Dag 567 – Me beter voelen, is dit nodig?

elephant-mouse-8289466Ik zie mezelf regelmatig in gedachten gaan over anderen om mezelf beter te voelen. Het is ondersteunend om hierbij te weten dat de geest/de mind zo is geprogrammeerd, dat ik in en als de geest dingen zoek ter vergelijking zodat ik mezelf beter kan voelen en hierin energie kan genereren. Overigens houd ik mezelf hiermee direct ‘voor de gek’ aangezien hieronder een negatieve ervaring aanwezig is in vergelijking met iets of iemand buiten mezelf waardoor ik me slechter voel en van hieruit, zoek ik naar iets in vergelijking om me beter te voelen. Hiervoor ‘gebruik’ ik andere mensen in mezelf in en als de geest om negatieve gedachten over aan te maken, feitelijk om in mijn geest, de ander ‘af te kraken’ zogezegd en dus ‘neer te halen’. Dat is geen oplossing, de oplossing is om mezelf ‘neer te halen’, letterlijk, de geest uit, het fysiek in. In het fysiek bestaan geen vergelijkingen, het fysiek bestaat in en als gelijkheid.

Met kerst had ik het er met iemand uit de familie over dat ik niet begreep hoe een lichaam van 50 kilo evenveel voedingsstoffen nodig heeft dan iemand van 100 kilo. Althans, niet exact evenveel maar zeker niet ‘de helft’ zoals het gewicht zou doen vermoeden. Zij bracht naar voren – het familielid heeft biologie gestudeerd dus dat kwam goed van pas – dat er een formule is die dit verklaart. Hoe bij een heel klein organisme zoals bijvoorbeeld de muis, de stofwisseling veel sneller gaat dan bijvoorbeeld van een olifant en dat de muis in verhouding dus meer voeding tot zich neemt dan de olifant. Het lichaam van de muis moet namelijk nog steeds al de fysieke processen uitvoeren en deze hebben brandstof nodig om de fysieke energie hiervoor te produceren. Deze formule geeft een berekening aan waarin dit naar voren komt. Dat is de gelijkheid die in het fysiek bestaat. Het is geen berekening van 1 op 1, dus een olifant eet niet even zoveel meer dan de muis als zijn gewicht doet verwachten, dat zou een enorme hoeveelheid zijn. Het is een benadering in gezond verstand die in een formule te plaatsen is en via deze formule wordt de gelijkheid van de – uiterlijk zeer verschillende organismen – duidelijk in en als het fysiek.

Allometry – Wikipedia

Kleiber’s law – Wikipedia

Metabolic pdf

olifantmuis

Ik zie nu dat ik gedachten ga produceren in en als de geest om me beter te voelen door de ander ‘te verminderen’ in en als mijn gedachten, dat ik dit doe als ik in eerste instantie iets heb aangenomen, iets geloofd heb in en als de geest, in ongelijkheid, ofwel aangeleerd in de opvoeding ofwel bewust aangenomen – beiden leiden tot hetzelfde doel ten behoeve van mezelf om me beter te voelen in en als de geest. Om deze aanname, dit geloof te blijven handhaven, moet ik op iets of iemand buiten mezelf blijven projecteren alsof het ‘de schuld’ van diegene is dat ik dit ooit heb aangenomen of geloofd heb en zo, in plaats van in te zien dat hetgeen ik heb aangenomen een fabel is, kan ik de ongelijkheid binnenin mezelf, ten aanzien van iets of iemand buiten mij, in stand houden en heb ik een bron van ongelijkheid, van conflict, van + en – binnenin mij waartussen ik heen en weer kan bewegen om energie te genereren binnenin mezelf. Dit is echter geen fysieke brandstof, dit heen en weer bewegen vindt plaats in en als de geest en hiervoor gebruik ik juist mijn eigen fysieke lichaam als brandstof om deze gedachten en hierop volgend, gevoelens en emoties te produceren, oftewel, ik brand mezelf, mijn eigen fysiek op.

De oplossing is dus om in mezelf te zien wat het is dat ik heb aangenomen, waarom ik dit heb aangenomen, wat voor energie dit activeert en genereert in en als mezelf, of hier herinneringen aan verbonden zitten en bij wie of wat deze herinneringen geactiveerd worden en wat het dan is dat dit activeert. Op al deze bevindingen pas ik zelfvergevingen toe en van hieruit maak ik zelfcorrigerende uitspraken om mezelf een nieuw script te geven, deze keer in gelijkheid in en als het fysiek, welke ik vervolgens kan gaan leven en testen in mijn fysieke werkelijkheid om te zien of ik effectief ben geweest in dit proces en om bij te stellen waar ik nog vasthoud aan illusies.

We hebben nogal wat zaken aangenomen en geloofd in en als de geest, dit is hoe we grotendeels zijn opgegroeid en dit hebben we in detail opgenomen binnenin en als onszelf. Dus het is een heel proces om door te wandelen, specifiek, gedetailleerd, dag voor dag.

Het is niet nodig om mezelf beter of slechter te voelen dan iets of iemand buiten mij en het komt voort uit een onzekerheid binnenin mij. De onzekerheid die ontstaan en feitelijk bevestigd is door zoveel onwaarheden die ik heb aangenomen en geloofd, natuurlijk word ik daar onzeker van, het zou vreemd zijn als dit niet zo was. Ik kan er een valse zekerheid tegenover zetten, in en als het geloof van alles wat ik heb aangenomen, echter hieronder, diep verstopt bevind ik me dan nog steeds in onzekerheid over wie ik nu eigenlijk ben binnen al deze illusies en onwaarheden. Dat is geen leven.

Dus pas als ik de aannames binnenin mijzelf ontmantel, vergeef en corrigeer in en als mezelf, stel ik mezelf in staat om in zekerheid op te staan, dan ben ik zeker over wie ik ben in ieder moment, ten aanzien van al deze aannames, onafhankelijk van wie of wat er tegenover me staat, dan heb ik het niet meer nodig om valse zekerheden ten toon te spreiden en ook niet om in onzekerheid te blijven bestaan. Dan kan ik staan in wie ik ben in de formule van de fysieke gelijkheid die in al het leven aanwezig is. Als iedereen dit doet en gaat doen, zal de wereld er heel anders uitzien en is het niet meer nodig om een olifant ‘beter’ te vinden dan een muis of om een mens ‘meer waard’ te vinden dan een dier.

Desteni I Process Lite (met Nederlandse vertaling)

Heaven’s Journey to Life – Timeline

olifant6——————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 566 – Liegen, geld en onzekerheid – de lagen door

geld_euro_waslijn_cm300_02Ter vervolg op het voorgaande blog over liegen en verbergen. Het punt waar over gelogen werd heeft met geld te maken. Hierin regel ik alles tot in de puntjes omdat ik dit zo geleerd heb en hierin gezien heb dat dit de meeste stabiliteit geeft binnen het (Nederlandse) systeem waarin we leven. Ik heb geleerd hierin samen te werken met het geldsysteem zoals het bestaat, ook al is het een verknipt en (ver)ongelijk(t) systeem die ‘onrechtvaardig’ in elkaar zit en geen gelijk recht op geld dus leven brengt op het moment. Hierin besta ik in mijn ‘overleving’, in het tot in de puntjes regelen van de geldzaken.

Als een ander hierin binnenstapt en dit vanuit een ander overlevingsmechanisme toepast – een overlevingsmechanisme vanuit een andere programmering en opvoeding, dan botst dit met mijn overlevingsmechanisme.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat mijn overlevingsmechanisme binnen het Nederlandse systeem effectief is, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik hierin blijf voortbestaan in en als een beperking van ‘net voldoende geld verdienen’, in en als de geest in overleving zonder werkelijk tot verandering te komen als ik in en als een uitgangspunt van overleving (dus angst) besta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken, vinden en geloven dat we ‘mijn’ overlevingsmechanisme moeten volgen aangezien we in Nederland leven en ik in Nederland ben opgegroeid en de ander niet in Nederland is opgegroeid, in plaats van te zien en werken vanuit het uitgangspunt wat het meest effectief is om toe te passen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om als het me uitkomt, een verdeling te maken tussen Nederland en een ander land, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat we met programmeringen te maken hebben die in beide landen voorkomen en dat de verschillende gebruiken tussen de landen kan worden meegenomen in het zien naar praktische oplossingen maar dat het verdeeldheid bevordert als het in het voordeel van één of ander wordt gebruikt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten beïnvloeden door het geldsysteem en hierin ‘streng en rechtvaardig’ te worden in en als een persoonlijkheid waarin ik eigenlijk besta in en als de angst dat er geen/onvoldoende geld binnenkomt om van te leven in Nederland.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me verantwoordelijk te voelen voor de financiering aangezien ik Nederlands ben en weet hoe het Nederlandse systeem werkt, in plaats van te staan in en als zelfverantwoordelijkheid in de punten die ik beheers en gewandeld heb, onafhankelijk van omstandigheden en situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vinden dat ik het recht heb om een liegen te veroordelen als het te maken heeft met mijn overleving binnen het Nederlandse systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn overleving boven de overleving van een ander te stellen, precies zoals overleving geconstrueerd is in en als de geest en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ongelijkheid in stand te houden in en als een overlevingsmechanisme.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in mezelf een onmogelijkheid te ervaren om dit ‘recht’ los te laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de overleving belangrijker te maken dan het proces naar leven door de overleving ‘voorop’ te stellen in en als een angst voor een tekort.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus een ongelijkheid te creëren in de ‘belangrijkheid’ van overleving en leven en zo geld voorop te stellen en dus, me te laten beheersen door geld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het goed voor elkaar heb door ten eerste voor mijn overleving te zorgen binnen het systeem waarin we leven in deze wereld, wat in praktisch opzicht nodig is, echter wel vanuit een uitgangspunt van gelijkheid waarin de overleving/geld het leven dient en niet andersom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn overleving te gebruiken als controlemechanisme precies zoals ik geleerd heb binnen dit systeem waarin ik ben opgegroeid in Nederland.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb sterk te reageren op verzet tegen deze controle waarin ik weet dat verzet geen zin heeft en dat je hierin altijd verliest van het systeem en aan het kortste einde trekt en dat dit een ondermijning van de eigen bewegingsvrijheid betekent.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verzet tegen het systeem te veroordelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verzet tegen het systeem dom te vinden aangezien het niets uithaalt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb wel te begrijpen dat er verzet gepleegd wordt aangezien het systeem voor ongelijkheid in leven zorgt en verzet hiertegen één van de ‘oplossingen’ is dat we kennen in en als de geest, echter doordat ik in en als de angst verkeer om zelf te worden meegetrokken in en als het verzet, veroordeel ik dit verzet en dus, versterk ik zelf het verzet en doe ik precies datgene wat ik veroordeel in een ander in en als verzet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het oordeel in mij boven het begrip in mij te plaatsen en zo het begrip als vergeving niet absoluut toe te passen maar onder voorwaarden, zoals wordt toegepast in religie en dus, in relatie tot energie (van binnen) en/als geld (van buiten).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor verzet tegen het systeem en hierin te neigen naar meegaandheid binnen het systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me op het punt van het begrip als vergeving van verzet tegen het systeem, te laten leiden door angst als oordeel als uitgangspunt in en als eigenbelang en hierin geld als systeem voorop te stellen boven het proces naar leven wat niet effectief is, aangezien het mij in mijn proces naar leven – en hiervandaan, een ander in het proces naar leven – een ‘verkeerd’ als gekeerd voorbeeld geeft in wat leven in eenheid en gelijkheid inhoudt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het enorm lastig te vinden om binnen het systeem waarin we leven en ons nog moeten ‘schikken’ ter overleving, gelijk te staan aan leven en de angst voor de dood en angst voor een ‘tekort’ los te laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten leiden/lijden door angst voor de dood.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten leiden/lijden door angst voor tekort.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de dood en een tekort te veroordelen als ‘niet goed’ en hierin een ervaring van angst te genereren waarin ik mezelf als leven onderdruk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen ‘tekort’ te willen hebben door ‘toedoen van een ander in verzet’ en hierin ‘automatisch’ in een overlevingsmechanisme te stappen in en als een oordeel in afscheiding van de ander als mezelf, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat we allen in hetzelfde schuitje zitten en dat iedereen samen aan een oplossing zal moeten werken om werkelijk vrij te zijn en leven in en als een gelijke verdeling van de aardse bronnen en dat mijn tekort, een tekort is voor een ander en dat een tekort van een ander, een tekort is voor mijzelf, in en als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een oordeel een oplossing inhoudt/brengt in en als ‘gerechtigheid’, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat pas als ik het oordeel als angst in en als mezelf stop, ik kan zien in oplossingen in eenheid en gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te gaan liegen voor en door geld op velerlei wijzen in en als een overlevingsmechanisme in het wereldsysteem en zo energie te genereren binnenin en als mezelf in en als een overlevingsmechanisme in en als het geestbewustzijnssysteem.

GeldboomNa het uitschrijven van deze laag in zelfvergevingen ben ik nog niet waar ik wezen wil. Het is een vrij bewuste laag die ik heb uitgeschreven waarin ik een aantal oordelen had over mezelf hierin en waardoor ik de situatie niet in wilde gaan zien en dus niet bij de werkelijke bron van reactie kom. Dat is een mechanisme die ik vaker gezien heb binnenin mezelf, dat ik door een zelfoordeel op een bewust mechanisme, het inzien en onderzoeken van wat er werkelijk binnenin mij speelt uitstel en dus niet oplos. Nu ik deze laag heb gewandeld in zelfvergevingen kom ik bij een ervaring die hieronder zit binnenin mezelf waar ik werkelijk zo sterk op en door reageer.

Vanuit mezelf omschrijf ik het als een ‘ongeloof’ in het ertoe in staat zijn om richting te geven binnen een situatie waarin er gelogen wordt over geldzaken waarin de woordkeuze als ‘ongeloof’ en ‘richting geven aan de situatie’ aangeeft dat het een benadering is vanuit mezelf in en als de geest. Wat de ervaring van angst geeft in en als de geest in overleving, in en als een geloof dat het zomaar ‘fout’ kan gaan in de toekomst. Hetgeen waar over gelogen is, is namelijk niet direct van invloed op dit moment en de situatie komt zelfs overeen met hoe ik zie dat het beste is voor dit moment. Het ‘liegen’ geeft dus een activatie van het geestbewustzijnssysteem in en als een toekomstprojectie, die gebaseerd is op een herinnering/herinneringen van een ervaring/ervaringen in mij vanuit de kindertijd die ik zo heb gekopieerd van één van de ouders/opvoeders en vervolgens geïntegreerd binnenin mezelf.

Na een halve dag staren naar bovenstaande zelfvergevingen doe ik de computer dicht en ga naar buiten voor een wandeling. Ondertussen luister ik een interview van de Atlanteans in de (tweede) serie over Onzekerheid met als reactie ofwel onderdrukking, ofwel boos worden en hierin zie ik een overeenkomst met de onderliggende ervaring binnenin mezelf. De reactie wordt benoemd als een quantum mind/quantum physical reactie die is ontstaan in en opgebouwd vanaf de kindertijd en hierdoor gaat de reactie gepaard met een heleboel energie en kan ervaren worden als ondergeschiktheid en machteloosheid. De oplossing in het moment is een ‘niets doen’ behalve focussen op de praktische bezigheden in het moment, zonder te proberen om te ademen, zelfvergevingen toe te passen of wat dan ook. Het is een focussen op wat men nu aan het doen is en dit blijven doen totdat de energie afneemt. Deze methode dient 3-5 keer te worden toegepast, dus in 3-5 momenten waarop de ervaring zo hevig naar boven komt en hierdoor zal de energie in het geheel afnemen. Het is een soort van ‘explosie’ eruit laten waarin de ervaring zichtbaar wordt. Als dit eenmaal doorgewandeld is kan er gewerkt gaan worden met schrijven en de toepassing van zelfvergeving.

Tevens realiseer ik me opeens dat ik ‘onzekerheid’ niet werkelijk gezien heb als een systeem als ervaring, maar dat ik me eigenlijk gedefinieerd heb in en als ‘onzekerheid’ als een niet weten wat te doen/hoe iets aan te pakken als ‘dit ben ik’.

Tot zover voor vandaag.

Full the interconnection between thoughts energy and lightThe-interconnection-between-thoughts-energy-and-light

How have the creators of existence managed to enslave the majority of existence within the bodies of existence as the Mind, the Physical, the World-System and Heaven?

Why did/do beings within Heaven, the Mind and the World-System not see the context of existence as a whole and their own personal enslavement to it?

Why was preoccupation used to enslave beings within existence?

Why and How has Conscious-Mind Thoughts been deliberately used to preoccupy human-beings in the Mind?

What preoccupation methods/tactics were utilized in Heaven to enslave beings into/as their own personal internal and external realities?

How was the cycle of birth and death created in various contexts within each body of existence to enslave beings into preoccupation?

All these questions and more are answered within this Interview.

——————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 565 – Hoe liegen het construct van falen in stand houdt

pinokkio2

Ik ervaar sterk reacties in mezelf als iemand tegen me liegt over een essentieel punt wat van invloed is op mijn leven en hiermee iedere dag opnieuw doorgaat, totdat ik doorzie dat alles verzonnen is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me een enorme sukkel te voelen als iemand dagen achtereen tegen me liegt en ik dit geloof, al zie ik niet hoe het scenario dat verteld wordt op dit moment realiteit zou kunnen worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het persoonlijk te nemen als iemand tegen me liegt, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat de zogenaamde leugens niet over mij gaan maar over diegene in en als persona die liegt en dat mijn reactie hierop, over mezelf gaat en laat zien welke persoonlijkheid ik aanneem als reactie op een liegen en/of op het onderwerp waarover gelogen is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb liegen te veroordelen en dus mezelf te veroordelen in en als de geest als ‘onwaarheid’ als leugen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik niet te vertrouwen ben als iemand tegen me liegt, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat degene die liegt niet te vertrouwen is in hetgeen verborgen/gelogen is en dat ik niet te vertrouwen ben zolang ik gedachten, gevoelens en emoties produceer als reactie op hetgeen dat verborgen/gelogen is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me een enorme sukkel te voelen dat ik het scenario toch geloof omdat iemand telkens opnieuw bevestigt dat het zo is, terwijl ik het scenario niet heel waarschijnlijk vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het scenario te willen geloven omdat het een aardig scenario is die fijn zou zijn als het zo is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te vragen wat er dan wel echt is als iemand in staat is tot dagelijks een leugen vol te houden, wat exact het punt is waar ik ooit in gezonken ben, de vraag wat er echt is als er zoveel leugens of zo’n grote leugen, dagelijks aanwezig is in communicatie als een verbergen van wat er werkelijk speelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf te verbergen en lang verborgen te hebben wat er speelt binnenin mezelf door steeds een ander gezicht op te zetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen om het steeds een ander gezicht opzetten en het verbergen van wat er speelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als een falen te ervaren dat iemand me niet voldoende vertrouwt om te vertellen wat er werkelijk speelt en in plaats hiervan ervoor kiest om te liegen en dit vol te houden en zo een invloed van stress voor zelf en/als omgeving te verspreiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat iemand mij zou moeten vertrouwen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het voor een ieder ten eerste gaat om zelf te vertrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren alsof ik faal als een ander tegen me liegt, wat zo in de kindertijd moet zijn opgebouwd, waar ouders constant liegen over/verbergen wat er werkelijk speelt en zo het construct van de ervaring van falen doorgeven aan de kinderen als een methode tot onderdrukking zodat er niet verder gevraagd wordt en de leugen in stand kan blijven zonder zogenaamd ‘gezichtsverlies’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een ander te vertrouwen is of zou moeten zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb woede en onmacht te ervaren tegenover de manipulatie van het liegen en verbergen en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb woede en onmacht te ervaren tegenover de manipulatie in en als de geest, in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken, wat heeft het voor zin om te communiceren als er constant gelogen en gemanipuleerd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in zelfexpressie aan te passen en onderdrukken en te hebben aangepast en onderdrukt aan mijn omgeving in leugens en onderdrukking.

Ik stel mezelf ten doel, te leven in en als het stoppen van de leugens in mezelf, in en als een opbouw van vertrouwen in en als mezelf door middel van de toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie en van hieruit te zien wat echt is en te ontmantelen wat een leugen is.

Ik stel mezelf ten doel hetgeen me gezegd wordt, onafhankelijk van wie het is, te onderzoeken op echtheid en praktische mogelijkheid en zolang er onduidelijkheid is, door te vragen en door te zoeken totdat ik zie wat er werkelijk speelt en waarom en van hieruit te zien naar oplossingen.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf te veroordelen als ik een leugen geloofd heb en de achterliggende reden als angst van waarom ik de leugen geloof, zelf te vergeven en zelf te corrigeren zodat en totdat ik stabiel ben en niet langer reageer op leugens van een ander en/of/als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de emoties en gevoelens als dekmantels van leugens, te stoppen in mezelf en zelf te vergeven en corrigeren zodat en totdat ik stabiel ben in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf en/als een ander de tijd te geven om zelf onder ogen te zien, zelf te vergeven en corrigeren in de leugens die we verspreiden als overlevingsprogramma.

Ik stel mezelf ten doel door te gaan met het oefenen en toepassen van communicatie in en als zelfoprechtheid en mezelf niet langer aan te passen en hierin te onderdrukken aan anderen die zichzelf toepassen in leugens en in plaats hiervan te zien wat er ‘gepast’ als passend als mogelijk is aan communicatie in het moment.

Als het liegen en verbergen van ouders het construct van falen doorgeeft en opbouwt/bevordert/in stand houdt in de kinderen, houdt het liegen tegen en binnenin mezelf (door deelname en geloof in gedachten, gevoelens en emoties) en het verbergen voor mezelf van mijn gedachten, gevoelens en emoties in eigenbelang in en als de geest, binnenin mezelf – dit houdt dan tevens het construct van falen/mislukken in stand binnenin mezelf.

De enige weg is te komen tot zelfeerlijkheid, zelfoprechtheid binnenin en als mezelf om tot stand te komen binnenin en als mezelf in zelfvertrouwen.

Hier kun je leren wat zelfoprechtheid is en hoe dit toe te passen:

Desteni I Process Lite

(gratis cursus, ook in het Nederlands)

Desteni I Process Lite – oprechtheid – zelfoprechtheid

(Google Hangout)

Full mfm radio forgiveness song

Forgiveness Song

—————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 564 – Nooit en altijd als nachtmerrie

nachtmerrie

Wat ik als een nachtmerrie ervaar, is als een man als partner in huis aanwezig is en (het lijkt of hij) niet bereid is tot enige verandering of communicatie. Hierbij benoem ik dat dit in het algemeen niet het geval is in mijn huidige situatie, echter er zijn momenten tot een periode van een aantal uren waarin dit wel zo is/lijkt en op zo’n moment, komt een ervaring van opgeven naar boven. Het zijn natuurlijk mijn eigen ervaringen als reactie op het gedrag van een ander die ik als nachtmerrie ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als een nachtmerrie te ervaren om met een man als partner in huis te leven die – in mijn ogen op een bepaald moment – niet bereid is tot enige verandering of communicatie en zich hiervoor volledig afsluit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat iemand zichzelf wel moet gaan zien als het punt in de fysieke werkelijkheid plaatsvindt en tegelijkertijd angst te ervaren dat iemand consequent het hoofd in het zand blijft stoppen, in plaats van ieder moment in de fysieke werkelijkheid te gebruiken als mogelijkheid om mezelf te zien en ondersteunen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me machteloos te ervaren in en als de gedachte dat als iemand even het hoofd in het zand stopt, diegene dit ‘altijd zal blijven doen’ en op deze gedachte van ‘altijd’ en de ervaring van uitzichtloosheid hierin, komt er een ervaring van paniek op.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb paniek te ervaren bij de gedachte dat er nooit iets zal veranderen in en als een toekomstprojectie als ‘wat als….’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een moment van weerstand – dus angst om zelf onder ogen te zien – te interpreteren als een weerstand voor altijd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb mezelf te vertrouwen in het vinden van oplossingen voor momenten van weerstand maar me afhankelijk te maken van mijn eigen interpretatie van hoe ik in en als mijn programmering, een moment van weerstand ervaren en geleefd heb in en als een continu toestaan van de weerstand in een ander als mezelf/in mezelf als een ander waarin ik me niet werkelijk heb ingezet tot verandering van en als zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat omdat een punt naar voren komt, dit altijd zo zal zijn in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat als er een punt naar voren komt, dit een mogelijkheid inhoudt om mezelf en van hieruit, de situatie te vergeven, corrigeren en uiteindelijk veranderen in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus met name het ‘altijd’ als nachtmerrie te ervaren en woorden als ‘nooit’ en ‘altijd’ te gaan gebruiken om iets aan te duiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen nachtmerrie te verwoorden en zo te manifesteren/in stand te houden in en als de fysieke werkelijkheid.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als de gedachten als ‘wat als dit altijd zo blijft/nooit gaat veranderen’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik deelneem in een toekomstprojectie, gebaseerd op een herinnering in en als mezelf als een ‘niet willen veranderen’ wat ik jarenlang heb toegestaan in mezelf en/als de ander en dus waarin ik geen zelfvertrouwen heb opgebouwd in en als een vermogen van en als mezelf tot verandering.

Ik stel mezelf ten doel dag voor dag mezelf te ondersteunen in het telkens opnieuw onderzoeken en leven van een oplossing (die er bijvoorbeeld ten eerste uit kan bestaan dat ik mezelf en/als de ander vergeef alvorens naar verandering te streven) en zo vertrouwen in en als mezelf op te bouwen.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in en als een ervaring van opgeven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me emotioneel verbonden heb met een ander als partner en dat ik opgeef zodra ik interpreteer als dat een ander opgeeft in en als het geloof dat we verloren zijn, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het illusies zijn in en als de geest die ik als verlies ervaar echter die ik in en als een ervaring van opgeven, tot werkelijkheid maak als ik niet doorzet maar opgeef om door te zetten in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen interpretatie als dat een ander opgeeft te geloven in plaats van in en als mezelf te onderzoeken hoe ik in en als de geest, bij voorbaat heb opgegeven/leef alsof ik geen kans maak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen voor het ‘in disbalans’ brengen van mijn financiële stabiliteit door een partner toe te laten in mijn leven, in en als een geloof dat ik iets doe ‘wat niet mag’ waarin ik ‘tegen de regels inga van het systeem’ in en als mijn eigen geestbewustzijnssysteem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb soms helemaal toedeledokie te worden van de programmering als veiligheid die ik iedere dag tegenkom en onderzoek om los te laten als mijn partner me dingen vraagt die niet voorkomen in mijn programmering en/of voorkomen in mijn programmering als iets om te veroordelen en niet in deel te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat ik dan waarschijnlijk bij hem hetzelfde aanspreek en dat hierin ‘natuurlijk’ weerstanden opkomen.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in en als een veroordeling van mezelf als het in disbalans brengen van mijn financiële stabiliteit, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik het punt wandel als waar ik een tijd geleden gestopt ben en dat ik het nu instap om op te lossen binnenin mezelf.

Ik realiseer me dat ik tevens het algemene ‘geldpunt’ wandel waarin we allemaal zeer reactief aanwezig zijn wat invloed heeft op ons gehele wezen, van ieder mens.

Ik realiseer me dat ik een punt wandel die tot voorbij mijn programmering gaat/kan leiden en dit dus ervaar als ‘disbalans’ van de balans binnen mijn program.

Ik stel mezelf ten doel mijn ‘grenzen’ dag voor dag. adem voor adem ‘open te stellen’, in te zien, te onderzoeken en zelf te vergeven en verder te wandelen op een vraag van mijn partner in en als gezond verstand en inzicht en mezelf zo te bevrijden van de voorprogrammering in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vertrouwen in mijn inzicht en richting geven in mijn financiële situatie en hier mijn programmering als hoe ik geleerd en toegepast heb om hiervoor te zorgen, als ‘skill’ te gebruiken en mijn reacties ten aanzien van de onzekerheid hierin, zelf te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren over mijn financiële situatie nu een ander in mijn leven hierop invloed heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik geen volledige invloed heb op mijn financiële situatie in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik nog steeds invloed heb maar dat ik minder te besteden heb door alles te delen.

Ik stel mezelf ten doel de angst als weerstand als oordeel over mijn financiële situatie met een partner in mijn leven, stap voor stap te onderzoeken en zelfvergeven en hierbij te zien naar en in de zelfoordelen over het bevinden van mezelf in deze situatie en te zien hoe ik feitelijk constant verkeer in een angst in en als een toekomstprojectie voor het hebben van onvoldoende geld om mezelf ‘in leven te houden’ dus voor mijn ‘levensonderhoud’ als de nachtmerrie waarin we op dit moment bestaan in en als deze wereld.

Fear of Change – Fears & Phobias

Full fear of change fears phobias

—————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 563 – Hoe kom ik tot een oplossing in samenwerking?

 

handen

Tot een oplossing komen ligt over het algemeen niet in hoe ik in eerste instantie dacht dat ik tot een oplossing zouden komen in samenwerking met een ander. Ik dacht dat tot een oplossing komen inhield dat iedereen direct zou zien wat het beste is en zich hierin zou ‘schikken‘. Zo gaat het niet in z’n werk. Iedereen heeft een andere programmering meegekregen in de loop van zijn of haar leven en met deze programmering moeten we werken, ook als we de eigen programmering nog als ‘waarheid’ zien.

Als ik mijn waarheid als programmering tegenover jouw waarheid als programmering zet, dan komen we nergens behalve in een conflict om wie er ‘gelijk heeft’. Hierin sta ik niet gelijk aan mezelf als de ander als leven en verplaats ik me niet in de schoenen van een ander. Over het algemeen is het zo dat degene die meer inzicht heeft in de eigen patronen en structuren in en als de geest – doordat die al langer bezig is met het bevrijden hiervan in zichzelf, ook degene is die meer verantwoordelijkheid neemt voor en als zichzelf en vooral luistert naar wat de ander inbrengt zonder hier direct een ‘statement’ tegenover te zetten. Het is echter ook zo dat er wel richting nodig is om steeds een stapje verder te zien, voorbij die programmering en om ook de ander hierin mee te nemen in overeenstemming met waar diegene zich bevindt in het ‘levensproces’ en in overeenstemming met waar ik mezelf bevind in dit proces en waartoe ik in staat ben tot richting geven.

Hierin is het aan mezelf om vooral duidelijk te zijn over mezelf en over wat ik wil, wat ik bedoel enzovoort en geen onduidelijkheden open te laten die de ander in gaat vullen met interpretaties en handelingen waar ik vervolgens op reageer. Als ik dus reageer op een interpretatie of handeling van een ander als iets ‘dat ik niet wil’, dan zie ik hoe en waar ik zelf niet duidelijk ben geweest en geen richting geef aan en als mezelf en dit ‘overlaat‘ aan de ander. Dit leidt tot emoties als frustratie, woede, machteloosheid, wellicht verdriet. Als ik dit op deze manier toesta in mezelf, zijn er nog patronen in mezelf verbonden met de situatie die ik toesta te ontwikkelen en die patronen, die kan ik onderzoeken voor mezelf en van hieruit zelfvergeven en zelfcorrigeren.

De woorden van een ander kunnen hierin ondersteunen en als de ander in staat is om te omschrijven wat op dat moment, het woord voor hem of haar betekent, dan komt er begrip, voor hoe de ander het woord leeft/geleefd heeft en voor hoe dit leidt tot de woorden en handelingen die zich nu ten toon spreiden als reactie op mijn gebrek aan richting geven waar ik vervolgens zelf weer op reageer. Dus het luisteren naar een ander ondersteunt in het begrip van de ander en ook tevens van mezelf; het kan een perspectief geven van een bepaald woord die ik niet/nooit zo in overweging heb genomen en zo ondersteunt het in het stoppen en inzien van hoe ik zelf een interpretatie heb gegeven aan het woord en dit leef en vervolgens projecteer op een ander in en als een geloof dat de ander dit ook zo leeft, waar ik vervolgens weer op reageer. Feitelijk reageer ik dus op mijn eigen geprojecteerde interpretatie van een woord en voor de ander is dit net zo.

Dit woord hoeft niet direct uitgesproken te zijn, het kan ook zijn dat dit woord geleefd wordt met energetische ladingen eromheen en dan reageer ik op deze energetische lading. Als het woord benoemd is, kan de energie aarden en worden losgelaten. Dit is niet altijd prettig aangezien we dan eerst in deze energetische ladingen terechtkomen. Die kunnen worden onderzocht en zelfvergeven of als een ander dit nog niet toepast, kan het in ieder geval besproken worden zodat er inzicht komt en van hieruit begrip.

Ook als een ander geen uitleg geeft ben ik nog steeds in staat om te zien waar ik nalaat om mezelf richting te geven in duidelijkheid in mijn communicatie en om te onderzoeken waar ik dit (nog) lastig vind. Dus een ander kan hierin een ondersteuning zijn voor me zonder dat ik hiervan afhankelijk om mezelf richting te geven, ook al kan het lijken dat ik ‘de ander nodig heb’ hiervoor. In principe is iedere feedback van een ander een ondersteuning en hetgeen een ander wandelt die zich in mijn wereld bevindt, is over het algemeen direct in relatie tot waar ik me bevind. Het zijn echter geen identieke punten, dus het punt wat de ander doorwandelt zegt niet direct iets over mij, maar mijn reactie op dit punt laat zien wat ik te doen heb in/als mezelf in relatie tot dit punt.

Als eenmaal de energetische lading als reacties op een bepaald woord en/of op een leven van dit woord in en als energie, verminderd is/vergeven is door begrip van mezelf en/als de ander, kan ik in en als het punt van duidelijkheid dit bespreken als richting als oplossing voor de onenigheid die was ontstaan door verschillende interpretaties. Dus de interpretaties zijn niet direct veranderd maar er is een begrip gekomen van zelf en/als de ander  – de kaarten liggen open op tafel zou je kunnen zeggen – waarin het niet direct nodig is elkaar te ‘forceren’ tot een interpretatie die we als ‘de juiste’ zien en met dit begrip, komt er ruimte voor de praktische oplossing. Binnen dit begrip en het leven van de praktische oplossing kan de ‘eigen interpretatie’ verder onderzocht en eventueel vergeven en gecorrigeerd worden, al naar gelang waar we onszelf bevinden en waartoe we in staat zijn op dat moment.

Opvallend hierin vind ik dat het aan de ene kant zeer eenvoudig is en tegelijkertijd, het moeilijkste wat er is. Het vraagt een volledige inzet en doorzetting om steeds tot een fysiek praktische oplossing te komen, door de energetische lagen heen zonder dat er direct zichtbaar is wat dan de oplossing inhoudt. Zoals Bernard benoemt: You’ve got to make your hands dirty.

Sand2

Voor wie wil beginnen met opruimen binnenin zelf:

Desteni I Proces Lite

————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 562 – Een verwrongen beeld van verantwoordelijkheid

Morality-4

Een triggerpunt in mij in relatie tot mijn fysiek is dat ik het niet uit kan staan als iemand die in het dagelijks leven in veel zaken geen verantwoordelijkheid neemt door niet te zien wat consequenties zijn van bijvoorbeeld gedrag, iedere dag eenvoudig naar het toilet wandelt en daar zichzelf ontdoet van de fysieke ontlasting. Poept dus.

Ik heb veel verbetert in mijn ontlastingspatroon, echter het is nog steeds geen vanzelfsprekend proces voor mij en er zijn nog dagen dat ik niet goed kan poepen. Hierin zie ik mezelf als iemand die naar beste kunnen bezig is om verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf en hierbij komt dan de gedachte ‘en toch lukt het me niet om eenvoudig te poepen’.

Ik vind dit zo oneerlijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het zo oneerlijk te vinden dat ik niet eenvoudig kan poepen elke dag terwijl ik zo mijn best doe om alles op te pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het zo oneerlijk te vinden dat een ander elke dag eenvoudig poept, onafhankelijk van wat die ook uitvoert of niet uitvoert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik verantwoordelijkheid neem voor mezelf als ik alles ‘in de gaten houd’ en probeer in banen te leiden, waarbij ik de omgeving om mij heen ‘in de gaten houd’ en in banen probeer te leiden, in plaats van mezelf in banen te leiden en te stoppen met deelname in de verslavende energie van gedachten, gevoelens en emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen verantwoordelijkheid voor en als mezelf te nemen in het stoppen van deelname in gedachten, gevoelens en emoties en in deze deelname in de energie, mijn darm te belasten en te verkrampen en zo mijn eigen fysieke ontlasting te bemoeilijken in reactie op iets in mijn omgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te proberen mijn omgeving te controleren in en als een angst dat ik mezelf niet onder controle kan houden en in reactie ‘schiet’ en zo mijn eigen darmweefsel beschadig en mijn  ontlasting bemoeilijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het diep van binnen zo oneerlijk te vinden dat ik geheel verantwoordelijkheid moet nemen voor en als mezelf en dat een ander dit blijkbaar niet hoeft te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in en als deelname in en als het geloof in het bestaan van deze oneerlijkheid, steeds een ander te triggeren/activeren door te proberen deze duidelijk te maken wat er speelt en wat diegene doet met zijn acties waarin ik juist zelf weer getriggerd wordt door de reactie van de ander op hetgeen ik probeer duidelijk te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen triggerpunt te creëren terwijl ik probeer ‘goed te doen’ en hierin verdriet te ondervinden wat opnieuw een genereren van energie is in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb steeds opnieuw in onbegrip te vallen als een ander niet begrijpt wat ik wil duidelijk maken, waarin ik uitga van mezelf als hoe ik iets zou begrijpen en me eigenlijk niet verplaats in een ander en zijn/haar vermogen tot begrip in dat moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen en willen vergeven dat een ander me niet begrijpt in wat ik probeer duidelijk te maken als wat ik zie ‘dat toch het beste is’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik zie wat het beste is, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat wat en hoe ik het zie, deel uitmaakt van mijn voorprogrammering die er niet op geprogrammeerd is om werkelijk fysiek te zien wat het beste is in het moment in relatie tot een ander met een andere programmering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me verraden te voelen door mijn eigen programmering waarvan ik toch dacht dat die het beste is, zonder in te zien dat het hier deel uitmaakt van moraliteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb enorm veel moeite te hebben om de moraliteit los te laten en hier voorbij te zien, waarin het is alsof ik alles van mezelf los moet laten als enige oplossing om een benadering te vinden die voor beiden ondersteunend is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ander in mijn programma van moraliteit probeer te duwen waarin ik denk dat die ‘klopt’, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit botst met het programma van moraliteit dat de ander handhaaft in en als zichzelf en dat die ander dus blijkbaar geen idee heeft waar ik het over heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vanuit een programma te leven in en als de geest, in plaats van hier in het moment, dag voor dag, te zien hoe mezelf te bewegen in en als het fysiek in overeenstemming met mijn omgeving als wat het beste is in dat moment.

Als en wanneer ik mezelf zie reageren op een handeling of op gedrag welke indruist tegen mijn moraliteitsprincipe als interpretatie van mezelf als wat ik denk hoe het zou moeten zijn, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat hetgeen ik ken in en als moraliteit als wat ik denk dat ‘hoe het zou moeten zijn’, niet hetzelfde is als hoe de ander denkt ‘dat het hoort’ of ‘zou moeten zijn’ en dus komt er hier direct een botsing.

Ik realiseer me dat mijn gedachte als interpretatie als ‘hoe het zou moeten zijn’ gebaseerd is op wat ik denk ‘dat hoort’ als dat mijn omgeving zal denken als hoe ik iets geleerd/geprogrammeerd heb.

Ik realiseer me dat ik in paniek raak in en als de gedachte dat ik iets verkeerd doe ten aanzien van mijn omgeving en dat ik angst ervaar om mijn omgeving te verstoren en dus, wil ik hetgeen controleren waarvan ik denk dat het mijn omgeving verstoort.

Ik stel mezelf ten doel om in te ademen en uit te ademen en in het moment te zien of het werkelijk iets is wat leven in en als het fysiek in mezelf en/of een ander en/of de omgeving schaadt, of dat het iets is dat mijn interpretatie ‘schaadt’ in en als de geest waardoor ik ervaar dat er iets kapot gaat.

Ik stel mezelf ten doel, als ik zie dat leven niet geschaad wordt, me op mezelf te richten, in te ademen en uit te ademen en door te gaan waar ik mee bezig ben en eventueel (achteraf) zelfvergevingen toe te passen om meer inzicht te krijgen in een programma of structuur die in mij geactiveerd wordt en hierin ‘geschaad’ wordt.

Ik stel mezelf ten doel, als ik zie dat leven in en als het fysiek werkelijk geschaad wordt, binnenin mij en/of buiten mij, op te staan en direct te spreken.

Ik stel mezelf ten doel de geactiveerde en geschade programma’s/geestbewustzijnsstructuren binnenin mij, zelf te vergeven en mezelf te omarmen in de ervaringen van verdriet en onvermogen die hierin omhoog komen.

Ik stel mezelf ten doel tijd voor mezelf te nemen en eventueel weg te lopen als dit mogelijk en nodig is om even tot mezelf te komen alvorens te spreken, waarin ik me realiseer dat weglopen indruist tegen mijn moraliteitsprogrammering en dus ervaar ik dit als iets wat ‘niet hoort’ als iets wat ‘ik niet kan maken’ tegenover de ander/mijn omgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik niet weg mag lopen en dat ik dit niet kan maken tegenover de ander/mijn omgeving.

Ik stel mezelf ten doel in het moment te zien of het weglopen een mogelijkheid is door de praktische omstandigheden in overweging te nemen en niet mijn eigen ervaringen hierin en juist mijn  ervaringen zelf te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel steeds opnieuw praktisch te zien als wat het beste is en met een simpel ‘ja’ of ‘nee’ richting te geven aan mezelf binnen en als de fysieke omstandigheden zonder te willen dat een ander begrijpt waarom en zo in en als verantwoordelijkheid te staan voor mezelf in de beslissing en waar blijkt dat dit anders/beter had gekund, mezelf te vergeven, corrigeren en bij te sturen in de fysieke werkelijkheid.

Voor een beschrijving van het moraliteitskarakter zie de blogserie (Engelstalig):

Morality Character (overzicht)

Beginnend bij:

Day 94 – The Morality Character

“We adopt values, belief systems and opinions from our parents and from our environment where we classify things as ‘right’ and as ‘wrong’.
The first thing we think about when looking at a person with moral principles is that they are quite strict in what they accept and allow, and we also to a certain extent link religion to them. But these individuals have only taken morality to an extreme level. We all carry morality within and as ourselves by how we had programmed ourselves into believing that certain things are ‘right’ and other things are ‘wrong’. The morality character stands as the judge and jury of what it has been programmed to believe is ‘right’ and what is ‘wrong’ and will thus enforce this from a position of self-righteousness onto others.”
(…)
We have thus through this abdicated our self-responsibility to the pre-programmed designs of what is ‘right’ and what is ‘wrong’, where we listen to knowledge and information passed down through our past generations instead of allowing ourselves to look directly, see what is here, look at the consequential outflows of our actions and thus make decisions based on what is best for all.
What is certain is that our customs and behaviours change over time, where one thing was seen to be ‘wrong’ a 100 years ago becomes part of our behaviour today. Why do we place judgments on things in this century just to revoke them in the next century?
(…)
See more at: earthsjourneytolife Day 94
 boom
——————————————————————————————

 

 

 

Dag 561 – Richting geven en onzekerheid

onzeker

Op verschillende terreinen kom ik een gebrek aan richting geven van mezelf tegen. Ik ervaar hierin een ervaring van paniek als reactie waardoor ik ga reageren op een ander buiten mij. Wat ik ook zie hierin is dat het eigenlijk steeds is terug te brengen op een gebrek aan communicatie waardoor er onduidelijkheden zijn. En in dit gebrek of gemis aan communicatie komt mijn eigen invulling of interpretatie en die is zelden zoals het werkelijk is of zoals een ander iets bedoelt.

Als ik terug zie in hoe ik ben opgevoed, was er veel wat niet gecommuniceerd werd. Ik begin te zien dat ik hierin een behoorlijke angstervaring heb opgebouwd. Angst door onzekerheid, over wat te doen, hoe me te gedragen, hoe te bewegen en hierin zie ik vaak dat ik me dan maar niet ben gaan bewegen in aanwezigheid van degene die deze onduidelijkheid en onzekerheid in mij activeert en ben weggegaan, zodat ik weer ruimte ervaar om me te bewegen als ik alleen ben. Ik ervaar een soort van doodsangst in dit ‘niet weten’ waarin ik mijn hoofd het liefst tussen mijn schouders, mijn lichaam in wil trekken zodat ik onzichtbaar ben – wat natuurlijk niet zo is, ik ben dan nog steeds zichtbaar alleen ik zie zelf niet meer en dus lijkt het of ik onzichtbaar ben. En juist door zelf niet meer te zien, zie ik ook niet meer hoe ik mezelf richting zou kunnen geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als reactie op onduidelijkheid in of een uitblijven van communicatie volledig in paniek te raken en het liefst mijn hoofd tussen mijn schouders te willen trekken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ander de schuld te geven van onduidelijkheid in communicatie, in plaats van zelf te gaan communiceren en hierin duidelijk te zijn en eventueel om duidelijkheid te vragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik mezelf niet uit mag drukken als ik iets niet begrijp en dus geen duidelijkheid mag scheppen voor mezelf en hierin ook voor een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vaak niet eens op het idee te komen dat ik zelf kan communiceren en duidelijkheid kan scheppen en/of vragen en in plaats hiervan mezelf terug te trekken in en als een ervaring van onzekerheid die ik niet eens direct als zodanig herken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een soort van masker van “onaangedaanheid” te bouwen zodat ik mijn onzekerheid kan verbergen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen als en dat ik mezelf geen richting weet te geven en dit daarom te willen verbergen en/of in reactie te treden op iets of iemand die het ‘geen richting geven’ in mij activeert zodat ik de ervaring van schaamte kan verbergen, in plaats van me werkelijk te schamen over het projecteren in en als reactie van mijzelf op een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik moet doen als ik niet weet wat ik moet doen en dus niets te doen en af te wachten tot de ander iets doet en als ik het hier niet mee eens ben, te reageren op wat de ander doet, in plaats van mezelf richting te geven en zo te voorkomen dat ik zelf toestem om automatisch mee te doen in wat of hoe een ander iets doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het ook wel makkelijk te vinden als een ander iets doet en hierin op twee benen te hinken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het niet goed is om ‘iets na te doen’ en dat ik altijd zelf met ideeën moet komen.

Ik zie dat het een vorm van controle is om niet te communiceren en geen duidelijkheid te geven – welke voortkomt uit een onzekerheid van iets niet weten hoe te doen – en ik reageer op deze vorm van controle met dezelfde onzekerheid als niet weten wat te doen. Zoals in het interview wordt beschreven dat kinderen de innerlijke onzekerheid overnemen en integreren van de opvoeders en niet zozeer de vorm van controle die ten toon wordt gespreid om de onzekerheid te maskeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat er iets heel ergs aan de hand is als er niet gecommuniceerd wordt en ik dus niet weet wat er speelt.

Deze misdaad is feitelijk wereldwijd ingezet ter controle van de mensheid en toegestaan en in stand gehouden door de mensheid zelf. Er wordt onvolledige en/of vaak misleidende informatie verspreid die in de mens een diepe ervaring van onzekerheid teweeg brengt over het bestaan in en als onszelf zonder dat we hier verder en werkelijk onderzoek doen, ook als we wel de mogelijkheid hebben om dit te doen maar hier wellicht niet bewust, of in ieder geval niet gewaar van zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb onzekerheid te veroordelen als iets minderwaardigs en zo iemand – mezelf of/als een ander – in onzekerheid te veroordelen als minderwaardig als ‘niet leuk’ waarin ik boos wordt op iets of iemand die in mijn deze ervaring van onzekerheid activeert en mezelf hierin minderwaardig maak aan en als mezelf door in reactie te gaan in iets wat ik veroordeeld heb als ‘niet leuk’, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat er een systeem geactiveerd wordt en dat ik die kan zien en waarnemen voor wat het is, een systeem waarin ik mezelf kan vergeven voor deelname hieraan en toestemming hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb onzekerheid te ervaren om iets ten toon te spreiden als ik waarneem dat of alsof een ander iets heel zeker weet.

Wordt vervolgd

Vlinder_24————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/