Dag 682 – The mind-body relationship – Some fears during the flu

flu-97679_640

I am having pretty bad flu symptoms at the moment that I write this. It’s been a while ago that I have had this. It started with some slight symptoms and I could move on with my activities. Then at work, I felt the pain going towards my jaw, at the place where within two months, a crown will be placed. It hurted and here, I started to react with fear. That the pain would become worse and that the crown needed to be placed earlier, things like that. Since then the symptoms of the flu got worse (not especially with this tooth – it is like it was ‘passing by’ this area and because it is a ‘weak’ place, it hurted there more ) and I really need to stay at home and take some time to recover. I will write out some self-forgiveness on thoughts/experiences coming up during these days, related to the symptoms.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to let fear come in within myself within thoughts about the place in my jaw where a crown is going to be placed, where before this, I had no thoughts of fear about having some slight ‘flu’-symptoms as a bit of a rough throat for example.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to be in conflict with myself during the days at home about wanting to use the time effectively but actually not being able to do anything constructive besides making some food and taking care for myself and the cats.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear that my house will become dirty with lots of hair from the cats and me not being able to clean up.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear that it will become ‘too much’ to clean up, where actually the cleaning up will be the same as before, only with some more hair now.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear to feel myself like this from now on, not being able to do anything constructively.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear the virus/bacteria to take over within me, which is actually the same as fearing my mind/the thoughts to take over within and as me, consisting as/related to memories within me.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear to not being able anymore to take care for myself.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear to not being able to direct all things in my life as combining work, projects, house-tasks and self-care/animal-care.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel impatience towards the flu-symptoms,

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel like wasting time when I am not able to do anything constructively because of feeling physically not well.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to hold on towards thoughts and emotions and within this, hurting my body/letting this ‘eat’ on my physical body within the tissue and let it become irritated.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to react towards the flu-symptoms very slightly within myself so that I do not directly notice this, and within this irritate myself/my physical body.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to have thought that I would not be sensitive to a flu because I haven’t had this for a long time and so, did not build up fear towards this, where I do see now that there is a fear existing within me when and as it is happening and it also can be existing within me through family-memories where having a cold or getting a flu is accepted as that one should not kiss each other on the cheek for example when one is having a cold, because of ‘a risk’ of transmitting the cold/flu towards each other.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that I would not get the cold or flu and not wanting to participate in and as the thoughts/believes of transmitting a virus just by kissing another on the cheek.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to wonder if the fear about my jaw has opened up towards the flu getting worse or that it would have got worse anyway.

I remember here having a chat with Sunette about me coughing after having some food, where she mainly advised me to slow down and not judge the coughing (I will write about this in a separate blog) and I noticed that this was the main point that caused the coughing/how I kept it continuing. I saw a related point with the flu-symptoms, that I was reacting to it, having difficulties with slowing down myself. So I see now that this is a point to consider in general: slowing down within myself and not judging what is physically happening but rather look at it and support myself within.

I commit myself to, when and as I see myself reacting to physical symptoms and judging myself for this, to breathe and slow down within myself, meaning, looking at what is really existing within me in such a moment and where my thoughts are going to from here, forgive myself for the pattern within and related emotions coming up.

I commit myself to, when and as I see physical symptoms becoming worse in a moment, to stop and breathe and slow down, to lay down when and as necessary, to embrace myself and see what I am participating in within my mind and what the fear is and from here, forgive myself for what I think and believe and participate in.

I commit myself to investigate and write about the patterns that are coming up more prominent when and as I ‘become ill’ as here my mind shows me what I have not yet sorted out within myself with regards to my physical and physical activities that I am not being able to do in that moment.

I commit myself to, when and as I fear that the virus will take over, to stop and breathe and see what thoughts I participate in as a ‘virus that I allow to take over’ and instead, direct myself within, forgive myself for the fear and bring myself here in physical reality.

I commit myself to be carefull with viruses and bacteria, to support my immune-system where I can and to seek for medical support when and as needed and when not, to trust myself and take care of myself.

I commit myself to, when and as I see myself participating in thoughts about cleaning the house and fear of not being able to do so, to stop, breathe and look with common sense to the hair in the house that I will be able to clean up within an hour, as soon as I feel physically better.

