Dag 551 – Wat is de enige oplossing in een overweldigende energetische ervaring?

symboolkaarten energie rond Symbool Energy

Een patroon dat ik graag wil veranderen is het ‘boos worden’ op een ander als ik iets zie dat een ander doet als wat niet het beste is voor zelf als leven en hierin dus niet voor ieder ander als leven. Het feit dat ik deelneem in een ervaring van ‘boos worden’ geeft aan dat ik zelf nog deelneem in een gelijkend patroon en hierin geen levend voorbeeld ben; in plaats hiervan wil ik hetgeen dat ik nog niet (volledig) leef, opleggen aan een ander wat ik tot uiting breng in de vorm van boos worden.

Waar word ik dan boos om? Op het moment dat ik zo’n patroon zie in een ander, komt er een enorme hoeveelheid energie in me omhoog waarin ik mezelf geen richting weet te geven. Het enige wat ik kan bedenken is dit delen met de ander, echter dat is dan een delen terwijl ik in een emotie aanwezig ben en dit komt neer op een uiting in boosheid naar de ander – een typo van ‘bosheid’ kwam eruit, waarin ik zie dat ik de bos, de baas wil zijn in dit verhaal. Het is een vorm van controle. Dus probeer ik de controle (terug) te krijgen over mezelf, in mijn eigen reactie en ervaring van overweldiging door de energie die in me omhoog komt en dit probeer ik te stoppen door de ander die dit patroon in mij activeert, te laten inzien dat hij/zij het anders moet doen. Oftewel ik probeer de ander te veranderen zodat het patroon niet langer in mij geactiveerd wordt als ik met die ander ben, in plaats van allereerst mezelf te veranderen en mezelf te stoppen in participatie in deze overweldigende energetische ervaring.

Is het werkelijk boosheid? Of is het gebaseerd op een angst die erachter verscholen ligt? Een angst om iets op te geven in en als mezelf waar ik waarde aan gehecht heb. Waarde hecht zich alleen aan geld of energie, in dit geval een energetische ervaring, om zelf beter van te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verliezen in een energetische ervaring van boosheid, gebaseerd op angst voor verlies van iets waaraan ik waarde gehecht heb in en als mezelf en deze vervolgens te uiten in woorden, geladen met een ervaring van boosheid en angst naar een ander toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in angst voor verlies deel te nemen van een ervaring van ‘samen zijn’ en hierin boosheid en bezorgdheid te ontwikkelen als overweldigende energetische ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een deel van mezelf te verplaatsen naar de ander toe in en als een ervaring van samenzijn, en hierin vervolgens angst voor verlies te creëren, verlies van de ander als mezelf in en als hetgeen ik verplaatst heb naar de ander toe aangezien ikzelf aanwezig ben in deze ‘ervaring met een ander’ en ik niet effectief in en als mezelf aanwezig ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vervolgens angst te ervaren een ander weg te duwen of weggeduwd te hebben door mijn uiting van boosheid en zo dus hetgeen te creëren waar ik ‘bang voor ben’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren en creëren voor mijn eigen fysiek gemanifesteerde angst, in en als een geloof dat ik niet alleen kan bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet alleen kan bestaan in en als deelname in en als een programmering in en als de geest, waar de geest niet alleen kan bestaan aangezien er dan geen energie meer gecreëerd kan worden als reactie op ‘de ander’ en dus, als ik alleen sta, besta ik niet langer in afscheiding in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat als ik alleen sta, de ander weg zal gaan aangezien er niets meer bij mij te halen valt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een ander weggaat als er niets meer te halen valt en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf weg te gaan/weg gegaan te zijn als er niets meer te halen valt bij een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te participeren in een automatisch patroon van energie winnen in relatie tot een ander in en als de geest en mezelf vervolgens te verliezen in en als dit patroon van winnen en verliezen, in en als de geest, waarin ik niet zie, realiseer en begrijp dat ik mezelf verloren ben in en als de energie en dat ik doorga met dit patroon in een poging om ‘mezelf te behouden’ aangezien ik zelf nog aanwezig ben in en als de  energetische ervaringen en ik mezelf hierin probeer te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en ervaren alsof ik mezelf verlies als ik de deelname in de energetische ervaring stop, dat ik mee verdwijn als de energie verdwijnt en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb automatisch te denken, tegen beter weten in, dat deze energie is ‘wie ik ben’, wat deels zo is – het is ‘wie ik ben’ in en als de geest als hetgeen ik ken van mezelf als ‘dit ben ik’, echter die(g)ene die ik wezenlijk ben ken ik (nog) niet (geheel) en dus vertrouw ik automatisch op hetgeen ik wel ken als mezelf als hoe ik aanwezig ben in energetische ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vertrouwen op mezelf als hoe ik aanwezig ben in energetische ervaringen bij gebrek aan leidraad van wie ik werkelijk ben in en als zelfvertrouwen.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in en als een overweldigende energetische ervaring van boosheid, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me ten eerste dat ik projecteer op een ander wat ikzelf nog leef, anders zou ik niet boos worden.

Ik realiseer me dat ik zelf verdwenen ben in en als deze energetische ervaring en dat ik het moment en de gedachte gemist heb waarin dit geactiveerd werd in, als en door mezelf – een moment van buiten af met hierop volgend een gedachte als reactie als controle mechanisme in mezelf die het hele energetische wiel in werking zet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren de controle te verliezen als ik eerst in en als mezelf de vergeving en verandering wandel en pas hierna iets bespreek met een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ander te gebruiken om mezelf tot rust te manen en hierin mezelf afhankelijk te maken van een ander en zijn/haar gedrag om zelf in en als rust, in en als het fysiek aanwezig te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb rust te definiëren als mezelf in een neutrale positie  – wat inhoudt dat ik aanwezig ben/wil zijn in en als mezelf in en als mijn onderbewuste als ‘staat van bescherming’ waarin ik ben opgegroeid – en als iets of iemand mij hierin ‘wakker schudt’ te denken en geloven ‘dat ik mezelf, in en als deze rust’ verlies, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik alleen ‘deze ruststaat’ verlies in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus angst te ervaren om deze ruststaat te verliezen in en als mezelf als overlevingsmechanisme waarin ik mezelf staande heb gehouden binnen hoe ik ben opgegroeid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik mezelf ‘rustig’ kan krijgen als ik me bevind in deze overweldigende energetische ervaring van boosheid (of bezorgdheid – deze is om apart uit te schrijven).

Ik stel mezelf ten doel de overweldigende energetische ervaring van boosheid door me heen te laten gaan en zelf aanwezig te blijven in en als de adem, waarin ik me realiseer dat ik hierin kan blijven staan/kan opstaan als ik zelf wil en als ik mezelf toesta deel te nemen in en als deze energetische ervaring van boosheid, denk en geloof ik nog dat ik hier ‘recht op heb’ die ik vervolgens uit in en als een uitdrukking van boosheid geprojecteerd op een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven recht te hebben om een energetische ervaring te projecteren op een ander, enkel en alleen omdat ik zelf niet wil veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hetgeen ik zie in een ander, te gebruiken als reden om zelf een recht te behouden om energie te genereren in en als mezelf en vervolgens projecteren op een ander waarin ik de kans creëer om ook in die ander energie te activeren als brandpunt, als ontstekingsmechanisme als basis van een relatie in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bezig te zijn geweest om een ontstekingsmechanisme te behouden in en als een relatie in en als de geest, ter instandhouding van mezelf in en als de geest zonder in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mezelf hierin machteloos opstel en dus ervaar ten aanzien van de overweldigende, energetische ervaring van boosheid binnenin mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de reden als recht om energie te genereren, te ontmantelen in mezelf en mezelf hiervoor te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in en als het punt van angst dat aanwezig is als angst voor verlies van de ruststaat in mezelf in en als het onderbewuste als aanleiding van de gehele energetische ervaring en projectie van boosheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf om een ervaring van angst heen te wandelen en vervolgens, als afleiding, boosheid te genereren en projecteren.

Ik stel mezelf ten doel het punt van angst door te wandelen in fysieke realiteit, in kleine stapjes en mezelf te vergeven en corrigeren daar waar ik in automatische beschermingsmechanismen verval, waarin ik me realiseer dat ik mezelf alleen kan ondersteunen als ik mezelf toesta om specifiek, in en als het fysiek te zien wat er gebeurt binnenin mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf toe te staan om specifiek, in en als het fysiek te zien wat ik doe in mezelf en mezelf hierin te vergeven en corrigeren als wat het beste is voor mezelf als leven in en als het fysiek en hierin voor ieder ander als leven in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om te falen/mislukken in dit punt van zelfcorrectie en dus, er liever omheen te wandelen, wat een punt is van eigenbelang aangezien ik een ervaring van mislukking in mezelf ontloop waarin ik mezelf ervan weerhoud om mezelf te verbeteren, alles en alleen om een ervaring in en als mezelf in stand te houden als punt van afscheiding, als bron van mogelijkheid tot het genereren van energetische ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring/het concept van mislukking in mezelf en/als in een ander te bevestigen door te reageren in boosheid op iets wat ik zie in een ander dat niet het beste is voor zelf als leven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf toe te staan mezelf te herenigen met het concept van mislukking door te beginnen met de gerelateerde energetische ervaringen door me heen te laten gaan en terug te brengen naar mezelf in en als de adem en mezelf te vergeven in en voor de zelfoordelen die ik hierin plaats en heb geplaatst, als enige oplossing ter voorkoming van het projecteren van deze zelfoordelen op een ander in de vorm van een ervaring van boosheid.

Mislukking in relatie tot de ZIEL – Bernard Poolman

The White Light/Soul Construct

les-4-aardeDesteni I Process

Bring yourself back here

(klik op de blauwe links voor ondersteuning en informatie!)

From Energy to Sound – Atlanteans’ Support – Part 63

———————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Dag 550 – Is “ik weet het wel” voldoende?

Molecular Thoughts

Weten hoe een concept in elkaar zit is iets anders dan mezelf ontdaan hebben van alle energetische ervaringen die ik hieraan gekoppeld heb en vervolgens op geslagen in mijn lichaam. Een voorbeeld: ik weet – vanuit de informatie via ‘De Geschiedenis van de Mensheid‘ – dat we in wezen verblind zijn door ‘Het Witte Licht’ zoals dat door de Creators van Existence is opgezet. Ik begrijp het, waarin zelfs dit begrijpen niet een werkelijk, geheel en in detail begrijpen is waarin ik iedere gekoppelde ervaring heb gezien en vergeven in en als mezelf. Ik kan namelijk het concept begrijpen en hierin zien dat dit een ‘opgelegd’ programma is dat niet het beste is voor al het leven en dus, brengt het afscheiding en hierin pijn met zich mee in en als het fysiek waar de afscheiding zich manifesteert. Hierin ben ik het zelf die emoties en gevoelens hieraan gekoppeld heeft, die eigenlijk wel de ‘voordelen’ van deze verdeeldheid wilde ervaren zoals Het Witte Licht doet en hierin stem ik toe, zonder volledig (zelf)onderzoek of waarin ik toestem, wel het beste is voor mijzelf als geheel, in overweging van alle delen, al het leven binnenin mij en zo buiten mij.

Ook dit is weer een concept wat ik kan begrijpen, echter de energetische ervaringen die ik hierin heb opgedaan en heb opgeslagen in en als mijn lichaam, heb ik hierin tot mijn werkelijkheid gemaakt, immers ik heb het opgeslagen in en als mijn letterlijk fysieke werkelijkheid, mijn lichaam en zo creëer ik bijvoorbeeld ervaringen van teleurstelling in en als mezelf als blijkt dat deze verblindende, witte lichtervaringen niet werkelijk en dus niet blijvend zijn. Ervaringen van verraden zijn door de creators van existense, door zo’n illusie voor te stellen die ik ben gaan najagen, waarin ik ervaringen van mislukking opdoe omdat het me maar niet lukt om hetgeen ik najaag, ook te behouden. Waarin ik gewoon ben gaan geloven dat ik werkelijk recht heb op hetgeen ik najaag, dat het ‘mij toch zou moeten lukken’, dat het toch moet kunnen. Een heel leven kan hierin de verkeerde kant op gestuurd worden. Het is behoorlijk overweldigend om te zien hoe het hele bestaan op deze manier is samengesteld, waarin we niet geleerd hebben om verantwoordelijkheid te nemen voor onszelf, ons leven in gelijkheid, oftewel in overweging van al het leven in en als onszelf en hiermee, buiten onszelf. Aangezien we het verschil niet meer weten tussen ons wezenlijke zelf en onszelf in en als de geest.

Degenen die deze constructie hebben ingezien, gestopt, veranderd in ‘existence’ – slechts nog een handvol mensen die zien hoeveel werk er hier gedaan is. Waarin ik leer: als we ons inzetten waarin 99% onzichtbaar is wat we doen en 1% is zichtbaar voor de buitenwereld, dan doen we het goed. In deze maatschappij leren we het tegenovergestelde, dat we 99% moeten tonen van wat we allemaal ‘bereiken en voor elkaar krijgen’ terwijl we diep van binnen, allen de ervaring met ons meedragen dat we hier niet aan kunnen voldoen: mislukking.

Ik leef in dankbaarheid diep van binnen voor al het werk dat gedaan is en gedaan wordt door de mensen die deelnemen in de groep onder de naam Desteni. We hoeven niet allen ‘evenveel’ en ‘hetzelfde’ te doen; we doen allen zoveel als mogelijk in en als ons beste kunnen, tot in ons uiterste potentieel. En hierin draagt iedereen bij zoveel als mogelijk en hierin zichzelf pushend om voorbij de geprogrammeerde mogelijkheden te zien en gaan, in en als leven.

“Ik weet het wel” is niet genoeg. Het voldoet niet ten behoeve van het geheel. Het is nodig dat ik iedere ervaring die ik heb opgeslagen in mijn lichaam inzie, zelfvergeef, mijn lichaam en zo mezelf bevrijd van de beklemming van de energetische banden die ik gemanifesteerd heb in en als mezelf. Voor mij houdt dat in dat ik iedere dag opnieuw onderzoek waar de pijn, de druk, de spanning vandaan komt in mijn buik- en borstgebied. Op de grond liggen, druk geven op de pijnpunten, de energie waarnemen die opkomt en mezelf hiermee herenigen in en als zelfvergeving, een gedachte zien die opkomt zonder context en toch zelfvergeven en doorgaan zonder dat ik exact weet waar het over gaat, totdat de spanning op desbetreffende plek afneemt en ik een klein stukje lichaam bevrijd heb. Ik zou wel willen dat het anders was, dat ik iedere dag vrolijk en zonder pijn opsta, mezelf eenvoudig fysiek ontlast zonder hierover na te denken. Maar dat is niet zo en hierin wil ik dus steeds opnieuw dat het ‘anders’ is dan het is, dat hetgeen ik gemanifesteerd heb, er niet zou zijn, dat het wonderbaarlijk zou verdwijnen en ik fluitend kan doen ‘wat me goed dunkt’. Juist door het anders te willen zet ik mezelf opnieuw vast.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het iedere dag anders te willen; te willen dat ik geen pijn heb in mijn lichaam, te willen dat ik mezelf eenvoudig fysiek ontlast zonder hierover na te denken, te willen dat alles ‘gemakkelijk’ gaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ervaringen van liefde te hebben nagestreefd, vast te houden en op te slaan in en als mijn fysiek, in en als een hoop dat ‘het toch voor mij zou zijn weggelegd’ waarin ik de punten die ik zie die niet overeenstemmen, voor het gemak maar opzij heb gelegd in en als een hoop als misplaatst ‘vertrouwen’ dat ‘die ander’ (god – het witte licht) toch gelijk heeft en het op miraculeuze wijze dan wel zou oplossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb signalen in en als mezelf te negeren en het vertrouwen buiten mezelf te leggen, waarin ik feitelijk (een deel van) mezelf in wezen wegleg buiten mezelf en hierdoor, vast ga houden aan waarin ik mijn vertrouwen gelegd heb aangezien ik (een deel van) mezelf in wezen hierin geplaatst heb buiten mezelf en dus, houd ik vast aan het idee waar ik mezelf in geplaatst heb – buiten mezelf – om mezelf niet te hoeven verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als een idee buiten mezelf te plaatsen en vervolgens te gaan vasthouden aan dit idee alsof dit van mij is, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik alleen maar vasthoud aan een (gemanifesteerd) idee omdat ik (een deel van) mezelf hierin geplaatst heb zonder werkelijk en fysiek ieder detail te onderzoeken in en als mezelf in zelftwijfel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als zelftwijfel niet serieus te nemen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ikzelf in zelftwijfel een teken ben van onvolledig zelfinzicht en dus, is er meer zelfonderzoek nodig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in en als een diep geprogrammeerde ervaring van ‘niet weten hoe’ een ‘ik weet het wel’ te creëren in en als mezelf waarin ik denk dat dit voldoende is, in plaats van te stappen in de onzekerheid van het ‘niet weten hoe’ en hierin door te gaan, zelf te vergeven wat ik tegenkom en op te staan in en als een zelfcorrigerende toepassing.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van ‘ik weet het niet’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in een programma bevind wat ik heb opgeslagen als ‘ik weet het niet’ waarin ik denk en geloof, heb aangenomen dat ik het wel zou moeten weten en/of dat, omdat ik het niet weet, ik het nooit zal weten.

Ik realiseer me dat ik het niet kan weten omdat ik het nog nooit gedaan en/of geweten heb en dus, bevind ik me in onbekend gebied.

Ik stel mezelf ten doel de ervaring van ‘ik weet het niet’ te vergeven in en als mezelf en te zien welke energetische ervaringen ik hieraan verbonden heb die me weerhouden van een werkelijk, fysiek waarnemen in gezond verstand en vervolgens mezelf hierin uit te drukken in de toepassing van het hardop uitspreken van zelfvergevingen.

Ik stel mezelf ten doel de zelfoordelen op ‘ik weet het niet’ te stoppen in en als mezelf en mezelf de energetische ervaringen die ik hieraan gekoppeld heb, te vergeven door hardop uit te spreken wat ik tegenkom in en als mijn fysiek.

Ik stel mezelf ten doel tijd te nemen voor mezelf in en als het vrijmaken van de spanningen in mijn lichaam die ik heb opgeslagen als gekoppelde, energetische ervaringen in en als een nastreven van een ‘witte licht ervaring’ en hierop volgend ervaringen van schaamte en verdriet over mezelf in dit nastreven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te pushen in het doorwandelen van de fysieke spanningen die ik heb gemanifesteerd in borst- en buikgebied in relatie tot ‘ik weet het niet’ en ‘ik weet het wel’.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van ‘ik zou willen dat het anders was, dat ik geen pijn heb en elke dag mezelf gemakkelijk fysiek ontlast’ dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik hierin energetische ervaringen gemanifesteerd heb die me weghouden van werkelijk zien wat ik heb opgeslagen als spanning in en als mijn fysieke lichaam en dat ik een witte lichtervaring nastreef.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ontlasten van de energetische ervaringen die ik heb opgeslagen in buik- en borstgebied door te liggen met mezelf alleen en druk te geven op de pijnlijke plekken en hierin te zien wat er opkomt en de energetische ervaringen een uitdrukking te geven door middel van het hardop uitspreken van zelfvergevingen en zo de gedachte als afscheiding die eraan ten grondslag ligt te bevrijden, net zolang totdat de spanning afneemt op de plek in mijn fysiek en er beweging komt op de plek waar het geprogrammeerde en gemanifesteerde systeem het fysieke organisme in zijn greep houdt/hield.

Ik stel mezelf ten doel een ervaring van ongeduld en ‘verongelijking’ in dit proces, binnenin mezelf, steeds opnieuw zelf te vergeven in en als een begrip dat het niet ‘nu’ gedaan is zoals de miraculeuze witte lichtervaring doet voorspiegelen en dat het een fysiek proces is waarin ik me dag voor dag, in en als mijn fysieke werkelijkheid, voortbeweeg.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de ruimte te geven om de energetische ervaringen rondom ongeduld en verongelijking in mezelf door te wandelen en niet langer te onderdrukken zodat ik de ongelijkheid hierin kan stoppen en zelfvergeven in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel het woord ‘geduld’ te (leren) leven als een fysiek woord in overeenstemming met het tempo van mijn eigen fysiek.

hoofd-boom

Desteni I Process Lite

Desteni I Process Pro

————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 549 – Ziek zijn – vasthouden aan een herinnering als gedachte en ervaring?

Disclaimer: deze informatie betreft mijn bevindingen in zelfonderzoek met mijn eigen fysiek ter cross-referentie, gecombineerd met onderzoek, bevindingen en mondelinge informatie van anderen en is in geen geval een medisch advies.

images

Ik ben al enkele dagen ziek of tegen ziek zijn aan. Het lijkt op een virus, wellicht een griep. Interessant hierin is hoe op twee momenten, ik zag hoe de pijn op een bepaald punt in mijn keel ‘vastzat’ aan een angstgedachte/-ervaring en binnenin mijn hoofd, gerelateerd was aan een emotionele aanhechting. Op het moment dat ik de angst/gedachte zag en het me realiseerde kon ik het loslaten en kon trok de pijn in mijn keel weg en op het moment dat ik de emotie los inzag en de hechting losliet, trok het pijnpunt in mijn hoofd weg. De gedachte zag ik net toen ik wakker was en de emotionele hechting toen ik een blog aan het lezen was.

Zo voelt het alsof het virus zich door mijn hoofd/keel/nek/schoudergebied beweegt. Doordat ik de gedachte en ervaring zie kan ik de ‘aanhechtingspunten’ loslaten waardoor het niet zo is indringend als dat ik helemaal ‘gevloerd’ ben. Ook heeft het heeft een ander  dan een aantal voorgaande keren waarin ik zie dat ik bepaalde punten gewandeld heb. Ik ben er wel knap moe van en ook zogenaamd ‘verkouden’. Ik heb er nog geen volledig zicht op.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me emotioneel te hechten aan een denkbeeld aan wat Bernard voor me betekend heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me in herinnering vast te houden aan een denkbeeld van wat Bernard voor me betekent als steun, in plaats van geheel alleen te staan in en als mezelf als Leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een gedachte in me op te slaan in en als de angst dat iemand in mijn omgeving zich niet aan zijn woord zou houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te zetten in en als een angstgedachte dat iemand in mijn omgeving zich niet aan zijn woord zou houden en hierin mijn lichaam te spannen en mezelf in te houden in het delen van mezelf.

*

Hierin heb ik twee herinneringen/gedachten gezien die bij vasthouden eraan, een pijnpunt creëerden, een soort van spanning in mijn lichaam op een bepaalde plek. Op het moment dat ik het werkelijk zie, laat ik het los (alsof het een moment is van zelfvergeving, het laatste stadium) en verdwijnt de pijn.

Er zijn nog een heleboel herinneringen/gedachten aanwezig waarin ik spanning ervaar en niet werkelijk en volledig aanwezig ben in en als mijn fysiek. Hier zitten dan constructen die uitgebreider onderzoek nodig hebben in schrijven en spreken van zelfvergevingen en zelfcorrecties, vaak door de tijd heen. Het ‘ziek-zijn’ wordt minder maar zet zich nog wel voort en de pijn blijft bewegen.

*

Als en wanneer ik mezelf zie zoeken naar ‘wat Bernard zou doen’ dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik alleen sta en dat ik in en als mezelf kan zien wat ik wil/kan doen in overweging van het geheel.

Ik stel mezelf ten doel in mezelf, in en als de adem, te zien wat het beste is om te doen of niet te doen en als ik er zelf niet uitkom, dit uit te breiden in schrijven en communicatie met anderen.

Ik stel mezelf ten doel zelf als Leven te staan.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een angstgedachte dat iemand in mijn omgeving zich niet aan zijn woord houd, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me en begin te zien hoe ik aan elkaar hang van angstgedachten – gedachten geproduceerd in en als angst, in en als de geest.

Ik realiseer me dat ik mezelf gedefiniëerd heb als ‘dit is wie ik ben’ en hierin mezelf als ‘normaal’ ben gaan ervaren in en als een ervaring van angst, in en als angst(gedachten).

Ik realiseer me dat ik afspraken kan voorstellen als woorden om te leven, met/als mezelf en met een ander.

Ik stel mezelf ten doel door te gaan met het stoppen van deelnemen in angstgedachten en deze één voor één te deconstrueren en los te laten in en als mezelf met toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie in schrijven en/of spreken, totdat en zodat ik mezelf bevrijd van de beklemmende geestbewustzijnsstructuren die ik heb gemanifesteerd in mezelf in en als mijn fysiek.

Ik stel mezelf ten doel woorden om te leven te bespreken met en als mezelf en met een ander om aan te houden als richtlijn als wat het beste is voor zelf als de ander als al het leven.

light-virus-1Voor specifieke gerelateerde informatie:

Memories in Your Body – Quantum Systemization – Part 63

*

The Evolution of Viruses – Reptilians – Part 243

The Evolution of Viruses (Part 2) – Reptilians – Part 244

Fighting off Viruses – Reptilians – Part 245

The Virus and the Body – Reptilians – Part 246

Mind + Virus Versus Body – Reptilians – Part 247

————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/