Dag 489 – Standing in and as the commitment of Principled Living

huisjeThis weekend I have some days free before starting with all the work related to the new job. I have had a few quiet and a few rough and confronting days with myself. Witneus the rabbit has bladder problems and however I am giving and have given all the physical support I can think of and am able to including advise from the vet and communication with animals, she is not getting better. When I focus on her within the question how I can support, what comes up within me is ‘Live and stand by the Commitment of Principled Living’. So I move on with translating the commitments within a blog. I am more or less scared all the time and have to focus on my breathing and I recognize this from when an animal is about going to die. I am not saying she is, it is still unclear as I have some options with herbs for which I have to wait to get them, however I am not sure if it will be on time and, if it will help anyway. I am not clear on why she is not getting better as tests do not give such a bad result as a bladder-infection and not even that bad. I will move on with making it as comfortable as possible for her and see what I can do.

At the same time I am facing a point where I in the past, made so to speak a huge mistake with influence on my life and that of another human being. I did not stand with and as the principled living and that is coming back at me now (again) in and as my mind. While during that days making this decision I looked it over and over again and found myself unable to stop myself from moving into the direction where I am now. I see it as being unable to stop following my mind within that point because of unclarity within and as myself and so I moved, to make it/myself visible for myself in and as physical reality.  The outcome of making this move was not completely how I wanted it in the end however, I did not do anything to change or stop it and so, did not take responsibility within, because at that moment I felt unable to take responsibility for my own thoughts and emotions and so I created consequenses and dimished/compromised (part of) the life of myself (and the other) within this. It was necessary for myself to start standing on my own feet and this I saw reflected in the other as a point that I kept on reacting on. The whole starting-point was self-dishonest so I openen it up again in totality. So in that way, it was the move to make, to move myself to a place where I could stand up on my own feet to find myself the starting-point of self-honesty.

What I see now what the fear is, is fear for facing the mistakes that I made, where the mistakes are the points of me not standing within and as the principled living of what is best for all. It was a movement out of self-interest mixed with an experience of powerlessness of how to stand on my own two feet and walk things and I eventually decided to make this movement to actually see myself within and as. This self-interest feels as ‘self’ because we as the mind have been integrated within and as our physical body so it literally can feel as ‘going against ourselves’ while doing what is best for all. Not seeing how we are included in this ‘all’ as this ‘all’ does not include ourselves in and as self-interest – from which I feel and so believe that ‘this is me”; this ‘all’ includes me as life which on most levels, I do not know myself in and as and so, I do not see myself as ‘this is who I am’. So I sabotage myself as life when I am not doing what is best for all, when I am not sharing what I have out of fear of loss, because it feels so ‘not right’ to ‘go against myself’ (as how I know myself).

In a later stage we will face what we have choosen to follow and we fear to face this in and as ourselves. Fearing my own fear. This is what we face at death if we do not face it while living on earth and this is what I see coming up everytime an animal dies/is about to die/looks like is going to die and where in I experience an intense fear and nervousness. In this I stand completely alone and this is where I remember Bernard saying: here you stand up or you die.

I fear being alone without Witneus. I fear being really alone and within this, fear myself isolating myself in and as the mind because of this fear of being alone as the only way to face myself. I see myself grasping in and as the mind to search a way to ‘go back’ to the situation that I stopped, as if it was ‘alright’ there. Which was not so actually, as I was strugling with what I am facing now in and as this fear of standing alone which I translated as ‘being alone’.

I forgive myself that I have accepted and allowed to confuse ‘standing alone’ with ‘being alone’ and seeing ‘being alone’ as the only way to come to ‘stand alone’ and within this, isolate myself in and as the mind and creating this in physical reality where in I use several experiences in and as self-interest as an excuse to do so.

I forgive myself that I have not accepted and allowed myself to give and receive unconditional support  – within my living on a long term base as a basic platform to grow and expand from as I understood that standing alone, means being able to stand alone within my living  – and within the fear of being too much influenced by inconsistencies of another and of myself as a reaction on this and vice versa and so, I created inconsistencies within and as myself which triggered the inconsistenced living within another, manifested in physical reality which I used as a reason, justification and confirmation of this inconsistancy that I first triggered and so to not trust the other in this and using it as an excuse to walk out and go ‘my own way’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think over and over again that I ‘could have stayed’ while I appearently could not, where in I underestimate my own mind consciousness system and within this overestimate myself in and as the mind while ‘looking back’ where in I project who I am now on who I was in the past and within this hurt myself over and over again until I find the one point where I really see, understand and so forgive myself for  why, how and who I am.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to hurt myself and another by accumulating consequenses out of fear of being alone instead of walking point by point and sort it out within myself before I get physically involved with someone within my world, which is mainly because I had no tools to work with and commitments to stand within.

I forgive myself that I have not accepted and allowed myself to be and have more patience and to listen to the other who was bringing up very realistic and practical that walking together as we did takes time.

How can I prevent myself from doing this again, from running away from myself in and as fear, from fearing myself in and as fear? By standing and living in and as the principled living of what is best for all life as a starting-point in self-honesty, even if I do not totally see it within the moment. If there is a doubt that it is not best for all, then I don’t move, don’t make decisions and do more investigation. Until I am clear and stable within. Until I am constant.

It is me standing within and as the commitment of Principled Living as the only ‘one’ I can hold on to.

The Desteni of Living

PENTAX Image

———————————————————————————————————————-
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 488 – Mijn omgang met de Poolse mensen

huisjeEen paar jaar geleden ben ik twee jaar veel omgegaan met een aantal Poolse mensen. Zij woonden in een huis achter mij in wisselende samenstelling en met 2 Poolse jongens ben ik intensief opgetrokken. Ik vond het erg prettig om bij hen te zijn vanwege de manier waarop ze gewend waren in ‘gemeenschap’ te leven zeg maar in een huis. Je kon daar binnenlopen en erbij gaan zitten, een kopje koffie drinken en wat praten zonder dat er gevraagd werd wat bijvoorbeeld je werk was. Je was er en het was prima dat je er was. Er was tevens altijd erg veel onrust vanwege de leef- en werkomstandigheden en de drank die in het weekend op tafel kwam. Iedere vrijdagmiddag was er vaak spanning over het geld dat wel of niet uitbetaald was door het uitzendbureau wat vaak tot een mind-possession leidde, een bezetenheid in en als de geest. Er was niemand die met gezond verstand de zaken benaderde maar allen die elkaar meer en meer opjutte in alle ontevredenheid die er op dat moment uit kwam. Ik heb hierin tevens gemerkt dat met iemand apart van hen, de onrust met gezond verstand aardig in banen te leiden was door heel simpel de feiten op een rijtje te zetten. Echter, die iemand was er meestal niet.

Ik heb deze mensen gezien als heel reëel, bereid tot delen en fysiek harde werkers. Over het algemeen werkten ze ook graag alleen de voorwaarden, controle en manipulatie die erom heen hing maakte natuurlijk dat er weerstand aanwezig was. En dit zie ik tevens als deel van de oorzaak dat er totaal geen verantwoordelijkheid werd genomen voor bijvoorbeeld de leefomgeving aangezien ze hier ieder moment ‘uitgegooid’ konden worden. Ieder had zo zijn eigen afweermechanismen hierin opgebouwd waardoor velen de situaties zo creëerden dat ze er zeker van konden zijn, vroeg of laat eruit gegooid te worden. Op naar een volgende baan, een volgend huis, een volgend uitzendbureau, afgewisseld met periodes in Polen en ondertussen meer en meer ontevredenheid opbouwend met een beschuldigende vinger wijzend naar de instanties die woon en werk aanbieden.

In deze leefsituatie worden ze al snel veroordeeld als onverantwoordelijke mensen die alleen maar rotzooi trappen en veel drinken in het weekend. Zo gedroegen velen zich ook en naar wat ik begreep, was dat in Polen zelf niet persé zo, het was meer dat het hier in Nederland werd ‘uitgeleefd’ aangezien er geen sociale controle meer was (familie bijvoorbeeld) en weinig tot geen zorg en integriteit naar hen toe.

Hieraan ten grondslag ligt natuurlijk de armoede in Polen zelf naar wat ik begrijp uit verhalen, een prachtig land is maar waar weinig geld te verdienen is. De meesten willen helemaal niet weg uit Polen maar zien hun kans schoon om in en ander land geld te verdienen. En naar wat ik begrijp is bijvoorbeeld ook de politie ‘corrupt’ (meer dan we hier gewend zijn) en hierdoor onberekenbaar.

Het raakt mij diep om mensen (in dit geval waren het meestal de mannen die ik ontmoet heb en die zich voornamelijk in het geldsysteem bewegen in Nederland en hierin het meeste beïnvloed zijn) met zoveel potentieel, zo ondermijnd te zien worden en zichzelf te ondermijnen door allerlei overlevingsmechanismen en natuurlijk gestoeld op culturele overdragingen zoals in iedere cultuur. Ik heb ook iemand in een jaar zien veranderen van een emotioneel instabiel persoon met alcohol problemen naar een rustige jongen die graag werkt en liefst gewoon een huis wil, eten, gezelschap en wat vrije tijd en tevens in staat is om het alcoholgebruik te stoppen, dit alles door een huis waar rust is, werk, voedsel van prima kwaliteit en iemand die met woorden van gezond verstand de boel in banen leidt.

Dit is dus de basis voor ieder mens om in tot rust te komen. Dit betekent niet dat we er dan al zijn. Zodra er rust is komen er andere afweermechanismen en/of afleidingsmanouvres omhoog die verhinderen om werkelijk onszelf onder ogen te gaan zien, helemaal als we het daarvoor aardig ‘bont’ gemaakt hebben. Hierin dient in ieder geval één iemand te blijven staan en zich niet te laten uitdagen door allerlei manouvres van de geest en als dit wel gebeurt, wordt ook de rustige situatie in huis alsnog steeds onrustiger en grimmiger door de geestbewustzijnsstructuren die opkomen en elkaar gaan activeren.

Ik was destijds in staat om de praktische zaken in en om het huis in banen te leiden. Zo ben ik opgegroeid en dit heb ik zelf zo geleefd dus dat is een kwestie van dit leven als voorbeeld en geen grappen en grollen hierin accepteren. Dit werkte dus ook en binnen een jaar was er een huishouden op orde. Echter de volgende stap, het geestbewustzijnssysteem en de voorprogrammering hierin, daar was en ben ik zelf nog niet voldoende stabiel in en dus, dit werd een rommeltje, de sfeer werd steeds grimmiger. Ik had alleen de theorie om te delen – ik was zelf tijdens datzelfde jaar begonnen met het Desteni I Process – en dat met een woordenboek ernaast voor de vertalingen naar het Pools maar onderwijl leefde ik niet wat ik vertaalde en opschreef. Dat ging dus helemaal de mist in. Ik durfde het huishouden niet voort te zetten op deze basis met onvoldoende zelfvertrouwen en zelfinzicht en heb de beslissing genomen te verhuizen en weer alleen te gaan wonen.

Die basis rondom werk en wonen heb ik natuurlijk zelf voortgezet en in het werk dient zich uitbreiding aan. Ik ben sinds langere tijd stabiel in mijn communicatie op werk, ik heb er plezier in en hierdoor durf ik deze uitbreiding aan.

Het punt van de voorprogrammering en zelfprogrammering met betrekking tot relaties is een ander verhaal. Ik ben hierin nog snel geactiveerd tot tijdelijke bezetenheid in en als de geest en ben onduidelijk in, als en naar mezelf hierover. Ik ben niet in staat en ter wille een beslissing te nemen en die te leven. Ik ben niet tevreden over mezelf in mijn communicatie en niet stabiel in mijn ervaringen hierin. Kortom, ik sta mezelf hierin afleiding toe en compromitteer mijn fysieke gesteldheid door activatie van het geestbewustzijnssysteem.

Stabiel in de laag van het bewustzijn (woon-werkomgeving) en klaar voor uitbreiding hierin.

Instabiel in de laag van het onderbewuste (relationele verhoudingen) en dus is er meer zelfonderzoek en zelftoepassing nodig.

(De laag van het onbewuste heb ik over het algemeen nog geen direct zicht op en is voor later).

***

In dit voorbeeld is duidelijk zichtbaar hoe voor ieder mens, de basis begint in een stabiele woon- en eventueel werkomgeving. Als deze niet aanwezig is blijven we geactiveerd in de overlevingsmechanismen en zijn hierdoor niet in staat om werkelijk in zelf te gaan zien en verantwoordelijkheid voor en als onszelf te nemen voor wie we zijn in deze overlevingsmechanismen. Voedsel, huis, overleving staat op nummer 1.

Er is een voorstel aanwezig die oplossingen biedt hiervoor en uitnodigt tot verdere verdieping en uitbreiding van een ieder die hiertoe bereid is en zichzelf in een stabiele woon-leefsituatie begeeft. Dit kan minimaal zijn aangezien het voor de meeste mensen de eindjes aan elkaar knopen is, echter als het maar enigszins stabiel is en voorziet in de basis zoals huisvesting,  voedsel, water, gezondheidszorg en mogelijkheden tot communicatie zoals internet en telefoon en wat reismogelijkheden is het vaak mogelijk en ook juist ondersteunend en motiverend voor onszelf om hierin iets bij te dragen.

Degenen die stabiel zijn hierin zullen het gaan doen voor al diegenen die weinig tot niets hebben en druk zijn met overleving in verschillende gradaties, van erbarmelijke, onleefbare situaties van armoede tot aan een onrustige woon- en werkomgeving die onzeker is en voortdurend onder grote spanning staat en hierin geen ruimte geeft voor enige andere bijdrage aan en als zichzelf.

Onderzoek het voorstel:

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd

LIG

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd – YouTube

Hierop aanvullend is het nodig werkelijk verantwoordelijkheid te gaan nemen voor en als onszelf in wie we zijn geworden in een bestaan in en als het geestbewustzijnssysteem. Dit systeem is direct gerelateerd aan geld en als we onszelf niet vergeven, corrigeren en uiteindelijk de verandering leven, zal er niets blijvend en werkelijk veranderen in hoe we met z’n allen bestaan in deze wereld. Ook dit is zoals ik aangeef in bovenstaand voorbeeld – de basis kan gelegd zijn maar er is werkelijk zelfinzicht nodig om tot leven en samenleven te komen en als we hierin niet aanwezig zijn en/of toe bereid zijn, halen we de hele boel weer onderuit. Voor onderwijs in hoe te beginnen met het nemen van zelfverantwoordelijkheid is er een online cursus aanwezig – het is gratis met vrijblijvende begeleiding van een (mogelijk Nederlandstalige) buddy en ook met Nederlandse vertaling erbij:

Desteni I Process Lite

DIP+Lite+Banner-01

Het is een enorme taak waar we voor staan en toch moet het gedaan worden. Het is de enige blijvende oplossing om tot een leefbare wereld en samenleving te komen. Stel je eens voor wat een plezier dat zal geven! Voor alle mensen in verschillende nationaliteiten, voor de dieren, de planten, als iedereen samenleeft en elkaar ondersteunt. Dag voor dag onder ogen zien en aanpakken wat er zichtbaar wordt, een verandering inzetten en het vanaf hier de volgende dag verder oppakken. Zoals het konijn aangeeft, Leven is in de hele kleine dingen aanwezig, in iedere ademhaling binnenin zelf en vindt niet plaats ‘daar buiten ons’ zoals we allemaal denken en najagen. De werkelijke zelfverandering begint in deze kleine dingen. De dieren zijn een voorbeeld en ondersteuning hierin.

Bedankt.

————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

Dag 487 – Bouwen op en als mezelf

muurtje

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als zinloos te ervaren om geld te besteden aan leven wat misschien binnenkort dood gaat zoals bijvoorbeeld bij (zieke, oudere) dieren het geval is.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in de gedachte en/of ervaring dat het zinloos is om geld te besteden aan leven wat misschien binnenkort dood gaat zoals bijvoorbeeld bij zieke, oudere dieren, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik kijk vanuit mezelf in en als de geest waarin ik afweeg wat het meest voordelig uitkomt wat betreft de hoeveelheid geld die ik uitgeef en de hoeveelheid geld die ik ‘voor mezelf houd’ in en als een poging om mezelf in en als de geest ‘in leven’ te houden.

Ik realiseer me dat er een participatie in eigenbelang in betrokken is in de afweging van wat het meest voordelig uitkomt waarin ik eventuele uitgaven in de toekomst meereken die niet direct noodzakelijk zijn om te overleven, maar die ook iets later kunnen worden uitgevoerd als en wanneer ik hiervoor voldoende geld ter beschikking heb en zo niet, dan (nog) niet.

Ik realiseer me dat ik niet aanwezig ben in en als leven maar in participatie in en als een gedachte welke een ervaring van zinloosheid voortbrengt/activeert in afscheiding van mezelf in en als leven.

Ik stel mezelf ten doel in het moment te zien of en hoeveel geld ik ter beschikking heb om een eventueel ziek en/of ouder dier extra te ondersteunen in overweging van de praktische bestedingen voor mezelf en het huishouden.

Ik stel mezelf ten doel het geld wat ik ter beschikking heb ter extra ondersteuning van een ziek en/of ouder dier (naast de gewone basisvoorzieningen) direct en zonder twijfel uit te geven aan de specifieke ondersteuning die nodig en het beste is voor het dier na volledig onderzoek wat dit als ondersteuning exact zal zijn.

Ik stel mezelf ten doel te zien waar ik graag geld voor zou willen bewaren in en als eigenbelang, hier zelfvergeving toe te passen op energetische ervaringen als bijvoorbeeld een angst voor verlies als ik dit niet kan uitvoeren en hetgeen ik graag zou willen, in overweging te nemen zodat en waarin ik mezelf zie en hoor in alle aspecten binnenin mij en van hieruit te onderzoeken in hoeverre hetgeen ik zou willen binnen de praktische mogelijkheden bestaat en welke aspecten niet nodig zijn en in feite ‘oplossen’ door het eenvoudig te zien, horen, vergeven en corrigeren in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om dood te gaan welke ik vertaal als angst te ervaren om te leven en dus participeer ik in controle in een inhouden als ‘dralen’ in gedachten.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in angst om te leven welke zich uit in een inhouden als ‘dralen’ in gedachten, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat zich een gebied aandient welke ik niet volledig onderzocht heb en dus is er onduidelijkheid hierover binnenin mezelf waardoor en waarin ik ga dralen in gedachten.

Ik stel mezelf ten doel de dralende gedachten op papier te schrijven en hier hardop zelfvergevingen bij uit te spreken.

Ik stel mezelf ten doel te zien hoe ik het gebied waarover de dralende gedachten gaan, kan en zal wandelen in en als het fysiek zodat en waarin ik meer informatie als duidelijkheid verkrijg, waarin ik me realiseer dat hier tijd overheen gaat en tevens dat zaken niet bekend zijn van tevoren en ik bestaande in en als de geest, bekendheid als controle wil hebben over iets wat zich opent en verduidelijkt in de loop der tijd.

Ik stel mezelf ten doel te ademen en van adem naar adem te bewegen zodat en waarin ik mezelf vertraag.

Ik stel mezelf ten doel zelfvertrouwen op te bouwen door het wandelen in en als het fysiek van de gebieden van onduidelijkheid naar duidelijkheid en hierin steeds mezelf te vertragen met ondersteuning van mijn eigen ademhaling en de tijd te nemen om alle aspecten die zich openen, te onderzoeken en overwegen alvorens ik richting bepaal in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen met schrijven, zelfvergeving, zelfcorrectie, het luisteren van interviews en het lezen van blogs.

Ik stel mezelf ten doel in de gebieden waarin ik helder ben, mezelf volledig in te zetten en toe te passen en mezelf zo te verankeren in en als  het fysiek, in en als zelfvertrouwen en dit te gebruiken als uitgangspunt, als grond onder mijn voeten voor het wandelen van de gebieden waarover ik nog minder helder ben en zo te bouwen in vertrouwen op en als mezelf.

Dag 486 – Een vreemde gedachte onderzocht

tuinmuren-11-nieuw————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 486 – Een vreemde gedachte onderzocht

In mijn vorige blog schreef ik een gedachte op als ‘het heeft geen zin om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan’.

Dit is een hele vreemde gedachte. Het zal velen vast niet vreemd voorkomen, we denken allemaal veel ‘vreemde’ gedachten die we nooit werkelijk onderzoeken maar die ons wel dagelijks beïnvloeden. Ik ga deze gedachte eens wat nader onderzoeken.

Het meest vreemde is dat ik dit denk ten aanzien van dieren terwijl het net zo goed ten aanzien van mensen ‘geldt’. Ook wij als mensen gaan dood. Bij dieren is het zichtbaarder aanwezig omdat ze, afhankelijk van welk dier het betreft, eerder dood gaan.

Wij als mensen zijn niet in leven aanwezig maar leven in en als de geest in gedachten, gevoelens, emoties, afbeeldingen en gedragingen. Als we fysiek dood gaan, verdwijnt de geest. Echter als we alleen in de geest aanwezig zijn geweest en zijn op het moment dat we overlijden, hebben we een probleem. Want alles wat we kennen in en als de geest verdwijnt zodra we overlijden.

Dieren zijn aanwezig als leven en in en als het fysiek. Zij hebben geen geestbewustzijnssysteem en participeren hier dus niet in. Zo zijn dieren een ondersteunend voorbeeld voor ons als mensen. Als zij overlijden en de fysieke hoedanigheid verlaten bestaan ze niet meer in de vorm zoals wij ze kennen maar voor henzelf houdt het geen ‘verlies’ in aangezien ze zichzelf al kennen in wezen in eenheid en gelijkheid als leven.

Vreemd in de gedachte die ik schrijf, is dat ‘het geen zin heeft geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan’, terwijl ik als mens veel minder tot niet aanwezig ben in en als leven in en als het fysiek en blijkbaar vind ik het voor mezelf als mens minder zinloos om geld uit te geven aan een mens – althans de gedachte komt niet direct op –  al ken ik wel de ervaring van zinloosheid en de gedachte als ‘het heeft toch geen zin’ die ik hieraan gerelateerd zie.

Het is dus een gedachte die heel duidelijk laat zien hoe (ik als) de geest in elkaar steek. Dat ik het zinloos vind geld uit te geven aangezien we toch dood gaan. Dat ik het geld dus niet wil gebruiken ter ondersteuning van  leven aangezien we toch dood gaan. Met deze ene gedachte haal ik alles onderuit, heel het leven in en als mezelf en indirect in anderen inclusief de dieren. Vervreemd van mezelf als leven door geloof en participatie in gedachten die (ver)vreemd(end) zijn.

Wat komt doordat ik niet weet wat leven is. Ik ken mezelf voornamelijk alleen in en als de geest en die is afhankelijk van energie en/of geld maar wat heeft het voor zin als we toch dood gaan? Het potentieel in deze gedachte is dat het leven inderdaad geen zin heeft als ik deze unieke mogelijkheid op aarde tot mezelf geboren laten worden in en als het fysiek, voornamelijk doorbreng in en als de geest in participatie in gedachten, gevoelens en emoties en zo het fysieke leven en mezelf in wezen, hierin mis en slechts bezig ben met geld en energie vergaren in en als de geest terwijl ik als de geest toch niet blijf bestaan. De geest kent zichzelf heel wel.

Het is een cirkel in en als de geest waar we in een bepaalde vorm allemaal mee te maken hebben en ik kan het ook omschrijven als angst voor de dood. ‘Laat ik maar niet gaan leven, dat heeft geen zin want we gaan toch weer dood’. een deprimerende gedachte en dat is het precies, een gedachte die het concept van de dood in en als de geest ondersteunt en al het leven direct onderdrukt en ontkent. En juist in deze gedachte omschrijf ik wie ik ben in en als de geest en juist het geloof en participatie in deze gedachte, maakt het leven zinloos en zo houd ik mezelf gevangen in de geest in en als een ervaring van zinloosheid terwijl ik hierin nog steeds energie vergaar waarin ik fysieke substantie verbruik. Gevangen in het concept van de dood in en als de geest, in en als een gedachte.

Zelfvergevingen volgen.

God, de dood en religie:

(…) “Wat is een godsdienstig instituut en het concept van God anders dan een gedachte?
Wat is een gedachte? Kennis en informatie afgescheiden door een definitie verbonden met een plaatje. Is dat niet wat religie ook is? Kijk er eens even naar… Wat anders is religie, het concept van God dan een definitie van woorden afgescheiden van jouzelf, verbonden door verhaaltjes en plaatjes… En meer woorden.
Al wat ik aanwezig zie in zo’n religieus instituut en geloof in God is jou als angst voor de dood!” (…)

Swami Muktananda – In den beginne was het woord en het woord was God en het woord was met God:

(…) De wording en zoektocht van God is de meest onmogelijke edoch populaire karaktereigenschap van menselijke wezens in deze wereld – terwijl wie je bent bestaat in en als het meest simpele van expressie: Het Levende Woord – dit is gemist – hier is overheen gekeken – het ‘antwoord’ de ‘sleutel’ tot zelf op de vraag op de zoektocht naar zelf is exact hier: Woorden. Het is met je geweest als jou gedurende aeonen van tijd en je hebt het niet opgemerkt…” (…)

Gelijkheid voor Iedereen en Alles – muziek

————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

Dag 485 – Delen met de dieren

Voor context lees:

Dag 483 – Moeite doen

Dag 484 – Inhouden van zelfexpressie door angst voor een tekort aan geld

5c1e3-260357_242498869095073_100000048845719_1017976_1710390_nAls en wanneer ik mezelf zie zuchten en steunen in participatie in een repeterende gedachte ten aanzien van het iedere dag opnieuw tabletjes fijnstampen ter verzorging van het fysiek van de diertjes, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik het mezelf moeilijk maak door in gedachten te participeren waarin ik mezelf fysiek vermoei door energie te genereren in en als de geest en hiervoor mijn fysieke substantie gebruik.

Ik realiseer me dat ik voorkeur heb in en als de geest voor welke klus ik doe, terwijl het feitelijk voor mezelf in en als het fysiek niet uitmaakt welke klus ik doe en zeker het tabletjes stampen is geen fysiek belastende klus maar een kleine klus die tevens een samenzijn met de diertjes inhoudt waar ik plezier in heb en dus is het duidelijk een opwelling in en als de geest in en als gedachte welke geen enkele zin heeft.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in repeterende gedachten ten aanzien van het iedere dag opnieuw tabletjes fijn stampen ter verzorging van het fysiek van de diertjes op een inademing en op de uitademing mezelf fysiek te bewegen en de taak op te pakken terwijl me rustig blijf focussen op de ademhaling.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van geraakt zijn door de onvoorwaardelijkheid waarin Witneus aanwezig is in en als leven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik zelf niet onvoorwaardelijk aanwezig ben in en als leven en dat de aanwezigheid van Witneus me dit laat zien.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de voorwaarden te vergeven waarin ik aanwezig ben in en als de geest, adem voor adem, dag voor dag zoals ik ze toon aan en als mezelf en hierin mezelf te corrigeren in fysieke realiteit en waar dit niet lukt, nader onderzoek in schrijven toe te passen ten aanzien van wat me dwarszit.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een inhouden in een gedachte in de geest waardoor ik niet onvoorwaardelijk aanwezig ben in en als het fysiek in en als de verzorging als wat het beste is voor en als leven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf inhoud in een gedachte ter controle van en als mezelf waarin ik mezelf inhoud probeer te geven.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in een gedachte om mezelf inhoud te geven en mezelf fysiek te bewegen tot de verzorgingstaak die nodig is als wat het beste is voor en als leven en hierin te focussen op mijn ademhaling; 4 tellen in, even vasthouden, 4 tellen uit, even vasthouden en zo verder.

Ik stel mezelf ten doel te leren vertrouwen op mijn ademhaling in plaats van op de controle in en als gedachten in en als de geest door fysieke toepassing in en als de adem.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een gedachte dat ik niet weet hoelang ik dagelijks tabletjes moet fijn stampen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik niet hier aanwezig ben maar vooruit loop in en als de geest in participatie in gedachten over de toekomst.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in een gedachte dat ik niet weet hoelang ik dagelijks tabletjes fijn moet stampen en me te focussen op mijn ademhaling en op mijn handen die de tabletjes fijn stampen.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van angst als ik tabletjes fijn stamp, gekoppeld aan een gedachte over de kosten die ik maak iedere maand voor de tabletjes, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik participeer in een gedachte over de toekomst ten aanzien van te maken kosten voor de tabletjes waarin ik geen zicht heb op hoelang dit nodig is, waarin ik een angst creëer in mezelf over eventuele tekorten in de toekomst.

Ik realiseer me dat ik op dit moment voldoende financiën heb om de tabletjes te bekostigen en dat het ernaar uitziet dat ik dit ook kan blijven doen gezien mijn financiële situatie en dus is er geen reden tot gedachten over de toekomst en te maken kosten voor tabletjes.

Ik realiseer me dat er een gedachte bij zit van het ‘zonde’ vinden om zoveel geld uit te geven aan tabletjes, waarin ik me realiseer dat dit gekoppeld is aan een diepgewortelde overtuiging die ik zo heb overgenomen en/of aangenomen, misschien via het DNA als herinnering en/of als algemene stelling in deze wereld, ‘dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te leven naar een diepgewortelde overtuiging als herinnering geplaatst in het DNA en/of als aangenomen algemene stelling in de wereldgeest, ‘dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het geen zin heeft om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor deze gedachte als dat het geen zin heeft om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan en verdriet te ervaren door deze gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te zijn op mezelf dat ik me laat leiden / heb laten leiden door al dan niet onbewuste gedachten zoals dat het geen zin heeft om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan en zoals dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren, terwijl ik weet dat dit niet klopt, dat dieren gelijke zorg behoeven en dat het geldsysteem ongelijk is opgezet zoals wij participeren in ongelijkheid in en als de geest in hebzucht en eigenbelang, in afscheiding als ongelijkheid van en als onszelf in en als het fysiek en het fysieke leven algemeen.

Ik realiseer me dat er eigenbelang aan gekoppeld zit als geld willen bewaren voor mezelf.

Ik realiseer me het niet zonde is om geld uit te geven aan dieren en dat de werkelijke zonde, het participeren in een gedachte en het mezelf laten leiden door deze gedachte als dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren.

Ik realiseer me dat ik deel met de dieren maar dat ik nog participeer in gedachten waarin ik verdeeldheid creëer in en als mezelf en dus in en als het fysieke leven op een bepaald niveau waardoor ik niet betrouwbaar ben in en als leven.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in een gedachte over te maken kosten in de toekomst voor tabletjes en te focussen op mijn ademhaling en mijn handen die de tabletjes fijn stampen.

Ik stel mezelf ten doel te blijven bekijken of ik voldoende geld beschikbaar heb voor tabletjes en als ik zie dat dit niet zo is, te onderzoeken hoe ik dit kan oplossen door een herziening van mijn  uitgaven.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf te veroordelen voor en te stoppen met met participatie in een gedachte die in mij bestaat als dat het toch geen zin heeft om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan en dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren.

Ik stel mezelf ten doel het geld dat ik tot mijn beschikking heb te delen met gezond verstand met en als  mezelf en met de diertjes waar ik verantwoordelijk voor ben en participatie in de gedachten die nog meereizen/waarin ik nog meereis waarin ik mezelf verongelijk, te stoppen.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in gedachten over geld willen bewaren voor mezelf en verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in participatie in gedachten die al dan niet met het DNA zijn meegereisd en/of aangenomen als algemene stelling in en als de wereldgeest en/of samengesteld door mezelf in en als de geest door toepassing van zelfvergeving en vervolgens zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel te delen wat ik heb met de diertjes in overweging met gezond verstand van een kleine reserve voor onvoorziene uitgaven en eventuele veranderingen in de toekomst indien dit mogelijk is en zo niet, per maand te zien wat ik te besteden heb.

Ik stel mezelf ten doel met gezond verstand en indien nodig,  in overleg met de dierenarts en/of anderen te blijven overwegen welke zorg toereikend en passend is voor Witneus en Roy en wanneer het tijd is om te stoppen waarin ik tevens de financiën in overweging neem.

Ik stel mezelf ten doel te zien wanneer ik boos ben en wat het is dat ik (onbewust) volg hierin in en als de geest waarvan ik weet dat dit niet het beste is voor en als leven in en als het fysiek, om deze boosheid vervolgens te gebruiken om op te staan in en als mezelf en niet om energie te genereren in en als oordeel in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en vinden dat ik het niet waard ben om op te staan aangezien ik zolang geparticipeerd heb in onderdrukte en/of onbewuste gedachten die niet het beste zijn voor leven in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel adem voor adem in te zien wat zich aandient in en als ongelijkheid in en als de geest binnenin mij en mezelf hierin te vergeven, stap voor stap en vervolgens te corrigeren en de zelfcorrectie te leven en zo vertrouwen op te bouwen in en als mezelf in en als zelfvertrouwen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf bij te staan in en als zelfvergeving en zelfcorrectie.

Equal Life Foundation logo

Pas als we als mens elkaar een Leefbaar Inkomen gunnen zonder uitzondering zullen we op grote schaal bereid en in staat zijn werkelijk te delen met al het fysieke leven op aarde.

—————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 484 – Inhouden van zelfexpressie door angst voor een tekort aan geld

image-2031318-varkenVoor context lees:

Dag 483 – Moeite doen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te zuchten en te steunen binnenin mezelf in en als een repeterende gedachte ten aanzien van het iedere dag opnieuw, ochtend en avond tabletjes fijn stampen en oplossen om aan de diertjes te geven ter ondersteuning van hun fysiek samen met de andere verzorgingswerkzaamheden die ze nodig hebben waarin ik mezelf in participatie in de gedachte niet direct gestopt heb maar pas een aantal dagen later na een gesprek met Witneus die aangeeft dat ze misschien wel ondersteuning wil ‘als het niet teveel moeite is’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geraakt te zijn door de onvoorwaardelijkheid als waarin Witneus aanwezig is in en als leven wat aangeeft dat ik zelf niet zo aanwezig ben in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb onvoorwaardelijk aanwezig te zijn in en als het fysiek in en als de verzorging als wat het beste is voor en als leven, maar dat ik mezelf inhoud in en als de geest in participatie in een gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in te houden in en als de geest in participatie in een gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het teveel moeite is om dag in dag uit het stampen van tabletjes voort te zetten, wat gekoppeld is aan een soort van angst waarin ik niet zie hoelang dit nodig is welke feitelijk weer gekoppeld is aan de kosten die ik maak voor de tabletjes en andere verzorging die de diertjes nodig hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren gekoppeld aan de kosten die ik maak, iedere keer dat ik de tabletjes fijn stamp en steeds opnieuw bemerk dat Roy er echt 2×2 per dag nodig heeft waarin zijn lijfje aardig stabiel is en dat als ik hierin verminder, binnen 1-2 dagen de klachten erger worden en het fysiek oncomfortabel wordt voor hem (welke duidelijk is in een piepen van pijn als hij plast en een nat buikje, welke sterk verminderen bij 2×2 tabletjes).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een angst te ervaren teveel te stimuleren in zijn lijfje met 2×2 tabletjes, terwijl keer op keer uit de test komt (die ik dus zelf af en toe toepas als ik na een aantal weken tot maanden het aantal  tabletjes iets verlaag) dat zijn lijfje het beste functioneert met 2×2 tabletjes en dat het goed mogelijk is dat dit zo zal zijn tot aan zijn overlijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb voorzichtig te zijn en mezelf in te houden in de toepassing als wat het beste is, in en als een angst dat de financiën niet toereikend zijn in de toekomst en ik wat het beste is, niet meer kan toepassen door een tekort en hierin dus ‘kort’ op het leven in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het leven in en als het fysiek in te korten door participatie in en als angst in en als een inhouden van de toepassing van wat het beste is welke begint bij participatie in en als een gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet voluit te leven door geloof en participatie in gedachten over tekorten gekoppeld aan een eventueel tekort aan geld in de toekomst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘leven kan sparen’ door voorzichtig te zijn en in te houden, net zoals ik geld kan sparen en bewaren en vast kan zetten op een bankrekening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb leven vast te zetten in en als mezelf door in te houden in en als zelfexpressie, net zoals ik geld vastzet op een bankrekening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik leven kan sparen en vastzetten voor later, waarin en waardoor ik niet hier aanwezig ben en hoef te zijn en dus niet inzie hoe de wereld werkelijk in elkaar steekt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘nooit’ te weten of, als ik voluit in en als expressie ben en dit wordt niet gewaardeerd, er dan wordt ingehouden op geld waarvan ik moet leven door voedsel, huis etc te betalen en dus ben ik liever voorzichtig zodat ik niet teleurgesteld kan worden door opeens gekort te worden in en als de mogelijkheid tot leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als leven te compromitteren door inhouden van en als zelfexpressie gekoppeld aan een geloof als angst dat geld is leven, wat ook zo gecreëerd is in deze wereld maar wat niet het uitgangspunt is/zou moeten zijn als wie ik ben in en als mezelf, in en als het fysiek, in en als leven als zelfexpressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om mijn angst te projecteren op de diertjes en op mijn eigen lichaam als leven in en als het fysiek door moe te worden van taken van fysieke verzorging in en als de gedachte dat het ‘teveel moeite is’, wat niet zo is, het is een angst dat ik het niet kan voortzetten, het is een inhouden als controle op leven als wat het beste is in en als het fysiek, hier, in het moment, adem voor adem, dag voor dag ter voorkoming van een eventuele ervaring van teleurstelling in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in te houden in en als controle in en als de geest in participatie in gedachten gevoelens en emoties ter voorkoming van een negatieve ervaring in en als de geest zoals bijvoorbeeld teleurstelling en zo dus, dag in dag uit, te participeren, leven en bewegen in deze cyclus van controle, gekoppeld aan tijd in een tijdlus in en als projectie op de toekomst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moe te worden van de angst als controle als inhouden van en als zelfexpressie als leven in en als het fysiek en hierin een gedachte als controle te manifesteren in en als mezelf als dat het teveel moeite is, welke ik vervolgens neig te geloven en als ik mezelf niet vergeef en corrigeer, ik hier zelf(s) naar ga leven door inhouden van leven als wat het beste is.

Wordt vervolgd

Full the heart of love

—————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

Dag 483 – Moeite doen

PENTAX ImageIk had een gesprek met Witneus het konijn via communicatie met dieren. Dit is niet hetzelfde als een volledig fysieke uitwisseling zoals gebeurt via het portaal (The Desteni Portal). Zoals ik het nu kan benoemen geeft een gesprek in communicatie met dieren fragmentarisch informatie welke nog steeds via de geest verloopt ter vertaling en is de helderheid hierin afhankelijk van in hoeverre de communicator zelfgewaar is. Het kan echter zeer bruikbare informatie geven over de situatie van een huisdier en dit hangt ook weer samen met de vraagstelling van de verzorger van het dier als richtlijn om te komen tot antwoorden. Het gesprek heeft me duidelijkheid gegeven over de fysieke situatie van Witneus. Hier ga ik nu niet verder op in. In dit blog wil ik een punt uitlichten wat voor mezelf duidelijk werd na dit gesprek.

Witneus vroeg op een gegeven moment of een bepaalde fysieke ondersteuning voor haar ‘niet teveel moeite’ was en dat het niet echt nodig was. Het bleek in het gesprek dat ze graag waarneemt en beschouwt en doorgeeft wat zich afspeelt bij andere wezens in haar omgeving (mijzelf, Roy de cavia) en dat ze haar eigen fysieke klachten op de achtergrond zet en dit niet graag bespreekt, ook niet graag laat zien. Toen ik antwoordde dat het net was als hoe ik Roy ondersteun met zijn blaas, aarzelde ze en wilde het misschien toch wel als het ‘in één moeite’ doorging.

Dit raakte mij diep. Want, ware het nu dat ik de laatste dagen weer liep te zuchten en steunen in mezelf (niet hardop, meer in een repeterende gedachte) ten aanzien van het iedere dag opnieuw kruidentabletjes fijn stampen om het fysiek van de diertjes te ondersteunen samen met verscheidene andere handelingen voor de diertjes die fysieke ondersteuning nodig hebben nu ze wat ouder zijn.

Na herhaaldelijke navraag bij Sunette is me inmiddels duidelijk dat de dieren niets meer van de mens/de verzorger over nemen en zelf hun proces wandelen. Het is dus niet zo dat ze hier iets ‘voor mij’ doet. Wat ik wel zie, is dat een bepaalde eigenschap van haar, juist een bepaalde eigenschap van mij uitlicht. Dus het feit dat zij zichzelf op de achtergrond zet en het niet direct nodig vindt om ‘moeite voor haar te doen’ ter fysieke ondersteuning terwijl haar lijfje en fysieke gedrag aangeeft en laat zien dat dit wel nodig is, maakt mij duidelijk dat ik in dit zuchten en steunen in een gedachte van het ‘zoveel moeite vinden’ absoluut participeer in eigenbelang in en als de geest. En dat het een gedachte betreft die zich langzaam maar zeker fysiek manifesteert en zich gaat uiten als ‘moe’ zijn terwijl ik de participatie in de gedachte direct kan stoppen. In hoeverre het mogelijk is dat Witneus zo gewaar is dat ze het op deze manier doorgeeft, om mij wakker te schudden en gewaar te laten worden van mijn houding, dus ter ondersteuning van mij, dat durf ik niet te zeggen. Wel weet ik dat ze hier is ter ondersteuning van mij in het proces op weg naar Leven in en als Fysiek Gewaarzijn.

Onacceptabel, mijn houding van ‘iets teveel moeite vinden’.  Juist het ‘niet vragen’ van Witneus en het aanwezig zijn in en als zelfverantwoordelijkheid van haar (dus aanwezig zijn zonder participatie in afhankelijkheid van gedachten, gevoelens en emoties) maakt dit duidelijk voor me zonder weerstand op te roepen en maakt ook dat ik dit direct stop en verander omdat ik het wil stoppen en wil veranderen. Zo wil ik niet bestaan.

In de volgende blog komen zelfvergevingen en zelfcorrecties.

PENTAX Image

The Consciousness of the Rabbit – Part 1

————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/