I commit myself to look at a virus with common sense, meaning to not fear it but to also not go into an experience of superiority as in ‘I will not get the flu’ as this is actually also based on fear, as a fear of ‘being caught’ in a mind-pattern that is lived within the family/society and so, existing as a memory within myself.

I commit myself to work constructively with memories as fear as thoughts that I see existing within me in relation to physical symptoms and assumptions about a virus and other dis-eases by looking at the thoughts and related emotions and/or feelings and forgive myself for the energetic attachements within, to create space for/within myself to look at memories and information with common sense.

virus-163471_640

Multi-dimensional information about the evolution of viruses:

The Evolution of Viruses – Reptilians – Part 243

The Evolution of Viruses (Part 2) – Reptilians – Part 244

Fighting off Viruses – Reptilians – Part 245

The Virus and the Body – Reptilians – Part 246

Mind + Virus Versus Body – Reptilians – Part 247

*

The Evolution of the Common Cold – 2013 – Future of Consciousness – Part 44

Memories in Your Body – Quantum Systemization – Part 63

Disclaimer:

This blog does in no way contain a medical advise. With unclarity about a condition – physically or mentally – always contact a practioner/specialist/doctor in the related area to get the support you need and from here, see how you can additionally walk your own process to get to know and support yourself in relation to your own body and mind.

———————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

 

Advertenties

Dag 681 – Bladder infection with a cat

Snoo Kerstlampjes

For a while I noticed that Snoo the white female cat, was sometimes leaving one or two drops of urine when she steps out of the box after doing a pee. Where in I made a remark for myself that if we go for a yearly check up, this should be investigated too. However yesterday, she was sitting near to me and looking at me for a long time and I sensed that something was going on. She also did sleep very long the night before and I saw some urine around her vulva, but because she has a lot of longer hair, I was not sure how that was before, but I remembered it as always being clean. The signs were futile but it were signs and additional and more prominent was my sense of something that needed to be taken on, now, today.

I ended up with going three times towards the fet. First I called and they said that I could bring some urine so that they could test it. They have a package with plastic litter for this to put in the box and when the cat pees, one can easily take out the urine with an injection needle (without the needle). So I picked that up first time, back at home I went upstairs to empty the box and directly after I had emptied it, Snoo was next to me and stepped into the box to do a pee.

Okay that went fast lol. I took it in the injection needle and into a pipet and went back to the vet. They would call me with the result. The result was that their was a bladder infection, there was a little blood in the urine. I could come for a medicine, but the vet strongly advised me to bring the cat with me for further investigation because she found the symptoms a bit strange and the cat is very young (almost 3 years). I found something strange about it too and she had a place the same afternoon. So, third time to the vet this day. This time my neighbour was at home and she was willing to drive with me with her car so we did not need to go on bike through the cold weather. That was great.

I was nervous, I did not expect something physical going on already with the cats. I also thought about the money as usual in this kind of situations but decided to not worry about that and to do what needed to be done and find a solution and arrange the payment. (I do have put aside some extra for these cases but with large amounts I will need to arrange a montly payment).

The physical investigation went well and nothing other serious seems to be going on than bladder infection. My worry was that it was related to her uterus, as how the situation was with the female rabbit that died 2 years ago, eventually from a uterus carcinoom but also at an age around 9. Here I learned a lot about the differences between rabbits and cats, which is very cool to know.

Cats do not easily have a uterus infection and seldom carcinoom if they are sterilised, because the ovaria are taken away and so the hormons that can activate this symptoms of uterus infection are not being produced anymore. It is something that is often happening with female rabbits but not with female cats, she ensured me and so the uterus is not recommended to be taken out as how they often recommend with female rabbits.

Her worry (of the vet) was if the urethra was narrowed and she wanted to check this. This is seen more often with male cats but can be so with female cats. So the vet and I had a different motivation to directly investigate. The urethra was not narrowed, her bladder felt normal by size but was sensitive for the cat when she touched it. Also a stone would not be likely as there was only one line of blood in the urine sample and with a stone, there are mostly more and there also was no grind find in the urine.

