Dag 812 – Planten en levende woorden

Goudsbloem – Calendula Officinalis

Ik zit in de tuin bij de Goudsbloem. Ik ben er al steeds naar aan het kijken, aangezien deze zo groot, stevig en dik is geworden. Ik heb bloemzaden gestrooid uit zo’n mix-zakje waarvan maar een heel klein deel uit is gekomen, aangezien het zo ontzettend droog was en de tuin een harde zandachtige grond met gras heeft. Echter op een aantal plaatsen is de Goudsbloem opgekomen, precies de plant die ik nog graag in mijn tuin wilde.

Deze grote dikke Goudsbloem staat achterin de tuin naast de plek waar ik steeds het grasmaaisel neerleg. Het moet uiteindelijk een soort van composthoop worden, ik heb dit stukje tuin nog niet echt aangepakt, het is nog een beetje een wild stukje.

Hier naast de composthoop staat dus die grote Goudsbloem. Het doet me denken aan jaren geleden, twee huizen geleden toen ik bezig was met het maken van Bloesemremedies en ik een enorme Paardenbloem in de voortuin had staan. Deze had met name een bizar dikke steel (1-2 cm dik).

Hier staat nu zo’n stevige Goudsbloem met ook zo’n opmerkelijke steel. Iets minder dik, maar nog steeds opvallend stevig. Dus ik ging er bijzitten en bedacht me, hé, laat ik weer eens afstemmen op de plant zoals ik destijds vaak deed en zien wat er in me opkomt.

Steel Goudsbloem

Vrijwel direct kwamen er een aantal woorden in me op zoals care, zachtheid, heling en ‘wondheling en slijmvliezen’ en wat later zag ik standvastigheid, stevigheid, ‘unwavering’. Vooral de eerste drie herkende ik gelijk als ‘levende woorden’ en dat vond ik een bijzondere link. Ik heb nogal moeite om met een levend woord in mezelf te komen die ik praktisch kan gebruiken ter ondersteuning van mezelf, mijn zelfexpressie; echter ga ik naast een plant zitten en stem ik me af op de kwaliteit, dan komen de woorden. En dat is eigenlijk ook hoe ik met de bloesemremedies werkte: de kwaliteit van de bloem/plant, in water overbrengen en dit water weer in mij en zo integreren. Ik heb toen vaak over woorden lopen nadenken die dan op een remedie geschreven konden worden of iets, maar het viel niet echt op z’n plek.

Nu na jaren van gericht schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie (zie Desteni I Process voor de tools en alle blogs hier geven het proces van schrijven weer) en uiteindelijk gekomen bij het punt van levende woorden ter ondersteuning van mijn zelfexpressie en zelfcreatie (naast het proces van zelfvergeving), maken de woorden op zichzelf veel meer ‘zin’ (making sense). Zo kan ik beter met levende woorden werken en tevens heb ik er meer plezier in door het te combineren met mijn aandacht voor planten.

Vervolgens zit ik in een flinke zelfsabotage waarin ik het idee de volgende dag, direct weer minimaliseer en wat al niet meer. Dat kan ik tevens opvatten als een ‘teken’ in mezelf, van mijn geest, dat ik in de ‘goede richting zit’ en iets heb aangeraakt wat goed bij mijn zelfexpressie past. Iets heel kleins, ‘onschuldigs’, als lijkende soort van hobby, maar wie weet wat eruit voort kan komen. Het is in ieder geval een handvat voor mezelf in het proces van levende woorden dat ik kan onderzoeken en wat ik kan beschrijven in mijn blogs. Een delen van mezelf hierin.

Ik schrijf wat zelfvergevingen op het patroon dat naar voren komt binnen dit proces waar ik er dan vanuit ga dat dit deel uitmaakt van de zelfsabotage:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moeite te hebben met het loslaten van delen die niet het beste zijn voor mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet door te willen bewegen op een diep niveau en mezelf ziek te maken met diepgewortelde patronen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren en me te schamen over patronen die ik geprojecteerd heb, waardoor ik zowel mezelf als een ander niet heb kunnen ondersteunen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen dat ik onvoldoende heb kunnen ondersteunen door diep van binnen anderen ‘de schuld’ te geven, ook al weet ik beter – ik begreep niet hoe dit patroon ‘tot explosie’ in mezelf vanwaar ik het in me bewaarde en toch uitleefde, al was het voornamelijk in en op mijn eigen lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het patroon van beschuldigen uit te leven op mijn eigen lichaam en mijn lichaam en mezelf hierin te schaden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het patroon toe te staan in een ander aangezien en doordat ik het toesta diep binnenin mezelf en zo niet effectief voor mezelf te zorgen als wat het beste is en dit dan zo te reflecteren als ‘voorbeeld’ naar een ander toe – ook al spreek ik andere woorden, zolang dit diep van binnen in mij bestaat, resoneert het onderliggende saboterende patroon mee en reflecteert het in relaties die relevant zijn hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn woorden en wat zich diep binnenin mij afspeelt, niet werkelijk gelijk te hebben gesteld en zo conflict te creëren binnenin mijzelf – tussen wat ik ‘weet’ dat het beste is en het zelfsaboterende patroon als het ‘slechtste’ in mezelf en dit tevens weerspiegeld te zien buiten mezelf in relevante relaties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb zachtheid, care, standvastigheid, unwavering te leven als expressie van wie ik wil zijn, van binnen en van buiten.

Ik stel mezelf ten doel de momenten van explosie waar de schuld begint, te herkennen en mezelf te stoppen hierin en van hieraf, mezelf richting te geven met een levend woord en (indien nodig) met een zelfvergeving en verdieping in wat er opkomt en ik stel mezelf ten doel dit patroon van zelfsabotage zo te stoppen en het conflict in mezelf hiermee te beëindigen.

Ik stel mezelf ten doel me verder te verdiepen in het patroon van schuld en de schuld geven met behulp van een serie interviews in Eqafe (Atlanteans 180-184 welke hier begint)

Ik stel mezelf ten doel om, met behulp van (de expressie van) de Goudsbloem, mezelf te helen, mijn slijmvliezen te helen en te oefenen in het leven van de woorden (zelf)care, zachtheid, standvastigheid en unwavering en hierin te verdiepen binnen deze kwaliteiten en ik stel mezelf ten doel de kwaliteiten zoals kleur en voorkomen van de Goudsbloem nader te onderzoeken, herkennen, beschrijven / benoemen / herdefiniëren en integreren ter zelfondersteuning.

Knop Goudsbloem

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive
Advertenties

Dag 769 – Structuur – structure

structuur blad

Structuur – Structure

Structure (of organism); texture (of skin, rock, a literary work) (Kramers Engels)

NL woordenboek Koenen 27e druk:

Innerlijke bouw, wijze waarop een samengesteld geheel is opgebouwd

Structuren zijn geen realiteit, maar constructies van de menselijke geest waardoor deze de werkelijkheid beter vermag te ordenen en te begrijpen

Door een uitdaging op facebook die gaande is, voor het maken van een zwart-wit foto van iets in mijn dagelijks leven zonder uitleg en waarop geen mens of dier aanwezig is, kwam ik op het in beeld brengen van ‘structuur‘ in mijn omgeving. Op deze manier geef ik meerwaarde aan het project waarin ik in eerste instantie geen ‘doel’ zag of waarvan ik het oorspronkelijke uitgangspunt waaruit deze ‘uitdaging’ ontstaan is, gemist of niet begrepen heb.

Dat vond ik dan interessant om het woord structuur nader te bekijken en wat het betekent voor me en in mijn leven.

Ik merk dat ik ‘van structuur houd’. Ik heb graag structuur in mijn dag en week zodat ik een soort van houvast of richtlijn heb om de dingen te doen die ik als mijn verantwoordelijkheid zie. Tevens houd ik graag wat tijd en ruimte over om hieromheen of tussendoor, ongestructureerd in te vullen met ontspannende bezigheden. Wat dit dan zijn, mmm, eigenlijk is dit meer een ‘niets doen’ of een kopje koffie drinken (alleen of samen) of een boek lezen of met de katjes rondhangen. Dus als ik dit lees, is structuur voor en in mij, vooral gerelateerd aan ‘taken verwezenlijken. En dit geeft gelijk de structuur om hier tussenin, de structuur los te laten.

Positieve ervaring: orde, duidelijkheid, schepping, vrijheid, ruimte, houvast, richtlijn, ritme, overzicht.

Negatieve ervaring: eigenlijk alleen als het ‘teveel’ is, dus een dagplanning met alle bezigheden te dicht op elkaar en achter elkaar zonder tussendoor tijd en ruimte om ‘even niets te doen’. Wat ik me nu afvraag, is of ik dit niets doen gebruik om nog ‘weg te dromen’ dus om mijn focus of aandacht te laten gaan. Als ‘even geen verantwoordelijkheid’ ervaren voor zaken die ik ‘moeilijk’ vind of spannend of uitdagend. Waarin ik onzekerheid of angst ervaar vanuit een ‘niet weten’. Dus vanuit een ‘geen programma hebben klaarliggen’ van hoe iets aan te pakken.

Dus, structuur geeft me focus en ervaar ik als zinvol, aangezien ik binnen die structuur, de dingen aanpak die ik lastig vind. De structuur ondersteunt me dan om taken of uitdagingen op te pakken of aan te gaan.

Tot zover een wat luchtiger en weer Nederlandstalig blogje tussendoor 🙂

Wordt vervolgd

Ik ga op zoek naar een eerste afbeelding in de natuur waarin ik structuur zie:

De Hedera Helix of Klimop! Fantastisch voorbeeld van een plant met structuur, in het blad zelf en ook vooral in de groeiwijze.

 Structuur nodig om de werkelijkheid – binnenin en buiten onszelf – beter te begrijpen?

Klik op onderstaande afbeelding:dip_lite_logo_on_white


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 528 – De invloed van helder (ochtend)licht en lange afstand lopen

Ochtendgloren

Ik bladerde door wat ‘oude’ cursusinformatie van Leo van der Zijden en Circadian over de werking van de bijnier en corticol terwijl ik aan het opruimen was. Hier las ik een stukje: corticol kan snel met 50% toenemen door onder andere helder (ochtend)licht en lange afstand lopen.

Dit had mijn aandacht. Ik voel al een tijd de behoefte om vooral vroeg in de ochtend eruit te gaan voor een wandeling maar laat dit even zo vaak achterwege omdat ik zoveel andere werkzaamheden wil doen. In de loop van de dag wordt de zin in een wandeling minder en bevalt het licht me ook minder. De keren dat ik wel vroeg in de ochtend gelijk naar buiten ga, kom ik kwiek, fris en opgewekt terug om hierna aan het werk te gaan.

Op de één of andere manier begreep ik niet helemaal waarom ik juist gelijk ’s ochtends weg zou gaan en door dit niet helemaal te begrijpen liet ik allerlei kleine redenen de overhand nemen om eerst aan het werk te gaan, om vervolgens de wandeling erbij in te laten schieten.

Nu begrijp ik wat me fysiek zo kwiek doet voelen als ik wel vroeg in de ochtend eruit ga en zie ik de zin er van in – wat meer cortisol kan ik wel gebruiken na de hectische werkzaamheden van afgelopen tijd en eigenlijk in het algemeen.

Disclaimer: deze informatie betreft mijn eigen bevindingen gecombineerd met bevindingen en mondelinge informatie doorgegeven via een cursus en is in geen geval een medisch advies.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb om door alleen naar mezelf in mijn lichaam te luisteren de stap te nemen om naar buiten te gaan, het heldere ochtendlicht in voor een wandeling en in plaats hiervan het werk voor te laten gaan met als reden dat ik nog zoveel te doen heb en dit liever als eerste doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het werk liever als eerste te doen ‘zodat het maar gedaan is’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb onrustig te worden van de gedachten over het werk wat gedaan moet worden en dus doe ik deze liever eerst zodat ik erna ‘rustig kan wandelen’ wat er vaak op neerkomt dat de wandeling erbij inschiet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als mijn fysiek hetgeen te onthouden wat me juist fysiek ondersteunt door mezelf onrustig maken door participatie in gedachten over het werk wat ik te doen heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat computerwerkzaamheden waarvoor ik verantwoordelijk ben voor gaan – dus eigenlijk belangrijker zijn dan te zorgen voor mijn eigen fysiek.

Als en wanneer ik mezelf in de gedachte zie gaan dat ik nog zoveel te doen heb en dat ik dit beter eerst kan doen, dan stop, ik adem.

Ik realiseer me dat de gedachten ‘ophopen’ en vermeerderen naarmate ik er langer in participeer waardoor het meer en meer lijkt wat ik te doen heb.

Ik realiseer me dat ik het werk belangrijker maak dan de wandeling in plaats van dit gelijk te benaderen en beiden een plek en tijd te geven in de dag op het moment dat dit het meest effectief is.

Ik stel mezelf ten doel hetgeen ik te doen heb op te schrijven en de deur uit te gaan voor een wandeling in de heldere ochtendlucht en de duur van de wandeling af te stemmen op de werkzaamheden die ik te doen heb.

Als ik mezelf onrustig zie worden door gedachten over werk wat ik nog te doen heb deze dag, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in de ervaring van onrust meer cortisol verbruik en hierin nog onrustiger wordt wat gunstig is voor mijzelf in en als de geest in energie maar ongunstig voor mijzelf in en als het fysiek.

Ik realiseer me dat het mij niet dient om in een ervaring van onrust te verkeren en dat ik mezelf hierin fysiek minder effectief maak en dus juist minder werk verricht en mezelf dus feitelijk nog onrustiger maak en deze onrust in stand houd in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf fysiek rustig te bewegen in de vroege ochtend en te genieten van de stilte en het heldere ochtendlicht en de computer en de werkzaamheden een half uurtje later te starten waarin ik me realiseer dat ik in en als de geest, trucjes uithaal om mezelf af te leiden van mijn fysieke aanwezigheid.

PENTAX Image

———————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

Dag 520 – Stabiliseren met de ondersteuning van een schaap

bramen-shutter-630

Ik ga zondagochtend vroeg een wandeling maken, langs het water, tot aan een huis aan het water waarbij een hele grote bramenstruik staat. De bewoner van het huis heeft hier ook een bankje gemaakt voor de voorbijgangers met een bordje erbij ‘Rust wat’. De struik staat hiernaast en ook hier – zo vertelde hij me vorig jaar – kunnen de voorbijgangers bramen van plukken aan de kant van het voetpad. Grote, dikke, sappige bramen. Ik heb een klein plastic zakje in mijn broekzak en deze vul ik met bramen terwijl ik er een aantal gelijk opeet. Ik herinner me hierbij ook wat Bernard zei toen ik in Zuid-Afrika was, dat de vruchten geplukt moeten worden, anders geeft de plant het jaar erna geen vruchten meer.

Verderop is een weiland met schapen en soms een paar bokjes. Als ik even bij het hek ga staan en wat praat tegen ze, staan ze op een gegeven moment op en komen naar het hek. Dit had ik eerder zo zien gebeuren en dus ging ik bij het hek staan en sprak wat tegen de dieren. Totdat er één begint te ‘antwoorden’, opstaat en naar het hek komt en de rest komt erachteraan. Hier geef ik de paar schaapjes die dat willen, wat klaver en weegbree van langs het pad. Niet alle schaapjes en bokjes eten dit op, het zijn er 2 of 3 die het aannemen, de rest gaat langzaam weer iets terug het weiland in, door met grazen. Ze kijken af en toe mijn kant op. Het grote moederschaap en twee groter gegroeide lammeren blijven staan en vooral de moeder wil wel lekker eten. Dus ik pluk en geef en aai haar snuit en doe mijn snuit bij haar snuit.

Op een gegeven moment zeg ik “schaap, ik voel me verdrietig, ik ben zo veel alleen”. Het schaap gaat me natuurlijk niet troosten. Het schaap blijft gewoon staan en kijkt vooruit met levende ogen. En ik kijk naar het schaap. Ik zie dat het een keuze is om in deze ervaring van ‘verdrietig zijn’ te gaan of om hier te blijven. Ik herinner me het eerste interview van het schaap, waarin ze zo is afgestemd op de zon en wat de zon brengt en dus eigenlijk op het leven in en om haar. Het lijkt of het schaap van me weggaat omdat ze niet ‘speciaal naar me toekomt’ maar ze gaat niet weg, ze blijft staan en laat zichzelf zien.

Uiteindelijk ga ik op de terugweg. Ik zie dat het geen zin heeft om in een ervaring van verdrietig zijn te gaan. Wie zou ik willen zijn, wie zou ik willen ontmoeten als ik mezelf zou ontmoeten; iemand die in de ervaring van verdriet blijft of iemand die ziet dat dit geen zin heeft, dat ik beter kan werken met wat hier is, dat er altijd leven is binnenin en om me heen, ook al ‘ervaar’ ik dit niet zo. Niet als oordeel naar mezelf toe ten aanzien van een ervaring van ‘verdrietig zijn omdat ik zoveel alleen ben’ maar benaderd in gezond verstand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in een ervaring van verdrietig zijn te stappen omdat ik zoveel alleen ben op het moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘alleen zijn’ te koppelen aan ‘verdrietig zijn’.

Als en wanneer ik mezelf in een ‘ervaring van verdrietig zijn zie gaan omdat ik zoveel alleen ben’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat het geen zin heeft om in een ‘ervaring van verdriet te gaan omdat ik zoveel alleen ben’, dat ik mezelf kan stoppen om in deze ervaring te gaan en dat ik mezelf liever ontmoet in gezond verstand als dat het leven in en om me heen aanwezig is waarin ik me realiseer dat ik hierin (nog) niet aanwezig ben en in plaats hiervan zoek naar ‘een ervaring van leven’ welke ik denk te vinden in en als de ervaring van verdriet, als surrogaat voor leven, als energetische beweging, in plaats van een beweging in en als mezelf, de geest uit, het lichaam in.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen als ik neig in een ‘ervaring van verdrietig zijn te gaan omdat ik zoveel alleen ben’ en in plaats hiervan te focussen op mijn ademhaling.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in de gedachte ‘dat ik zoveel alleen ben’.

Ik stel mezelf ten doel de ervaring van verdrietig zijn los te koppelen van de gedachte ‘dat ik zoveel alleen ben’.

Ik stel mezelf ten doel het alleen zijn vrij te maken van de ervaring van verdrietig zijn door zelfvergevingen toe te passen op de energetische verbindingen als gedachten als herinneringen en aannames ten aanzien van het alleen zijn.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stabiliseren in en als het alleen zijn.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te pushen naar buiten te gaan waar de dieren en planten mij iedere keer opnieuw ter ondersteuning zijn door en als het levende voorbeeld dat ze zijn en laten zien, welke ik eenvoudig kan waarnemen en zo integreren binnenin en als mezelf.

Full psychic animals the sheep part 1

Psychic Animals – The Sheep – Part 1

——————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 479 – Kleurrijk

(Kleurrijke bloemen en insecten)

In het mindconstruct waar ik mee bezig ben, komt het woord kleurrijk naar voren als hetgeen ik leuk vind aan bloemen. De felle kleuren, colourful.

Vertaling van colourful is kleurig, bont, schilderachtig, kleurrijk, interessant.

De Nederlandse woordenboek definitie van kleurrijk is rijk aan kleuren.

Energetische lading: positief

Klank: rijk – bezit, geld; ijk-ijkpunt, de kleuren van de bloemen als ijkpunt van mezelf

De vraag is hier wat ik van mezelf op de bloemen geprojecteerd heb en hoe ik dit terug naar zelf kan halen en mezelf in expressie kan uitbreiden.

Het zien van de kleuren van de bloemen geeft me een gevoel van leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bij het zien van de kleuren van de bloemen een gevoel van leven te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de kleuren van de bloemen als ijkpunt van mezelf te maken en dus het ijkpunt van mezelf, buiten mij te plaatsen en zo een kleurrijke bloem nodig te hebben om mezelf te ijken.

De figuurlijke definitie van ijken is ‘als gangbaar erkennen’ (en letterlijk ‘van overheidswege maten en gewichten van een ijk voorzien, na onderzocht te hebben of ze aan de door de wet gestelde eisen voldoen’).

Dit is dus inderdaad een ijkpunt buiten zelf plaatsen in wat gangbaar is of door de wet is vastgesteld en aangezien hetgeen gangbaar is en door de wet vastgesteld, geen eenheid en gelijkheid als leven inhoudt, brengt dit verdeling voort binnenin mezelf.

Het houdt een ‘denken hoe ik moet zijn’ in.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik kleurrijk moet zijn en dat ik niet kleurrijk ben, kleurrijk als vrolijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb kleurrijk als vrolijk te definiëren en omdat ik niet perse vrolijk ben, te denken dat ik ook niet kleurrijk ben en denk ik de kleuren van de bloem nodig te hebben om kleurrijk als vrolijk te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik vrolijk moet zijn als hetgeen gangbaar is als wat de mensen om mij heen graag willen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat de mensen om mij heen graag willen dat ik vrolijk ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat andere mensen wel vrolijk zijn en ik niet en dat ik dus iets ‘tekort kom’ of iets ‘niet heb’ dat anderen wel hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verongelijken in en als de gedachte als geloof dat anderen iets hebben wat ik niet heb als eigenschap van vrolijk zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ‘vrolijk zijn’ een eigenschap is die ik niet heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik mijn vrolijkheid ben kwijtgeraakt ergens onderweg door en in participatie in de geestbewustzijnsstructuren waarin ik verward en verstrikt raak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat zolang ik participeer in de geestbewustzijnsstructuren, ik niet vrolijk mag zijn.

Overigens zit in het woord vrolijk ook het woord ijk en tevens het woord lijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te ijken op hetgeen ik denk dat gangbaar is als dat mensen vrolijk zijn en/of op de gedachte dat mensen willen dat ik dat ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het gangbaar is om vrolijk te zijn en me hierop te ijken en hierin een lijk te worden als iemand die ‘lijkt’ op iets of iemand buiten of binnen mezelf als een idee, in plaats van mezelf af te stemmen op en als mezelf in en als de adem en te beslissen wie ik ben in het moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te verzetten tegen vrolijk zijn door participatie in het idee dat mensen willen, graag zien en/of verwachten dat ik vrolijk ben.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in de gedachte dat ik vrolijk moet zijn, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me ijk op een idee die ik eigen gemaakt heb gedurende mijn leven in en als de geest in interpretatie van hetgeen ik zie om mij heen en me hier vervolgens tegen verzet.

Ik stel mezelf ten doel, te stoppen met me ijken op het idee van vrolijk moeten zijn en/of te stopen met het afzetten tegen dit idee van vrolijk zijn en te beslissen in en als het moment wie ik ben in afstemming op mezelf in en als de adem in overweging van de omgeving waar ik ben.

Hoe breng ik dit terug naar mezelf ter uitbreiding van mezelf in zelfexpressie?

Het meest duidelijk vind ik een letterlijke definitie als letterlijk rijk aan kleuren waarin ik rijk hier definiëer als veel en vanuit het Engels vertaald als vol en het ‘vol van kleuren’ of  ‘met veel kleuren’ wordt.

Wat ik naar mezelf terug kan halen is de ervaring die ik heb als ik naar een kleurrijke bloem – een bloem met veel kleuren kijk. Wat de ervaring van leven is. Dus, kleurrijk als mezelf wordt leven als mezelf (als leven). Laten we Leven dan als in en als de adem beschrijven want ik weet niet echt wat leven is.

Kleurrijk – aanwezig in en als de adem in de beslissing wie ik ben in het moment in afstemming met mezelf in en als het fysiek in overweging van mezelf in en als de geest als waar ik me bevind in het proces als reis van ziel naar leven en in overweging van de omgeving waarin ik me bevind.

PENTAX ImageVlinder en Hommel

——————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

 

Dag 441 – Zelfvergevingen verlangen naar ‘off the grid’

PENTAX Image

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘off the grid’ te willen leven, weg te willen uit de samenleving zoals die bestaat en een rustige plek te willen met mensen die leven in begrip en zorg voor zelf, elkaar en de omgeving.

Als en wanneer ik zie in mezelf dat ik weg wil, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik weg wil in de geest, dat ik niet fysiek hier wil zijn, wat betekent dat ik reageer op hetgeen fysiek hier is, reacties heb op de drukte om mij heen welke drukte in mijn hoofd geeft in en als gedachten als oordelen, de hele dag door. Ik stel mezelf ten doel, dag voor dag, te wandelen met mezelf en mezelf te ondersteunen in het stoppen van participatie in oordelen als delen van mezelf waarin en waarvan ik me heb afgescheiden door toepassing van adem, schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie in en als zelfonderzoek totdat ik mezelf volledig begrijp en dus vergeven heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb werkelijk voor mezelf te zorgen door geloof in gedachten als oordeel als zijnde werkelijkheid en hierin het levende oordeel te worden, welke reacties in mij oproept en waarin ik mijn fysiek compromitteer, waardoor ik niet meer fysiek hier wil zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te identificeren met mijn oordelen in en als de geest en hierin mezelf op te splitsen en reacties te creeren in en als afkeer van mezelf.

Als en wanneer ik mezelf zie geloven in een oordeel als zijnde werkelijkheid en hierin het levende oordeel wordt als dat ik me identificeer met de gedachte als oordeel, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik dit oordeel geleerd en geleefd heb en voortleef zoals ik geleerd en geleefd heb en dus  het oordeel tot leven heb gebracht in en als de geest in plaats van mezelf als Leven geboren te laten worden in en als het fysiek. Ik stel mezelf ten doel, mezelf onder ogen te zien als het levende oordeel en mijn geloof hierin als zelfreligie, te stoppen, te vergeven en mezelf te corrigeren in en als de reis naar leven, in en als geduld met en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb jaloersheid te ervaren op mensen die de mogelijkheid hebben om ‘off the grid’ te leven waarin ik het als oneerlijk ervaar dat zij de mogelijkheid hiertoe hebben terwijl het geen geheel omvattende oplossing biedt voor de toestand waarin we leven op aarde.

Als en wanneer ik in mezelf jaloersheid ervaar op mensen die de mogelijkheid hebben om ‘off the grid’ te leven, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf vergelijk met anderen in en als de geest; ik realiseer me dat er in feite ‘oneerlijkheid’ als ongelijkheid bestaat, enorme ongelijkheid, en dat dit hetgeen is wat we dienen te stoppen in onszelf en als hoe we bestaan als mensheid; ik realiseer me dat ik oordelen in en als mezelf voor waar aan neem waardoor ik ontevredenheid creeer in en als mezelf met waar ik leef, hier, in en als het fysiek en dus, om deze ontevredenheid te omzeilen, jaloersheid creeer als afleiding van het werkelijk zien in wat me ontevreden maakt in en als afscheiding van mezelf in punten die ik accepteer en toesta in en als mezelf. Ik stel mezelf ten doel, tevreden met en als mezelf te zijn en/of worden en de punten als afscheiding als oorzaak als oordeel in en als de geest, onder ogen te zien, zelf te vergeven en mezelf hierin te corrigeren en hierin in geduld te wandelen met mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘off the grid’ leven als een droom te zien die ik niet ga behalen omdat ik de financiele mogelijkheden hier niet toe heb, waarin ik niet zozeer ‘off the grid’ wil leven als dat ik mezelf altijd meeneem en niet werkelijk off the grid leef zolang ik participeer in oordeel in en als mezelf, maar waar ik meer het leven in de natuur ‘mis’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het leven in de natuur te missen en dus mezelf te missen in en als het leven in en als de natuur.

Als en wanneer ik participeer in een gemis van het leven in de natuur, dan stop ik, ik adem. Ik adem, ik vergeef mezelf hetgeen ik zie als oordeel als afscheiding in mezelf waardoor en waarin ik mezelf mis en mezelf te ondersteunen in en als de reacties die ik ervaar als angst als gedachten als oordelen op de drukke omgeving om me heen, waarin ik me realiseer dat ik vrij ben als ik hierin stil ben in en als mezelf en dat een stille omgeving in de natuur slechts tijdelijk verlichting brengt en dat een verlangen hiernaar, me afleidt van het fysieke proces hier.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb feitelijk de ervaring van stilte en vergeving te missen die ik ervaar in de natuur, met planten, dieren, die vrij zijn van oordeel.

Ik stel mezelf ten doel mezelf stap voor stap te bevrijden van oordeel en hierin stil te zijn/worden in en als mezelf door toepassing van schrijven, zelfvergeving, zelfcorrectie, ademhaling, tot leven in werkelijk zelfbegrip waarin ik niet langer mezelf en als de ander veroordeel en hierin pijn doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf en/als de ander pijn te doen door te leven in en als oordeel en hierin een wandelend oordeel te zijn, levend in en als afgescheiden delen in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf slachtoffer te maken van mijn eigen oordelen in en als de geest.

Als en wanneer ik mezelf als slachtoffer ervaar, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik misbruik toesta in en als mezelf waarin ik mezelf minder maak dan leven, waarop ik me vervolgens zal proberen meer te maken dan leven door me beter te willen voelen dan leven door participatie in en als de geest en zo energie te genereren door participatie in reactie en deze eventueel zelfs uit te spreken.  Ik realiseer me dat ik door te spreken in en als reactie, de ervaring van slachtofferschap probeer weg te duwen, welke geen werkelijke oplossing is. Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik me slachtoffer voel, niet in reactie te gaan spreken maar de ervaring van slachtofferschap te vergeven en te zien waar die uit voortkomt tot in zelfbegrip als werkelijke zelfvergeving en hier vandaan te zien wat ik al dan niet spreek en/of doe. Ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen en ondersteunen en er voor mezelf te zijn in en als de ervaring van slachtofferschap en hierin te ademen met en als mezelf.

Ik realiseer me dat ik feitelijk verlang naar zelfbeweging en participerend in en als oordeel op wie ik ben als Ingrid (in-grid) ben ik niet in staat mezelf te bewegen. Ik realiseer me dat ik hierin een oordeel plaats op mezelf al bestaande in en als oordeel (in en als gedachten) en mezelf hierin vastzet. Ik stel mezelf ten doel gelijk te (gaan) staan als mezelf als Ingrid waarin ik mezelf beweeg in en als werkelijke zelfvergeving in en als zelfbegrip met toepassing van schrijven, zelfvergeving, zelfcorrectie en ademhaling in en als fysieke toepassing.

PENTAX Image

Gerelateerde blogs:

Dag 439 – Dag des Oordeels

Dag 440 – Is ‘off the grid’ leven mogelijk?

—————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 440 – Is ‘off the grid’ leven mogelijk?

“Niet hier zijn is tegen hier zijn”.

Dit kwam naar voren in een gesprek vandaag. Absoluut (en) verhelderend.

Dit brengt me bij het leven ‘off the grid’ zoals populair is in een aantal kringen. Off the grid leven als weg van de matrix, in een poging niet mee te draaien in het wereldsysteem.

Het is iets wat ik wel verlangd heb. Ik vind het ‘fantastisch’ als ik de huisjes en omgeving zie. Het is wat ik in enige mate ook geleefd heb in de vorige woning in een dorpje welke in een gebied ligt tussen de weilanden en waarvan wel gezegd wordt dat het in een soort bel ligt waar meer rust heerst. Ik heb dat zelf zo ervaren elke keer als ik op weg naar huis ging. Halverwege op weg naar huis reed ik een gebied in en liet ik de wereld achter me zogenaamd. Niet echt natuurlijk. Off the grid leven kan namelijk helemaal niet.

Want wat is het feitelijk wat we proberen te bereiken in een streven ‘off the grid’ te leven? Is dit niet een ‘niet hier zijn is tegen hier zijn’? En ‘ergens tegen zijn’ versterkt hetgeen waar we tegen zijn als wat hier is. Opmerkelijk, mijn naam is In-grid. Welke al aangeeft, off the grid leven, welnee. De grid zit in mij, en ik ben in de gridlijnen gevangen zolang ik ten eerste participeer in gedachten, gevoelens en emoties, reacties, verbeeldingen, fysieke gedragingen, interne gesprekken, oftewel, participeer in en als het geest bewustzijn systeem en ten tweede; zolang ik op deze aardbol leef en gebruik maak van de voorzieningen die de aarde ons levert zoals water, stroom, internet – ben ik aanwezig in the grid. En als ik ertoe kom om mezelf eenmaal tot het punt van Leven te brengen, als zijnde vrij van participatie in het geest bewustzijn systeem en dan zou beslissen ‘off the grid’ te gaan leven zonder te ondersteunen in het proces in de wereld, in de mensen, de dieren, de planten, de economie, het geldsysteem, om oplossingen te helpen vinden voor de huidige toestand; als ik me hier vanaf zou keren, zou dit betekenen dat ik niet werkelijk mezelf geboren heb laten worden als Leven in en als het fysiek, want als dat zo is, als ik een en gelijk ben als Leven dan zou ik me volledig inzetten tot het ondersteunen van en richting geven in en als het fysieke leven van al het leven in dit proces als reis naar leven, totdat en zodat een ieder gelijke kansen heeft hierin tot een waardig leven in en als gelijkheid.

Betekent dit dat ik geen fijne leefomgeving mag en kan creeren in (samenwerking met) de natuur als ik hier de mogelijkheid toe heb en zolang niet iedereen hier de mogelijkheid toe heeft? Nee dat betekent het natuurlijk niet. Het betekent dat ‘off the grid’ leven geen werkelijke, allesomvattende oplossing is voor de toestand waarin de wereld bestaat. Het heeft wel de intentie in zich van een wereld met gelijke kansen voor iedereen. Echter intentie alleen is een gegeven in en als de geest, welke niet de gehele fysieke werkelijkheid in overweging neemt en hierin praktische oplossingen zoekt vanuit het startpunt van eenheid en gelijkheid. De term ‘off the grid’ geeft aan dat er geen werkelijk begrip is van wat de grid is, van hoe die in onszelf aanwezig is, waar we ons ook bevinden, en hoe een ‘niet hier’ zijn betekent dat we ‘hier’ tegenwerken, als ‘niet meewerken’ aan een blijvende oplossing voor Al het Leven. Als we ‘off the grid’ leven worden we minder geconfronteerd met de miserabele toestand waarin de wereld verkeert en worden onze eigen gridlijnen – onze geest bewustzijn structuren – minder getriggerd en dus kunnen ze blijven bestaan in en als onszelf, levend in een illusie van off the grid zijnde. We zijn zo in-grid dat we niet eens zien dat we niet hier zijn. Terwijl; werkelijke verandering begint binnenin onszelf en om iedereen deze mogelijkheid te bieden is er verandering nodig van het huidige geldsysteem.

Onderzoek de mogelijkheden en draag bij! Waar je ook woont, we leven allemaal in dezelfde grid en de grid is gelijk aanwezig in ons allemaal en als je dit leest betekent het dat je gebruik maakt van internet – en dus niet werkelijk ‘off the grid’ leeft.

Dit blog is niet geschreven als ‘afkeur’ van het gegeven van ‘off the grid’ leven; het is een (zeer eenvoudig verwoorde) aanreiking om verder te zien, verder te zoeken en bij te dragen waar mogelijk aan een wereld waarin iedereen gelijke kansen heeft/krijgt tot een waardig leven, in een prettige leefomgeving. Precies zoals een ieder die ‘off the grid’ leeft en/of wil leven, feitelijk wil. Welke begint in het werkelijk zien in zelf, participerend in de eigen gridlijnen als het geest bewustzijn systeem. Zodat we in samenwerking het verlangen tot ‘off the grid’ leven stoppen; in en als de geest als verlangen en in en als de wereld als dat het niet langer nodig is als een ieder een fatsoenlijk leven heeft op een fijne plek in samenwerking met elkaar, de natuur, de dieren, de planten, kortom Leven.

Voor zelfonderzoek en zelfverandering:

Desteni-I-Process + Desteni-I-Process-Lite (free)

Eqafe-store free

(+ klik op de links in bovenstaande blog)

Gerelateerde blogs:

*

Voorstel tot verandering van het huidige geldsysteem:

De weg vooruit is Politiek

Living Income Quaranteed

Equal Life Foundation

Facebook

LIG

————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/