of ze er moeite mee heeft dat Casper niet meer in het fysiek is bij haar. Ik vermoed van wel maar dat kan net zo goed mijn interpretatie zijn. Ondertussen let ik dus op haar en ervaar hierin emoties, wat iets is wat ik zelf niet leuk vond als ik vermoedde dat iemand dat bij mij deed. Waarneming, vermoeden, gedachten, emoties, het maakt het nogal onduidelijk. En terwijl ik dit schrijf bedenk ik me dat het niet zoveel uitmaakt wat nu wat is, ik begin gewoon met zelfvergeven van wat ik waarneem in mezelf want dat is het enige waarvan ik zeker ben en waar ik iets mee kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdrietig te zijn omdat ik niet weet wat er in Witneus omgaat en ik dus niet weet of en wat ik voor haar kan doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik iets moet doen hierin voor haar terwijl ik alleen iets voor mezelf kan doen hierin met mijn eigen emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb op Witneus te letten en mijzelf vast te zetten in mijn interpretatie en/of in een zoeken naar interpretatie in en als de geest van wat ik waarneem bij Witneus.

Wat neem ik waar als fysieke verandering?

Ze eet sneller al haar voer op en eet wat meer.

Ze zit vaker binnen.

Ze rust vaker.

Ze speelt iets minder.

Ze doet verder wel dezelfde activiteiten en is fysiek in orde, ze doet ze alleen iets minder en heeft meer ‘tijd over’ welke tijd ze eerst bij Casper doorbracht en nu alleen.

Ze is rustiger.

Fysiek gezien zijn het dus geen alarmerende signalen en in gezond verstand benaderd is het voor een dier een hele verandering als het huisgenootje met wie ze vrijwel haar hele leven samen heeft door gebracht en fysiek altijd bij zat en tegenaan zat, er niet meer is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren bij de gedachte dat Witneus haar vriendje ‘kwijt’ is en deze ‘nooit meer zal zien’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat Witneus zich alleen voelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat Witneus zich verveelt.

Ik stel mezelf ten doel me te focussen op mezelf in en als mijn ademhaling als ik kijk naar Witneus en zelfvergeving toe te passen als er een energetische ervaring en/of gedachte opkomt.

Ik stel mezelf ten doel te letten op de fysieke gesteldheid van Witneus en te stoppen met het zoeken naar een emotionele interpretatie van wat ik waarneem hierin.

Ik stel mezelf ten doel te letten op mijn eigen gedrag en zelfvergevingen toe te passen op oordelen die hierin in mij omhoog komen ten aanzien van mezelf in mijn gedrag naar Witneus toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren ten gevolge van mijn eigen veroordeling van hoe ik mij gedraag naar Witneus toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ander te veroordelen die zich – in mijn interpretatie – op dezelfde manier naar mij gedraagt/gedragen heeft als zijnde lettende op hoe ik mij voel zonder hiernaar te vragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren dat er niet naar gevraagd werd hoe ik me voel en dat ik tegelijkertijd hierin het gevoel had dat de ander hier wel mee bezig was en hier verdrietig om was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren in en als een gedachte dat de ander verdrietig was omdat ik dat was en me hierin, naast mijn eigen verdriet, ook verantwoordelijk ervoer voor het verdriet van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me verantwoordelijk te voelen voor het verdriet van een ander welke wellicht aanwezig is maar waar ik niet direct iets aan kan veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven in het bestaan van de energetische ervaring van verdriet en Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf dus verantwoordelijk te hebben gemaakt voor een energetische ervaring van een ander en zo geen zelfverantwoordelijkheid heb genomen en hoefde te nemen, aangezien ik al bezet (bezeten) was met de verantwoordelijkheid voor de energetische ervaring van een ander zonder werkelijk te weten wat die dan inhield en of die er wel was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in mijn eigen bezetting in en als de geest in interpretatie van de fysieke werkelijkheid met energetische ervaringen tot gevolg, niet te zien wat werkelijk hier is welke me opnieuw verdriet doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf verdriet te doen door mezelf te bezetten; bezeten te zijn met en door mijn eigen energetische ervaringen en zo te missen wat hier is in en als de fysieke realiteit, in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te missen in en als de fysieke realiteit, in en als het fysiek door te participeren in afscheiding in en als de geest in energetische ervaringen ten gevolgde van interpretaties van de fysieke werkelijkheid, in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat maakt dat ik emotioneel reageer op het ‘kwijt’ raken van een vriendje/huisgenootje en op het ‘nooit meer zien’ hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te missen wat ik had als ik naar Witneus en Casper samen keek en me hierin ‘gelukkig’ voelde omdat ik hen als ‘gelukkig’ interpreteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus verdriet te ervaren om het verlies van mijn eigen ervaring bij het zien van Casper en Witneus samen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren bij verlies van energetische ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het overlijden van Casper en het kijken naar Witneus te gebruiken om mezelf te behouden in en als energetische ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervullen met het kijken naar iets of iemand buiten mij door energetische ervaringen op te wekken als reactie op de interpretatie als gedachte van wat ik zie en zo te voorkomen dat ik alleen ben met mezelf in en als de stilte.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik verdriet ervaar als ik nu naar Witneus kijk, te stoppen en te ademen en de ervaring direct te stoppen en indien nodig, zelfvergeving toe te passen, waarin ik me realiseer dat een energetische ervaring deel uitmaakt van mijn eigenbelang en niets met Witneus van doen heeft, waardoor ik Witneus ook niet kan zien en eventueel bijstaan in wat werkelijk is.

Ik stel mezelf ten doel gerelateerde herinneringen aan deze ervaring nader te onderzoeken en mezelf te bevrijden van de energetische lading die hierin nog aanwezig is door toepassing van zelfvergeving en hierna zelfcorrectie toe te passen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf hier te houden bij de fysieke waarneming zoals in het bovengenoemde rijtje en zelfvergevingen toe te passen op mijn eigen energetische ervaringen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in en als de adem als en wanneer er energetische ervaringen opkomen en te leren op de adem – op mezelf in en als de adem, te vertrouwen waarin ik me realiseer dat het niet nodig is om in energetische ervaringen te (blijven) participeren.

Ik stel mezelf ten doel te wennen aan de stilte in en als mezelf.

PENTAX Image

—————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s