Dag 688 – Het leven van woorden: mistake – misstap

2013-03-22-11-32-32.Vragen_stellenVoor context zie: Dag 680 – Mijn woordenboek van levende woorden

Mistake – misstap, misverstand/misverstaan, vergissing, fout, domheid, flater, onjuistheid, dwaling

Dit zijn wat vertalingen van het woord mistake. Ik kies hier voor het woord mistake omdat ik deze duidelijker vind om mee te werken dan de Nederlandse vertalingen. Alhoewel ik misstap en misverstand dicht in de buurt vind komen.

Mistake – het woord ‘mis’ zit erin, het missen van iets of iemand. Het missen van mezelf in gewaarzijn zou ik zeggen. Dus op het moment van de misstap of van het misverstand, ben ik niet aanwezig in gewaarzijn, ik ben niet gewaar van mezelf en van de consequenties van mijn woorden en/of acties in dat moment.

Dit is hoe we de wereld gebouwd hebben en hebben toegestaan te bestaan, in en als onszelf – zonder gewaarzijn van onszelf en van de consequenties van onze woorden en/of daden. Dat klinkt behoorlijk zwaar, het is ‘niet mis’ dat we dit zo hebben toegestaan.

Mijn reactie op een misstap van mezelf is vaak schuldgevoel. Ik vind het vaak dom van mezelf (domheid) en vind hierin dat ik ‘beter zou moeten weten’. Hierin neem ik mijn eigen programmeringen die ik door de tijd heen heb opgebouwd en toegestaan in mezelf, niet in overweging. Ik ben me namelijk niet gewaar van alle programmeringen die zich in mij bevinden en waarin ik besta. Dat is het probleem met programmeringen, ik zie een aantal programmeringen niet of niet geheel of ik neem nog deel in een energetische verslaving die speelt binnen een bepaalde programmering, totdat ik de consequenties manifesteer en onder ogen kom. Hoe actiever ik beslis tot een leven in gewaarzijn, hoe meer en meer ik leer om te voorkomen dat ik onnodig consequenties creëer. Echter ik zal nu eenmaal misstappen begaan om patronen zichtbaar te maken in mezelf. Dat is de sluier van de geest die langzaam wordt opgelicht.

Schuldgevoel ondersteunt me niet om effectief met een misstap om te gaan. Ik belemmer mezelf als ik deelneem of blijf deelnemen in schuldgevoel. Aangezien schuldgevoel onderdeel is van de versluiering van/in mezelf. Wat ik kan doen, is de ervaring van schuldgevoel gebruiken als een aanwijzing dat ik ergens niet gewaar ben geweest, dat ik ‘beter kan’ en dat ik consequenties gecreëerd heb die niet het beste zijn voor al het leven, inclusief mezelf.

Ik zie dat ik eigenlijk altijd verantwoordelijk ben voor een consequentie; dat er niet zoiets is als ‘het is nu eenmaal gebeurd vanuit het niets’. Iemand is immers verantwoordelijk voor wat er gebeurt en we zouden hier kunnen zeggen dat we allen verantwoordelijk zijn voor wat er gebeurt. Hierin vraag ik me dan af: wat als ik me er ‘niet van bewust ben’ dat iets een misstap is, is het dan nog steeds een misstap? Ik zie hierin dat ik zoek naar een ‘persoonlijke aantrekking’ en een zoeken hierin naar een reden of ik wel of niet verantwoordelijk ben voor wat er gebeurt.

Ik vind dit interview heel duidelijk ten aanzien van het nemen/leven van verantwoordelijkheid. Wat ik hierin aanneem is dat het veel effectiever is om direct verantwoordelijkheid te nemen voor het geheel waarin ik betrokken ben en dan van hieruit te luisteren en zien wat ik eventueel zou kunnen veranderen en hoe. Dus dan is het niet ‘im frage’ of ik verantwoordelijk ben maar mee ‘hoe’ en vervolgens gaan zien hoe ik mezelf zo effectief mogelijk richting kan geven binnen een bepaalde situatie of gesprek. Zonder oordeel over de gemaakte ‘misstap’ maar praktisch en gericht.

Als we dit met z’n allen zouden doen op aarde, zou de wereld er in snel tempo, heel anders uit komen te zien. Alles zou in beweging komen. Laat ik beginnen en doorgaan met mezelf te bewegen en te bevrijden van de verlamming, van de versluieringen van de geest, van redenen en rechtvaardigingen als persoonlijke aantrekkingen.

Woordenboekdefinitie: misstap: verkeerde stap, verkeerde of slechte daad, fout; misverstand: een verkeerd begrijpen, vergissing waardoor men elkaar niet goed begrijpt; onenigheid; vergissen/vergissing: falen, een fout begaan, zich misrekenen/het vergissen, fout, abuis, blunder.

Klank: Mis: is, ingrid; take: been taken, bezeten; stap: ap, star, pap; verstand/verstaan: ver van stand/ver van staan, aan, banaan, banaan in je oren; vergissing: is, ing, ver, gissen, ver van ing, ver van is.

Energetische ervaring: negatief; zwaar en schuld; als herhaling; zelfoordeel

Wordt vervolgd met de uitwerking en herdefinitie.

Woordenlijst (blogs)

Wat doe jij met de vragen die in je opkomen?

full_ode-to-our-childrenFree download

Lyrics

Tell the Children we are to late
We’ll leave them a future with an earth raped
And so we choose this world of pain
Pointing fingers when we are to blame

We created this world from the choices we made
We creating this world from the choices we make

And so we Create.

And so we choose this world of Pain
With a single choice
We can undo this mistake
By choosing a world that is not enslaved
Where freedom is free
And no one suffers again

We created this world from the choices we made
We creating this world from the choices we make

We are the shepherd of earth
Together we shape our worth
Into this world we bring
And leave to our children everything

My choice, My Power, my salvation \ Our choice, our Power, our salvation

And so we create this life and all of the world

Song created by Robot Virgin Ft. Earthonites Desteni Productions 2012

————————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

Advertenties

Dag 687 – Het leven van woorden: vriendschap (2)

hokje

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verwachtingen te hebben in een vriendschap ten aanzien van mogelijkheden en potentieel en hierin mijn expressie en die van een ander, in een schap, een hokje te duwen en zo mezelf en/als een ander in expressie te beperken.

Wordt vervolgd met het derde en laatste deel met zelfcorrigerende uitspraken en een herdefinitie van vriendschap die ik kan gaan leven.

Uit: Dag 686 – Het leven van woorden: vriendschap (1)

Begin: Dag 685 – Het leven van woorden: vriendschap

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik mezelf zie reageren op iets wat iemand anders doet/zegt of juist niet doet/zegt, te stoppen, te ademen en te zien wat het is dat ik verwacht dat een ander juist wel of niet doet/zegt en ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven voor hetgeen ik verwacht en vervolgens te zien hoe ik datgene wat ik verwacht van een ander, zelf in expressie kan brengen.

Ik stel mezelf ten doel om, vrij van energetische aanhechtingen als verwachtingen ten aanzien van wat iemand doet/zegt of niet doet/zegt, te zien of, wat en hoe het praktisch mogelijk is om met die ander te communiceren, delen en/of samenwerken en hier vandaan te beslissen welke ‘vorm van vriendschap’ als gelijkheidsrelatie het beste is voor mezelf en zo ook voor een ander.

Vriendschap:

Een fysieke aanwezigheid of communicatie tussen twee of meer levende wezens en hierin het ondersteunen van elkaar in het wandelen door de sluier van gedachten, gevoelens en emoties als de ‘illusies van de geest’ heen, afgestemd op waar een ieder is in zijn of haar proces en wat kan plaatsvinden in vele vormen, zoals bijvoorbeeld samen sporten, praktisch en fysiek samenwerken, het delen van innerlijke uitdagingen via media op afstand en vele andere invullingen, dit alles vanuit het principe van het implementeren en uitbreiden van eenheid en gelijkheid van al het leven op aarde; in het klein en in het groot.

leven-matt-haigDesteni I Process

————————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 686 – Het leven van woorden: vriendschap (1)

verwachtingen

“Is het woord vriendschap dan eigenlijk geen overbodig woord aan het worden naarmate de eenheid en gelijkheid op aarde toeneemt en daadwerkelijk geleefd gaat worden? Is het nodig dit woord te blijven gebruiken? Dat vraag ik me af. Echter het woord is hier in het leven geroepen en dus heeft het in eerste instantie een herdefinitie nodig, tijdelijk of langdurig, vrij van de energetische waarden en aanhechtingen die ik eraan gekoppeld heb.”

Uit: Dag 685 – Het leven van woorden: vriendschap

Vervolg:

Woordenboekdefinitie vriendschap (Wolters): verhouding als vriend, genegenheid

Klank: ie, iemand, ieder, ier, app, iemand-app dus, een toevoeging van iemand; schap

Energetische ervaring: positief, opgebouwd door hoe ik vriendschap ervaren en geleefd heb tot nu toe.

Als ik zo naar de klank en definitie kijk is er niet zoveel lading eigenlijk aan het woord zelf, als dat het een toevoeging is van iemand, aan onszelf/ons leven zou je kunnen zeggen. Een toevoeging betekent niet dat iets alleen niet voldoende of ‘geheel’ is maar dat het iets toevoegt bovenop dat wat al heel of één is. Uitbreiding dus eigenlijk. Iemand of ieder, dat betekent dus dat ieder-één een toevoeging zou kunnen zijn aan wat er al voldoende is als mij alleen. Dat is een mooie uitleg van het woord.

‘Schap’ betekent ook wel een vak, hokje, compartiment. Dat is dan waar we de vriend (als projectie van iets in onszelf dus ook onszelf) in plaatsen, in het hokje in onze geest, in aannames en associaties. Dit geeft een beperkt zicht van de mogelijkheden, het potentieel die in fysieke realiteit mogelijk zijn als zelfexpressie.

Eens zien wat er naar bovenkomt in de zelfvergevingen als negatieve of positieve aanhechtingen (associaties en aannames, persoonlijke waardes) aan het woord vriendschap die belemmeren om het woord te leven als toevoeging van iemand/een ieder op dat wat al heel is als mij alleen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik zonder vriendschap niet voldoende ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een positieve ervaring te koppelen aan het delen met een vriend(in) en hierin positieve energie te genereren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb meerwaarde te hechten aan het delen met een vriend dan aan het delen met laten we zeggen de buurman of voorbijganger op straat, waarin ik zie dat dit komt door hetgeen ik deel met de vriend wat anders is dan hetgeen ik deel met de buurman of voorbijganger.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verwachten dat een vriend me begrijpt en dit niet van de buurman/voorbijganger te verwachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb begrip te verwachten van een vriend en niet of minder van een buur of voorbijganger, omdat ik dit zo heb ervaren en opgebouwd gedurende mijn leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb er vanuit te gaan dat ik een vriend kan bellen als ik iets wil bespreken en de buurman of voorbijganger niet, behalve als het over gerelateerde buurtzaken gaat.

Ik realiseer me dat wat ‘vriendschap’ bepaalt, de intimiteit is waarin ik mezelf deel en dit ook zo ontvang, terwijl het met de buurman en voorbijganger vaak oppervlakkiger gesprekken betreft, wat ook weer niet echt zo is want feitelijk zie je op de lange duur meer van elkaar als buren en spreek je elkaar vaak meer dan met een vriend het geval is.

Dit is niet ‘erg’ of noodzakelijk, het is meer ter inzage in de waarde die ik aan vriendschap gehecht heb en waar dit mee te maken heeft. Een reëele zijde van vriendschap is dat ‘vrienden’ vaak een netwerk aangeven van een paar mensen die je kunt benaderen voor ondersteuning en zonder vrienden, ontbreekt het vaak aan ondersteuning. Wat een praktisch punt van verbetering zou kunnen zijn, zodat iedereen ondersteuning heeft van elkaar of in ieder geval van een aantal mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik zonder vrienden eenzaam ben, wat meer te maken heeft met dat ik dan weinig mensen heb om iets mee te delen en communiceren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik vrienden nodig heb om te kunnen delen en communiceren en hierin, het dagelijkse delen met buur of medemens als ‘minder’ te zien dan het delen met een vriend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een buur of voorbijganger niet of minder snel om ondersteuning te durven vragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb waarde te hechten aan verschillende manieren van expressie van en als mezelf, zoals dat een intiem delen meerwaarde heeft boven een oppervlakkig delen van wat er speelt in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik zonder vrienden eenzaam ben en een eenzaam beeld te hebben bij het ‘zonder vrienden sterven’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hierin de sociale media te hebben overgenomen waarin het als treurig gezien wordt om zonder vrienden te sterven, terwijl dit bij velen gebeurt aangezien op latere leeftijd er al veel ‘vrienden’ gestorven en/of vriendschappen verwaterd zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een tegenovergestelde houding aan te nemen en ‘mezelf wel te redden ook alleen’, wat in principe ook zo is, echter de ‘add’ als ‘iemand’ of een ‘ieder’ en het delen en communiceren hierin is iets waar ik plezier in heb en betekent een toevoeging en uitbreiding aan mijn leven en hierin is het ook een daadwerkelijk, fysiek gemis als er geen vriend als ‘add als iemand/een ieder’ is/zou zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren in een vriendschap om ergens op te duiden als verbeterpunt van een aangenomen programmering in eigenbelang, vanuit een angst dat ik dan ‘buiten de normen van de vriendschap’ ga en iets benoem wat buiten de gecreëerde vriendschap als afgestemde karakters valt.

Wat is dan mijn angst? Dat bestaat uit een oordeel dus uit een gedachte, vaak een moraliteitspunt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in vriendschap moraliteit naar voren te halen en loyaliteit te verwachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb loyaliteit aan vriendschap te koppelen en als er werkelijk frictie ontstaat, te verwachten en erop te vertrouwen dat doordat het in een vriendschap gebeurt die door de tijd heen is opgebouwd, er geluisterd zal worden naar elkaar en hierin tot een overeenstemming zal worden gekomen vanuit begrip van wat er plaatsvindt, met name in onszelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb begrip en zelfinzicht te verwachten in een vriendschap, waarin ik er vanuit ga dat er anders geen werkelijk delen mogelijk is en de relatie onbetrouwbaar is zolang we onszelf niet kunnen vertrouwen op de wil en het vermogen tot een zelfintrospecie vanuit zelfeerlijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verwachtingen te hebben in een vriendschap ten aanzien van mogelijkheden en potentieel en hierin mijn expressie en die van een ander, in een schap, een hokje te duwen en zo mezelf en/als een ander in expressie te beperken.

Wordt vervolgd met het derde en laatste deel met zelfcorrigerende uitspraken en een herdefinitie van vriendschap die ik kan gaan leven.

full_why-does-no-one-seem-to-understand-meWhy does no one seem to understand me?

Desteni I Process

————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

 

Dag 685 – Het leven van woorden: vriendschap

vriendschap-22157Ik heb door mijn leven heen veel ‘vrienden’ gehad. Ik heb dit altijd als een zegen ervaren en gezien. Hiermee bedoel ik eigenlijk dat ik er geen moeite voor heb hoeven doen, dat het er was, voor lange tijd, voor korte tijd. Ik heb hierin wel voorkeuren gehad en ‘vrienden’ waarbij ik graag wilde zijn die bijna nooit tijd hadden, vrienden die er eigenlijk altijd waren en waarvan ik soms wel even afstand wilde en vrienden die ik graag zag en die eigenlijk ook vaak aanwezig waren. Ik heb me er ook nooit zorgen over gemaakt, of een vriendschap voortzette of niet. Dat betekent niet dat ik er niet voor zorgde, want dat deed ik wel en ik was me er tevens van bewust dat niet iedereen zomaar ‘vrienden’ had. Ik heb ontzettend veel steun en plezier van en met ‘vrienden’ ervaren.

Toch zijn het aantal vriendschappen door de tijd heen sterk verminderd; deels praktisch door veranderingen in levensomstandigheden, afstand, tijd enzovoort en zijn tevens een aantal vriendschappen ‘gestopt’ op het moment dat ik me specifieker ben gaan uitspreken voor hetgeen waar ik voor sta, voor het ontdoen van de illusies van de geest en het wandelen tot in eenheid en gelijkheid, in en als het fysiek.

Vriendschap vindt over het algemeen plaats tussen ‘gelijkgestemden’. Echter wat ik gemerkt heb tijdens een zesjarige opleiding en ook nu tijdens het wandelen met een groep mensen met een uitgebreid gemeenschappelijk doel, is dat door de tijd heen, deze afstemming, deze gelijkgestemdheid ontstaat met iedere deelnemer van de groep of opleiding. Zowel met de mensen die ik ‘direct herken’ en dus neig ‘vrienden’ te noemen, als met de mensen met wie ik normaal gesproken niet zo snel ‘in aanraking’ kom. Aan het einde van de rit (van de opleiding bijvoorbeeld) hebben we zoveel gedeeld en elkaar leren kennen dat de groep een geheel wordt en minder bestaat uit onderlinge losse groepjes van mensen die met elkaar omgaan. Er komt een begrip, een herkenning van en voor elkaar en hierin een erkentelijkheid van en naar elkaar (dankbaarheid).

Dus feitelijk is dit iets wat met iedereen uiteindelijk mogelijk zou kunnen zijn, als er een gemeenschappelijk doel is en een bereidheid (en tevens tijd) om elkaar te leren kennen en begrijpen en af te stemmen. Spreken we dan nog van vriendschap? Of is het eerder een gelijkheid, een afstemming van en met mensen onder elkaar? En ook met dieren bijvoorbeeld, maar laten we het even bij mensen houden.

Is het woord vriendschap dan eigenlijk geen overbodig woord aan het worden naarmate de eenheid en gelijkheid op aarde toeneemt en daadwerkelijk geleefd gaat worden? Is het nodig dit woord te blijven gebruiken? Dat vraag ik me af. Echter het woord is hier in het leven geroepen en dus heeft het in eerste instantie een herdefinitie nodig, tijdelijk of langdurig, vrij van de energetische waarden en aanhechtingen die ik eraan gekoppeld heb.

In het volgende blog ga ik hiermee verder.

vriendschapDesteni I Process

————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

Dag 684 – Het leven van woorden: moed (1)

-haal-de-moet-eruit-haal-de-moed-erin

Dag 683 – Het leven van woorden: moed

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het woord ‘moed’ te koppelen aan ‘iets moeten’ en hierin angst te ervaren dat ik het niet kan en/of niet wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moeten te koppelen aan iets doen dat ik niet wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb van mezelf veel te moeten en dit te gebruiken om dingen te doen/gedaan te krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het moeten hier met ‘druk’ uit te voeren vanuit gedachten, gevoelens en emoties in plaats van hetgeen waarvan nodig is dat het gedaan wordt, organisch uit te voeren, oftewel, in overeenstemming met mezelf in/als mijn fysiek en met mijn ademhaling hierin als ondersteuning van mezelf om iets fysiek uit te voeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf voort te stuwen vanuit een systematische overtuiging in plaats van te zorgen voor een organische afstemming en mezelf hier vandaan, voort te bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten beïnvloeden door mijn gemoed in wat nodig is dat er gedaan wordt ter bevordering van leven als geheel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘moed’ een vreemd woord te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moed te koppelen aan bemoederen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te bemoederen met gedachten, gevoelens en emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb kleine dieren en planten moedig te vinden, meer dan grote dieren en planten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de kwetsbaarheid over het hoofd te zien in grote dieren en planten, in plaats van kwetsbaarheid in ieder levend wezen waar te nemen als één en gelijk als leven in essentie; tegelijkertijd kwetsbaar en sterk, moedig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb leven in essentie als moedig te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat kwetsbaarheid verborgen moet worden zonder te zien dat ik zo het leven verberg, in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als leven te verbergen en zo de moed die in en als mezelf als leven aanwezig is, te verbergen en hiervandaan, een moeten voorop te stellen als bescherming.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven ‘dat ik de moed niet meer heb’ als ik niet moet van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het doen wat nodig is, als zwaar te ervaren in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mezelf zwaar maak in en als de geest in mijn gemoed ten aanzien van het doen wat nodig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf zwaar te maken in mijn gemoed in gedachten, gevoelens en emoties ten aanzien van het doen wat nodig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te moeten zuchten als ik ga doen waarvan ik zie dat nodig is dat het gedaan wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb er tegenop te zien om dat doen waarvan ik zie dat nodig is dat het gedaan wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb tegenstand te verwachten in het doen wat nodig is dat het gedaan wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te laten schrikken door de tegenstand/weerstand, zowel van/in mezelf als van/in een ander.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik mezelf zie bewegen in een ervaring of gedachte van iets ‘moeten doen’ in en als de geest als bijvoorbeeld ergens tegenop zien, te stoppen, te ademen en mezelf te ondersteunen door te focussen op mijn ademhaling en af te stemmen op mijn lichaam en fysieke mogelijkheden en van hieruit, stap voor stap op te pakken wat nodig is dat gedaan wordt ter bevordering van de essentie van leven als geheel.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik mezelf zie bemoederen in en als de geest met gedachten, gevoelens en emoties, te stoppen met deelname in een gedachte, gevoel of emotie, te benoemen wat ik ervaar binnenin mezelf, hierop eventueel een zelfvergeving uit te spreken en zo ruimte te scheppen in mezelf voor een meer organische voortbeweging in overeenstemming met mijn lichaam en fysieke mogelijkheden.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik ervaar me af te laten schrikken door de weerstand van mezelf en/of een ander, te stoppen, te ademen en te zien en benoemen wat de weerstand inhoudt en zelf te vergeven, in en als de realisatie dat de weerstand bestaat gerelateerd aan een vorm van ‘moeten’ in en als de geest als systematische benadering van de fysieke werkelijkheid, om hier vandaan in een meer organische beweging mezelf richting te geven in wat nodig is dat er gedaan wordt (en wat binnen mijn bereik ligt) ten behoeve van leven als geheel.

Ik stel mezelf ten doel om het woord ‘moed’ zachter uit te spreken met een d op het eind, zonder er het woord ‘mood’ van te maken maar met een duidelijke en korte ‘oe’ in het midden.

Moed:

Het doen wat nodig is ter ondersteuning en bevordering van de essentie van mijzelf en/als een ander als leven als geheel, vanuit een organische beweging en afstemming op mijn lichaam en mijn fysieke mogelijkheden en leefomgeving en in overweging van de fysieke werkelijkheid.

tussen-willen-en-verander-ligt-moed

Desteni I Process

—————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 683 – Het leven van woorden: moed

chinese-717344_960_720

Dag 680 – Mijn woordenboek van levende woorden

Het woord Moed. Ik vind het een ‘vreemd’ woord als ik het benoem. Dat ervaar ik vaker, dat als ik een woord een aantal keer achter elkaar benoem voor mezelf, het hoe langer hoe vreemder wordt, alsof het de betekenis kwijt raakt of eigenlijk alsof ik de betekenis kwijtraak en staar naar een rijtje letters die ik neig niet meer te kunnen plaatsen.

Het woord klinkt als ‘moeten’. Alsof ik iets moet. Alsof ik moedig moet zijn en dit niet wil. Hierin bestaat moedig in mezelf gedefinieerd als een soort van heldendaad, alsof hemel en aarde bewogen moeten worden in plaats van in een ademtocht te veranderen zonder dat het direct in het oog valt maar als verandering in wie ik ben en hier vandaan in de uitkomst die zichtbaar zal worden. Moed. Moedig.

Wat is moedig? Bernard benoemde vaak dat het wandelen van de reis naar leven ‘moedig’ is omdat het nog nooit gedaan is en er weerstand zal worden ervaren, van binnen en van buiten. Dit heb ik niet direct als moedig ervaren maar meer iets als dat ik (en anderen) doe(n), als iets dat niet ‘im frage’ is als ik eenmaal zie dat dit het beste is.

Wat ik dan weer moedig vind zijn alle dieren bijvoorbeeld, de hele kleine kwetsbare dieren of ook de grotere, die zo open en kwetsbaar aanwezig zijn, die zich op vele vlakken niet kunnen verdedigen als ze zouden worden aangevallen, en toch doen ze wat ze ‘moeten doen’, of laten we zeggen wat nodig is dat gedaan wordt. Of de hele kleine plantjes met de subtiele bloempjes die zich volledig uitdrukken, zonder angst.

‘Moeten’ is dus eigenlijk datgene doen waarvan nodig is dat het gedaan wordt en hiervoor is ‘moed’ nodig. En wat ik dan als moedig zie is het (kwetsbare) leven in expressie, zonder angst.

Zijn we niet allen als levende wezens kwetsbaar? En is dit niet juist hetgeen waarin we voor onszelf en/als alles als leven dienen te zorgen, voor deze wezenlijkheid die leven is? Door verantwoordelijkheid te (leren) nemen en leven voor onszelf in alle aspecten? Zo binnen zo buiten.

Klank: oe, oef, moeilijk, moederig, moeder, moeke, moeten, mo(e)ven (wegwezen), beroerd, bemoeien en als ik naar de letters kijk zie ik: moe.

Energetische ervaring: negatief als zwaarte, alsof het een opgave is. Positief als ‘beeld’ in de geest van hoe ‘moed’ wordt neergezet in bijvoorbeeld tekenfilms als iets om te ‘bereiken’.

Woordenboekdefinitie: lef, durf, onverschrokkenheid, dapperheid

Ik kom ook tegen: gemoed, stemming, drift, verbolgenheid (Wolters)

Zelfvergevingen, zelfcorrecties en herdefinitie volgen.

MoedDesteni I Process 

————————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive