Dag 676 – The mind-body relationship – Heaviness and emotional suppression

Seizured Human Emotions

Wall Sculpture by Bruce Krebs spotted in La Rochelle, France. This piece is called De Generation en Generation (From Generation to Generation)

“In the next blog I will start with some self-forgiveness on the overal experience of heaviness to release the emotional energy as how is suggested in this interview to start with as part of the solution. Here in I will also start to investigate the suppresion of emotions as negative energetic experiences stored in the body and the polarity with the feelings as positive energetic experiences in/as the mind.” Uit: Dag 675 – The mind-body relationship – Heaviness

Solution:

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to suppress the experience of sadness and from here, store the emotions as negative energetic experiences in my body where I especially notice this in my large intestine, making it more difficult for my intestine to do it’s job.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to work ‘against’ my own body by automatically suppressing an emotional experience of sadness.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to out of survival, when and as I emotionally react within sadness for example, suppress this and first look for something ‘good’ within it all within my mind as a positive reason to hold on to and so, not effectively forgive the emotional experiences but suppress them and store within my body as a memory with energetic attachements that I access everytime that the place that the memory is stored, is ‘touched’ which is almost every day when and as the waste is passing the cramped muscle fiber of my large intestine.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to create my own ‘energy station’ to generate energy from on a daily base by suppressing emotional experiences within the moment that they come up because I do not want to show them to others.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not want to show to others that I am emotionally touched out of a memory, because when and as this is seen, I loose my control about the situation and feeling vulnerable for the ability of not being understood or being patronized.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to out of revenge of not being understood, suppress my emotional experiences and so hurt my body and place the revenge actually within and as me as the only one who is really suffering from this.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think ‘I will do it all alone’ and so, do it all alone while at the same time, experience myself as lonely within this and feeling victim of ‘needing to do it all alone’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to victimize myself of my own thought as ‘I will do it all alone’ from a starting-point of a memory or certain memories where I experienced a loss of control of not being understood.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel like I loose control when and as I feel not being understood.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that someone needs to understand me if and when I show an emotional experience and because I have stored memories of this not happening, I have stopped giving the opportunity to get to know me as an act of revenge as a solution that I came up with as a form of self-protection against the experience of lost and loosing control when and as someone doesn’t understand me when I show some emotions.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to create an accumulation of resentment within and as myself and suppress this as an energetic experience within my physical body.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to make my life and myself heavy from suppressed emotional experiences.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to press myself down with an experience of resentment and from here, create an experience of sadness as some kind of reward for myself as convincion that ‘I am right’ because I feel sad about it.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that I am right because I feel sad about it.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to use my experiences of sadness as an affirmation that how I see things is the way it is, instead of realizing, seeing and understanding that I may see aspects and dimensions that need to be corrected but that doesn’t mean that I see the whole picture as ‘how it is’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to believe my own experience of sadness and make myself feeling a victim out of this belief that I am a victim, because I feel sad.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to victimize myself out of believing that my emotional experiences are real and ‘how it is’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to create a narrow view on how things are within and as my mind, seeing through the eyes of my emotional experiences and within this/within suppressing this, narrowing the passage of my large intestine as a narrowing of my physical expression and ability of removing the waste as things that I do not need to hold on to.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to narrow my physical self-expression by believing the emotional experiences that come up within me as ‘who I am and how it is’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to hold on to my limited/narrowed view in/as the mind, in and as a belief that ‘I am right’ because I experience how I do.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not understand myself in how I experience myself and feel like loosing control in/as an experience of panic when and as another is not understanding me and here, not being able to ‘show the other that I am right’ within how I feel/experience myself and so, feel/experience myself like ‘loosing’ and so to prefend myself from loosing, rather choose to not show my emotions and suppress it.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not leave space for opening up, neither for myself or another by holding on to the believe that I am right in how I feel and because of not feeling understood and not feeling supported within a way of opening up things constructively, suppress how I experience myself within emotions coming up.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that ‘another understanding me’ is an affirmation of my believe that I am right within who I am, where I now actually see that I was looking for an affirmation that ‘it is okay that I experience these emotions’ and that ‘I have the right to be here, even when and as these emotions are coming up’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel like I may not be here when and as emotions are coming up as an idea that I created out of seeing a respons of not being understood and not being understood where the emotions come from.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that I may not be here when and as emotions are coming up and so, suppress myself within and as the emotions coming up, pretending as if ‘I am alright’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to pretend and perceive myself as if I am alright, while within myself I have all these suppressed emotions stored that I do not understand the source of.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to suppress my emotions to still hold on to the pretending that ‘ I am (al)right’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to hate emotions coming up, which I can translate now as that I did not take responsibility for my emotuions coming up and myself within.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to create conflict within myself between the need to release my emotions and being understood in this and holding up as if ‘I am alright’.