I also learned that with cats, a bladder infection is not coming from a bacteria as how it is with guinea-pigs or rabbits (I forgat why this is so). It is coming from an irritation of the bladder-wall (inside). Interesting. I am glad that I did not test things out with for example colloidal silverwater, as this is working when there are bacteria involved so it would not have maken any difference.

So. How comes then that she has a bladder-infection?

20-02-16 - 3Stress? asked the vet. Well she seems relaxed, I said, where I directly mentioned that it might seem so. As when I looked back, she came often sitting next to me when for example Basha the male cat was chasing her. Perhaps she was not so relaxed as it seems. It is not a nervous cat so to speak but that doesn’t mean that she is not experiencing ‘stress‘ inside.

So I asked about some alternatives to reduce the stress for her as I prefer to work with that additionally (natural medicine). Very nicely she came up with additional solutions. So what I start with now is the following:

A medicine to cure the infection for 5 days, as first ofcourse (it is not anti-biotics becasue there is no bacteria involved so it is something to treat the infection). Then Feliway, first as spray because I have that already and when it goes well, the evaporator. I can try out Rescue or other flower remedies but what I start with is a tiny bit of Valerian (also the Cat Mint called). Snoo was lately more often chewing on a Valerian root that I in the beginning, had placed on the ground in between all the toys. Let’s see if we can get her to some relaxation also with Basha around.

20-02-16 - 1In the evening she was going to sleep and I was sitting next to her, giving some hugs. If I trust my communication with her this is what I picked up: she was trying to hold on but she did not manage to do so, of being this ‘tough’ or brave cat (from what I understand towards Basha and/or to hold her stand as the leader and not let it effect her too much), which may be her survival technic (she comes from the street). In fact she is a (physically) little and very gentle cat. I hold her and embodied that she doesnot need to, she is not on the street anymore and Basha is not really doing something (he is challenging her but not hurting). This morning when she looked at me I noticed this as that she ‘warned’ me as needing support.

She is sleeping a lot and it looks like she is more relaxed, which may also be because of the pain being treated as she may have walked with this already for longer. I keep an eye on Basha and he seems to be more gentle. It can be because Snoo is more relaxed herself, it can be because he senses that he needs to be/is asked to be, it can be momentarial for sure and it can also be because of the Feliway!

I bought another cat’s box (well yeah, another one!) as also discussed to place in another space. Let’s see if she will use that and having some rest here for herself, as here Basha can be chasing her now and then. I tried to remove a box I already had but when we were at the vet, Basha did his poo on the ground where the box was normally standing. Maybe he was nervous too because of this new situation where Snoo went out, maybe because his poo was a bit thin this time, or maybe he just wanted the box to keep standing there. So I put it back. Three boxes on a row and one new extra in a different space. (There are at least three recommended for two cats who are having some issues with each other).

Let’s see how we do from here. I learned a lot about cats and diferences with other animals and treatments which I find very interesting. I share them detailed here so that it can be of support for others as well if/when needed.

I have walked self-forgiveness on reactions coming up within me yesterday, as I went into a slide panic inside that I suppressed when I was going to do the practical things. And I did not want to cry at the vet when she explained that with cats it is most likely not related to the uterus. Which was based on a remembrance with the rabbit and me experiencing some relief.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think that I have done something wrong because Snoo has ‘already a bladder-infection’ and I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel guilty for bringing in Basha and wondering if she might have done better alone here, where I did not prefer her to come in alone because I am long days from home for work half time of the week.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think that the first cat that I had choosen to be here with her, might have fit better than Basha but he went ill and could not be placed and so, I looked for another and I liked Basha although I saw that he might be challenging (where the first information was that he was a she, until he arrived from Egypt).

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel heavy as if I have done something wrong by putting two cats together that did not know each other, where it may be causing ‘stress’ that may cause physical consequenses as for example a bladder infection.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to blame myself for putting the cats into this situation, instead of looking practically at the situation as how it is at this moment, that does not look so bad but that needs some direction.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that if a situation needs direction, that I have done something wrong before.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that ‘challenges’ are something to better prevent from, instead of seeing them as something to learn from and expand and direct into a solution.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to blame myself when I did not all see through in the beginning/on forehand and then place myself at where I am now physically, back into the beginning in my mind as if I could have forseen how things will go or work out.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel disappointed that in an early stage there are physical things going on with the animals.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear that it will cost me a lot or all the money I have available to support them, instead of seeing, realizing and understanding that it is a thought projected as fear in the future as a ‘what if…’ situation in/as my mind and so I commit myself to stop participating in this ‘what if...’ situations as thoughts in/as my mind, to breathe and focus on the current situation that I am physically in.

What I do see is that animals are walking their process too, as how Snoo is showing here for example. Which is at the same time reflecting my process, although it is not ‘because of me’ as animals do not carry the ‘load’ of the care-taker since the Portal opened 2006-2007.

I commit myself to, when and as I go into experiences of guilt or blame towards myself, to stop, breathe and bring myself back to the situation as it is and from here, look into the best possible solutions to walk and if and when experiences keep coming up, go back to writing to release some unseen attachements and energy and while doing this, stabilizing myself more and more and so, becoming more and more able to make decisions from a clear starting-point, that will not give a prediction of how things go but that does give an outcome that I can direct within self-trust and self-satisfaction because it will be more and more aligned with who I can and will be in alignment with and as life itself/within awareness.

I commit myself to walk with the animals equally, to receive their support and give it where needed and within my ability and I commit myself to trust myself and investigate my senses in my interaction with animals, as I have proven more than once to myself that I am in the right direction that something is going on, but that I need to go find out what it is exactly so that I can look for practical solutions and physical support.

I realize that there are many consequences that we cannot yet prevent because of already being programmed/designed and developped through time and I commit myself to keep on investigating if there are other things that can cause stress and/or the bladder-infection and to see how to support.

I commit myself to look into my view on death and a fear of death coming up while walking with animals.

Snoo bed

Cats and Self Discovery

Previous ‘cats-blog’: Dag 664 – Subtile rebellious behaviour of the cat?

———————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

Dag 680 – Mijn woordenboek van levende woorden

owl-297413__180

Ik loop al een tijdje te dralen met het schrijven van blogs doordat ik niet direct een onderwerp paraat heb. Er is echter een heel nieuw gebied om over te schrijven, namelijk het herdefiniëren van woorden. Om zo tot een woordenboek te komen van Levende Woorden die kan bestaan naast het ‘gewone’ woordenboek.

Hierin komen woorden te staan als levende woorden en het herdefiniëren houdt in dat ik energetische ladingen – als aangeleerde en persoonlijke ervaringen die ik gekoppeld heb aan een woord – te vergeven en zo te verwijderen van een woord, en vanaf hier een definitie te geven die ik kan leven als wat het beste is voor al het leven, zonder in energetische ervaringen te gaan zodra ik dit woord hoor, zie, schrijf of spreek. Want persoonlijke/energetische aangehechte ervaringen, maken dat ik mezelf voorop stel als ik het woord uitspreek, het maakt dat ik de persoonlijke ervaring over breng, in plaats van een woord dat voor iedereen gelijk een richtlijn kan zijn.

Ik kan staan als de definitie die ik het woord geef en dit zal zich door de tijd heen uitbreiden. Er zullen meer woorden komen en de definitie zal zich verdiepen naarmate ik het woord leef/toepas in mijn dagelijks leven en zo verdiept de betekenis van het woord.

En deze betekenis breng ik dan mee als ik het woord leef en schrijf of spreek. Het geeft feitelijk een creatie aan, van mezelf neerzetten in deze wereld en nu dan in overweging van mezelf als leven, evenals al het leven, in en als het fysiek, dus hier fysiek aanwezig en niet gebonden aan een ervaring in de geest die het bij mij persoonlijk oproept.

Dit zal een uitbreiding inhouden van mezelf, aangezien ik het woord een betekenis geef die het leven als geheel in overweging neemt. Dus de beperking van mijn ‘energetische, ervaringsgevoelige invulling’ zal verdwijnen. De woorden zullen gaan functioneren als richtlijn voor mezelf om ook daadwerkelijk te leven in overweging van al het leven.

Interessant genoeg wil ik dit graag en ervaar ik weerstand. Zoals ik zie terugkomen in het dralen met het schrijven van blogs. Vandaar eerst wat zelfvergevingen voordat ik met het eerste woord begin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren om een woord te herdefiniëren vanuit een angst om het ‘verkeerd’ te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik een woord verkeerd herdefinieer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te aarzelen met het herdefiniëren van woorden doordat het niet soepel gaat en ik het lastig vind om een nieuwe definitie te verwoorden, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit is wat nieuw is en wat ik nooit gedaan heb en dus zal gaan leren terwijl ik het toepas.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moeite te ervaren om een woord te herdefiniëren.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik mezelf zie dralen om een blog te schrijven en geen onderwerp weet, te stoppen, te ademen en een woord te kiezen dat ik graag wil herdefiniëren en hiermee te beginnen in het blog.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik moeite ervaar om een woord opnieuw te definiëren, te stoppen, te ademen en te verwoorden wat ik zie in het woord als hoe ik het wil leven in overweging van mezelf in en als leven en hier vandaan, het leven als geheel, dit op te schrijven en hier vandaan de woorden zo te plaatsen dat ze helder en eenduidig verwoorden wat ik zie.

Ik stel mezelf ten doel om de tijd te nemen voor het opnieuw definiëren van een woord en op het moment dat ik niet geheel tevreden ben, door te gaan met het uitproberen van andere woorden binnen de definitie en ik stel mezelf ten doel dit met plezier te doen als een ‘spelen met woorden’ en niet bij de pakken neer te zitten als het niet direct lukt.

Ik stel mezelf ten doel het woord ‘spelen’ te ontdoen van mijn interpretatie die me belemmert om dit effectief toe te passen en plezier te hebben en van hieruit, een nieuwe definitie te verwoorden.

old word

Wat wordt er bedoeld met ‘energetische ervaringen’?

zie Desteni I Process Lite

Thinking vs Looking – Back to Basics

————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

 

 

 

 

Dag 679 – Een oneindige ervaring

verdriet

Ik merk dat ik verdriet als oneindig ervaar. Totdat ik een punt in expressie heb gebracht en de ervaring stopt. Dus is het niet oneindig en kan ik concluderen dat (ikzelf in) de geest er een oneindige ervaring van maak, Waardoor het me zinloos lijkt om er iets mee te doen.

Voor degene die dit leest en hierin eventueel gedachten heeft bijvoorbeeld ‘over mij’ of als er ervaringen opkomen in relatie tot verdriet; dit geeft een mooie gelegenheid aan voor ieder om zelf te onderzoeken, hoe je eigenlijk zelf in relatie staat tot verdriet en hiermee omgaat! Het schrijven van een blog met zelfvergevingen is een voorbeeld van een manier om onszelf te ondersteunen en verantwoordelijkheid te nemen voor (onderdrukte) ervaringen en gedachten. Om de ingewikkelde patronen binnenin onszelf beetje voor beetje te openen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat mijn ervaring van verdriet oneindig is omdat ik het zo ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring te geloven en aan te nemen voor waarheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring van verdriet te onderdrukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring van verdriet als ‘mijn’ te benoemen en dus alsof het van mij is, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik het heb eigen gemaakt maar dat het geen deel uitmaakt van wie ik werkelijk ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb loslaten te koppelen aan verdriet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een hekel te hebben aan loslaten maar gek genoeg niet aan verdriet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te houden van verdriet en hierin vast te houden aan verdriet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘geen kwaad’ te zien in verdriet, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het een emotie is die me niet dient aangezien het een emotie is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat verdriet nodig is als ik loslaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verwilderd om me heen te zoeken als ik loslaat en geen verdriet ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor verdriet, wat dan de polariteit inhoudt van de liefde als in ‘ik houd van verdriet’ en door de angst, het verdriet te onderdrukken en vast te zetten, op te slaan in mijn lichaam als oneindig reservoir waardoor het oneindig lijkt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in en als mezelf, een oneindig reservoir van verdriet te hebben opgebouwd en opgeslagen in mijn lichaam zonder me gewaar te zijn hoe precies en dus zonder er werkelijk bij te kunnen om het los te laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te koppelen aan liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat liefde bij verdriet hoort en verdriet bij liefde en zo steeds een bron van verdriet aan te leggen en boren in een zogenaamde liefdesrelatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb liefde niet te hebben vrij gemaakt van verdriet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik iemand kan missen zonder verdriet te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me kwetsbaar te ervaren in de liefde door de ervaring van verdriet die op de loer ligt, in en als de koppeling aan het woord liefde in liefdesrelatie en hierin dan zo gekozen dat ik of de ander verdriet zal creëren en dus ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat er verdriet hoort bij een relatie, wat ook zo is aangezien ik een relatie niet geleefd heb als gelijkheidsrelatie maar in ongelijkheid van mezelf, in een uitgangspunt van ‘mezelf als leven compromitteren’ en dus leven algemeen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als leven te compromitteren in een relatie en zo een voedingsbodem te leggen voor de ervaring van verdriet, in en als de afscheiding van mezelf in het gebied waarin ik mezelf heb gecompromitteerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb eerst los te laten en vervolgens weer vast te willen grijpen als ik in de ervaring van verdriet kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in de ervaring van verdriet te gaan in plaats van de ervaring van verdriet hier halen en los te laten door zelf te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb alleen een ervaring te ervaren zonder die te kunnen koppelen aan iets en zo de ervaring vast te voelen zitten in mijn lichaam zonder dat ik er bij kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben opgesplitst in een ervaring en in een zienswijze ergens over om niet in de ervaring te vervallen, en zo in en als afsplitsing van mezelf, de ervaring te onderdrukken in mijn fysiek en deze vervolgens niet naar boven te kunnen halen aangezien ik mezelf ervan heb afgescheiden op het moment dat het plaatsvond.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in een zogenaamde liefdesrelatie mijn ervaringen te herleven en naar boven te halen in plaats van werkelijk iets substantieels op te bouwen, door mezelf te compromitteren voor het aangaan van een liefdesrelatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven, angst te ervaren dat ik niet bij de fysieke pijn kan als ik de ervaringen niet herleef en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het herleven van ervaringen als consequenties te veroordelen, terwijl het feitelijk een ondersteuning is om zichtbaar te maken wat er in me huist.

Wordt vervolgd

the eye of the needle

Eqafe Store – Free

———————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

 

Dag 678 – Wat betekent liefde voor jou?

Hart

Het woord en de ervaring van liefde is op vele manieren misbruikt door ons mensen. Het overweldigende positieve gevoel dat we als ‘ware liefde’ omschrijven; is dit ook werkelijk wat we denken dat het is?

We tonen onze zorgzaamheid en genegenheid voor elkaar ieder op verschillende wijze; in kleine handelingen, door er gewoon te zijn voor een ander, in grotere zaken waar een daad van ondersteuning nodig is. Hierin zie ik aspecten van liefde die werkelijk en gegrond zijn. Echter het werkelijk ‘houden van’ en iemand leren kennen en ondersteunen en mee zien met elkaar, dit is toch iets waarvan ik kan zeggen, dit hebben we niet of nauwelijks geleerd. Dit maakt dat onze toepassing onvolledig is en niet toereikend.

We hebben niet geleerd elkaar in gelijkheid te benaderen, vanuit een punt van zelfverantwoordelijkheid. Zelfverantwoordelijkheid betekent dat we de gedachten, gevoelens en emoties die we over of voor een ander hebben, zien voor wat het zijn: gedachten, gevoelens en emoties die weinig tot niets over die ander zeggen en veel tot alles over onszelf. Dus is het iets om voor onszelf te onderzoeken en verantwoordelijkheid voor te nemen. En dit verantwoordelijkheid nemen hiervoor, dat is de eerste stap naar werkelijke, gegronde en voortdurende liefde. Het is het grootste geschenk dat we onszelf en elkaar kunnen geven.

Om hiertoe te komen merk ik dat het nodig is om alle ervaringen die we in eerste instantie gekoppeld hebben aan het woord liefde, los te laten. Het loslaten houdt praktisch in dat we zien in onszelf waar we niet oprecht waren, waar we ons hebben laten leiden (lijden!) door gedachten, gevoelens en emoties over onszelf en/of een ander; dat we vervolgens onszelf hiervoor vergeven en in deze toepassing van zelfvergeving, nemen we verantwoordelijkheid voor onszelf. Van hieruit opent dan de mogelijkheid om onszelf te corrigeren en zowel onszelf als elkaar, in gelijkheid te benaderen.

Uit ervaring kan ik hier spreken dat dit proces een doorwandelen en loslaten inhoudt van alle illusies die we hebben aangenomen, geaccepteerd en toegestaan binnenin onszelf ten aanzien van het woord – en de ervaring van liefde. Het doorwandelen gebeurt feitelijk als consequentie, als een wandelen door de (gemanifesteerde) ervaringen heen in fysieke realiteit, om onszelf te leren kennen, om onszelf te leren zien in wie en wat we dachten dat liefde inhield en vervolgens zal hetgeen dat we dachten en geloofden, ophouden te bestaan. Dit kan bijvoorbeeld inhouden dat een relatie ophoudt te bestaan of een vriendschap of een bepaalde plek waaraan we waarde hadden gehecht.

Het kan ook betekenen dat de relatie blijft, echter dat binnen deze relatie, de schellen van onze ogen vallen en we langzaam zien dat de ervaring van liefde van en voor onszelf en van en voor een ander, op een aantal of op vele vlakken niet geleefd is en dat we daden toestaan of hebben toegestaan, die niet van werkelijke liefde, die niet van gelijkheid getuigen. Oftewel, die hebben plaats gevonden vanuit eigenbelang en waarin we een ander (of juist onszelf) niet of onvoldoende in overweging hebben genomen.

Het proces van zelfvergeving is hierin een grote ondersteuning omdat het ondersteunt om niet te vervallen in zelfoordeel en schuldgevoelens bijvoorbeeld, of in ervaringen van onbegrip en zelfs wraak. Het ondersteunt om in begrip te komen en staan met en als onszelf en hiervandaan, in begrip van wat een ander tot iets gedreven heeft. En vanuit dit standpunt van begrip, zijn we in staat om beslissingen te nemen die onszelf en een ander ondersteunen, die zoals we dan zeggen ‘het beste zijn voor onszelf en/als een ander’, wat betekent dat het zowel voor onszelf, als voor de ander, en hier vandaan, voor het leven algemeen, het beste is. Als een overweging van alle aspecten en betrokkenen, in gelijkheid benaderd.

Het proces van zelfvergeving zal ondersteunen om sneller door de gemanifesteerde consequenties heen te wandelen en uiteindelijk stellen we onszelf hier in staat om het creëren van nieuwe consequenties te voorkomen. Omdat we hebben gezien, gerealiseerd en begrepen hoe en waarom we iets gedaan of juist niet gedaan hebben en we onszelf hiervoor vergeven hebben en de beslissing genomen om het voortaan anders te doen en dit ook werkelijk te doen. Zodat er uiteindelijk en werkelijk verandering kan en zal plaatsvinden.

Liefde. Het is één van de meest beschreven en besproken onderwerpen en het is nodig dat we hierin tot helderheid komen voor onszelf. Zodat we onszelf, een ander, het leven in en om ons heen niet langer compromitteren ‘in de naam van liefde’.

mos als bodembedekker

Definieer het woord ‘Liefde’

Liefde als Expressie van Leven

Het Ontwerp van Liefde

Liefde als bewustzijn

Dag 677 – Keuze of Beslissing?

Free-to-choose

Het is me duidelijk dat als ik de beslissing neem om voor een principe te staan en dit te leven, als richtlijn als wat het beste is voor al het leven en hierin de beslissing voor mijzelf om dit te leven, er geen zogenaamde ‘keuze’ overblijft. Ik beslis op een gegeven moment om een bepaald principe als grondbeginsel te willen leven als ik bemerk dat het tijd is hiervoor, dat ik mezelf (en hierin gelijk een ander) anders zou compromitteren.

Hier vandaan volgt dan de vraag wat een ander beslist in dit punt. Als een ander tot wie ik in relatie sta, voor dezelfde principes wil staan, dus beslist om ook te staan als een principe in overweging van onszelf en/als een ander als leven, dan is er een stap gemaakt richting agreement, richting een overeenstemming in dit punt.

Beslist de ander hier niet toe – om allerlei redenen kan dit zo zijn, van er simpelweg niet klaar voor zijn en te druk bezig met overleven, tot een bewust ‘kiezen’ voor een aspect in eigenbelang en vele gradaties hier tussenin – en dus als de ander hier niet toe beslist, houdt de relatie op te bestaan en gaat deze niet over tot een agreement/overeenkomst, want er is geen overeenstemming in dit punt. En zo kunnen we punt voor punt doorwandelen en zien, besta ik in relatie – wat ergens een afhankelijkheid inhoudt binnenin mezelf in gedachten, gevoelens en emoties, of stem ik overeen met mezelf in hoe ik wil bestaan in eenheid en gelijkheid met en als leven?

Het nemen van zo’n beslissing houdt een risico in dat de ander tot wie ik in bepaalde aspecten in relatie sta in mijn gedachten, gevoelens of emoties, niet deze beslissing neemt en dan houdt de relatie op te bestaan – in ieder geval in dit bepaalde aspect – of de relatie begint niet eens. En toch is het uiteindelijk het beste voor alles en iedereen als ik leef wat tot mijn mogelijkheden behoort in overweging van al het leven.

Als ik eenmaal een beslissing genomen heb, is het nodig dat ik de beslissing keer op keer leef en steeds meer integreer in mijn leven, dat ik de ervaring en aspecten van de angst voor verlies doorwandel totdat het staan in overweging van al het leven (in de eenvoudige, kleine aspecten binnen mijn bereik) een natuurlijke expressie is van wie ik ben.

Er zijn zoveel aspecten om in overweging te nemen, om niet zwart-wit, in polariteiten te vervallen en van hieruit zogenaamd een beslissing te nemen wat eigenlijk een verborgen keuze inhoudt. Want dan zou ik de beslissing gebruiken als manipulatie-methode om een relatie-aspect te behouden.

Er is een wezenlijk verschil tussen het ‘nemen van een beslissing’, gebaseerd op principes die leven in overweging nemen als wat het beste is voor mijzelf (en hier vandaan voor andere betrokkenen) – en het ‘maken van een keuze’, gebaseerd op ideeën en voorkeuren in gedachten, gevoelens en emoties als ‘wat ik het liefste zou willen‘.

Vrije keuze? We denken dat we hier blij van worden en hiertoe het recht hebben. Het tegendeel is waar. En dit houdt een uitgebreid proces in want het is nodig dat we eerst een heleboel ‘afleren’ (vrije keuze, gebaseerd op ‘mijn’ voorkeur) en dan opnieuw ‘aanleren’ (beslissingen, gebaseerd op principes die al het leven in overweging nemen, die het beste zijn voor alles en iedereen). Want niemand is vrij (en dus blijvend blij!) totdat iedereen vrij (en blijvend blij) is.

Dit houdt een nieuwe definitie van Vrijheid in. Vrijheid zonder Verantwoordelijkheid bestaat niet. En dit houdt weer een nieuwe definitie van verantwoordelijkheid in. Waarin we leren wat het betekent om in en als verantwoordelijkheid te staan voor onszelf in wie we zijn in gedachten, gevoelens en emoties. En hiervoor is discipline nodig, zelfdiscipline.

Hoe meer mensen dit willen leren en toepassen, hoe meer vrijheid er zal komen; vrijheid van expressie en vele mogelijkheden tot samenwerking waarin ruimte is voor alles en iedereen, zonder een ander als leven te schaden.

Desteni I Process geeft handvatten voor het individuele proces van relatie tot overeenstemming en leert wat zelfverantwoordelijkheid inhoudt. Het is het meest bevrijdende proces dat we onszelf en ieder ander, al het leven kunnen schenken.

quote-64-geen-definitieve-beslissingen

What do the beings in the afterlife want to do with/for humanity?

In what different ways can you walk your process from Consciousness to Awareness?

What does this being have to share about the inevitability of change in existence?

The Process of Self & the Portal – Life Review

————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive