Dag 585 – Time-loop van reactie en de kwetsbaarheid hierin

gate of timeXSpiraling Into Possession

Een punt waar ik maar op blijf reageren is als de partner toestemt in een afspraak, in overeenstemming in mijn beleving en dit vervolgens niet leeft. En hierin speelt het punt als gedachte dat als een ander niet wil, dan wil die niet en dan kan ik hoog en laag springen, dit verandert niets aan de situatie. Een voorbeeld is een plotseling toestaan van zelf om 10 uur te slapen en na dit besproken te hebben, het direct opnieuw te doen. Hierin laadt de geest/mind zich volledig op en is er feitelijk geen woord van gezond verstand meer te bespreken.

Wat die je dan als partner? Me verplaatsen in de schoenen van een ander wat ik heb nagelaten. De ander was nerveus en gespannen voor een nieuwe werkplek. En blijkbaar is slapen de oplossing om met deze spanning om te gaan. Dit heeft echter invloed op het gedrag en op de communicatie waarin ik van alles interpreteer en activeer binnenin mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me radeloos en machteloos te ervaren tegenover het gedrag van een partner van onverschilligheid en vergetelheid en het niet leven van afspraken die net gemaakt zijn in overeenstemming, wat blijkbaar geen werkelijke overeenstemming is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het direct op te geven als ik dit verslavingsgedrag de kop op zie steken en direct te reageren in en als mezelf en in woorden naar de ander toe en hierin zelf deel te gaan nemen in verslavingsgedrag in en als de geest, voortkomend uit een ervaring van wanhoop en onmacht in en als de gedachte dat ik hier geen invloed op heb en als een ander niet zelf wil, dan ben ik nergens.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me machteloos te ervaren en niet in staat om mezelf richting te geven in onverwachte wendingen in gedrag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘op moet komen’ voor wat we hebben afgesproken waarin dit is wat ik wil als communicatie met elkaar terwijl ik het liefst gewoon toegeef in alles en opgeef waar ik voor sta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom het zo moeilijk is om gewoon een gemaakte afspraak na te leven en als dit niet lukt, dit te bespreken – het kan zo eenvoudig zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dit ingewikkelde gedoe zo zat te zijn en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het zo zat te zijn om maar begrip te hebben voor alle zelfzuchtige wendingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb steeds weer in een time-loop van reactie te vervallen als reactie op gedrag van een partner en hier doodmoe van te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de pijn die ik ervaar als een ander a zegt en direct erna b doet, niet te willen ervaren en hierin te beslissen om boos te worden in een poging om de ander duidelijk te maken wat er speelt, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik hierin de ander een reden en excuus geef om boos te worden op mijn gedrag in en als reactie en zo, zijn we verder van huis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het zo ongelooflijk zwaar te vinden om mezelf in dit proces richting te geven in samenwerking met een ander die niet zelf actief de beslissing heeft genomen om te leven in zelfoprechtheid in de toepassing van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik moet opgeven hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zo moe te zijn van de hele tijd maar ‘meer’ te maken van een samenleven en vooral van te denken dat ik dit alleen moet doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moe te zijn van te denken dat ik een ander voorzichtig moet benaderen omdat ik anders misschien een verkeerde snaar raak en ik denk dat de ander in de weerstand schiet of boos wordt en ‘niets meer wil’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren een verkeerde snaar te raken waardoor een ander zijn kont in de krip gooit en niets meer wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ander niet te vertrouwen in het leven van gemaakte afspraken en niet te weten hoe te leven in zelfvertrouwen als ik niet exact weet of een ander hier hetzelfde in staat – waar moet ik dan op vertrouwen? De ander (= de mind) kan alles saboteren en heeft invloed op mijn hele leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus blijkbaar alles los te moeten laten en bereid te zijn om alles te verliezen en bereid te zijn om pijn te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet bereid te zijn om pijn te ervaren, geactiveerd door mijn reactie op het gedrag van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te verzetten tegen pijn die geactiveerd wordt door mijn reactie op gedrag van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb pijn te ervaren en te activeren als reactie op gedrag van een ander en dit zo gewend te zijn dat ik niet weet hoe ik zonder deze reactie in mezelf kan leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik pijn moet ervaren als reactie op gedrag van een ander en boos moet worden om te laten zien dat ik het hier niet mee eens ben en dat we tot iets anders overeengestemd hadden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen ruimte te hebben om de ander te steunen in een nieuwe situatie en geconsumeerd te worden door mijzelf in reactie op het aanpassingsgedrag van een ander op deze nieuwe situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het aanpassingsgedrag van de ander in een nieuwe situatie te veroordelen, in en als een angst voor de verharding die meen te zien die hierin plaatsvindt en in en als de angst dat deze verharding naar mij gericht wordt, waarvan ik denk dat dit onvermijdelijk is in een samenleving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verwachten dat een verharding naar mij gericht wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik bij mezelf kan blijven en tegelijkertijd kan samenleven als de ander zich niet aan overeengekomen afspraken houdt, aangezien er constant communicatie en afstemming nodig is om het samenleven soepel te laten verlopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet bereid te zijn om pijn en verongelijking te ervaren die wordt veroorzaakt door mijn reactie op gedrag en situaties die niet staan en bestaan in en als een uitgangspunt van wat het beste is voor het leven van alle betrokkenen, terwijl dit is wat we allen, iedere dag ervaren en waar we ons allen, iedere dan tegen verdedigen, vandaar dat het zo’n zooitje is.

Als en wanneer ik mezelf aanwezig zie in een situatie waar een afspraak die net in overeenstemming gemaakt is, niet wordt nageleefd waarin ik pijn ervaar door mijn reactie op gedrag van een ander, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik eerst mijn eigen reactie en/als ervaring van pijn en verongelijking dien te onderzoeken en als ik dit niet doe, ik de situatie vererger en het moeilijker maak voor mezelf en ook voor de ander en de ander tevens een excuus geef om boos op mij te worden op mijn gedrag in reactie op zijn gedrag.

Ik realiseer me dat ik er niet onderuit kom om deze pijn te ervaren in en als mezelf als een pijn die ik heb opgedaan in de kindertijd in de opvoeding in een wereld waarin we leven in ongelijkheid en dus, in een constante ervaring van verongelijking, die vrijwel iedereen zo ergens heeft ervaren in ieders individuele leefomstandigheden.

Ik realiseer me dat ik ervaar dat ik mezelf opgeef en dat ik toestem in het gedrag van een ander als ik niet reageer en hierin laat blijken dat ik het er niet mee eens ben, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het andersom is – de geest draait alles om en dat ik een persoonlijkheid blijf verdedigen in en als reactie.

Ik stel mezelf ten doel om te ademen, me om te draaien en weg te lopen en mezelf te omarmen en vergeven in mijn ervaring van reacties op gedrag van een ander.

Ik stel mezelf ten doel om mijn ervaring van onrechtvaardigheid in en als de geest op te geven, in en als  het behoud van zelf, in en als mijn fysiek.

Ik stel mezelf ten doel om de situatie te bespreken op een rustig moment als ik vrij ben van reactie en de ander tijd en ruimte heeft om te luisteren en om afspraken en overeenstemmingen bij te stellen.

Ik stel mezelf ten doel om verantwoordelijkheid te nemen voor mijn reactie op het gedrag van een ander, ook al is het gedrag van een ander niet acceptabel voor mij, in en als de wetenschap dat reageren eveneens onacceptabel is en als ik dit doe, pas ik me aan aan mijn reactie op in en als de geest op het gedrag van een ander in plaats van zelf te staan in en als de beslissing om mezelf richting te geven in en als zelfverantwoordelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel om te stoppen met deelnamen in de gedachte als ‘hoe dan samen te leven als we geen afspraken kunnen maken en leven?’ en mezelf allereerst te richten op het omarmen en vergeven van mezelf in reactie op gedrag van een ander.

Ik stel mezelf ten doel mijn basis en vertrouwen te vinden en te sterken in mijn zelfafspraak en beslissing om verantwoordelijk te nemen voor mezelf in wie ik ben in gedachten, gevoelens en emoties, opgebouwd als reactie op de wereld buiten mij en binnenin mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren en denken geen oplossing te hebben voor deze situatie en niet werkelijk te zien hoe ik zelf de oplossing ben/zal zijn in en als een leven in overeenstemming met en als mezelf als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren geen oplossing te willen zijn en hierin geen verantwoordelijkheid te willen nemen voor en als mezelf en dit te menen te zien in de ander in een onderdompelen in slapen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb wraak te willen blijven nemen op een ander in en als reactie en een ander hierin met de neus op de feiten te willen drukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verkiezen te blijven bestaan in en als de vertoning van wraak, in en als deelname in emotionele reacties en de ander zo boos te maken zodat ten minste duidelijk wordt dat er iets gaande is wat niet klopt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat de ander niet in zelf zieten hierom maar een reactie uit te lokken door zelf te reageren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren niet in staat te zijn om iets te bespreken waar ik het niet mee eens ben zonder vertoon van emotie, in en als het geloof dat het dan niet aankomt en/of duidelijk is wat ik bedoel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik emoties nodig heb om iets duidelijk te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik niet gezien of gehoord word als ik geen emoties toon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik gezien en gehoord moet worden en dat niemand mij wil zien en horen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat niemand mij wil zien en horen en hierom maar heel gauw stennis te schoppen als reden en rechtvaardiging waarom iemand mij niet wil horen en zien en zo, mijn eigen gedachte als geloof in realiteit te manifesteren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb onacceptabel gedrag te vertonen in en als reactie op gedrag van een ander met als rechtvaardiging dat een ander begint.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor dit gedrag en mezelf te verstoppen hierin en dit te ervaren in mijn onderbuik, links en rechts onder ter hoogte van de eierstokken in de lobben van de dikke darm.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen hoe de eierstokken hiermee te maken hebben terwijl de osteopaat steeds wijst op de relatie met de eierstokken en ik de pijn ook ervaar ter hoogte van deze locatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in relatie tot het wel of niet hebben van seks te reageren en dit nogal ridicuul te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb afspraken te willen maken en leven zodat we seks kunnen hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus nog steeds in en als een uitgangspunt van seks te leven binnen de relatie en niet goed te weten hoe dit niet te doen aangezien we een partnerrelatie in deze hoedanigheid feitelijk beginnen om fysiek intiem te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen dat ik een relatie begin om uiteindelijk seks te kunnen hebben/fysiek intiem te kunnen zijn terwijl ik ook weet dat dit me/ons ondersteunt om onszelf in en als ons fysiek geboren te laten worden aangezien alles met energie gerelateerd aan seks en/of geld verbonden is en dat het wandelen van de fysieke intimiteit onszelf kan ondersteunen in het bevrijden van deze energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als zeer onprettig te ervaren om voor seks afhankelijk te zijn van een ander waarvan ik niet weet wat die wel of niet wil toepassen en hierin in polariteiten te bewegen in ervaringen van ‘naar seks in samenzijn verlangen’ naar ‘laat maar ik doe het zelf wel’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken te zien dat de ander eigenlijk geen interesse heeft in seks met mij en het meer voor mij doet, waarvan ik wel weet dat dit niet persoonlijk is maar waarvan ik niet weet of een ander hierin door wil zetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat een ander niet wil/zijn afspraken niet nakomt en/of dat ik zo reageer in mezelf waardoor ik niet wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te reageren in mezelf op gedrag van een ander waardoor ik geen seks wil hebben op een bepaald moment en/of waardoor een ander geen seks wil hebben op een bepaald moment en zo, de boel te saboteren zodat ik de eventuele angst dat een ander eigenlijk vanuit zichzelf niet wil/zich hiertoe niet wil zetten, niet onder ogen hoef te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me kwetsbaar te voelen in een verlangen naar een fysiek intiem samenzijn en seksuele expressie en bang te zijn hierop te worden afgerekend/hierin belachelijk te worden gemaakt.

Er komt een herinnering op van een keer dat ik mijn ouders samen zag in een seksueel samenzijn en mijn reactie hierop als jong meisje:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me buitengesloten te voelen als ik mijn ouders zie in een seksueel samenzijn in hun eigen slaapkamer waar ik altijd de was in de wasmand doe. Mijn moeder zegt nog dat ik altijd mag binnenkomen, maar voor mij sluit de deur hier en ik vlucht zo snel mogelijk het huis uit naar een vriendinnetje, ik sla dicht en weet eigenlijk niet waarom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dicht te slaan als ik mijn ouders zie in een seksueel samenzijn in hun eigen slaapkamer zonder precies te weten wat er gebeurt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te keren van mijn ouders en al mijn vertrouwen kwijt te zijn in hen, zonder te begrijpen waarom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het belachelijk te vinden dat mijn ouders samen seks hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te beslissen om niet meer te delen met hen wat er in me speelt, in en als een geloof dat ik niet meer onvoorwaardelijk bij hen terecht kan, dat er altijd kans kan zijn dat ik ze weer zo tref.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als kind een onvoorwaardelijke aandacht van mijn ouders op te eisen die niet reëel is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in en als dezelfde ervaring, aandacht van mijn partner te eisen en een onvoorwaardelijk fysiek intiem samenzijn te eisen in en als de gedachte als aanname als uitgangspunt dat dit hoort binnen een relatie en dus dat hij en ik hieraan moeten voldoen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus van een ander en/als mezelf te eisen om aan mijn wensen te voldoen en als dit gebeurt, me af te keren en te stoppen met delen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb van een ander te eisen dat die me vervult binnen een relatie en als die dit niet doet, geen zin of doel te zien in een relatie, behalve dat de ander ook het proces wandelt van het nemen van verantwoordelijkheid voor en als zelf en als dit niet zo is, paniek te ervaren aangezien er dan en geen seksuele vervulling en geen zelfoprecht delen mogelijk is en ik me dan afvraag/ervaar in en als de geest, wat ik doe in deze situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om vast te komen te zitten in een uitzichtloze situatie, in plaats van te zien, realiseren en begrijpen dat ik uitzie naar buiten toe, in plaats van binnenin mezelf te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te wachten op een ander en op het zicht van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf uit te putten in reactie op het gedrag van een ander wat ik interpreteer als niet nakomen van een afspraak, waarin ik er vanuit ga dat hij dan de afspraak tot een fysiek intiem samenzijn ook niet zal nakomen en/of dat ik dit niet kan/wil doordat ik nog in reactie verkeer, waarin ik in deze fysieke toestand in en als reactie mezelf zo uitgeput ervaar dat ik geen zin/wil heb om me nog in te zetten voor een fysiek, seksueel samenzijn en zo voorkom dat ik eventueel teleurgesteld word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in en als het voorkomen van een ervaring van teleurstelling, mezelf in allerlei bochten te wringen en fysiek uit te putten in en als deelname in reactie op het aanpassingsgedrag van een ander in een voor hem nieuwe, spannende situatie en zo alleen mezelf en niet de ander en het geheel in overweging te nemen en niet te vertrouwen op een opnieuw bespreken en bijstellen van de mogelijkheden aangezien ik net al mijn vertrouwen heb zien verdwijnen in mijn reactie op het niet nakomen van een overeengestemde afspraak ten aanzien van het aantal uur slapen.

Ik realiseer me dat we in een partnerrelatie dit meest kwetsbare punt in onszelf wandelen waarin we zoveel invloed op elkaars leven hebben zonder dat we geleerd hebben om betrouwbare wezens te zijn.

Ik realiseer me dat ik door te reageren op een ander, de ander weghoudt en afschrik doordat ik mezelf laat zien als een onbetrouwbaar wezen die onverwacht uit de hoek kan komen en dat ik tevens mezelf ervan weerhoudt om in en als mezelf aanwezig te zijn in zelfvertrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ander als mezelf in zijn/mijn kwetsbaarheid als onvermogen als aanpassingsmechanismen te veroordelen, in plaats van begrip te tonen en te vergeven en van hieruit verder te zien.

Ik realiseer me dat ik mezelf kwets en/als de ander als ik reageer en mezelf hierin kwetsbaar maak en vervolgens een ander tot kwetsbaarheid aanzet in en als het uitlokken van reactie als reactie op mijn reactie en zo iets ‘ter verdediging’ heb als er op mijn reactie gewezen wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf en een ander te kwetsen en zo kwetsbaar te maken, tot kwetsbaarheid uit te lokken en mezelf uit te laten lokken tot kwetsbaarheid in en als deelname in reactie in gedachten, gevoelens en emoties op gedrag van een ander en/of mezelf in aanpassingsgedrag in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen, vergeven in de kwetsbaarheid die ik ervaar binnen de situatie van en gerelateerd aan seks, waar in een fysiek intiem samenzijn binnen een leven in een huis, de kwetsbaarheid zich toont en de ongelijkheden aan de oppervlakte komen.

Ik stel mezelf ten doel me meer gewaar te zijn van wat ik aanricht naar een ander toe en binnenin mezelf en hoe ik mezelf en/als een ander kwets en kwetsbaar maak als ik reageer in emotie, als realisatie ter ondersteuning van mezelf om mezelf te stoppen, om te draaien, weg te lopen, omarmen en vergeven op het moment dat ik in een emotionele reactie schiet/wil schieten en dus wil gaan schieten.

Ik stel mezelf ten doel mezelf eraan te herinneren om mezelf te stoppen, te ademen, me om te draaien, weg te lopen, omarmen en vergeven alvorens ik de emotionele reactie uit in woorden en/of daden binnen het korte moment van keuze dat altijd aanwezig is alvorens ik mijn reactie uit.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf en/als de ander te kwetsen en/of uit te lokken tot een kwetsen en zo te stoppen met het kwetsbaar maken van mezelf en/als de ander.

Ik stel mezelf ten doel mezelf en/als de ander te sterken in en als zelfvertrouwen, adem voor adem, dag voor dag.

Aan het einde van de dag komt de partner thuis van de eerste dag op een nieuwe werkplek en ik draai me om en kijk naar zijn gezicht, ik heb geen idee of hij boos is om wat de avond ervoor is voorgevallen. Hij lacht en ik vraag naar de werkdag, welke leuk was en goed is verlopen. Ik bespreek wat zaken die geregeld moeten worden ten aanzien van de woonsituatie, waarin ik heb besloten het proces spoedig voort te zetten en niet uit te stellen. We zetten het eten klaar en langzaam aan bespreken we de situatie, stellen de afspraken bij, komen overeen de fysieke intimiteit vandaag voorbij te laten gaan aangezien we beiden nog wat tijd nodig hebben na het conflict en bespreken de voortzetting van het fysiek intieme samenzijn. Ook deelt hij wat meer over hoe hij af en toe langer slaapt en ik vraag hem om meer vooraf te delen en te proberen in overweging te nemen wat onduidelijkheid voor invloed kan hebben op mij/een ander.

Zo is hier dus zichtbaar wat zich allemaal afspeelt in en als mijn geest, wat ik allemaal heb opgebouwd in aannames en gedachten en waar ik druk mee ben binnenin mezelf na het reageren op gedrag van een ander terwijl dit feitelijk niet nodig is als ik meer en meer sta in en als zelfvertrouwen en niet toegeef aan het verdwijnen in reacties, binnen een situatie die ik voorbereid en weloverwogen ben ingestapt.

Voor mijzelf wordt hierin zichtbaar hoe ik zelf mijn eigen ervaring van kwetsbaarheid en kwetsing creëer en manifesteer.

gate-of-tiem-openedDesteni I Processto stop time-looping

Hangout: Avoiding Conflict

————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

2 thoughts on “Dag 585 – Time-loop van reactie en de kwetsbaarheid hierin

  1. zozo je bent heel wat aan het omzetten. Coole inzichten.

  2. […] In vorig blog (Dag 585) is me duidelijk geworden hoe ik door in emotie/reactie te gaan, mezelf kwets en tegelijkertijd kwetsbaar maak en tevens vanuit hier een ander probeer te kwetsen in een poging de ander uit te lokken om ook in reactie te gaan en dus kwetsbaar te worden zodat ik niet de enige ben die kwetsbaar is in dat moment. […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s