Dag 642 – Katjesspul

08-09-15 - 1(1)

Sinds een week of 6 wonen er twee katten bij mij in huis. Ze zijn ieder zo ontzettend lief en leuk, grappig ook. Wat ze niet zijn, is…..vriendjes. Elke dag zitten ze elkaar achterna, met name in de avonduren. Af en toe is er een rustige avond bij, nu en dan een avond dat ik het op wil geven en denk dat het beter is als ik voor één kat een ander huisje zoek. Toch is er ook iets in mij aanwezig waarin ik zie dat dit niet werkelijk nodig is en dat ik het in ieder geval meer tijd moet geven om tot duidelijkheid te komen en dat er hier voor mijzelf een mogelijkheid ligt om ergens in op te staan. Ik weet alleen niet precies wat.

Wat ik in het oog houd is of ze elkaar niet werkelijk bezeren of werkelijk terroriseren. Wat niet het geval is. Ik heb van alles geprobeerd: niets doen, meespelen, een keer echt een boze stem opzetten, ze even apart zetten, begrijpend met ze zijn en laten zien dat het anders kan. Alles werkt even voor het moment, echter hierna gaat het weer verder want ze hebben blijkbaar hun punt of positie nog niet uitgevochten.

Voor nu/mij is het tijd om zelfvergevingen toe te passen op hetgeen er in mij opkomt en wat ik ervaar in deze situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het beter/het beste is, als ik een ander huisje zoek voor één kat terwijl tegelijkertijd zogenaamd mijn hart breekt als ik dit werkelijk zou doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen hart te breken door te denken en geloven dat er één maar weg moet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik zelf niet weg kan voor een nachtje doordat ik de katten niet samen achter kan laten met betrekking tot de totaal verschillende ritmes die ze aanhouden met voedselinname.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vanuit een angst om zelf niet weg te kunnen als ik dat wil, te denken en geloven dat het beter is als een ander weggaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de twee dieren samen me beperken in mijn bewegingsvrijheid in de toekomst en zo creëer ik nu al angst voor wat er eventueel in de toekomst kan gebeuren terwijl het op dit moment geen punt is en ik gewoon thuis ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te neigen van mezelf weg te gaan en dit te denken te willen en te denken dat de twee katten samen mij hierin beperken en ik dus geen uitvlucht meer heb, feitelijk in en als de geest echter het is zichtbaar in en als de fysieke werkelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het blijkbaar nogal moeilijk te vinden om te blijven staan voor wat ik in eerste instantie in huis heb gehaald, vanuit een gedachte dat het me beperkt in bewegingsvrijheid waarin ik angst ervaar iets of iemand te verliezen waar ik op een gegeven moment fysiek niet naartoe kan bewegen vanwege de katjes in huis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om in en als mijn uitgangspunt om de katjes in huis te halen, de reden toe te voegen dat de katjes in huis mij zullen ondersteunen om voor en als leven te staan en vervolgens zelf op deze reden te gaan draaien in en als de geest, aangezien het geen volledig uitgangspunt is in eenheid en gelijkheid met mezelf als leven maar een factor gebaseerd op leven buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in een factor te vervullen met mijn ervaring ten aanzien van één van de twee katjes en me tevens hierover schuldig te voelen ten opzichte van het andere katje, en dit eigenlijk vice versa en zo klem te komen met mijn eigen ervaringen ten aanzien van ieder van de katjes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren iets of iemand te verliezen als ik onvoldoende bewegingsvrijheid heb, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mezelf verlies in en als een gedachte dat ik bewegingsvrijheid nodig heb zodat ik ‘altijd kan doen wat ik wil’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me machteloos te ervaren als de katten elkaar achterna blijven zitten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me schuldig te ervaren tegenover één katje die ik als eerste had gezien, alsof ik haar leven hier ongemakkelijk maak door nog een kat erbij te nemen, vanuit de inschatting en in overleg met de opvang dat het waarschijnlijk goed zal gaan omdat het ‘sociale katten zijn’ echter zonder werkelijke zekerheid of het samen past, er vanuit gaande dat het ‘zou lukken’ en tegelijkertijd vermoedende dat er weleens een patroon zou kunnen gaan uitspelen hier in huis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben dat het om mij gaat dat ze ruzie maken waarin ik dit gerelateerd zie aan hoe ik onderhuidse de conflicten tussen mijn ouders ervaren heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het door mij komt dat ze ruzie maken, dat ze eigenlijk liever allebei alleen bij mij zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet goed te weten hoe ik mijn aandacht kan verdelen met twee katjes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik de katjes tekort doe en niet te komen tot een werkelijk delen met allebei, doordat ik zo druk ben met deze achtervolgingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb druk te zijn met achtervolgingen in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb constant aanwezig te zijn in een angst voor verlies-ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af en toe tot waanzin te laten drijven in en als de geest als de katjes elkaar achterna blijven zitten.

Ik realiseer me dat op de momenten dat ik zelf neig tot waanzinnigheid, de katjes samen enorm druk zijn, alsof het een afspiegeling is van wat er gebeurt in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom de katjes elkaar constant achterna zitten en wat ze aan het doen zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het waanzin te vinden om elkaar constant achterna te zitten terwijl er ruimte en eten is voor iedereen hier in huis.

Is het mogelijk dat één katje de ander gewoonweg niet accepteert en het huis voor zich alleen wil en zo ja, kan ik dit toestaan en als ik dit niet wil toestaan, is dit wel mogelijk om te veranderen?

Dat zijn zo de vragen die in mij spelen waar ik nog geen antwoorden op heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me verantwoordelijk te voelen voor de diertjes en de situatie hier samen aangezien ik hen niet gevraagd heb of ze wel samen willen leven hier, in plaats van verantwoordelijkheid te zijn voor mezelf in mijn gedachten en ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het heel vervelend voor hen is om zo te leven en dat het mijn schuld is aangezien ik de beslissing heb genomen om een tweede katje te zoeken en ze samen te plaatsen terwijl eentje eerst alleen over was, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik het vooral als vervelend ervaar en dat dit misschien een manier van katten is om zich uit te drukken en om hun positie in te nemen binnen de relatie.

Ik realiseer me dat ik hier met instincten te maken heb die ik niet begrijp en dat ik instincten in het algemeen, niet begrijp en zelfs banaal vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb instincten en het uitleven hiervan banaal te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet echt te begrijpen waarom en hoe exact, instincten onze drijfveer zijn biologisch gezien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn instincten te volgen maar dit niet werkelijk te zien of begrijpen waarom en het eigenlijk banaal te vinden, echter tevens ook vermakelijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te vermaken met het volgen van mijn instincten.

Zou het dan zo kunnen zijn dat ze zichzelf vermaken met het achterna zitten van elkaar? Dat het niet werkelijk vervelend is maar meer een instinctieve uitdrukking?

Ben ik werkelijk bang dat het uit de hand loopt met hen samen? Nee dat ben ik niet gezien hun gedrag en karakter waarin ze elkaar niet bezeren of echt terroriseren en mocht dit toch opeens voorkomen dan ervaar ik tevens geen angst om in te grijpen en direct een oplossing te zoeken. Dus de angst en ervaring van ongedurigheid is gerelateerd aan mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de woorden van mijn vader te horen die zegt ‘pas op jongens dit wordt katjesspul’ wat ik nu wel begrijp lol, echter hierin verwacht ik dat het uit de hand loopt en erger wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het erger wordt als ik niet op tijd ingrijp.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik in moet grijpen, waarmee ik wellicht het proces juist verleng als ik me ermee bemoei.

Ik stel mezelf ten doel de situatie naar voren te brengen op de samenkomstmiddag van communicatie met dieren om te zien of ik tot meer duidelijkheid kan komen ten aanzien van het gedrag van de katjes.

Ik stel mezelf ten doel een ander blog te schrijven ten aanzien van de eetpatronen van de katjes en mijn gedachten en ervaringen hierbij in zelfvergevingen te plaatsen.

Ik stel mezelf ten doel er alles aan te doen om het leefbaar te maken/houden hier in huis en dit proces de tijd te geven om mezelf in deze situatie en elkaar te leren kennen en ons plekje te vinden hier in huis, tezamen met ondersteunende informatie van ervaren kattenverzorgers en alleen als het echt niet anders kan en werkelijk het beste is, te beslissen om één katje in een ander goed verzorgd huisje te plaatsen.

Ik stel mezelf ten doel nader te zien in de ongemakkelijke ervaringsherinnering van mezelf tussen mijn ouders in en hierin mezelf te bevrijden van de beklemmende relationele verwikkelingen in en als de geest, gemanifesteerd in en als het fysiek en leidend tot ‘stress’ ervaringen.

Als en wanneer de katten elkaar achterna blijven zitten en ik langzaam in een emotioneel bezette toestand raak in en als de geest, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat het nu twee keer is voorgekomen, dat het twee keer op hetzelfde moment gebeurde dat ik verliesangst en twijfel ervoer in mezelf en dat het tevens vanaf de volgende dag beter en rustiger verloopt en dus;

stel ik mezelf ten doel mijn gedachten en ervaringen met betrekking tot verliesangst van bewegingsvrijheid en iets of iemand buiten mij, te vergeven en indien nodig te communiceren over de praktische mogelijkheden en stel ik mezelf ten doel de controle ten aanzien van de katten en hun kat en muisspel los te laten/te vergeven, te ademen en te zorgen voor het behoud van het fysiek, zowel van de katjes als van mezelf door mezelf te stoppen in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel de energetische ‘relationele’ ervaringen ten aanzien van de katjes te vergeven in en als mezelf zodat ik in gelijkheid, in en als het fysiek met ieder van hen kan leven en delen en communiceren zonder schuldgevoelens of andere ervaringen naar één van hen.

Ik stel mezelf ten doel de situatie vanuit vertrouwen te benaderen en het wantrouwen dat opkomt in en als mezelf, te onderzoeken op energetische aanhechtingen en herinneringen en deze te vergeven.

08-09-15 - 1(2)Cats and Self Discovery – interviews

———————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

 

 

 

 

 

One thought on “Dag 642 – Katjesspul

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s