I see, realize and understand coming forward out of this writing that I need to redefine my approach of what it means when emotions are coming up and how to direct myself within and especially, remember and apply this constantly and consistantly to stop suppressing my emotions, not by ‘revealing this to others’ especially but more in a way to support myself and name what is happening within me for myself, without the need ‘to be right’ but from a starting-point of understanding myself in where the emotions come from and what triggered this within the moment.

Here I need to find a flag-point for myself. I see that there is a moment of experiencing a ‘heaviness’ within myself within a moment that I react within myself and hide it. Like I recognize it is a short moment and then, suppress almost automatically.

I remember that is mentioned that my father had done this in a certain situation so he probably has manifested this as a habit and I may have copied it and manifest it myself within myself; same as with him not showing emotions where I have choosen him as an example to handle myself when and as emotions are coming up.

I commit myself to, when and as I feel a moment of heaviness where in notice a reaction within myself, I stop and breathe and instead of automatically suppressing it, breathe in, look at what the emotion entails and see if I can name it, breathe out and forgive myself for participating within the emotion. I commit myself to in a suitable moment, investigate what the source is of the emotion and what triggered it and from here, forgive myself for what I see.

I commit myself to push myself to look self-honestly what I experience within and as myself as a way to defend myself in thoughts and emotions as if ‘I am alright’, as controlmechanism and prevention to loose control. I allow myself to loose control and I allow myself to loose and I allow myself to experience related emotions coming up within me.

I commit myself to use emotions coming up within me as a support for myself to see where I separated myself from myself by going into the mind – using a thought as a way of control, to ‘not loose’ control and from here, creating energetic experiences, especially emotions as sadness and resentment to affirm myself as if ‘this is me, I am (al)right’ as a way of control to prevent myself from experiencing panic and loss – and from here, allow myself to loose control and forgive myself for what I experience, to enable myself to correct myself from an experience of loosing control and self-judgement into standing with and as myself in self-direction, within the understanding of what is happening within me and within and as self-trust that I will understand myself if I am willing to see myself in self-honesty.

I commit myself to see in real time moments where it works what I wrote out here and where I need more specifity as self-support to be able to flag-point, forgive and correct myself in relation to the experience of heaviness and the suppression of emotions and I allow myself to be clear and straight-forward with and towards myself.

emotions layered

Thinking vs Looking – Back to Basics

Disclaimer:

This blog does in no way contain a medical advise. With unclarity about a condition – physically or mentally – always contact a practioner/specialist/doctor in the related area to get the support you need and from here, see how you can additionally walk your own process to get to know and support yourself in relation to your own body and mind.

———————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:
http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag 675 – The mind-body relationship – Heaviness

heaviness Andrew.jpg

(Art by Andrew Gable)

There started a serie interviews through the Portal within the series of The Atlanteans about Heaviness and also in a chat in the physical health group of Desteni, the experience of heaviness is mentioned by several participants in having an influence on the physical condition. For myself as well I see the experience of heaviness related to physical conditions and here I decided to start to open this up within writing.

I do not have a clear overview from how this experience of heaviness is related to my physical condition so I start with the things that I do see, I start with what is here.

Problem:

What I do notice is that when my body and especially my large intestine is not having an optimum movement, I experience myself within my body as very heavy and almost not able to move myself. Each step is an effort and I prefer laying down instead of standing or walking and breathing is more difficult. Which is not so when I feel physically ‘good’, I then enjoy standing, walking, breathing.

I see here how this is already a consequence of what has happened before within my mind, that I did not effectively direct within and as myself but more suppressed it and so, I actually make my body literally heavy by suppressing the emotional energy, putting it on my body and in this case, on my large intestine where I store the energy. This I experience as a ‘cramp’ in the muscle fiber of the large intestine, well this is how I see it this far. Then when there is bowel-movement, it passes this area, this cramped muscle fiber where the energy is stored; the movement pushes the waste through this narrowed area which gives experiences of physical pain (because the passage is too narrow for a comfortable bowel-movement in several places at such moment) and also, each time the waste is passing this area, it ‘touches’ the emotional energy that is stored there.

Here I tend to not want to move physically to prevent myself from experiencing the physical pain/discomfort and emotional energy stored within my body and so the ‘delay’ enlarges and eventually, becomes worse. This is giving an overal experience of heaviness on a physical level that eventually gives an experience of dullness and ‘sleepiness’ in/as the mind. When I then sleep more than physically needed, I suppress myself/my beingness within/as the mind and so, it becomes more difficult for myself to access the suppressed emotions. It is suppressed within my body and ‘hidden behind’ the mind-body defense mechanism.

Actually the whole body is interconnected so if this situation stays too long, it will influence other body-functions as well. In this way it becomes a circle in itself which needs to be accessed to create some movement somewhere to be able to open up the mind-related points and suppressed emotions. It needs a constant pushing through to not stay in this physical heavy experiences, that in itself can create a fear again and a ‘constant moving out of fear’ that then in itself contributes to the constriction on a physical level.

In the next blog I will start with some self-forgiveness on the overal experience of heaviness to release the emotional energy as how is suggested in this interview to start with as part of the solution. Here in I will also start to investigate the suppresion of emotions as negative energetic experiences stored in the body and the polarity with the feelings as positive energetic experiences in/as the mind.

The mind-body relationship – Timeline

Related blog about my physical body and the interconnection with my mind and being:

Dag 672 – My mind-being-body awareness speaking

body-organs

Disclaimer:

This blog does in no way contain a medical advise. With unclarity about a condition – physically or mentally – always contact a practioner/specialist/doctor in the related area to get the support you need and from here, see how you can additionally walk your own process to get to know and support yourself in relation to your own body and mind.

————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:
http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

 

Dag 674 – Hoe duidelijk ben ik voor mezelf?

leegteVervolg op blog: Dag 673 – Om eten vragen?

Als en wanneer ik een ‘vervelend gevoel’ in mezelf ervaar als ik zelf ga eten en de katten, of in ieder geval eentje, komt bij me zitten wachten of er iets lekkers komt, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat het voor haar niet persé vervelend hoeft te zijn als ze niets krijgt en dat ze hier zit te spinnen waarin ze wezen tot uitdrukking komt in en als haar fysiek en voor mij in en als de wetenschap dat ze goed gevoed is en voldoende eten heeft door de dag heen. Ik realiseer me dat specifiek bij dit katje, haar maag niet aangeeft wanneer het gevuld is en dat ze dus altijd om eten zal vragen. Ik realiseer me dat ik geen aparte keuken heb en dat ze op dit moment dus alles zal zien en ruiken wat ik klaarmaak en dat ik daar niets aan kan veranderen. Ik stel mezelf ten doel het ‘vervelende gevoel’ op het moment zelf specifieker te definiëren/benoemen en zelfvergeven en duidelijk te zijn naar de katten toe wanneer ze eten krijgen en ik stel mezelf ten doel hen er bij te laten zitten als fysieke uitdrukking van henzelf zonder me dit persoonlijk aan te trekken.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een gedachte als oordeel over mezelf als dat ik teveel met eten bezig ben, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat vaker dan 3x op een dag eten nodig is om mijn lichaam voldoende te voeden en dat ik door grotendeels passend te eten volgens het bloedgroepdieet bij bloedgroep A als ‘agrariër’ wat weinig vlees inhoudt, ik vaker en meer met eten en ‘eten maken’ bezig ben dan de zogenaamde ‘jager’ die goed gedijdt bij een paar keer een vleesrijke maaltijd te eten en zo een bodem te leggen en dat mijn eetpatroon dus niet overeenkomt met de katten. Ik stel mezelf ten doel te zien of ik dit beter kan communiceren met de katten zodat ze weten hoe en wat mijn etenspatroon in elkaar zit, waarin ik me nu realiseer dat ik hierin niet duidelijk ben naar mezelf toe en van hieruit, niet duidelijk voor de katten (a great realization zie blog en alinea onderaan).

Ik stel mezelf ten doel het gedrag van de katten waar ik op reageer, te gebruiken om te zien hoe en waar ik richtingloos ben voor en als mezelf en ik stel mezelf ten doel, duidelijk en helder te definiëren voor mezelf hoe ik in dit geval het ‘spel’ van mezelf voeden en tevens het spel van eten van en met de katten, wil invullen en volgens welke regels en parameters.

Ik stel mezelf ten doel dit proces ten aanzien van het eten geven aan en voeden van de katten en ten aanzien van het eten geven aan en voeden van mezelf, meer als een ‘spel’ te zien en zo minder ‘zwaar’ te maken voor mezelf.

Ik stel mezelf ten doel het woord spel te herdefiniëren voor mezelf.

“Other times we will be busy with a particular activity and he will be reactive, frustrated and uncooperative – and I myself will be reactive and frustrated to his behaviour. Then I start explaining to him the Game we are playing, and as I am explaining it, I realise that I hadn’t even properly defined and clarified the game for myself – which he was picking up on. Because I wasn’t clear on the game we were playing, the parameters and the rules – this left a void inside of myself which was impulsing a sense of directionlessness, which Cesar reacted to by: being directionless in his behaviour.”

In het voorgaande blog (zie link bovenaan) ben ik begonnen met het uitschrijven van de zelfvergevingen op reacties die in me op zijn blijven komen ten aanzien van het ‘om eten vragen’ van de katten, dit zonder te weten en zonder in voorgaand blog te zien waartoe het leidt en zonder al reeds in voorgaand blog tot een punt te komen waarmee ik praktisch verder kan, behalve dat ik bemerkte in mezelf dat het meer ‘ruimte aan het geven’ was en mijn reacties minder zwaar aanvoelden.

Na het lezen van het blog gisteren (uit welke ik hierboven een alinea heb geplaatst) en het beginnen met schrijven van de zelfcorrigerende uitspraken vandaag, kom ik dan ‘opeens’ tot een punt waarmee ik praktisch verder kan, zoals hier in het richting geven van mezelf door ‘de regels en parameters van het spel’ te verhelderen en definiëren.

Dit is voor mij een voorbeeld van hoe het blog schrijven in combinatie met het lezen van blogs van anderen die op eenzelfde manier het proces wandelen van bewustzijn tot gewaarzijn, ondersteunend is voor mezelf om tot een realisatie en hiervandaan, praktisch handvat te komen om mezelf mee richting te gaan geven. Ook wordt hierin duidelijk dat en hoe we elkaar aanvullen en elkaar oplossingen aanreiken door onze realisaties en praktische invulling hiervan, te delen in blos en vlogs en hierdoor het proces voor onszelf en elkaar versnellen (en tevens plezieriger maken!).

helderheid

Desteni I Process

—————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:
http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

 

Dag 673 – Om eten vragen

etensbakjes kat

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nerveus te worden als de katten om eten blijven vragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het te veroordelen als de katten de hele dag om eten vragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen als de katten om eten vragen en ik geef ze niets.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een vervelend gevoel te hebben binnenin mezelf als de katten om eten vragen en ik kan ze niets geven want het is geen etenstijd en ze kunnen niet meer eten dan ze nu doen per dag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb snel te denken dat de katten te weinig eten krijgen doordat ze steeds om eten vragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen als ik zelf ga eten en de katten eten niet op dat moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen door te vinden dat ik teveel met eten bezig ben door de dag heen, wat benadrukt wordt door de katten die ook direct om eten vragen – door me aan te kijken en erbij te komen zitten en om mijn benen te gaan lopen en te spinnen – als ik iets ga eten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het zielig is als ik ga eten en de katten niets geef, terwijl ze dit niet zelf kunnen beslissen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het zielig is dat en als de katten niet zelf kunnen beslissen wanneer en hoeveel ze eten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat wat ik ervaar als ‘zielig’ ook werkelijk zielig is, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik iets vanuit de ziel ervaar als zielig als opgeslagen emotie waarvan ik geloof dat ik dit ben en/of dat een ander dit is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een bedroefdheid te ervaren binnenin me als ik ga eten en de katten vragen om eten en ik geef ze niets/kan ze niets geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het niet te eten geven als ze al voldoende hebben te omschrijven als ‘ik kan ze niets geven’ alsof ik ergens het slachtoffer van ben waardoor ik ze geen eten kan geven, als in ‘ik kan het ook niet helpen’ en zo geen verantwoordelijkheid te nemen voor de beslissing wanneer ze wel en niet eten krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen verantwoordelijkheid in en als mezelf te nemen voor wanneer ze wel en niet te eten krijgen als een beslissing die het beste is voor het fysieke welzijn van de dieren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de dieren zelf wel weten wat het beste is en hierin dus verward te raken als ze om eten vragen en ik ze niet geef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat huisdieren weten wat het beste is voor henzelf ten aanzien van de hoeveelheid eten die ze tot zich zouden willen nemen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ook in de huisdieren een overlevingsprogrammering aanwezig is waarin de meesten zoveel als mogelijk willen eten en dat er tevens ‘foutjes’ kunnen zijn in de fysieke bouw waardoor het hongergevoel niet stopt terwijl het lichaam voldoende eten heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ze me niet meer lief vindt als ik haar geen eten geef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het liefste bij elke maaltijd een klein hapje te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verwachting te scheppen dat ze iets krijgen als ik af en toe iets geef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het zo goed te vinden als Snoo niet op tafel klimt maar bij haar bakje gaat zitten wachten of ze iets krijgt en het dan zo hartverscheurend te ervaren als ik niets geef of ‘kan geven’ zoals het in me opkomt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te wachten met het uitschrijven van deze zelfvergevingen in en als de gedachte dat ik er toch niet zoveel aan kan veranderen en omdat ik er niet veel verder iets achter zie en/of dat ik het wel zonder schrijven kan wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb altijd te denken dat er iets achter moet zitten, in plaats van hetgeen opkomt, eenvoudig  en rechtstreeks te vergeven om de energetische lading te verwijderen en pas als deze verwijderd is, zal de oplossing eenduidig zichtbaar worden, waarin de oplossing misschien het verwijderen van de energetische lading zelf is aangezien het eetpatroon grotendeels al is afgestemd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb op te zien tegen het maken van eten voor mezelf, nu nog meer dan anders door dit proces met de poesjes bij elke maaltijd waarbij ik iets eet dat zij ook lekker vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf ook wel de hele dag iets lekkers te willen eten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het te veroordelen dat ik zelf ook wel de hele dag iets lekkers zou willen eten en Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen als dat ik ‘de hele dag met eten bezig ben’ en van maaltijd naar koffie naar maaltijd leef.

Wordt vervolgd

Basha eten

Cats and Self Discovery

Snoo eten

—————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:
http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

 

Dag 672 – My body-being-mind awareness speaking

leuke-plaatjes-mensen-organen-792827455

I have asked for an individualised interview through the Portal with my physical body and especially with my large intestine, so that I can understand more what is going on within my physical body and use symptoms as support for myself to walk through certain patterns within the mind consciousness system in/as myself.

“My large intestine is speaking in the fore-ground but my whole mind-being-body awareness on a very deep level comes through to explain how this interrelated connection is set up within/as me. All my organs are under pressure in different ways and this has been so for most of my life because of the emotional suppressed transferences.”

“Each time I access an emotion or feeling this gets discharged, channeled, layered, stored in the physical body. Within most people, the emotional and feeling energy gets channeled through the ‘muscle energy highways’ through the muscles and through the veins of the physical body. So for most people the mind consciousness energy moves through the muscles. This is so because the muscle tissue is strong and more absorbant, detailed and specific in its structure and geomatry to absorb, channel, discharge, layer, move the mind-consciousness energy as one access it in real time moments. Like networks and train-tracks in the muscle tissue group of the physical body.”

“Within my physical body, my mind did not set up my emotional and feeling energy bodies movements and channeling and networking and absorbtion through the muscle groups but through the organs. The heart, intestines, stomach, bladder, kidneys, liver are doing the work that the rest of my body should actually be doing. It is a generational thing, meaning that there are some people within my past generations who have also had this problem. It is not life threathening and it allowed me to on an early age have an awareness of my emotional and feeling energy and where in I do get emotional but not allow myself to be too much overwhelmed or pulled into emotions and feelings, but am quickly able to slow myself down and look at things with clarity.  So this one could call a ‘gift in disguise’.”

“The physical consequense of this ‘set up’ is that my organs have been most of my life a bit under pressure –  but throughout my life, my body reasonably adapted; it strengthened my intestines, heart, organs. As explained has my muscle tissue not been used as a ‘muscle energy highway’ and because of not being used for this, the muscle tissue deteriorated to some degree; this because a lot of muscle development has been preprogrammed to be in line with the development and evolution of the mind where the muscles are normally be used by the mind consciousness system (and so ‘strengthening’ in a way). This is causing for the rest of my muscles and physical body to be and feel more ‘weak’ or less strong.”

This first part of the interview is clarifying a lot of what I am walking from about the age of 16 (I am 42, almost 43 at the moment). I have taken on everything I could to investigate and support my organs, all related within the area of natural medicine and I am still working in this environment. I did not know of this set up as how it is described within the interview. But I did notice that ‘something was not as how it should be’ when I looked at my physical condition and this in relation to my life in general. I did find out pretty early that certain organ manifestations were related to emotional experiences and I noticed in some degree the suppression there of within myself; I also found out later in life that feeling experiences influenced me physically very much so I could not allow myself to really dive into feelings as for example are coming up in a so called ‘love relationship’ as I could phycically not handle the energy within my body for let’s say more than a week. So I often was within situations where I or the other stopped this relationship-process somehow. Which in itself I saw as a pattern and that bothered me a lot, because I did not really nor completely understand how I could support myself through.

With the natural medicine and food alignments I have through the years found ways to support, strengthen and stabilize my organs more or less (where in my physical condition and some organs had been weakened pretty much in my late twenties and begin thirties) but during this I noticed that there was a mind-influence that I could not get a hold on and so, the physical support is only ‘working’ to some degree. I did see a direct relation with symptoms within my organs and what I did not understood, is how I could have so much physical influence of my mind and others not, while of course I have my emotional patterns as everyone else, but I did not see them as so much more extensive than others, but sometimes started to believe that they are in someway. So this is all creating extra energy again of reacting to what happens within my body without really understanding how it works. Which is influencing my organs again, etc.

I do see now why I saw the mind-body relationship direclty within myself. I did not understand how it could not be recognized by many others because within myself, it was obvious existing. I do now understand how this can be set up differently. Standing up and finding solutions for what we sense in a way, is however another story. I can describe it now as that I need my own beingness-direction here and I can only find myself within and while walking through the mind and learn how I have manifested this within my physical body. We all have things within ourselves that we do ‘sense’ but cannot see completely by ourself alone. The information given within this interview is one example of this. I do need support in this and so has everyone points where support from others is needed.

When I started walking the Desteni I Process, I noticed to have finally found a structure and support to really get to know and support myself within this trinity of the mind-being-body relationship and I continue walking this until it is done, for myself and others. But only now with the information of my mind-being-body awareness itself on a very deep level through the Portal, I do understand why I physically experience myself as how I do. It supports me to accept the physical consequenses and I do no longer need to ‘blame’ myself for it – something that I could not really forgive myself for because I did not really understand the set up within my body and how it is related to my physical condition and mind patterns.

So, I have a new starting-point to walk from now within this mind-being-body interconnectedness; things that I could not really place into context are opening up and I am grateful for this – where in my organs will be of support to walk through different personality systems. In the second part of the interview, the large intestine is giving more detailed information of personality systems related to this organ, which is something that I need to take on at the moment. I will not expand on this here as it is something that I first need to investigate, forgive and walk through for myself.

At the same time I will move on with the physical support and alignment as how I have learned myself to do throughout the years as a physical basic-platform. I do no longer need to worry about why my muscles are not really building up but will see if I can keep them stable and in form as they are and how I am already doing, to keep on walking my life and process in/as the physical on earth.

So for whomever is having questions that you would like to see clarified as a support to understand (and so forgive) yourself and your physical body, I can really suggest an individualised or private interview through the Portal. This combined with walking the Desteni I Process as self-support to start walking with and through your mind, into the physical body. As a way to start walking towards and standing up in oneness and equality with and as Life as a whole.

And to learn that we are able to support ourselves and each other within this, that we are able to change within and as ourselves to what is best for all, slowly, together yet alone, alone yet together, if we are willing to do so. The ones who are reading this blog, are most likely belonging to the group of people that do have the possibility to already start, this with regards to our position in this world and related to money and basic needs providence.

I find it the greatest gift to learn how to support myself and stand together with others within this. Will it be challenging? Yes. For sure. For myself I can say, it is as challenging as what I had to walk before, alone with myself and only a few others and it is only getting better while I understand more and more of myself and because of walking with already many others around the world who have made the same decission to do so. Within this I am an example that one is able to face oneself within one’s emotions without getting lost in it. I have faced pretty much of it and still need to open up all the things I have suppressed. A process that my organs will support me with.

Desteni I Process Lite

Eqafe-store free

Full mind consciousness being awareness back to basics

Mind, Consciousness, Being & Awareness – Back to Basics

Disclaimer:

This blog does in no way contain a medical advise. With unclarity about a condition – physically or mentally – always contact a practioner/specialist/doctor in the related area to get the support you need and from here, see how you can additionally walk your own process to get to know and support yourself in relation to your own body and mind.

————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

Dag 671 – What or who am I looking for in a relationship?

plantje groeit

I have often experienced fear of loss when I am in a relationship, when I am not in a relationship, when a relationship is about to begin or when it is about to end, so actually this means that in any time I have experienced this fear of loss lol.

I was retrospecting within myself, also after having received a private interview with my physical body that in time to come, I will more expand on, and I saw that I am actually able to emotionally be alone and still standing. I have had a period in my life where I have lived alone in an area that was outlaying where I had mostly relied on myself where in this being alone there, I enjoyed something very much as being comfortable in it, more than while being ‘out there’ in society. So I was looking what it was/is that I am standing with and feeling comfortable within and always had seen it as ‘nature’ as the animals and the plants that I felt comfortable with. And to not make myself ‘dependent on nature’, also letting it go again and moving to another place.

Where I now see, it is something within nature, plants, animals that I am comfortable in and that I am looking for and that I can and want to relate with and as, and it is……..Life.

I was worrying about how this would be when I die, because then there will not be nature for example. Looking into what Bernard have walked and his death and what he was and is standing in and as: Life. Also when I die, I do not need to be ‘lost’ but I have the ability to make the decision to stand in and as Life and so stand together, yet alone. As something that I can already walk while being here on earth.

Here I come to a ‘redefinition’ for myself of the word relationship and what I am looking for in this, which is Life. Which is not something that I can ‘loose’ but which is something that I can realize, and from here, live, apply, stand by and as. Life.

B mentioned in the past that our relationship will unfortunately be/become with Desteni, where in it is not about Desteni as something separated but actually what Desteni is standing for and as and bringing practical solutions to live and apply, to bring ourselves to what we are all looking for but never before have had access to or understood: Life.

To come to this realization I have actively walked now about 4 years of Desteni I Process and blogging and participating in a group of people who walk the same and before this I walked quite a path already within self- and body investigation and I find it definitely a process to even come to an understanding of what it means to live and from here, it will be a path to apply and really live it. Where the process itself already entails the application and living of it, it is not separated because life is already within us, the awareness is here but we have to actively open it up, apply and live. And for this we need information and instruments, we need the tools to do so as it will not magically come by itself.

This realization gives me a stable foundation to walk on from and to realize myself everytime that I tend to go into an experience of fear of loss for example. It is actually a decision to stand by and within this relationship with and as life, within and without, which entails the self-commitment. To walk with and as myself into oneness and equality, with and as life. As something that connects everything and everyone because the spark of life existst in everything and everyone. But we do have to make and live the decision by ourselves, to stand with and as this spark and from here, let it grow. And I have found it already quite a path to stand in this integrity, which shows me that we are all pretty lost as humanity as a whole. Where in we actually fear loosing that what we are used to get lost in: our own mind. How contradictionary.

So the solution is to get to know ourselves in that what we are lost in, our own mind. To learn how to understand it and from here, stand up and change it/ourselves within and without, bit by bit. Where to understand everything, is to forgive everything.

Desteni I Process – courses

Uil forgive

Winged – Exploring Self Intimacy

—————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

Dag 670 – Fysieke uitputting – wat is er mogelijk?

slapen bankjeIk voel me fysiek snel en plotseling uitgeput en zie niet direct hoe ik dit opbouw. Het kan snel veranderen, dus ik ‘herstel’ vrij snel zodra ik symptomen bemerk die duiden op een ‘overbelasting’ doordat ik hier ga bekijken hoe en wat ik beter kan afstemmen en het kan dus ook opeens ‘mis’ zijn.

In de Evocircadian benadering wordt zo’n patroon gerelateerd aan hormoonsituaties en hierbij de symptomen van ‘maar niet verder komen en als het even goed gaat, steeds opnieuw vermoeid raken’. Hierin gaat men uit van hoe we als mens biologisch in elkaar zitten en gemaakt zijn met als hoofddoel reproductie. Echter hierin is het geestbewustzijnssysteem en hoe dit functioneert binnenin en als onszelf en welke invloed dit heeft op ons lichaam en hierbij op de hormoonproductie, niet meegenomen.

Naast de fysieke ondersteuning wil ik onderzoeken hoe ik mezelf kan ondersteunen met behulp van begrip/vergeving en verandering van beperkende patronen in gedachten, gevoelens en emoties en de invloed hiervan op mijn lichaam. Om stukje bij beetje tot een werkelijk begrip te komen van zowel mijn fysieke mogelijkheden als mijn fysieke beperkingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om het direct op te geven als ik iets niet begrijp, als het even teveel is in een moment en/of als er erg veel te doen is achter elkaar.

Ik realiseer me nu dat ik het ‘erg veel te doen achter elkaar’ hetgeen is wat ik aan het oppakken ben en wat ik ook toepas, echter dat er meer punten zijn die een rol spelen in het ‘fysiek uitgeput raken’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het punt van ‘erg veel te doen hebben achter elkaar’ en mezelf hierin sturen en aanwezig te blijven in iedere bezigheid, en zo taak voor taak fysiek op te pakken, het enige punt is waarin ik verdwijn in de geest en vermoeid raak, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen en zoals ik nu al zie hierboven, dat er meer punten ‘een rol’ spelen in het proces van opgeven en vermoeid raken.

Ik realiseer me dat het ‘opgeven‘ een duidelijk aspect is wat bijdraagt aan het vermoeid raken en fysiek ‘uitgeput’ ervaren en dat ik dit op meerdere gebieden laat gebeuren in/als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat als ik één punt heb opgepakt dat ik ‘er dan al ben’ en weer op mijn lauweren wil gaan rusten en als ik er ‘dan niet ben’, niet te begrijpen hoe dat toch kan aangezien ik dit punt toch had opgepakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb kort gemotiveerd te zijn en als het dan niet direct uitpakt zoals ik verwacht had, vrij snel in paniek te raken en te denken dat ik het nooit red, dat het geen zin heeft, dat het niet voor mij is weggelegd omdat ik te snel fysiek uitgeput raak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het nooit red, dat het geen zin heeft, dat het niet voor mij is weggelegd, zonder exact te weten wat ik dan eigenlijk niet red.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het fysiek uitgeput raken te gebruiken/gebruikt te hebben als excuus om op mijn lauweren te rusten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het geheel in één keer klaar te willen hebben, in één keer op te willen pakken en als dit anders blijkt, te denken dat ik het ‘nooit red’, in plaats van het te zien als proces om stapje voor stapje door te wandelen en te zien welke aspecten er allemaal aan verbonden zijn waarin deze aspecten zich onderweg zullen openen en het dus eigenlijk te ‘redden’ in kleine stapjes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een moment van opgeven te onderschatten qua invloed op het geheel om maar niet te spreken van meerdere momenten opgestapeld door de dag heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen dat ik snel opgeef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb snel op te geven zodat ik op mijn lauweren kan rusten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen en te denken dat ik het liefst op mijn lauweren rust en te denken dit te bereiken door op te geven, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik juist als ik opgeef, geen ‘rust’ zal vinden in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor momenten waarin ik het opgeef en reageer en deze momenten vaak weg wapper alsof ze niet zo belangrijk zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor mijn programmeringen en hierin het liefst mijn hoofd onder de dekens te stoppen (en zo te kunnen ‘uitrusten’).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb met mijn hoofd onder de dekens te willen uitrusten en slapen terwijl juist in het langer slapen dan fysiek nodig de geest zich weer oplaadt en zichzelf ‘uitrust’ om de strijd aan te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te willen uitrusten in en als de geest om de strijd aan te gaan en dit fysiek te ervaren als vermoeidheid.

Als en wanneer ik zie in mezelf dat ik een reactie in mezelf weg wapper en afdoe als ‘niet zo belangrijk’ dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik met deze programmering ben opgegroeid waar veel kleine aspecten in onszelf, werden weg gewapperd als onbelangrijk, simpel omdat niemand eerder geleerd heeft hoe dit op te pakken en dus is het onvermijdelijk dat ik dit in mezelf gekopieerd heb en automatisch toepas in mezelf in momenten dat ik niet gewaar ben van mezelf en dat ik dit in en als de geest, zal gebruiken als excuus om mezelf in een programmering te behouden.

Ik stel mezelf ten doel om te stoppen met het veroordelen van mezelf in het weg wapperen van punten en in plaats hiervan, de punten één voor één op te pakken en te vergeven in mezelf zoals ze opkomen.

Ik stel mezelf ten doel te ademen in de ervaring van schaamte, in en als de realisatie dat zodra ik de schaamte toelaat in mezelf om te ervaren en vergeven, ik mezelf in staat stel om te veranderen in dit punt, aangezien er geen verandering zal plaatsvinden zonder eerst de werkelijke schaamte te ervaren voor wie ik mezelf heb toegestaan te zijn in zo’n moment.

Ik sta mezelf niet toe te blijven hangen in een ervaring van schaamte maar in plaats hiervan een ‘foutieve programmering’ te herkennen, de ongemakkelijke ervaring toe te staan en vergeven in mezelf, te ademen en van hieruit op te staan en effectief te wandelen door een specifieke programmering heen en hierin ter ondersteuning te zijn van mezelf, in en als een beslissing dat ik wil, kan en mag veranderen en juist door dit te doen, bevestig ik het vertrouwen in en als mezelf.

Als en wanneer ik mezelf zie neigen tot uitrusten en mijn hoofd onder de dekens stoppen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat het een constant afstemmen is van mezelf fysiek ondersteunen met de juiste middelen en voldoende rust en slaap en tegelijkertijd van het opstaan als ik fysiek voldoende gerust heb.

Ik stel mezelf ten doel mezelf fysiek te ondersteunen door tijd en rust te nemen voor mezelf en mijn fysiek en door de taken in rust en zonder tijdsdruk uit te voeren en tegelijkertijd gewaar te zijn van de hoeveelheid tijd die ik tot mijn beschikking heb in de dag en zo dag voor dag de taken uit te voeren binnen mijn fysieke mogelijkheden.

Ik stel mezelf ten doel op te staan als ik fysiek voldoende gerust heb; ik sta mezelf niet toe langer te slapen dan nodig zodat ik mezelf niet ‘uitrust’ in en als de geest ter verdediging en ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven en ondersteunen in dit proces op de momenten dat ik hierin mezelf nog niet effectief toepas, in en als de realisatie dat hierin een punt naar voren komt/aanwezig is dat ik nog niet (of onvoldoende) heb onderzocht en vergeven.

Als en wanneer ik paniek ervaar in mezelf ten aanzien van verschijnselen van vermoeidheid en uitputting, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat de punten zich juist nu weer één voor één en fysiek zullen aandienen zodat ik hierin kan gaan zien hoe en wat precies te vergeven en veranderen in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel om door te zetten met het wandelen door de punten heen gerelateerd aan de fysieke uitputtingsverschijnselen en/of ervaringen en punt voor punt, stapje voor stapje de dingen gedaan te krijgen en me zo als in en als geheel te bewegen en hierin mezelf doelstellingen te geven, creëren en leven.

Dit blog is een opening van de realisatie dat er vele punten verweven zijn met de ervaring van fysieke uitputting die ik heb opgebouwd door de jaren heen, gerelateerd aan de fysieke conditie van uitputting. De punten zal ik me één voor één van gewaar worden en hierin mezelf ondersteunen gedurende de dagelijkse activiteiten en bezigheden om uiteindelijk tot meer stabiliteit en zelfzekerheid te komen in en als mijn fysieke mogelijkheden. Dit naast de algehele fysieke ondersteuning die ik consequent voortzet en blijf afstemmen.

Toscane landschap 2

Desteni I Process

Disclaimer: deze informatie betreft mijn bevindingen in zelfonderzoek met mijn eigen fysiek ter cross-referentie, gecombineerd met onderzoek, bevindingen en mondelinge informatie van anderen en is in geen geval een medisch advies. Bij twijfel of onduidelijkheid over een fysieke toestand raad ik aan een arts of therapeut te benaderen voor diagnose en/of ondersteuning.

—————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive