Dag 550 – Is “ik weet het wel” voldoende?

Molecular Thoughts

Weten hoe een concept in elkaar zit is iets anders dan mezelf ontdaan hebben van alle energetische ervaringen die ik hieraan gekoppeld heb en vervolgens op geslagen in mijn lichaam. Een voorbeeld: ik weet – vanuit de informatie via ‘De Geschiedenis van de Mensheid‘ – dat we in wezen verblind zijn door ‘Het Witte Licht’ zoals dat door de Creators van Existence is opgezet. Ik begrijp het, waarin zelfs dit begrijpen niet een werkelijk, geheel en in detail begrijpen is waarin ik iedere gekoppelde ervaring heb gezien en vergeven in en als mezelf. Ik kan namelijk het concept begrijpen en hierin zien dat dit een ‘opgelegd’ programma is dat niet het beste is voor al het leven en dus, brengt het afscheiding en hierin pijn met zich mee in en als het fysiek waar de afscheiding zich manifesteert. Hierin ben ik het zelf die emoties en gevoelens hieraan gekoppeld heeft, die eigenlijk wel de ‘voordelen’ van deze verdeeldheid wilde ervaren zoals Het Witte Licht doet en hierin stem ik toe, zonder volledig (zelf)onderzoek of waarin ik toestem, wel het beste is voor mijzelf als geheel, in overweging van alle delen, al het leven binnenin mij en zo buiten mij.

Ook dit is weer een concept wat ik kan begrijpen, echter de energetische ervaringen die ik hierin heb opgedaan en heb opgeslagen in en als mijn lichaam, heb ik hierin tot mijn werkelijkheid gemaakt, immers ik heb het opgeslagen in en als mijn letterlijk fysieke werkelijkheid, mijn lichaam en zo creëer ik bijvoorbeeld ervaringen van teleurstelling in en als mezelf als blijkt dat deze verblindende, witte lichtervaringen niet werkelijk en dus niet blijvend zijn. Ervaringen van verraden zijn door de creators van existense, door zo’n illusie voor te stellen die ik ben gaan najagen, waarin ik ervaringen van mislukking opdoe omdat het me maar niet lukt om hetgeen ik najaag, ook te behouden. Waarin ik gewoon ben gaan geloven dat ik werkelijk recht heb op hetgeen ik najaag, dat het ‘mij toch zou moeten lukken’, dat het toch moet kunnen. Een heel leven kan hierin de verkeerde kant op gestuurd worden. Het is behoorlijk overweldigend om te zien hoe het hele bestaan op deze manier is samengesteld, waarin we niet geleerd hebben om verantwoordelijkheid te nemen voor onszelf, ons leven in gelijkheid, oftewel in overweging van al het leven in en als onszelf en hiermee, buiten onszelf. Aangezien we het verschil niet meer weten tussen ons wezenlijke zelf en onszelf in en als de geest.

Degenen die deze constructie hebben ingezien, gestopt, veranderd in ‘existence’ – slechts nog een handvol mensen die zien hoeveel werk er hier gedaan is. Waarin ik leer: als we ons inzetten waarin 99% onzichtbaar is wat we doen en 1% is zichtbaar voor de buitenwereld, dan doen we het goed. In deze maatschappij leren we het tegenovergestelde, dat we 99% moeten tonen van wat we allemaal ‘bereiken en voor elkaar krijgen’ terwijl we diep van binnen, allen de ervaring met ons meedragen dat we hier niet aan kunnen voldoen: mislukking.

Ik leef in dankbaarheid diep van binnen voor al het werk dat gedaan is en gedaan wordt door de mensen die deelnemen in de groep onder de naam Desteni. We hoeven niet allen ‘evenveel’ en ‘hetzelfde’ te doen; we doen allen zoveel als mogelijk in en als ons beste kunnen, tot in ons uiterste potentieel. En hierin draagt iedereen bij zoveel als mogelijk en hierin zichzelf pushend om voorbij de geprogrammeerde mogelijkheden te zien en gaan, in en als leven.

“Ik weet het wel” is niet genoeg. Het voldoet niet ten behoeve van het geheel. Het is nodig dat ik iedere ervaring die ik heb opgeslagen in mijn lichaam inzie, zelfvergeef, mijn lichaam en zo mezelf bevrijd van de beklemming van de energetische banden die ik gemanifesteerd heb in en als mezelf. Voor mij houdt dat in dat ik iedere dag opnieuw onderzoek waar de pijn, de druk, de spanning vandaan komt in mijn buik- en borstgebied. Op de grond liggen, druk geven op de pijnpunten, de energie waarnemen die opkomt en mezelf hiermee herenigen in en als zelfvergeving, een gedachte zien die opkomt zonder context en toch zelfvergeven en doorgaan zonder dat ik exact weet waar het over gaat, totdat de spanning op desbetreffende plek afneemt en ik een klein stukje lichaam bevrijd heb. Ik zou wel willen dat het anders was, dat ik iedere dag vrolijk en zonder pijn opsta, mezelf eenvoudig fysiek ontlast zonder hierover na te denken. Maar dat is niet zo en hierin wil ik dus steeds opnieuw dat het ‘anders’ is dan het is, dat hetgeen ik gemanifesteerd heb, er niet zou zijn, dat het wonderbaarlijk zou verdwijnen en ik fluitend kan doen ‘wat me goed dunkt’. Juist door het anders te willen zet ik mezelf opnieuw vast.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het iedere dag anders te willen; te willen dat ik geen pijn heb in mijn lichaam, te willen dat ik mezelf eenvoudig fysiek ontlast zonder hierover na te denken, te willen dat alles ‘gemakkelijk’ gaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ervaringen van liefde te hebben nagestreefd, vast te houden en op te slaan in en als mijn fysiek, in en als een hoop dat ‘het toch voor mij zou zijn weggelegd’ waarin ik de punten die ik zie die niet overeenstemmen, voor het gemak maar opzij heb gelegd in en als een hoop als misplaatst ‘vertrouwen’ dat ‘die ander’ (god – het witte licht) toch gelijk heeft en het op miraculeuze wijze dan wel zou oplossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb signalen in en als mezelf te negeren en het vertrouwen buiten mezelf te leggen, waarin ik feitelijk (een deel van) mezelf in wezen wegleg buiten mezelf en hierdoor, vast ga houden aan waarin ik mijn vertrouwen gelegd heb aangezien ik (een deel van) mezelf in wezen hierin geplaatst heb buiten mezelf en dus, houd ik vast aan het idee waar ik mezelf in geplaatst heb – buiten mezelf – om mezelf niet te hoeven verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als een idee buiten mezelf te plaatsen en vervolgens te gaan vasthouden aan dit idee alsof dit van mij is, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik alleen maar vasthoud aan een (gemanifesteerd) idee omdat ik (een deel van) mezelf hierin geplaatst heb zonder werkelijk en fysiek ieder detail te onderzoeken in en als mezelf in zelftwijfel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als zelftwijfel niet serieus te nemen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ikzelf in zelftwijfel een teken ben van onvolledig zelfinzicht en dus, is er meer zelfonderzoek nodig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in en als een diep geprogrammeerde ervaring van ‘niet weten hoe’ een ‘ik weet het wel’ te creëren in en als mezelf waarin ik denk dat dit voldoende is, in plaats van te stappen in de onzekerheid van het ‘niet weten hoe’ en hierin door te gaan, zelf te vergeven wat ik tegenkom en op te staan in en als een zelfcorrigerende toepassing.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van ‘ik weet het niet’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in een programma bevind wat ik heb opgeslagen als ‘ik weet het niet’ waarin ik denk en geloof, heb aangenomen dat ik het wel zou moeten weten en/of dat, omdat ik het niet weet, ik het nooit zal weten.

Ik realiseer me dat ik het niet kan weten omdat ik het nog nooit gedaan en/of geweten heb en dus, bevind ik me in onbekend gebied.

Ik stel mezelf ten doel de ervaring van ‘ik weet het niet’ te vergeven in en als mezelf en te zien welke energetische ervaringen ik hieraan verbonden heb die me weerhouden van een werkelijk, fysiek waarnemen in gezond verstand en vervolgens mezelf hierin uit te drukken in de toepassing van het hardop uitspreken van zelfvergevingen.

Ik stel mezelf ten doel de zelfoordelen op ‘ik weet het niet’ te stoppen in en als mezelf en mezelf de energetische ervaringen die ik hieraan gekoppeld heb, te vergeven door hardop uit te spreken wat ik tegenkom in en als mijn fysiek.

Ik stel mezelf ten doel tijd te nemen voor mezelf in en als het vrijmaken van de spanningen in mijn lichaam die ik heb opgeslagen als gekoppelde, energetische ervaringen in en als een nastreven van een ‘witte licht ervaring’ en hierop volgend ervaringen van schaamte en verdriet over mezelf in dit nastreven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te pushen in het doorwandelen van de fysieke spanningen die ik heb gemanifesteerd in borst- en buikgebied in relatie tot ‘ik weet het niet’ en ‘ik weet het wel’.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van ‘ik zou willen dat het anders was, dat ik geen pijn heb en elke dag mezelf gemakkelijk fysiek ontlast’ dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik hierin energetische ervaringen gemanifesteerd heb die me weghouden van werkelijk zien wat ik heb opgeslagen als spanning in en als mijn fysieke lichaam en dat ik een witte lichtervaring nastreef.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ontlasten van de energetische ervaringen die ik heb opgeslagen in buik- en borstgebied door te liggen met mezelf alleen en druk te geven op de pijnlijke plekken en hierin te zien wat er opkomt en de energetische ervaringen een uitdrukking te geven door middel van het hardop uitspreken van zelfvergevingen en zo de gedachte als afscheiding die eraan ten grondslag ligt te bevrijden, net zolang totdat de spanning afneemt op de plek in mijn fysiek en er beweging komt op de plek waar het geprogrammeerde en gemanifesteerde systeem het fysieke organisme in zijn greep houdt/hield.

Ik stel mezelf ten doel een ervaring van ongeduld en ‘verongelijking’ in dit proces, binnenin mezelf, steeds opnieuw zelf te vergeven in en als een begrip dat het niet ‘nu’ gedaan is zoals de miraculeuze witte lichtervaring doet voorspiegelen en dat het een fysiek proces is waarin ik me dag voor dag, in en als mijn fysieke werkelijkheid, voortbeweeg.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de ruimte te geven om de energetische ervaringen rondom ongeduld en verongelijking in mezelf door te wandelen en niet langer te onderdrukken zodat ik de ongelijkheid hierin kan stoppen en zelfvergeven in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel het woord ‘geduld’ te (leren) leven als een fysiek woord in overeenstemming met het tempo van mijn eigen fysiek.

hoofd-boom

Desteni I Process Lite

Desteni I Process Pro

————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s