Dag 813 – Het fysieke, tastbare van de natuurgeneeskunde

Natuurgeneeskunde staat dicht bij de natuur, dicht bij het lichaam. Het is bijna 20 jaar geleden dat ik de studie natuurgeneeskunde afrondde en het vak op zichzelf – ‘natuurgeneeskunde’ – als vak binnen de overkoepelende noemer van ‘natuurgeneeskunde’ als gehele opleiding en benadering van het helen van het lichaam – vond ik fascinerend en tegelijkertijd kon ik het niet helemaal vatten. Ik zag de wetten, de waarheid maar kon het niet werkelijk eigen maken.

Nu 20 jaar later begin ik het tastbare van natuurgeneeskunde als vak op zich en het fysieke in de brede zin van het woord van de natuurgeneeskunde als geheel, langzaam eigen te maken. Het vak houdt onder meer de praktische toepassingen in zoals massage, koppen zetten, vasten, hydrotherapie, pakkingen, de leverreinigingskuur, klisma’s en ja, de braakkuur hebben we ook onderwezen gekregen en gepraktiseerd tijdens de vastenkuur. Al dat soort werkelijk lichamelijke toepassingen, enigszins ‘spartaans’ en dus niet zo snel geliefd bij het grote publiek – en zelfs niet bij het kleine publiek van enthousiaste studenten op de opleiding natuurgeneeskunde lol. Toch was het de richting die ik koos, samen met de hoofdvakken fytotherapie, voeding en iriscopie. (De twee andere te kiezen richtingen waren homeopathie en TCM/acupunctuur).

De basistheorie van natuurgeneeskunde en de fysieke wetten, is fascinerend en zo vol gezond verstand. Het werkt onder andere met het Reckeweg systeem waarin een klacht, zo niet op de juiste manier geheeld, onderduikt of onderdrukt wordt in het lichaam naar een diepere laag/fase. Zo zijn er drie oppervlakkige fasen die in de ‘vloeistoffen’ plaatsvindt en welke het meest eenvoudig zijn op te pakken en drie diepere fasen waarin het zich nestelt op cel niveau – en dus lastiger om waar te nemen en naar de oppervlakte te halen; denk bijvoorbeeld aan kanker, dit ontstaat niet over één nacht ijs. De natuurgeneeskunde als geheel, ondersteunt het lichaam om dit proces van binnen naar buiten als heling, zelf te kunnen uitvoeren. Alle middelen en aanpakken zijn er om hierin te ondersteunen; ieder op een verschillende wijze.

Het lijkt me dat dit eigenlijk logisch klinkt voor een ieder en dat het tevens klinkt als een enige, werkelijke en langdurige manier van heling/ondersteuning. Zo vol gezond verstand en praktische aanpak. Zo vol van begrip van en respect voor het lichaam als geheel en voor het aanwezige leven als geheel; zo Integer (hierin gelijk een beknopte herdefinitie van ‘integriteit’). Dit is de basis in mijn zienswijze die ik heb mogen ontvangen binnen een zesjarige studie, iets wat vrij onconventioneel is om dit binnen een opleidingssysteem in deze tijd te doorlopen. Ik zal er ongetwijfeld nog meer over uitweiden want het heeft mijn fascinatie en aandacht sindsdien, van binnen en van buiten.

Terug naar het tastbare en fysieke effect van de ietwat spartaanse / oncomfortabele aanpak van natuurgeneeskunde ansich en het aspect dat ik wil uitlichten. Het was tijdens een recente lever-galreiniging dat ik doorkreeg – 20 jaar na afstuderen! – hoezeer het aansluit op het tempo en de wetten van het fysieke leven en wat tevens de grote weerstand en kleine populariteit duidelijker maakt. Het vraagt namelijk Heel Veel Input van onszelf en vaak wat ongemakkelijke lichamelijke situaties om door te bewegen, zoals het klisma inbrengen, het turen in je ontlasting naar groene brokjes, het drinken van een kopje olijfolie, het vasten voor een halve dag en de vreselijke smaak van bitterzout met diarree tot gevolg. Wat ik hierin naar voren zag komen, is dat de toepassing van de natuurgeneeskunde heel duidelijk weergeeft waar het om gaat in het fysieke leven en waar onze focus nodig is en dat het niet ‘snel’ gaat. Echter het is zeer effectief! Indien grondig en op maat toegepast.

Hierbij een sitenoot dat de natuurgeneeskunde altijd individueel onderzoekt of een bepaalde aanpak passend en ondersteunend is voor een specifiek lichaam en wezen – niet iedere aanpak past bij ieder mens en indien niet goed afgestemd, kan het afdoen aan het welzijn en de fysieke gesteldheid, in plaats van dat het ondersteunt en heling bewerkstelligt.

Dit tastbare, de traagheid, de ongemakkelijke toepassingen, de fysieke handelingen, ik merk dat het mijn lichaam en mijzelf hierin, goed doet; het vertraagt me en maakt me kalmer en brengt rust in mijn lichaam. Het zet de dingen ‘op z’n plek’ als hoe een lichaam hoort te functioneren. Niet in één keer maar stap voor stap en binnen de fysieke mogelijkheden. Het werkt namelijk volgens de fysieke wetten en kent dus geen ‘wonderen’. Het is hard werken zogezegd. Tegelijkertijd brengt het mezelf in contact met mijn lichaam, met hoe mijn organen functioneren en zo vergroot het de intimiteit met mijn eigen lichaam en hierin is de oncomfortabele aanpak dus eigenlijk heel omvattend en zorgzaam. Niets is wat het lijkt.

Dit fysieke en tastbare dient zijn plaats in te nemen binnen het leven hier op aarde – het omvat en behoudt het leven als het ware. Zonder dit lichamelijke aspect, zou leven op aarde niet mogelijk zijn. Hoe we dan met zoveel weerstand hierin bestaan, dat zou op z’n minst vragen moeten oproepen binnen ieder van ons. Voor een opening in en begrip ten aanzien van deze weerstand binnenin onszelf raad ik Desteni I Process aan of de Eqafe-store. Dit is voor mij waar alles samenkomt en waardoor ik het fysieke, het tastbare van de natuurgeneeskunde op een dieper niveau kan gaan begrijpen en integreren. De natuurgeneeskunde zoals het van oudsher is doorgekomen bevat namelijk niet alle aspecten en antwoorden ten aanzien van de integratie van geest/mind, lichaam en wezenlijkheid en hoe we hier zo gekomen zijn met z’n allen. Echter vrijwel alles uit de natuurgeneeskunde is bruikbaar, ter ondersteuning van leven als geheel, aangezien het samenwerkt met de fysieke wetten.


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive
Advertenties

Dag 812 – Planten en levende woorden

Goudsbloem – Calendula Officinalis

Ik zit in de tuin bij de Goudsbloem. Ik ben er al steeds naar aan het kijken, aangezien deze zo groot, stevig en dik is geworden. Ik heb bloemzaden gestrooid uit zo’n mix-zakje waarvan maar een heel klein deel uit is gekomen, aangezien het zo ontzettend droog was en de tuin een harde zandachtige grond met gras heeft. Echter op een aantal plaatsen is de Goudsbloem opgekomen, precies de plant die ik nog graag in mijn tuin wilde.

Deze grote dikke Goudsbloem staat achterin de tuin naast de plek waar ik steeds het grasmaaisel neerleg. Het moet uiteindelijk een soort van composthoop worden, ik heb dit stukje tuin nog niet echt aangepakt, het is nog een beetje een wild stukje.

Hier naast de composthoop staat dus die grote Goudsbloem. Het doet me denken aan jaren geleden, twee huizen geleden toen ik bezig was met het maken van Bloesemremedies en ik een enorme Paardenbloem in de voortuin had staan. Deze had met name een bizar dikke steel (1-2 cm dik).

Hier staat nu zo’n stevige Goudsbloem met ook zo’n opmerkelijke steel. Iets minder dik, maar nog steeds opvallend stevig. Dus ik ging er bijzitten en bedacht me, hé, laat ik weer eens afstemmen op de plant zoals ik destijds vaak deed en zien wat er in me opkomt.

Steel Goudsbloem

Vrijwel direct kwamen er een aantal woorden in me op zoals care, zachtheid, heling en ‘wondheling en slijmvliezen’ en wat later zag ik standvastigheid, stevigheid, ‘unwavering’. Vooral de eerste drie herkende ik gelijk als ‘levende woorden’ en dat vond ik een bijzondere link. Ik heb nogal moeite om met een levend woord in mezelf te komen die ik praktisch kan gebruiken ter ondersteuning van mezelf, mijn zelfexpressie; echter ga ik naast een plant zitten en stem ik me af op de kwaliteit, dan komen de woorden. En dat is eigenlijk ook hoe ik met de bloesemremedies werkte: de kwaliteit van de bloem/plant, in water overbrengen en dit water weer in mij en zo integreren. Ik heb toen vaak over woorden lopen nadenken die dan op een remedie geschreven konden worden of iets, maar het viel niet echt op z’n plek.

Nu na jaren van gericht schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie (zie Desteni I Process voor de tools en alle blogs hier geven het proces van schrijven weer) en uiteindelijk gekomen bij het punt van levende woorden ter ondersteuning van mijn zelfexpressie en zelfcreatie (naast het proces van zelfvergeving), maken de woorden op zichzelf veel meer ‘zin’ (making sense). Zo kan ik beter met levende woorden werken en tevens heb ik er meer plezier in door het te combineren met mijn aandacht voor planten.

Vervolgens zit ik in een flinke zelfsabotage waarin ik het idee de volgende dag, direct weer minimaliseer en wat al niet meer. Dat kan ik tevens opvatten als een ‘teken’ in mezelf, van mijn geest, dat ik in de ‘goede richting zit’ en iets heb aangeraakt wat goed bij mijn zelfexpressie past. Iets heel kleins, ‘onschuldigs’, als lijkende soort van hobby, maar wie weet wat eruit voort kan komen. Het is in ieder geval een handvat voor mezelf in het proces van levende woorden dat ik kan onderzoeken en wat ik kan beschrijven in mijn blogs. Een delen van mezelf hierin.

Ik schrijf wat zelfvergevingen op het patroon dat naar voren komt binnen dit proces waar ik er dan vanuit ga dat dit deel uitmaakt van de zelfsabotage:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moeite te hebben met het loslaten van delen die niet het beste zijn voor mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet door te willen bewegen op een diep niveau en mezelf ziek te maken met diepgewortelde patronen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren en me te schamen over patronen die ik geprojecteerd heb, waardoor ik zowel mezelf als een ander niet heb kunnen ondersteunen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen dat ik onvoldoende heb kunnen ondersteunen door diep van binnen anderen ‘de schuld’ te geven, ook al weet ik beter – ik begreep niet hoe dit patroon ‘tot explosie’ in mezelf vanwaar ik het in me bewaarde en toch uitleefde, al was het voornamelijk in en op mijn eigen lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het patroon van beschuldigen uit te leven op mijn eigen lichaam en mijn lichaam en mezelf hierin te schaden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het patroon toe te staan in een ander aangezien en doordat ik het toesta diep binnenin mezelf en zo niet effectief voor mezelf te zorgen als wat het beste is en dit dan zo te reflecteren als ‘voorbeeld’ naar een ander toe – ook al spreek ik andere woorden, zolang dit diep van binnen in mij bestaat, resoneert het onderliggende saboterende patroon mee en reflecteert het in relaties die relevant zijn hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn woorden en wat zich diep binnenin mij afspeelt, niet werkelijk gelijk te hebben gesteld en zo conflict te creëren binnenin mijzelf – tussen wat ik ‘weet’ dat het beste is en het zelfsaboterende patroon als het ‘slechtste’ in mezelf en dit tevens weerspiegeld te zien buiten mezelf in relevante relaties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb zachtheid, care, standvastigheid, unwavering te leven als expressie van wie ik wil zijn, van binnen en van buiten.

Ik stel mezelf ten doel de momenten van explosie waar de schuld begint, te herkennen en mezelf te stoppen hierin en van hieraf, mezelf richting te geven met een levend woord en (indien nodig) met een zelfvergeving en verdieping in wat er opkomt en ik stel mezelf ten doel dit patroon van zelfsabotage zo te stoppen en het conflict in mezelf hiermee te beëindigen.

Ik stel mezelf ten doel me verder te verdiepen in het patroon van schuld en de schuld geven met behulp van een serie interviews in Eqafe (Atlanteans 180-184 welke hier begint)

Ik stel mezelf ten doel om, met behulp van (de expressie van) de Goudsbloem, mezelf te helen, mijn slijmvliezen te helen en te oefenen in het leven van de woorden (zelf)care, zachtheid, standvastigheid en unwavering en hierin te verdiepen binnen deze kwaliteiten en ik stel mezelf ten doel de kwaliteiten zoals kleur en voorkomen van de Goudsbloem nader te onderzoeken, herkennen, beschrijven / benoemen / herdefiniëren en integreren ter zelfondersteuning.

Knop Goudsbloem

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive