Dag 669 – Is Desteni I Process te vergelijken met een cursus mindfulness?

thoughts-c3ef15c02b04d40500c8788576888bee

In een gesprek over mindfulness bracht ik naar voren dat het niet over het ‘vullen van de mind/geest’ gaat maar dat de mind/geest beter ‘leeg’ gemaakt zou worden. In het moment was ik niet helemaal tevreden over mijn woorden en later was ik hierop aan het reflecteren in mezelf.

Wat ik zie is dat met het ‘leegmaken’ tegenover de ‘volheid’, er opnieuw een polariteit ontstaat alsof de mind ‘goed of fout’ zou zijn of ‘niet zou mogen bestaan’. Wat ik eigenlijk zou willen benoemen, is dat het gaat om het zelf verantwoordelijkheid nemen voor wie we zijn en zijn geworden in/als de mind, dus voor hoe we bestaan in gedachten, gevoelens en emoties en voor de gevolgen hiervan, niet alleen voor onszelf maar voor het bestaan in z’n geheel.

We zijn ons op grote schaal niet gewaar van ons bestaan in voornamelijk gedachten, gevoelens en emoties en wat dit teweeg brengt, van binnen en van buiten. Wat we wel zien is de staat waarin de wereld verkeert – en dan bedoel ik niet alleen in ons eigen dorp of land, maar de wereld in z’n geheel.

Echter de directe link naar de verantwoordelijkheid van ieder van ons in de wereld als geheel, die wordt niet – of onvoldoende en niet geheel – gemaakt. Dit komt omdat we onszelf niet kennen en niet hebben geleerd hoe onze mind/geest werkt, hoe dit van invloed is op het fysieke leven, zowel op ons eigen lichaam als op het fysieke leven als geheel (aarde, dieren, planten, ecosysteem) en wie we zijn hierin in wezen. En hetgeen we niet kennen kunnen we ook geen verantwoordelijkheid voor nemen.

Dus is het eerst van uiterst belang dat we onszelf leren kennen en begrijpen. En mindfulness geeft hier te weinig handvatten voor. Het geeft niet weer hoe we specifiek functioneren, wat gedachten zijn, hoe we hier vandaan emoties en gevoelens creëren, wat de gevolgen hiervan zijn op, in eerste instantie ons eigen lichaam. Het geeft bijvoorbeeld een instant oplossing om ‘bewust te zijn’ van reacties van de mind, van de invloed van gedachten, gevoelens en emoties en werkt met ‘aanvaarding van het onvermijdelijke’. Dat is echter iets anders dan er volledig verantwoordelijkheid voor nemen en te zien hoe het ‘onvermijdelijke’ in eerste instantie ontstaan is en wat onze rol hierin is.

Als we onszelf leren kennen, leren we het bestaan kennen en hoe we bestaan. Zo binnen zo buiten. Voor mijzelf is mijn eigen lichaam hierin een punt van cross-referentie. Het fysiek moet aantonen dat er een oplossing aanwezig is, anders is het geen werkelijk, blijvende oplossing.

Op deze manier werd voor mij bijvoorbeeld duidelijk dat ‘in het nu’ aanwezig zijn niet mogelijk is zolang we geen werkelijke begrip hebben van onszelf in gedachten, gevoelens en emoties. Het ‘nu’ is dan slechts een ‘staat van zijn‘ die – voor even of voor langere tijd – gecreëerd wordt in de geest waarin het lijkt of we ‘in orde’ zijn. Probeer dit maar eens te doen met een fysieke klacht die de aandacht trekt. Dit zou dan alleen mogelijk zijn als we onszelf volledig zouden afscheiden van ons eigen lichaam en de enige manier om dit te doen, is ons ‘terugtrekken’ in de geest. Dat is iets anders dan hier, volledig aanwezig zijn in en als ons fysiek. Als we werkelijk Hier aanwezig zouden zijn in en als ons fysiek, zouden we ons gewaar zijn van hoe we bestaan in en als de wereld op het moment.

Want, we bestaan op het moment in immense, fysieke pijn. Als fysiek levend wezen als geheel. De aarde verkeert in erbarmelijke staat, de planten, de dieren lijden en vele vele mensen lijden.

Voor iedereen zal er een wake up call zijn, ofwel in het eigen lichaam dat ons aangeeft dat we in afscheiding bestaan van onszelf als fysiek, levend wezen, ofwel in onze levensomstandigheden van onszelf of van dierbaren, ofwel doordat we om ons heen zien en de beslissing nemen dat het zo niet langer kan, ofwel direct als we dood zijn.

Ik bemerk dat het leren kennen van onszelf in gedachten, gevoelens en emoties en het verantwoordelijkheid nemen hiervoor in en als onszelf – dit met behulp van de praktisch toepasbare middelen die worden aangereikt in het Desteni I Process,  vaak wordt ‘vergeleken’ met stromingen die meer algemeen bekend zijn zoals bijvoorbeeld mindfulness.

Echter het Desteni I Process is niet te vergelijken. Het gaat verder dan wat er tot nu toe geboden is. Het gaat tot in wie we werkelijk zijn en hiervandaan, in hoe we de wereld hebben toegestaan te laten bestaan en vervallen. En als we de wereld bekijken als geheel, zien we hierin gereflecteerd hoe we als mens, absoluut geen zorg dragen voor het fysieke leven en voor elkaar op grote schaal. Hier is overduidelijk iets niet in orde.

Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat alles wat er op de wereld aanwezig is, samenkomt binnen de uitgebreide informatie en praktische middelen die aangereikt worden binnen Desteni. Kloppend, als geheel en ontdaan van de versluiering. Doordat de versluiering tussen hemel en aarde is opgeheven via the Portal. Het kan schokkend zijn en zal afgewezen worden, maar uiteindelijk zal het ons gronden. Eén voor één. Omdat het gebaseerd is op principes, als grondbeginselen waarin al het leven in overweging wordt genomen. Al het Leven dat in alles en iedereen aanwezig is.

Er komen aspecten terug in het Desteni I Process waarin bijvoorbeeld de woorden van Jezus als richtlijn aanwezig zijn als ‘geef zoals je zou willen ontvangen’. Waarbij hetgeen we zouden willen ontvangen wel dient te worden afgestemd op wat het beste is voor iedereen, al het leven. Dus aspecten van het Christendom zijn er zeker in te vinden, in en als de Levende Woorden van Jezus.

Echter de manier waarop God gezien wordt is verschillend. Ook dit heeft weer met verantwoordelijkheid te maken. Wie heeft de eindverantwoordelijkheid voor hetgeen we hier creëren op aarde; God of wij als mens via het Levende Woord? Deze vraag en het antwoord geeft een essentieel verschil in hoe ver we gaan om tot een oplossing te komen.

En wie was God dan eigenlijk in dit geheel en wat waren zijn werkelijke Intenties? Het is belangrijk om hem te leren kennen en te zien voor wie hij werkelijk is (geweest) en hoe hij alleen nog voort bestaat binnenin ieder van ons. Want hij gaat de eindverantwoordelijkheid niet nemen, hij gaat het niet oplossen. Dat kunnen we alleen zelf, als mensen, als Levende Wezens, in samenwerking met elkaar en in zorgzaamheid en ondersteuning voor een ieder die dit nodig heeft.

Er komen aspecten in voor van mindfulness waarin het ondersteunt om hier aanwezig te zijn in hetgeen we fysiek doen en hierin niet bezig te zijn met ‘zorgen voor morgen‘ in gedachten en emoties. Echter deze zorgen van morgen zijn hiermee niet weg; die zijn er morgen weer. Er is een praktische methode nodig om onszelf hierin te leren begrijpen en sturen.

Dit betekent dus niet dat alles wat wordt aangereikt in alle verschillende stromingen, nutteloos zou zijn. Het betekent dat het nodig is om dat wat praktisch bruikbaar is, toe te passen en om het hier niet bij te laten, maar om verder te zien voorbij de versluieringen in en als de geest en deze niet in stand te houden of ‘te laten bestaan’. Dit om te voorkomen dat we onbewust van alles creëren omdat we het niet gezien hebben (en/of niet willen zien). Wie we zijn als geheel zal zich uiteindelijk manifesteren binnen de toepassing.

Het is verder zien dan hetgeen we tot nu toe geleerd hebben. Verder zien in onszelf, in wie we nu eigenlijk werkelijk zijn in gedachten, gevoelens en emoties, in ‘de menselijke natuur’ en hoe we hiermee feitelijk de wereld creëren, via hoe we bestaan in relatie tot onszelf, tot elkaar, tot alle levende wezens als geheel. En wat we zien als reflectie van onze menselijke natuur in de wereld om ons heen – dat spreekt boekdelen. Hier is verandering nodig.

Het is een immens proces. Maar we kunnen direct beginnen. Met en als onszelf; door onszelf werkelijk te leren kennen en hierin Zelf verantwoordelijkheid te leren en gaan nemen voor onszelf, in hoe we bestaan in de mind/de geest, in gedachten, gevoelens en emoties en voor de verstrekkende gevolgen hiervan.

under_the_tree-87c24a10cc1c8665614fab364dd3cf5d(Voor meer uitleg en diepgang zie links in de tekst)

Desteni I Process (inclusive free basic course)

Eqafe Free (free eqafe interviews)

A Chat with Sunette Spies: The Interdimensional Portal from Eqafe (youtube)

—————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 668 – Hoe communiceer ik eigenlijk? – zelfcorrigerende uitspraken

schoolbord-schrijven-zw

Voor context zie Dag 667 – Hoe communiceer ik eigenlijk?

Als en wanneer ik een belerende toon waarneem in mezelf als ik spreek of schrijf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik aan het proberen ben iets te leren ‘aan een ander’ wat nog vanuit kennis en informatie in en als de geest gebeurt, in plaats van mezelf uit te drukken in waar ik sta en hoe ik het toepas.

Ik stel mezelf ten doel te zien wat ik uit zou willen drukken, te veranderen in mijn benadering en (indien mogelijk) mezelf uit te drukken in waar ik sta en hoe ik iets toepas en een flagpoint te maken van de gedachte en/of ervaring die opkomt in mezelf en als ik mezelf niet weet uit te drukken, te ademen en een moment stil te zijn.

Ik stel mezelf ten doel op een later tijdstip de ervaringen en gedachten die opkomen binnenin mezelf, te onderzoeken en zelfvergeving toe te passen op wat ik tegen kom als ervaringen en/of gedachten die me beletten om mezelf rechtstreeks uit te drukken.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een belerende toon in gedachten in mezelf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me ergens verongelijkt over ervaar doordat ik me heb afgescheiden (dus ongelijk gemaakt) ten aanzien van mezelf in een moment door in het verleden, een expressie in te houden of te verdraaien, wat zich later vertaalt in innerlijke gesprekken (backchat) en emotionele ervaringen.

Ik stel mezelf ten doel direct te stoppen met deelname in het innerlijke gesprek en te zien welke emotionele ervaring er in me waart en deze te benoemen en zelf te vergeven. Ik stel mezelf ten doel te zien hoe ik mezelf zou kunnen uitdrukken een volgende keer op een wijze die in overeenstemming is met mezelf en tevens in overweging van de omgeving en andere deelnemers.

Als en wanneer ik een soort ruis en ‘stress’ ervaar binnenin me als ik waarneem dat iemand in ongelijkheid tegen me spreekt en hierin ‘gemeen’ wordt in woorden, enigszins bedekt of rechtstreeks, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat er een emotie/gedachte/persoonlijkheid in mij geactiveerd woord door de woorden, houding of tonaliteit van een ander en/of wie iemand is in de woorden.

Ik realiseer me dat ik ergens wellicht zelf in afscheiding van mezelf heb gesproken dat een reactie in een ander geactiveerd heeft en ik realiseer me tevens dat het ook kan zijn dat er een reactie geactiveerd wordt door een punt wat ik benoemd heb als principe waarin de reactie naar buiten toe geprojecteerd wordt als hoe de menselijke geest geprogrammeerd is, waarin ik me realiseer dat ik mezelf kan trainen om beter af kan stemmen qua timing voor het delen van een principe.

Ik realiseer me dat dit niet persoonlijk is, niet naar mij toe en niet voor een ander en dat het een ‘persona’ als programma betreft die geactiveerd wordt en in uitdrukking wordt gebracht en niet een geheel levend wezen reflecteert in alle aspecten.

Ik realiseer me dat het geen zin heeft om in zo’n moment een ongelijkheid/’gemeenheid’ in de woorden die geschreven of gesproken worden aan te duiden aangezien de energie het op dat moment al heeft overgenomen en het dan tot een strijd komt van wie er ‘gelijk heeft’, waarin het risico aanwezig is dat ik zelf in energie bevangen raak en zo ook ongelijk en hierin ‘gemeen’ ga worden.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stabiliseren door op mijn ademhaling te focussen en indien mogelijk, voor mezelf te zien en benoemen welke emotie in mij geactiveerd wordt en dit even opzij te plaatsen voor een nader zelfonderzoek op een later tijdstip.

Ik stel mezelf ten doel om in de adempauze en indien mogelijk, direct mijn uitdrukking te veranderen en hierin ruimte te scheppen om de energie te gronden, in eerste instantie voor mezelf wat ook ruimte geeft voor een ander of, indien ikzelf of een ander teveel ‘bezet(en)’ is door de energetische ervaringen, te stoppen met het gesprek en dit op een later tijdstip voort te zetten.

Ik sta mezelf niet toe mezelf in de strijd te begeven en zelf ‘gemeen’ en (ver)ongelijk(t) te worden in mijn woorden in afscheiding van mezelf en in plaats hiervan, me te focussen op het stoppen van mezelf en mezelf hier te brengen in en als de adem.

Ik stel mezelf ten doel nader te onderzoeken hoe en wanneer een principe te benoemen op een passend moment in de tijd en dit toe te passen vanuit het principe van zelfverantwoordelijkheid door te onderzoeken of en waar ik via een resonantie vanuit de geest, een resonantie in een ander geactiveerd heb door in afscheiding van mezelf te spreken en vervolgens mezelf hierin te vergeven en corrigeren.

Als en wanneer ik een twijfel ervaar over waar een ander staat binnen een ongelijkheid die ik naar voren zie komen in woorden en hierin niet specifiek mijn woorden weet te plaatsen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik geen specifieke ondersteuning kan geven en alleen algemene informatie, welke wellicht als ‘belerend’ overkomt.

Ik stel mezelf ten doel te benoemen dat ik geen specifieke ondersteuning kan geven omdat ik op dat moment te weinig informatie heb maar dat hetgeen ik benoem als algemene informatie, een opening is waar verdere ondersteuning te vinden is en ik stel mezelf ten doel het hierin verder kort te houden.

Als en wanneer ik iets zou willen delen maar hierover gedachten heb in mezelf als dat dit ‘vreemd’ is of ‘niet kan’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat er meerdere dimensies kunnen spelen, dat er een eigenbelang in verweven zit die me ervan weerhoudt te willen spreken en ook dat er gedachten en aannames in me aanwezig kunnen zijn die ik zo aangeleerd heb en gebruik als excuus om mezelf niet uit te drukken.

Ik stel mezelf ten doel emotionele ervaringen te benoemen voor mezelf die aanwezig zijn in mezelf en hierin het eigenbelang te zien en vergeven en van hieruit te bekijken wat ik alsnog zou willen delen of openen om tot helderheid te komen of dat dit niet langer nodig is en ik stel mezelf ten doel, gedachtes en aannames die ik voorbij zie komen als dat iets vreemd is of niet kan, zelf te vergeven en te onderzoeken waarvoor ik angst ervaar dat er zou kunnen gebeuren als ik me uitspreek.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen en/of geloven in een gedachte dat het eenvoudiger zou zijn als een ander/anderen/iedereen zelfvergeving zou toepassen in schrijven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat de communicatie en het samenleven inderdaad eenvoudiger zou zijn/worden als een ander/anderen/iedereen zelfvergeving zou toepassen in schrijven, echter dat dit op het moment niet zo is en dat ik hierin een verwachting creëer in mezelf en zo eigenlijk ‘wacht’ totdat een ander/anderen/iedereen begint met het toepassen van zelfvergeving in schrijven waarin ik mijn mogelijkheid tot zelfsturing wegleg en buiten mij plaats bij een ander/anderen en het dan hierin ‘nodig acht’ een ander/anderen te moeten aansturen in plaats van mezelf te sturen in expressie, dit te zien en eigenlijk niet te willen en zo een conflict te creëren in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te zien in welke emotie ik deelneem op het moment dat ik zou willen dat een ander/anderen/iedereen zelfvergeving toepast in schrijven, deze emotie te benoemen en zelf te vergeven voor mezelf en zo de energetische lading weg te halen als een toepassing om mezelf te sturen in zelfexpressie in en als zelfvergeving en van hieruit te zien, wat ik al dan niet zou willen en kunnen delen of benoemen in communicatie met een ander/anderen/iedereen.

Als en wanneer ik denk en geloof dat ik ‘in relatie’ moet blijven en/of komen met een ander, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat dit een gegeven is in en als de geest die relaties als lijntjes aangaat en/of aanhoudt om energetische ervaringen levend te houden.

Ik stel mezelf ten doel om de relatie met mezelf te behouden, versterken en in overeenstemming te brengen met wie ik wil zijn in overeenstemming met wat het beste is in wezen als leven en hierin mezelf te ondersteunen, trainen en uitbreiden met behulp van de toepassing van het schrijven van zelfvergevingen en het corrigeren, herdefiniëren en tot uitdrukking brengen van woorden zonder te resoneren in energetische aanhechtingen.

herdefinitieDesteni I Process

—————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

Dag 667 – Hoe communiceer ik eigenlijk?

TrompetbloemTrompetklimmer

In een conversatie zag ik hoe ik in een moment veranderde door in plaats van met een omweg te spreken wat leidde tot conflict en onbegrip, mezelf rechtstreeks uit te drukken in wat ik eigenlijk wilde bespreken maar waarover ik een gedachte had in mezelf als dat dit vreemd zou zijn of niet kon. Hierin veranderde de gehele communicatie per direct en konden we het, in ieder geval voor het moment, afronden in een punt van overeenstemming. Onderliggend zie ik een patroon dat al veel langer speelt en welke ik wil onderzoeken en waar ik verantwoordelijkheid voor wil nemen met behulp van de toepassing van het schrijven van zelfvergevingen.

Zelfvergevingen:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom iemand die – vanuit mijn optiek – voor zichzelf heeft gezien dat de toepassing van zelfvergeving een oplossing is voor alle ervaringen binnenin zelf, niet begonnen is met de toepassing in het schrijven van zelfvergeving en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ander niet te begrijpen en dus niet te vergeven (want ‘to understand everything is to forgive everything’) dat een ander niet begint met de toepassing in het schrijven van zelfvergeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verwachten dat een ander zodra de toepassing van het schrijven van zelfvergeving voor handen komt en dit enigszins onderzocht is, hier direct en daadwerkelijk mee begint, zonder me te verplaatsen in wie iemand is in totaliteit en hierin te begrijpen waarom iemand wel of niet de zelfvergevingen zichtbaar gaat uitschrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vermoeidheid en verdriet te ervaren ten aanzien van het alleen staan in de toepassing in  het schrijven  van zelfvergeving in mijn directe omgeving, waarin het zoveel prettiger en eenvoudiger zou zijn als iedereen de relatie met zichzelf gaat onderzoeken en van hieruit de communicatie met elkaar zal verbeteren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik kan niet meer’ en hierbij tranen in mijn ogen te krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vanuit een eigenbelang van ‘ik kan niet meer’ te willen dat anderen beginnen met de toepassing van het schrijven van zelfvergeving en hier vandaan, geen ruimte te hebben om me volledig in de schoenen van een ander te verplaatsen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb iets te willen van een ander/anderen en hierom te willen dat een ander/anderen om mij heen ook zelfvergevingen toepassen in schrijven waarin zichtbaar en aantoonbaar is dat er een proces gaande is, in plaats van geheel alleen te staan en zelf zelfvergeving toe te passen in schrijven en spreken en blijven toepassen op gerelateerde sluimerende en/of opkomende emoties en ervaringen van angst binnenin mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen angst (=een gedachte) niet onder ogen te willen zien en hier geheel verantwoordelijkheid voor te willen nemen en in plaats hiervan, liever te willen dat anderen om mij heen het schrijven van zelfvergevingen toepassen om de kans op conflict en ongelijkheid in woorden, te verkleinen en hiermee de kans dat ikzelf reageer hierop, te verkleinen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de kans op reactie in mezelf te willen verkleinen door de gedachte dat het eenvoudiger zou zijn als anderen tevens zelfvergevingen zouden schrijven doordat hierin de kans op reactie van beide kanten verkleint, in plaats van geheel verantwoordelijkheid te nemen voor wie ik ben in reactie onafhankelijk van wat een ander doet of niet doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de kans op reactie in en als mezelf juist te vergroten door te geloven in de gedachte dat het eenvoudiger zou zijn als anderen zelfvergevingen zouden schrijven en hierin een verwachting en van hieruit, een conflict te creëren binnenin mezelf vanuit een geloof/gedachte die niet overeenstemt met wat er daadwerkelijk gebeurt buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor eventuele uitbarstingen en ongelijkheid in woorden als consequentie van het (nog) niet in zelf willen zien door middel van de toepassing van het schrijven van zelfvergeving, in plaats van in en als nederigheid te staan, in en als de toepassing van zelfvergeving op eventuele oordelen die hierover in mij bestaan en zich tonen in een ervaring van angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat consequenties als uitbarstingen en ongelijkheid in woorden van anderen, mij iets kunnen aandoen in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het welliswaar een communicatie bemoeilijkt maar dat alleen mijn eigen gedachte als oordeel als angst en hieraan gekoppelde emotinele ervaringen, mij daadwerkelijk fysiek pijn kunnen doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘in relatie’ moet komen en/of blijven met iemand die (nog) niet bereid is om het proces van het schrijven van zelfvergevingen toe te passen en zo een relatie met een ander te baseren op het al dan niet schrijven van zelfvergevingen, in plaats van de relatie met mezelf te bevestigen adem voor adem door met en als mezelf te staan en zelf het schijven van zelfvergevingen toe te passen waar nodig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een smerig gevoel te ervaren in het moment dat ik zie dat een ander uitbarst en projecteert op mij waarin ik vervolgens zelf niet in en als een punt van nederigheid wil staan ten aanzien van deze innerlijke ervaring van smerigheid binnenin mij als reactie op een gedachte over iets/iemand buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een smerige gedachte (=oordeel) te hebben over iemand die ongelijk wordt in woorden, in plaats van in en als de adem, in en als mezelf aanwezig te blijven en te zien wat er gebeurt binnenin mij in en als reactie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te vergeven en corrigeren wie ik ben in mijn woorden in mijn gedachten ten aanzien van iemand die ongelijk wordt in woorden naar mij toe, wat komt vanuit een gedachte en geloof dat ik in relatie zou moeten blijven en/of komen wat weer voortkomt vanuit een angst voor verlies en een angst om alleen te staan en dus komt het voort uit een afscheiding van mezelf als ongelijkheid binnenin mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vanuit angst voor verlies en angst om alleen te staan en alleen te blijven, mezelf af te scheiden en vanuit deze afscheiding als ongelijkheid ten aanzien van mezelf te communiceren en dit dus in mijn woorden als ongelijkheid over te brengen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vanuit een angst om iets uit te drukken vanuit een gedachte dat dit ‘vreemd’ is, met een omweg te praten en hierin te proberen duidelijk te maken waarom de toepassing van het schrijven van zelfvergeving belangrijk is, in plaats van rechtstreeks te communiceren waar ik sta en waar ik voor sta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in het communiceren vanuit een omweg vanuit angst, belerend te worden in mijn woorden waarin ik een reactie uitlok bij een ander/anderen en wel precies die reactie die ik als ‘uitbarsting en smerig’ omschrijf, welke dan zo zie en realiseer ik me nu, ook zal gebeuren vanuit een punt van angst binnenin henzelf en welke ik ervaar als ‘smerig’ als projectie van mijn eigen ‘smerige gedachte’ als oordeel (=angst=gedachte).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb met en als mijn woorden, gesproken vanuit een beginpunt van angst, hetgeen waar ik angst voor ervaar te creëren binnenin mij zowel als buiten mij en vervolgens te doen alsof ik het toch bij het juiste eind heb in hetgeen ik in woorden overbreng als principes, zonder hierin te zien wie ik ben in en als deze woorden en dat ‘wie ik ben’ als resonantie, een reactie bij een ander/anderen activeert en hierin het principe eigenlijk verloren gaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb principes te gebruiken als bescherming van mezelf tegen uitbarstingen en ongelijkheid in woorden zoals we onszelf toestaan te bestaan in en als de menselijke natuur en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf dus met principes te beschermen ‘tegen’ mezelf in wie ik ben in gedachte als angst als oordeel welke een ‘smerige’ en/als angstige ervaring teweegbrengt binnenin mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb principes te gebruiken vanuit een punt van angst en hierin als bescherming van mezelf, wat vervolgens een reactie als aanval teweegbrengt binnenin mezelf in wie ik ben, als oordeel op mezelf en als angstgedachte, welke ik vervolgens gereflecteerd zie in en als de woorden van een ander buiten mezelf en wie die ander is hierin, waardoor ik niet objectief, stabiel en als punt van ondersteuning blijf zowel voor mezelf als eventueel voor een ander en alleen nog de afscheiding als ongelijkheid waarneem in plaats van mezelf en/als een ander als wezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te zien, realiseren en begrijpen dat als ik spreek vanuit een punt van bescherming = verdediging, ik hierin feitelijk een ander benader vanuit de verwachting dat die me aan zal vallen en zelf vanuit gedachten als oordeel als angst, in een staat van ‘klaar voor de aanval’ verkeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een aanval uit te lokken, zowel in mezelf als buiten mezelf en te willen dat een ander zelfvergeving gaat toepassen in schrijven zodat ik ‘geen aanvallen meer hoef te verwachten’, in plaats van zelf de zelfvergevingen toe te passen in schrijven op de innerlijke ervaringen en terugkomende gedachten en hier op deze manier verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in wie ik ben in deze ongelijkheid/afscheiding van mezelf en van hieruit mezelf de mogelijkheid te geven in ieder moment gewaar te zijn/worden van wie ik ben in mijn woorden en zo te voorkomen dat ik mezelf in een positie plaats van aanval en verdediging.

Zelfcorrigererende uitspraken volgen.

Gerelateerd interview:

Veils of the Mind: Quantum Gift – Atlanteans – Part 361

Trompetbloem – Canpsis radicansDesteni I Process

(Trompetklimmer is een plant waar een Nederlandse bloesemremedie van gemaakt is die kan ondersteunen bij de communicatie)

———————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

Dag 666 – Leefbaar basisinkomen keert de leegloop van dunbevolkte gebieden

overzicht-krimp-en-anticipeergebiedenBevolkingskrimp

In Nederland zijn er gebieden waar veel mensen bij elkaar wonen en gebieden waar weinig mensen wonen. In de dunbevolkte gebieden dreigt een leegloop of bevolkingskrimp en dit heeft gevolgen voor de gebieden en de mensen die daar wel blijven wonen.

Wat is de meest bepalende factor voor mensen om weg te trekken uit de dun bevolkte gebieden? Werk. Zonder werk geen – of nauwelijks – een inkomen. En met weinig inkomen is het ook nog eens lastig om je uit het dunbevolkte gebied te bewegen voor een dagje uit of langer, aangezien het vervoer en verblijf ergens anders geld kost.

Naarmate er minder mensen komen te wonen in een al dunbevolkt gebied, zullen ook de voorzieningen verminderen zoals een supermarkt, huisarts en scholen maar ook de meer sociale voorzieningen zoals een sportclub of bijvoorbeeld een bibliotheek, wat het steeds minder aantrekkelijk maakt om er te blijven wonen. Op deze manier raken de mensen die er nog wonen steeds meer geïsoleerd.

Er zijn ook een aantal mensen die het wel prettig vinden en bewust kiezen voor een meer dunbevolkt gebied om meer rust, ruimte en natuur om zich heen te hebben. Echter dit ontstaat deels zo doordat de dichtbevolkte gebieden zo enorm druk bezet zijn dat er geen stukje natuur en ruimte meer over is en door de vele voorzieningen op een klein gebied die dag en nacht doorgaan, is er geen moment rust meer te vinden.

Hoe kan de invoer van een leefbaar basisinkomen de leegloop van de dunbevolkte gebieden keren?

Als een ieder die geen werk heeft om wat voor reden dan ook, een leefbaar basisinkomen ontvangt, ontstaat hier de mogelijkheid om te blijven wonen in een dunbevolkt gebied als dat gewenst is. Ook kunnen deze mensen met de inkomsten uit een leefbaar basisinkomen, beslissen om zelf een onderneming op te starten en zo zal het aantal voorzieningen in het dunbevolkte gebied, toenemen. Als er een inkomen gegarandeerd is en de voorzieningen nemen toe, zal het gebied weer aantrekkelijker worden en zal de leegloop langzaam keren, de bevolkingskrimp stopt.

Dit komt ten goede van zowel de dunbevolkte gebieden als de dichtbevolkte gebieden in Nederland waartussen meer balans zal ontstaan. Is het dan zo dat de mensen die hun rust zoeken nu hun dierbare ruimte en natuurschoon moeten ‘opgeven’? Dat zal meevallen aangezien veel mensen blijven kiezen voor een meer centraal gebied om te wonen met een ruime hoeveelheid aan voorzieningen zoals in de steden voorhanden is. Tevens zal de behoefte aan ‘rust en natuur’ minder worden als iedereen de rust heeft van de wetenschap dat als men geen werk heeft, er een leefbaar basisinkomen gegarandeerd is en dit zal de samenleving in zowel de dunbevolkte als de dichtbevolkte gebieden, een platform geven om vanuit meer rust, een leven op te bouwen en hierin elkaar te leren kennen, ondersteunen en samenwerken.

Voor meer informatie omtrent een leefbaar basisinkomen zie Basisinkomenpartij (en klik op de links in de tekst).

———————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

 

Dag 665 – Kijken doe je met de oogjes

oogjes

Naar aanleiding van de interviews van de Reptilians stel ik mezelf de vraag: “Waar ben ik?”

Mijn antwoord op deze vraag was een keer ‘in de geest’ en een keer ‘hier aanwezig’ waarbij hetgeen ik dan waarneem, mijn focus op mijn ademhaling is en ik de omgeving om me heen waarneem. Als ik dieper in deze vraag kijk, zie ik dat ik met name niet hier wil zijn als mijn lichaam oncomfortabel aanvoelt en ik een constante pijnprikkel ervaar in mijn darmen doordat ontlasting die wordt voortgestuwd en tegelijkertijd wordt tegengehouden door verkrampingen in het darmspierweefsel, op deze ‘aangedane’ plekken duwt. Eens zien of ik dit aspect wat kan openen voor mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet hier te willen zijn in mijn lichaam als het oncomfortabel aanvoelt en ik constant herinnerd word aan het ongemak dat ik ervaar in mijn darm doordat ontlasting die wordt voortgestuwd door de darmperistaltiek, tegelijkertijd wordt tegengehouden door de verkrampingen in het darmspierweefsel en er op deze wijze een constante ‘tegenstrijdigheid’ in mij aanwezig is die zich fysiek uitspeelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een tegenstrijdigheid in mezelf, fysiek uit te spelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring van deze tegenstrijdigheid zo naar te vinden dat ik niet in mijn eigen lichaam aanwezig wil zijn en reageer op deze tegenstrijdigheid in mijzelf, toegestaan en gemanifesteerd in mijn lichaam en zo mezelf terug te trekken in de geest als enige uitweg om heen te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf terug te trekken in de geest, in en als een geloof dat ik niets kan veranderen aan deze fysieke ervaring aangezien het zich al fysiek gemanifesteerd heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat zodra iets zich fysiek gemanifesteerd heeft, ik er niets meer aan kan veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me terug te trekken in plaats van door te zetten als een patroon, wat fysiek zichtbaar wordt in/als mijn ontlastingspatroon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om door te zetten.

Ik realiseer me dat ik een beeld heb bij wat ‘doorzetten’ in zou houden, alsof ik er stoer en sterk voor moet zijn en in ‘één keer’ door moet zetten, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat doorzetten een proces inhoudt van stap voor stap veranderen in kleine momenten die zich opstapelen en samen een algehele verandering inhouden door de tijd heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik niet doorzet en mezelf te veroordelen dat ik niet doorzet, dit vanuit een geloof/idee dat doorzetten één grote stap inhoudt waarin alles verandert.

Als en wanneer ik mezelf waarneem in een terugtrekkende beweging binnenin mezelf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat dit een vrij algemeen vlagpunt is waarin ik mezelf meer specifiek kan waarnemen door de dag om zo tot een meer specifieke toepassing te komen.

Ik stel mezelf ten doel me gewaar te worden van en mezelf waar te nemen op de momenten waarop ik mezelf terugtrek/neig terug te trekken en van hieruit te zien wat maakt dat ik me terug wil trekken, verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf met de toepassing van zelfvergeving op de ervaring in het moment, op hetgeen de ervaring uitlokt en op de onderliggende weerstanden als gedachten en aannames over mezelf.

Als en wanneer ik angst ervaar om door te zetten, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me bevind in een programma waarin ik denk en geloof dat ik niet verder mag, dat hier ‘de grenzen’ zijn waarin ik me realiseer dat dit de begrenzing/beperking inhoudt van de geest en het geestbewustzijnssysteem, waar we/ik niet geacht word ‘voorbij’ te gaan, oftewel, het Godsprincipe waarin ik mezelf moet blijven onderwerpen aan ‘God’, die vertegenwoordigd is in ieder van ons in en als de geest in ieders eigen gecreëerde controlesysteem in gedachten, gevoelens en emoties, aannames, geloofsovertuigingen en ideeën.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb wel te mogen ‘kijken’ voorbij de programmering maar dit niet te mogen leven en uitvoeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik alleen mag kijken en niet mag ‘uitproberen’ wat me doet denken aan ‘kijken doe je met de oogjes’ zoals vaak tegen kinderen gezegd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te zitten en toe te kijken zonder deel te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te hebben gecreëerd om iets fout te doen als ik iets aanraak of uitprobeer en hierin gestopt te zijn met aanraken en uitproberen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het in één keer goed moet doen en als dit niet lukt als ik hier niet zeker van ben, te denken het beter niet te kunnen doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te beperken door iets niet uit te proberen waar ik niet zeker van ben dat ik het kan en aangezien ik alleen ‘zeker kan zijn van wat ik kan van hetgeen dat binnen mijn programmering valt, aangezien ik dit al geleerd heb in en als de geest’, zal op deze manier niet voorbij mijn programmering bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat voorbij een programmering bewegen met veel kabaal en aandacht gebeurt wat ik liever vermijd, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat deze zelfbeweging plaatsvindt door middel van kleine veranderingen in mezelf die zich opbouwen tot en als het leven van en als verandering en waarin ik zeker kan zijn/worden door de energetische ladingen als aangehechte emoties en gevoelens aan woorden, patronen en herinneringen, te verwijderen met behulp van de toepassing van zelfvergeving en zo mezelf te gronden in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te gronden door de energetische ladingen als aangehechte emoties en gevoelens, te verwijderen van woorden, patronen en herinneringen met behulp van zelfvergeving waarmee ik mezelf terugbreng bij/als mezelf vanuit de afgescheidenheid in en als de geest, het fysiek in en van hieruit woord voor woord, patroon voor patroon mezelf te corrigeren/veranderen en mezelf in expressie te brengen in woord, daad en aanwezigheid, in overweging van het fysieke leven en de fysieke realiteit.

voetafdruk-boom-voor-uw-ontwerpDesteni I Process

—————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

Dag 664 – Subtile rebellious behaviour of the cat?

07-12-15 - 1(1)

I was crawling with Basha the male cat in a specific way that he likes but if I am not doing it with my full attention and be aware of myself in it, he may suddenly hit me with his paw and (softly) put his teeth in my hand. This happened this morning and I did saw where I was divided in doing two things at the same time. I reacted on it that I didnot like it and I suspected there was more in it to investigate. I was already for longer aware of some underlying dimension within myself with regards to his behaviour, but did not yet take the time to really investigate the source, I only solved things practically.

There were some other small signs where I was aware that I should investigate it deeper, like doing his poo a few times directly next to the cat’s box (which I already practically solved with another box) and him trying to climb over a fedge (that is also solved practically – but temporary – by moving a garden bench to another place). And also in his behaviour towards Snoo, the female cat there was something going on. All this signs together made me consider that there was something subtile underneath going on that I needed to take a look at.

What I do here, is that I take my own reactions in consideration, realizing that this has to do with me. But what I also do that supports me to come more to the core and a deeper understanding so that I can really take responsibility for myself in it and from here, support the animal, is applying how I learned to communicate with animals via a picture. Here one ‘connects’ in a way with the animal (after ‘clearing’ oneself as much as possible from one’s own interpretations, to be able to receive that what is being communicated). It is not as how the Portal functions as where one is leaving the body and here, having a complete access to the physical information, so it is a limited way of communication where the mind is still involved, however if one applies it in self-honesty, so in awareness of one’s own mind and participation in it, it can be a supportive tool to have a deeper look into the situation, for and as oneself and from here as support for the animal.

So I did. I walked through the small situations that happened and asked Basha everytime what made him do so. Somewhere along doing so, I saw that it may have to do with, deep down, him being put on the street in the past with an experience/memory as if it had something to do with him (he is coming from the streets in Egypt). And following this, I came back to the point where in the beginning that he lived here (3-4 months ago now), I reacted more to this small ‘rebellious’ behaviour especially with regards to him and Snoo together and them having different food-patterns, to the point of doubting if he could stay.

We did do fine along the way and months passed by, but within this conversation I found that I did not correct this starting-point within myself and so it was still not really clear for him (and myself) if he could stay. Which within myself, was related to a point of self-interest of not wanting to fully commit to this, out of fear that I might in the future have to not be able to move as freely as I might prefer – this with regards to what would be best for the cats, especially Basha and them matching together. So I left a small backdoor open to ‘possibly’ decide that he could not stay, even if I actually already had seen and ‘silently decided’ that he could stay, that we and they will be able to manage together in the house. With Snoo it was clear from the beginning, she was the first and the cat that ‘find me’ so to speak and there was no doubt that she should leave. So if we would not be able to match, Basha should be the one to leave.

This was bothering me from the beginning as I assumed that he should notice/feel this in a way and besides this, I suppressed some enjoyment within myself, for Basha being/living here with me (and Snoo). Along the way we did fine, so it didnot look like a change would be needed, neither now or in the future. But the door was still a chink open. And something in Basha’s behaviour was triggering this small chink open.

The situation reflects on how I tend to leave a small backdoor for myself to not fully commit to walking my process based on principles, but leaving the door on a chink open to decide to some small room for self-interest. I am closing this door step by step and here I committed with myself and towards Basha that he can stay and communicated this with him. I forgave myself for who I am within this (and for how this would have been for Basha) and saw again how very gentle and gracefull he actually is by triggering this with such small signs. Let’s see how it will develop and how we will do from this point on. What I see is that it might not even be that his behaviour will change but what will change is how I perceive it and this may also have an influence on the intensity of his behaviour and the situation itself.

Within the communication with animals, I often wonder who I am communicating with. As within this, I am able to more clearly connect with my own awareness and self-honesty and so I use it as a support-method to communicate with myself/my own being/awareness as life, which is connected with the awareness of the animal as life. I will continue investigating this for myself until I am clear on myself in/as awareness, my own mind and my body and if and when I find a clear starting-point and cross-reference for myself, I eventually may and will be able to bring it in as support for others.

This communication with the animals we live with, is actually what many who are truly taking care for their animals, already do, where it contains a precise observation of the physical behaviour of the animals, but if we want to really come to a point of equality within living together with the animals, the focus of the observation should be first and foremost……..on ourselves. Animals are of great support in this process from consciousness to awareness.

07-12-15 - 1

Desteni I Process – courses

——————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

Dag 663 – The cycle of abuse

Spiraal

Have you ever been participating in an abusive relationship? Many of us have and I would actually make the statement that almost everyone of us have in some way. Because, who for example has been ‘bullied into silence’ in their life once or more? Or maybe not ‘bullied’ in a way that would be recognized as such but for example ignored, or laughed into silence. Almost every child has been in this place in a situation that is not taken responsibility for after it had happened. From here, almost every child will do the exact same thing to another once or more later in their life, because this is how it has ‘learned’ and stored as a memory without learning how to correct this and here, the abused becomes the abuser. And so on.

Abuse can take place on a very subtile level or on a very visible level and there are many degrees in between, however the mechanism in it in the very beginning is the same. And to understand this mechanism and from here open the ability to end it, we need to get to know our own mind. Because, the mind in itself is set up as an abusive program. So let’s bring ‘abusive relationships’ into another perspective so that we do not fall into ‘oh’s and ah’s’ and emotions of ‘pity with others’ and judging it as ‘so bad and how can he or she do this and/or allow this to be done onto’ because no one is supported with that for real and it actually shows that one is reacting in separation from oneself and from the abuse that takes place on a daily base in the relationship…….with ourselves. Where we bully, ignore, laugh ourselves into silence.

What I came across related to the word abuse is the next picture:

cycle_of_abuseWhat is standing out for me is the word ‘forgotten’ in it as an essential point/sign that there did no correction take place. With every incident that happens, we have the choice what we will do about it and a decision who we are or will be/become within it. When we so called ‘forget’ what happened, we actually are suppressing what has happened and here we are not able to take responsibility for ourselves within what has happened. And if we do not take responsibility for ourselves within a situation that we actually should, it will be ‘stored’ somewhere within our physical body as a memory with emotional attachements that will remain there untill it will be activated (again) by someone or something else that we ‘react to’ in for example angryness again. Which gives a cycle.

When we do recognize the cycle of abuse within a relationship/within ourselves, this contains an opportunity for change or correction of who we are within what happens in every phase. Where we should actually not ‘forget’ what happened but where we need to forgive ourselves for what has happened. As well for the abuser as the abused. Only if we give ourselves the opportunity to forgive ourselves for who we are within a certain situation, pattern, accident etc, we will be able to eventually correct a pattern effectively within and as ourselves. If we do not forgive, first and foremost ourselves, we do not yet have seen and understood how we are involved within this certain situation, how we are part of the creation and that which we do not (yet) understand, can not (yet) be corrected by ourselves. Because the mechanism has not been seen and understood.

There are so many dimensions involved in abusive situations and relationships. This blog is more to point out a tool that one can learn to use as self-empowerment through learning to understand the core of every abusive situation and behaviour: the mind consciousness system that exists in every human being.

There is a very practical course free available online where one will be guided by and through the course material (and a personal buddy) to learn what a mind-consciousness system is, what self-forgiveness actually contains and how one can learn to apply this for oneself. To from here look out for solutions and eventually apply the self-corrections in physical reality. Which is ofcourse a process over time. Check it out here.

self-forgivenessCourses

———————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive