Dag 637 – Je moet maar weg

go away

Als er een situatie ontstaat waarin ik geen oplossing zie en in paniek raak, is mijn ‘oplossing’ dat het me beter lijkt dat ik of die ander – afhankelijk van de situatie – maar weg moet. Ik houd het globaal in dit blog, als ik meer gewandeld heb in de situatie waarin dit nu opkomt kan ik er specifieker over schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat een ander of ik beter weg kan gaan als het moeilijk word en ik geen oplossing zie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik niet capabel ben om een oplossing voor de situatie te vinden en leven, behalve door het ‘op te lossen’ door maar weg te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf verdriet te doen en emotioneel te maken door mijzelf of een ander (dit kan een dier zijn of een mens of een plant, afhankelijk waarvoor ik geen oplossing weet om het in leven te houden) weg te sturen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in paniek te raken als ik iets waarneem als dat een ander zichzelf niet in leven houdt en mijn ondersteuning nodig heeft als een richting geven van de situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘er maar vanaf te willen zijn’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven en ervaren alsof ik er vanaf ben als ik het iets of iemand waarvoor ik geen oplossing weet, wegstuur en/of zelf wegga.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik de oplossing niet kan betalen en dus wil ik niet in de oplossing zien, vanuit een angst dat ik het toch niet kan betalen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf weg te houden van oplossingen vanuit een ervaring van angst voor een tekort aan geld en dus, zie ik problemen die ik ‘uit de weg moet ruimen’ zodat ik geen geld tekort kom als het eventueel komt tot een probleem die een oplossing vraagt die geld nodig heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vanuit een angst voor geldtekort in de toekomst, iets of iemand uit de weg te gaan en/of weg te gaan en/of iets of iemand weg te willen hebben, vanuit een gedachte dat ik anders niets voor mezelf overhoud.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren te weinig voor mezelf over te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een schuldgevoel als emotie te creëren en ervaren in mezelf door vanuit angst voor geldtekort, iets uit de weg te gaan.

Ik realiseer me dat er situaties zijn waarin het inderdaad het beste is om iets ‘uit de weg te gaan’ – permanent of tijdelijk – en dat er situaties zijn die kunnen blijven waarin ik een oplossing kan vinden en ondersteuning kan vragen hierbij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het lastig te vinden om praktische ondersteuning te vragen aan een ander als mogelijke oplossing, in en als een angst dat ik de ander teveel belast.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren een ander teveel te belasten waarin ik deze ervaring als excuus gebruik om niet voorbij mijn comfortzone te bewegen en een ander om ondersteuning te vragen en hierin samen te werken en me hierin ongemakkelijk te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb (te neigen om) een ander weg te sturen/zelf weg te gaan, in plaats van me voorbij mijn eigen comfortzone te bewegen en me ongemakkelijk te voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn ervaringen (van ongemak) te stellen boven het vinden van een eventuele praktische oplossing met ondersteuning van anderen die het beste is voor iedereen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vergeten dat als iets het beste is voor iedereen, dit ook werkelijk het beste is voor iedereen en dat ervaringen van ongemak bij mezelf en/of een ander, hier geen leidraad in zijn, behalve zelfs dat dit juist is waar we moeten wezen om werkelijk tot iets constructiefs te komen met elkaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen ‘schulden’ te willen maken bij een ander terwijl hetgeen ik wil vragen iets is wat ik zelf geen probleem zou vinden om te doen voor een ander.

Ik realiseer me dat het een punt is om in realiteit doorheen te bewegen en zo te integreren in en als mijn fysiek in samenwerking met anderen waardoor het praktische leven voor mijzelf eenvoudiger en plezieriger kan worden en ik realiseer me dat dit ook voor een ander een plezier kan zijn aangezien een ander misschien ook graag iets doet ter ondersteuning en samenwerkt en zo niet, dan hoor ik het wel.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik zie dat ik het nodig heb als wat het beste is om ondersteuning te vragen in een praktische handeling, te stoppen, te ademen doorheen mijn ervaring van ongemak en te zien of hetgeen ik wil vragen, iets is wat ik zelf geen probleem zou vinden om te doen voor een ander, mezelf te vergeven voor energetische ervaringen die opkomen en van hieruit, de ander te benaderen en de vraag te stellen en het antwoord te ontvangen, waarin ik er vanuit ga dat als een ander niet in staat of ter wille is om te doen wat ik vraag, ik dit wel hoor.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb voor een ander te gaan denken in wat die wel of niet wil of kan doen, in plaats van in mezelf te zien wat ik wil en kan vragen en waarom en als dit praktisch nodig is voor mezelf, te vragen wat ik nodig heb als ondersteuning van een ander wat bijvoorbeeld een simpele handeling kan zijn als een plant water geven of een dier te eten geven.

Ik stel mezelf ten doel te zien wat praktisch het beste is en me dit te blijven herinneren, de ervaringen van ongemak te vergeven in en als mezelf, in reactie op gedachten in mezelf, vanuit een verleden en doorgegeven patronen en/of in reactie op wat ik denk te zien in een ander, te zien of ik een ander hierin eventueel kan ondersteunen of dat ik me simpel bezig houd met mijn eigen ervaringen en de ander de ruimte geef en laat bewegen door zijn/haar ervaringen heen en van hieruit te komen tot een eenvoudige, constructieve oplossing en als een weggaan het beste is voor alles en iedereen dan zal dit naar voren komen zonder verdere emotionele aanhechtingen.

citaat-220-oplossingDesteni I Process

—————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s