Dag 729 – Opening up the inner conflict

inner-conflict

I am looking at the influence of a spastic colon, on…myself, my life. The question that then comes up within me here is, should it influence who I am? And what do I mean with ‘who I am’?

It does have an influence on how I plan things, on what I eat or not, on when I wake up, on when I leave the house, on how much time I take in the morning to prepare, on what time I go to sleep at night. If I look at this, it is actually determining how I have come to my daily scedule, which is not a ‘bad’ thing, as it is practical and supporting my body in this way, to have a rythm that I have find supportive.

I am still ‘wondering’ how I would live and what I would do and take on for myself if I would not have had this need from my physical body to keep a certain daily rythm and take care for myself in this. Would I then just ask more from my body that is perhaps not best for my body and so myself within? Or would I naturally do this because I feel better with this, because it supports my body better if I keep a certain lifestyle? Or would I just be doing fine with less ‘bounderies’ for myself in this daily scedule? And are it bounderies or are it guidelines?

This is something that I actually have as a question within me, day in and day out, somewhere on the background. So then within this – when I mentioned here that this daily ‘rythm’ is actually quite supportive for my physical body and so for myself within – the thing that is more of an influence on myself and who I am within, within every moment walking with/as myself in this one physical body, in a situation of the existence of a spastic colon – the thing that is more of an influence on me, is this question that is existing within me and that is giving me an experience of ‘not being satisfied’ or a subtile form of conflict within myself, day in and day out.

So writing this out, this is something that I can change within myself, as this inner conflict is not supporting me but more creating a ‘split’ within myself and so I am existing within and as this split deep within me, day in and day out.

It is something that I only by now start writing out, as somewhere I did not want to admit this to myself and even more, I did not want to show this to others as well. But the thing is that if I do not admit it for myself, I still place myself in a position of disempowerment, because that what I do not admit for/to myself and keep silent or suppressed within me, I will not be able to understand for and as myself, I will not ‘forgive’ myself for this as long as I do not understand it and as long as I do not start forgiving it and opening it up, I will not be able to fully understand this part of/as myself. And from not understanding/forgiving myself in this, I will not be able to change anything about it.

It surprises me that I find this so hard to open up, merely because I have seemingly so much investigated this spastic colon in a way and finding ways to physically support myself in it as well as emotionally. So now, it is time to start looking in the deeper dimensions within me and how the mind is interconnected within and as myself in this physical situation of a spastic colon. Which is obviously not the best part of me and as I know by theory and somewhere sensing within me and seeing reflected without me, it is functioning as a ‘hidden nature’ that I have accepted and allowed to channel within and as my mind and then integrated within and as my physical body.

To be continued


Proces van zelfverandering:

http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Advertenties

Dag 725 – De beugel

tanden-voor-beugel

Gisteren is de beugel in mijn mond geplaatst. Het plaatsen zelf was vrij onplezierig, vooral omdat er spreiders nodig zijn om de lippen opzij te houden en een afzuigertje voor het speeksel, zodat de beugelslotjes op de tanden kunnen worden geplakt. Dit duwt op het bot van de onder- en bovenkaak en dit is oncomfortabel tot pijnlijk en het duurt ongeveer twee uur.

De beugel zelf geeft een druk op mijn tanden die ik wel prettig vind. Er zijn ook twee extra blokjes geplaatst achter mijn voortanden om te voorkomen dat ik bij mijn kiezen de slotjes er af bijt als ze op elkaar komen. Hierdoor komen de kiezen niet geheel op elkaar met als gevolg: ik kan niet kauwen!

Dit brengt een gedachtenstroom op gang: kan ik 18 maanden alleen maar vloeibaar voedsel eten? Krijg ik wel genoeg voeding binnen? Wat moet ik eten?

Ik heb vaker mijn eetpatroon veranderd ter ondersteuning van mijn fysiek en dat zal ik nu weer doen. Er bestaat zelfs een uitgebreid programma ter ondersteuning van een spastisch colon, waarbij zes maanden vloeibaar voedsel wordt voorgeschreven (met alles heel fijn gemalen, dus wel vezeltjes etc maar niet te grof) en een lichte dosis anti-biotica, dit om de miniscule ontstekingen die aanwezig zouden zijn in het weefsel bij een spastisch colon, de tijd te geven om te helen. Ik heb hier altijd wel wat in gezien maar ik ben nooit dit hele programma gaan onderzoeken met een therapeut, het is vrij ingrijpend.

Nu lijkt het er dan toch op dat ik voor langere tijd vloeibaar of erg zacht voedsel zal gaan eten en voor het spoelen van mijn mond ga ik colloidaal zilverwater gebruiken (wat als een ‘natuurlijk anti-bioticum’ gezien kan worden, al kunnen we het officieel niet zo noemen maar het doodt bacterie, virus en schimmel). Dus wie weet, pakt het ook gunstig uit voor mijn darmen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me teneergeslagen te ervaren als ik merk dat ik niet kan kauwen en geen vast voedsel tot me kan nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik kan toch niet 18 maanden op vloeibaar voedsel leven? Hoe doen andere mensen dat?’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te hebben verwacht dat het kauwen zo lastig zou gaan met een beugel in.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik 18 maanden geen vast voedsel kan eten in plaats van dag voor dag te bekijken hoe het gaat en van hieruit aanpassingen te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken aan de producten die ik niet meer kan eten en me af te vragen of ik dit zolang volhoud.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het ook wel prettig te vinden dat ik nu een aanleiding heb om op deze manier mijn voeding aan te passen en te zien of dit weer een stapje verder ondersteunt met betrekking tot de krampen in mijn darm en met betrekking tot het laten staan van voedsel dat ik misschien beter niet elke dag kan eten omdat het iets te zwaar is om te verteren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om gewicht te verliezen  door niet op tijd voedsel bij de hand te hebben dat ik kan eten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een diepe zucht te ervaren bij de gedachte aan het voorbereiden van voedsel dat ik nu wel kan eten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘nee niet weer’ en hierin in een herhaling te kijken, in plaats van deze periode met de beugel als een losstaande periode te zien waarin ik mijn lichaam en mijzelf zo goed mogelijk ondersteun met passend voedsel.

Als en wanneer ik een ‘diepe zucht’ ervaar en mezelf in gedachten zie verkeren over het voorbereiden van voedsel dat ik kan eten, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik een weerstand ervaar ten aanzien van het voorbereiden van voedsel en hierin zit een angst verborgen dat ik er niet toe in staat ben, dat ik niet voldoende voorbereid en me door de weerstand – dus de geest – laat leiden en hierdoor niet op tijd voedsel tot me neem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik me door  in en als de geest laat leiden in plaats van mezelf optimaal fysiek te ondersteunen met het voorbereiden van voedsel.

Ik stel mezelf ten doel de ervaring van angst in te ademen en op de uitademing op te staan en voedsel voor te bereiden of een plan te maken voor de dag met voedsel dat ik kan eten.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in gedachten over voedsel dat ik voorlopig niet kan eten, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf niet ondersteun door deelname in gedachten over voedsel waar ik niets mee kan en dus is het beter en meer ondersteunend om deze gedachten niet te volgen.

Ik stel mezelf ten doel direct te stoppen met deelname in gedachten over voedsel dat ik op het moment niet kan eten en een alternatief voedingsmiddel te vinden dat ik nu wel kan eten.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een angstervaring of angstgedachte dat ik gewicht zal verliezen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik vloeibaar voedsel goed kan verteren en hier veel van tot me kan nemen en dat de opname hiervan niet zoveel inspanning vraagt van mijn lichaam/spijsvertering en dat er geen gewichtsafname hoeft plaats te vinden als ik een goede planning en voorbereiding maak.

Ik stel mezelf ten doel mijn voeding voor te bereiden en voldoende passend voedsel bij de hand te hebben zodat ik voldoende voeding binnenkrijg.

Hier vandaan realiseer ik me dat ik regelmatig niet wil voorbereiden omdat ik liever ‘iets anders doe’ en het dan uitstel totdat mijn bloedsuikerspiegel iets gedaald is en ik ‘nu’ eten nodig heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb liever iets anders te doen dan voedsel op tijd en grondig voor te bereiden.

Ik stel mezelf ten doel het woord grondig voor mezelf te herdefiniëren en gebruiken als ondersteuning om op tijd voedsel voor te bereiden en mezelf te gronden.

Ik stel mezelf ten doel dag voor dag te bekijken hoe het met mijn tanden en kiezen gaat en wat ik kan eten.

beugel

 


Proces van zelfverandering:

http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 708 – Wat sta ik toe in vermoeidheid?

masker blauw

Dag 707 – Lichamelijk ongemak en vermoeidheid

In de week na het schrijven van dit blog, blijf ik onderzoeken wat er in mij speelt rondom vermoeidheid en lichamelijk ongemak. En op een ochtend, na een gesprek over ditzelfde onderwerp, zie ik iets wat ik langzaam aan, door de tijd heen, heb toegestaan in het (fysiek) ervaren van vermoeidheid en lichamelijk ongemak.

In eerste instantie heb ik mezelf altijd erg veel gepushed om dingen aan te pakken, door te zetten, of ik ‘zin’ had of niet, of ik het ‘spannend’ vond of niet, ik deed het gewoon. Ik had hier ook de fysieke kracht voor en dit ‘doorduwen’ gaf een zekere beweging voorwaards. Totdat ik fysiek geblesseerd raakte, ik niet de juiste ondersteuning heb gezocht en van hieraf aan, fysiek aan kracht inleverde.

Hierin heb ik mezelf geleerd om juist zachter voor mezelf te zijn en niet steeds maar door te duwen maar rust te nemen, tijd te nemen. Echter wat ik me realiseer, is dat ik in dit ‘rust en tijd’ nemen en me ‘moe en/of fysiek ongemakkelijk voelen’ tevens een patroon heb ontwikkeld waarin ik neig de moeheid en/of het fysieke ongemak als excuus te gebruiken om dingen niet te hoeven doen of ‘minder’ te doen, mezelf niet tot het uiterste te pushen (dit omdat als ik dat bleef doen met mijn fysieke klachten een aantal jaren geleden, ik mezelf teveel vermoeide en bleseerde wat ik pas achteraf bemerkte).

Terwijl, als ik wel dingen doe, merk ik nog steeds een ‘hardheid’ in mezelf van het doorduwen. Dus, de zachtheid in mezelf pas ik toe op een manier die niet geheel effectief is, namelijk door mezelf toe te staan minder te doen, in plaats van hetgeen ik doe, met zachtheid uit te voeren en in plaats van de zachtheid in en naar mezelf te ontwikkelen terwijl ik mezelf push om voorbij mijn eigen ‘begrenzingen’ te komen.

Wordt vervolgd.

blue fethers

What is it about fear that can make it so overwhelming?

What is the effect of fear energy on your mind, being and body?

How can you support yourself to change your experience in relation to fear so that you can stand as the directive principle regardless of the energy experience?

The Nature of Fear (youtube)


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 682 – The mind-body relationship – Some fears during the flu

flu-97679_640

I am having pretty bad flu symptoms at the moment that I write this. It’s been a while ago that I have had this. It started with some slight symptoms and I could move on with my activities. Then at work, I felt the pain going towards my jaw, at the place where within two months, a crown will be placed. It hurted and here, I started to react with fear. That the pain would become worse and that the crown needed to be placed earlier, things like that. Since then the symptoms of the flu got worse (not especially with this tooth – it is like it was ‘passing by’ this area and because it is a ‘weak’ place, it hurted there more ) and I really need to stay at home and take some time to recover. I will write out some self-forgiveness on thoughts/experiences coming up during these days, related to the symptoms.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to let fear come in within myself within thoughts about the place in my jaw where a crown is going to be placed, where before this, I had no thoughts of fear about having some slight ‘flu’-symptoms as a bit of a rough throat for example.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to be in conflict with myself during the days at home about wanting to use the time effectively but actually not being able to do anything constructive besides making some food and taking care for myself and the cats.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear that my house will become dirty with lots of hair from the cats and me not being able to clean up.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear that it will become ‘too much’ to clean up, where actually the cleaning up will be the same as before, only with some more hair now.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear to feel myself like this from now on, not being able to do anything constructively.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear the virus/bacteria to take over within me, which is actually the same as fearing my mind/the thoughts to take over within and as me, consisting as/related to memories within me.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear to not being able anymore to take care for myself.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear to not being able to direct all things in my life as combining work, projects, house-tasks and self-care/animal-care.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel impatience towards the flu-symptoms,

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel like wasting time when I am not able to do anything constructively because of feeling physically not well.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to hold on towards thoughts and emotions and within this, hurting my body/letting this ‘eat’ on my physical body within the tissue and let it become irritated.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to react towards the flu-symptoms very slightly within myself so that I do not directly notice this, and within this irritate myself/my physical body.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to have thought that I would not be sensitive to a flu because I haven’t had this for a long time and so, did not build up fear towards this, where I do see now that there is a fear existing within me when and as it is happening and it also can be existing within me through family-memories where having a cold or getting a flu is accepted as that one should not kiss each other on the cheek for example when one is having a cold, because of ‘a risk’ of transmitting the cold/flu towards each other.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that I would not get the cold or flu and not wanting to participate in and as the thoughts/believes of transmitting a virus just by kissing another on the cheek.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to wonder if the fear about my jaw has opened up towards the flu getting worse or that it would have got worse anyway.

I remember here having a chat with Sunette about me coughing after having some food, where she mainly advised me to slow down and not judge the coughing (I will write about this in a separate blog) and I noticed that this was the main point that caused the coughing/how I kept it continuing. I saw a related point with the flu-symptoms, that I was reacting to it, having difficulties with slowing down myself. So I see now that this is a point to consider in general: slowing down within myself and not judging what is physically happening but rather look at it and support myself within.

I commit myself to, when and as I see myself reacting to physical symptoms and judging myself for this, to breathe and slow down within myself, meaning, looking at what is really existing within me in such a moment and where my thoughts are going to from here, forgive myself for the pattern within and related emotions coming up.

I commit myself to, when and as I see physical symptoms becoming worse in a moment, to stop and breathe and slow down, to lay down when and as necessary, to embrace myself and see what I am participating in within my mind and what the fear is and from here, forgive myself for what I think and believe and participate in.

I commit myself to investigate and write about the patterns that are coming up more prominent when and as I ‘become ill’ as here my mind shows me what I have not yet sorted out within myself with regards to my physical and physical activities that I am not being able to do in that moment.

I commit myself to, when and as I fear that the virus will take over, to stop and breathe and see what thoughts I participate in as a ‘virus that I allow to take over’ and instead, direct myself within, forgive myself for the fear and bring myself here in physical reality.

I commit myself to be carefull with viruses and bacteria, to support my immune-system where I can and to seek for medical support when and as needed and when not, to trust myself and take care of myself.

I commit myself to, when and as I see myself participating in thoughts about cleaning the house and fear of not being able to do so, to stop, breathe and look with common sense to the hair in the house that I will be able to clean up within an hour, as soon as I feel physically better.

I commit myself to look at a virus with common sense, meaning to not fear it but to also not go into an experience of superiority as in ‘I will not get the flu’ as this is actually also based on fear, as a fear of ‘being caught’ in a mind-pattern that is lived within the family/society and so, existing as a memory within myself.

I commit myself to work constructively with memories as fear as thoughts that I see existing within me in relation to physical symptoms and assumptions about a virus and other dis-eases by looking at the thoughts and related emotions and/or feelings and forgive myself for the energetic attachements within, to create space for/within myself to look at memories and information with common sense.

virus-163471_640

Multi-dimensional information about the evolution of viruses:

The Evolution of Viruses – Reptilians – Part 243

The Evolution of Viruses (Part 2) – Reptilians – Part 244

Fighting off Viruses – Reptilians – Part 245

The Virus and the Body – Reptilians – Part 246

Mind + Virus Versus Body – Reptilians – Part 247

*

The Evolution of the Common Cold – 2013 – Future of Consciousness – Part 44

Memories in Your Body – Quantum Systemization – Part 63

Disclaimer:

This blog does in no way contain a medical advise. With unclarity about a condition – physically or mentally – always contact a practioner/specialist/doctor in the related area to get the support you need and from here, see how you can additionally walk your own process to get to know and support yourself in relation to your own body and mind.

———————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

 

Dag 675 – The mind-body relationship – Heaviness

heaviness Andrew.jpg

(Art by Andrew Gable)

There started a serie interviews through the Portal within the series of The Atlanteans about Heaviness and also in a chat in the physical health group of Desteni, the experience of heaviness is mentioned by several participants in having an influence on the physical condition. For myself as well I see the experience of heaviness related to physical conditions and here I decided to start to open this up within writing.

I do not have a clear overview from how this experience of heaviness is related to my physical condition so I start with the things that I do see, I start with what is here.

Problem:

What I do notice is that when my body and especially my large intestine is not having an optimum movement, I experience myself within my body as very heavy and almost not able to move myself. Each step is an effort and I prefer laying down instead of standing or walking and breathing is more difficult. Which is not so when I feel physically ‘good’, I then enjoy standing, walking, breathing.

I see here how this is already a consequence of what has happened before within my mind, that I did not effectively direct within and as myself but more suppressed it and so, I actually make my body literally heavy by suppressing the emotional energy, putting it on my body and in this case, on my large intestine where I store the energy. This I experience as a ‘cramp’ in the muscle fiber of the large intestine, well this is how I see it this far. Then when there is bowel-movement, it passes this area, this cramped muscle fiber where the energy is stored; the movement pushes the waste through this narrowed area which gives experiences of physical pain (because the passage is too narrow for a comfortable bowel-movement in several places at such moment) and also, each time the waste is passing this area, it ‘touches’ the emotional energy that is stored there.

Here I tend to not want to move physically to prevent myself from experiencing the physical pain/discomfort and emotional energy stored within my body and so the ‘delay’ enlarges and eventually, becomes worse. This is giving an overal experience of heaviness on a physical level that eventually gives an experience of dullness and ‘sleepiness’ in/as the mind. When I then sleep more than physically needed, I suppress myself/my beingness within/as the mind and so, it becomes more difficult for myself to access the suppressed emotions. It is suppressed within my body and ‘hidden behind’ the mind-body defense mechanism.

Actually the whole body is interconnected so if this situation stays too long, it will influence other body-functions as well. In this way it becomes a circle in itself which needs to be accessed to create some movement somewhere to be able to open up the mind-related points and suppressed emotions. It needs a constant pushing through to not stay in this physical heavy experiences, that in itself can create a fear again and a ‘constant moving out of fear’ that then in itself contributes to the constriction on a physical level.

In the next blog I will start with some self-forgiveness on the overal experience of heaviness to release the emotional energy as how is suggested in this interview to start with as part of the solution. Here in I will also start to investigate the suppresion of emotions as negative energetic experiences stored in the body and the polarity with the feelings as positive energetic experiences in/as the mind.

The mind-body relationship – Timeline

Related blog about my physical body and the interconnection with my mind and being:

Dag 672 – My mind-being-body awareness speaking

body-organs

Disclaimer:

This blog does in no way contain a medical advise. With unclarity about a condition – physically or mentally – always contact a practioner/specialist/doctor in the related area to get the support you need and from here, see how you can additionally walk your own process to get to know and support yourself in relation to your own body and mind.

————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:
http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

 

Dag 672 – My body-being-mind awareness speaking

leuke-plaatjes-mensen-organen-792827455

I have asked for an individualised interview through the Portal with my physical body and especially with my large intestine, so that I can understand more what is going on within my physical body and use symptoms as support for myself to walk through certain patterns within the mind consciousness system in/as myself.

“My large intestine is speaking in the fore-ground but my whole mind-being-body awareness on a very deep level comes through to explain how this interrelated connection is set up within/as me. All my organs are under pressure in different ways and this has been so for most of my life because of the emotional suppressed transferences.”

“Each time I access an emotion or feeling this gets discharged, channeled, layered, stored in the physical body. Within most people, the emotional and feeling energy gets channeled through the ‘muscle energy highways’ through the muscles and through the veins of the physical body. So for most people the mind consciousness energy moves through the muscles. This is so because the muscle tissue is strong and more absorbant, detailed and specific in its structure and geomatry to absorb, channel, discharge, layer, move the mind-consciousness energy as one access it in real time moments. Like networks and train-tracks in the muscle tissue group of the physical body.”

“Within my physical body, my mind did not set up my emotional and feeling energy bodies movements and channeling and networking and absorbtion through the muscle groups but through the organs. The heart, intestines, stomach, bladder, kidneys, liver are doing the work that the rest of my body should actually be doing. It is a generational thing, meaning that there are some people within my past generations who have also had this problem. It is not life threathening and it allowed me to on an early age have an awareness of my emotional and feeling energy and where in I do get emotional but not allow myself to be too much overwhelmed or pulled into emotions and feelings, but am quickly able to slow myself down and look at things with clarity.  So this one could call a ‘gift in disguise’.”

“The physical consequense of this ‘set up’ is that my organs have been most of my life a bit under pressure –  but throughout my life, my body reasonably adapted; it strengthened my intestines, heart, organs. As explained has my muscle tissue not been used as a ‘muscle energy highway’ and because of not being used for this, the muscle tissue deteriorated to some degree; this because a lot of muscle development has been preprogrammed to be in line with the development and evolution of the mind where the muscles are normally be used by the mind consciousness system (and so ‘strengthening’ in a way). This is causing for the rest of my muscles and physical body to be and feel more ‘weak’ or less strong.”

This first part of the interview is clarifying a lot of what I am walking from about the age of 16 (I am 42, almost 43 at the moment). I have taken on everything I could to investigate and support my organs, all related within the area of natural medicine and I am still working in this environment. I did not know of this set up as how it is described within the interview. But I did notice that ‘something was not as how it should be’ when I looked at my physical condition and this in relation to my life in general. I did find out pretty early that certain organ manifestations were related to emotional experiences and I noticed in some degree the suppression there of within myself; I also found out later in life that feeling experiences influenced me physically very much so I could not allow myself to really dive into feelings as for example are coming up in a so called ‘love relationship’ as I could phycically not handle the energy within my body for let’s say more than a week. So I often was within situations where I or the other stopped this relationship-process somehow. Which in itself I saw as a pattern and that bothered me a lot, because I did not really nor completely understand how I could support myself through.

With the natural medicine and food alignments I have through the years found ways to support, strengthen and stabilize my organs more or less (where in my physical condition and some organs had been weakened pretty much in my late twenties and begin thirties) but during this I noticed that there was a mind-influence that I could not get a hold on and so, the physical support is only ‘working’ to some degree. I did see a direct relation with symptoms within my organs and what I did not understood, is how I could have so much physical influence of my mind and others not, while of course I have my emotional patterns as everyone else, but I did not see them as so much more extensive than others, but sometimes started to believe that they are in someway. So this is all creating extra energy again of reacting to what happens within my body without really understanding how it works. Which is influencing my organs again, etc.

I do see now why I saw the mind-body relationship direclty within myself. I did not understand how it could not be recognized by many others because within myself, it was obvious existing. I do now understand how this can be set up differently. Standing up and finding solutions for what we sense in a way, is however another story. I can describe it now as that I need my own beingness-direction here and I can only find myself within and while walking through the mind and learn how I have manifested this within my physical body. We all have things within ourselves that we do ‘sense’ but cannot see completely by ourself alone. The information given within this interview is one example of this. I do need support in this and so has everyone points where support from others is needed.

When I started walking the Desteni I Process, I noticed to have finally found a structure and support to really get to know and support myself within this trinity of the mind-being-body relationship and I continue walking this until it is done, for myself and others. But only now with the information of my mind-being-body awareness itself on a very deep level through the Portal, I do understand why I physically experience myself as how I do. It supports me to accept the physical consequenses and I do no longer need to ‘blame’ myself for it – something that I could not really forgive myself for because I did not really understand the set up within my body and how it is related to my physical condition and mind patterns.

So, I have a new starting-point to walk from now within this mind-being-body interconnectedness; things that I could not really place into context are opening up and I am grateful for this – where in my organs will be of support to walk through different personality systems. In the second part of the interview, the large intestine is giving more detailed information of personality systems related to this organ, which is something that I need to take on at the moment. I will not expand on this here as it is something that I first need to investigate, forgive and walk through for myself.

At the same time I will move on with the physical support and alignment as how I have learned myself to do throughout the years as a physical basic-platform. I do no longer need to worry about why my muscles are not really building up but will see if I can keep them stable and in form as they are and how I am already doing, to keep on walking my life and process in/as the physical on earth.

So for whomever is having questions that you would like to see clarified as a support to understand (and so forgive) yourself and your physical body, I can really suggest an individualised or private interview through the Portal. This combined with walking the Desteni I Process as self-support to start walking with and through your mind, into the physical body. As a way to start walking towards and standing up in oneness and equality with and as Life as a whole.

And to learn that we are able to support ourselves and each other within this, that we are able to change within and as ourselves to what is best for all, slowly, together yet alone, alone yet together, if we are willing to do so. The ones who are reading this blog, are most likely belonging to the group of people that do have the possibility to already start, this with regards to our position in this world and related to money and basic needs providence.

I find it the greatest gift to learn how to support myself and stand together with others within this. Will it be challenging? Yes. For sure. For myself I can say, it is as challenging as what I had to walk before, alone with myself and only a few others and it is only getting better while I understand more and more of myself and because of walking with already many others around the world who have made the same decission to do so. Within this I am an example that one is able to face oneself within one’s emotions without getting lost in it. I have faced pretty much of it and still need to open up all the things I have suppressed. A process that my organs will support me with.

Desteni I Process Lite

Eqafe-store free

Full mind consciousness being awareness back to basics

Mind, Consciousness, Being & Awareness – Back to Basics

Disclaimer:

This blog does in no way contain a medical advise. With unclarity about a condition – physically or mentally – always contact a practioner/specialist/doctor in the related area to get the support you need and from here, see how you can additionally walk your own process to get to know and support yourself in relation to your own body and mind.

————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

Dag 670 – Fysieke uitputting – wat is er mogelijk?

slapen bankjeIk voel me fysiek snel en plotseling uitgeput en zie niet direct hoe ik dit opbouw. Het kan snel veranderen, dus ik ‘herstel’ vrij snel zodra ik symptomen bemerk die duiden op een ‘overbelasting’ doordat ik hier ga bekijken hoe en wat ik beter kan afstemmen en het kan dus ook opeens ‘mis’ zijn.

In de Evocircadian benadering wordt zo’n patroon gerelateerd aan hormoonsituaties en hierbij de symptomen van ‘maar niet verder komen en als het even goed gaat, steeds opnieuw vermoeid raken’. Hierin gaat men uit van hoe we als mens biologisch in elkaar zitten en gemaakt zijn met als hoofddoel reproductie. Echter hierin is het geestbewustzijnssysteem en hoe dit functioneert binnenin en als onszelf en welke invloed dit heeft op ons lichaam en hierbij op de hormoonproductie, niet meegenomen.

Naast de fysieke ondersteuning wil ik onderzoeken hoe ik mezelf kan ondersteunen met behulp van begrip/vergeving en verandering van beperkende patronen in gedachten, gevoelens en emoties en de invloed hiervan op mijn lichaam. Om stukje bij beetje tot een werkelijk begrip te komen van zowel mijn fysieke mogelijkheden als mijn fysieke beperkingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om het direct op te geven als ik iets niet begrijp, als het even teveel is in een moment en/of als er erg veel te doen is achter elkaar.

Ik realiseer me nu dat ik het ‘erg veel te doen achter elkaar’ hetgeen is wat ik aan het oppakken ben en wat ik ook toepas, echter dat er meer punten zijn die een rol spelen in het ‘fysiek uitgeput raken’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het punt van ‘erg veel te doen hebben achter elkaar’ en mezelf hierin sturen en aanwezig te blijven in iedere bezigheid, en zo taak voor taak fysiek op te pakken, het enige punt is waarin ik verdwijn in de geest en vermoeid raak, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen en zoals ik nu al zie hierboven, dat er meer punten ‘een rol’ spelen in het proces van opgeven en vermoeid raken.

Ik realiseer me dat het ‘opgeven‘ een duidelijk aspect is wat bijdraagt aan het vermoeid raken en fysiek ‘uitgeput’ ervaren en dat ik dit op meerdere gebieden laat gebeuren in/als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat als ik één punt heb opgepakt dat ik ‘er dan al ben’ en weer op mijn lauweren wil gaan rusten en als ik er ‘dan niet ben’, niet te begrijpen hoe dat toch kan aangezien ik dit punt toch had opgepakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb kort gemotiveerd te zijn en als het dan niet direct uitpakt zoals ik verwacht had, vrij snel in paniek te raken en te denken dat ik het nooit red, dat het geen zin heeft, dat het niet voor mij is weggelegd omdat ik te snel fysiek uitgeput raak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het nooit red, dat het geen zin heeft, dat het niet voor mij is weggelegd, zonder exact te weten wat ik dan eigenlijk niet red.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het fysiek uitgeput raken te gebruiken/gebruikt te hebben als excuus om op mijn lauweren te rusten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het geheel in één keer klaar te willen hebben, in één keer op te willen pakken en als dit anders blijkt, te denken dat ik het ‘nooit red’, in plaats van het te zien als proces om stapje voor stapje door te wandelen en te zien welke aspecten er allemaal aan verbonden zijn waarin deze aspecten zich onderweg zullen openen en het dus eigenlijk te ‘redden’ in kleine stapjes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een moment van opgeven te onderschatten qua invloed op het geheel om maar niet te spreken van meerdere momenten opgestapeld door de dag heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen dat ik snel opgeef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb snel op te geven zodat ik op mijn lauweren kan rusten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen en te denken dat ik het liefst op mijn lauweren rust en te denken dit te bereiken door op te geven, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik juist als ik opgeef, geen ‘rust’ zal vinden in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor momenten waarin ik het opgeef en reageer en deze momenten vaak weg wapper alsof ze niet zo belangrijk zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor mijn programmeringen en hierin het liefst mijn hoofd onder de dekens te stoppen (en zo te kunnen ‘uitrusten’).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb met mijn hoofd onder de dekens te willen uitrusten en slapen terwijl juist in het langer slapen dan fysiek nodig de geest zich weer oplaadt en zichzelf ‘uitrust’ om de strijd aan te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te willen uitrusten in en als de geest om de strijd aan te gaan en dit fysiek te ervaren als vermoeidheid.

Als en wanneer ik zie in mezelf dat ik een reactie in mezelf weg wapper en afdoe als ‘niet zo belangrijk’ dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik met deze programmering ben opgegroeid waar veel kleine aspecten in onszelf, werden weg gewapperd als onbelangrijk, simpel omdat niemand eerder geleerd heeft hoe dit op te pakken en dus is het onvermijdelijk dat ik dit in mezelf gekopieerd heb en automatisch toepas in mezelf in momenten dat ik niet gewaar ben van mezelf en dat ik dit in en als de geest, zal gebruiken als excuus om mezelf in een programmering te behouden.

Ik stel mezelf ten doel om te stoppen met het veroordelen van mezelf in het weg wapperen van punten en in plaats hiervan, de punten één voor één op te pakken en te vergeven in mezelf zoals ze opkomen.

Ik stel mezelf ten doel te ademen in de ervaring van schaamte, in en als de realisatie dat zodra ik de schaamte toelaat in mezelf om te ervaren en vergeven, ik mezelf in staat stel om te veranderen in dit punt, aangezien er geen verandering zal plaatsvinden zonder eerst de werkelijke schaamte te ervaren voor wie ik mezelf heb toegestaan te zijn in zo’n moment.

Ik sta mezelf niet toe te blijven hangen in een ervaring van schaamte maar in plaats hiervan een ‘foutieve programmering’ te herkennen, de ongemakkelijke ervaring toe te staan en vergeven in mezelf, te ademen en van hieruit op te staan en effectief te wandelen door een specifieke programmering heen en hierin ter ondersteuning te zijn van mezelf, in en als een beslissing dat ik wil, kan en mag veranderen en juist door dit te doen, bevestig ik het vertrouwen in en als mezelf.

Als en wanneer ik mezelf zie neigen tot uitrusten en mijn hoofd onder de dekens stoppen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat het een constant afstemmen is van mezelf fysiek ondersteunen met de juiste middelen en voldoende rust en slaap en tegelijkertijd van het opstaan als ik fysiek voldoende gerust heb.

Ik stel mezelf ten doel mezelf fysiek te ondersteunen door tijd en rust te nemen voor mezelf en mijn fysiek en door de taken in rust en zonder tijdsdruk uit te voeren en tegelijkertijd gewaar te zijn van de hoeveelheid tijd die ik tot mijn beschikking heb in de dag en zo dag voor dag de taken uit te voeren binnen mijn fysieke mogelijkheden.

Ik stel mezelf ten doel op te staan als ik fysiek voldoende gerust heb; ik sta mezelf niet toe langer te slapen dan nodig zodat ik mezelf niet ‘uitrust’ in en als de geest ter verdediging en ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven en ondersteunen in dit proces op de momenten dat ik hierin mezelf nog niet effectief toepas, in en als de realisatie dat hierin een punt naar voren komt/aanwezig is dat ik nog niet (of onvoldoende) heb onderzocht en vergeven.

Als en wanneer ik paniek ervaar in mezelf ten aanzien van verschijnselen van vermoeidheid en uitputting, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat de punten zich juist nu weer één voor één en fysiek zullen aandienen zodat ik hierin kan gaan zien hoe en wat precies te vergeven en veranderen in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel om door te zetten met het wandelen door de punten heen gerelateerd aan de fysieke uitputtingsverschijnselen en/of ervaringen en punt voor punt, stapje voor stapje de dingen gedaan te krijgen en me zo als in en als geheel te bewegen en hierin mezelf doelstellingen te geven, creëren en leven.

Dit blog is een opening van de realisatie dat er vele punten verweven zijn met de ervaring van fysieke uitputting die ik heb opgebouwd door de jaren heen, gerelateerd aan de fysieke conditie van uitputting. De punten zal ik me één voor één van gewaar worden en hierin mezelf ondersteunen gedurende de dagelijkse activiteiten en bezigheden om uiteindelijk tot meer stabiliteit en zelfzekerheid te komen in en als mijn fysieke mogelijkheden. Dit naast de algehele fysieke ondersteuning die ik consequent voortzet en blijf afstemmen.

Toscane landschap 2

Desteni I Process

Disclaimer: deze informatie betreft mijn bevindingen in zelfonderzoek met mijn eigen fysiek ter cross-referentie, gecombineerd met onderzoek, bevindingen en mondelinge informatie van anderen en is in geen geval een medisch advies. Bij twijfel of onduidelijkheid over een fysieke toestand raad ik aan een arts of therapeut te benaderen voor diagnose en/of ondersteuning.

—————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive