Dag 655 – De één z’n brood de ander z’n dood?

workshop

Ik zie verschillende situaties van concurrentie op kleine schaal, waar een bestaande ondernemer het wellicht niet meer gaat redden doordat een nieuwkomer die met eenzelfde soort producten komt, een stapje voor heeft door bijvoorbeeld een vernieuwd uiterlijk of een vernieuwd marketingplan. Hierin komt dan eigenlijk ‘het recht van de sterkste’ naar voren wat feitelijk een overlevingsmechanisme is in een wereld waarin we niet gewend zijn om voor iedereen te zorgen maar slechts voor enkelen. Terwijl dit niet nodig zou hoeven zijn.

Echter hetgeen hier nodig is druist in tegen ‘de vrije markt’ waarin we gewend zijn om ons te bewegen, of eigenlijk ‘niet te bewegen’ aangezien we allen vastzitten in de beperkingen die dit geeft. Want, zou het niet beter zijn om bij het starten van een nieuw bedrijf, onderzoek in de buurt te doen niet alleen ten aanzien van een kans van bestaan voor het nieuwe bedrijf, maar ook ten aanzien van het bestaan van diegenen die er al zitten? En als twee van eenzelfde soort bedrijf teveel is in het gebied, te denken aan bijvoorbeeld uitbreiding/samenwerking met een bestaand bedrijf of anders, een ander soort bedrijf starten waar behoefte aan is of beiden uit te breiden aanvullend op elkaar binnen deze behoefte.

Een voorbeeld is hoe ik dit zie gebeuren met (het concept van) de natuurvoedingswinkel (of reformzaak). Sinds jaar en dag zijn hier organische, voedzame en tevens lekkere producten te koop. Nu zijn er verschillende winkeltjes in opkomst die organische of zoveel mogelijk onbewerkte producten verkopen in een uiterlijk van een vernieuwde kruidenier, waar je alles zo lekker mee kunt pakken en uitgenodigd wordt tot aankoop van lekkernijen voor onderweg. Ik vind dit een leuke ontwikkeling, het maakt de organische/onbewerkte voeding toegankelijker voor meer mensen, ook door bijvoorbeeld organische/biologische producten in de supermarkt. Echter, wat gebeurt er met de originele ‘biologische’ winkels? Zij krijgen het moeilijker door concurrentie van deze nieuwe stroming. Zij horen ook niet bij een organisatie die deze nieuwe winkels volgens een nieuw marketingplan op de kaart zet en hier geld in kan steken. Dus vernieuwing op eenzelfde manier is vaak niet mogelijk. Terwijl de vernieuwing die plaatsvindt, niet direct ‘nieuw’ is maar meer voortgeborduurd op – of zelfs gecommercialiseerd van – wat wordt uitgevoerd met gezond verstand als wat het beste is voor al het leven op aarde, zoals bijvoorbeeld organische, onbewerkte voeding die al veel langer te koop is in de natuurvoedingswinkels.

Een oplossing zou hier kunnen zijn om de bestaande winkels te vernieuwen/uit te breiden of om bijvoorbeeld met de organisatie of eigenaar om de tafel te gaan en te overleggen of deze ondernemer wellicht wil uitbreiden met een aanvullend ‘food to go’ winkelpandje. Er is hier zoveel mogelijk als er niet gedacht zou hoeven worden aan alleen de winst in de eigen portemonnee. Hierdoor ontstaat er ruimte voor uitbreiding en samenwerking zonder overlevingsangst door concurrentie.

Geef zoals je zou willen ontvangen. Niemand wil worden weggeconcurreerd, ook al wordt dit omschreven als ‘dat is nu eenmaal onderdeel van het ondernemerschap’. We hoeven elkaar niet af te troeven, we kunnen de beslissing nemen tot samenwerken en ondersteunen. Echter hier is een enorme verandering van benadering nodig ten aanzien van ons geldsysteem en hoe we bestaan in dit geldsysteem in overleving.

Ik beschrijf het hier in zeer eenvoudige woorden, echter de essentie is eenduidig en de praktische uitvoerbaarheid kan tot in detail besproken worden waar alle ideeën naast elkaar worden gelegd. Als mensen hiertoe bereid zijn. Aanvullend wat globale zelfvergevingen op mijn eigen bijdrage en ervaringen ten aanzien van de concurrentie op de vrije markt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het schrijnend te vinden als een bestaand bedrijf het moeilijk krijgt door concurrentie van een nieuw bedrijf in de buurt die zelfde soort producten levert alleen in een nieuwer jasje gestoken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf ook graag naar het nieuwe concept te gaan kijken en hier te halen bijvoorbeeld omdat dit gemakkelijker is of nieuw en lekker.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb positieve energie te genereren als een ‘concurrerend bedrijf’ zou wegvallen en ik hierdoor zelf meer zou kunnen verkopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb positieve energie te koppelen aan veel verkopen en negatieve energie aan weinig verkopen, dit vanuit een angst om een inkomen te verliezen, wat zo bij een ieder zal bestaan en wat de grondslag vormt voor de motivatie van de vrije concurrentie economie, waar de beste en meest inventieve maar vooral, degene met het meeste geld zal ‘winnen’ aangezien er zonder geld, geen marketing mogelijk is en er dus geen geld kan worden binnengehaald.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf teleurstelling te (hebben) ervaren als een ‘plan’ die ik heb niet uitvoerbaar blijkt en ik mijn zin niet kan doordrukken zoals ik in eerste instantie zou willen.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ‘schrijnende ervaring’ ten aanzien van de concurrentie die plaatsvindt die het huidige ondernemers moeilijk maakt te blijven bestaan, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat er op dit moment geen directe verandering mogelijk is aangezien er nog geen leefbaar basisinkomen beschikbaar is zoals bijvoorbeeld voorgesteld door de Basisinkomen Partij, waar een ieder gegarandeerd is van een inkomen op verschillende wijze verkregen en dus verkeren we in een ervaring, houding en werkwijze van overleving.

Ik stel mezelf ten doel zowel bij een nieuwe gelegenheid een kijkje te nemen als te blijven komen bij de originele ondernemer en waar mogelijk, plaatselijke ondernemers te steunen door aankopen.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een positieve ervaring gekoppeld aan veel verkopen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf laat beïnvloeden door een hoeveelheid geld, dit vanuit angst om ‘niets’ of te weinig te hebben en dus zie ik dat mijn positieve ervaring eigenlijk gebaseerd is op een negatieve emotie in en als een ervaring van angst.

Ik stel mezelf ten doel de geldinkomsten elke dag opnieuw reëel te bekijken zoals die fluctuerend binnen komen en te stoppen met deelname in een ervaring van angst voor tekortkoming in de toekomst en tevens te zorgen waar mogelijk voor een inkomen voor mezelf binnen deze huidige maatschappij.

Ik stel mezelf ten doel plezier te hebben in de verkoop en hierin mezelf te verbeteren op een manier die voor alle betrokkenen het beste is, zodat degene die aankoopt tevreden en met een kwaliteitsproduct naar huis gaat, passend bij de wens, vraag en fysieke behoefte en binnen een budget dat mogelijk is.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen met deelname in positieve en negatieve ervaringen als een ‘beter of slechter’ voelen (in en als een projectie op iets of iemand buiten mezelf) en zo te stoppen met deelname in concurrentie binnenin mezelf, om van hieruit meer en meer in eenheid en gelijkheid met en als mezelf te komen en staan en samen te werken en ondersteunen waar nodig en mogelijk in het vergroten van het gewaarzijn in de mens op aarde.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van teleurstelling omdat ik een plan niet kan doorzetten/ten uitvoer kan brengen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat we op dit moment niet in een wereld leven waar alle plannen ondersteund worden en dat binnen de overlevingsmechanismen er weinig ruimte is voor optimale expressie van zowel het individu als van een hele samenleving.

Ik realiseer me dat als ik teleurstelling ervaar, ik iets heb opgehangen aan het plan als dat ik me dan beter zou voelen en hierin kan ik mezelf vergeven voor een aspect van eigenbelang in het geheel.

Ik stel mezelf ten doel te praktiseren om ‘plannen’ zo samen te stellen dat ze zowel mezelf als betrokkenen ondersteunen in zelfstandigheid en expressie zodat er niemand achter blijft (binnen de mogelijkheden van mijn bereik) en waar nodig, mezelf te vergeven en corrigeren tot een uitbreiding van mijn gewaarzijn van de eenheid en gelijkheid van en als al het leven, binnenin en buiten mij.

loesje————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 654 – The mind-body relationship – Schussler Salts and Celloid Minerals

Himalaya_zout

Celloid Minerals from Blackmore are based on the theory of Dr William Schussler from Germany who investigated, that when any living tissue is burned, only mineral ash remains therefor minerals must represent the basic inorganic building blocks and when different organs and tissues of the body are analysed for their natural content, they contain different minerals and different proportions. He concluded that minerals, in their different proportions must therefor be vital to the proper functioning of the body.

About Mineral Therapy (click to open document)

Celloid Mineral Therapy was pioneered by the Australian naturopath Maurice Blackmore in the late 1930’s. Where Dr Schussler gives dilutions  – they call it homeopathic quantity, however there is up until now a discussion if the original Schussler saltz are homeopathic or not, as Schussler himself claimed that his system was unique and bore no relationship to homeopathy – which I subscribe from my investigations from information nowadays. In the Netherlands there is one firm that prepares the Schussler Salts following this original preparation method, they call them Vitazouten (VitaSalts) and do not fall under the Homeopathic legislation. However, the Schussler Salts (1873) contains infinitesimal amounts of mineral substance (about 1:1,000,000)  where the Celloid Mineral Therapy (1938) contains of tablets in physiologically active doses, which are developped in an area in which technical information on physicologically active nutrients was rapidly increasing.

The Schussler Salts are based on the theory that the re-astablishing of the mineral equilibrium can be done with the administration of the ‘homeopathic’ (or diluted) quantity. For example one takes the dilution and from here, the body will be able to absorb the whole mineral from the food again. Now if for example the food is lacking this certain mineral or one is eating different food, this mineral will not be absorbed in the amount that the body may need and so, it may not be enough or one need to take a lot of these diluted tablets. So from my perspective one can say that the Celloid Minerals are more alligned with the time where in we live at the moment and the lack of minerals that is found in our food and in the soil in general, this together with the accumulation of the mind within our body and the compressed processes that we walk through as human beings and ofcourse our busy lifestyles, but also that it depends on the amount of shortcoming that the body is showing, where one can decide to take higher doses (Celloid) to really supply the physical lack, or smaller doses (Schussler) used as a more subtile mind-physical support.

What I find interesting here, coming forward after some years of investigations within the use of mostly the Celloid Minerals but also some Vitazouten, within my own body is that the lack of certain same Minerals are time after time coming back. This can be because of certain body conditions that ask for more of a certain mineral to cure, it can be related to the type of food that I eat and, I am sure that it can also be related to certain thought-patterns and mind-programming that I have developped over years, that are resourcing or ‘consuming’ the same certain minerals from my body as how I have ‘conditioned’ myself and also, how my (mind-physical) constitution is from birth. So here an holistic approach is needed to really stabilize the mineral balance within the body and it might be even necessary to keep taking certain minerals if this is not find in the food anymore or more specific, not in the food that one is eating and it is actually necessary as a physical support, to keep on taking it until the certain/related thought-patterns and mind consciousness system programming are solved and deleted, so forgiven within oneself so that one does not recreate this ‘lack’ again through specific mind-participation.

This last part is an area that is open for investigation as it is not yet that common. It is mentioned within the theory of the Schussler Salts (Vitazouten) that a lack of a certain mineral gives certain emotional or mind conditions and also that an ‘overburdening of the mind’ can be (part of) the cause of the physical lack and so, it is a circle within ourselves as a living organism. This shows how the mind and body are very inter-related and also very integrated and within this, we have our ‘being’ as third part that we need to stand up in and as, as a ‘directing and leading living being’ in consideration of the mind and body that we are integrated and inter-related with, within and as ourselves.

To be continued in blogs to come with some suggestions how we can work with this and how it works as a ‘peeling of the layers’ of the mind-patterns and related physical conditions, where one can see coming up different lacks of minerals and where the intake of these minerals can be of support, for our physical body but also for ourselves to walk through the mind-patterns that we have stored, lived and integrated within and as ourselves. And, the decision to support oneself within, that is an example of where one can see the ‘being’ coming forward, as a direction as awareness within and as oneself, in relation to certain physical conditions and within (related) mind-patterns to walk through.

The mind-body relationship – Timeline

Schematisch_thema1

Disclaimer:

This blog does in no way contain a medical advise. With unclarity about a condition – physically or mentally – always contact a practioner/specialist/doctor in the related area to get the support you need and from here, see how you can additionally walk your own process to get to know and support yourself in relation to your own body and mind.

—————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 653 – Helpen of ondersteunen?

Help!

Is er een verschil tussen ‘helpen’ en ‘ondersteunen’? In het woord ‘helpen’ zit het woord ‘hel’ verpakt. Dit is iets om ons gewaar van te zijn of worden zodat we door hebben welk woord we gebruiken. Zo kunnen we de woorden gebruiken als ondersteuning om onszelf richting te geven. Helpen wordt vaak op een manier toegepast vanuit een punt van eigenbelang. Bijvoorbeeld om ons beter te voelen, om eventueel later iets terug te krijgen, omdat we denken dat een ander het niet zelf kan, omdat we denken dat het moet of dat we niet anders kunnen. Hierin kan het zelfs onze intentie zijn om te ondersteunen, echter een intentie houdt niet direct in dat we ook in praktijk brengen wat we ‘bedoelen’ aangezien de intentie plaatsvindt in en als de geest en hier verpakt kan zijn in een persoonlijke ervaring. Hierover is een serie interviews te luisteren.

Ondersteunen is erop gericht om iemand op eigen benen te laten staan en zijn/haar beste kunnen tot expressie te laten komen. Zelf-standig. Dit kan dan ook bijvoorbeeld inhouden dat we iemand een tijdje laten ‘zwemmen’ als diegene eigenlijk ‘geholpen’ wil worden en hierin vasthoudt in afhankelijkheid aan een ander om zo in de eigen comfortzone te blijven. Om te voorkomen dat er manipulatie plaatsvindt in een wederzijds ‘helpen’ want zo houden we elkaar gevangen in de ‘hel’ in afhankelijkheid, in en als de geest.

Het is een subtiel verschil, echter de gevolgen zijn groot. We leren in hele kleine stapjes en gebeurtenissen en van hieruit zetten we hetgeen we geleerd hebben in de wereld en breidt het zich uit via onze relaties, van relatie op relatie en zo creëren we als het ware een netwerk waarin we met z’n allen bestaan.

Als we naar het netwerk kijken waarin we bestaan, kunnen we tot de conclusie komen dat we niet geleerd hebben om elkaar (en/als onszelf) te ondersteunen om zelfstandig te bewegen en onszelf uit te drukken. We hebben geleerd om ons in wederzijdse afhankelijkheid in stand te houden en dit gebeurt met name zichtbaar, via het geldsysteem. Hierin is niet het geldsysteem ansich ‘verkeerd’ maar meer hoe we dit gecreëerd en toegestaan hebben in ongelijke verdeling. Het geldsysteem reflecteert hoe we van binnen in ongelijkheid, in verdeling bestaan, afgescheiden van onszelf en afgescheiden van het leven zoals dit in iedereen en alles bestaat. Oftewel er is geen zelfverantwoordelijkheid, we zijn zelf niet aanwezig in en als de verantwoordelijkheid voor onszelf en hierin voor alles en iedereen in samenleving met elkaar, om te zorgen dat het leven binnenin en buiten ons, optimaal ondersteund wordt om tot individuele expressie te komen en zo bij te dragen aan het geheel.

Hierin kunnen we uitgaan van ‘geef zoals je zou willen ontvangen’, echter als we ‘geleerd hebben’ om te ‘helpen’ in afhankelijkheid in plaats van te ondersteunen tot in zelfstandigheid, dan is er kans dat we dit zo naar anderen toepassen en ook verwachten van anderen. Dit kan tot conflict leiden als de ander ‘niet wil/kan helpen’ maar alleen kan en wil ondersteunen, wat niet als zodanig gezien en ervaren wordt in het moment. Dit zijn de conflicten waar we doorheen zullen wandelen, de conflicten waarin we tot overeenstemming gaan komen met elkaar, tot in eenzelfde uitgangspunt als hoe we willen bestaan en samenleven, in ondersteuning van onszelf en elkaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me ‘schuldig te voelen’ als ik iemand niet wil/kan helpen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor de conflicten die ontstaan als ik niet wil/kan helpen in afhankelijkheid maar wil en kan ondersteunen tot in zelfstandigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘helpen’ te veroordelen en niet te willen helpen en hierin te denken ‘waarom zou ik dat moeten doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf soms te ervaren ‘geholpen te willen worden’ en als dit niet gebeurt, me eenzaam te ervaren.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van ‘me schuldig voelen’ omdat ik niet wil/kan helpen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat als er een dimensie aanwezig is in mezelf van me ‘schuldig voelen’ dat ik hier iets kan onderzoeken in mezelf, of dat ik besta in een aanname als dat ik ‘zou moeten helpen’ of dat ik eventueel iets van een ander zou willen als ‘wederdienst’ als ik wel zou helpen en dus deelneem in een aspect van eigenbelang waarover ik ‘schuld’ ervaar als waar ik op dat moment in besta of dat ik me simpelweg ‘beter zou voelen’ als ik zou helpen en ook zo door anderen gezien zou worden en dus ‘leuk’  of ‘goed’ gevonden zou worden.

Ik stel mezelf ten doel om mezelf en een ander te ondersteunen binnen mijn mogelijkheden, om mezelf en/als een ander, te leren staan in en als zelfverantwoordelijkheid dus zelfstandig, om zo mezelf in beste kunnen uit te drukken in en als levende expressie in overweging van de betrokkenen, in zelfvergeving voor het conflict waarin we zijn opgegroeid en groot gebracht en zo stap voor stap op weg naar leven in eenheid en gelijkheid.

Als en wanneer ik me eenzaam ervaar en hierin ‘geholpen’ wil worden, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me dat ik juist hierin mezelf kan ondersteunen in en als zelfstandigheid, al(l)één, zonder energetische ervaringen van ‘eenzaamheid’ want die zijn niet nodig en als en wanneer ik ondersteuning nodig heb kan ik dit vragen.

Ik stel mezelf ten doel ondersteuning te vragen als ik zelf geen oplossing zie en dit te vinden binnen de huidige omstandigheden, mogelijkheden en mensen die beschikbaar zijn, dit om mijn gezichtsveld te verbreden in het zien van oplossingen die ik kan (leren) leven in en als het fysiek.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in angst voor eventuele conflicten die zouden kunnen ontstaan als ik niet wil en kan helpen in afhankelijkheid, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me hierin losmaak van een ‘netwerk’ van verwachtingen in en als de geest en dat ik dit ervaar als angst, gerelateerd aan geld in ‘wat als niemand me meer wil helpen en ik alleen kom te staan’.

Ik realiseer me dat ik eventueel angst kan ervaren voor mezelf in een te directe uitdrukking waarin ik anderen afschrik en in de verdediging duw en hierin is het van belang dat ik mezelf check waar vandaan ik spreek en mezelf werkelijk vrij maak van/vergeef in de gedachten als oordelen als angst, waarin ik me verplaats in de schoenen van een ander en dan niet vanuit mijn gezichtspunt maar werkelijk vanuit het gezichtspunt van de ander en van hieruit, zie wat ondersteunend is/kan zijn.

Ik stel mezelf ten doel om in iedere situatie een afweging te maken wat op dat moment het meest ondersteunend is voor mezelf en/als een ander, waarin ik of een ander eventueel nog ‘hulp’ nodig heeft als zodanig aangezien we voorlopig nog in een afhankelijkheid leven van en met elkaar als hoe we zijn opgegroeid en dat dit ook het geldsysteem is waarin we bestaan en waarin het reëeel is dat we ‘eruit worden geknikkerd’ als we ons te direct uitdrukken op een wijze die niet algemeen geaccepteerd is en het is niet de bedoeling onszelf buiten te sluiten van onderlinge relaties als mogelijke ondersteuning, waarin we langzaam en stap voor stap, het ‘helpen’ in afhankelijkheid gaan transformeren tot een ondersteunen in en als zelfstandigheid.

Ondersteunen

Intentions: Paving the Road to Hell – Atlanteans – Part 339

———————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 652 – “Wat is jouw meest intense of dierbare herinnering aan voedsel?”

brainfood

Ik kwam in een vragenlijst van een boekbespreking de vraag tegen “Wat is jouw meest intense of dierbare herinnering aan voedsel?” Hierin opende een inzicht voor mij dat ik een relatie met voedsel kan en mag hebben/opbouwen en dat ik voor deze relatie kan zorgen en hierin dus voor mezelf. Ik bemerkte dat ik deze relatie heb ondergeschoven, heb weggemoffeld, alsof die er niet mag zijn, alsof ik daar niet teveel tijd aan mag besteden (wat ik ondertussen wel doe en fysiek nodig heb).

Het is een relatie, net als andere relaties en ook hierin kan ik een gelijkheidsrelatie aangaan met het voedsel dat ik tot me neem. Dat vind ik wel wat. Ik heb ontzettend veel praktisch in deze relatie onderzocht en toegepast met betrekking tot het vinden van passende voeding. Echter ik heb dit steeds/grotendeels vanuit een ‘moeten’ gedaan, alsof het met een diepe zucht gebeurt, met een negatieve lading; wat moet (nodig is) dat moet (is nodig). Echter, een intense of dierbare herinnering aan voedsel? Dat opent een andere dimensie die ik nooit zo bekeken heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb voedsel te benaderen als iets ‘dat ik niet mag hebben’ en als iets dat ‘niet goed is’ voor me.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hier blanco te worden en opeens heel duf en vermoeid, alsof mijn ogen bijna dicht vallen waarin ik bemerk dat ik ‘op de juiste plek’ zit en dat mijn geest in de weerstand gaat om dit punt verder te openen en deze relatie te veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het niet goed is om van voedsel te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet overwogen te hebben om mijn relatie met voeding te onderzoeken of om zelfs maar een relatie met voeding te onderhouden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik geen relatie met voeding mag hebben en/of onderhouden, waarin ik dit vermoed als reflectie van de gedachte en het geloof dat ik geen relatie met mezelf mag hebben en onderhouden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de relatie met mezelf te saboteren door mijn relatie met voeding te saboteren en zo mezelf af te leiden en druk te zijn met deze vervreemde relatie met voeding, zodat ik niet werkelijk bij mezelf kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nooit te hebben overwogen om voeding als iets ‘dierbaars’ te zien terwijl het datgene is waar we hier op aarde (onder andere) van leven in en als het fysiek door ons fysiek te voeden met wat het nodig heeft om fysiek te functioneren, als voertuig om mijzelf hier in en als het fysiek in uitdrukking te brengen, in en als een expressie van leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb koks en kookprogramma’s nooit begrepen te hebben als iets om naar te kijken, terwijl ik wel graag een kok zou willen (zoals omschreven in een voorgaand blog) die voedsel voor me bereid dat smakelijk en tegelijkertijd voedend en passend is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb een kok voor mezelf te zijn vanuit een punt van plezier en smakelijkheid maar meer vanuit een noodzakelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb koken als vermoeiend te ervaren.

Ik realiseer me dat ik steeds gekeken heb naar mijn relatie met koken maar niet direct in de relatie met voeding op zichzelf, waarin ik ten aanzien van het koken op punten kom die ik niet wil en/of kan veranderen en zo bleef ik steeds ‘steken’ in gedachten en beleving in dit proces.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te focussen op een ‘verkeerde’ factor binnen de relatie om te veranderen en zo niet tot verandering te komen in de werkelijke relatie met voedsel, in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ondertussen wel veel met voeding bezig te zijn en dit fysiek ook nodig te hebben en juist door de factor van ‘moeten’ en/of te denken dat dit niet oké is, frictie te creëren binnenin mezelf en eigenlijk geen stap verder te komen in mijn relatie tot voedsel.

Als en wanneer ik zie dat ik het koken of eten als ‘vermoeiend’ ervaar, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me dat ik voorbij het koken kan zien, rechtstreeks in de relatie met voeding binnenin mezelf en dat ik hierin het plezier vind en zie en van hieruit, bemerk ik dat het koken gemakkelijker gaat.

Ik realiseer me dat ik tot de voedingsmiddelen wel een dankbaarheid ervaar die ik als ‘dierbaar’ zou kunnen omschrijven en een vreugde tot het groeien en bloeien.

Ik stel mezelf ten doel me tijdens het koken te focussen op mezelf in relatie tot het voedsel dat ik aan het bereiden ben waarin ik dankbaarheid en ‘smaak’ ervaar ten aanzien van de voedingsmiddelen zelf en van hieruit beweeg ik me in de handelingen van het bereiden van het voedsel, waarin ik het koken en bereiden eenvoudig kan houden zoals ik al toepas en dan vanuit de dankbaarheid en smaak in relatie tot het voedsel, in en als mezelf en ik stel mezelf ten doel om van hieruit tijdens het eten te focussen op de smaak en textuur van het voedsel in mijn mond.

Eens zien hoe ik het van hieruit toepas in de actuele tijd en waar eventueel correcties nodig zijn.

artfood

Gerelateerde interviews:

Food allergies

Suppressed emotions in your body

———————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 651 – Is human nature corrupt and if it is, how can we change this?

corruptie

Let’s have a look at the very small examples of corruption that takes place on a daily base within the aspect of corruption as briberay. We know the corruption world-wide that has to do with using money to get something done that the one with the (most) money wants, without considering if this is best for all that are involved in/as life. So corruption here can be described as an action of self-interest, within the interest of one or a very few.

How is it that we ourselves use corruption in our daily life? Isn’t it so that we are all familiar with corruption from a very young age? As for example a promise of a desert if we first eat our meal, or the promise of a candy if we co-operate with a task that needs to ben done. This is actually a form of bribary with a reward in it. It is not teaching us why it is best that the meal should be finished or why it is best that the task should be done and it has also no possibility within to see for the child itself, what the responsibility is within. It learns for example that ‘I will finish my meal for a nice desert’ or ‘I will co-operate so that I can have a candy’ which is a limited reward-system actually.

Here we see that corruption entails a ‘reward’ without considering the consequenses from doing this in a ‘corrupt’ way – corrupt meaning, not considering the responsibility that needs to be learned and lived, if we do want a result that is considering life as a whole and all that is involved.

Then what is here the solution? The solution is not so easy because these small examples of corruption (with the use of rewards involved) are often related to a lack of time to teach, to make mistakes, to co-operate, to make a nice meal from certain food or to investigate why a meal is not finished and find solutions for this, because many of us has to run to make money to survive, which can also be seen as a ‘reward’ within a – more or less – corrupted system. So we are all involved into this corrupted system related to some form of reward of ‘no money no life’ and this needs to be turned around to make this world a better place for all. Not to judge or ban each and every ‘reward’ in itself, but more to learn and see what a reward-system is actually build from, so that it can be used from a starting-point of common sense and in consideration of what it entails.

A way to start with this is to start recognizing this pattern within ourselves and then not go into self-judgements, but going into a self-forgiveness of participating in a corrupt system within and as ourselves. The fact that we participate within corruption in and as ourselves (or easily being tempted to participate) may sound cruel at first, but if we really see direct and with common sense, we all have to come to the conclusion that this world is build of relationships and relationships are formed by human beings and human beings, that are you and me.

So, saying that ‘we have nothing to do with how the world exist today’ is not grounded within common sense but more based on ignorance of how each of us is responsible for how this world exist today, most of us through a passive acceptance and allowance more than an active creating. We are all participating in it through money, electricity and water for example so we are part of it and we are inter-related within this physical existance on earth. From here we can see a bit further into human nature, and if we really do this within ourselves within self-honesty (so beyond the corruption as dishonesty as how the mind functions), we will see that how the world-system exists today, is a reflection of how we exist within ourselves, each one of us, in different aspects that all together ‘create’ the outside world, through relationships.

A solution to start with is to start within the very small, within ourselves and learn to see how we are using corruption to get what we want, to reach a certain goal without consideration of the whole and what is best, but more from limitations and hiding behind excuses as ‘having no time’ but also from a point of ‘really not knowing how to do it differently’ because we didnot learn this, we did not get the support that we all needed and need.

It’s time to teach and support ourselves to create relationships that are best for all and everything that is involved, as this includes ourselves. Meaning, that if we do something from a starting-point of self-interest, it eventually is also not best for ourselves but compromising ourselves in the way we compromise others. We are part of the relationship, we cannot exclude ourselves from this. The ones with a lot of money can still do so, that is where corruption is used on a large scale. However no one will have a narrow excape in the very end, although it might seem so for a while or even for a longer time. But corruption, it is actually done from a pretty limited view and it ignores how we are all inter-related and it’s definitely not getting the most potential up and rising within this world, within each human being and within and as life in general.

Corruption is used as a way of control or as a way to seemingly get out of the control; without seeing, realizing and understanding that within using the same ‘control-mechanism’ as corruption is that we want to get away from, we still limit and control ourselves within and as this very control-mechanim that we use and apply.

Only if something is actually strong and wise, control is used as a mechanism to suppress the strength and wisdom within, to suppress the expression of life actually. So realizing this, we can also start realizing that there must be something more within ourselves, within each one of us, if control is used on such a large scale.

There is  a very effective and structured way to open up these control-mechanisms first within ourselves, to understand and forgive ourselves within and from here, make room for correction, within ourselves/within the relationship with ourselves, from here within the relationship with those around us and so eventually spreading out, to the relationships that the world-system is build of.

It is not the whole picture ofcourse because the world-money system is very intriged and build as a closed system, so there are changes needed on a very large scale. However, one can start within self, simply because someone has to start and only each one of us can make this decision for oneself to do so.

Investigate this free online-course to stand up for /within oneself, within the recognizing of the potential that each human being (and life as a whole) can be. Which, if we will be able to (together) build a world from this utmost potential as what is best for All as Life, is the greatest Reward that one can imagine.

“There is Help, there is Support – if you Dare to Investigate. So, start with DIP LITE – it is Free, with a buddy to Help you to Break through some of the Points. But it will require Extensive Study. Whenever somebody claims they are Enlightened, know one thing: Enlightenment was part of the Script, Enlightenment isn’t Real. You cannot become Enlightened, from the perspective of some form of Consciousness – because, that will Separate you from your Responsibility as Life and you will Never be Self-Honest about what you really do.”

“Do Investigate, Test Self-Forgiveness, get to Understand Self-Honesty. Do Not Listen to your Thoughts, and your Feelings and your Emotions – they are your Guards of your Jail Cell. You are just in a Prison, ‘Pry Son’ – you are the Son of your own Design, you are the Creator, you are Playing God. But all of this Playing God, is all an Illusion of Self-Interest – where you Place your Interest before Life. That is Unacceptable.”

See also: Part 4Part 3Part 2Part 1
sleutelgat encryption
——————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

Dag 650 – The mind-body relationship – It’s a decision

decision

One of the most supportive realizations I have found as guideline that is given to me by others while walking this process, is within the words  ‘it’s a decision’. Because this is showing that I can decide to live something instead of me ‘waiting for something to feel or happen or understand’, or whatever I am waiting for. It’s an active direction from myself and if I keep on walking and applying myself, there will come a moment where I bring myself to this point of decision-making.

What I have found here is that there is a process before and towards this moment of this decision-making. I have to come to a certain understanding and to clear myself from ideas, related emotions and feelings and I often first need to walk through some physical consequenses to bring the point here within forgiveness/understanding, from where I at a certain moment stand up within the will and ability as a decision to stop the following of a certain program.

I have seen and walked this process for example in some points of physical discomforts. Not so long ago I became very tired, exhausted. I had a turbulent period from more than six months, after this there were changes with additional responsibility again and I noticed physical aspects that I needed to support within myself and this is what I started with. I supported my intestine with some products to strengthen the mucus-barrier, I supplied some basic-mineral nutriënts and I started with the Co enzym Q10 to support within the process of the production of physical energy. During some weeks, I only focussed on the most important area’s in my life at that moment, I went to bed earlier to rest and to relax and enjoy with a book for example, made some changes within my food-scedule and supported myself to keep on going through the days, slowly, step by step, as I knew that it was something that I needed to walk through. I have experienced and manifested quite some periods within my life where I was within a state of exhaustion, where I more than once needed to stay home. I now (and also earlier during walking the Desteni I Process) saw myself able to move on slowly and able to not allow myself to stay home from work for example (which ofcourse I would have done if this would be really necessary) to not step in a program again.

After a while I noticed that my body was busy rebalancing and I became experiencing myself less ‘on the edge of tiredness’. However I still had the experience of exhaustion within myself. I experience this as if every step, every move, every task is an effort that I look up to as towards a mountain and I dragged and needed to push myself through. I also noticed that ‘there was something’ with this experience. It did not completely make sense with regards to my physical state, as for example I noticed that I could suddenly run and take a sprint to catch a bus and that I actually liked to do this, it felt physically good. But I looked up towards doing things – towards almost everything – on forehand.

After this sprinting to catch the bus, I was at home and within myself I noticed a very small movement. And this movement I recognized as the decision to ‘move on’ and not keep hanging within exhaustion. And from here it went better and in a few days, the experiencing of ‘every move and task being an effort’ went away.

I have had the same ‘movement’ as decision with regards to symptoms of having a could within myself two years ago, where a headache kept on hanging as if a bacteria kept on busy within my body until I decided to stop ‘longing for being ill to take a break, as an excuse to do nothing’. And very lately I also noticed my instable blood-sugar level stabilizing within myself after making the decision that it was not needed anymore. I still need to eat on time (which gives more meals than the ‘normal’ three times a day) but with doing so it is regulating while for about 6-8 weeks, it was as if I kept having low-bloodsugar levels even after having food. (This does not say anything about for example a physical state of diabetic where other, physical aspects are involved that need to be supported physically throughout someone’s live – related blogs are to be found here). So I see a physical aspect and a mind-aspect involved within the physical states and conditions to walk through and stabilize within.

I still need to ‘take it slow’ and support myself a lot physically, as I have to take my physical condition and constitution into consideration and I keep on focussing on the basic-aspects within my live. I am not dragging myself through the day anymore although I do notice this ‘looking up to do things’ as for example with cleaning the house still existing within me so it stays as a point of attention and for further investigation. But I somewhere, very silently within myself, almost as a sight, made this decision to stop participating in this experience of being exhausted all the time. And everytime I make such decision, I notice it is in one moment, very small and silent, almost not noticable but still I am very aware of it and the effect is clear within myself.

In the most challenging times, I know that I need to keep on walking and to not give up, as a ‘walking through’ without in that moment, knowing exactly and directly what I am walking through and this is where in I see my self-trust, in this slowly keeping on walking and not giving up. These processes to walk through, I find them most challenging and at the same time, I experience these decisions and the effect when I have made them, as greatest gifts.

The mind-body relationship – Timeline

full_introduction-psychological-physical-disorders

Introduction – Psychological & Physical Disorders

Mind + Virus versus Body – Reptilians

Disclaimer:

This blog does in no way contain a medical advise. With unclarity about a condition – physically or mentally – always contact a practioner/specialist/doctor in the related area to get the support you need and from here, see how you can additionally walk your own process to get to know and support yourself in relation to your own body and mind.

———————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 649 – Opruimen

floortje-opruimen

Ik ervaar vaker een polariteit in mezelf met betrekking tot het (definitief) opruimen van spullen en ‘in het bezit zijn’ van spullen in het algemeen. Ik zou graag meer spullen wegdoen, bijvoorbeeld spullen zoals oude brieven en foto’s of werken die ik gemaakt heb op de kunstacademie. Ik bestempel het ‘als zoveel’ en verhuis dit mee, waarbij ik steeds iets meer opruim en een deel weer meeneem. Van tijd tot tijd komt er een gedachte/ervaring op dat ik het liefst alles zou wegdoen hiervan. Echter ik heb dat weleens radicaal gedaan met bijvoorbeeld een koffer oude bandjes en toen kwam er achteraf een ervaring van spijt op. Dus probeer ik het nu met mate te doen waarin ik het praktische gebruik, maar ook mijn eigen geestbewustzijnssystemen en hechtingen in overweging neem zodat ik niet in een ‘tegenreactie’ schiet in mezelf. Eens zien of ik met het schrijven van zelfvergevingen wat meer ruimte kan scheppen hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vinden dat ik teveel spullen heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vinden dat ik teveel spullen nodig heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb waarde te hechten aan oude fotoboeken en brieven die in een doos steeds meeverhuizen zonder dat ik er nog uitgebreid in kijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het liefst alles weg te gooien en dan angst te ervaren voor het bestaan zonder deze afbeeldingen van herinneringen als hoe ik bestaan heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te willen kunnen laten zien aan anderen hoe ik vroeger was en hier eigenwaarde aan te hechten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb eigenwaarde te hechten aan hoe anderen mij zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me onderdrukt te ervaren als een ander niet verder ziet/wil zien dan een eigen projectie en met de foto’s zou ik iemand dan uit die eenzijdige projectie willen halen als ik dat nodig acht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken het nodig te achten om een ander uit een eenzijdige projectie over mij te halen, in plaats van mezelf te ondersteunen om mezelf vrij te maken van de invloed die het op mij heeft – dus van de invloed van mijn eigen reactie op eventuele eenzijdige projecties over mij van anderen – als anderen een eenzijdige projectie laten blijken over mij en hierin niet ter wille zijn om verder te zien en te begrijpen dat het een projectie is van zichzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me vast te voelen zitten op het moment dat een ander onbegrip gebruikt om de eigen projectie te verdedigen en in stand te houden als beeld geprojecteerd op een ander zodat zelf niet onder ogen hoeft te worden gezien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb (te denken) me niet te kunnen openen als een ander vasthoud aan een projectie over mij en mezelf hierin te beperken in expressie en delen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat er geen gelijkwaardig delen mogelijk is als één of beiden vasthoud aan een projectie, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit een verlangen is in en als de geest waarin ik me niet in gelijkheid beweeg in en als mezelf, in expressie in overeenstemming met mezelf en in overweging van de omgeving en andere participanten en dus is een delen in eenheid en gelijkheid met en als mezelf niet mogelijk zolang ik vasthoud aan een interpretatie van ‘gelijkwaardig delen’ wat eigenlijk een relationele uitwisseling in houdt, afhankelijk van de ander met wie ik een relatie ben aangegaan in gedachten, gevoelens en emoties, in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb op mezelf beelden te projecteren van hoe ik ben door vast te houden en/of willen houden aan hoe ik ben geweest en dit als mogelijkheid te willen houden om eventueel te laten zien aan anderen ter verdediging van mezelf als dat ik niet alleen maar ben wat zij denken dat ik ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te willen gaan verdedigen met afbeeldingen van hoe ik (ook) ben geweest ter verduidelijking dat ik niet alleen maar ben wat men op het eerste gezicht ziet en denkt als projectie vanuit de geest en dus hetgeen ik me tegen probeer te verdedigen, inzet als verdedigingsmechanisme en zo juist dit mechanisme in stand houd en voortzet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te definiëren aan wat ik bezit aan afbeeldingen van mezelf en ander spul waar ik ‘waarde aan hecht’ als dat het nog eens van pas zou kunnen komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me zo voor te stellen me bevrijd maar ook verloren te voelen zonder de vertrouwde spullen om me heen die delen van mijn leven zoals het tot nu toe geweest is, laten zien.

Ik realiseer me dat de spullen deels praktisch zijn en dat het deels verbonden is met mechanismen in mezelf die ik gebruik ter bescherming en in standhouding van mezelf in en als de geest.

Ik realiseer me dat het proces van opruimen net zo gaat als het proces in/als de Reis naar Leven, waarin het niet direct praktisch en mogelijk is om alles ‘in één keer overboord te gooien’ maar dat het een stap voor stap proces is van vergeven, loslaten en corrigeren binnenin en als zelf.

Ik stel mezelf ten doel te gaan opruimen in huis, te zien wat ik weg wil doen en wat ik wil bewaren terwijl ik zelfvergevingen toepas op eventuele emotionele (hechtings)ervaringen die opkomen en dat wat praktisch is te bewaren en tevens te zien of ik iets wil bewaren voor mezelf om te zien hoe ik was in en als expressie zoals ik geweest ben en dit eventueel te gebruiken om een expressie meer te integreren of juist een eventuele hechting in en als de geest, los te laten.

Ik stel mezelf ten doel om stap voor stap de beschermingsmechanismen in mezelf te zien, vergeven en corrigeren tot in een praktische toepassing van wat werkelijk nodig en het beste is ter in stand houding en/of tot stand brengen van mijzelf in eenheid en gelijkheid in en als het fysiek en om te komen tot een loslaten van de beschermingen waarin ik mezelf in afgescheidenheid bewaar in gedachten, gevoelens en emoties als relationele bindingen in en als de geest.

set-life-free

Desteni I Process Lite – Eenheid en Gelijkheid

——————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive